Jan Paweł II w moim sercu

[Gość: David]

Mam 27 lat. Dla mnie Jan Paweł II jest osobą szczególną. Wyrażam ogromny żal,
ze już go nie ma na Ziemii. Jest jednak w moim sercu. Tym co powiedział, tym
co zrobił.

Pamiętam jak się kiedyś do niego odnosiłem(nie tylko ja). Najogolniej mowiac
naśmiewaliśmy się z tego co mowi, jak wyglada..... To było 10 lat temu.
Uważam, że jest rzeczą wymowną, iż już dzisiaj nikt tak nie mówi. Stało sie
tak chyba właśnie dzięki jego działaniom. Mądre encykliki czytają jednak
intelektualiści, zwykli ludzie widzą czyny.

Zadziwił mnie Swoja postawą. On stający na czele skostniałej instytucji był
tak otwarty i szczery. Otwierał się na inne religie, ba! nawet dla ateistów
odnajdował miejsce, choć sam najbardziej uwielbiał taki prostą ludową wiarę z
Matką Boską. Centralne miejsce w jego nauczaniu zajmuje człowiek no i ta
bezwzględna postawa etyczna. To on mnie nauczył tego, że nie można
jednocześnie powoływać się na naukę i popierać aborcje, skoro coraz
dokładniejsze badania odnajdują człowieka w dziecku nienarodzonym.

Wstrząsneło mną to, że świetość i wielkość może byc taka prosta. Przecież On
urodził się nie z jakiejś wspaniałej rodziny, dosiegły go rodzinne tragedie.
Jak nas wielu. A stał się autorytetem szanowanym przez cały świat.

Zawsze będzie dla mnie Wielkim CZŁOWIEKIEM.