Rok Szostakowicza

[apfelbaum]

Wątek dla Szostakowiczomaniaków
Które dzieło DSch uważasz za ulubione/najcenniejsze/najlepsze?
Które symfonie, które kwartety?
Jakie wykonania możesz polecić?
Bardzo mnie interesuje Wasz odzew.
A tak w ogóle - co sądzicie o tej muzyce?

[jan_telecki]

genialne symfonie.

[przemkowa.b]

apfelbaum napisał:

> Wątek dla Szostakowiczomaniaków

Czyli dla mnie)) mniam, mniam))

> Które dzieło DSch uważasz za ulubione/najcenniejsze/najlepsze?

Mam wymienić jedno? To niemożliwe, absolutnie...zacznę od symfonii:
V, VI, VII (podobnie jak u Mahlera, X, XI, XIII, XV
Koncerty instrumentalne - WSZYSTKIE
lady Macbeth
24 preludia i fugi, zwłaszcza pierwsza połowa
Suita fis-moll na 2 fortepiany
Aforymy
Suita z operetki "Moskwa-Czeremuszki"
oba tria fortepianowe, kwintet fortepianowy, sonata na skrzypce i fortepian
Kwartet: I, II, III, V, VII, VIII, IX, XI, XIV, XV

na pewno coś pominęłam...

> Jakie wykonania możesz polecić?

Na pewno Emerson String Quartett do kwartetów - mam komplet, mam też VIII
kwartet w wykonaniu Rubin Quartett - bardzo ciekawa interpretacja.
Symfonie: z żalem muszę stweirdzić, że moim marzeniem jest posiadanie całości
pod dyrekcją Haitinka - mam pod tą dyrekcją X i XIV, uważam że jest to genialna
interpretacja.
Z wielkim rozmachem, budząca moje zadowolenie jest pomyślana koncepcja Paavo
Berglunda, jeśli chodzi o VII i XI - zwłaszcza XI.
Pod Mravinskim mam VI, ale jakość nagrania jest słaba((
Co do triów - mam różne wykonania, ale jeśli chodzi o II, to
najbardziej "magiczne" dla mnie jest zdecydowanie nagranie Argerich-Kremer-
Maisky)) Mam nagranie samego Szostakowicza z Ojstrachem i Sadlo, ale jakoś
tak "pędzą" strasznie
Fantastyczne nagranie mam XIII symfonii, "Babi jar" . I tu niespodzianka - jest
to nagranie z wydawnictwa "Naxos", Słowacka Filharmonia i Chór, Ladilav Slovak -
dyrygent. Mnie pierwsza część przyprawia o dreszcze

> Bardzo mnie interesuje Wasz odzew.
> A tak w ogóle - co sądzicie o tej muzyce?

Co ja sądzę...to jest po prostu muzyka mojego życia, taka, do której musiałam
dojrzeć, która całe życie czaiła się gdzieś wokół, ale którą na dobre poznałam
dopiero mając lat 18...i od razu praktycznie wpadłam, monografię Meyera
pochłonęłam w jeden dzień, pamiętam, że przerywałam sobie tylko na posiłki
czytałam od rana do wieczora w ciągu 10 miesięcy - a byłam w dodatkuw klasie
maturalnej - zdobyłam wszystkie symfonie, koncerty i sporo z muzyki kameralnej.
Bardzo dziękuję pewnemu koledze, którego poznałam latem przed maturą na kursach
muzyki kameralnej. On mnie zaraził tą pasją i ta pasja trwa nadal...
To jest muzyka, w której najlepiej się odnajduję, która oddaje moje emocje.
po prostu MOJA muzyka

[jdrk]

przemkowa.b napisała:

Byłem pewnien, że napiszesz: WSZYSTKO

Ja nie znam za dobrze Szostaka (ale ciągle poznaję), ale to co mam bardzo lubię:
czyli Symfonie, Kwartety smyczkowe, Koncerty fortepianowe 1 i 2 oraz Preludia
op.34 i Preludia i Fugi op.87.

> Na pewno Emerson String Quartett do kwartetów - mam komplet, mam też VIII
> kwartet w wykonaniu Rubin Quartett - bardzo ciekawa interpretacja.

Ja, podobnie jak koledzy mam Borodin Quartet - kupiłem taki box 4xCD pt. String
Quartets 1-13

> Symfonie: z żalem muszę stweirdzić, że moim marzeniem jest posiadanie całości
> pod dyrekcją Haitinka - mam pod tą dyrekcją X i XIV, uważam że jest to
> genialna interpretacja.

Hihi, Symfonie (1-15) mam właśnie pod dyr. Haitnika (wyd. Decca)

> Co do triów - mam różne wykonania, ale jeśli chodzi o II, to
> najbardziej "magiczne" dla mnie jest zdecydowanie nagranie Argerich-Kremer-
> Maisky))

No, to muszę je sobie upolować

A jeśli chodzi o Preludia op.34 i 24 Preludia i Fugi op.87, to (podobno) jedyną,
najlepszą i najcudowniejszą interpretacją są nagrania Tatjany Nikolajevy. Ja
op.87 mam w wykonaniu Konstantina Scherbakova - wykonanie bardzo dobre i
spokojnie mogę polecić (ale Ashkenazy'ego odradzam).

[przemkowa.b]

ja mam Ashkenazy'ego, nie są złe

[jdrk]

No, to mam pytanie do fanki Szostaka Czy napisał on może jakiś cykl utworków
fortepianowych dla dzieci? Coś jak op.65 Prokofiewa?

[przemkowa.b]

Napisał dla swojej córeczki Gali najpierw z myślą o niej, potem zrobił się
z tego "Zeszyt dziecięcy" (Dietskaja tietrad')op. 69, pisane mniej więcej w
latach 40tych.

[jdrk]

przemkowa.b napisała:
> Napisał dla swojej córeczki Gali

Ślicznie dziękuję, wiedziałem, że można na Ciebie liczyć

[apfelbaum]

Ciekawi mnie Rubin Quartet - na czym polega otyginalność intertpretacji?
Jak przetrawisz Haitinka, polecam komplet Rostropowicza, niezłe zestawienie
masywności z ulotnością. Czwarta pod Haitinkiem jest wspaniała, aaach~!, pod
Rostropem do niczego (wibrująca trąbka, jakieś w ogóle lajtowe). Z Piątą
odwrotnie - Haitink to zarzyna, R. wspaniały. Itd. itp.
Co do Preludiów i fug - Nikołajewa genialna, Aszkenazy czemu nie, ale Keith
Jarrett - odpał, choć nie wiem, co o tym sądzić ))

[jdrk]

> Jak przetrawisz Haitinka, polecam komplet Rostropowicza
Dzieki, poszukam

> Co do Preludiów i fug - Nikołajewa genialna, Aszkenazy czemu nie, ale Keith
> Jarrett - odpał, choć nie wiem, co o tym sądzić ))

Ja do Ashkenazy'ego nie mogę się przekonać. Po pierwsze nie ten klimat co u
Nikołejewy czy Szerbakowa (on z pozostałych jest jej najbliższy). Zdarza mu się
zagrać pięknie i błyskotliwie, ale z molowymi klimatami ma problem i robią się
"nudnawe" - tak to czuję. Po drugie Ashkenazy podpadł mi w fugach. A konkretnie,
to zarzucam mu bałaganiarstwo, bo poszczególne linie melodyczne często się u
niego "przykrzykują", zamiast współgrać i "rozmawiać" ze sobą

Jarret... no co tu dużo pisać, jazzman, nawet w klasyce Ale mi się podoba, bo
mimo, że artykulacyjnie czasem go ponosi, to słychać u niego emocje i oddanie
muzyce. To taki "jego" Szostakowicz

[materes]

Cudowna muzyka, tak można w tym płynąć i płynąć bez końca.
Symfonie 5-8, 10, 13, 14, kwartety wszystkie (może poza XII),
koncerty "pierwsze", Lady Makbet, ale właściwie to wszystko lubię.
Przyzwyczaiłam się do rosyjskich (radzieckich?) nagrań, Rożdiestwieński
(jeszcze z czarnych płyt), niektóre z Rostropowiczem. Nie znam zachodnich
nagrań, ale wydaje mi się, że na zachodzie nie rozumieją Szostakowicza.
Penderecki kiedyś nagrał genialnie VI symfonię, ale ja już lepiej nic o
Pendereckim nie będę pisać, bo mnie znowu ober-admin wyrzuci.
PS. Apfelbaum, przepraszam

[apfelbaum]

Miło się poczułem czytając Twoje przprosiny, dziękuję.
Mam sporo właśnie zachodnich nagrań symfonii, np. VII pod Bernsteinem
(obydwa!), kontrowersyjna VI, VIII pod Previnem (London Symph.; genialne!), IV
i X pod Rattlem (CBSO), XIII - XV pod Jarvim - piękne wszystko. W rosyjskich
nagraniach czasem razi jakość techniczna i gorączkowość Rożdiestwenskiego.
Generanie lubie wszystkie nagranka, smaczki w stylu premiery brytyjskiej
Stiepana Razina, PieŚni o lasach, pieśni żydowskich, a nawet troszkę poronione
poematy o Październikach itp.
A VI S. pod Pendereckim znam, może być.
Szostakowicz jest czasem jak brzytwa, tnie ostro.
Najbardziej lubie symfonie VIII (Previn)i IV (Rattle).

[przemkowa.b]

o, a ja mam IV pod Previnem Dla mnie ta symfonia nieco ciężka jest

[kanarek2]

Kwartety i Kwintet mam z Borodinami, i bardzo sobie chwalę. Emerson Q nie znam,
i az jestem ciekaw dostoją Borodinom.
Natomiast co do tria 2 to owszem, zgadzam się z Przemkową, Argerich-Kremer-
Maisky są wyżynami nie to przebicia, a to ze względu na klasę muzyków, którzy w
dodatku lubią muzykować razem sądząc z efektu. Mam też wersję
Leonskaja+Borodin, ale jest jednak gorsza.

Trio jako takie wydaje mi się być co najmniej równie głębokie jak kwartety. O
owej głębi przekonałem się dotkliwie pewnego dnia gdy pełen egzystencjalnej
melancholii wszedlem do bukinisty, i widząc uśmiechnięte radośnie buzie Ar.,
Kremera i Maiskiego na okładce cd kupiłem trio w nadziei posłuchania sobie paru
wesołych kawałków ku pokrzepieniu. Wieczoram nastąpił Niezapomniany Wieczór.

[apfelbaum]

Mnie zachwyciła ta genialna trójca, ale wyczuwam tutaj pewien manieryzm.
Zastanawiam się, co by DSch na to powiedział...
"tak skazat' tak skazat' wot po etamu niemnożka )

[kanarek2]

> Mnie zachwyciła ta genialna trójca, ale wyczuwam tutaj pewien manieryzm.
Apfel, nie znasz się, zmanierowany jest pan Stasiu z Pcimia, Madame Argerich
jest natomiast silną indywidualnością)
Może zgodzisz się jednak, że dość niesamowity jest początek Larga
z 'rozjeżdżającymi się' akordami? No i cała reszta.

Co nie zmienia faktu, że Szostakowicza raczej dawkuję sobie z ostrożnością, a
to ze względu na tragizm większości utworów. I coraz bardziej cenię sobie
niektórego Beethovena, właśnie zważywszy na brak tragizmu, radość życia
rozsadzającą mu frazę tu i ówdzie, ciepło koncertu potrójnego, czy świętowanie
zakończenia kłopotów żołądkowych numer 132.

Pozdrawiam,
k.

[pershuasion]

>
> Co nie zmienia faktu, że Szostakowicza raczej dawkuję sobie z ostrożnością, a
> to ze względu na tragizm większości utworów. I coraz bardziej cenię sobie
> niektórego Beethovena, właśnie zważywszy na brak tragizmu, radość życia
> rozsadzającą mu frazę tu i ówdzie, ciepło koncertu potrójnego, czy świętowanie
> zakończenia kłopotów żołądkowych numer 132.

wreszcie coś o wyrazie tej muzyki- mam 2 pytania:

1. co sądzicie o związkach Szostakowicza z muzyką Mahlera

2. ktoś z was orientuje się w osobowości Isaaca Solertyńskiego- wpływ tej
postaci na Szostakowicza

[apfelbaum]

Myślę, że Izaak Sollertynski ukazaŁ Dymitrowi perspektywę wypowiedzi ogromnej,
wystarczy porówna IV Sostakowicza z VII Mahlera. A w finale IV-ej jest odprysk
z II Mahlera, kto wie, ten zrozumie, też jeśi chodzi o wpływy niefrasobiwości
twórczej w przypadku III Symfonii DS i III S. GM. A posłuchajcie II Kwartetu..?
Co do wpływu IS na DS -proponuje IV symfonie, oczywiste... tak czuje...

[przemkowa.b]

Jaki znowu Izaak? Powariowali? IWAN!!!!!!!!!!!!!! IWAN IWANOWICZ.
Proszę nie doszukiwać się Żydów tam, gdzie ich nie ma.

[apfelbaum]

Ojojoj, ale wtopa! To Lord vacid zaćmił mi umysł i kazał zrobić Izaaka z bogu
ducha winnego Iwana Iwanowicza Sollertynskiego! Składam samokrytykę.
Na Ciebie można zawsze liczyć, przemkowa!
apf

[przemkowa.b]

)))

[apfelbaum]

No cóż, w naszym cudownym kraju wiele się może zdarzyć
Pamiętam, jak historyca (rok 1990) wbijała nam do głów z charakterystycznym
uśmieszkiem, że Stalin to był naprawdę Dżugaszwili, Lenin - Uljanow, Trocki -
Bronsztajn, Radek - Sobelson, Kamieniew - Rozenfeld, Zinowiew - Hersz
Radomyslski itp. Że ogólnie to wszystko spiski itp. No tak, tak, a teraz słyszę
to z radia, (...), mam nastawione, i co - jak tu nie wierzyć...

[apfelbaum]

szostakowicz maił bardzo wiele zaufania do Iwana Sollertynskiego, co nie
znaczy, że ufał mu bezkrytycznie. Np. Sollertynski nieodmiennie wychwalał
wielkość Prokofiewa, co do którego DSch miał wiele zatrzeżeń (vide
zastanawiające przytyki do sposobu instrumentowania).
Za młodu (chi chi) miałem płytę z VII Mahlera z przedmową Szostakowicza, Płyta
była miełodii, a przedmowa nieznośnie propagandowa. Ciekawe, że do najbardziej
odjechanej symfonii Gustava... hm...
Szostakowicz nie jest tak odjechany, ale jak już coś ma przekazać, to robi to w
sposób jak gdyby nieodwracalny, bez osłonek (IV, V, VIII, X, XIII, noo... XI
też),zaś Mahler prowadzi po meandrach, taak. no, ale G.M. kiedy miał się
przejść wieczorem, ulicę oświetlały mu secesyjne latarnie, a na kolację miał
zazwyczaj coś pysznego (vide Blaukopfowie). A Dymitr - ciemne zaułki i
gliniasty chleb na kartki (przesadzam, ale różnica jest). ap

[pershuasion]

Z tym Izaakiem to zwykła luka pamięci, nie myślałem że taka "literówka" mojej pamięci aż takie wzbudzi kontrowersje.

Iwan- OK, ładne imie. No właśnie mnie interesowałoby ich wspólne zainteresowanie Mahlerem, wpływ Mahlera na Szostakowicza.

Solertyński/Prokofiew.. A czy mimo wątpliwości co do Prokofiewa, jednak Szostakowicz nie zaczęrpnął conieco z jego technik? Chyba nie było takiej antypati między nimi? Ja nie pamiętam, a Wy?

[apfelbaum]

Słuszna uwaga co do pewnych wpływów Prokofiewa w muzyce Szostakowicza,
zwłaszcza we wczesnej. A panowie się niechętnie do siebie odzywali,
Szostakowicz nie znosił Prokofiewa, jeśli wierzyć Wołkowowi i Testamentowi,
serdecznie. zarzucał mu niesamodzielną orkiestrację (że podobno robili to za
niego inni) - posunął się nawet do przeróbek w I Koncercie Prokofiewa. Meyer
wspomina też sytuację, kiedy Prokofiew rozwodził się na temat swojej V czy VI
symfonii (wtedy planowanej), ze szczegółami, a Szostakowicz bezceremonialnie
przerwał mu jakimś pytaniem o pogodę Jak było naprawdę, trudno dociekać,
Prokofiew był strasznym egocentrykiem, jak wspominał jego syn Oleg, DSch też
nie należał do najłatwiejszych w pożyciu ludzi.
Wpływy Mahlera są najsilniejsze w IV Symfonii, niewykluczone, że gdyby nie
fatalna kampania z 1936 roku, to Szostakowicz eksplorowałby mahlerowską
instrumentację i typ narracji dużo głębiej. A instrumentacja u DSch,
mistrzowska, jest w porównaniu z Mahlerem nieco mniej wyrafinowana i ogólnie
bardziej masywna, jak gdyby grubą kreską. No, ale Mahler to był geniusz
orkiestracji, Szostakowicz też, tylko troszkę innego typu. Echa III Symf.
Mahlera są w finałach V i XII Szostakowicza, kiedy się słucha chóru chłopięcego
w Pieśni o lasach, to gdzieś to 'Bimm-bamm' z Trzeciej GM mi pobrzmiewa.
Ogólnie bardziej wcześniejszy niż późny Mahler, tak mi się wydaje.

[pershuasion]

apfelbaum- dziękuję za odp,Wołkow to chyba niezbyt szanowane hm "źródło"

ale

.... mi chodziło raczej o wpływy hm "treści" egzystencjalno filozoficznej we wpływach Mahlerowskich u Szostakowicza via Solertyński, wiem wiem, to śliska materia

[apfelbaum]

Racja, Wolkow ma niezbyt jasną reputację, w Rosji jest kompletnie zignorowany,
ale np. Rostropowicze uznaja to jako źródło faktów, choc nie do końca z ust
DSch.
A co do ścieżki filozoficznej Mahler-Sollertynski-Szostakowicz to nic mi nie
wiadomo, nie natknąłem sie na szczegóły, ale być może dlatego, że nie bardzo
mnie ten temat interesował.

[jacekm22]

No coz nie bede oryginalny :
5 symf pod Bernsteinem , genialne nagranie www.sa-cd.net/showtitle/1704
2 koncert fortepianowy www.sa-cd.net/showtitle/301
oraz 8 kwartet skrzypcowy www.sa-cd.net/showtitle/15

[dhikr]

Dorzucam moje ulubione:

Kwartet No 3 na 2 skrzypiec, altowke i wiolonczele F dur op. 73
Kwartet No 8 na 2 skrzypiec, altowke i wiolonczele C moll op. 110

(Kwartet Borodina, Melodia 1983)


Kwintet na fortepian, 2 skrzypiec, altowke i wiolonczele G moll op. 67

(S. Richter + Kwartet Borodina, Melodia 1985)

Graja fantastycznie !!!

[pershuasion]

dhikr napisał:
> Kwintet na fortepian, 2 skrzypiec, altowke i wiolonczele G moll op. 67
>
> (S. Richter + Kwartet Borodina, Melodia 1985)
>
> Graja fantastycznie !!!

i są fantastycznie nagrani przez realizatorów dzwięku

[andrzejmakal]

Nikt nie pisze o Sonacie na altówkę. Przekornie spytam: kto lepszy: Kashkashian
czy Bashmet???

[przemkowa.b]

Bashmet rulez

[apfelbaum]

Trudno się nie zgodzić z przemkową, wyjaśnię, dlaczego: z tego samego powodu
dlaczego wolę interpretację Baszmeta niż K.Kaszkaszian w Koncercie altówkowym
ASchnittke.
Bo słuchając Baszmeta słucham utworu, a Kaszkaszian - kiedy znów nie wejdzie na
dźwięk. Nie interesuje mnie artysta prezentujęcy opór materii w postaci
trudnych wysokości. Nie wiem czy J. Baszmet lepiej słyszy, ale nie wątpię że
lepiej gra, tyle.
apfe

[apfelbaum]

A jutro, to jest 12 maja 2006 przypada 80 rocznica debiutu DSCH, tak tak -
wtedy po raz pierwszy zabrzmiała Jego I Symfonia...
A za chwilę 100 lat, odkąd się urodził.
Właśnie słucham II Koncertu wiolonczelowego, genialne.
a