Twoja muzyczna droga...

[pippin]

Taki se egocentryczny wątek...
Nikt nie słucha cały czas tego samego (chyba, że macie inaczej), mamy w swoim życiu różne okresy, różne fascynacje i coś tam z nich zostaje... Więc jak to było z wami?
Bo ja...
Pierwsza normalna rzecz jaką pamiętam to Blondie, ale było to w czasach, gdy kręciło mnie Goombay Dance Band (czego te dzieci słuchają). Potem przyszły "prawdziwe" zainteresowania - Lady Pank, Republika, Oddział Zamknięty.
Po polskiej muzyce zacząłem słuchać... metalu. Accept, Iron Maiden, Running Wild, takie rzeczy. Byłem nawet na koncercie Kata <LOL>. W końcu Metallika i cały "frasz" - Slayer, Megadeath. I tu już coś przetrwało.
Z metalu przez uwaga Rush, wygrzebałem się w stronę hard rocka i powoli zaczynałem słuchać wszystkiego. Trochę dyktowało to polskie radio - widzę dziś - nie poznałem wielu ciekawych rzeczy bo nikt ich nie puszczał. Z tamtego czasu został mi King Crimson i wybrane rzeczy z 4AD. Plus Led Zep (to 4ever).
Potem objawił się grunge, akurat w momencie, kiedy kolega przekonywał mnie do alternatyw w stylu Fugazi czy Chumbawumba (niezbyt zresztą skutecznie). Więc Nirvana, Pearl Jam i z innej beczki - RHChP (mocno do dziś). To było jakieś 10 lat temu, więc w sumie niewiele.
Teraz co półka z płytami to inny klimat - od Bacha po jakieś nowe brzmienia. Pisząc te słowa słucham Jazzanovy...

Więc jak było z wami?
Bo to taki se egocentryczny wątek.

[Gość: Ton]

Zaczęło sie od Shakina Stevensa i Michaela Jacksona.
Potem nadeszło Guns'n'roses i skid row i inne takie. ( wcale mi nie wstyd)
Potem obsesyjnie Doorsi i troszke Zeppelini.
Nadszedł czas punku, a wiec sex pistols, exploited i jak najbardziej the clash.
Potem troszku regałowo sie zrobiło, ale szybko zmienił to grunge. Pearl Jam
zawsze był dla mnie największy. Alice, Soundgarden, Mudhoney, Temple of the
Dog,Stone Temple Pilots, Nirvana nigdy specjalnie. Za to deus z belgii.
Do tego doszło Life Of Agony, Sepultura, Helmet, Biohazard (???).
I tak powoli sie to ciagnelo, ale potem weszła elektronika.
Kilka lat temu zaczął sie hiphop i nadal trwa, ale w miedzy czasie odkrylem po
tylu latach ignorancji The Cure.
Teraz The Strokes, wciąz Pearl Jam, Cure, z elektroniki to herbert, alex
gopher, flanger, chain reaction no i hiphop, do ktorego choc chca mnie
zniechecic mam wiele ciepla.

I tyle. Rzeczywiscie egpcentryczne, ale co tam.

Pozdr

[dreaded88]

I etap : czyli lata 80. na początku był chaos... Czyli "to co w radio puszczają
i w TV pokazują", bez szczególnych wspomnień - z wyjątkiem jednego. Była taka
piosenkarka italo disco Sabrina. Nie chodziło o walory wokalne a zupełnie inne,
niektórzy zapewne pamiętają jakie
II - od 6 klasy podstawówki, kiedy usłyszałem świeżutkie wtedy "One" Metalliki
zacząłem się przekonywać do metalu, którego nie znosiłem do tej pory z zasady.
Etap dogmatycznie metalowy trawał do początku II klasy ogólniaka, kiedy już nie
było czego poznawać w tej materii, ponieważ królujący na początku lat 90. death
zupełnie mnie nie pociągał. Do dziś Metallica, Slayer, Megadeth. I szczególnie
wikingowski Bathory.
Mniej więcej w środku owego etapu zacząłem poznawać starocie, gł. hardrockowe -
Black Sabbath, Led Zeppelin, Deep Purple.
III - dźwięki mniej ostre a bardziej zakręcone, choć ciągle wywodzące się z
tradycji hardrockowo-metalowej : Faith No More, Soundgarden, Jane's Addiction,
oczywiście wielki Danzig, The Cult, Rush, Primus, trochę RHChP. Trochę hc -
Nomeansno.
IV - w zasadzie równolegle z III otwarcie się dzięki poznaniu King Crimson i
Jethro Tull na muzykę, która już nie musiała być ostra. Na szczęście fascynacje
prog-rockowe przeszły szybko, kiedy okazało się, że starzy mistrzowie w rodzaju
w.w. czy Pink Floyd pozostawili wyłącznie epigonów, na których nie warto
zwracać uwagi. Poza tym Dead Can Dance i podobne. Przy okazji niesmiałe wejście
w świat tzw. muzyki klasycznej - do dziś stoję w jego przedsionku. Z ulubionych
nazwisk - Saint Saens, Bartok, Czajkowski, Prokofiew, Rachmaninow... Próba
zaprzyjaźnienia się z jazzem nieudana, poza "Sketches of Spain" Daviesa.
Później już etapów nie było, zgłębianie poprzednich. Wrócił metal, który zaczął
się "progresywizować i klasycyzować" - Tiamat, The Gathering, MDB, Paradise
Lost, Anathema itp. itd.
Nie tak dawno - apokaliptyczny folk czy ambient - Blood Axis, Death In June,
Der Blutharsch, z podtekstem ideologiczno-politycznym...

[loveletter]

zajebisty wątek!! sam już o takim myślałem, ale się jakoś nie mogłem zabrać..
No ale do rzeczy:
droga była dłuuuuuuuuuuuga, może nie w sensie czasowym, a stylistycznym. Przed
16 rokiem życia panowała u mnie grobowa cisza - niczego nie słuchałem (serio,
lub tak jak to określił dreaded88 - "co w radiu puszczają i w TV pokazują".
Potem były jakieś dwa - trzy lata kiedy słuchałem dość dziwnej mieszanki popu i
grunge, chyba trochę za bardzo się wstydzę więc nie napiszę, że wpadła mi wtedy
w ucho (a może tylko w oko) jedna taka quasi-latynowska sierotka naszej sceny
muzycznej Prawie od razu polubiłem też Nirvanę - choć pierwszy raz
usłyszałem o niej kiedy w telewizji podali wiadomość o śmierci Cobaina (( ).
No i tak się jakoś ciągnęło do matury: U2, Bon Jovi, Varius Manx, Oasis i inne
w zbliżonym klimacie. Prawdziwy przełom przyszedł w wakacje po maturze kiedy po
raz pierwszy usłyszałem Days of the New, a dokładnie ich pierwszy
album: "Orange" I to była rewolucja co się zowie, od tego zawodzącego barytonu
Meeksa ciarki chodziły mi po plecach w górę i w dół, w górę, w dół. To był
chyba pierwszy album, który zamknąłem w walkmanie na dwa bite miesiące. Wtedy
też muzyka jako taka zaczęła wchłaniać mnie coraz bardziej i zaczęły się,
trwające zresztą do dzisiaj, nieustanne poszukiwania nowych brzmień. Niektóre
były naprawdę zakręcone - słyszeliście np: Cornershop? W przeważającej mierze
jednak był to Pearl Jam, Metallica, Suede, Reef i jeszcze w cholerę innych,
których nie ma nawet sensu wymieniać. Następny znaczący przystanek to był Dave
Matthews Band, którego płytę (chyba "under the table and dreaming") dostał
skądś mój brat. Cały rok upłynął zanim zgłębiłem ostatni dźwięk, ostatni
smaczek na tych kilku płytach DMB, których słuchałem. No a potem, i tak już
zostało do dzisiaj (łącznie oczywiście z Days of the New, DMB i pół setką
pomniejszych) - Tool i System of a Down, ale chyba przekroczyłem już wszelkie
granice przyzwoitości i dozwolonej długości postu więc nad nimi nie będę się
rozpisywał (a mógłbym, oj mógłbym) Może jeszcze wspomnę tylko tyle, że w
ciągu ostatnich paru miesięcy "odkryłem" kilka naprawdę niesamowicie
wkręcających brzmień (wokalnych, instrumentalnych, jedno i drugie) min:
hed(pe), Josh Groban (:0, tak tak, Groban), i najświeższe: Subramanian. Ale o
tym kiedy indziej.
Na razie

[Gość: hawkshaw]

Wszystko się zaczęło od Maanamu i Kate Bush. Moja mama uwielbiała jedno i
drugie (do tej pory lubi). To było takie nie świadome słuchanie tego co akurat
w domu leciało. Później poszedłem do podstawówki i wtedy się zaczęło... Sandra,
Kim Wilde, Samantha Fox, Europe, Bananarama itp. itd. Ten stan rzeczy trawł
gdzieś tak do 5 - 6 klasy. Wtedy przypomniałem sobie o Kate Bush. Właśnie
wydała "The sensual world". Po jakimś czasie do zacnego grona dołączyli The
Cure, Siouxsie & The Banshees, Dead Can Dance i Cocteau Twins. Tak mi zostało
do dzisiaj. Rok '92 - 1 klasa liceum. Nagle w moich zbiorach pojawiły się
kasety Janis Joplin i The Doors (chyba firmy Brawo). Początek mojego liceum to
także początek fascynacji Massive Attack. Chyba wtedy wydali "Blue lines" z
klasykiem "Unfinished sympathy". Poza tym na nowo zaczęło się odkrywanie
starego dobrego Maanamu, zwłaszcza "Nocny patrol" i "Się ściemnia" (moja
ulubiona płyta Maanamu). A, byłbym zapomniał. Jak cud pojawiła się Tori Amos z
genialym "Little earthquakes". To był chyba mój pierwszy kompakt. Liceum
obfitowało w liczne odkrycia, z ważniejszyh migę wymienić: Bjork, PJ Harvey,
Claire Hamill, Opus III, Stevie Nicks i Fleetwood Mac, Portishead, Brand New
Heavies... Jeśli chodzi o studia, to dalej brnąłem w muzykę typu Tricky,
Massive Attack. Z Anglii przywiozłem sobie One Dove "Morning dove white" (do
dzisiaj jedna z moich ulubionych płyt)i prawie wszystko Loreeny McKennitt
(niestety bardzo szybko straciłem płynność finansową, więc zakupy trzeba było
przerwać). Oczywiście uzupełniałem braki w kolekcji Tori Amos i Kate Bush
(dopiero w tym roku mi się udało prawie zakończyć zbiory). Pamiętam, że na
studiach spodobała mi się też Cyndi Lauper (jak to mówią lepiej późno niż
wcale) i Morcheeba. Z ostatnich odkryć chyba największe wrażenie na mnie
zrobiły Alison Goldfrapp, I am the World trade Center i Supreme Beings of
Leisure. Po drodze jeszcze zdarzyły się (niestety nie pamiętam dokładnie kiedy)
Shawn Colvin, Sarah McLachlan, Sinead O'Connor, U2, The Moors, Lothlorien, The
Cardigans, Deee Lite, Hungry Lucy, Nicole Blackman... mogę tak wymieniać bez
końca. Na dzisiaj już starczy

[roar]

Tak, cos dla takiego egocentryka jak ja...

Najpierw bylem maly i sluchalem tego, co leci w radio,
plus - to wazne - mama miala kasete Grupy Pod Buda.
Strasznie mnie to wtedy jaralo - i chyba zostalo mi to do
dzisiaj. Super grupa...
Potem zaliczylem sluchanie polskiego rocka. Dlaczego
tylko polskiego, to nie wiem, ksenofobia? W tak mlodym
wieku? W kazdym razie - wtedy wykladnikiem byl dla mnie
Brum, a spektrum sluchanych zespolow bylo dosc szerokie -
od De Mono, przez IRE, Wilki, po takie wynalazki jak
Ahimsa (super!), Strajk czy Dezerter. (Wilki i
Gawlinskiego nadal uwielbiam, ale za "Baske" to
najchetniej bym kogos zastrzelil...)
(Aha, w miedzyczasie krotki epizod rapowy. Kolega mi
puscil cos w stylu MC Hammera i mnie wciagnelo, a poza
tym radio gralo Kazika. Szybko przeszlo, w kazdym razie.
To jeszcze nie byl czas.)
A potem powoli zaczalem sam szukac...
(Rety, tyle napisalem, a nawet nie jestem w polowie...
Dobra, bede sie streszczal.)
Collage - od tego czasu kocham prog-rock. "Moonshine" to
bez watpienia polska plyta wszechczasow. Co potem? -
Marillion i Fish, Rush, Dream Theater, King Crimson,
Procol Harum, etc, etc...
Mike Oldfield - czlowiek-legenda. Najpierw Dzwony -
jeszcze jako rock symfoniczny... a potem (jakze
niedocenione!) "Piesni Dalekiej Ziemi"... Jesliby liczyc
czas sluchania - moja plyta wszechczasow. Siedzialem
tylko nad nia prawie rok. Co potem? - audycje Kordowicza
w Trojce - tam uczylem sie el-muzyki. (I krotka, ale
wciaz mile pamietana wycieczka w tzw. world music - Deep
Forest, pierwsza plyta Ayi RL...)
The Prodigy - uslyszalem raz i nie moglem spac po
nocach... jak mozna bylo tak grac...? Tamta plyta ("Fat
of the land") teraz juz troche traci myszka, ale pozniej
uslyszalem wczesniejsza "Music for the jilted generation"
- ta jest wspaniala i nigdy sie nie zestarzeje. Co potem?
- @440, Chemical Brothers, w koncu cala muzyka taneczna.
Potem przez jakis czas wisialem rozpiety pomiedzy
elektronika i prog-rockiem, az wreszcie niedawno przyszlo
cos, co pozwolilo mi je polaczyc...
Radiohead - i plyta "Kid A". Wszyscy wiedza, czym byla,
wiec rozpisywal sie nie bede. Co potem? - Post-rock!!!
Caly, bez wyjatku, bez zastrzezen.
Jeszcze Mercury Rev - ostatnie pol roku ciaglego
sluchania (bardzo mi pomagalo w trudnych chwilach...)
zaowocowalo totalnym uwielbieniem. Tak - wszystko jest
snem... Co potem? - nie potem, a oprocz. Grandaddy,
Flaming Lips, Kula Shaker... Tak zwana nowa (i tylko
nowa, do starej nie moge sie przekonac...) psychodelia.
I jeszcze pare zespolow, ktore nie naprowadzily mnie na
nowe muzyczne drogi, ale tak czy inaczej byly dla mnie
bardzo wazne - Pink Floyd, Smashing Pumpking, Autechre,
Coldplay, Merz, Dire Straits, R.E.M.... wiecej grzechow
teraz nie pamietam...
...nuff.

[teddy4]

No to po kolei: Czerwone Gitary-Sweet-Deep Purple-Pink Floyd-King Crimson-
Yes/Genesis-SBB/Collegium Musicum-Laboratorium-Weather Report-Lutosławski-Sex
Pistols-Brygada Kryzys-Joy Division/The Cure/Killing Joke-Cocteau Twins/X mal
Deutschland- The Smiths-David Bowie-The Stone Roses/Happy Mondays-
Nirvana/Soundgarden/Pearl Jam-Radiohead/Blur/Suede/Mansun-Rage Against The
Machine-DJ Shadow/Underworld/Amon Tobin/Massive Attack-Air/St.Germain/Jazzanova.

[teddy4]

teddy4 napisał:

> No to po kolei: Czerwone Gitary-Sweet-Deep Purple-Pink Floyd-King Crimson-
> Yes/Genesis-SBB/Collegium Musicum-Laboratorium-Weather Report-Lutosławski-Sex
> Pistols-Brygada Kryzys-Joy Division/The Cure/Killing Joke-Cocteau Twins/X mal
> Deutschland- The Smiths-David Bowie-The Stone Roses/Happy Mondays-
> Nirvana/Soundgarden/Pearl Jam-Radiohead/Blur/Suede/Mansun-Rage Against The
> Machine-DJ Shadow/Underworld/Amon Tobin/Massive Attack-
Air/St.Germain/Jazzanova

Pomiędzy Brygadą a Joyem ma być jeszcze The Police/U2/Echo and The Bunnymen,a
obokCocteau - Opposition.
> .

[Gość: efka]

a ja zaczęłam 10 lat temu od odkrywania classic rocka będąc we francji i mając
dostęp do wypożyczalni cd's, czy u nas ktoś puszczał The Rolling Stones, Neila
Younga, D. Bowie, E. Claptona, Led Zeppelin. tak jak na to załugiwali?
a takich Blue Oyster Cult, the Stooges, The Velvet Underground&Nico, ABB, CCR?

Po classic rock przyszła Nirvana, Pearl Jam, Radiohead, Bjork, Garbage, Suede

Potem jazz-klasyka Miles Davies,John Coltrane, Chet Baker

Obecnie doszły nowe? (już klasyka) brzmienia: Portishead, Massive attack, Sigur
Ros, Moby, Air, Chemical Brothers, Stereolab, Hoverphonics, Tricky,

A co będzie dalej?

[Gość: efka]

zapomniałam o (ukochanej swego czasu) Janis Joplin, Jimim Hendrixie, Dereku &
the Dominos i the Cream (the God), i Soundgarden

[Gość: Argus]

> Mike Oldfield - czlowiek-legenda. Najpierw Dzwony -
> jeszcze jako rock symfoniczny... a potem (jakze
> niedocenione!) "Piesni Dalekiej Ziemi"... Jesliby liczyc
> czas sluchania - moja plyta wszechczasow. Siedzialem
> tylko nad nia prawie rok.

ja tylko w ramach sprostowania,bo o tej drodze muzycznej to za dużo bym musiał
pisać(choć wątek ciekawy i też jestem egocentrykiem).
ten album Mike Oldfielda(zresztą bardzo dobry) tłumaczy się "Piosenki (pieśni)
z WNĘTRZA Ziemi"- tak samo jak książka A. Clarka,którą się Oldfield inspirował
nagrywając ten album.pozdrawiam.

[roar]

Gość portalu: Argus napisał(a):

> > Mike Oldfield - czlowiek-legenda. Najpierw Dzwony -
> > jeszcze jako rock symfoniczny... a potem (jakze
> > niedocenione!) "Piesni Dalekiej Ziemi"... Jesliby liczyc
> > czas sluchania - moja plyta wszechczasow. Siedzialem
> > tylko nad nia prawie rok.
>
> ja tylko w ramach sprostowania,bo o tej drodze
muzycznej to za dużo bym musiał
> pisać(choć wątek ciekawy i też jestem egocentrykiem).
> ten album Mike Oldfielda(zresztą bardzo dobry) tłumaczy
się "Piosenki (pieśni)
> z WNĘTRZA Ziemi"- tak samo jak książka A. Clarka,którą
się Oldfield inspirował
> nagrywając ten album.pozdrawiam.

Mam te ksiazke (kupiona, jakze by inaczej, juz po
wysluchaniu plyty, w ramach fascynacji) w polskim
tlumaczeniu i jej tytul brzmi wlasnie "Piesni dalekiej
ziemi". (Niestety nie jestem teraz w domu, wiec nie moge
sie podeprzec wydawnictwem ani nazwiskiem tlumacza,
przyznam sie tez, ze nie slyszalem o innych wersjach
przekladu. Niemniej jednak tlumaczenie takie wydaje sie
jak najbardziej poprawne. "Distant" znaczy przeciez tyle
co "odlegly", "daleki".)
Rowniez pozdrawiam.

[Gość: MoleR]

Gdzieś tak w piątej klasie szkoły podstawowej próbowałem przekonać
(nieskutecznie) kolegów z klasy o wyższości Shakin Stevensa nad Modern
Talking...)) Chwilę później usłyszałem superhit Looksharp "fantastycznego"
bandu Roxette...))) W tym czasie, sięgałem też po Berlinde Carlise, Kim
Wilde i Michalem Jacksonem z Thillerem na czele (do tej pory uważam, ze Thiller
to bardzo ciekawa popówka...) Pod koniec szkoły podstawowej zacząłem przeżywać
już całkeim świadomie polską muzykę rockową (wzorowałem się głównie na lp
trójka NIedzźwiedzkiego). Dlugo myślałem, ze najlepszymi zespołami na świecie
to Kobranocka, Róże Europy i jeszcze kilka innych. Świadomie zacząłem już
doceniać Aye Rl i Republikę.
W pierwszej klasie liceum usłyszałem Brathers in Arms Dire Straits i wtedy
zaczeła się prawdziwa jazda. ...)) Kupiłem wszystkie płyty, głosiłem
każdemu, z etakiego gitarzysty jak Knopfler nie ma i nie będzie itd. Chwilkę
później trochę mniejszy, ale też odchył, na punkcie The Doors, a późiej to już
tylko z górki...Faith no More, Pearl Jam, Throwing Muses, Nirvana, Janes
Addiction. Dopiero po tych zjawiskach, o dziwo, odkryłem madchester i mój
kolejny odchył ze Stone Roses i Charlatans na czele. W między czasie Sugar,
świadome słuchanie Cure, Presidents of the USA i tym podobne...trochę później
Deus, jeszce poźniej Gomez...
W drugiej połowie lat 90 nastąpił kolejny przełom, gdy usłyszałem Signify
Porcupine Tree...zostało mi do dziś, z tym, że rozszerzyłem to na No Man.
Miałem także chwilę namiętnego słuchania klasyki z Chopinem, Lisztem, Mozartem,
Griegem na czele (i wieloma innymi), chwila słabości wobec Góreckiego i jego
III Symfonii...teraz też lubię te klimaty, ale już jakby odrobinę rzadziej....:-
)))
Kilka ostanich lat to próby jazzujące, a wśród nich Tosca i Simmonds, ale takz
eklimy w stylu Kyuus i Queens of the stone age, ostatnio Trail of Dead.
Na pewno zapomniałem o wielu kapelach, które mną wstrząsneły (właśnie
przypomniałem sobie o Death in Vegas, U2, Wildhearts, D*Note, Dinosaur Jr,
Smashing Pumpkins i bardzo wielu innych...) Zarys jednak został chyba
przedstawiony.
Aha, bardzo ważne...uległem wilkomanii i ciągle mam wielki sentyment do
Gawlińskiego (mimo Baśki... )

[Gość: MoleR]

Gość portalu: MoleR napisał(a):

> Gdzieś tak w piątej klasie szkoły podstawowej próbowałem przekonać
> (nieskutecznie) kolegów z klasy o wyższości Shakin Stevensa nad Modern
> Talking...)) Chwilę później usłyszałem superhit Looksharp "fantastycznego"
> bandu Roxette...))) W tym czasie, sięgałem też po Berlinde Carlise, Kim
> Wilde i Michalem Jacksonem z Thillerem na czele (do tej pory uważam, ze
Thiller
>
> to bardzo ciekawa popówka...) Pod koniec szkoły podstawowej zacząłem
przeżywać
> już całkeim świadomie polską muzykę rockową (wzorowałem się głównie na lp
> trójka NIedzźwiedzkiego). Dlugo myślałem, ze najlepszymi zespołami na świecie
> to Kobranocka, Róże Europy i jeszcze kilka innych. Świadomie zacząłem już
> doceniać Aye Rl i Republikę.
> W pierwszej klasie liceum usłyszałem Brathers in Arms Dire Straits i wtedy
> zaczeła się prawdziwa jazda. ...)) Kupiłem wszystkie płyty, głosiłem
> każdemu, z etakiego gitarzysty jak Knopfler nie ma i nie będzie itd. Chwilkę
> później trochę mniejszy, ale też odchył, na punkcie The Doors, a późiej to
już
> tylko z górki...Faith no More, Pearl Jam, Throwing Muses, Nirvana, Janes
> Addiction. Dopiero po tych zjawiskach, o dziwo, odkryłem madchester i mój
> kolejny odchył ze Stone Roses i Charlatans na czele. W między czasie Sugar,
> świadome słuchanie Cure, Presidents of the USA i tym podobne...trochę później
> Deus, jeszce poźniej Gomez...
> W drugiej połowie lat 90 nastąpił kolejny przełom, gdy usłyszałem Signify
> Porcupine Tree...zostało mi do dziś, z tym, że rozszerzyłem to na No Man.
> Miałem także chwilę namiętnego słuchania klasyki z Chopinem, Lisztem,
Mozartem,
>
> Griegem na czele (i wieloma innymi), chwila słabości wobec Góreckiego i jego
> III Symfonii...teraz też lubię te klimaty, ale już jakby odrobinę
rzadziej....:
> -
> )))
> Kilka ostanich lat to próby jazzujące, a wśród nich Tosca i Simmonds, ale
takz
> eklimy w stylu Kyuus i Queens of the stone age, ostatnio Trail of Dead.
> Na pewno zapomniałem o wielu kapelach, które mną wstrząsneły (właśnie
> przypomniałem sobie o Death in Vegas, U2, Wildhearts, D*Note, Dinosaur Jr,
> Smashing Pumpkins i bardzo wielu innych...) Zarys jednak został chyba
> przedstawiony.
> Aha, bardzo ważne...uległem wilkomanii i ciągle mam wielki sentyment do
> Gawlińskiego (mimo Baśki... )



Wiedziałem, że zapomnę o czymś bardzo, bardzo ważnym w moim życiu...Radiohead...

[Gość: MoleR]

Gość portalu: MoleR napisał(a):

> Gość portalu: MoleR napisał(a):
>
> > Gdzieś tak w piątej klasie szkoły podstawowej próbowałem przekonać
> > (nieskutecznie) kolegów z klasy o wyższości Shakin Stevensa nad Modern
> > Talking...)) Chwilę później usłyszałem superhit Looksharp "fantastyczne
> go"
> > bandu Roxette...))) W tym czasie, sięgałem też po Berlinde Carlise, Kim
>
> > Wilde i Michalem Jacksonem z Thillerem na czele (do tej pory uważam, ze
> Thiller
> >
> > to bardzo ciekawa popówka...) Pod koniec szkoły podstawowej zacząłem
> przeżywać
> > już całkeim świadomie polską muzykę rockową (wzorowałem się głównie na lp
> > trójka NIedzźwiedzkiego). Dlugo myślałem, ze najlepszymi zespołami na świe
> cie
> > to Kobranocka, Róże Europy i jeszcze kilka innych. Świadomie zacząłem już
> > doceniać Aye Rl i Republikę.
> > W pierwszej klasie liceum usłyszałem Brathers in Arms Dire Straits i wtedy
>
> > zaczeła się prawdziwa jazda. ...)) Kupiłem wszystkie płyty, głosiłem
> > każdemu, z etakiego gitarzysty jak Knopfler nie ma i nie będzie itd. Chwil
> kę
> > później trochę mniejszy, ale też odchył, na punkcie The Doors, a późiej to
>
> już
> > tylko z górki...Faith no More, Pearl Jam, Throwing Muses, Nirvana, Janes
> > Addiction. Dopiero po tych zjawiskach, o dziwo, odkryłem madchester i mój
> > kolejny odchył ze Stone Roses i Charlatans na czele. W między czasie Sugar
> ,
> > świadome słuchanie Cure, Presidents of the USA i tym podobne...trochę późn
> iej
> > Deus, jeszce poźniej Gomez...
> > W drugiej połowie lat 90 nastąpił kolejny przełom, gdy usłyszałem Signify
> > Porcupine Tree...zostało mi do dziś, z tym, że rozszerzyłem to na No Man.
> > Miałem także chwilę namiętnego słuchania klasyki z Chopinem, Lisztem,
> Mozartem,
> >
> > Griegem na czele (i wieloma innymi), chwila słabości wobec Góreckiego i je
> go
> > III Symfonii...teraz też lubię te klimaty, ale już jakby odrobinę
> rzadziej....:
> > -
> > )))
> > Kilka ostanich lat to próby jazzujące, a wśród nich Tosca i Simmonds, ale
> takz
> > eklimy w stylu Kyuus i Queens of the stone age, ostatnio Trail of Dead.
> > Na pewno zapomniałem o wielu kapelach, które mną wstrząsneły (właśnie
> > przypomniałem sobie o Death in Vegas, U2, Wildhearts, D*Note, Dinosaur Jr
> ,
> > Smashing Pumpkins i bardzo wielu innych...) Zarys jednak został chyba
> > przedstawiony.
> > Aha, bardzo ważne...uległem wilkomanii i ciągle mam wielki sentyment do
> > Gawlińskiego (mimo Baśki... )
>
>
>
> Wiedziałem, że zapomnę o czymś bardzo, bardzo ważnym w moim
życiu...Radiohead..
> .


I jeszcze jedno....Spiritulized...ciągle jestem chory na ich punkcie...))

[miecio4]

Musisz sie na przyszłość lepiej przygotować do wypowiedzi)
Acha, i pewnie zapomniałeś o Joy Division

[Gość: MoleR]

miecio4 napisał:

> Musisz sie na przyszłość lepiej przygotować do wypowiedzi)
> Acha, i pewnie zapomniałeś o Joy Division


No tak...dwója za nie przygotowanie się do lekcji...bo co tam Joy Division - to
jakoś przeboleję, ale nie wspomnieć o The Cult? Wielka gafa...))

[Gość: Ivan]

Podróż do wnętrza Ziemi to dzieło Ricka Wakemana. Niestety nie trawię a swego
czasu mój ojciec katował tym mnie i nie tylko

Pozdrofka.
I.

[Gość: plooshack]

Gość portalu: Ivan napisał(a):

> Podróż do wnętrza Ziemi to dzieło Ricka Wakemana. Niestety nie trawię a swego
> czasu mój ojciec katował tym mnie i nie tylko
>
> Pozdrofka.
> I.

Nie sądzę, by przedmówcy się aż tak walnęli. Być może Oldfield, którego płyt
nie znam za dobrze, 'nakręcił' coś o podobnym tytule.

plooshack.
moja 'lista' - może jutro.

[Gość: Ivan]

Oldfield nagrał dzieło pt. Songs of distant Earth. Mam, kiedyś słuchałem
namiętnie a teraz rzuciłem w kąt.
A poza tym nikomu nie zarzucam niewiedzy. Po prostu ktoś się przejęzyczył.

Swoja drogą głupie pytanie.
Ile to juz razy Oldfield nagrał Tubular Bells ?

Sorka za czepialstwo.
I.

[roar]

roar napisał:

> (I krotka, ale
> wciaz mile pamietana wycieczka w tzw. world music - Deep
> Forest, pierwsza plyta Ayi RL...)

Mój boże! Dopiero czytając posty Molera zauważyłem, jaką głupotę walnąłem! Oczywiście nie pierwsza, tylko trzecia płyta Ayi. Fanów starej Ayi za zaliczenie jej do world music przepraszam. (I oznajmiam, że muzykę tę bardzo lubię i szanuję - choć nie miała na mnie aż takiego wpływu jak zespoły wymienione w poście.)

[michu164]

No to moze teraz ja

zaczelo sie od New kids on the block i roxette w podstawowce. kolo 8 klasy
pojawil sie 4nonblondes i kasety ojca z aerosmith i urah heep. To byl poczatek
fascynacji muzyka mocniejsza. w liceum przyszly czasy na starocie, czyli deep
purple, led zep, stonesow, hendrixa, the doors, ten years after. potem z
kumplami poczulismy bluesa. z tamtego okresu pozostala fascynacja steve ray
vaughanem i rorym gallagherem (przy okazji zajrzyjcie na www.rory.vel.pl ).
caly czas byl pink floyd z przepieknymi dzwiekami z wish you were here i
ciemnej strony ksiezyca. no i odkryty dopiero po ostatniej plycie the cure.

naturalnie nie stronilem od muzyki polskiej. Kult caly czas, troche hey,
myslovitz, dzem, republika, kobranocka, roze europy. ostatnio scianka i lenny
vallentino.

byl tez okres seatlowski, z ktorego najlepiej kojarzy mi sie pearl jam.

pod koniec liceum zachlysnalem sie czyms nowoczesniejszym: placebo, smushing
pumpkins i oczywiscie wielkim radiohead! ostatnio odkrylem dla siebie archive
("again" - cudo), black rebel motorcycle club, no i ku mojemu wielkiemu
zaskoczeniu anatheme, therion, tiamat. (tego sie po sobie nie spodziewalem).

Lubie posluchac polkskiego hiphopu, ale szerokich spodni nie nosze. mozart,
czajkowski, szopen.

to chyba tyle

pozdrawiam

[artur.dent]

Mieszkalem z bratem w jednym pokoju. Brat byl w liceum, ja w podstawowce.
Wieczorem brat puszczal Joy Division, przy zgaszonym swietle, jak
juz sie kladlismy spac.
Brat, zeby zrobic na mnie wrazenie, powiedzial mi o samobojstwie Curtisa.

No i balem sie faken, dla mnie to bylo jakbym slyszal glos ducha z zaswiatow,
niezle dolujaca muzyka. Ale pozniej jak bylem w liceum tez sluchalem, i dzis
nawet sluchamm, na soundtracku do 24 Hour Party People ktory wczoraj nabylem
drogom kupna.

Samodzielnie moje sluchanie muzyki, bez brata w roli DJ-a, zaczalem od
elektroniki, Jarre, Vangelis i Tangerine Dream i inne takie crapy.
Z tamtych czasow ostal sie tylko Kraftwerk, to dla mnie mistrzowie, ich wplywy
na to co sie dzialo z muzykom po latach 80. som ogromne...

Potem, na ile to bylo mozliwe w polskich siermieznych warunkach, podjaralem
sie brytyjska ekspolzja acidowo-raveowo-madchesterska.
Happy Mondays, Charlatans, Stone Roses, Inspiral Carpets, kurde blaszka Fools
Gold S. Roses znaczy dla mnie tyle co dla innych jakiestam Stairway To Heaven
czy jakies inne hymny rockowe.
Zajebisty taneczny bit i totalnie psychodelicznie spiralnie krecace gitarki to
byla dla mnie z kosmosu muzyka wtedy i do dzis jest

Z drugiej strony mamy EMF i Jesus Jones, tak, byly kiedys czasy kiedy nie bylo
Oasis i Blur, tylko bylo EMF i Jesus Jones, ilu jeszcze te czasy faken
pamieta...

Jesus Jones to dla mnie idealna hybryda rocka i elektronicznej tanecznej muzy.
Taki Fatboy Slim czy Prodigy to garsciami tak naprawde czerpia z dorobku Jesus
Jones, oni przeciez grali tak juz w 1988!!!!!!!!!!!!!!!

Stanowczo tej grupie nalezy sie wiecej respektu.

Potem lyknalem jeszcze sporo Jesus & The Mary Chain, i tyle jesli chodzi o
moje zainteresowanie muzykom gitarowom. Potem, do dzis dnia, tylko sample,
elektronika, komputery, szmery...

W liceum zaczelo sie od industrialu i EBM: Ministry, Skinny Puppy, Nine Inch
Nails,Laibach, Nitzer Ebb, Front 242, DAF, Cassandra Complex i inne jeszcze
jakies
Bylo duzo gotyku, z The Sisters Of Mercy na czele... Pamietam, ze najpierw ich
"przeczytalem", nie uslyszalem. S.P. Tomasz Beksinski wymienil w "Magazynie"
jego ulubione plyty lat 80. bylo wsrod nich "Floodland". Opisal plyte w taki
sposob, ze natychmiast zapragnalem jej uslyszec...

Dzis juz raczej nie slucham, wyroslem.

No a przed mojom maturom pierwsze polskie "rave'y" zaczely byc organizowane,
"Wastelands" w klubie Fugazi, klub Filtry, Amsterdam/Blue Velvet itp.

Tak przeszedlem plynnie w pazdzierzowaty z mojego dzisiejszego punktu
widzenia nurt goa/psychedelic trance.
Pamietam, ze w ogole nie kumalem breakbeatu i liczylo sie dla mnie tylko
4/4, dzis jest dokladnie odwrotnie.

Odkryciem wielkim bylo dla mnie Autechre - "Amber" i "Incunabula" - tych
dwoch plyt moge sluchac do dzis bez konca. To najlepsza muzyka elektroniczna
jaka znam i najlepsza muzyka w ogole jaka mam w mojej kolekcji plyt.

Bylo sporo tez rzeczy ktore nie od razu mi przypasowaly, przez dlugi czas
nie lubilem Massive Attack, ale osluchalem sie w koncu i jest to dla mnie
klasyka absolutna, Karmacoma to idealny blunt-soundtrack he he he

Z czasem, im blizej mojego cwiercwiecza, zszedlem na rytmy bardziej downtempo,
ktorego krolami absolutnymi sa panowie Kruder & Dorfmeister z miasta Wiednia
ktore akurat dobrze znam i lubie.

K&D Sessions to kolejna plytka ktorom spokojnie na wyspe bezludnom zabrac
bym mogl.

Aktualnie lykam wszystko z brytyjskiej sceny nu-skool breaks, a z ostatnich
sentymentalnych podrozy to akurat New Order slucham w duzych ilosciach.

Aha, jeszcze osobista uwaga do Pippina ktory napisal:

>Pisząc te słowa słucham Jazzanovy...

Pippin, zatrudniaj wiecej mlodych blondpraktykantek, to i wiecej lepszej muzy
bedziesz sluchal )))
Owszem, Jazzaonova chwyta za serce, szczegolnie remix Koopa!!!!!

pozdr
dent

[Gość: Broda]

To nie fair. Trzeba by z tydzien..i cala ksiazke (bo ja z dinozaurow).
Zalosna proba skrotu:
Najpierw ROLLING STONES (duzymi bede oznaczal swoje kolejne
zaskoczenia i odkrycia) . Beatlesi jako tlo na ktorym "moi" blyszczeli, ale to
dziecinne, bo nie na tym samym boisku grali. Fala brytyjskiego R@B:
Animals, Pretty Things, THEM (!) Small Faces, Kinks, Who,
Yardbirds,Spencer Davis Gr, az tu nagle MANFRED MANN i JETHRO
TULL. Moody Blues, duzo, duzo pozniej Blood Sweat &Tears, Z Ameryki
Paul Butterfield Blues Band, Grateful Dead Canned Heat i szok ZAPPY no
i w tym wszystkim BOB DYLAN.
Gruchnelo CREAM i mlodziez slowianska przewrocilo na glebe;
HENDRIX przyszedl, odtanczyl taniec guru gitary i poszedl - a ludziska z
gebami otwartymi pozostali do dzis. Dave Edmunds z Love Sculpture
zagral "Taniec z szablami" na gitarze ale po co, natomiast po posluchaniu
FOCUSa polubilem instrumentale. LED ZEPPELIN po prostu
niewiarygodny debiut (porownywalny tylko z pierwszymi Stonesami).
Odkrycie genialnych Amerykanow: ALLMANN BROTHERS BAND i LITTLE
FEAT. A jeszcze Crosby Stills Nash&Young! Wydawalo sie, ze swiat nie
byl przygotowany na DOORS ale chwycilo i przytrzymalo do dzisiaj. Powrot
do tego czego sluchali moi wczesni idole, czyli do Chucka Berrego
(oczywiscie), Muddy Watersa, Johna L.Hookera, a i glebiej: Willie Dixona i
Elmora Jamesa. Na King Crimson i Colosseum bylem gotowy, bo
przeciez bylo juz THE NICE. Rabanie ukochanych AC/DC czy Ten Years
After przekladalem sobie jakimis Mayallami, Claptonami solo, wczesnym
Fleetwood Mac (z Greenem) a takze Emerson Lake&Palmer,Vangelisem,
Yes, i , dokad Mayall z plyta Turning Point nie wbil mnie w ziemie. Ere
video z hukiem rozpoczal koncert z Dortmundu na kasecie z fantastycznym
facecikiem w szarym garniturze pod ktorym sie gotowalo: Robertem
PALMEREM. Fascynujacy film z Grace JONES. Potem wielkie postacie:
PRINCE i POLICE - z ogromnym wplywem na muzyke lat 80. A byli
przeciez dekadenccy ROXY MUSIC potem Ferry solo i przez te wszystkie
lata Kate Bush, Nie chodzi tu o chronologie bo trudno mowic o jakiejs
ewolucji. Wszystko to jakby dzialo sie jednoczesnie albo nastepowalo
naturalna rzeczy koleja ale bylo jednorodne; kazdy tydzien, na poczatku w
Radio Luxembourg a potem juz w plytach z calego swiata przynosil cos
waznego. John McLaughlin z Mahavishnu i Return to Forever Chicka Corei
jakos do siebie naturalnie pasowaly. Tak jak 20 lat pozniej Primal Scream
czy Reef pasowali do tradycji Stonesow. A przy tym caly czas rozgladanie
sie na boki: YELLO, Tangerine Dream, Simple Minds (za Belfast Child).
Swiezo zabrzmialo polaczenie bialej i czarnej muzyki na plycie Vivid
LIVING COLOUR. Talking Heads w "Stop Making Sense". Swietna
pierwsza RHCP (Mother's Milk); Do dzis pamietam wrazenie jakie zrobily
plyty "Ten"Pearl Jam i Soundgarden. Nowa muzyka MASSIVE ATTACK,
Portishead i Tricky. Ale nie wiem czy cos da sie porownac z zachwytem
pierwsza plyta Dire STRAITS przywieziona z Londynu przez kolege- skad
takie cos, co to za ludzie?
Wszystko sie w glowie klebi a tu jeszcze tyle perelek nie wymienionych a
tak kiedys waznych - taki Gary Numan ze swoim pomyslem na brzmienie
klawiszy i minimalistyczny wokal, ...
Nie, sorry, nie da sie tego ulozyc, ten watek to jednak nie dla mnie

[Gość: aontia]

Ja zaczynalem od kabaretu OT.TO potem byl Kult a potem
glownie muzyka lat 70-tych z Pink Floyd, King Crimson, VdGG, Camel i Procol Harum na czele
a potem jeszcze zapomniane zespoly z tamtego okresu
i tak juz mam nadzieje zostanie
zdrowienia

MY WAY

[Gość: dolgorukij]

pierwsza płyta, która mnie powaliła, a właściwie były to 2 płyty poznane
jednocześnie, około '88 roku: Michael Jackson "Bad" i Pink Floyd "Animals". Ta
pierwsza wywołuje dziś tylko uśmiech na mojej twarzy, a tamta płyta floydów
dalej pozostaje moją ulubioną, właściwie dawno pozbyłem się wszytskich ich
pozostałych dziełek, które zaczęły mnie mierzić, jak zresztą cały prog-rock.
Ale wracając do szkoły podstawowej: oczywiście metal,i to nie byle jaki, bo
death-metal )) Cannibal corpse, death, napalm death, huehue, i takie tam!!!
hehe, to były czasy! mały cherubinek o niewinnej różowej twarzyczce, w czarnych
ciasnych spodniach (elastyczne "dżinsy") białych adidasach (no bo jak
inaczej?!) i w czarnej koszulce, na której obraz z piekła rodem, trup żłopiący
krew z kielicha!! huehue!!
w liceum przerabiałem oczywiście historie w stylu: sztruksy, sandały, koszula,
rozwiany włos a do tego Zeppelin, Parple, Doors (na Sabatów się jakoś nie
załapałem - zawsze sądziłem że to straszna kicha)
no i progres, który dzś wywołuje u mnie mdłości..!!! no może z wyj. genesis.

A na studiach to już zacząłem wchodzić w taką muzykę, przy której pozostałem do
dziś i w której odnalazłem się naprawdę.

Tom Waits (wsio), David Bowie (wybiórczo), Bob Dylan , Jazz (z akcentem na
Coltrane'a), no i najważniejsze:
wyrafinowana myzyka z kręgów alternatywnych:TORTOISE, STEREOLAB, SEA AND CAKE,
JIM O'ROURKE itd
no i MINIMALIZM

PHILIP GLASS (na kolanach)
steve reich
terry riley

(polecam amatorom prawdziwej sztuki dźwiękowej)

przeżywam też od bardzo dawna permanentną fascynację Góreckim

ech.. no to ulżyłem sobie..!

pozdr, dolgo
rukij

moja droga

[Gość: mist]

ech to co ja moge tu jeszcze napisac... zaczelo sie przypadkiem, ojciec
podeslal mi z usa pare tasm, zupelnie przypadkowych, bo na muzie to on sie na
pewno nie zna... a wiec:Michael Jackson, Randy Trawis, Johnny Cash, no i 2-ka
LED ZEPPELIN...i na tej plytce odpadlem zupelnie, to bylo gdzies tak okolo 7-8
klasy podstawowki... zebralem cala owczesna dyskografie ZEPPOW... i poszlo
dalej... Deep Purple, Pink Floyd, Uriah Heep (oczywiscie pierwsze plytki, zna
to ktos, tak by the way)... oczywiscie Black Sabbath... nastepny etap to coraz
ciezsze granie, Judas Priest, Metallica, Slayer... i ciezej, ciezej, Death,
Canibal Corpse, Carcass, Morbid Angel... Vader oczywiscie... po drodze zaczal
sie metal klimatyczny... Tiamat, MDB, The Gathering.. potem Black Metal,
jednoczesnie z cala reszta, Samael (oczywiscie ortodoksi sie beda smiali
teraz)... i trwalo to troche, a potem powrot... znowu Led Zepps, no i
amerykansie ekipy: Lynyrd Skynyrd, Stevie Ray Voughan,Allman Brothers Band,
Gav't Mule... trwa to do dzis + sprawy jazzowe+ SBB+ wiele innych zespolow,
generalnie otworzylem sie na muzyke zupelnie, nie ma dla mnie znaczenia
etykietka, jest tylko MUZYKA... dobra MUZYKA, nie jestem w stanie wymienic
wszystkiego... wiec koncze. generalnie muzyka to moje zycie, nie wyobrazam
sobie ciszy wokol mnie.../mist

[leia]

O rety, co za patos we wszystkich wypowiedziach... I to krygowanie sie!!! U
mnie zaczęło się od "Gawędy": "Był wielki słoń, ogromny słoń, największy słoń
nad Nilem...". Do dziś pamietam choĆ minęło 25 lat! Potem był Drupi. Wcale mi
nie przeszedł do dziś, a pamiętam też, że z kolegą ze szkolnej ławki,
późniejszym solistą zespołu Papa Dance zamieniałam się na kasety: ja mu "2+1" a
on mi "Drupiego" z nieśmiertelną piosenką "Provincia". Potem zafascynował mnie
niejaki Afric Simone, gość któregoś tam Sopotu, spodobał mi się jego występ,
ciągle mam przed oczami te jego wygibasy z ogniem! No a potem przyszła "Jolka,
Jolka pamiętasz" - mój magnetofon marki "Maja" pocił się i dyszał a zakonnice
po plaży spacerowały 300 razy na dobę. Jakoś równocześnie
przyszła "Autobiografia". Zakochałam się też w Chrisie de Burghu. Potem długo,
długo nic i wreszcie parę lat temu prawie umarłam z wrażenia: Bregovic! Cudo!
Do tego Wes, Era i muzyka z filmu "1492", oraz z filmu "Gwiezdne wojny". No i
oczywiście romantyczny do obrzydliwości głos Erosa Ramazzotti, dyszkancik
Gianny Nannini oraz inna włoszczyzna (wynikające zapewne z odwiecznej miłości
do języka włoskiego ;

[Gość: spinacz]

leia napisała:

> O rety, co za patos we wszystkich wypowiedziach... I to krygowanie sie!!! U
> mnie zaczęło się od "Gawędy": "Był wielki słoń, ogromny słoń, największy słoń
> nad Nilem...". Do dziś pamietam choĆ minęło 25 lat! Potem był Drupi. Wcale mi
> nie przeszedł do dziś, a pamiętam też, że z kolegą ze szkolnej ławki,
> późniejszym solistą zespołu Papa Dance zamieniałam się na kasety: ja mu "2+1"
a
>
> on mi "Drupiego" z nieśmiertelną piosenką "Provincia". Potem zafascynował
mnie
> niejaki Afric Simone, gość któregoś tam Sopotu, spodobał mi się jego występ,
> ciągle mam przed oczami te jego wygibasy z ogniem! No a potem przyszła
"Jolka,
> Jolka pamiętasz" - mój magnetofon marki "Maja" pocił się i dyszał a zakonnice
> po plaży spacerowały 300 razy na dobę. Jakoś równocześnie
> przyszła "Autobiografia". Zakochałam się też w Chrisie de Burghu. Potem
długo,
> długo nic i wreszcie parę lat temu prawie umarłam z wrażenia: Bregovic! Cudo!
> Do tego Wes, Era i muzyka z filmu "1492", oraz z filmu "Gwiezdne wojny". No i
> oczywiście romantyczny do obrzydliwości głos Erosa Ramazzotti, dyszkancik
> Gianny Nannini oraz inna włoszczyzna (wynikające zapewne z odwiecznej miłości
> do języka włoskiego ;
Ale kwasy!!!

[advokat]

O tym co było 5 lat temu wspominać nie będę,bo aż się wstydzę.Muzyki zaczynałam
słuchać od popu-pierwsza była Abba.Zaraz po niej Beatlesi i Perfect i tak
zaczeło się słuchanie na poważnie.Potem róznie-Nirvana,U2,Queen,Radiohead,Janis
Joplin,Sinead O'Connor z polskiej muzy-Maanam,Hey,ONA.Staram się być otwarta na
bardzo różną muzykę-uwielbiam też Marka Grechutę czy Dżem,a więc klimaty trochę
inne niż np. Lady Pank,które także słucham.Lubię stare Wilki,choć te nowe też
są ponoć niezłe.Lubię Myslovitz.W tej chwili słucham
Coldplaya,Bartosiewicz,RHCP.Aha-po drodze były też gitarowe brzmienia-
Clapton,Santana.

[ozpol]

Ja moze jako stary zgryz ale moze to pomoze wam zrozumiec gdzie wyladujecie
muzycznie (moze?!?!).
Ja akurat pamietam Czslawa Wydrzyckiego - teraz Niemana i na zywo podniecalem
sie Czerwono-Carnymi i Niebeiesko-Czarnymi (Korda, Rusowic, Fabian).
W sumie to co radio gralo (nasze czy Luxemburg). Ale powoli facynacja tym co
zaczal Grechuta, Jackowski w Ossian itp. no i pierwszy koncert jazzowy w Jazzie
nad Odra Surmana i totalny szok.
Nie bede mowil o mainstream bo to wszyscy ale Dire Strait, Police sa w moich
zbiorach.
Teraz mam mase poezji spiewanaj Czerwony Tulipan, Pod Buda, Wolan Grupa itp itp
Kraina Lagodnosci w pelni.
Lubie i zbiram muzyke francuska od "staroci" Brel, Adamo do Kaas ale takze
wloska czyli Drupi i Celentano.
Blues to jest to co mnie cieszy od wszystkiego LJ Hooker do nowych twarzy.
No i jazz ale glownie ten "relaksowy' Gordon Dexter type ale ma St Geramain
tez.
Czyli chyba zostaniemy z tym na czym wyroslismy (dla wspomnien mlodosci) i
wybierzemy to co nas bedzie cieszyc i wprowadzac stan spokoju.

[Gość: ewa]

zgadzam sie całkowicie... róże fascynacje, różne potrzeby, różne okresy!
ja- hy były sobie te przygody z muzyką napierw takie delikatne brzmienia
rockowe pużniej przyszedł czas na grunge i fascynacja puźniej była długa !
wycieczka z gotykiem Type o Negatiwe i tiamat ale źle to na mnie działało bo
słuchać muzyki żeby wleciała i wyleciała to dlamnie bezsens i wielka kżywda
muzyczna muzyki trzeba słuchać wczuwać sie i coś z niej wynosić - ale to tylko
moje zdanie każdy wyrabia je sobie sam więc... było naprawdę źle z ma
osobowością to co sie działo we mnie w tej młodej 'kobiecie" przeraziło mnie
do tego stopnia że przerwałam t9o żwłująć ale źle by sie to wszystko skończyło
załuje bo rozumiem kocham tą muzykę i daje mi on wiele radości, miłości...
teraz "przyjaźnię sie" z Alice in Chainc, polskim rokiem, Pink Floydami (...) i
Axelem Rosem itp. daje mi to też wiele satysfakcji radości przemyśleń!
wiem ze muzyka to ważna żecz w mym życiu zawsze była będzie to nieodłaczny
element mojego dziwnego życia....
frapująco, zę są ludzie podobnie myślacy
serdecznie ściska i zycze wielu ekspresji zwiazku z ulubioną muzyką

[gregkor]

Rok 1981 - Wiek 9 lat - The Beatles i Rolling Stones (wpływy Ojca.
Lata 82-86 - Polski rock (Republika, Lady Pank, Budka suflera itp.) a takż
trochę muzyki dyskotekowej (nawet italo na tzw. dyskotekach szkolnych) oraz
muzyka elektroniczna Jarre, Vangelis, Koto itp.
Lata 86 - 93 - Metallica - byłem pod wrażeniem "Ride the Lighting", Scorpions
urzekła mnie płyta "Blackout", również spodobała mi się kapelka The Cure i
Jesus and Mary Chaine, z polskiej muzyki polubiłem Sztywny Pal Azji i Róże
Europy i te inne Klaus Mitfochy, Rezerwaty, Dezerterzy itp., no i
podsłuchiwałem troszeczkę popu. Zaczałem też słuchać klasyki hardrockowej - The
Doors, Uriah Heep, Deep Purple, najwięcej Jethro Tull, Ten Years After, Black
Sabbath, Focus, Can, Franka Zappy, Wishboneash, Blue oyster Cult, Hendrix a
także Pink Floyd, King Crimson i Emerson Lake and Palmer, byłem też pod
wrażeniem solowych dokonań Wackemana i Jona Lorda. Wpadła mi też płytka Uli
Dudziak z Walk Away - "Magic Lady" - fantastyczna rzecz, a także wypożyczyłem w
digitalu płytę Mile and Davis - koncertówka - nie wiedziałem za bardz o co
chodzi.
Lata 93 - 94 - Wbrew pozoronm nie uderzyłem w tym okresie w dokonania zespołow
z Seatlle, kupiłem płytkę Jamiroquai - "Emergency on Planet Earth" - świetna
płyta dużo klimatu jazzowego, dzięki tej płycie polubiłem ten gatunek muzyki.
Kawałki "I'm Too Young to Die", "Revolution" i "Music Of The Mind" to prawdziwe
rodzynki.
Lata 93-2002 - No i się zaczeło, najpierw od Hancocka jego płyty z lat 70 -
Head Hunters i Man Child zastrzeliły mnie od razu, potem Weather Report itd.
Następnie John Coltrane z "Love Supreme" odjechałem. Adam Holzman, Marcus
Miller, itd można by wymieniać godzinami. Ostatnio interesuję sie również
gatunkami czerpoiącymi z jazzu i vice versa. Bitem, muzyką klubową, dokonaniami
DJ'ów itd. Natomiast jazz jest numero uno.

[jmarr]

A co tam, tez sie egocentrycznie powywnetrzam.

Najpierw, gdzies w piatej klasie podstawowki, Roxette. Postaralem sie o cala
ich dyskografie, ktora gdzies jeszcze lezy na polce i poki co sie kurzy. Potem
bylo Queen ("Innuendo" do dzis jest jedna z moich ulubionych plyt) i Led
Zeppelin, ale bez szczegolnego przekonania. Troche The Beatles, The Who, Jethro
Tull, pozniej trafilem na Blur i zaczalem sluchac tez okolic - Suede,
Supergrass, Space. W koncu uslyszalem "This Charming Man" i to zalatwilo moje
muzyczne fascynacje na dobre - przez rok nie sluchalem niczego innego oprocz
The Smiths. Potem mi przeszlo (ale chyba niezupelnie) i zajalem sie
Electronic, The The, Magazine, Ludus, Nico, Television Personalities, a obecnie
jestem na etapie The Monochrome Set.

smiths

[Gość: dolgo]

ja teraz właśnie zachlysnąłem się smithsami - absolutnie powalajace granie!!
mam 3 płyty, hatful of hollow, the smiths, queen is dead i słucham w kółko.
Pytanie tylko, czy będzie to trwalo tyle co u ciebie ?

najbardziej uwielbiam wokal Morriseya, no i gitara Marra.... brak słów
ech... to jest to!!!

[jmarr]

Gość portalu: dolgo napisał(a):

> ja teraz właśnie zachlysnąłem się smithsami - absolutnie powalajace granie!!
> mam 3 płyty, hatful of hollow, the smiths, queen is dead i słucham w kółko.
> Pytanie tylko, czy będzie to trwalo tyle co u ciebie ?
>
Wlasciwie jak sie dobrze zastanowic to chyba trwalo to wiecej niz rok
Pewnie jakis wplyw na to mial fakt, ze nie moglem tych plyt normalnie kupic
tylko musialem je zamawiac i zanim dostalem ktoras w swoje lapy mijal
przynajmniej miesiac.

> najbardziej uwielbiam wokal Morriseya, no i gitara Marra.... brak słów
> ech... to jest to!!!

[Gość: huanita]

Oj, niewiele tu kobiet się wypowiadało, więc może dorzucę coś od siebie .
Początkowo moim muzycznym gustem kierowało starsze rodzeństwo, słuchające taśm
z magnetofonu szpulowego odziedziczonego po wujku (straszny szpan).No i wtedy
nauczyłam się słuchać Oldfielda,Pink Floyd,Bryana Ferry,Police,Dire Straits.
Lubię taką muzykę do dziś.
Moja pierwsza własna kaseta to muzyka Clannad do filmu Robin Hood ).
A potem poszło już standardowo... (prześledziłam,że kilku forumowiczów miało
podobne doświadczenia) Nirvana,Pearl Jam,Alice in Chains,Stone Temple
Pilots,Oasis. Potem wielka fascynacja The Doors i jednocześnie Sonic Youth(!)
Generalnie zawsze bardzo mieszałam różne style...bo w trakcie liznęłam Tiamat i
mojego wtedy ukochanego Type O Negative. Zresztą sentyment pozostał...
A potem powrót do łagodniejszego grania: Faith no more,Rage
Against,Radiohead,odkrycie rewelacyjnego TOOL,wielka miłość do Massive Attack.
Potem w związku z tendencyjnym zaglądaniem do pewnej knajpy: Depeche Mode,
których wcześniej absolutnie nie trawiłam.
A teraz jest na zasadzie wszechogarniającej tolerancji do muzyki,ale nadal
głównie zagranica: System of a down (super), Deftones, Korn,jakieś gotyckie
klimaty,co wpadnie w rękę.
A z polskich oprócz Kultu...hip hop i Kaliber,Paktofonika
Pozdrawiam wszystkich,którzy są uzależnieni od muzyki.

[Gość: Ja 17]

Ja słucham Republiki i IRY.

[Gość: askia]

he,he))moj ulubiony temat)))tez sie wywnetrznie)
jako,ze jestem dziewczyna jakos tak sie dziwnie zlozylo,ze najwiekszy wplyw na
moj psudorozwoj muzyczny mieli kolejni faceci w moim krotkim jeszcze
zyciu.wlasciwie tylko za czasow podstawowki bylam w tym wzgledzie niezalezna i
najpierw przechoxdzilam etap bezgranicznej milosci do Michaela Jacksona, New
Kidsow,Kylie Minoug("i should be so happy"),pozniej jakis rok sluchania
polskiego rocka(mialam nawet zeszyt, w ktorym zapisywalam wszystkie bardziej
uduchowione teksty Kobranocki,Maanamu,proletariatu...i lazilam z kumpela po
osiedlu i spiewalysmy...to byly czasy),a po polskim rocku znowu powrot do
disco:Mr President(i faaantastyczne "Coco Jumbo"),Captain Hollywood,Fun
Factory-muzyczny ciemnogrod po prostu.Ale nadeszlo oswiecenie!pierwsza milosc
milosc sluchala punk-rocka, pila tanie wina i palila papierosy-nagle poczulam w
sobie anarchistyczny zew(a mialam moze 14 lat),wiec ponizej wszelkiej krytyki
byloby sluchanie brudnej "komery".Zaczely sie czasy Dezertera,Armii,Farben
Lehre,Deutera,Sedesu,Naglego Ataku Spawacza.A potem milosc sie skonczyla, ale
pociag do mocniejszego uderzenia pozostal.Kolejny wplywowy kolega pokazal mi
przede wszystkim Korna-jeszcze w czasach, kiedy Jonathan Davies nie byl gwiazda
co drugiegi programu muzycznego.I zaczelo sieeftones,RHChP,Sepultura,pozniej
Soulfly,2TM2,3,Houk(ale ze wzgledu na muzyke,nie
teksty),Flapjack,Pantera,wybitny Tool(przy "Undertow"padlam na kolana prawie-
chociaz kolejne produkcje tez wielkie wrazenie zrobily),Primus,Rammstein
(tekstow nie rozumiem wcale),Limp Bizkit...ten etap trwal kilka
lat.probowalam nauczyc sie sluchac jazzu, otwierac sie na inne gatunki muzyki
(nie lubie sie ograniczac)-nie bardzo wyszlo.na szczescie do czasuwlasciwie
bez przyczyny(no niee...jakas przyjemna przyczyna to jednak byla) zaczelam
odkrywac Stinga,Depeche Mode(uwielbiam!!!),Bobby McFerrina,Morcheebe,Milhaud'a
(fantastyczny koncert na perkusje),Jamiraquai...i na tym etapie chyba na razie
jestem...aha!jeszcze polskiego hip-hopu lubie czasem posluchac-zwlaszcza
kalibra,fisza i lone(aaa...i ostatnio "seniorita"pezet feat. ktos tam bardzo mi
sie podoba).zobaczymy,w ktorym kierunku dalej pojde-lagodnieje na
starosc.nawet kupilam ostatniego korna,ale bardziej z sentymenu,niz z
potrzeby.dziadzieje-przestaje mnie krecic ostre granie...pozniej to juz chyba
tylko Irena Santor i Ich Troje(niczego im oczywiscie nie ujmujac).muzyczne
pozdrowienia.

[Gość: tred]

1986 -1989: Europe i Bon Jovi
1988-1991: Def Leppard, Bon JoVi, Guns n Roses, Metallica(!)
1991-1994: Metallica, Slayer, Anthrax, Sepultura
1994 - dalej : Metallica,

[Gość: czyzunia]

jestem dinozaurem, chyba nawet starszym od brody.poczytajcie wiec emeryta.
zaczynalo sie w polowie lat 50-tych, byla rewia piosenekpana l.k.i cos
ciekawszego od choru czajanda.
wtedy powstawal rock and roll.ja bylem przy jego narodzinach, malo tego bylem
prawie jego ojcem chrzestnym.ale juz wtedy cos z lekka przechylalo mnie do
bluesa.
skrzypiace radi luxemburg.
przedewszystki elvis, ale byli i inni:little richard,,chuck,bill haley.
rewelacyjne solowki na gitarze tego ostatniego.
pozniej bylo deczko latwiej.w pawilonach -pocztowki dzwiekowe. wiekszosc
naklejona bylana radzieckich kartkach pocztowych. wtedy zaczynali sie bitle.
sluchalo sie troche polskich ale tylo zastepczo" nc cc. w polszczyznie dopiero
polanie dali popalic. ha w 67 grali u nas na balu maturalnym.
stonsi, animalsi, byl tez czas zachwytu shadowsami.i kupa innych brytyjskich
grup. ale oprocz tego caly czas w pamieci mialem bluesa ktorego jednak trudno
bylo znalezc na plytach i w radio.lata 60 byly eksplozja.
wspanialy w onych czasach by piotr kaczkowski ktory wprowadzal na w trudniejsza
muzyke.
byl czs kiedy moja jarecka ciagnela mnie do opery. bronilem sie rekami i nogami.
dopiero pozniej ale o tym dalej.
w 67 po raz pierwszy uslyszalem"hej joe"henia.to juz bylo to.
kultowo sluchalo sie pozniej calej paki z woodstock nad ktorym unosil sie powiew
roberta zimermana no no dylana.
po woodstock byli cream,zepy, janis, cockera widzialem tylko w przyjaciolach
ale za to jak zrobionych.
i tu zaczela sie fascynacja tym co czulem od poczatku-blues.
slucham nawet prehistorii.ledbetter
butelkowanie muddy wartersa
be be krol
buddy guy
j.l.hooker
cory moje dorosle kobitki ktore sluchaly kidsow jakos tez zaczynaja to lubic.
no moze zeby zgredowi nie sprawiac przykrosci.
a jesli mozecie posluchajcie radosnej muzyki booker t and mg's i blues brothers
band. ci ludzie naprawde sami fantastycznie sie bawiac grajac swoje kawalki.
a jak chcecie pogadac tel.[phone].
pa pa calusow sto dwa.

[Gość: koliber]

LP3, Mini-Max, Sobotnia Popołudniowa, Kaczkowski, Mann, Niedźwiecki, Wieczór
Płytowy, Beksiński, Wiernik, Piekut, Non-Stop...
Ale to niemodne, teraz wicei klubowo, cool, i badziewia ala komputerowa czy pop-
lista i Figurski

[martolka]

Gość portalu: koliber napisał(a):

> LP3, Mini-Max, Sobotnia Popołudniowa, Kaczkowski, Mann, Niedźwiecki, Wieczór
> Płytowy, Beksiński, Wiernik, Piekut, Non-Stop...

ja też tak, plus ostatnio jeszcze Stelmach we własnych audycjach.

[Gość: koliber]

martolka napisała:

> Gość portalu: koliber napisał(a):
>
> > LP3, Mini-Max, Sobotnia Popołudniowa, Kaczkowski, Mann, Niedźwiecki, Wiecz
> ór
> > Płytowy, Beksiński, Wiernik, Piekut, Non-Stop...
>
> ja też tak, plus ostatnio jeszcze Stelmach we własnych audycjach.
Tylko Stelmacha własnego mało, prostytuuje się jedynie w muzycznej poczcie i
swiecie na topie.

[martolka]

Gość portalu: koliber napisał(a):


> > Gość portalu: koliber napisał(a):
Tylko Stelmacha własnego mało, prostytuuje się jedynie w muzycznej poczcie i
> swiecie na topie.

dlatego tylko we "własnych" - mało ich bo mało i późno na dodatek, ale lubię.

zaczelo sie od 'reksia'...

[fnoll]

dzieki swojej corce odswiezylem sobie wiekszosc kreskowek ogladanych w
dziecinstwie i sluchajac ich czesto fenomenalnych podkladow muzycznych
doszedlem do wniosku, ze to one w duzej mierze uksztaltowaly moje gusta
muzyczne i wyznaczyly kierunki dzwiekowych poszukiwan

takze zaczelo sie od "reksia", "bolka i lolka", "sasiadow"... no i "looney
toones"

a gdy nauczylem sie obslugi adaptera to jakos okolo 3-ciej klasy SP zaczalem
sluchac "doroslej" muzyki z kolekcji rodzicow - najpierw w ucho mi
wpadli "czerwono-czarni" co jest chyba jedyna pozycja z Mojej Drogi Muzycznej
do ktorej na pewno nigdy nie wroce; poza tym polska muzyka lat 80-tych to moje
pierwsze doswiadczenia: republika, maanam, kombi, lady pank, tilt...

pierwsza kaseta jaka sam sobie kupilem okolo 4-5 klasy bylo "spokojnie" kultu,
jedna z moich ulubionych plyt do dzis, a jakies dwa lata pozniej zaczalem juz
czesciej i z wiekszym zaanagazowaniem szukac i kupowac (co zostalo mi do
dzis): kupilem pirackie the cure "disintegration", sex pistols "never mind the
bollocks", jimi hendrix "band of gypsys", pink floyd "ummagamma",
metallica "master of puppets" - i to sa wlasciwie podwaliny moich juz wlasnych
zainteresowan muzycznych, od tego sie zaczelo w 6-7 klasie SP - najwazniejszy
byl dla mnie wtedy punk i poza sex pistols kapele takie jak ksu, dezerter,
brygada kryzys, tilt, gbh, exploited, dead kennedys - a niejako w tle
zbieralem kolejne albumy jimi'ego hendrixa oraz pink floyd

mialem tez krotki acz intensywny romans z metalem (glownie kreator, predator,
death, wczesna metallica, razor, hobb's angels of death) zakonczony spaleniem
prawie wszystkich kaset w momencie naglego nawrotu na chrzescijanstwo (prze
jakis czas sluchalem wtedy tomasza zoltko) - ktory jednak mi sie nie utrwalil

jakos na poczatku szkoly sredniej zetknalem sie z jazzem poprzez muzyke
louis'a armstronga (jakas skladanka), keith'a jarrett'a ("changeless"),
miles'a davis'a ("bitches brew", "aura") i takie pirackie wydawnictwo, co
wydawalo czerwone kasety glownie z jazzem

rownologle do jazzu penetrowalem regiony wszelkiej mozliwej pokreconej
dolujacej muzyki (wolfgang press, bauhaus, laibach, legendary pink dots...)

i ciagle brakowalo mi transowej, elektronicznej muzy (mialem bjork, dwie
skladanki goa-trance i tyle) - az do wyjazdu na studia, kiedy to odkrylem
funki porcini, coldcut i w ogole dzwieki rodem z ninja tunes, a gdy odkrylem
audiogalaxy...

taaaak, moja droge muzyczna mozna podzielic na dwie glowne czesci: epoke
bezinternetowa, i epoke po odkryciu blogoslawienstw p2p!

wczesniej to byla kreta sciezka - a teraz to jest wielopasmowa autostrada

i probuje generalnie wszystkiego, najpierw zaspokoilem swoj glod elektroniki
(poza juz wymienionymi flanger, mouse on mars, squarepusher, dj shadow, dj
spooky, amon tobin...), pokreconego rocka (mogwai, modest mouse), potem jazzu
(jezu! mozna sie utopic...), a obecnie etno w roznych stopniach pierwotnosci
(mari boine, ravi shankar, trilok gurtu, sainkho namtchylak, atman, iva
bittova...)

jedyne co odkrylem w erze internetowej tradycyjna droga - to klimaty jassowe i
w ogole polski nowy jazz, jak tylko mnie stac to zawsze kupuje jakis cd
(ostatnio nabylem trio oles/trzaska/oles "mikro muzik" - rewelka!)

dla dopelnienia obrazu wymienie jeszcze rozne drobniejsze fascynacje ktorych
sie nabawilem w ostatnich latach: muzyka choralna (wzorzec: allegri "miserere"
oraz hildegarda z bingen), wszystko rodem z jamajki, muza klezmerska (kroke,
john zorn), ciezkostrawne produkcje wspolczesnej muzyki klasycznej
(penderecki, schaeffer, ikue mori) i perelki mainstreamu (jak lauryn hill czy
kent na przyklad)

plyta numer jeden jak dotad jest dla mnie "mazzol & knuth diffusion ensemble -
azure excess"



dziekuje za uwage, milo bylo to spisac

[sarenka_forum]

Roxette - Depeche Mode - The Cure - The Doors - Led Zeppelin - Morcheeba -
Portishead - The Cure (2 raz) - Sting - Eric Clapton - Nick Cave.

[ihopeyouwilllikeme]

[greyrat]

Roxette,Guns'NRoses,Wilki(podstawówka piękne czasy, hehe ;> ) - OMD,
Alphaville, Ultravox - Marillion, Pink Floyd, Eloy , Collage etc. - The Sisters
Of Mercy, Fields Of The Nephilim, Bauhaus, Garden Of Delight, Clan Of Xymox ,
Dead Can Dance, Fading Colours etc. ,etc. ,etc. - Ministry, NIN, Waltari,
Cassandra Complex - Project Pitchfork , VNV Nation, Apoptygma
Berzerk , :wumpscut: , Covenant, Hocico...etc razy mnóstwo

przy czym poza pierwszym etapem wszystkiego czego kiedyś słuchałem słucham
nadal w mniejszym lub większym stopniu, nawet newromanticowych kiczy.

[Gość: Luk]

METTALICA,Him
Rock,folk,metal

[Gość: dyrygent]

10 lat temu zaczelo sie od Siekiery, Sex Pistols, Gowno Prawdy, Dezertera,
Zielonych Zabek, KSU, Defektu Muzgo, potem nalogowo przez kilka lat
DZEM jeszcze z Riedlem, The Doors, Led Zepellin, The Who, Pearl Jam, the
Police, Nocna Zmiana Bluesa, Lady Pank, OZ pozniej Black Sabath i OZZY!!!,TOOL,
Metallica, Covenant etc. teraz poslucham praktycznie wszystkiego chociaz
najbardziej lubie powracac do muzyki lat 70 i 80tych.

[Gość: Xamel]

heh
myslelem ze bede orginalny a tu ktos mnie ubiegl
w skrocie (pomijajac okrespopjacksonowomadonnowoitp)
Bon Jovi
Def Leppard,G'N'R,
Metallica
the four trash horseman (czyli mechanix)
Metallica,Anthrax,Megadeath,Slayer

a teraz w dluuuuuuuuuuudze
najpierw byl stary adapter (Chyła,kabaret Dudek ,BUDGIE
!!! (Alice) , i Niemen) oraz stary grundig (piosenki
starszego pana)
potem lista przebojow programu trzeciego
potem pojawilo sie Bon Jovi i Def Leppard
krotki ale intensywny okres G'n'r (you could be mine i
niesmiertelny elektroniczny morderca 2 na motorcyrklu)

oh ile ja sie nachodzilem za high'n'dry def leppardu !!!!

gdzies w miedzyczasie Welcome Home Metallicy

okres Queenow (od miracle a potem wstecz a day at the
races, a night at the opera ... echhhh )

potem progggram w trojce - lista najlepszych utworow
metalowych ...
ohhh boski wiatr Orion i One
i wtedy sie zaczelo

to byl czas ze zaraz byla czarna Metallicy
Enter Sandman i rownolegle odkrywanie wszystkiego co
wczesniej

i potem przez pare lat Metallica tylko z dominacja coraz
to innej plyty (mialem nawet okres zasluchiwania sie w
... And Justice For All)
nigdy jednak nie czarna ...
(co ciekawe moj mlodszy znajomy ktory w tym czasie
uslyszal czarna poszedl w kierunku nowoczesnego metalu
ktory sie z tego wyklul

jak Metallica to wiadomo - Megadeath, SLayer, Anthrax,
Pantera, Sepultura

w miedzyczasie pojawil sie grunge ale chyba nie
zauwazylem

w warszawie byla NTV i program mlodego Olbrychskiego O
(tam jeszcze ktos z nim prowadzil ale wstyd przyznac nei
pamietam kto)
przez nich pobieglem kupic Dirt Alice in Chains

no i jeszcze wielka milosc (czyzby nikt ich nie sluchal???)
Ac/Dc zwlaszcza z wczesnego okresu (choc razor edge
niezle wbijalo - ale to juz nie dirty deeds ... )

i tak caly czas metallica
a cala reszta jako dodatki

z polskich Acid Drinkers z Litza
potem Litzowsko-Malejonkowo-Budzynskie 2Tm2,3
heh do tego nawrocony Megadeath
Houk

i ciagle czekanie zeby Metallica zrobila cos na miare
Ride The Lighting albo Mastera

odkrycie z kilku letnim opoznieniem grunge - coz na mnie
mody nie dzialaja - Soundgaden,Perl Jam dolaczyli do Alice'ow

pojawily sie takie rodzynki jak Red hotsi, Fiathy, Rage,
ba nawet Creed

jescze ozywcze Garage days

i zmierzch bogow - S&M

teraz nawet nie wiem co sie u nich dzieje ? chyba sie
rozpadli ?
ale Kill,Ride i Master pozostana na zawsze ...

oczywiscie slyszelem tez Zeppelinow (I-IV) sabbathow,
purpli, manowar,runnig wild, helloween,

[Gość: ReloM]

ihopeyouwilllikeme napisał:

> Od kiedy zacząłem słuchać
> muzyki ( jakiś 10 rok życia ) słuchałem Pink Floyd i No Doubt

Przepraszam za pytanie, ale ile teraz masz lat? Jak nie chcesz, to nie musisz
odpowiadać...))

[allegra]

Od chwili gdy miałam mniej więcej 12 lat i tak naprawdę po raz pierwszy w pełni
świadomie odkryłam muzykę, wtedy przede wszystkim dzięki radiu, mój gust
muzyczny kształtował się przede wszystkim dzięki chyba najlepszemu autorowi
audycji muzycznych w Europie czyli Piotrowi Kaczkowskiemu. To dzięki niemu
potrafię dziś zachwycać się muzyką różną i różniastą, także tą biegnącą pod
prąd i nie wbrew modzie. I to dzięki Niemu czekam teraz z niecierpliwością na
nową płytę Człowieka, którego muzyka towarzyszy mi już tyle lat i zawsze jest
dla mnie szalenie ważna i bliska, a którego nazwiska w tej dyskusji jakoś nie
dostrzegłam, a myślę o Peterze Gabrielu.
Pozdrawiam i biegnę słuchać MiniMaxu.

[Gość: pi]

wychowywałem sie na żoliborzu ,będąc sąsiadem piotra kaczkowskiego (chodzilismy razem na lekcje muzyki) i
bywalcem klubu (pracowni) gdzie poznałem janka chojnackiego. kształtowało to w pewien sposób muzyczne gusta.
muzyczne w szerokim tego słowa znaczeniu interesowała mnie rowniez muzyka klasyczna i inna niekomercyjną.
W domu słuchano muzyki, a konkursami chopinowkimi się żyło. Gdy rodzina orzekła że jestem wystarczająco dorosły,
zabrano mnie na pierwszy konkurs (przesłuchania pierwszego etapu). Ze wzgledu na stopien zainteresowania
muzyką zgodnie ustalano, ze jeden ciężko zdobyty bilet na finał przypadnie mnie. I tak znalazłem sie w sali
koncertowej filharmonii, gdzie to mój ukochany koncert e-moll grał mlodziutki 18-letni włoch - MAURIZIO POLLINI. Do
domu wróciłem z wypiekami na twarzy, nie mogłem spać przeżywając setki razy ów koncert, a gdy ogłoszono
Polliniego zwycięzcą - oszalałem ze szczescia po raz pierwszy.
W szkole słuchalismy muzyki typu " Diana" Paula Anki, przeżywaliśmy koncert Marino Mariniego, co śmielsi bąkali cos
o Elvisie, Cliffie Richardzie i Billym Halleyu. Na pierwszym roku studiów odkryliśmy Radio Luxemburg i razem z
"kaczką" wyławialismy z trzasków eteru co sie dało. Na jesieni '62 zaciekawił nas pewien utwór o niespotykanej
dotąd melodyce, dysonansowy na ówczesne czasy o nieprzeciętnym brzmieniu, wykonawcą była jakas grupa
"bit-else, lub tez beatless" (!!) o której nigdy nie syszeliśmy a utwór nazywał sie: love me do. A gdy na wiosnę '63
usłyszeliśmy :please please me, oszaleliśmy. Tak zaczęła sie era bitelsów. Zaczęło się słuchanie Top Twenty a nasz
profesor od termodynamiki nawet nie dziwił się marnej frekwencji w poniedziałek o 8:00 rano. Aż tu naraz poszła
wieść, ze do Polski przyjezdża Cliff Richard z Shadowsami. udało się cudem zdobyc bilet i wedrzec do Sali
Kongresowej. Gdy rozległy sie pierwsze dzwięki gitar a zza odsłaniającej się zwolna kurtyny wyłonili się naprzód
Hank Marvin a potem reszta Shadowsów - oszalałem po raz drugi w życiu!! cdn