praca asystenta/adiunkta

[dario665]

Witam, mam pytanie: jak wygląda kwestia pogodzenia pracy na uczelni
(asystent/adiunkt) z pracą zawodową? Piszę właśnie doktorat z prawa i
zastanawiam się, na ile ewentualny etat na uczelni przeszkodzi w pracy w
kancelarii. Jak dużo czasu trzeba poświęcić na pracę na uczelni?

[tocqueville]

jak wygląda kwestia pogodzenia pracy na uczelni
(asystent/adiunkt) z pracą zawodową?

chyba to wstawię sobie w sygnaturkę :)
jak pogodzić "pracę" na uczelni z prawdziwą pracą, żeb yw tej
prawdziwej pracy nie przeszkadzała :)

[pfg]

dario665 napisał:

> Witam, mam pytanie: jak wygląda kwestia pogodzenia pracy na uczelni
> (asystent/adiunkt) z pracą zawodową?

Umarłem i nie żyję.

[mysterious1988]

moze kolega wie, ze na etacie w uczelni nie sa sie wiele zarobic, a marzy
jednoczesnie o karierze naukowej i dostatnim zyciu. Przeciez wielu wykladowcow
jest takze praktykami - takich ceni sie najbardziej.

[tocqueville]

znasz wielu świetnych praktyków i jednocześnie b. dobrych naukowców?
Nie wyobrażam sobie porządnej pracy naukowej w przerwie między
klientami i zleceniami...

[niewyspany77]

Toc, nigdy Cię nie leczył lekarz ze stopniem dr/hab/prof?

dobrych naukowców

[flamengista]

nie. Ale mówimy o prawie. Tu można zrobić doktorat w oparciu o skomentowanie
skutków jakiejś ustawy/dekretu w starożytności. Dla zdolnego człowieka oznacza
to ok. 1000 godzin pracy.

Na naszej uczelni jest niestety sporo prawników, którzy obok normalnej pracy w
kancelarii dorabiają na uczelni. Naukowo są kiepscy, ale wyprodukowanie kilku
artykułów rocznie z tematyki prawniczej jest stosunkowo łatwe. Więc niektórzy
nawet robią habilitację i z czasem uchodzą za sławy naukowe.

[niewyspany77]

To proste.
W kancelarii pracujesz od 8 do 18.
Na uczelni pracujesz od 18 do 22.
Będzie dobrze!

[pfg]

dario665 napisał:

> Jak dużo czasu trzeba poświęcić na pracę na uczelni?

No dobrze, żeby nie było, że my tylko narzekamy i się wyśmiewamy,
odpowiem konstruktywnie. Po pierwsze, pod rządami obecnej Ustawy o
szkolnictwie wyższym, będziesz musiał poinformować swojego rektora,
że pracujesz poza uczelnią. Gdy wejdzie w życie Ustawa znowelizowana
(najprawdopodobniej od października 11), będziesz musiał uzyskać
zgodę rektora na pracę poza uczelnią. Jako adiunkt będziesz musiał
prowadzić 210-240 (to zależy od konkretnej uczelni) godzin zajęć
rocznie, plus będziesz miał trochę innych obowiązków (dyżury,
zebrania zakładu). To nie jest bardzo dużo, przy dobrej organizacji
pracy (i przychylności osoby układającej plan zajęć) da się to
skomasować do dwóch dni w tygodniu. Czas na pracę w kancelarii
znajdziesz, pieniądze zarobisz. ALE przy takim podejściu - "jak dużo
czas trzeba poświęcić na pracę na uczelni", czytaj, ile czasu trzeba
zmarnować na pracę na uczelni - zastanów się po co ty na tej uczelni
chcesz pracować. Zajęcia odbębnisz, ale nie będziesz mieć czasu, żeby
się do nich przygotować. Prace studenckie będziesz sprawdzać
pobieżnie. Konieczność egzaminowania to będzie dopust Boży. Żadnej
pracy naukowej prowadzić nie będziesz, obowiązek publikacji załatwisz
wypuszczając jakieś prace oparte raczej na zagadnieniach, z którymi
zetkniesz się w swojej prawdziwej pracy. W ten sposób
przyczynisz się do tego, że poziom dydaktyki na wydziałach
prawa jest w Polsce legendarnie zły. Ja wiem dobrze, że większość
pracowników naukowych wydziałów prawa pracuje w kancelariach - na UJ
dotyczy to chyba wszystkich, z czołowymi profesorami średnio-
starszego pokolenia na czele. Trzymają związki z UJ bo tytuł
profesora, a choćby stanowisko profesora UJ dodaje im prestiżu w
prawdziwej pracy. Inni, ci młodsi, poprzez awanse akademickie
chcą obejść konieczność robienia aplikacji, czyli pół-niewolniczej
pracy na rzecz patrona - bodajże doktor habilitowany prawa może być
wpisany na listę adwokatów bez konieczności robienia aplikacji.
Wszystko to wiem, ale uważam to za praktyki naganne - naganne, bo
cierpi na tym jakość dydaktyki, o badaniach naukowych nie
wspominając.

[tocqueville]

właśnie - dydaktyka i nauka na wydziałach prawa jest przedmiotem
kpin
z tego, że wielu tam zatrudnionych pracuje ZAWODOWO gdzie indziej :)
- nie wynika, że ich praktyka przekłada się na świetną dydaktykę

[niewyspany77]

zawsze jest druga strona medalu. Ja się zastanawiam, czy nie jest przypadkiem
lepiej uczyć byle jak, ale o czymś, co jest aktualnie w obiegu, niż uczyć
wspaniale, ale o rzeczach kompletnie nieaktualnych (bądź zwyczajnie zbędnych).

Brnąc dalej, mnie zastanawia też inna sprawa. Czy możemy porównać dydaktyka -
teoretyka do dydaktyka, który nie publikuje? Wiele razy czytałem na tym forum o
tym, jak to dobry dydaktyk musi publikować, bo ponoć tylko to zapewnia mu hmm,
bycie najlepszym (przepraszam za wyrażenie niepewności, ale dla mnie związek
między publikowaniem a byciem super dydaktykiem nie jest oczywisty).

[pfg]

niewyspany77 napisał:

> zawsze jest druga strona medalu. Ja się zastanawiam, czy nie jest
> przypadkiem
> lepiej uczyć byle jak, ale o czymś, co jest aktualnie w obiegu, niż
> uczyć
> wspaniale, ale o rzeczach kompletnie nieaktualnych

Byle jak - nie, ale przeciętnie czy jakoś gorzej-niż-wspaniale, ale o
rzeczach ważnych, zamiast wspaniale o nieważnych - tak. Nie
protestuję przeciwko temu, że prawnik akademicki zajmuje się też
"prawdziwym" stosowaniem prawa, czyli pracuje w kancelarii, jednak
hierarchia powinna być inna: to kancelaria powinna być dodatkiem do
pracy na uczelni, czyli powinien być wyznaczony i przestrzegany limit
consulting hours, nie zaś, jak to się teraz dzieje, na odwrót.

Oczywiście żeby to zadziałało, zarobki na uczelniach powinny być
odpowiednio wysokie. I tu jest, być może, pies pogrzebany. Niemniej
jednak nawet w obecnej sytuacji uważam, że z punktu widzenia uczelni
zatrudnianie osoby, dla której praca dydaktyczna (tylko ta, bo
naukowej zapewne nie będzie w ogóle) ma być tylko dodatkiem do
pracy zawodowej, to jest kiepski interes.

[niewyspany77]

> zatrudnianie osoby, dla której praca dydaktyczna (tylko ta, bo
> naukowej zapewne nie będzie w ogóle) ma być tylko dodatkiem do
> pracy zawodowej, to jest kiepski interes.

Doktorzy prawa robią habilitacje, czyli jednak coś tam publikują. A skoro
publikują (poza wywiązywaniem się z pozostałych obowiązków) to ja myślę, że
uczelni nic do tego, czy akurat oglądam tv, podlewam kwiatki na działce, czy
pracuje w kancelarii.

Myślę że zapis w ustawie dotyczący zgody rektora na drugi etat jest zasadny
jedynie w kwestii konkurencji; ja niespecjalnie widzę konieczność ograniczania
praktyki zawodowej dla ludzi, którzy się ze swoich obowiązków wywiązują.

[flamengista]

CytatDoktorzy prawa robią habilitacje, czyli jednak coś tam publikują.

I tu jest pies pogrzebany. Coś tam publikują. Ale co?

Na ogół komentarz do ustawy jest równocześnie liczony podwójnie, jako artykuł w
czasopiśmie specjalistycznym i komentarz per se.

W zasadzie wszystkie inne publikacje to tzw. "przeglądówki". Generalnie - 99% to
całkowita makulatura.

[niewyspany77]

Flamengisto, ale "coś tam" publikuje się obecnie na skale masową, i nie jest to
problem li jedynie prawników. Myślę, że zarówno Ty jak i ja moglibyśmy rzucić
niejednymi przykładami publikowania "czegoś tam" w swoich dziedzinach. To jest
problem do dyskusji w szerszym kontekście, prawnicy najpewniej są tu ani lepsi,
ani gorsi od innych producentów makulatury.

a nie doktorat?

[flamengista]

Obawiam się, że doktorat z prawa wystarcza za aplikację. Plus ileś lat
doświadczenia zawodowego. Mam kilku kolegów, którzy właśnie dlatego robią
doktorat z prawa.

wszystko zależy od szefa

[flamengista]

Niestety, ciągle są tacy szefowie którzy egzekwują tylko prowadzenie zajęć (w
zasadzie: wyrobienie pensum) i minimalne wymogi pracy organizacyjnej i naukowej
(w praktyce: 2-3 artykuły rocznie, co u prawników jest b. łatwe + organizacja
konferencji - bułka z masłem).

W praktyce: jeśli chcesz porządnie pracować w kancelarii i rozwijać się na
uczelni, mając wymagającego szefa - jest to niemożliwe.

[sendivigius]

Dario, jestes na zlym forum. Tutaj obowiazuje polityczna poprawnosc
na temat realiow nauki i pracy na uczelniach w Polsce, a kazdy kto
osmieli sie powiedziec co innego jest okrzyczany frustratem z
kompleksami co ma pecha.

Przy dobrej organizacji praca na uczelni zajmie ci tyle czasu ile
potrzebujesz na sprawdzenie czy wyplata z uczelni wplynela na twoje
konto. Znam takich osobiscie, zeby nie bylo.

Innym forumowiczom odpowiem tak. Dario zadaje pytanie jakie mu
przyszlo do glowy, czyli jesli pisze doktorat na wydziale prawa to
po prostu widzi realia uniwersyteckie. Zadaje pytanie jakie jest
wlasciwe do tego co widzi. A widzi ze na uniwersytecie w Polsce
nawet nikomu nie przychodzi do glowy ze na uczelni mozna pracowac,
tj. przychodzic do pracy, bo merytorycznie, w znaczeniu badan
naukowych, to juz dawno zaniechano tak nie-cnych praktyk. A sam
Dario doktorat pisze, ani on ani jego promotor nie uwaza ze
doktorat wymaga czegos wiecej niz stukania w klawiature.

Dario po prostu was sypnal.

[adept44_ltd]

prawdę mówięc, nie chce mi się już tego komentować...

[eeela]

Ja się na realiach pracy w prawie nie znam, więc tak gadam sobie a muzom.

Ale naprawdę nie rozumiem, w czym dydaktyk, który ma bezpośredni kontakt z
praktyką zawodową, ale nie zajmuje się porządnie badaniami, ma być gorszy od
dydaktyka, który co prawda badania robi OK, ale nie ma kontaktu z zagadnieniami
praktycznymi.

Czy studia prawnicze nie mają jednak przypadkiem na celu wykształcić
praktykujących prawników przede wszystkim?

[chilly]

Na czym polegają badania nie mające kontaktu z zagadnieniami
praktycznymi? Toż nawet na obronie doktoratu z fizyki teoretycznej jak
amen w pacierzu padnie pytanie o znaczenie praktyczne prowadzonych
badań.

[niewyspany77]

W tak zadanym pytaniu można całkiem bez zobowiązań używać na przykład trybu
przypuszczającego.

[chilly]

Ale i to może być przedmiotem oceny! Ten tryb przypuszczający powinien
być oparty na solidnych podstawach.

[niewyspany77]

Przepraszam, ale zabiłeś mnie, leżę martwy.

Przedmiotem oceny pracy doktorskiej jest to, co sobie w tej pracy założyłeś,
ujęte w nieśmiertelną podbudowę teoretyczną, metodologię, hipotezy i wyniki
badań. Które coś wnoszą.

Czy to, co uzyskałeś, zostanie wdrożone, bardzo zależy. Jest bardzo dobrze
widziane wskazać w pracy potencjalne zastosowania uzyskanego wyniku badań.
Niemniej stoję na stanowisku, że uzyskanie wyniku a wskazanie zastosowań tego
wyniku to dwie różne sprawy, tryb przypuszczający to kolejne hipotezy, a tego w
metodologii nie zakładasz (no chyba że praca jest z gatunku "Zastosowanie X w
warunkach Y, ale tu już się trzeba zapętlić).