czy habilitacje mozna sobie... przepisac?

[niewyspany77]

mozna, jak ten, od kogo przepiszesz, nie zaprotestuje.

"Pułkownik z Akademii Obrony Narodowej przepisał pracę habilitacyjną od kolegi. Na uczelni o tym wiedzą, ale pracę przyjęli, bo kolega pułkownika nie protestuje"

https://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80273,7249125,Pulkownik_pozyczyl_habilitacje.html

[salzburg]

Na szczescie zazwyczaj nie - choc zdarzaja sie wyjatki. O czym
swiadcza dwei negatywne recenzje.

[dala.tata]

jestem ciekaw co z tego wyniknie i czy beda badac plagiat czy moze komentowana
czujnosc autora.

[charioteer1]

Gdyby nie donos, to by przeglosowali.

Do mnie wlasnie dotarlo, ze nie ma wlasciwie zadnych sposobow walki z
autoplagiatami. Student przepisuje z licencjatu do pracy magisterskiej. Promotor
jest inny, wiec sie nie polapie. Potem sie przepisuje z magisterki do doktoratu.
Potem sie podwojnie wydaje habilitacje - raz jako ksiazke, drugi raz jako tzw.
dorobek. Migalski przynajmniej uczciwie pozaznaczal, co skad poprzepisywal.

[adept44_ltd]

swoją drogą, oprócz żargonu o utracie czujności,rzuciło mi się w oczy właśnie to
słowo 'donos', 'anonimowy donos', przecież to słowo jest jawnie pejoratywne i w
tym kontekście odsłania naszą mentalność, ten, który ujawnił prawdę to donosiciel...

[chilly]

Charioteer! Ta akurat sprawa jest prosta do rozwiązania. W wielu
instytutach panuje zwyczaj dostarczania przez studentów SUM swoim
promotorom kserokopii pierwszej strpony pracy licencjackiej, spisu
treści oraz ostatnich stron z indeksu.
Co zaś do samej habilitacji w AON. Na tym m.in. forum wszystkie
habilitacje przeprowadzone za granica (zwłaszcza Słowacja, Białoruś)
są podejrzane moralnie. Czasami można sądzić, że własciwie wszystkie
zostały uzyskane nieuczciwie. W przeciwieństwie do krajowych. Ten
jednak przypadek pokazuje, że i habilitacje krajowe mogą być
obciążone tym "grzechem pierworodnym". Przypuszczam też, że to tylko
wierzchołek góry lodowej, przypadkowo odsłonięty.
Sam znam przypadek inny, doktora niezłego i pracowitego, ale jednak
wtórnego w tym co robi. Przy tym bez znajomości angielskiego - w
dziedzinie nauk przyrodniczych niezbędnej. Wszyscy go cenili, ale
szans na habilitacje nikt nie widział. Aż rozchorował się kierownik
katedry (przez dziesięciolecia dbający o to, by nikt nie mógł mu
zagrozić). I nagle zapaliło sie zielone światło. W kilka miesięcy
była habilitacja i natychmiast stanowisko profesora.
Więc nie mówmy o jasności kryteriów, braku układów czy kumoterstwa,
a stąd i o potrzebie habilitacji.

to bardzo sympatyczna wiadomość

[flamengista]

Jak wiadomo, prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie. Pułkownik takich
przyjaciół ma. I chwała mu za to.

[charioteer1]

Ale towarzysze broni powinni sie wspierac, nie? W koncu ta habilitacja calemu
wydzialowi potrzebna.

[adept44_ltd]

no i zwiększa potencjał obronny NATO...

[charioteer1]

Marudzisz normalnie jak sendi z kaganem.


adept44_ltd napisał:

> no i zwiększa potencjał obronny NATO...

[adept44_ltd]

no to chyba nie normalnie, nie?

prawidłowo

[flamengista]

ja mam nadzieję, że poczciwy pułkownik za kilka lat zostanie generałem i
profesorem - belwederskim!

Ku chwale polskiej nauki i z korzyścią dla obrony narodowej.

PS. I wyśle się go na dożywotnią placówkę dydaktyczno-wojskową w Sadr City.

[mr_kagan]

Military Intelligence.

Komuś jednak sprawa...

[flamengista]

...zapożyczeń w pracy płk. Górskiego się nie spodobała i napisał do rektora
anonimowy donos".

Nawet GW stosuje taki żargon. Słowem - zawiść ludzka doprowadziła do tego, że
poczciwy pułkownik został oskarżony o takie świństwo.

Rektor niby zachował się przyzwoicie, ale też chyba się trochę boi:

"Oddałem sprawę komisji dyscyplinarnej. Do czasu rozstrzygnięcia poleciłem nie
wyznaczać terminu kolokwium - mówi "Gazecie" gen. dyw. Romuald Ratajczak, rektor
komendant AON. - Rozumiem jednak, że mogło ze strony płk. Górskiego wystąpić
poczucie współwłasności i obniżenie czujności oraz dbałości o sposób korzystania
ze źródeł"

Teraz wszystko zależy od komisji, w której skład pewnie wchodzą te same osoby,
które zasiadają w radzie wydziału. A rada wydziału zagłosowała za kolokwium.

Jednak w tym przypadku wychodzą na jaw mankamenty nowych przepisów. Wcześniej CK
mogła arbitralnie zablokować habilitację - co było złe. Teraz tego nie może
zrobić, mimo dwóch negatywnych recenzji - też źle.

Parę lat temu, przy starych przepisach dr N. z PAT miał podobny problem. Nie
było plagiatu, praca była słaba. Naukowiec uwzględnił recenzje wydawnicze
(druzgocące), wprowadził poprawki usuwając błędy wytknięte przez recenzentów i
podmienił maszynopis pracy złożony przed kolokwium.

Sprawa przeszła nawet przez kolokwium, zablokowali ją dopiero w Warszawie
profesorowie-recenzenci z CK, którzy nie odpuścili.

W obecnej sytuacji prawnej dr N. by się upiekło.

[charioteer1]

Fla, nie goraczkuj sie.

> Teraz wszystko zależy od komisji, w której skład pewnie wchodzą te same osoby,
> które zasiadają w radzie wydziału. A rada wydziału zagłosowała za kolokwium.

Dlatego wlasnie uwazam, ze habilitacje jako stopien nalezy zniesc. Niech sobie
uczelnie awansuja, kogo chca. Na dluzsza mete to uczelnia wlasnie powinna
ponosic konsekwencje prowadzonej przez siebie polityki kadrowej.

> Parę lat temu, przy starych przepisach dr N. z PAT miał podobny problem. Nie
> było plagiatu, praca była słaba. Naukowiec uwzględnił recenzje wydawnicze
> (druzgocące), wprowadził poprawki usuwając błędy wytknięte przez recenzentów i
> podmienił maszynopis pracy złożony przed kolokwium.

To musialo byc bardzo, bardzo dawno temu. Rozprawa habilitacyjna musi byc
opublikowana przed otwarciem przewodu. Jedynie tajemnica wojskowa zwalnia z
obowiazku publikacji.

> Sprawa przeszła nawet przez kolokwium, zablokowali ją dopiero w Warszawie
> profesorowie-recenzenci z CK, którzy nie odpuścili.

A ja znam sprawe, w ktorej CK utracila habilitacje na podstawie jednej recenzji,
ktora zawierala wierutne, niezgodne ze stanem faktycznym bzdury. I co z tego?
Uwazasz, ze CK powoluje jakichs superherosow, ktorzy wyrastaja ponad krajowa nauke?

[dala.tata]

i gdy okaze sie, ze przy doktoratach jest podobnie (a mysle, ze jest), to
powinnismy zniesc doktoraty? co to za logika? czy nie chodzi o to, zeby ludzie
pisali rzetelene recenzje i rzetelnie glosowali?

[charioteer1]

Doktorat mozna zostawic, ale dobrze by bylo za jednym zamachem zlikwidiwac tytul :-)

[dala.tata]

Logika mi umyka, ale to na pewno ja....

charioteer1 napisał:

> Doktorat mozna zostawic, ale dobrze by bylo za jednym zamachem zlikwidiwac tytu
> l :-)
>

[charioteer1]

Dala, a jaka jest logika w posiadaniu dodatkowego stopnia po doktoracie?

[dala.tata]

sa argumenty za i przeciw. ja odrzucam idee, ze wszystkie systemy stopni
naukowych musza byc koniecznie wzorowane na USA. szwajcaria dosc ddobrze radzi
sobie z takim stopniem i bardzo watpie zeby wszyscy ciagle tam o nim
dyskutowali. dlaczego? bo system dziala. my jednak musimy koniecznie debatowac
habilitacje, bo taki fajny temat zastepczy.

mnie fascynuje to, ze nikt sie nie chce zajac tym, ze ludzie pisza nierzetelne
recenzje, ze ludzie plagiaty popelniaja, ale wola sie zajmowac filozofia stopnia
po doktoracie. i mielismy juz listy otwarte za i listy otwarte przeciw
habilitacji!! tylko kurde nie ma listow otwartych o wywalanie plagiatorow z
pracy, o to, zeby pisac uczciwe recenzje tez jakos nikt nie walczy apelami. bo
po co nie?

co za roznica, czy jest habilitacja czy nie? jesli system jest przezarty
nierzetelnoscia, to zniesienie wszystkich stopni na swiecie niczego nie zmieni.

[charioteer1]

Tak, tylko udowodnic nierzetelnosc recenzji jest piekielnie trudno poza
absolutnie skrajnymi przypadkami. Jezeli recenzent napisze, ze praca X jest
odkrywcza i przelomowa, musisz uwierzyc, ze recenzentowi podczas lektury
otworzyla sie klapka i doznal epifanii.

Walke z nierzetelnoscia trzeba by zaczac od podstaw, a czesto nie bardzo jest
komu to robic. Jezeli studentka bez krepacji powiadamia mnie, ze zamierza
przepisac czesc rozdzialow z licencjatu do pracy magisterskiej, to znaczy, ze
nie widzi w tym nic zdroznego, wrecz uwaza, ze wszyscy tak robia. Jezeli
recenzent nie widzi nic zdroznego w tym, ze habilitant przepisuje jego prace, a
to juz kolejny taki przypadek po Wroclawiu, to co powiedziec? Jezeli do
prowadzenia kierunku potrzebna jest habilitacja, a nie rzeczywisty dorobek
naukowy, to caly wydzial bedzie te habilitacje pisal wspolnymi silami, jezeli
zajdzie taka potrzeba.

[dala.tata]

i jkao ze jest trudno udowodnic nierzetelnosc: zlikwidujmy habilitacje! brawo!

[charioteer1]

dala.tata napisał:

> i jkao ze jest trudno udowodnic nierzetelnosc: zlikwidujmy habilitacje! brawo!

Ale w jaki sposob wpadles na taki zwiazek przyczynowo-skutkowy?

[lira_korbowa]

> Parę lat temu, przy starych przepisach dr N. z PAT miał podobny
problem. Nie było plagiatu, praca była słaba. Naukowiec uwzględnił
recenzje wydawnicze (druzgocące), wprowadził poprawki usuwając błędy
wytknięte przez recenzentów i podmienił maszynopis pracy złożony
przed kolokwium.

>To musialo byc bardzo, bardzo dawno temu. Rozprawa habilitacyjna
>musi byc opublikowana przed otwarciem przewodu.

I była - i na tym cały problem polegał. Cóż w tym byłoby dziwnego -
uwzględnić recenzje wydawnicze i poprawić rozprawę.
Dr N. cichcem podmienił wydaną (i złożoną) książkę na nową wersję -
poprawioną zresztą kosmetycznie (i wydrukowaną galopem). Koledzy z
zaprzyjaźnionej uczelni złożyli doniesienie do prokutatury; zrobił
się szum w mediach. W tej sytuacji przepuszczenie tej habilitacji na
szczeblu uczelnianym było dla PAT strzałem w stopę - z góry wiadomo
było, że CK to uwali.

i całe szczęście

[flamengista]

pamiętam z resztą, że byłem w totalnym szoku, że tak się stało. Bo N. to była
ważna persona, zajmująca eksponowane stanowisko i takim na ogół pewne rzeczy
uchodzą na sucho.

A błędy były w habilitacji koszmarne - z tego, co pamiętam chodziło o życiorys
pewnego duchownego. N. np. pisał, że tenże duchowny wygłosił kazanie w tydzień
po swojej śmierci;) Takich kwiatków było więcej.

Prawdopodobnie kluczem do zrozumienia sprawy był dość konfliktowy charakter
zainteresowanego - pewnie komuś nastąpił na odcisk. W przeciwnym wypadku byłby
teraz nobliwym profesorem uniwersytetu i dyrektorem pewnego centrum...

[dala.tata]

no to jest rzeczywiscie blad, ktory podwaza dorobek habilitanta: pomylil daty!!!
no po prostu skandal!

nie chce sie zupelnie wypowiadac na temat jakosci pracy czy ksiazki, jednak to
co tu napisaliscie wzbudza we mnie zal wobec zainteresowanego. ksiazek poprawiac
nie wolno i nie daj boze w dacie sie pomylic. no strach sie bac!

[flamengista]

Powtarzam - nie jestem ekspertem od procedur habilitacyjnych. Opisałem sprawę
tak, jak ją zapamiętałem z artykułów w prasie, wtedy byłem tym dosyć zainteresowany.

Wydawało mi się, że od poprawiania pracy habilitacyjnej jest jej autor bądź
życzliwi koledzy i rodzina, którzy pracę przeglądają przed złożeniem.

A nie recenzenci wydawniczy, którzy napiszą: Józiu - tu napisałeś źle, popraw
to. A Józio poprawia i jest wszystko cacy.

Ale może się mylę...

no właśnie

[flamengista]

Dlatego piszę - wcześniej było źle, teraz nie jest dużo lepiej. Też słyszałem o
arbitralnym uwaleniu habilitacji w zasadzie bez merytorycznych powodów. Nie
wiem, czy to tzw. "urban legends", ale się nasłyszałem.

Co do sprawy z PAT:
1. N. napisał książkę habilitacyjną i złożył do wydawnictwa.
2. Recenzje wydawnicze były wnikliwe i bardzo złe.
3. N. poprawił książkę i najwyraźniej wydał ją po raz wtóry, uwzględniając
poprawki recenzentów.
4. Tak poprawiona praca przeszła przez recenzentów (nowych, starych pominięto) i
przez radę wydziału.
5. Starzy recenzenci wydawniczy dowiedzieli się o sprawie, więc poruszyli niebo
i ziemię, by sprawiedliwości stało się zadość.

I mieli rację, bo habilitacja ma być pracą samodzielną. Więc nie można sobie
wstępnie zatrudniać recenzentów, by wychwycili nasze błędy warsztatowe i nie
tylko, a potem opublikować poprawione dzieło. To już praca zbiorowa.

[charioteer1]

Fla, nic nie rozumiem z tego opisu. Recenzja wydawnicza jest przed wydaniem
ksiazki. Po otrzymaniu recenzji poprawia sie tekst, a potem dopiero idzie do
druku. To jest normalne, ze poprawil, a historii z poprawianiem po wydrukowaniu
nie rozumiem.

[dala.tata]

oooo, widze ze chario napisala mniej wiecej co ja, a wlasciwie aj co chario.
niezywkla zgodnosc

[charioteer1]

Ale ja najpierw, a ty potem :p

jak to dokładnie było...

[flamengista]

Wstyd na PAT, Wojciech Czuchnowski, GW Kraków 27.08.2003

Pozornie ściśle naukowy spór w środowisku historyków sztuki zakończył się
prokuratorskim śledztwem z przesłuchaniami kilkunastu osób i skandalem. A
wszystko przez to, że ks. dr Józef N. z Papieskiej Akademii Teologicznej
bezprawnie przerobił swoją pracę habilitacyjną. Sprawę umorzono, ale wstyd
pozostał...

14 kwietnia o g. 16.40 do mieszkania prof. Marcina Fabiańskiego, dyrektora
Instytutu Historii Sztuki UJ, przyszedł policjant. Przyniósł nakaz zatrzymania
dwóch książek autorstwa ks. dr. Józefa N., wykładowcy PAT i dyrektora jednej z
ważnych placówek kościelnych w Krakowie. Książki nie powinny się między sobą
różnić. Nosiły ten sam tytuł i miały ten sam numer katalogowy ISBN. Tymczasem
jeden i drugi egzemplarz różniły się ok. 83 fragmentami. Właśnie ta różnica była
przyczyną wizyty policjanta, który naukowe dzieło księdza N. pt. "Mecenat
artystyczny bpa Jana Pawła Woronicza w Krakowie" zabrał i przekazał
prokuratorowi dla celów śledztwa. Miesiąc wcześniej prof. Fabiański złożył w
sprawie różnic w pozornie tej samej publikacji doniesienie o przestępstwie z
art. 207 traktującego o fałszowaniu dokumentów.

Gdyby to była zwykła publikacja....

Oskarżenie, które ze strony prof. Fabiańskiego oraz innych historyków sztuki
padło pod adresem księdza dr. N., było niezwykle poważne. Zarzucili mu, że
bezprawnie przerobił własną pracę habilitacyjną, którą była właśnie książka o
bp. Woroniczu. O co chodziło? W kwietniu 2002 ksiądz N. złożył w Radzie Wydziału
PAT pracę o Woroniczu. Równolegle w sprzedaży praca ukazała się jako książka.
Miesiąc później czterech historyków sztuki, z prof. Fabiańskim na czele, złożyło
na ręce bp. Tadeusza Pieronka, rektora PAT, liczącą 15 stron niezwykle krytyczną
recenzję, w której wytykali autorowi 83 poważne błędy podważające ich zdaniem
wartość naukową pracy. Błędy miały różną rangę, ale były i takie, które
rzeczywiście kompromitowały autora. Np. zdanie, że bp Woronicz, który zmarł 6
grudnia 1829 r., wygłosił 19 dni po swojej śmierci kazanie...

cd.

[flamengista]

Nie dojrzał?

Po wystąpieniu naukowców ksiądz N. poprawił wszystkie błędy, wycofał z księgarń
wadliwe egzemplarze książki, drukując nowe, poprawione. Przede wszystkim zaś
oddał radzie wydziału poprawioną pracę. I to właśnie było przestępstwem. Praca
habilitacyjna nie jest bowiem zwykłą publikacją, lecz dokumentem, który raz
złożony w komisji nie może być zmieniony do czasu zakończenia habilitacji.

- Rozprawa habilitacyjna ma być samodzielnym, ukończonym dziełem, stanowiącym
dowód, że pracownik naukowy dojrzał do samodzielnego rozpracowania problemu -
powiedział "Gazecie" Hieronim Owczarek z Centralnej Komisji ds. Tytułów i Stopni
Naukowych. - Praca habilitacyjna po przedłożeniu radzie nie może podlegać żadnym
zmianom, bo byłoby to głęboko nieuczciwe. Nie wiem, jak możliwa była taka
podmiana.Wiadomo, że standardy nauki opierają się na zasadzie zaufania i
uczciwości, więc nie trzyma się takich rozpraw w sejfach. Tym bardziej taka
podmiana pracy, potem wydanie jej bez żadnych uwag, że publikacja została
zmieniona, to jest rzeczywiście przestępstwo i zwyczajny wstyd - kończy Hieronim
Owczarek.

"Służyć prawdzie"

Mimo że Rada Wydziału PAT wiedziała o dokonanej podmianie pracy, rozprawa
habilitacyjna odbyła się wiosną tego roku. Ksiądz N. był do tego stopnia pewny,
że habilitację otrzyma, że - jak twierdzi prof. Fabiański - zaczął już
oficjalnie używać tytułu doktora habilitowanego. Jednak habilitacji nie
otrzymał. - Z tego, co wiem, została odrzucona z przyczyn merytorycznych - mówi
dr Andrzej Włodarek, jeden z autorów krytycznej recenzji książki księdza N. Dr
Włodarek uważa, że również druga wersja publikacji budzi zastrzeżenia: -
Podstawowe błędy: pomylona data urodzenia głównego bohatera, pomylone imię jego
matki. Ta książka jest skandalem, wystąpiliśmy w imię obrony dobrego imienia
polskiej nauki. Byłoby to głębokie zaniechanie, gdybyśmy nie zajęli stanowiska.

Pytany, co jego zdaniem jest większym problemem: przerobienie habilitacji czy
jej błędy merytoryczne, dr Włodarek mówi: - Jedno i drugie. Ksiądz N. ma tytuł
doktora. Każdy, kto otrzymuje doktorat, potwierdza formułę: "Przyrzekam i
obiecuję służyć prawdzie".

Ksiądz Józef N., zapytany o sprawę, stwierdza, że naukowcy, których w ogóle nie
zna, uwzięli się na niego z niewiadomych powodów. - Przesłuchano tyle osób,
nawet drukarzy, a ja przecież nic takiego nie zrobiłem - ubolewa. - Naniosłem
poprawki, nie widziałem w tym niczego złego. A zresztą, przecież w końcu nie
otrzymałem tej habilitacji.

***

18 lipca Prokuratura dla Krakowa Śródmieście umorzyła śledztwo w sprawie
zawiadomienia złożonego przez prof. Fabiańskiego. Jako uzasadnienie podano niską
szkodliwość czynu.

Nie udało się nam uzyskać komentarza nikogo z PAT. Przebywający za granicą bp
Pieronek powiedział, że sprawa jest zbyt skomplikowana, by mówić o niej przez
telefon. Rzecznik Akademii jest na urlopie.

czyli

[flamengista]

ja rozumiem to tak:

recenzja była po wydaniu książki, kiedy praca była już złożona do recenzji przed
ew. kolokwium.

Autor wprowadził zmiany, wydał książkę powtórnie - pod tym samym tytułem, ale ze
zmienioną treścią i zamienił maszynopisy złożone do recenzji.

Tego chyba nie wolno robić...

[charioteer1]

Po pierwsze, byly dwie rozne publikacje pod tym samym tytulem i z tym samym
numerem ISBN. Tak nie wolno robic.

Po drugie, to nie byli recenzenci wydawniczy, tylko "spoleczni". Nikt ich nie
powolywal na recenzentow.

Po trzecie, te "poprawiona" ksiazke przedstawil jako rozprawe, a nie maszynopis.

dobra, ale

[flamengista]

co jest tu naganne:

1. zbyt późne wychwycenie błędów i poprawienie po terminie złożenia
2. podmienienie pracy (ew. fałszerstwo)
3. wydanie poprawionej książki z tym samym numerem ISBN

a może wszystkie powyższe;)

[charioteer1]

Falszerstwem jest juz wydanie poprawionej ksiazki z tym samym numerem ISBN.
Powinno byc wydanie drugie poprawione z nowym numerem ISBN. Czy doszlo do
podmienienia pracy po otwarciu przewodu, to nie wiem, bo z tekstu trudno to
jednoznacznie wyczytac.

więc

[flamengista]

jeśli by wydał nową książkę - pod tym samym tytułem, ale z nowym nr. ISBN,
wycofując starą - to wszystko byłoby ok? (pomijam kwestie etyczne).

PS. moim zdaniem z artykuły wynika, że przewód już otwarto. A praca została
podmieniona przed wysłaniem jej do recenzentów.

PS2. Jeśli to byli "społeczni recenzenci" - to faktycznie N. musiał im podpaść.
No bo jakim cudem zainteresowali się nagle tą książką na tyle, by wnikliwie ją
przeczytać, odkryć że to habilitacja i napisać surową recenzję, którą przesłano
do rektora?

PS3. Inna sprawa, że gdyby nie oni pewnie marna habilitacja by przeszła. Na ile
marna, tego się już nigdy nie dowiemy.

[charioteer1]

flamengista napisał:

> jeśli by wydał nową książkę - pod tym samym tytułem, ale z nowym nr. ISBN,
> wycofując starą - to wszystko byłoby ok? (pomijam kwestie etyczne).

Mysle, ze pod wzgledem formalnym wszystko byloby ok, a merytorycznie to juz w
zaleznosci od uznania recenzentow.

Co do reszty, to prawdopodobnie masz racje, ale po prostu nie mam pewnosci.


> PS. moim zdaniem z artykuły wynika, że przewód już otwarto. A praca została
> podmieniona przed wysłaniem jej do recenzentów.
>
> PS2. Jeśli to byli "społeczni recenzenci" - to faktycznie N. musiał im podpaść.
> No bo jakim cudem zainteresowali się nagle tą książką na tyle, by wnikliwie ją
> przeczytać, odkryć że to habilitacja i napisać surową recenzję, którą przesłano
> do rektora?
>
> PS3. Inna sprawa, że gdyby nie oni pewnie marna habilitacja by przeszła. Na ile
> marna, tego się już nigdy nie dowiemy.

[adept44_ltd]

no ale nie wolno drugi raz tej samej książki przedstawiać jako pracy hab.

[charioteer1]

Mozna. Czego ustawa nie zabrania, to jest dozwolone, a ustawa zabrania tylko w
szczegolnych przypadkach. Poza tym, jak masz nowy numer ISBN, to juz nie jest ta
sama ksiazka.

[adept44_ltd]

no tak, to w związku z ISBN...
hm, nie pamiętam ustawy, ale sam podpisywałem oświadczenie, że na podstawie tej
książki przystępuję pierwszy raz do kolokwium i wydawało mi się, że to jest
ustawowo zadekretowane

[charioteer1]

Sam powiedziales, ze do kolokwium...

[adept44_ltd]

nakaz zatrzymania dwóch książek??? hm...
no coś tu jest zabawnego... znam przykład hab., którą uwalił jeden z rec. na
etapie wydawnictwa, powołano innego, autor na tyle wyczyścił książkę później, że
już trudno było wskazać dokładnie przepisane fragmenty...

[dala.tata]

szczerze powiedziawszy umyka mi logika. habilitacja jest praca samodzielna,
jednak to nie znaczy ze habilitanci trzymaja jezyk za zebami i z nikim o tym nie
rozmawiaja. habilitant wyslal do wydawnictwa, uwzglednil recenzje i wyslal
jeszcze raz. wydawaloby mi sie, ze na tym polega wlasnie proces wydawniczy. co
weicej, na tym powienien polegac proces wydawniczy.

byc moze to jest luka w proceedurze, ale skoro habiltacja ma byc ksiazka, to
ksiazke wydaje sie po uwzglednieniu recenzji wydawniczych, niewazne jakich.
jelsi habilitacja ma byc wydaniem ksiazki od razu gotowej i doskonalej, to komus
sie tu mocno popieprzylo. nie ma artykulu, ksiazki, rozdzialu, ktorego by nie
mozna bylo zawsze poprawic. i PO TO SA RECENZJE!!!

na czym polega tu sprawiedlowsc, nie wiem.

problem polegał na tym

[flamengista]

że zainteresowany podmienił maszynopis, który był już złożony w sekretariacie i
czekał na wysyłkę do recenzji.

Ja tam na procedurach habilitacyjnych się nie znam, tak sprawę opisała krakowska
GW. A ponieważ habilitacja została uwalona, widocznie powód był.

Podkreślam, N. to nie była szara myszka, typowa ofiara systemu.

[charioteer1]

flamengista napisał:

> że zainteresowany podmienił maszynopis, który był już złożony w sekretariacie i
> czekał na wysyłkę do recenzji.

??? Ja tu w ogole nie widze sprawy. Przed recenzja wydawnicza mozna zmienic, po
recenzji wydawniczej tez mozna jeszcze zmienic wszystko. Otwarcie przewodu
dopiero jest ta chwila, kiedy juz nic zmieniac nie wolno.

przeczytaj tekst

[flamengista]

który zamieściłem w całości bo nie ma sensu dyskutować o tym, co "wydawało mi
się, że pamiętałem".

Przyznaję, pamięć mnie zawiodła i fakty przedstawiają się nieco inaczej. Ale
jeśli już poruszyliśmy ten temat, to interesuje mnie zdanie twoje i dala.taty w
tej kwestii.

[charioteer1]

Ja mysle, ze ksiazki byly dwie, ale fla tak namacil, ze nie wiadomo, o co chodzi...

[chilly]

I jak w większości tych dyskusji, zginął gdzieś pułkownik...

[charioteer1]

A w sumie co za roznica, czy ksiadz, czy pulkownik?