z2006
08.01.10, 18:35
mateusz.pl/czytania/2010/20100108.htm
"Wśród przypowieści, jakimi posłużył się Jezus, by wyjaśnić rozmaite
aspekty Królestwa, wyróżnia się szczególnie przypowieść o siewcy (Mt
13, 1–9). W obrazie człowieka rzucającego pełnymi dłońmi swoje
nasienie, które upada na różną glebę — drogę, grunt kamienisty,
ciernie czy ziemię urodzajną — ukazana jest z jednej strony hojność
Boża, który wszędzie sieje swoje Królestwo, z drugiej zaś warunki
konieczne do tego, by człowiek mógł przyjąć nasienie, czyli „słowo
Królestwa”, i wydać w swoim własnym sercu jego owoc. Słowo Królestwa
jest nauczaniem Jezusa o królestwie niebieskim, jest całą Jego
Ewangelią; co więcej, jest Nim samym, odwiecznym Słowem Ojca, które,
zasiane w naszej ludzkiej naturze, stało się człowiekiem jak my po
to, by przełożyło na język ludzki Słowo Boże, a zatem rzuciło
bezcenne nasienie Królestwa w serce wszystkich ludzi. Nasienie —
„Słowo” — ma w sobie samym moc zrodzenia i stworzenia Królestwa w
każdej istocie; jednak nie czyni tego — podobnie jak nasienie na
roli — jeśli nie znajduje gleby odpowiedniej i gotowej na swe
przyjęcie. Przede wszystkim potrzebne jest uważne wewnętrzne
słuchanie, nie zakłócone gwarem ulicy; potrzebne jest serce
oczyszczone z kamieni i cierni, czyli wolne od nieuporządkowanych
przywiązań człowieka do siebie i do stworzeń, od zbytnich trosk o
dobra ziemskie, od namiętności, które tłumią wszelkie dobre
postanowienie i odciągają człowieka od dobrego, czyniąc go słabym i
niestałym. Trzeba stać się „ziemią żyzną”, jaką było serce Maryi,
która przyjęła w siebie Słowo Boga i stała Mu się matką nie tylko
dlatego, że Je zrodziła dla życia w czasie, lecz bardziej jeszcze
dlatego, że strzegła w sercu to Słowo i przełożyła na życie zgodne z
nauczaniem Syna: „Moją matką i moimi braćmi są ci, którzy słuchają
słowa Bożego i wypełniają je” (Łk 8, 21). W ten sposób nasienie
wschodzi, a będąc nasieniem Bożym posiada niezmierną zdolność
rozwoju, aż do życia wiecznego; zakorzenia człowieka w królestwie
Bożym nie tylko w czasie lecz i na wieczność. Nasienie „posiane na
ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha Słowa i rozumie je. On też
wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny
trzydziestokrotny” (Mt 13, 23)."
O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. I, str. 207
