Profesor polonista o polskiej nauce. MOCARNE!

[bumcykcyk2]

"Uniwersytet Warszawski. Pismo uczelni" nr 3/47 z maja 2010 roku przynosi na
ozdobnym papierze wywiad z dziekanem wydziału polonistyki UW, profesorem
Stanisławem Dubiszem. Tytuł wywiadu "Brakuje rudymentów", śródtytuł "System
finansowania humanistyki uwłacza godności".

A oto co między innymi mówi Profesor

Redakcja: W tej chwili można jednak prowadzić badania nie oglądając się na
państwo. Są inne sposoby finansowania nauki.

Profesor: Mam występować do Unii Europejskiej o dofinansowanie badań
dotyczących historii języka polskiego czy dialektów polskich? Mogę, ale to
jest sięganie lewą ręką do prawej kieszeni. Humanistyka jest w dużej mierze
lokalna, odnosi się do wartości narodowych, do wartości pewnego regionu. Czy o
granty w zakresie kultury polskiej starają się Amerykanie, Brytyjczycy,
Francuzi? W ogóle się nie starają.
W iluś dyscyplinach humanistycznych Mekka jest tu - nie w Paryżu, nie w
Londynie, nie w Nowym Jorku i nie w Moskwie. Tylko pytanie, czy Warszawa jest
w stanie to dostrzec, czy nie. Ja nie zamierzam aplikować o środki finansowe,
dotyczące zagadnień związanych z kulturą polską, poza granicami kraju, bo to
jest troszeczkę niewłaściwe. Uważam, że instytucje państwa są od tego, żeby
nad tym czuwać. A że nie czuwają, to ja doskonale wiem. /.../

Redakcja: A granty krajowe?

Profesor: Finansowanie w postaci grantów ma swoje dobre, ale i też złe strony.
W tej postaci należy finansować rzeczy wybitne. /.../ System grantów
wymusza też pewną dyscyplinę, która jest niezgodna ze sposobem prowadzenia
badań humanistycznych (podkreślenie moje - bumcykcyk) Humanistyka polega
na wielości, a nie na wchodzeniu w takie "wąskie koleiny". Ja sam mam grant,
jak na warunki polonistyczne duży - na 250 tysięcy- i w tej chwili całe moje
życie naukowe jest podporządkowane jego realizacji. A przecież na tym grancie
świat się nie kończy.

/.../

Humanistyka musi więc wypowiedzieć po którejś ze stron - czy pójdzie w
kierunku, który narzuca ministerstwo, czyli planowania, standaryzowania,
podporządkowania się pewnym kryteriom, czy też - mówiąc pół żartem pół serio-
nie będzie uznawała tych "bogów".

-------------

Tyle, bo nie mi się więcej przepisywać. Dalatata skomentuj, plisss!

[adept44_ltd]

makabra...

[dala.tata]

mowisz, masz!

to co wytlusciles poodba mi sie najbardziej! no to jest po prostu swinsto, takie
zwykle swinstwo, zeby wymagac 'pewnej dyscypliny'. co wiecej, grantodawcy nie
funduja najwazniejszych elementow badan humanistycznych:

a. piwa.
b. wina.
c. wodki.
d. medykamentow na kaca!

a tak powaznie, co tu komentowac...idzie sie zalamac.

a swoja droga, to ciekawe w ilu dziedzinach humanitycznych Mekka jest u prof.
Dubisza....

[bumcykcyk2]

Dziękuję!!! Dodatkowe wymogi bardzo mi się podobają, choć już dziś najbardziej
światła część kadry naukowej wciela je intensywnie w życie. To się uczenie
nazywa "humanistyczną penetracją złożonych zakamarków narodowej duszy i
związanego z tym bólu istnienia :P

[dala.tata]

bardzo pieknie sie to nazywa!a wszystko po to zeby to polska humanistyka stala
sie centrum, istnym humanistycznym omphalos swiata, przez ktory przebiega
polonistyczna axis mundi osiagajac swoiste conniunctio oppositorum miedzy Mekka
a mokka!

[adept44_ltd]

ja bym jednak nie utożsamiał profesora z humanistyką, myślę, że kwalifikacja
językoznawca będzie tu adekwatna, inaczej budujecie sobie fałszywy obraz świata

[pr0fes0r]

Wychodzi na to, że stosowałem błędne podejście do metodologii badań
humanistycznych. Niedobrze.

[megaborsuk2000]

Całość tutaj: www.uw.edu.pl/strony/pismo/pismo_1003.pdf
Enjoy!

[dala.tata]

tu bio profesora - uderzylo mnie:

Prof. dr hab. Stanisław Dubisz jest językoznawcą, autorem ponad 400
publikacji. Zajmuje się m.in. historią języka polskiego, stylistyką i retoryką
oraz słownictwem współczesnego języka polskiego

400 publikacji!mnie fascynuja takie wyniki w humanistyce.zakladajac ze profesor
jest ok 25 lat po studiach, publikuje 16 publikacji rocznie.co trzy tygodnie
jedna!rok w rok!jak on to robi? moze zaglada tu i moglby podpowiedziec?

[niewyspany77]

dawno temu, na niegdysiejszym forum zadalem podobne pytanie, jak to sie dzieje,
ze niektorzy prof maja 1000 publikacji w wieku 60-70 lat. odpowiedz byla mniej
wiecej taka, ze oni sa dopisywani (bo wicie, rozumicie, tak wypada...). i ja
nawet rozumiem, ze wicie-rozumicie-tak wypada, ale w takim wypadku pisanie ze ma
sie 1000 publikacji to sciema i zwykle klamstwo.

dala, 400 publikacji to pikus!

Tekst linka
"Gerard Labuda to znawca dziejów średniowiecza polskiego i powszechnego, autor
ponad 2000 publikacji naukowych, w tym kilkudziesięciu książek."

Ocean publikacji

[pfg]

Już jakiś czas temu, przy okazji dyskutowania nagrody FNP dla
profesora Jana Strzelczyka, zresztą też historyka, dziwowaliśmy się
liczbie publikacji laureata. Otóż mnie się wydaje, że liczą tutaj
wszystkie publikacje podpisane nazwiskiem autora, od książek, poprzez
artykuły w poważnych czasopismach, do recenzji i krótkich notek
prasowych. W ten sposób autorowi płodnemu, popularnemu i "medialnemu"
te kilkaset publikacji może wyjść. No tak bracia-humaniści sobie
liczą :-)

Swego czasu byłem na obronie pracy doktorskiej znajomej polonistki.
Tam odczytano życiorys naukowy kandydatki, która liczyła sobie
wówczas mniej niż 30 lat i była autorką kilkunastu prac, *licząc w
to* artykuły gazetowe zupełnie niezwiązane z tematem doktoratu,
jakieś wstępy do katalogów różnych wystaw itp.

Pamiętam też, że gdy z okazji jakiejś rocznicy zestawiono
bibliografię wszystkich publikacji prof. Henryka Markiewicza,
polonisty bardzo wybitnego, na liście znalazło się ponad 1500
pozycji, ale tam z całą pewnością liczono wszystko, książki, artykuły
naukowe i publicystyczne artykuły w gazetach, nawet krótkie, byle
podpisane nazwiskiem autora, i to licząc od czasów przedwojennych
(Markiewicz miał pierwsze artykuły w gazetach jako kilkunastolatek).

[adept44_ltd]

liczą sobie w bibliografiach (inaczej to się nie liczy do niczego) i nie
wszyscy... ;-), co do Markiewicza, to jest sporo różnego rodzaju notek
prasowych, obok potężnego i w kilku językach dorobku stricte naukowego

[pfg]

Żeby nie było wątpliwości, ja pozycji i dorobku naukowego Henryka
Markiewicza nie mam zamiaru kwestionować!

[adept44_ltd]

nawet mi to przez myśl nie przyszło... :), żeby było jasne... tylko też trudno
kogoś oskarżać o to, że dużo pisze i umieszcza to w swojej bibliografii, i tak,
powtórzę, do niczego się to nie liczy... poza tym to nawet wśród polonistów ;-)
są jednak wyjątki... - te ilości

[adept44_ltd]

co do Dubisza dodam, że h7 jak na językoznawcę w Polsce (to znaczy też przy
wszystkich polskich uwarunkowaniach indeksowania publikacji) to jest niczego sobie

[dala.tata]

to prawda, choc dobrze zauwazyc, ze to, co jest najczesciej cytowane, to
podreczniki. to troche zmienia postac rzeczy. ale profesor jest cytowany.

[eeela]

> Już jakiś czas temu, przy okazji dyskutowania nagrody FNP dla
> profesora Jana Strzelczyka,

Jerzego, gwoli ścisłości :-)

[pr0fes0r]

No dobrze, prof. Labuda to oimw rocznik 1916, więc czasu miał nieco więcej, to
po pierwsze. Poza tym zauważyłem, że w polskiej humanistyce jest zwyczaj
zaliczania do listy publikacji absolutnie wszystkiego, z notkami prasowymi włącznie.

Tutaj
masz 192 z tych 2000 pozycji.

[ford.ka]

W humanistyce się nie dopisuje, co najwyżej do redakcji książek, ale aż
tyle się ich nie wydaje.
Mógł mieć n.p. felieton pt. "Potyczki z językiem", regularnie
pisać "opinie" do "Uniwersytetu Warszawskiego, komunikaty z konferencji i
doliczyć streszczenia referatów w programach tychże. Tacy humaniści liczą
każde pojawienie się swojego imienia i nazwiska w druku ;)

[dala.tata]

tak, to chyba wyjasnienie. Ludwik Stomma piszacy feleitony w POlityce zarobil w
ten sposob 500+ publikacji.

tak glupio jakos to liczyc, nie?

[ford.ka]

Jeśli zostaje po nas jedna książka, to już jest świetnie. A że za życia
człowiek kilka razy zrobi sobie dobrze, to przecież nie grzech ;)

[salzburg]

Otóż to - pewnie każdy z nas byłby przeszczęśliwy, gdyby za 50 lat, ktoś chciał
czytać choć 1 ksiązke, ktorą w takim pocie czoła teraz się pisze. A gdyby
jeszcze 2 zdaniowa wzmianka w np. historii myśli socjologicznej, historiografii,
myśli ekonomicznej - to żyć nie nie umierać.

[tocqueville]

hmmm, opublikowałem kilkadziesiąt artykułów publicystycznych w różnych niszowych
czasopismach i portalach (politycznych), ale do głowy mi nie przyszło wypisywać
je w dorobku naukowym :) może niedługo będą się liczyć wpisy na blogu czy
recenzje na merlinie :)

[ford.ka]

Niektórzy wszystko to podają:

bibliografia.icm.edu.pl/g2/main.pl?lang=pl&imie=Jaros%B3aw&nazwisko=Klejnocki&id_rodzaju_roli=&a=1&rok=0&rokdo=0&id_typu_dokonani
a=&id_jezyka=&lim=100000&ord=1&search=Szukaj&mod=q

Jak dla mnie mistrzostwo świata, bo tu chyba nie ma nawet jednej
publikacji naukowej...

[pfg]

ford.ka napisał:

> Jak dla mnie mistrzostwo świata, bo tu chyba nie ma nawet jednej
> publikacji naukowej...

Ale Klejnocki jest przede wszystkim pisarzem, krytykiem literackim i
nauczycielem. Fakt, jest także adiunktem na UW. Jego oficjalne bio na
stronie UW
www.ips.polon.uw.edu.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=96&Itemid=75
wyraźnie wyróżnia "książki krytycznoliterackie i badawcze" (5
pozycji).

[ford.ka]

Ja mu nie potrafię zapomnieć artykułu w Wyborczej o tym, jak to istnienie
habilitacji motywuje go do pracy naukowej - minęły dwa lata, dalej go nie
zmotywowało - ale nie o tym rzecz, wybrałem go jako przykład humanisty,
który do oficjalnej bibliografii naukowej w bazie danych uniwersytetu
wpisuje absolutnie wszystko.

[dala.tata]

taka motywacja u kogos, kto 13 lat robil doktorat brzmi niezwykle wiarygodnie.

ale, tak nawiasem mowiac, to zarowno powiesci i poezje, licza sie w UK jako
dorobek badawczy u literaturoznawcow. doweidzialem sie o tym niedawno i mnie to
nieco zdziwilo. podobnie jak u ludzi uczacych sztuki, ich wystawy rowniez licza
sie jako dorobek badawczy (o czym wiedzialem wczesniej).

w zakresie sztuki

[pfg]

W Polsce mamy stopnie naukowe i tytuł naukowy oraz stopnie i tytuł w
zakresie sztuki. Mówi o nich ta sama ustawa. Stopnie i tytuł w
zakresie sztuki otrzymuje się na podstawie wybitnego dorobku
artystycznego. Otrzymują je osoby pracujące w uczelniach
artystycznych - plastycznych, muzycznych, teatralnych. Nie można
jednak dostać stopnia lub tytułu w zakresie sztuki na podstawie
dorobku literackiego, można tylko z literaturoznawstwa. Być może to
jest błąd, który akurat teraz, przy okazji planowanej reformy, można
naprawić. Rozróżnić profesora literatury od profesora
literaturoznawstwa, tak jak rozróżnia się profesora muzyki od
muzykologa, profesora sztuk teatralnych od teatrologa. Ja wiem,
granica jest płynna, gdyż można być jednocześnie pisarzem i
teoretykiem literatury (Jan Błoński był profesorem UJ, ale Andrzej
Kijowski czy Konstanty Puzyna byli "zaledwie" krytykami literackimi,
choć wszyscy robili w gruncie rzeczy to samo), tak jak można być
jednocześnie reżyserem i teoretykiem teatru (jak Ludwik Flaszen, żeby
uzupełnić powyższą trójkę), albo - jak Jordi Savall czy Fabio Biondi
- być jednocześnie wirtuozem i zajmować się odtwarzaniem muzyki
dawnej na podstawie jakichś starych, niekompletnych, przypadkiem
zachowanych nut.

Może więc warto uznać, że można nadawać stopnie i tytuły w zakresie
sztuki na podstawie dorobku literackiego?

[dala.tata]

to jest pewien problem, choc nie wiem, co by sie stalo, gdyby w naszej
parametryzacji wpisac tylko 4 powiesci (u nas parametryzacja jest na podstawie 4
publikacji poszczegolnych pracownikow). ja musze powiedziec, ze dla mnie to
otwiera wiecej porblemow niz rozwiazuje dzisiejszych (kryteria oceny bylyby
katastrofalnie trudne).

bylem zaangazowany w przygotwania do parametryzacji z 2008 r. w UK na moim uni i
musze powiedziec, ze w wypadku wydzialu sztuki poprosilem o zwolnienie mnie z
czytania ich dokumentow. to inny swiat, w ktorym znane mi oceny badan nie
stosuja sie. dla mnie oni 'robia sztuke', a reguly parametryzacji zezwalaja na
to, zeby uznac to za badania. najsmieszniejsze bylo to, ze wypadlismy bardzo dobrze.

[adept44_ltd]

to miałoby sens, gdyby rozwinęły się kierunku uczące pisania, coś takiego jest
chyba tylko na UJ

[pfg]

Jednak jest problem z oceną tekstów krytycznoliterackich. Jan Kott -
któremu, nawiasem mówiąc, komuniści najpierw nadali tytuł profesora,
gdy Kott sam był wojującym stalinistą, aby potem, gdy Kott z PZPR
wystąpił i w ogóle, cóż za niespodzianka, okazało się, że jest Żydem,
tytuł mu odebrać - był profesorem w Berkeley, Yale i Stony Brook,
jego Szekspir współczesny i Zjadanie bogów są czytane i
komentowane na całym świecie. Ale czy były to książki naukowe?
Podobnie z Błońskim, jego książka habilitacyjna (monografia o Sępie
Sarzyńskim?) kurzy się w bibliotekach, a Biedni Polacy patrzą na
getto, tekst zupełnie nienaukowy, jest cały czas ważny dla
polskiej kultury.

[tocqueville]

niektórzy dostają tytuły za zasługi ogólne (i nie chodzi o honoris causa)- np.
Bartoszewski - nikt nie widział jego doktoratu, a wszyscy nazywają go profesorem :)

[pfg]

Bartoszewski tłumaczył, że tytuł profesora nadał mu Wolny Land Bawarii,
gdy Bartoszewski wykładał na uniwersytecie monachijskim. Czesław Miłosz
też nie miał doktoratu, a był profesorem Berkeley.

[tocqueville]

a Lepperowi tytuł doktora nadała Wyższa Szkoła w Kijowie :)
a co do Miłosza... stanowisko to nie tytuł. nikt nie używa zestawienia profesor
Czesław Miłosz

[pfg]

tocqueville napisał:

> nikt nie używa zestawienia profesor
> Czesław Miłosz

Bo "Czesław Miłosz, laureat literackiej nagrody Nobla" brzmi lepiej
:-)

Lepper ma w sumie chyba ze trzy doktoraty honorowe, z "uczelni" z
krajów WNP. Jest wszakże pewna różnica pomiędzy Międzyregionalną
Akademią Zarządzania Personelem a Uniwersytetem Monachijskim.

[adept44_ltd]

no tak jest na świecie, Tocq... możesz protestować, bądź wystosowywać zjadliwe
uśmieszki, ale w gruncie rzeczy świadczy to przede wszystkim o tobie...

[tocqueville]

ja wiem, że tak jest na świecie, dzięki temu A. Lepper ma tytuł profesora
(Kijowskiej Akademii Kadr czy coś tam) - zamierzasz go tak tytułować?

[adept44_ltd]

jeśli będę miał okazję poznać, dlaczego by nie..., ale pozostaję z nadzieją, że
nie będę miał takiej okazji... ponadto wolę jednak poczytać książki
Bartoszewskiego niż to, co wychodzi spod pióra profesora Leppera...

[dala.tata]

o ile rozumiem, dostal tytul od rzadu niemieckiego. i wiesz, zeby wszyscy
profesorowie mieli tyle publikacj co on (nie wypowiadam sie o jakosci, bo sie
nie znam).

tocqueville napisał:

>
> niektórzy dostają tytuły za zasługi ogólne (i nie chodzi o honoris causa)- np.
> Bartoszewski - nikt nie widział jego doktoratu, a wszyscy nazywają go profesore
> m :)

[tocqueville]

nie, nie dostał od rządu niemieckiego
właściwie niewiadomo od kogo dostał - mnie nie chodzi o samego Bartoszewskiego
(dużo napisał, mógłby się z tego habilitować jeśli prace spełniają podstawowe
kryteria), tylko zwracam uwagę, że granice tego kto jest/kto nie jest profesorem
są płynne, zależne od sympatii politycznych

[ford.ka]

Mam niejasne wrażenie, że Bartoszewski jest dość jednostkowym
przypadkiem... Lech Kaczyński czasem bywał profesorem z
zaskoczenia,choć doszedł do podwórkowego a i z tego się urlopował.
Buzek się załapał na chwilę przed objęciem teki premiera, a mimo
wszystko mam wrażenie, że najczęściej mówi się o nim "premier Buzek"
mimo że to już przeszłość dość mocno miniona.

[dala.tata]

nie kloce sie, nie wiem. na ang wikipedii jest ze dostal od rzadu Bawarii.
zdziwilo mnie ze mial dostac tytul visiting professor - a to sie nie trzyma kupy.

[adept44_ltd]

hm, pisałeś o Lepperze? no to się będę upierał, że kwalifikacja profesorska nie
ma tu nic wspólnego z sympatiami politycznymi ;-), to, że tak powiem, kwestia
Lavaterowska... ;-)

[adept44_ltd]

to był zdaje się doktorat..., kurzyć się kurzy (no ale kto czyta Sępa???), a to
bodaj jedna z najlepszych polskich książek literaturoznawczych

[ford.ka]

Sam się go czepiam, więc doceniam starania, ale jak wynika z jego biogramu
powyżej, przez pierwsze lata po studiach uczył w szkole, doktorat chyba
zrobił w terminie ośmiu lat, bo taki był dla asystentów.
W krajach cywilowanych pozanaukowa działalność w ramach swojej dziedziny
czyli n.p. tłumaczenia wykonane przez translatologa czy powieści
literaturoznawcy się liczą, bo stanowią dowód, że człowiek naprawdę się
zna na tym, czym się zajmuje, a nie tylko naucza. U nas pamiętam jakiś
formularz (byłabyż to FNP?) gdzie było jednoznacznie napisane, żeby nie
wspisywać żadnych pozanaukowych publikacji, i sprawę magisterium Daniela
Olbrychskiego.
Jesteśmy po prostu lepsi od zgniłego zachodu - dydaktyka się nie liczy,
praktyka się nie liczy, tylko czysta nauka. No ale wystarczy się rozejrzeć
dookoła, by się przekonać, że to przynosi owoce!

[dala.tata]

w naszej parametryzacji, poza sztuka, praktyka czy dydaktyka tez sie nie liczy
(liczy sie, czsaem bardziej niz czysta nauka, przy awansach). natomiast, jka juz
tu kiedys pisalem, rzad chcial wprowadzic kryterium impact badan,
wlasnie, zeby praktyki wiecej wprowadzic do oceny parametrycznej. wywolalo to
burze protestow, bo, jak sie okazalo, wedle proponowanych definicji wymyslenie
lekarstwa na raka nie jest wystarczajacym impactem.

od wczoraj mamy nowego premiera i pierwszy koalicyjny rzad od pokolenia. torysi
powiedzieli, ze im sie impact nie podoba. ale i tak ida ciezkie czasy dla nas.to
tak sobie poweidzialem, zeby sie wyzalic :-)

[adept44_ltd]

z uparciem twierdzę - nie liczą się... przy czym nie mam zamiaru też bronić tej
polonistyki, jak poszperacie znajdziecie lepsze kfjatki... ;-)

[dala.tata]

zagladnalem jezcze do instytutu polonistyki stosowanej i kilkoro pracownikow, do
kotrych zagladnalem opatruje swoje publikacje glosa: wybrane, niektore,
najwazniejsze....tak sie zastnawiam, jaki jest stosunek tych najwazniejszych do
tych wszystkich.

[frusto]

A propo tej dyscypliny...

Biorę udział w europejskim grancie. Dalej będę narzekał, więc najpierw krótkie zastrzeżenie - jest wiele plusów, które zasadniczo są większe niż minusy. No wiecie, pieniądze, pieniądze i te, no, pieniądze. No i jeszcze możliwość wyrwania się z kolein dotychczasowych zainteresowań i wymuszenie wgłębienie się w kilka tematyk, które dotąd mnie obchodziły jak psa kapusta.

Temat mi wybitnie nie leży, ale cąły zespół został zaprzągnięty. Pieniądze są spore, ale wszystko jest temu faktyczni epodporządkowane. Rzeczy, które ja sam chciałbym zrobic dla siebie - leżą. Mam ledwo zaczęta dwa rtykuły sprzed dwóch lat. Dydaktyka - leży, bo nie mam czasu na przygotowanie nowych laboratoriów, więc używam materiałów sprzed dwóch-trzech lat. Studenci

[pfg]

Jakbyś mi, bracie, w myślach czytał... :-/

chyba wszyscy

[flamengista]

mamy podobne problemy.

Powiem tak: lepiej mieć jednak te granty, niż siedzieć, nic nie robić i też
narzekać;)

[pfg]

flamengista napisał:

> Powiem tak: lepiej mieć jednak te granty, niż siedzieć, nic nie
> robić i też narzekać;)

Jakbyś mi, bracie, w myślach czytał... :-)

[dala.tata]

i masz w pelni racje. wad systemu grantowego jest wiele wiecej, niestety.nie
jestem pewien czy zalety przewazaja, jak dla mnie to jest na pol.

ja rowniez mam teraz grant (nie z UE, dzieki Opatrznosci - jeden w moim zyciu mi
wystarczy), jestem w nim dla pieniedzy (zeby choc dla mnie byly), temat mnie
interesuje w stopniu mniej niz umiarkowanym. eh nachylilem sie nad moim losem i
prawie zaplakalem.

[adept44_ltd]

grawitujesz ku bohaterowi wątku ;-)

[ford.ka]

Jeszcze jedna, dwie takie wypowiedzi, a uwierzę, że PT Prof jest
wyrazicielem opinii całego środowiska i nie ma nieszczęść większych niż
zdobycie grantu ;)

[charioteer1]

Tez mam wiele wspolczucia dla tych nieszczesnikow, ktorzy realizuja granty
kosztem badan naukowych.

[dala.tata]

i ty i ford.ka chrzanicie. zdobycie grantu jest super, pod warunkiem ze badania
ktore robisz w nim interesuja cie. nie sadze, zebyscie byli poddawani takiej
presji jak, nie przymierzajac, ja tutaj, zeby zdobywac forse. jak bedziecie,
zrozumiecie, ze sprawy sa skomplikwoane.

naotmiast pare tygodni temu odwalilismy profesure biomedyka, bo on mial chyba
tylko o 300K funtow w grantach, a to nie sa powazne sumy dla nich.....i oni to
dopiero maja presje.


charioteer1 napisał:

> Tez mam wiele wspolczucia dla tych nieszczesnikow, ktorzy realizuja granty
> kosztem badan naukowych.
>

[charioteer1]

Alez skad, u nas jest tylko habilitacja i my w ogole nie wiemy, co to jest presja.

[dala.tata]

chario, szczerze ci powiem: nie wiesz co mowisz. ale chentie uslysze, jaka to
masz presje i ile musisz skladac podan rocznie o forse. nie zapytam, ile juz
forsy zdobylas, bo to nie fair co?



charioteer1 napisał:

> Alez skad, u nas jest tylko habilitacja i my w ogole nie wiemy, co to jest pres
> ja.
>

[charioteer1]

Dala, wydawalo mi sie, ze chcesz pogadac o swoich problemach, a nie o moich.
Naiwnie tylko zapytam, dlaczego nie aplikujesz o granty na takie projekty, jakie
cie interesuja. Przeciez, jezeli wniosek bedzie dobry, etc.

[dala.tata]

chario, no bardzo bardzo pieknie uniknelas pytania i zupelnie tego nie
zauwazylem. otoz, wyobraz sobie, ze o takie projekty tez aplikuje, ale niestety
ostatnio mialem szczescie z takim, ktory mnie interesowal malo, ale mial duze
szanse powodzenia. proste? proste. bo wiesz, chario, zlozenie podania nie wiaze
sie z sukcesem.

co wiecej, wyobraz sobie, ze czasami fundacje rozpisuja konkurs na program
badawczy. i jelsi sie skoleguje z osoba X i poloaczymy siely mamy wiarygodny
dorobek w dziedzinie. on w w sicsle zwiazanej z grantem, ja w metodologii i
jedziemy. jego interesuje bardzo, mnie nie, ale ot nie ma znaczenia. innymi
slowy, chario, czesc podan jest reakcja.

ja nie mam luksusu aplikowania o badania, na ktore mam ochote, kiedy mam ochote,
jesli w ogole mam ochote. aplikuje sie o wszystko co sie da, chario. bo mnie
bardzo prosto i konkretnie rozliczaja co roku z forsy, ktora zdobylem.

i tak, twoje pytanie jest naiwne. zyjesz pod tym wzgledem w innej
rzeczywistosci. i ciesz sie.

a, wracajac do watku, profesor Dubisz na brytyjskim uniwersytecie nie tylko by
byl wysmiany, on nie bylby proefsorem. nie mozna byc dzisiaj w UK profesorem nie
majac duzych grantow. po prostu sie nie da (no, moze poza filozfofia).


charioteer1 napisał:

> Dala, wydawalo mi sie, ze chcesz pogadac o swoich problemach, a nie o moich.
> Naiwnie tylko zapytam, dlaczego nie aplikujesz o granty na takie projekty, jaki
> e
> cie interesuja. Przeciez, jezeli wniosek bedzie dobry, etc.
>

[dala.tata]

zupelnie nie. ja tylko mowie, ze granty to rowiez problem, a ni e tylko cud miod
ultramaryna. i zdecydowanie nie jest ponizej mojej godnosci aplikowac o nie i
zdecydownaie nie uwazam zeby moje badania byly bardziej rygorystyczne przy
grantach.

glowna zaleta grantow jest wolnosc. mam grant, moge robic oc chce (w ramach
grantu) i wszyscy moga mi skoczyc. poza tym duzych badan dzis nie da sie zrobic
bez grantu.



adept44_ltd napisał:

> grawitujesz ku bohaterowi wątku ;-)