Muzyczne dekady

[haribo_goldbaren]

Jaka dekade najbardziej lubicie i dlaczego?Ja lubie najbardziej lubie lata
70,urodzilem sie w tej dekadzie i mam do niej sentyment.A muzycznie najwiecej
sie wtedy dzialo,muzycy byli kratywni, nie szli na komerche,wytwornie nie
rzadzily jak dzisiaj,muzycy mieli prawdziwe umiejetnosci i dlatego najbardziej
lubie lata 70,a zara po nich sa 60.Jak jest u was?

[Gość: As]

Najbardziej chyba lubię lata '90 (zwłaszcza początek), zaraz po nich lata '70.
Lata '80 lubię, ale mniej. Za latami '60 nie przepadam.

[heavyrock]

Lubię wszystkie dekady w których powstawał ciężki rock i metal, czyli od lat 70
do dziś.

[ari]

Dla mnie muzyczne dekady są jak epoki w literaturze i sztuce
Lata 60/ i 70/ to absolutne klasyki. Rzeczy piękne, uniwersalne i zawsze
aktualne.
Lata 80. to średniowiecze - coś tam ciekawego się działo (U2, Talking Heads,
The Police, troichę cięższej muzy) ale generalnie plastik i ciemnota.
Lata 90. - renesans, powrót do wzorców Beatlesowych, Zeppelinowych Sabbathowych
etc., po prostu fajna muza, przynajmniej tak do 1995.
Potem niestety znowu barok, śmierć (a w każdym razie śpiączka) gitarowego
rocka. Trochę jesteśmy w okresie przejściowym, mam nadzieję, że takie młode
kapele jak Franz Ferdinand czy Jet coś ruszą do przodu.

A odpowiadając na pytanie - 60. i 90. ex eaquo na pierwszym miejscu, potem
70.

[Gość: pszemcio]

widać że nie masz pojęcia o średniowieczu

[ari]

Widać, że nie masz tendencji do rozwijania swoich wypowiedzi.

[Gość: next]

a to ciekawe, bo lata 70 zwykłem uważać za okres totalnej komercji - te
wszystke glam rocki, disca... Cekawe rzeczy z tego okresu to albo kntynuacja
lat 60, zalbo zapowiedź 80.

[Gość: As]

Gość portalu: next napisał(a):

> a to ciekawe, bo lata 70 zwykłem uważać za okres totalnej komercji - te
> wszystke glam rocki, disca... Cekawe rzeczy z tego okresu to albo kntynuacja
> lat 60, zalbo zapowiedź 80.


A hardrock, a progrock, a eksplozja punku ? Lata '70 to moim zdaniem
najciekawszy okres w muzyce. To co w muzyce lat '60 zaczęło kiełkować, zostało
dopracowane, doszlifowane. To co w latach '80 poszło w zbytnią ekstremę lub, w
drugą stronę (czyli komercję), w latach '70 świeciło pełnym blaskiem.
Lata '70 to najciekawsy okres do poszukiwań muzycznych.

[Gość: next]

hard rock i rock progresywny zaliczam właśnie do komercji, a punk powstał
właśnie jako bunt przeciw nim

[Gość: As]

Gość portalu: next napisał(a):

> hard rock i rock progresywny zaliczam właśnie do komercji, a punk powstał
> właśnie jako bunt przeciw nim


No to faktycznie masz dość oryginalne poglądy. Black Sababth czy Budgie to
komercja? Śmiech na sali.

[Gość: next]

no Budgie to - biorąc pod uwagę liczbę sprzedawanych płyt - to na pewno nie
komercja - to poprostu kiepski zespół. Nie mówię, że nic sie wtedy nie
wydarzyło - mówimy o "epoce" i to w dość umownym podziale. Jednostki wybitne
zdarzają się zawsze (akutat nie mówię o BS, który "wielkim zespołem był") -
niezależnie od "obowiązujących" trendów, a nawet w obrębie nich

[rael75]

Next, to mowmy w takim razie o konkretach. Ktore zespoly hard i prog-rockowe
tamtych lat to wedlug Ciebie komercha?

[Gość: next]

właśnie sobie zdałem sprawę, że ten podział to głupota, a wdałem sie w tę
dyskusję, bo dla mnie szczytem - może nie komercji - ale przerostu formy nad
treścią były King Crimson (rock progresywny) i Led Zeppelin (hard). Oczywiści
oba zespoły zaczynały w latach 60, ale wyznaczały w pewnym sencie kierunki
nastepnej dekady, które ich nastepcy i epigoni doprowadzili do karykatury. W
przypadku LZ - nie powiem - mam swoje ulubione piosenki - takie Tangerine np
ale Kashmir doprowadza mnie do szału

[Gość: As]

Ty po prostu nie lubisz ani hardrocka, ani rocka progresywnego. Rozumiem to.
Ale pisanie że są to komercyjne style jest mocnym nadużyciem. Komercyjne to
było Boney M i Abba, a nie Yes czy Black Sabbath.

[Gość: next]

dlatego wycofałem się z określenia "komercyjny" - choć jeśli chodzi o zarobioną
kasę, to jest ono w pełni adekwatne - ale wiemy o co chodzi... hardrocka
słuchałem 30 lat temu i ciary mi chodziły przy Gipsy Queen, ale teraz to można
co najwyżej posłuchac tego z nostalgią i pobłażliwym uśmieszkiem. Yes, Genesis -
czemu nie, Black Sabath - szacunek, ale nie lubię. Ja jednak potrzebuje
autentyzmu - a w tym wszystkim za dużo plastiku. Tyle tych kabli, ile oni prądu
zużywali Hendrixowi wystarczyło trio. Baez tylko z gitarką... The Clash -
gości widać, że bawi co robią, a o kilku ważnych sprawach dali rade zaspiewać...

[rael75]

Gość portalu: next napisał(a):

> dlatego wycofałem się z określenia "komercyjny" - choć jeśli chodzi o
zarobioną kasę, to jest ono w pełni adekwatne - ale wiemy o co chodzi...

Jak zrozumialem, dla Ciebie komercja to sam fakt zarabiania artystow na
wykonywanej przez nich muzyce?

[humbak]

Trzeba przyznać, że choć teza next jest dość kontrowersyjna, to jednak LZ, BS to był wtedy mainstream. Taka muzyka była popularna. Tak się przynajmniej zdaje z perspektywy czasu. Czy tak było faktycznie trudno mi mówić, bo za młodym na to

[test_for_echo]

humbak napisał:

> Trzeba przyznać, że choć teza next jest dość kontrowersyjna, to jednak LZ, BS
t
> o był wtedy mainstream. Taka muzyka była popularna. Tak się przynajmniej
zdaje
> z perspektywy czasu. Czy tak było faktycznie trudno mi mówić, bo za młodym na
t
> o

W zasadzie to się nie znam, ale właściwie to się mogę dopisać.

[Gość: next]

dokładnie odwrotnie - ale takie jest dosłowne znaczenie tego terminu. odróżniam
też "komercyjny" od "popularny" (vide post poniżej). Używając
słowa "komercyjny" w odniesieniu do muzyki większość ludzi ma na myśli mniej
więcej to samo - chodzi z grubsza o muzykę tworzoną z przyjetym z góry
założeniem, że sie na niej zarobi.

[humbak]

NA dodatek pod koniec lat 70' pojawiły się zespoły, które zapoczątkowały hip hop i elektronikę, a więc mamy kolejny ważny element. Cabaret Voltaire, Gill Scott Heron, Kraftwerk itd. To były początki. Ja osobiście nie mam ulbionej dekady, choć zespołów najwięcej słucham z lat 90' i 00'.

[Gość: on]

Lata 70. za fantastyczną niemiecką scenę rockową - krautrock.
Amon Duul2, CAN, Annexus Quam, Faust, Guru Guru, Embryo.

[Gość: jack9]

Wydaje mi sie że muzyczne okresy trudno dzielić na dekady
Coś się zaczeło wraz z Beatlesami, Stonsami czy Pink Floydami ok 63-64
Inny ważny przełom to punk po roku 76 -77
chyba coś zmieniło sie pod koniec lat 80 tych (Nirvana, grunge)
dla mnie ważne są też płyty które wyszły po 97-98 (RH, Mogwai, GYBE, Hood,
Sigur Ros)
Chyba najbardziej lubię okres od 76 do 84 który wydaje się byc spojny
stylistycznie

[Gość: Vince]

Ten watek, pomyslalem sobie, moze byc niezla okazja aby siegnac do katalogu plyt
(1000 all-tme top by Colin Larkin) uporzadkowanego wedlug glosow fanow muzyki z
calego swiata. Lista jest odnawiana co dwa lata. Sprawdzilem daty wydania tych
znanych albumow. Rezultaty byly zaskakujace. W kazdej dekadzie dzialali artysci
najwyzszej klasy i nie brakowalo wspanialych albumow. To cecha wspolna. Co jest
odmiennego, to ilosc wydanych, "wielkich" albumow oraz roznorodnosc gatunkow do
ktorych nalezaly. Do listy z ksiazki dodalem filtr mojego wlasnego gustu i z
listy tasiemcowej zrobila sie troche krotsza. Porownalem albumy z 60-tych, 70-
tych, 80-tych i 90-tych. Wybor byl dosc prosty. A oto dlaczego numer jeden sa
dla mnie lata 70-te. (Kolejnosc zespolow przypadkowa)

1. Led Zeppelin 2,3,4,5,6.
2.Pink Floyd, The Dark Side of the Moon, the Wall
3. Fleetwood Mac, Rumours
4. The Eagles, Hotel California
5. Queen, A Night at the Opera
6. Van Hallen, Van Hallen
7. Mike Oldfield, Tubular Bells
8. John Lennon, Imagine
9. Yes, Close to the Edge
10. Aerosmith, Toys in the Attic
11. Boston, Boston
12. Santana, Abraxas
13. The Grateful Dead, Live Dead
14. Supertramp, Breakfast in America
15. Stevie Wonder, Songs in the Key of Life
16. ELO ,Out of the Blue
17. Black Sabbath, Paranoid
18. The Who, Live at Leeds
19.The Allman Brothers Band, Live at Fillmore
20. The Police, Reggata de Blanc
21. Talking Heads, Talking Heads 77
22. Bob Marley and the Wailers, Live !
23. Roxy Music, Country Life
24. David Bowie, Young America
25. ZZ Top, Tres Hombres
26. Jethro Tull, Songs from he Wood
27. Jimi Hendrix, Band of Gypsies
28. Deep Purple, Machine Head
29. Judas Priest, Unleashed in the East
30. Frank Zappa and Mothers of Invention, One size fits all
31. Janis Joplin, Pearl
32. Tangerine Dream, Phedra
33. Thin Lizzy, Jailbreak
34. Styx, The Grand Illusion
35. Dire Straits, Dire Straits
36. Kiss, Destroyer
37. Jean Michel Jarre, Oxygen
38. The Doors, Morrison Hotel
39. T.Rex, Electric Warriror
40. Genesis, The lamb lies down on broadway
41. E. Clapton, Cocaine

40-tu wykonawcow, a kazdy inny, bardzo charakterystyczny, bardzo rozpoznawalny.
Skad ta roznorodnosc ? Wedlug mnie wzielo sie to stad, ze w 70-tych kasa nie
rzadzila jeszcze w 100% branza muzyczna, tak jak to zaczelo miec miejsce w 80-
tych i trwa do dzis. Grupy , chocby takie jak Led Zep, czy Dire Straits mialy
swoj oryginalny, niepowtarzalny styl i zaden gosc nie byl w stanie im
powiedziec: macie grac tak jak grupa X, to wtedy wam sprzedamy plyty. To
dopiero przyszlo pozniej.

[pagaj_75]

Gość portalu: Vince napisał(a):

> Skad ta roznorodnosc ? Wedlug mnie wzielo sie to stad, ze w 70-tych kasa nie
> rzadzila jeszcze w 100% branza muzyczna, tak jak to zaczelo miec miejsce w 80-
> tych i trwa do dzis.

To bzdura, moim zdaniem. Kasa rządziła tym przemysłem od zawsze. Tak było w
latach 50. (wyeksploatowany na maksa Presley), 60., tak było również w 70. i
późniejszych. Co ciekawego się stało w latach 67-79 (mniej więcej) to to, że
wtedy dość sporą popularność (większą niż kiedykolwiek przedtem i potem) zyskała
popularność muzyka undergroundowa, nietypowa i mniej przystępna od popu z list
przebojów. Wtedy właśnie paradoksalnie OPŁACAŁO się być niekomercyjnym, iść pod
prąd. (Co nie znaczy, że zarzucam komukolwiek koniunkturalizm.) Wtedy było sporo
młodych ludzi, którzy naprawdę interesowali się muzyką i chcieli kupować takie
płyty. A przemysł muzyczny tylko to wykorzystywał. Jeśli pojawił się King
Crimson, to zaraz szukano stu innych zespołów, które grały prog-rocka. Na scenę
wskoczyli Sex Pistols - od razu łowcy talentów z wytwórni czujnie rozglądali się
za chłopakami z irokezami. Wypaliła Nirvana i Pearl Jam - Seattle przeżyło
najazd panów w garniturach gotowych podpisać kontrakt z kimkolwiek stamtąd, kto
potrafił brzdąkać na gitarze. To jest biznes i ZAWSZE takim był. Nie kupuję
bajki o tym, że w latach 70. to był raj i swoboda, a teraz to wszystko w garści
trzymają biznesmeni z wytwórni. Teraz po prostu nie ma takiej publiczności,
która potrafiłaby wytworzyć zauważalny popyt na dobrą muzykę. I tyle.

[Gość: next]

o rządach wytwórni, że były zawsze - to prawda, ale teraz zdaje sie to być
doprowadzone do absurdu: wyesploatować, a jak sprzedaż spadnie podetrzeć sobie
tyłek (vide przrypadek Nirvany). Ale ten proces moim zdaniem zaczął się właśnie
w latach 70. - te wszystkie supregrupy typu Cream, Asia... Takie kwiatki jak
Alan Parsons Project, te różnej maści boys- i girls bandy... Tak że mówienie o
latach 70. jako o oazie niezleżności... Ciekawe rzeczy zawsze dzieją sie na
obrzeżach gatunków i przełomach epok, zaczynają się w garażach a nie w studiach
nagraniowych. Później to i tak zoastanie "zagodsopdarowane" przez cwaniaczków w
garniturach... ale t już inna bajka...

[Gość: Vince]

Nie zaprzeczam, ze wytwornie (czytaj: kasa) zawsze rzadzily. Nie napisalem,
ze "70-te byly oaza niewinnosci". Moja teza jest, ze zachlannosc wytworni na
kase (albo tzw corporate greed) to byl proces, ktory sie stopniowo poglebial i
osiagnal (albo jeszcze nie) swoje apogeum (lub jak piszesz poziom absurdu). Ja
zaryzykowlem stwierdzenie, ze w 70-tych wytwornie byly jeszcze skore do pewnego
ryzyka w promowaniu nowosci. Moze tez mialy bardziej kompetentych muzycznie, a
nie tylko finansowo, ludzi, zdolnych do oddzielania ziarna od plew. W kazdym
razie podaz doskonalego i bardzo urozmaiconego materialu muzycznego byla w tym
czasie naprawde doskonala. Ale jak napisalem, a wielu forumowiczow wyrazilo
podobna opinie, dobrej muzyki nie brakowalo nigdy (no moze za wyjatkiem
ksiegarni muzycznych w moim miescie (Wroclaw) sprzed 30-tu lat, ale to juz inna
historia)

[Gość: Lecho]

Lata 60-te za the Beatles, Stones, Kinks itd oraz za Motown i początki wielkich
rocka.
Lata 70-te za kontunuację lat 60-tych i rozwinięcie niektórych wątków
(progresive) oraz punk
Reszta dekad balansuje w równowadze choć coraz trudniej o coś porywającego,
niestety.

[Gość: d]

Nie mogę już czytać jakim średniowieczem były lata 80 i jak to nic
interesującego się w nich nie działo

W UK grały rozmaite wywodzące się z post punku zespoły (The Cure, Echo & The
Bunnymen, The Smiths, Bauhaus), w polu elektronicznego popu działały Depeche
Mode, New Order i Talk Talk (który pod koniec dał jeszcze podwaliny dla post
rocka)
W USA jeszcze lepiej. Prężnie działała scena niezależna - Sonic Youth, REM,
Husker Du, Pixies, hardcore (plus Fugazi i ich naśladowcy), funkujące
crossovery (RHCP, FNM, Jane's Addiction), najlepsze albumy nagrywał Tom Waits.
Nawet metal dostał zastrzyk świeżej krwi w postaci Metalliki czy Slayera.
Intensywnie, w wielu kierunkach rozwijał się hiphop, powstawały techno i house.

To jest nic?

[Gość: As]

Zależy kto co lubi. Fani rocka z pewnością nie uważają rozwoju techno i house
za pozytywne zjawiska.

[Gość: d]

Owszem, ale większośc fanów rocka niestety myśli że techno to Scooter

[pagaj_75]

Gość portalu: As napisał(a):

> Zależy kto co lubi. Fani rocka z pewnością nie uważają rozwoju techno i house
> za pozytywne zjawiska.

To już problem "fanów rocka". Dlaczego na tym forum, jak i wszędzie, panuje
przekonanie, że "(dobra) muzyka = rock"?

[humbak]

A ja bym chciał wiedzieć co fanom rocka do techno wogóle? Nie pasuje, to siedzieć cicho i nie paplać!

[Gość: As]

humbak napisał:

> A ja bym chciał wiedzieć co fanom rocka do techno wogóle? Nie pasuje, to
siedzi
> eć cicho i nie paplać!


Spóźniłeś się troszkę - gorące dyskusje na ten temat przetoczyły się przez FM
kilka sezonów temu ...

[humbak]

E tam, załapałem się już na jedną pewien czas temu. Ja z resztą nie widzę powodu do dyskusji. Zawsze można znaleźć arg. przeciw. Każdej muzyce można coś wytknąć. I tak naprawdę nie widzę podstawy aby porównywać jej różne rodzaje. To nonsens. Prywtna opinia moja to była

[ari]

> Nie mogę już czytać jakim średniowieczem były lata 80 i jak to nic
> interesującego się w nich nie działo
Nie napisałem, że nic. Natomiast zdecydowanie mniej niż w dekadach przed i po,
moim zdaniem. Nawet zespoły króte wymieniasz jak RHCP czy FNM najciekawsze
rzeczy zrobiły już w latach 90. jane's Addiction chyba tez, nie pamiętam
dokładnych dat wydawania ich płyt szczerze mówiąc.
A rzeczy typu Bauhaus, Pixies czy Depeche Mode mnie osobiście nie kręcą.
Zresztą tych ostatnich tez zdecydowanie wolę z lat 90, co pewnie jest
subiektywne.

[humbak]

"Nie napisałem, że nic. Natomiast zdecydowanie mniej niż w dekadach przed i po,
moim zdaniem."
Działo się mniej w interesujących Cię branżasz, a nie muzyce całościowo. Czujesz różnicę?

[ari]

> Działo się mniej w interesujących Cię branżasz, a nie muzyce całościowo.
Czujes
> z różnicę?
Czuję dlatego dodałem "moim zdaniem", cały wątek jest zresztą subiektywnym
zestawieniem uzytkowników forum. Ale nie będe pisał prawniczym językiem
typu "zachowując szacunek dla wszystkich fanów lat 80. ich preferencji i
prywatnych wspomnień, uważam że summa summarum biorąc pod uwagę zwłaszcza
gatunki muzyczne upodobane sobie przez użytkownik Ari, lata 70. i 90. mogą być
uważane za mające więcej do zaoferowania"

[humbak]

:0) Oki.
Chciałbym tylko jeszcze wiedzieć co miałem na myśli pisząc "branżasz"?

[Gość: d]

ari napisał:

> Nie napisałem, że nic.

Spoko, to nie tyle tyczyło się Twojej wypowiedzi co ogólnych osądów tej dekady

>Nawet zespoły króte wymieniasz jak RHCP czy FNM najciekawsze
> rzeczy zrobiły już w latach 90. jane's Addiction chyba tez, nie pamiętam
> dokładnych dat wydawania ich płyt szczerze mówiąc.

Co do RHCP polemizowałbym - może i BloodSugarSexMagik to ich najlepsza płyta
ale chyba ostatnia zdatna do słuchania i nie przewyższająca znacząco
niedocenianych nagrań z lat 80. Przy JA zdania są podzielone - Nothing's
Shocking czy Ritual; ja osobiście wolę ten pierwszy. FNM - zgoda

> A rzeczy typu Bauhaus, Pixies czy Depeche Mode mnie osobiście nie kręcą.
> Zresztą tych ostatnich tez zdecydowanie wolę z lat 90, co pewnie jest
> subiektywne.

Wszystko jest subiektywne

[spokojni1]

Lata 50-te - za eksplozję klasycznego rock'n'rolla (wczesny Presley, Berry itd)
Lata 60-te - za podstawy ambitnego rocka (Velvet Underground, Stooges, Captain
Beefheart, Hendrix itd)
Lata 70-te - za twórczy powrót do tradycji (esksplozja punk-rocka), za piękny
rozwój głównego nuru z lat 60-tych (kraut rock, nowa fala i początki noise-
rocka)
Lata 80-te - za hardcorową eksplozję i jej twórczą kontynuację (Fugazi,
NoMeansNo itd) a przede wszystkim rozwinięcie noisowego kwiatu jakim było
Birthday Party i inne zespoły stanowiące klasykę noise-rocka (Sonic Youth,
Swans, Big Black, Pussy Galore itd), za początki grunge'u (Nirvana, Mudhoney
itd)
Lata 90-te - za wspaniała eksplozję noise'u i grunge-u, za początki postrocka,
za postpunkowego rock'n'rolla (Jon Spencer, Make Up itd).
Lata 00-te - to się jeszcze zobaczy - na razie trudno mi znaleźć coś nowego,
najlepsze płyty wydają wykonawcy którzy zaczynali w poprzednich dekadach (a
może to ja się starzeję) a "rockowa rewolucja" nie jest żadną rewolucją (to
swoją drogą przynajmniej w części bardzo przyjemne zespoły ale bez
przesady...), o wiele więcej dzieje się w innych niż rock gatunkach...

[Gość: Lecho]

ej, spokojni1- tacy spokojni to wy jesteście chyba we śnie, co ja tu widzę, co
dekada - same eksplozje !!! Mimo,że mamy źdzebełko inne gusty, pozdrawiam za
poczucie humoru !

[spokojni1]

bum, bum! (you're dead!)

[spokojni1]

PS. Co do eksplozji to polecam: Jon Spencer Blues Explosion!

[pozeracz_niewiescich_serc]

Niewlasciwie postawiona kwestia rodzi lawine troche slepych odpowiedzi. Lata to
tylko lata. dla Araba to beda zupelnie inne dekady, jak i dla ortodoksyjnego
judaizmu, a mieszkancy Nowej Gwinei i tak maja nas wszsytkich gdzies. Ktos
powie: jasne, ale zyjemy w takiej a nie innej kulturze, ktorej czescia sa takie,
a nie inne zjawiska muzyczne. I owszem, lecz dla mnie i tak niewiele to zmienia.

ja nie odpowiem na to pytanie, bo uwazam te dekady tylko i wylacznie za sztuczne
podzialy; gdybysmy sie blizej wgryzli w takie podzialy, to maja one sens tylko
(choc dla niektorych i az) w tym, zeby nadac rzeczywistosci jakies rozpoznawalne
i okreslone granice, ustrukturyzowac ja w naszych umyslach; caly czas i caly
jezyk wlasnie temu sluza.

A juz ZUPELNA bzdura jest twierdzenie ze lata 80te to kicz, blichtr, cekiny i
totalna komercja.

Albo ze schylek wieku to totalna dekadencja itp. Kolejne bzdury. jak to spiewa
pani z maanamu. Nothing has changed for thousands of years, the same old desire
is the same old will.

[spokojni1]

Myślę, że większość ludzi myslących doskonale sobie zdaje sprawę ze sztuczności
podziału na dekady, lata czy pięciolatki. To oczywiste, że tego typu podziały
są sztuczne. Odpowiadając na to pytanie trzeba po prostu przymrużyć oko i
pobawić się trochę. Jak powiedział, zdaje się Hendrix: nie możesz wziąć
nożyczek i wyciąć kawałka fali z oceanu.

[Gość: glebogryzarka]

Jeśli chodzi o muzykę rockową, to ja bym to tak podzielił mając do dyspozycji
pięć minut:
do roku 1967 - dużo chłamu, jedyne większe skupiska ciekawych nagrań wychodzą w
Motown i Stax
1967-1971 - lato miłości, pojawia się większe zróżnicowanie gatunkowe, niestety
także modne się stają odjazdy
1971-1977 - najgorszy okres w dziejach, apogeum dwudziestominutowych koszmarów
i świecących włosów do pasa, znów tylko czarni artyści nie zawodzą
1977-1980 - najlepszy okres w dziejach, eksplozja punkowo-zimnofalowa,
jamajska, na horyzoncie elektronika i początki hip hopu
1981-1989 - syntetyki syntetyki, można lubić albo nie, dla mnie złoty okres
popu, ale pewnie jestem nieobiektywny bo się na tym wychowałem
1990-1994 - grunge, czyli dobrze było
1995-???? - nie mam charakterystyki pod ręką, przyszłe pokolenia ocenią

A co z metalem ?? (n/t)

[Gość: As]

[Gość: tegosław]

Nie wiem jak Wy, ale ja zupe pomidorą jem zawsze z makaronem typu muszelki lub
świderki, nitki tylko do rosołu.