Top playlist 1000 - 951

[basilisque]

Długaśna ta lista, co? Dopiero po roku wchodzimy do pierwszego tysiąca. Ale pokazuje wszystkie oblicza tej epoki, chyba. Oczywiście - tylko w "mainstreamie" anglosaskim. Pomijamy nie tylko nasze lokalne-polskie zjawiska, ale nawet te o większym zasięgu (Francja, Włochy), z wyjątkiem tych , którym udało się przebić na dyktujące trendy rynki brytyjskie i amerykańskie (będzie np. i Edith Piaf i Charles Aznavour). Co do poziomu: to zawsze będzie sprawa sporna, dużo zależy co kto lubi, ja jak już zaznaczyłem słabo trawię disco, glam-rock, tzw. bubble-gum, no ale zgodnie z głosami - są reprezentowane. Punk - wiem, że wzbudza niechęć, ale ja generalnie lubię i przy innej okazji wytłumaczę dlaczego. Generalnie - IMHO - poziom się będzie wyrównywał i podwyższał wraz z coraz wyższymi pozycjami. A teraz - zapraszam do pierwszego tysiąca!

Nr. 1000 Commodores "Brickhouse"

[basilisque]

Commodores czyli druga generacja po Temptations, Four Tops, Jackson 5 - grup Tamla-Motown, zdominowali dekadę lat 70. I wyhodowali gwiazdora lat późniejszych czyli Lionela Ritchie, który zaczynał na saksofonie, by stać się głównym wokalistą.
BRICKHOUSE - to jeden z ich charakterystycznych utworów, jesienią 77 nr. 5 w US, i tylko nr. 32 w UK, i tu Lionel an saksie, a wokal wykonuje Walter Orange!

Nr. 999 The Supremes "Where Did Our Love Go"

[ilnyckyj]

Jako pierwszy na pozycjach trzycyfrowych, inny produkt sztandarowy Tamla-Motown, czyli The Supremes:
WHERE DID OUR LOVE GO to był ich przebojowy debiut jesienią 64, nr, 1 w USA i nr 3 w Anglii

Nr. 998 Dion & The Belmonts "Runaround Sue"

[basilisque]

Dion di Mucci, kolega Ritchiego Valensa (Le Bamba!) i Buddy'ego Holly, których tragiczna śmierć zaznaczyła kres dekady lat 50, najlepsze swoje lata miał na początku dekady następnej i ten utwór został jego szczytowym osiągnięciem!
RUNAROUND SUE - jesienią 61 nr 1. w US i nr. 3 w UK, a poza tym: nr 351 na liście All Time magazynu Rolling Stone

Nr. 997 Doobie Brothers "Black Water"

[basilisque]

Już przedstawiana wcześniej post-hipisowska kapela z Californii(aha "doobie" - slangowe określenie trawki),dotrwała do dziś i daje koncerty:
BLACK WATER to w marcu 75 - nr.1 w Hot 100 Billboardu

Nr. 996 Santana "No One To Depend On"

[ilnyckyj]

Z III albumu - 1972. Klasyk do dziś. To dziwne - ale (chyba) żaden Santana nie załapał się na listę Top 500 Rolling Stone
NO ONE TO DEPEND ON w 72r, jako SP dotarł do 32 m. na Hot 100 Billboardu

Nr. 995 Rooftop Singers "Walk Right In"

[ilnyckyj]

Standard, spopularyzowany przez mało znany tercet country.
WALK RIGHT IN - to był nr. 1 na pocz. 63 w US

[krol-czy-krolik]

Lubię (mogę dać lajka), chętnie wymyślę poslki tekst....

Nr. 994 Tom Petty & The Heartbreakers "Don't Do...

[ilnyckyj]

Tom Petty - to już idol lat następnych. W roku 79 Tom i ansambl The Heartbreakers wydali album "Damn the Torpedoes", który był ich pierwszym sukcesem na rynku amerykańskim i stąd pochodzi to nagranie:
DONT DO ME LIKE THAT nr. 10 w US na przełomie 79/80

Nr. 993 Janis Joplin "Mercedes Benz"

[ilnyckyj]

... Czyli Janis Joplin z koleżeństwem, w swoim niby-gospel (nie wiem, czy ktoś zwrócił uwagę na grę słów - to brzmi prawie jak "mercy - dispence", łaska odkupienie )
MERCEDES BENZ - to jedna z perełek, z jej wydanego już po śmierci, w r. 71 albumu (nomen omen) PEARL

[krol-czy-krolik]

ilnyckyj napisał:

> ... Czyli Janis Joplin z koleżeństwem, w swoim niby-gospel (nie wiem, czy ktoś
> zwrócił uwagę na grę słów - to brzmi prawie jak "mercy - dispence", łaska odkup
> ienie )

----
Ale, ale - ona też chce "color TV"

Nr. 992 Shirley Bassey "What Now My Love"

[basilisque]

Trochę wstyd, że brak na naszej liście klasyki francuskiej piosenki (poza pewnymi wyjątkami, o których później),ale tak musieliśmy zrobić, bo wtedy lista by nam się rozrosła jeszcze o włoską, hiszpańską, niemiecką, by nie wspomnieć o Peerelu, ale czasami klasyka europejska przedostaje się tylnymi drzwiami, w wersji angielskiej i tu mamy ten przypadek: "Et maintenant" epokowa pieśń Yves Montanda, w (b. dobrej zresztą) wersji Shirley Bassey:
WHAT NOW MY LOVE - to jesienią 62. nr 5 w Anglii

Nr. 991 Lou Christie "Lightnin' Strikes"

[basilisque]

Jak piorun strzelił. Lou Christie - to jeszcze jeden z wielu śpiewaków amerykańskich o korzeniach z Półwyspu Apeninskiego. Jak uderzenie pioruna - wdarł się tym utworem na szczyty list przebojów po obu stronach Oceanu:
LIGHTNIN STRIKES - to nr 1 w US i nr 11 w Uk na pocz. 66 r.

Nr. 900 The New Seekers "I'd Like to Teach the..."

[basilisque]

Druga odsłona świetnego skądinąd zespołu z lat 60 - The Seekers, może nawet bardziej popularna, ale moim zdaniem, słabsza i bardziej sztampowa. Dziewczyny dwie, obie z Brytanii (Szkocji), nie dorównały może nie takiej atrakcyjnej - ale wokalnie perfekcyjnej Judith Durham
ID LIKE TO TEACH THE WORLD TO SING - to nr 1 w UK na przełomie 71/72

Aha - i znowu mały konkursik dla znawców: czy wam to przypomina, coś bardziej swojekiego?

Oczywiście: nr. 990!

[basilisque]

[orald]

Mi to przypomina Halinę Frackowiak - bądź gotowy dziś do drogi.
Też niezłe.

[basilisque]

Brawo!
W nagrodę : wirtualny uścisk dłoni!
(Na naszej liści to już chyba trzecia taka "inspiracja" anglo-amerykańsko-polska)

Nr. 989 Johnny Tillotson "Poetry In Motion"

[basilisque]

Johnny Tillotson jeden z tych pomniejszych idoli pocz. lat 60, niewątpliwie w cieniu Paula Anki, Presleya, Neila Sedaki, ale też miał parę przebojów m.in. ten:
POETRY IN MOTION - nr 2 w US na przełomie 60/61

Nr. 988 The Eagles "Lyin' Eyes"

[basilisque]

Orły - kolejna legenda (ile już tych legend!) lat 70. Pamiętani głównie z innego utworu, o którym później, ale dali się poznać również innymi nagraniami takimi jak to:
LYIN EYES - albo Czy te oczy mogą kłamać? , nr. 2 w USa pod koniec 75 i tylko nr 23 w UK

Nr. 987 The Monkees "Last Train To Clarksville"

[basilisque]

Yankeska odpowiedź na The Beatles! I - przynajmniej marketingowo udana, bo pierwsza płyta i od razu sukces:
LAST TRAIN TO CLARKSVILLE - to prawie składanka cytatów z The Beatles, głównie Paperback Writer, a jesienią 66 - nr 1 w USA

Nr. 986 Barry Manilow "Copacabana"

[basilisque]

Taka piosneczka charakterystyczna dla roztańczonego disco końca dekady lat 70, choć nie był to największy przebój Barry'ego Manilowa to jednak stał się najbardziej znany. Brzmi beztrosko, choć to tylko pozory, bo opowiada o świecie zepsucia i zbrodni... Tym samym, który pojawia się w znanym filmie "Miasto Boga".
COPACABANA - to nr. 8 w US pod koniec roku 78

Nr. 985 Ambrosia "How Much I Feel"

[basilisque]

Kalifornijski ansambl, który uprawiał pop z pewnymi aspiracjami artystycznymi-symfonicznymi. Zresztą odkryty przez słynnego dyrygenta Zubina Mehtę. To jedna z ich najbardziej znanych piosenek, oprócz cytowanego wyzej "Holding on to yesterday"
HOW MUCH I FEEL - to nr 3 jesienią 78 w US

Nr. 984 Rita Coolidge "We're All Alone"

[ilnyckyj]

Tu - wszystko jest po prostu dobre. Śpiewaczka: wszechstronna, świetny głos (przy okazji: żona Krisa Kristoffersona - ale tylko do końca dekady), piękna, piosenka dobrze skomponowana (autor - Boz Scaggs), nie załapała się do Top 500 Wszechczasów, ale ta lista miała wyjątkowy przechył bluesowo-rockowy. Jednym słowem: nie padam na kolana, ale podoba się.:
WERE ALL ALONE - lato 77 nr. 7 w US i nr. 6 w UK

Nr. 983 The Faces "Stay With Me"

[ilnyckyj]

Następcy The Small Faces, z Rodem Stewartem zamiast Steve Marriotta. Tu Rod startował do wielkiego gwiazdorstwa.
STAY WITH ME to na przełomie 71/72 nr. 6 w UK

Nr. 982 Freddie & The Dreamers "I'm Telling You...

[basilisque]

Freddie ze swoimi pajacowatymi podrygami dziś już wzbudza śmiech, ale tak naprawdę to w 63 r. to była awangarda brytyjskiego rocka, która za sukcesem Beatles wdarła się do yankeskiej twierdzy.
IM TELLING YOU NOW - to jesień 63 i nr 3 w Anglii... a dwa lata później w 65 - nr 1 w US!

Nr. 981 David Soul "Don't Give Up On Us"

[essor]

Zostałem pilnie wezwany na zastępstwo, ale nie czuję się na siłach opisywać tych tytułów, więc tylko podaję to co wiem i link:
DONT GIVE UP ON US - nr. 1 w Anglii i Ameryce na pocz. 1977

Nr. 980 Gerry & The Pacemakers "It's Gonna Be..."

[essor]

ITS GONNA BE ALRIGHT - wiem, że to pod koniec 64, British Invasion

[orald]

Bardzo przypomina piosenkę, którą bohater serialu "Wojna domowa" zajął drugie miejsce w konkursie. "Tak mi źle, tak mi źle, tak mi szaro ... "

[ole-na]

Właśnie, Też wydawało mi się, że coś to przypomina, a Wojnę domową kupiłam sobie na dvd, bo momentami super śmieszne, szczególnie aktorzy. Ten chłopiec to Krzysztof Janczar, który teraz grywa w jakichs serialach starszych panów.

[bartos29]

Ja też widziałem odcinki tej serii w TVP Kultura i momentami super zabawa. A co do piosenki - faktycznie, ale to raczej Gerry i Pacemakers byli pierwsi...

[basilisque]

orald napisał:

> Bardzo przypomina piosenkę, którą bohater serialu "Wojna domowa" zajął drugie m
> iejsce w konkursie. "Tak mi źle, tak mi źle, tak mi szaro ... "
Świetnie trafiłeś. Takich "plagiacików" w naszym "bigbicie" było więcej...

Nr.979 Keith "98.6"

[essor]

98.6, rok 67

[bartos29]

Przyjemna piosneczka...

Nr. 978 Mary Hopkin "Goodbye"

[essor]

GOODBYE to rok 69 i kompozycja Paula McCartneya

Nr. 977 Tony Orlando & Dawn "Tie a Yellow Ribbon"

[basilisque]

To jeden z gwiazdorów estrady lat 70. i klimaty, które później, tylko na gorszym poziomie tworzył kwartecik Brotherhood Of Man w "Save Your Kisses for Me" (jakie podobne obie piosenki):
TIE A YELLOW RIBBON (ROUND AN OLE OAK TREE) to nr. 1 na wiosnę 73 - w US