Msza C moll. Dzisiaj

[iwa_ja]

Co sie stalo tej pani od sopranu w gardlo? Brzmi nieciekawie.
Sluchacie? Ogladacie?
Jakie wrazenia?

[quasthoff]

Oczywiście, że słucham. Miałem co prawda być i słuchać na żywo ale niestety się
nie udało. Tym bardziej, że na początku miał być wykład profesora Roberta D.
Levina na temat nowej wersji mszy. A wersja radiowa co by nie mówić i live to
nie to samo co odbiór bezpośredni. A pani sopran co miała być moja ulubienica
Juliane Banse chyba nie przyjechała o ile dobrze usłyszałem zapowiedź. Może
szkoda. A aria sopranowa moim zdaniem była zaśpiewana zbyt delikatnie nie
mówiąc już o emocjonalności jakkolwiek nie mam zastrzeżeń co do giętkości
głosu i wyśpiewywaniu biegników. To na razie tyle.

[iwa_ja]

Wejscia chóru i orkiestry. Kazdy sobie.

[quasthoff]

Mimo wszystko "piana" sopranu mi się podobały.

[iwa_ja]

quasthoff napisał:

> Mimo wszystko "piana" sopranu mi się podobały.

No tak. Cofam wczesniejsze zarzuty. Coz, radio to jednak tylko radio. Spoznilam
sie wczoraj, bo w rfmclassic dawali wejsciowki. Trudno. Jutro koncert na Zamku
(z przeproszeniem Admina).

[quasthoff]

Juliane Banse nie śpiewała, a to właśnie dla niej miałem wybrać się do
filharmonii. Ale jak się dowiedziałem z informacji radiowej, nie mogła
przyjechąć z powodu choroby. Szkoda. Ale ogólnie reasumując, koncert nie był
zły, choć na żywo (czytaj: w sali filharmonii) byłoby o wiele więcej niuansów
dynamicznych i kolorystycznych.

[schaetzchen]

Niuanse? Subtelności? Zapomnij! Właśnie wróciłam z filharmonii. Co za straszne
przeżycie! Te dopiski pana Levina to przy ogromnej dobrej woli mogłyby udawać
Salieriego, ale - na miły Bóg - nie Mozarta! To trzeba mieć tupet! A już to Dona
nobis pacem utrzymane w rewiowym stylu! Groza. Publiczność zachwycona, standing
ovation - to akurat dobrze, bo jak wstali, to mogłam udać się do wyjścia bez
przepychania.
Wykonawczo - za głośno! Toż to nie Mahler! Chór ryczący wniebogłosy, orkiestra w
sumie chyba dobrze grała - ale ciężko było jej się przebić. Świetny fagot i
wiolonczele. Nie rozumiem tylko jednego: dlaczego współczesnym instrumentom
towarzyszyły puzony z epoki? Może ktoś mnie oświeci?
Rilling miał parę fajnych pomysłów - np. na tempa, "Qui tollis", początek
"Credo", tylko że granie całych części takimi samymi emocjami i ciężkawą
artykujacją raczej średnio mi się podoba.
Soliści - jedna pani sopran ("Et incarnatus") - bardzo kiepska, kozie wibrato,
nieczysto, brzydka barwa (takie "iiiii"). Druga bardzo dobra ("Laudamus"). Tenor
słaby, bas nie ma prawie co śpiewać, chyba dobry.
Zapewniam że moja opinia nie jest wynikiem PMSu ani klimakterium, ani wyczynów
pani fryzjerki. Jestem zdrowa na umyśle (przynajmniej w normie), trzeźwa i - do
koncertu - w dobrym nastroju.

[quasthoff]

No cóż, chcąc, nie chcąc muszę się zgodzić z opinią z pierwszej ręki a
właściwie ucha. Jak to pięknie powiedział kiedyś pan Pociej: percepcja
rzeczywistosci odtworzonej jest diametralnie różna od rzeczywistości
rzeczywistej.

[iwa_ja]

schaetzchen napisała:

>> Zapewniam że moja opinia nie jest wynikiem PMSu ani klimakterium, ani
wyczynów pani fryzjerki. Jestem zdrowa na umyśle (przynajmniej w normie),
trzeźwa i - do koncertu - w dobrym nastroju.
>
Za ww. recenzje serdecznie dziekuje. Elementy wybite pozniej sygnalizowalam na
samym poczatku. Ale ja jestem, oczywiscie, ciemna dyletantka.
W sumie: mily koncert. Na szczescie mam CD, na ktorym jest Mozart. Nie rewia.

[verdiprati]

Publiczność zachwycona, standing ovation - to akurat dobrze, bo jak wstali, to
mogłam udać się do wyjścia bez przepychania.

Założyłbym się, że 95% ludzi na koncercie słyszało ten utwór po raz pierwszy.
Druga sprawa to to, że melomani wiedzą już przed koncertem, że wstaną po
koncercie (wg. nazwisk(a) na plakacie).