w Polsce nikt nie umie grać, dziadostwo

[Gość: smakosz]

wymieńcie mi choćby jednego muzyka. MUZYKA. nie kmiota, co występuje
czy nagrywa piosenki.

[grenzik]

Proponuję Leszka Możdżera.

pitoli

[Gość: smakosz]

kalkuje the bad plus
znajdź kogoś innego, plis.

[wybierz_albo_wpisz_nowy]

Z Twoim nastawieniem, kogo by się nie wymieniło, i tak wyśmiejesz.
Dla mnie np. Myslovitz to nie są żadne kmioty, pewnie dla Ciebie tak, no cóż, Twoja strata, nie moja..

W Polsce niewielu jest muzyków/wokalistów/zespołów na poziomie, to faktycznie prawda. Rzadko znajdzie się coś strawnego. To, co leci w większości w radiach, to badziewie. Ale nie żeby gremialnie wszystko skreślać..

Nie karmić trolla

[Gość: Grucha]

j.w.

Tomasz Stańko

[Gość: muka!]

j.w.

no dobra

[Gość: smakosz]

jeden trębacz na 38 milionów ludzi. a co będzie jak kojfnie?

[Gość: muka!]

Sądząc po twoich wpisach na forum zapewne ty go godnie zastąpisz w roli jedynego
sprawiedliwego.

[johnny-kalesony]

Tak, to prawda. Klasycznym przykładem polskiej, rockowej szmiry jest zespół IRA
i styl gry ich gitarzystów, który powstał najprawdopodobniej przy harcerskim
ognisku i polega na złapaniu łapą gryfu i rytmicznym machaniu jednego akordu
przez kilka, a nawet kilkanaście taktów. Olbrzymia większość polskich (i nie
tylko polskich) grup charakteryzuje się takim wyrafinowaniem.
Dlatego właśnie na tym forum uchodzę za wiecznie niezadowolonego zrzędę,
ponieważ tak niewiele granej obecnie muzyki mi się podoba ...
Łącznie z arcy-szmirusami Placebo, których krytyka tutaj uchodzi za zamach na
świętość.

Jako polskie antidotum - żeby nie zakończyć w gamie minorowej - polecam dwie
grupy psychodeliczne: starszą Ściankę oraz młodszą - Kombajn Do Zbierania Kur Po
Wioskach!



Pozdrawiam
Keep Rockin'

[Gość: Człowiek]

Jakkolwiek zgadzam się z opinią przedmówcy z pierwszego akapitu (pomijam Placebo
bo nie znam) to ze wspomnianego antidotum znam Kombajn i niestety - na mnie nie
działa! Poza tym, żyjemy na dużo mniejszym rynku, który nie może się równać z
Commonwealthem i nic na to nie poradzimy (chyba że skolonizujemy UK i USA). Z
tego faktu wynika bardzo wiele. Spróbujcie zorganizować w Polsce opłacalną
produkcję muzyczną dużego formatu - szukacie talentu, opłacacie producenta
światowego formatu, muzyków, studio, marketing... Niestety. Efekty są bardzo
"polskie", bo populacja dużo mniejsza, a w niej zupełnie inne warunki
dorastania, stosunek polskiego systemu edukacji do sztuki i kreatywności dzieci,
eh.... długi temat, wiele już atramentu wylano, a tymczasem w radiu musimy się
zadowolić Feel'em.

[johnny-kalesony]

Odpowiadam ci, słuchając "Statku Kosmicznego" Ścianki. Płyta nagrana w warunkach
właściwie amatorskich, a brzmi, jakby rejestrowano ją w jednym z tych
legendarnych studiów, w których nagrywali Velvet Underground, Sonic Youth. W
każdym razie - całkowite przeciwieństwo "stukającego plastiku", serwowanego
przez naszych studyjnych "profesionalystów - inżynierów dźwięku".


Pozdrawiam
Keep Rockin'

[Gość: wahmaster]

> Tak, to prawda. Klasycznym przykładem polskiej, rockowej szmiry > jest zespół IRA
napiszę tak, w Polsce tak mało dobrego rocka, że dzięki Bogu że ta IRA była,
moim zdaniem bardzo niesprawiedliwie ją zakwalifikowałeś,
IRE mozna by spokojnie wypromować "na świat" jakby ktos się uparł, bardzo
melodyjne kawałki
(choć po tym jak napisałeś że na przesterowanej gitarze gra się łatwiej, mam
dystans do Twoich ocen - rozwiń ten wątek jak możesz )

[johnny-kalesony]

Od czasu, kiedy posłuchałem sobie IRY - a zwłaszcza ich gitarzystów - mam do tej
grupy bardzo sceptyczny stosunek. Pogłębiony dodatkowo przez infantylną manierę
wokalisty Gadowskiego ; )
Być może jestem zbyt surowy, ale jeżeli IRA mogłaby zrobić karierę na tzw.
"zachodzie", to najprawdopodobniej mogłaby to być co najwyżej przydrożna knajpa
dla kierowców ciężarówek gdzieś w Oklahomie.

Natomiast wracając do przesteru w gitarze. Materdeju ... o czym tu dłużej pisać.
Nic łatwiej nie ukrywa braków technicznych niż przester. Ileż to ja się już
nasłuchałem małych Ajów, Wajów i innych młodzianków szybkopalczastych. Wszystko
było w porządku, kiedy grali na kanale przesterowanym, kiedy przyszedł czas na
clean - wyszły na wierz najbardziej pospolite błędy. Po prostu struny na clean
są znacznie mniej czułe i wymagają zdecydowanie większej skrupulatności
artykulacyjnej. Że nie wspomnę już o gitarze klasycznej ...



Pozdrawiam
Keep Rockin'

[Gość: warhamster]

popatrz z drugiej strony - ten kto grał wyłącznie na cleanie na przesterze
narobi niezłej rzeźni, trzeba tłumić struny bo zaczynają same hałasować
mi się wydaję że po prostu jest inaczej

[johnny-kalesony]

Pewnie tak ... Ale wiesz, w pewnym wieku człek gitarowy po prostu zaczyna się
nudzić taką brzmieniową "rzeźnią" i zaczyna doceniać np. subtelność brzmienia
dosłownie na granicy clean i overdrive. Tak jak na przykład w wielu numerach Lou
Reeda, który nota bene jest dosyć słabym technicznie gitarzystą, ale nadrabia
tzw. "klimatem".


Pozdrawiam
Keep Rockin'

[Gość: wahmaster]

> większej skrupulatności artykulacyjnej
to ciekawe,
znaczy dzwięk jest dłuższy i "tolerancja błędu" większa?

[johnny-kalesony]

Wprost przeciwnie. Na clean'ie, żeby dźwięk wybrzmiał, należy precyzyjnie
przytrzymać strunę (najlepiej w niewielkiej odległości od progu z jego lewej
strony). Tolerancja błędu jest tutaj znacznie mniejsza niż w przypadku
overdrive'u, kiedy wystarczy zaledwie dotknąć struny - właściwie nawet czasami
bez jej przyciskania, metodą flażoletową, żeby uzyskać dźwięk. Dużo zależy tutaj
od ustawienia akcji strun. A szybkopalczaści mają zazwyczaj bardzo niską ; )


Pozdrawiam
Keep Rockin'

i to ma być rozmowa o muzyce????

[Gość: smakosz]

overdrive i flażolety?! powiedzcie to Coltrane'owi. albo
Rachmaninowowi. albo Jon Lee Hookerowi. albo Johnowi Popperowi.

chciałbym zobaczyć takie coś w rozmowie o pięknie malarstwa:
"Picasso był niezłym malarzem, bo używał borsuczego pędzla z
naciskiem lewym kciukiem pod kątem 37°, co dawało lepszy róż, niż
kiedy się maluje pędzlem z ciemnego włosia z tremolem na plecach" -
to ma być rozmowa o muzyce????

won na forum "gitara i lutownica"!!!

MUZYKA.
o tym jest tu mowa.

Kilka

[grucha46]

Natural Dread Killaz
Tabu
Vavamuffin
Marika
Grubson

[xxx131]

Oczywiście wymieniłeś kilka najgorszych wykonawców jak Natural Dread Killaz czy Grubsów (to on coś "gra"?).

[Gość: wahmaster]

> Wprost przeciwnie. Na clean'ie, żeby dźwięk wybrzmiał, należy precyzyjnie
> przytrzymać strunę (najlepiej w niewielkiej odległości od progu z jego lewej
> strony). Tolerancja błędu jest tutaj znacznie mniejsza niż w przypadku
> overdrive'u, kiedy wystarczy zaledwie dotknąć struny - właściwie nawet czasami
> bez jej przyciskania, metodą flażoletową, żeby uzyskać dźwięk. Dużo zależy tuta
> j
> od ustawienia akcji strun. A szybkopalczaści mają zazwyczaj bardzo niską ; )

moje doświadczenie z mocnym przesterem to to ze nie słychać tak ładnie jak w
brzmieniach "rockowych" podciągnięcia strun oraz nie zrobię takich fajnych "wah"
zlewa się - ale może brzmienie mam kiepskie i umiejetności za małe, dlatego
po pół roku grania, częsciej wybieram mniejszy przester (wanna be Slash
zauważyłem że na 3 dzwiękach też można zagrać długie i porywajace solówki -
jezeli z tym 3 dzwiękami mozna zrobić duzo róznych rzeczy,
na mocnym "metalowym" przesterze wydaje mi się mozna mniej

[rozplyniety]

Polacy mają bardzo dużo dobrych muzyków cenionych za granicą jak i w rodzimym
kraju. Stańko lub Vader...

A założyciel tematu to TROLLLLLLLLLLL i niech się wy*******i!

[spastic]

troll na szczęście już zdechł był, ale jego tematy nadal żyją - to sie nazywa
nieśmiertelność

[spastic]

dlatego należy ograniczać sie do singli (przetworniki single coil) -
selektywność i czułość nawet na przesterze pozwoli wydobyć wszelkie niuanse
artykulacyjne - vide stare dobre gibsonowskie "mydelniczki" P90 czy inne
customowe mocniejsze pickupy jak np fenderowskie "texasy" (Stevie Ray Vaughan,
Jimi H, etc) czy tez marki Rio Grande albo Lindy Fralin etc.

"hamburgery" zawsze spowodują utratę selektywności, czułości etc kosztem
sygnału. Albo - albo.
A jeśli już to co najwyżej gibsonowskie PAF'y których sygnał nie jest jeszcze
jakiś powalający

[ponurak]

"..współczesna kultura przypomina straszliwy, piekielny żołądek, w
którym przemieszane są kawały rozmaitych tradycji, trawione
enzymami. Wszystko razem tak się jakoś kręci, obraca, i rozpływa w
końcu w nicość. To śmieszne, że ja to powiem - ale nie widać żadnej
wiary. Jak już można wszystko, to właściwie niczego robić nie
warto.." - S. Lem

"Świat na krawędzi. Ze Stanisławem Lemem rozmawia Tomasz
Fijałkowski", Kraków 2000, s. 140