STarość nie radość, tylko same kłopoty

[filomena1]

Planeta się starzeje, jej mieszkańcy też. To stwarza moc nowych
problemów.
www.doorg.info/2009/08/10/planeta-starych/
Jak planujecie swoją jesień?
100 lat jest coraz bardziej prawdopodobne.

[misia007]

Chyba nawet bym nie chciała dożyć tego wieku.

[jaga_22]

Niestety u nas się nie planuje starości,tylko co los przyniesie.
Zazdroszczę mądrych polityków ,którzy mają mózgi na właściwym miejscu.

"Obecnie politycy Francji, Szwajcarii, Włoch, Niemiec już myślą o swojej starości i podejmują odpowiednie kroki do przygotowania społeczeństwa do nowej sytuacji. Przewiduje się już teraz rozbudowę sektora usług szpitalnych w domu, w hospicjach oraz domów starości, a także pensjonatów z opieką fachową, szkoli się personel opiekujący sę starymi obywatelami."

Nie daj Boże znaleźć się u nas w takim domu starości.
Man nadzieję,że nie będę musiała,a dzieci za serce odpłacą mi sercem.

[agat-a52]

Ja byłabym za takim domem. Ale gdyby spełniał wszystkie wymogi i personel był przyjazny i opiekuńczy.
Widziałam takie domy w Niemczech. Dopóki ludzie starsi są sprawni i na tzw chodzie jest ok. Ale gdy potrzebują opieki, a często w chorobie "nieprzyjemni", dostają szprycę , do łóżka i czekać na koniec.

[agat-a52]

wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80273,6919335,Stara_matke_oddam_w_dobre_rece.html
To jest tragedia. Dla tych młodych opiekunów też. Pracowałam kiedyś z dziewczyną, która miała mamę chorą na alzheimera, to co ta dziewczyna przeszła, to trudno opisać.
Zabrała mamę do siebie, a mąż jej nie wytrzymał, zostawił samą i wyprowadził z domu. Nikt z rodziny nie chciał jej pomóc, każdy miał jakiś wykręt. My obce wspierałyśmy ją. Kiedy mama zmarła, dziewczyna była wrakiem i za półtora roku też poszła do ziemi.

[jaga_22]

Moja mama miała 90 lat jak zmarła.Jednak ostatnie 2 lata już nie chodzia.Pod
koniec,to i mnie nie poznawała.Zanim się położyła na dobre ,była w
porządku,niestety spadła z łóżka,a do szpitala nie chciała iść,powiedziała,że
woli umrzeć.Do tej pory mam wyrzuty sumienia,że jej posłuchałam.
Potem nie chciała jeść,kontroli nad sobą też nie miała.rozumiem co ludzie
przechodzą i wiem

[misia007]

Babcia męża dożyła 96 lat, sprawna umysłowo i prawie fizycznie ale nie była
chyba szczęśliwa.Przeżyła cale swoje pokolenie, opłakała i pogrzebała
przyjaciół, własnego syna,tęskniła za tym co było a nie interesowała ją już
terażniejszość. Mówiła,ze jej minął

[krokodyl_13]

widocznie była najsilniejsza, ja na całe szczęście identyfikuję się
bardzie z pokoleniem w dół