z2006
20.03.09, 09:07
mateusz.pl/czytania/2009/20090320.htm
"„Wróć Izraelu, do Pana Boga twojego, upadłeś bowiem przez własną twą winę”
(Oz 14, 2)! Kościół w czasie Wielkiego Postu nie przestaje wzywać swych dzieci
do nawrócenia słowami dawnych proroków. Wezwanie dotyczy wszystkich:
zatwardziałych w grzechu grzeszników, oziębłych, obojętnych, a także
wszystkich ludzi oddanych życiu wewnętrznemu, aby starali się o głębsze
oczyszczenie duszy. Jak Izrael, napominany przez Ozeasza, obiecywał Bogu
powrócić do czystości Jego kultu, wyrzekając się wszelkich bożków — „nie
będziemy już mówić: <nasz Boże>, dziełu rąk naszych” (tamże 4), tak
chrześcijanin powinien przyjąć wezwanie Kościoła i oderwać się całkowicie od
wszelkiej rzeczy przeszkadzającej mu oddać się Bogu. To prawda, że człowiek
jest zawsze skłonny tworzyć sobie bożki mniejsze lub większe, pozwalając, by
zabierały z jego serca i życia to, co powinien dać Bogu. Pierwszego bożka
tworzy w sobie samym, w miarę jak poszukuje tego wszystkiego, co zaspokaja
jego egoizm, pychę, próżność, chciwość lub nieuporządkowane pragnienie
miłości. Równocześnie namiętności łatwo przywiązują go do osób i do rzeczy,
które również stają się dlań bożkami. W ten sposób człowiek dzieli swoje
uczucia, swoje energie życiowe, i nie potrafi oddać się Bogu całkowicie. Jeśli
powołanie zobowiązuje go do życia w świętości i zjednoczeniu z Panem, to taka
postawa zatrzymuje go w drodze i sprawia, że zamiast postępować, stoi w
miejscu. Każde przywiązanie dobrowolne, nawet najmniejsze, jest więzią
powstrzymującą człowieka w oddaniu się Bogu i przeszkadzającą mu osiągnąć
doskonałe z Nim zjednoczenie.
„Według mnie — mówi św. Jan od Krzyża — to wszystko jedno, czy ptak będzie
uwiązany tylko cienką nitką, czy grubą, bo jedna i druga go krępuje; dopóki
nie zerwie tej czy owej, nie będzie mógł wzlecieć swobodnie. Wprawdzie cieńszą
nić łatwiej jest zerwać, lecz choćby było łatwo, dopóki jej nie zerwie, nie
wzleci” (Dr. I, 11, 4). Podobnie wiele dusz, chociaż pragnie oddać się Bogu,
pozwala jednak zatrzymać się tylu drobnym przywiązaniem i niedoskonałym
przyzwyczajeniom. Tylko wielkoduszne wyrzeczenie się może zerwać te więzy i
przywrócić duszom pełną wolność wewnętrzną."
O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. I, str. 326
