Inaczej

[krokodyl_13]

Zagrzebana w piasku niewiedzy wystawiam czasem głowę nad morzem
doznań. Skupiam wzrok na dźwiękach i wchłaniam odwilż zapachami.
Plask, kap, kap.... Mija zima. Odrażająca wilgoć spowija mnie
dreszczem, wciągam powietrze usiłując dojrzeć nadchodząca wiosnę, ale
nic namacalnego nie zwiastuje oczekiwań. Staram się odgrodzić od
przenikliwego zimna i poczuć na sobie blask słońca. Blask nie
nadchodzi tylko światła oszalałych z pośpiechu aut oblizują mi twarz.
Jeszcze nie czas, jeszcze nie nadeszła. Pozwalam by znów otoczyły
mnie marzenia nowego dnia i zapadam się w kokonie przetrwania.

[krokodyl_13]

Właśnie moje oczy opadają coraz niżej, jeszcze chwila a zrównają się z podłogą. Dopiero co dotarłam do siebie a już mam uczucie jakby była
meduza wyrzucona na brzeg i stapiam się z piaskiem. Tabletki na nadciśnienie zostały w domu ale mam ważnienie niedociśnienia i stad
ta plaskatość i nijakość. Chyba znów nie rzucam cienia.