Lech Janerka

[Gość: xxx]

Ostatnio słuchałem historii podwodnej - jest super. konstytucje i epidemia
epilepsji. co myslicie

[Gość: kaalko]

jako teksciaz niezawodny towarzasz kwasnych przygod mego emocjonalnego dziecinstwa. I do dzis nie
wiem o co chodzi w tekscie "chialabym miec rower i nowe ponczochy"

[Gość: Jack]

Gość portalu: kaalko napisał(a):

> jako teksciaz niezawodny towarzasz kwasnych przygod mego emocjonalnego
dziecins
> twa. I do dzis nie
> wiem o co chodzi w tekscie "chialabym miec rower i nowe ponczochy"

Mam wrażenie że było " chciałabym mieć rower i nowe majciochy"
O co chodzi?
Chyba o wspaniałe lata 80 - te gdy nowe majcioch były szczytem marzeń.

Sam pamiętam jakie były marzenia : pudełko po papierosach Marlboro do domowej
kolekcji, lub puszki po napojach ...wszyscy je zbierali

[Gość: Tomq]

Rzeczywiscie w tekscie jest "majciochy", a nie "ponczochy". I jest to piosenka Klausa Mitffocha, a nie Janerki, ale wychodzi na to samo ))

Co do Historii podwodnej - swietna plyta. Ponoc przez czytelnikow Magazynu Muzycznego uznana za najlepsza polska plyte lat 80.

[cze67]

Janerka to swietny muzyk i wspanialy teksciarz. Mysle takze, choc z nim nigdy
nie rozmawialem, ze rowniez dobry czlowiek. Jeden z niewielu postaci naszej
sceny, ktorego powazam. Bylem na jego trzech koncertach. Wszystkie znakomite.
Najnowsza plyta jest fiu-fiu...

[Gość: kaalko]

jasne, ze majciochy i ze jest to protest song przeciw konsumpcjonistyczemu nastawieniu spoleczenstwa
socjalistycznego. Dzis zreszta nabral nowej, potwornej mocy. Wiadomo tez, ze Mittwoch ale dla mnie to i
tak 90% Janerka

[Gość: nefil]

Gość portalu: xxx napisał(a):

> Ostatnio słuchałem historii podwodnej - jest super. konstytucje i epidemia
> epilepsji. co myslicie
A kto pyta ten wielbladzik

[Gość: Korrba]

Historia podwodna trochę mi się przejadła z biegiem lat.
A dwie najlepsze i zdecydowanie niedocenione płyty Lechutka to UR i BRUHAHA...
Zakręcona muzyka i takież texty.
O Boże nie mnij mnie lub może mnij mnie mniej!
Prywatnie ponoć Lechu chimeryczny trochę. Kiedyś na koncercie ktoś rzucił
swetrem i się śmiertelnie obraził, nie chciał grać dalej za skarby świata.