Nick Cave "No more shall we part"

[trin]

Minelo juz troche czasu od wydania tej plyty, wiem. A ja wciaz nie moge jej
polubic. Kilka kawalkow, owszem, ale ogolnie wydaje mi sie SLABA. Jak dla mnie
najslabsza w calej dyskografii Cave'a (ktora bardzo cenie).
A wam jak sie podoba?

[Gość: nefil]

Najslabsza na pewno nie, stany srednie jak dla mnie, nie lubie kilku utworow,
poza tym wydaje mi sie troche wtorna do Boatman`s Call, ale Nick i tak nigdy
nie schodzi ponizej pewnego poziomu

[Gość: Jack]

Najsłabsza na pewno nie - dla mnie zdecydowanie lepsza niż Boatman's...
Nick nie schodzi ponizej pewnego poziomu - to fakt niezaprzeczalny
Wtórna nie jest na pewno - to rozwój w tę właściwą stronę -wystarczy posłuchac
15 feet of pure white snow...

[Gość: Jack]

Najsłabsza na pewno nie - dla mnie zdecydowanie lepsza niż Boatman's...
Nick nie schodzi ponizej pewnego poziomu - to fakt niezaprzeczalny
Wtórna nie jest na pewno - to rozwój w tę właściwą stronę -wystarczy posłuchac
15 feet of pure white snow...

[trin]

Gość portalu: Jack napisał(a):

> Najsłabsza na pewno nie - dla mnie zdecydowanie lepsza niż Boatman's...
> Nick nie schodzi ponizej pewnego poziomu - to fakt niezaprzeczalny
> Wtórna nie jest na pewno - to rozwój w tę właściwą stronę -wystarczy posłuchac
> 15 feet of pure white snow...

BC trudno bylo mi wyobrazic sobie kolejna plyte. Spodziewalam sie "wtornej" ale
No more... taka nie jest. Napewno nie. Tylko ten "kierunek" mi sie srednio podoba
(a moze raczej jego brak).
15 feet to akurat jeden z kawalkow na tej plycie ktore mi bardzo odpowiadaja, i
ten kierunek - jak najbardziej. Ale poza ta i kilkoma innymi piosenkami na tej
plycie nie ma wiele ciekawego. Reszta to taki "padding" - niewiele wnoszacy.
Gdyby to byl ktos inny, a nie pan C., to i te wypelniacze bylyby genialne, ale
jak na Mikolaja, to troche malo. Tak ze poziom objektywnie - jest. Ale jednak nie
ten...
Natomiast nie zgadzam sie z tym, ze lepsza od BC. BC to wspaniala plyta, rozna od
poprzednich, wlasnie krok w "odpowiednim" kierunku, choc wcale nie zaskakujaca na
tle poprzednich (ani muzycznie ani tekstowo).

[Gość: Jack]

Wiesz ocena czy BD czy No more.. to oczywiście sprawa subiektywna - trudno mi
zaakceptować BD bo kilka utworów na Casio + głos było dla mnie nie do słuchania.

[trin]

Gość portalu: Jack napisał(a):

> Wiesz ocena czy BD czy No more.. to oczywiście sprawa subiektywna - trudno mi
> zaakceptować BD bo kilka utworów na Casio + głos było dla mnie nie do słuchania
> .

Sprawa jak najbardziej subiekytwna, oczywista. I wlasnie dlatego podzielilam sie
moja subiektywna ocena - NMSWP jest dla mnie czesciowo nie do sluchania, co mnie
zmartwilo, ale pocieszajace jest to, ze wiekszosc (jak widac na tym watku) nie
zgadza sie z ta opinia.
Mimo to musze sie niestety czesciowo zgodzic z opinia mojej znajomej, ktora
uslyszawszy te plyte stwierdzila, ze Cave "zjada swoj wlasny ogon".
Natomiast Boatsman bede bronic, bo to dla mnie jedna z najpiekniejszych plyt
jakie znam (choc moze nie jedna z najlepszych plyt NC&TBS). Dlugo zajelo
mi "przyzwyczajenie" sie do niektorych kawlkow (szczegolnie wlasnie tych z
casio ), ale juz przy pierwszym razie wiedzialam, ze to jest cos co pokocham.
A przy No more... wlasnie tego odczucia mi brak.

[Gość: nadja]

A ja kocham ja jak i wszystkie inne ...
Szczegolnie - jednak - "15 feet of ...".
Ta piosenka to cos nieprawdopodobnego ...



n.

a jak 15 feet brzmiało live....

[bukowski27]

no miodzio... mówie wam... szalenstwo i opetanie...

[Gość: bad_seed]

bukowski27 napisał(a):

> no miodzio... mówie wam... szalenstwo i opetanie...

oj tak podpisuje sie pod tymi slowami

[atha]

MIODZIO?! "Raise your hands up to the sky" i 3000 osób podnosi ręce. Tego nie
da się opowiedzieć! Oprócz niesamowitego Fifteen - The Mercy Seat (obłęd!),
Into My Arms na bis, The Curse of Millhaven- kartka z tekstem rzucona w tłum,
25.05.2001.

[Gość: nadja]

Moi drodzy, zabijacie mnie.
Bo swiatem rzadzi kasa, ktorej na bilet nie mialam.
Nigdy jeszcze tak nie zalowalam, ze opuscilam jakis koncert,
jak wlasnie ten ...



n.

[Gość: Pat]

Gość portalu: nadja napisał(a):
> Szczegolnie - jednak - "15 feet of ...".
> Ta piosenka to cos nieprawdopodobnego ...

Najlepiej się jej słucha w zimowy poranek (ok. 4.00, najlepiej po całonocnym
niespaniu), koniecznie przy oknie (żeby było widać zasypane śniegiem połacie bez
jakichkolwiek oznak ludzkiego istnienia, w postaci np. śladów stóp), przy butelce
białego rumu... Nic nie daje tak rewelacyjnego doła.

[Gość: bad_seed]

a wiec tak napewno nie jest najslabsza ... sa napewno lepsze od niej ale
napewno nie mozna powiedziec ze jest najslabsza ... moim zdaniem lepsza od
BC ... mam nadzieje ze kolejna nad ktora podobno juz prace sie zaczely bedzie
jeszcze lepsza ... zreszta Cave mowi ze bedzie to płyta MORE BAD SEEDS )))

[trin]

Gość portalu: bad_seed napisał(a):

> a wiec tak napewno nie jest najslabsza ... sa napewno lepsze od niej ale
> napewno nie mozna powiedziec ze jest najslabsza ... moim zdaniem lepsza od
> BC ... mam nadzieje ze kolejna nad ktora podobno juz prace sie zaczely bedzie
> jeszcze lepsza ... zreszta Cave mowi ze bedzie to płyta MORE BAD SEEDS )))

BC bronic bede.
W takim razie ktora jest najlepsza/najslabsza?
A na more das seeds bede czekac z niepokojem i radoscia.
pzdr,
Trin

[Gość: Jack]

Dla mnie najsłabsza " Kicking.."
Najlepsza - tu decyzja jest naprawdę trudna - chyba " Tender Prey" ale
przecież "Let Love In" jest doskonała...
A najlepsze jest to że Nick nagrywa tak czesto, zwykle zespoły grające 10 - 15
lat, które coś osiągnęły zwalniają tempo wydają co 3 - 4 lata.. a on po prostu
robi swoje i to jak ...

[Gość: trin]

Gość portalu: Jack napisał(a):

> Dla mnie najsłabsza " Kicking.."
> Najlepsza - tu decyzja jest naprawdę trudna - chyba " Tender Prey" ale
> przecież "Let Love In" jest doskonała...
> A najlepsze jest to że Nick nagrywa tak czesto, zwykle zespoły grające 10 - 15
> lat, które coś osiągnęły zwalniają tempo wydają co 3 - 4 lata.. a on po prostu
> robi swoje i to jak ...

i to jak.... ))
Tender Prey kocham i ubostwiam. Nigdy nie zapomne jak pierwszy raz sluchalam From
Her To Eternity - chyba najwieksze muzyczne wydarzenie w moim zyciu. A co z Your
Funeral? Firstborn? Let Love In? Boatsman Call? nie da sie chyba wybrac
najlepszej...
za to najslabsza mam
pzdr,
Trin (jakby ktos nie zauwazly fanka NC)

ps to ze jakis nie wymienilam nie znaczy ze sa gorsze
ps2 a kicking jest absolutnie fenomenalne, szczegolnie something's gotten... -
kawalek ktory nieodmiennie od lat poprawia mi nawet najgorszy humor
ps3 nie nalezy zapominac o plytach z The Birthday Party - a szczegolnie Mutiny!

na a jak yam blixa bargeld???

[bukowski27]

ze zejde troche z tematu... na koncercie były takie momenty, ze ludzie
krzyczeli głosniej blixa niz nick))) a ostatnia płytak einstuerzende 'silence
is sexy' całkiem miła...

[trin]

bukowski27 napisał(a):

> ze zejde troche z tematu... na koncercie były takie momenty, ze ludzie
> krzyczeli głosniej blixa niz nick))) a ostatnia płytak einstuerzende 'silence
>
> is sexy' całkiem miła...

To krzyczenie to glownie bylam ja ))
A o neubeuten zalozylam wlasnie watek - zapraszam.
Silence - cudowna!

[Gość: kruk]

mialem nie zabierać głosu bo nad gustami się dyskutuje no ale jednak...
słucham Cave'a od lat, można powiedzieć że jestem jego fanem i jakoś nie mogę
zrozumieć na wasze utyskiwania na NMSWP. ja uważam ją za jeśli nie najlepszą to
jedną z najlepszych płyt Cave'a. i nie bardzo widzę tu wtórność jeśli chodzi
Boatman's Call, a jeśli tak to poza dwoma pierwszymi płytami Cave w ogóle jest
wtórny z czym na pewno się nie zgodzicie, mam nadzieję)) Hallejah sorrowful
wife under 15 feet of pure white snow!!!

[pokrent]

Prawda - nmswp to naprawde bardzo dobra plyta. Po pierwszym przesluchaniu nie
mialem zdania, lecz im dluzej slucham tym bardziej ja doceniam.
Bardzo dojrzala i osobista. Muzycznie calkiem prosta, lecz chyba najbardziej
nieobliczalna ze wszystkich, pelna niepokojacych dzwiekow. Na pewno jest jakas
kontynuacja poprzedniej, moze spokojniejsza, ale ma perelke, ktorej brak na BC:
15feet. Trzeba tez zobaczyc koncert by ja w pelni docenic.

Gość portalu: kruk napisał(a):

> mialem nie zabierać głosu bo nad gustami się dyskutuje no ale jednak...
> słucham Cave'a od lat, można powiedzieć że jestem jego fanem i jakoś nie mogę
> zrozumieć na wasze utyskiwania na NMSWP. ja uważam ją za jeśli nie najlepszą to
>
> jedną z najlepszych płyt Cave'a. i nie bardzo widzę tu wtórność jeśli chodzi
> Boatman's Call, a jeśli tak to poza dwoma pierwszymi płytami Cave w ogóle jest
> wtórny z czym na pewno się nie zgodzicie, mam nadzieję)) Hallejah sorrowful
> wife under 15 feet of pure white snow!!!

[trin]

pokrent napisał(a):

> Prawda - nmswp to naprawde bardzo dobra plyta. Po pierwszym przesluchaniu nie
> mialem zdania, lecz im dluzej slucham tym bardziej ja doceniam.
> Bardzo dojrzala i osobista. Muzycznie calkiem prosta, lecz chyba najbardziej
> nieobliczalna ze wszystkich, pelna niepokojacych dzwiekow. Na pewno jest jakas
> kontynuacja poprzedniej, moze spokojniejsza, ale ma perelke, ktorej brak na BC:
>
> 15feet. Trzeba tez zobaczyc koncert by ja w pelni docenic.

Ja zwykle bardzo polegam na tym wlasnie pierwszym przesluchaniu. Rzecz jasna nie
wszystko mi sie podoba od razu "na zaboj", choc wiele, lecz zdarza sie ze
sluchajac po raz pierwszy czuje ze moze teraz nie do konca, moze cos mi nie lezy,
ale wiem ze pokocham te plyte - i czesto taka wlasnie plyta staje sie jedna z
moich najukochanszych. Co wiecej nigdy sie w tej kwestii nie myle - jak to czuje
to tak bedzie, jak nie czuje - to juz nie odpadne przy danej plycie (przynajmniej
przez najblizsze 5 lat). 100% skutecznosc metody potwierdzona. I wlasnie tego
wszystkiego brakowalo mi przy pierwszym sluchaniu NMSWP. Pewnie ja kiedys polubie
i "docenie" (przyznaje, ze podobaja mi sie fragmenty, jak 15feet, sorrowful wife
czy i sat sadly), ale chyba to nie bedzie "to" (a tym wlasnie sie charakteryzuja
WSZYSTKIE pozostale plyty Cave'a). Stad: dla mnie najslabsza.

Dla mnie BC to wlasnie ta najdojrzalsza i "najosobistrza". I prawdziwy "life-
saviour" - najlepsza plyta na klopoty, stres, smutki. A co do perelek - to
praktycznie wszystkie, a jakby juz wybierac, to Are you the one, There's a
kingdom, People aint no good - jak dla mnie absolutne arcydziela.

Z koncertem sie zgadzam: wszystkie kawalki brzmialy przecudownie. I to nie tylko
za sprawa atmosfery, ale rewelacyjnego, innego niz na plycie, wykonania. Lecz i
tak wolalam "starsze" rzeczy, glownie oczywista Mercy Seat (ze im sie jeszcze nie
znudzilo ) i (jeszcze glowniej) Saint Huck (najwspanialsza, najcudowniejsza
niespodzianka).

Pzdr,
Trin

[Gość: kruk]

trin napisał(a):

>
> Ja zwykle bardzo polegam na tym wlasnie pierwszym przesluchaniu. Rzecz jasna ni
> e
> wszystko mi sie podoba od razu "na zaboj", choc wiele, lecz zdarza sie ze
> sluchajac po raz pierwszy czuje ze moze teraz nie do konca, moze cos mi nie lez
> y,
> ale wiem ze pokocham te plyte - i czesto taka wlasnie plyta staje sie jedna z
> moich najukochanszych. Co wiecej nigdy sie w tej kwestii nie myle - jak to czuj
> e
> to tak bedzie, jak nie czuje - to juz nie odpadne przy danej plycie (przynajmni
> ej
> przez najblizsze 5 lat). 100% skutecznosc metody potwierdzona. I wlasnie tego
> wszystkiego brakowalo mi przy pierwszym sluchaniu NMSWP. Pewnie ja kiedys polub
> ie
> i "docenie" (przyznaje, ze podobaja mi sie fragmenty, jak 15feet, sorrowful wif
> e
> czy i sat sadly), ale chyba to nie bedzie "to" (a tym wlasnie sie charakteryzuj
> a
> WSZYSTKIE pozostale plyty Cave'a). Stad: dla mnie najslabsza.
>
> Dla mnie BC to wlasnie ta najdojrzalsza i "najosobistrza". I prawdziwy "life-
> saviour" - najlepsza plyta na klopoty, stres, smutki. A co do perelek - to
> praktycznie wszystkie, a jakby juz wybierac, to Are you the one, There's a
> kingdom, People aint no good - jak dla mnie absolutne arcydziela.
>
> Z koncertem sie zgadzam: wszystkie kawalki brzmialy przecudownie. I to nie tylk
> o
> za sprawa atmosfery, ale rewelacyjnego, innego niz na plycie, wykonania. Lecz i
>
> tak wolalam "starsze" rzeczy, glownie oczywista Mercy Seat (ze im sie jeszcze n
> ie
> znudzilo ) i (jeszcze glowniej) Saint Huck (najwspanialsza, najcudowniejsza
> niespodzianka).
>
> Pzdr,
> Trin

Trin, rozumiem poleganie na intuicji (o to ci chyba chodziło mówiąc o tym
pierwszym przesłuchiwaniu), ja też często tak mam, ale gdybym chciał polegać
tylko na niej to całego mnóstwa wykonawców bym w ogole nie słuchał... zdarza mi
się że po pierwszym przesłuchaniu jestem dość rozczarowany po czym włączam płytą
czasami nawet po roku i stwierdzam ze zdumieniem: ja mnie się to mogło nie
podobać!!! wstyd się przyznać ale z Cave'm było podobnie...
pozdr.

[Gość: Krzysio]

kiesy slyszalem dostepne oficjalne fragmenty w internecie bylem zalameny - jako
gorliwy fan tworczosci Cave'a; material wydawal mi sie ekstremalnie slaby...;
jednak po zakupie plyty wiedzialem, ze wczesniej popelnilem jedna z
najwiekszych pomylek w zyciu...
dla mnie ten album moze arcydzielem nie jest, ale z pewnosci wywoluje wyzsze
stany ducha, jak powidzial Nick w jednym z wywiadow: "jego muzyka (takze z tej
plyty) pozwala sie unosic duszy".
nie bede sie rozpisywal jak ja odbieram, co, dlaczego skad i po co... kazdy to
robi na swoj sposob; jak dla mnie jest to jeden z najlepszych albumow w jego
dyskografii (bardziej cenie tylko from her to eternity, let love in i the
boatman's call - te teksty!!!!!!!!!!!!!!)
jesli chodzi o konkretne utwory... najmniej podobaja mi sie as i sat sadly i
love letter
natomiast ubostwiam tytulowy i oh my lord; swojaj droga na tym drugim spalilem
ostatnio glosniki i zachorowalem na gardlo kiedy wrzeszczalem z Cave'm "OH I
HATE THEM MA OH I HATE THEM PA OH I HATE THEM ALL...."
ja osobiscie szczerze polecam

p.s. jesli masz na jakims bootlegu a box for black paul - live skontaktuj sie
prosze
[e-mail]

[Gość: cc]

Nic nowego, nic świeżego. Może 2-3 dobre ballady.
Dużo hałasu o nic.