Prawda na dobranoc.

[tropem_misia1]

Wojtek (ur. w 1941 w pobliżu Hamadan w Iranie, zm. w grudniu 1963 w Edynburgu) – syryjski niedźwiedź brunatny adoptowany przez żołnierzy 22 Kompanii Zaopatrywania Artylerii w 2 Korpusie Polskim dowodzonym przez gen. Andersa. Niedźwiedź brał udział w bitwie pod Monte Cassino, gdzie według opowieści nosił skrzynie z amunicją.

[tropem_misia1]

Błąkającego się samotnie niedźwiadka w pobliżu Hamadanu w Iranie znalazł chłopiec. Za parę puszek konserw w kwietniu 1942 roku odkupili go od niego Polacy transportowani z Pahlevi w Iranie do Palestyny, gdzie mieli tworzyć polskie jednostki wojskowe. Niedźwiadek nie umiał jeszcze jeść i żołnierze karmili go rozcieńczonym skondensowanym mlekiem z butelki po wódce i skręconego ze szmat smoczka. Podobno z tego powodu Wojtkowi na zawsze pozostało upodobanie do napojów z takiej butelki. Został oficjalnie wciągnięty na stan ewidencyjny 22 Kompanii Zaopatrywania Artylerii, z którą to jednostką przeszedł cały szlak bojowy: z Iranu przez Irak, Syrię, Palestynę, Egipt do Włoch.

Niedźwiadkiem opiekowano się troskliwie. Rósł i "mężniał" na żołnierskim wikcie, a jego ulubionymi przysmakami były owoce, słodkie syropy, marmolada, miód oraz piwo, które dostawał za dobre zachowanie. Jadał razem z żołnierzami i spał z nimi w namiocie. Kiedy urósł, dostał własną sypialnię w dużej drewnianej skrzyni, nie lubił jednak samotności i często w nocy chodził przytulać się do śpiących w namiocie żołnierzy. Był łagodnym zwierzęciem mającym pełne zaufanie do ludzi. Stwarzało to często zabawne sytuacje z udziałem obcych żołnierzy lub ludności cywilnej.

Żołnierze wspominają, że Wojtek uwielbiał jazdę wojskowymi ciężarówkami – w szoferce, a czasami na pace, czym wzbudzał sporą sensację na drodze. Lubił też zapasy z żołnierzami, które na ogół kończyły się jego zwycięstwem: pokonany leżał "na łopatkach" a Wojtek lizał go jęzorem po twarzy. W opowieściach o Wojtku jest również taka, jak to podczas działań pod Monte Cassino niedźwiedź pomagał w noszeniu ciężkich skrzyń z amunicją artyleryjską i nigdy nie zdarzyło mu się żadnej upuścić. Od tamtej pory symbolem 22 Kompanii stał się niedźwiedź z pociskiem w łapach. Odznaka taka pojawiła się na samochodach wojskowych, proporczykach i mundurach żołnierzy.

Po wojnie 22 Kompania jako część 2 Korpusu Polskiego została przetransportowana do Glasgow w Szkocji, a razem z nią Wojtek. Kompania stacjonowała w Winfield Park, a wkrótce Wojtek został ulubieńcem całego obozu i okolicznej ludności. Stał się też tematem licznych publikacji prasowych. Miejscowe Towarzystwo Polsko-Szkockie mianowało go nawet swoim członkiem. Na uroczystości przyjęcia do towarzystwa, obdarzono nowego członka jego ulubioną butelką piwa.

Po demobilizacji jednostki, zapadła decyzja oddania niedźwiedzia do ogrodu zoologicznego w Edynburgu. Dyrektor zoo zgodził się zaopiekować Wojtkiem i nie oddać go nikomu bez zgody dowódcy kompanii majora Antoniego Chełkowskiego. 15 listopada 1947 roku był dniem rozstania z Wojtkiem. Później żołnierze już w cywilu wielokrotnie odwiedzali Wojtka i nie bacząc na obawy pracowników zoo przekraczali często ogrodzenie.

Wojtek zmarł w grudniu 1963 r., mając 22 lata. O jego śmierci poinformowały wówczas brytyjskie stacje radiowe. W wieku dojrzałym ważył blisko 500 funtów (ok. 250 kg) i mierzył dobrze ponad 6 stóp (ponad 180 cm).

To tak dla przypomienia,

[tropem_misia1]

bo pewnikiem wszyscy ta bajkę znają


dobranoc.

[ziolo.zielone]

Znam tą paskudnąbajkę
Zwierzęta wykorzystywać do ludzkich woje to moim zdaniem podłość nad
podłościami!

[blind_as_a_bat]

Cyrk

[ziolo.zielone]

Nigdy i przenigdy, nawet jako dziecko, nie libiłam cyrku

Nie lubiłam-errata.

[ziolo.zielone]

FF się schrzaniła i nie ma kto literówek poprawiać.

[blind_as_a_bat]

Klaunów lubiłem. Człowiek niech robi z sobą, co chce. Wara mu od "braci mniejszych".

Absolutnie i do końca prawda!

[ziolo.zielone]

blind_as_a_bat napisał:

> Klaunów lubiłem. Człowiek niech robi z sobą, co chce. Wara mu
od "braci mniejsz
> ych".

Klaunów nie lubiłam, bałam się ich. Zawsze taki nieładny grymas
miały.

[blind_as_a_bat]

Bałem się treserów. Z batami.

[ziolo.zielone]

Nie pamiętam czy bałam się treserów, bo tak okropnie było mi żal
zwierzaków, które tresowali, że tylko ten żal pamiętam

[blind_as_a_bat]

Głupio się przyznać, ale chciałem, aby 'tygrys' kłapnął paszczęką.

[ziolo.zielone]

blind_as_a_bat napisał:

> Głupio się przyznać, ale chciałem, aby 'tygrys' kłapnął paszczęką.

Ja też. I jeszcze nienawidziłam filmów, najczęściej to wojenne były,
w których zwierzaki (głównie konie) ginęły.
Ryczałam widząc w tv gazelę upolowaną prze wielkiego kota, co nie
przeszkadzało mi i nie przeszkadza do diś jadać np. kotlety.
Zakłamana jestem ?

[ave.duce]

Chorera, miałam to samo
Wracam do roboty

:p

[ziolo.zielone]

ave.duce napisała:

> Chorera, miałam to samo
> Wracam do roboty
>
> :p
Powodzenia, dasz radę!