Popłakalam sie...

[olinka20]

Po przeczytaniu tego:

wyborcza.pl/1,75248,7469497,Czastki_Oli.html?as=1&ias=2&startsz=x

Rzadko mi sie to zdarza...

[wilma1970]

Ja też wczoraj.
Nieprawdopodobnie dobrzy ludzie.

[babowa]

dojrzałe rodzicielstwo, postawa tych ludzi budzaca szacunek
zazdroszcze tej siły, umiejetnosci spojrzenia na smierc dziecka w
ten sposob, czuje podziw dla całej rodziny

[alleo1]

Każdy krok tych ludzi to esencja dobra i dojrzałości. To, jakie
życie prowadzili przed wypadkiem i to, co uczynili po śmierci
dziecka- gdybym wierzyła w anioły, upatrywałabym w nich anielskości.
Wspaniali ludzie, po prostu wspaniali...
Zaimponowali mi, że mimo straty i bólu potrafili pochylić się nad
losem tego rolnika, jego rodziny, że spróbowali go zrozumieć, że
spróbowali mu "przypomnieć", że jest potrzebny swoim bliskim i to
jest teraz najważniejsze, a nie to, co nieodwracalne.


PS Oczywiscie, że się poryczałam, ale odczuwam pewien niedosyt z
powodu braku choćby słowa o losach chłopaka. I wcale nie z powodu
li i tylko ciekawości, ale to pominięcie stwarza- przynajmniej w
moim odczuciu- wrażenie, że był nic nie znaczącym elementem tej
opowieści.

[karra-mia]

przede wszystkim pogodzeni z życiem ludzie.
Tacy bardzo dobrzy od środka...nie wiem jak to określić...

[doral2]

mój brat był w podobnej sytuacji, rodzina jednak nie była w stanie podjąć takiej
decyzji... a brat i tak umarł...
osierocił troje małych dzieci, i wszystek umarł...

[karra-mia]

rodzina jednak nie była w stanie podjąć takie
> j
> decyzji... a brat i tak umarł...

doral przykro mi
ale rodzinie się nie dziwię, nie każdy potrafi podjąc taką decyzję,
nie do każdego dociera cała sytuacja,
Ja też wydałam dyspozycję, że akby co to mam "iść dalej", ale ja
wiem, czy oni będa w stanie to zrobić? cięzki temat...

[doral2]

karra, no cóż, nie każdy jest tak silny psychicznie.. taki lajf..

ja też wydałam dyspozycję na części zamienne oraz na spopielenie...
nie wszystek umrę i robaki żreć mnie nie będą...pogrzeb tańszy, mniej miejsca na
urnę potrzeba....

[majmajka]

Wiecie co? Pracowalam na takim oddziale 9 lat , gdzie smierc byla codziennoscia i pamietam jeden przypadek, gdzie ojciec wyrazil zgode na oddanie narzadow corki. Gdzies tam, przez mgle majaczy mi sie drugi, ale pewnosci nie mam. To decyzja niewyobrazalnie trudna. Podziwiam.

[doral2]

bardzo trudna...i na razie mało popularna.
myślę, że jeszcze trzeba pokolenia, by ludzie zmienili swój stosunek do
przeszczepu organów i do ich udostępniania..
za życia jednakowoż nieprzyjemnie o tym myśleć, ludzie więc odkładają takie
myśli na później, a jak te później przychodzi, to się okazuje za późno...

[wilma1970]

Oddanie organów to jedno, ale wsparcie, którego ci ludzie udzielili rodzinie
sprawcy, to jest dla mnie wyzwanie.
Trochę nie na temat, ale nurtuje mnie jeszcze problem wywołany sprawą p. Schiavo
- mąż zażądał odłączenia aparatury od będącej w śpiączce żony, zagłodzono ją na
śmierć, wbrew woli jej rodziców. Gdyby sensem mojego życia była opieka nad
dzieckiem w stanie wegetatywnym nie chciałabym aby jego były małżonek, który
ułożył sobie życie od nowa, decydował o życiu mojego dziecka.
Takie dysponowanie o jakości życia jest nieludzkie.

[doral2]

też może nie na temat się wypowiem, ale uważam, że ratowanie życia ludzkiego za
wszelką cenę, w tym za cenę stanu wegetatywnego nie jest w porządku.
wszyscy myślą tylko o tym, który ten stan wegetatywny podtrzymuje, jaki on
dzielny, jak się dla "warzywka" poświęca... a prawie nikt nie myśli o tym, co te
"warzywko" czuje i czy chce być tym warzywkiem za wszelką cenę.
imho, lepiej umrzeć, niż być "warzywkiem" bez możliwości podtarcia sobie nosa,
powiedzenia słowa, przemieszczenia się gdziekolwiek.
imho, co to za życie leżeć jak placek bez ruchu, być dokarmianym rurką, tylko po
to by opiekun miał dobre samopoczucie??

tylko że ciężko zapytać o zdanie w kwestii dalszego życia kogoś, kto jest w tym
stanie wegetatywnym...

oczywiście, zdaję sobie sprawę, że wkładam kij w mrowisko.

Doral

[olinka20]

Pozwól, ze podpiszę sie pod Tobą.

[wilma1970]

Zwyczajnie nie wiem, jak się zachowam w takiej sytuacji.
A w sprawie Terri Schiavo pamiętam tylko jakie mnie zimne ciary przeszły, gdy
sąd uznał, że można ją zagłodzić, bo tylko w ten sposób można było pozbawić ją
życia, jakie by ono nie było. To takie same okrucieństwo jak dociśnięcie jej
twarzy poduszką albo wstrzyknięcie pavulonu. Po prostu.

[doral2]

Wilma, ale trzeba spojrzeć z drugiej strony, strony Terri Schiavo, czy ona
chciała TAKIEGO życia??
tylko nie ma możliwości takich osób zapytać o zdanie, więc narzucamy im swoje...
niekoniecznie jedynie słuszne..

[karra-mia]

zgadzam się z doral
i w przypadku tej kobiety - dobrze, ze ci rodzice chcieli się nią
zająć, ale jak długo by mogli? a co potem? kto potem? Trochę uwłacza
to człowieczeństwu, jak się człowieka przerzuca z jednego ośrodka do
drugiego, jak się go traktuje jak obowiazek...
Wolałabym umrzeć, nie chciałabym żeby rodzina urabiał się po łokcie,
żeby mnie przy życiu za wszelką cenę utrzymać, nic ze mnie nie
mając...

[karra-mia]

> Wilma, ale trzeba spojrzeć z drugiej strony, strony Terri Schiavo,
czy ona
> chciała TAKIEGO życia??

no i co to za życie????

Doral

[bernimy]

Bardzo trudny temat.
Sama nie dam głowy uciąć za to co zrobiłabym, choć o kimś potrafię
powiedzieć, że jakieś zachowanie jest piękne a jakieś jest
nieludzkie (chodzi mi tego eksa).
Ale co do "roślinki", to np. są ludzie tak bardzo wierzący, że do
końca czekają na cud. I dlatego nie potrafiłabym ocenić, że ktoś
jest nieludzki, bo np. skazuje ową osobę na wegetację czy
też "marnuje" zdrowe organy. Nie miałabym nawet odwagi kogoś ocenić,
kto coś postanawia odnośnie bliskiej mu osoby!
Ja też noszę dyspozycję w porfelu. Moja mama na 100% nie pozwoli
niczego wyciąć, a co do męża pewnoście nie mam, choć teraz mówi, że
zrobi tak jak ustalamy.

[turzyca]

Tylko, ze jak nie chciala takiego stanu, to czy ta forma smierci byla wlasciwa?
Czy naprawde trzeba ja bylo skazywac na kilka dni ekstra cierpien, nie mozna
bylo tego zrobic humanitarniej?
Dla mnie to bylo strasznie obludne - robimy cos, przy czym mamy gwarancje, ze
czlowiek umrze po kilku dniach cierpienia, ale nie podamy mu np. zastrzyku
usypiajacego, bo to byloby juz zabojstwo.

[olinka20]

Wilma masz całkowitą rację. Ci ludzie nie mieli obowiązku wesprzeć
sprawcy a jednak zrobili to.
Naprawdę Wielcy Ludzie.

karta zgody

[turzyca]

To decyz
> ja niewyobrazalnie trudna.

Dlatego ja wypelnilam karte zgody, pokazalam chlopu, zeby wiedzial, co wybralam,
i nosze w portfelu. Oddanie organow jest chyba jedynym sensownym rozwiazaniem -
po co mi one w grobie? - ale nie chce, zeby zestresowana rodzina musiala
podejmowac decyzje. Tak jest od razu wiadomo i nikt nie bedzie sie musial szarpac.

[karra-mia]

ja mam nadzieję, ze tak właśnie jest... Ale coś mi się obiło o uszy,
że i tak bliscy muszą wyrazić zgodę, nie wiem czy dobrze kojarzę.

[turzyca]

W Polsce, z tego co mi wiadomo, to istnieje rejestr sprzeciwu i teoretycznie
kazdy, kto sie tam nie zglosil, wyraza zgode na pobranie. Rodzina nie ma nic do
gadania. W praktyce jest inaczej.
Mysle, ze wlasnorecznie podpisane wyrazenie woli bedzie dla rodziny
jednoznacznym argumentem. A w razie jej sprzeciwu chyba prawnie tez - przeciez
to rodzaj testamentu.

[guderianka]

bujaj się..
chlip..chlip..
ja też

[verdana]

Cóż, a ja czytałam inny wywiad z tymi ludźmi, w ktoprym matka mówila
o dzieciach, ktore wychowuje.
I bardzo, bardzo to mi się nie podobało. Mówila o tym, ze oczywiscie
ich nie kocha, przytaczała fakty, ktore powinny byc tajemnicą tych
dzieci (nie przytaczając imion na szczęście). I nawet w przypadku
śmierci córki odseparowała te dzieci od rodziny - najwyraźniej
dzieci ma "swoje" i obce.
Współczucie tak, ale cienia sympatii nie poczułam.

verdana

[wilma1970]

A gdzie?
Lubię spojrzeć na wszystko z różnych perspektyw. Poczytam z chęcią.

[annabetka]

A ja odbiegnę od tematu leciutko...zawsze przy takich tematach stwierdzam,że ja
się do niczego nie nadaję..hehehe..no ale poważnie! Czy jest sens deklarowania
oddania swoich organów..jeśli: wątrobę mam pożółtaczkową,płuca przepalone,serce
i żołądek działają sprawnie tfu tfu jak na razie...ale biorąc pod uwagę mój tryb
życia...chyba nie chciałabym żeby ktoś to w sobie nosił,raczej długo na tym
sprzęcie by nie pociągnął....no nie wiem? co jeszcze można przeszczepić ?mózg?
ale mam w najbliższej rodzinie przypadek nowotwora mózgu,więc wątpię żeby ktoś
mój chciał..Trzustka i inne podroby ,pod kątem fajek...no i nie ukrywajmy alku
skumulowanego przez te kilkadziesiąt lat też raczej nówką sztuką nie są i nikogo
nie poratująAaaaaa no nerki to powinnam mieć jak ta lala bo nigdy tfu tfu nie
doskwierały mi,a i przez browar przepłukane elegancko Druga sprawa...właśnie
zastanawia mnie jakie kryteria trzeba spełniać do pobrania narządów? Bo dużo się
piszę"ja oddam" "ja mam deklarację" i fajnie się czujemy ze świadomością że
deklarujemy oddanie...ale czy któraś się zastanawiała co z jej ciała się nada?
Sorry to takie moje przemyślenia które zawsze wyłażą przy tego typu tematach....
Wracając do tematu głównego,ludzi podziwiam za ich decyzje,spokój
,rozwagę...chociaż nie do końca wierzę ,że rodzice oli tak spokojnie te decyzje
podejmowali...

I jeszcze jedno odnośnie tych deklaracji,które macie w portfelach Tak jak
Karra bodajże wspomniała..i tak w razie czego Rodzina musi podjąć ostateczną
decyzję-czyli deklaracje służą tylko! do tego aby rodzinie ułatwić podjęcie tej
decyzji..więc? Chyba najważniejsze jest rozmawianie z rodziną i wkładanie im do
głów ,że tego chcecie!(ja w każdym razie tak robię)

[turzyca]

Mozna pobrac jeszcze rogowke, skore, kosci, jelita. Mozliwe, ze nic z mojego
ciala sie nie przyda, moze nie bedzie nikogo czekajacego, komu moje narzady beda
pasowac, moze jakas choroba (moze ta, ktora wywola smierc?) uniemozliwi pobranie
narzadow. A moze nadadza sie i nerki i watroba i serce i pluca i jelita i skora
i kosci i rogowki i trzustka. Trzeba dac szanse losowi.

A co do zgody rodziny to Karra opisuje stan faktyczny, ale nie prawny.

Art. 5. 1. Pobrania komórek, tkanek lub narządów ze zwłok ludzkich w celu ich
przeszczepienia można dokonać, jeżeli osoba zmarła nie wyraziła za życia
sprzeciwu.
2. W przypadku małoletniego lub innej osoby, która nie ma pełnej zdolności do
czynności prawnych, sprzeciw może wyrazić za ich życia przedstawiciel ustawowy.
3. W przypadku małoletniego powyżej lat szesnastu sprzeciw może wyrazić również
ten małoletni.
4. Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się w przypadku pobierania komórek, tkanek i
narządów w celu rozpoznania przyczyny zgonu i oceny w czasie sekcji zwłok
postępowania leczniczego.

Art. 6. 1. Sprzeciw wyraża się w formie:
1) wpisu w centralnym rejestrze sprzeciwów na pobranie komórek, tkanek i
narządów ze zwłok ludzkich;
2) oświadczenia pisemnego zaopatrzonego we własnoręczny podpis;
3) oświadczenia ustnego złożonego w obecności co najmniej dwóch świadków,
pisemnie przez nich potwierdzonego.
2. Przepisy ust. 1 stosuje się również do sprzeciwu wyrażanego przez
przedstawiciela ustawowego.
3. Sprzeciw jednego przedstawiciela ustawowego lub osoby, o której mowa w art. 5
ust. 3, jest skuteczny w stosunku do pozostałych.
4. Sprzeciw może być cofnięty w każdym czasie w formach, o których mowa w ust. 1.

Art. 7. 1. W celu rejestrowania, przechowywania i udostępniania wpisu, o którym
mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1, oraz zgłoszeń o wykreślenie wpisu sprzeciwu, tworzy
się centralny rejestr sprzeciwów na pobranie komórek, tkanek i narządów ze zwłok
ludzkich, zwany dalej "centralnym rejestrem sprzeciwów".


Naprawde w calej ustawie nie ma ani slowa o woli czy prawie rodziny do
dysponowania cialem zmarlego.

[ewa_mama_jasia]

Też się popłakałam. A swoją drogą, barbarzyństwem jest żądać zgody
od rodziny. Rodzina może nie być w stanie podjąć takiej decyzji,
szczególnie w tym decydującym momencie. I przecież nie jest to
konieczne, obowiązuje zgoda domniemama przy braku wpisu w rejestrze
sprzeciwów. Ja nie podpisywałam zgody na oddanie narządów, ale nie
mam nic przeciwko temu. I wolałabym, żeby nie pytali mojej rodziny o
zgodę.

o czym my dyskutujemy?

[esse-lte]

Jestem kontrowersyjna ale mam swoje zdanie na ten temat.
Jeśli ktoś jest bardzo chory,wegetuje jako roślina gdzie taka osoba:
nie mówi
nie czuje
nie je
nie pije
nie oddycha
nie mruga
nie rusza się
to podtrzymywanie na siłę jest męczarnią *

* tyle ,że 3/4 ludzi ma świadomość,że jak rano wstanie,umyje się do
pójdzie do szpitala ,do drugiego pokoju i porozmawia ze śpiącym (ale
on się na pewno obudzi) synem czy córką czy mężem /żoną.
Taka poranna nadzieja ,że będzie lepiej,że taka osoba czuje trzyma
przy życiu wiele osób.
Śmierć i odłączenie od aparatu to koniec.Cmentarz i zimna ławka.
W pokoju obok matka patrzy na syna i wie ,że on ŻYJE ,wita się z nim
codzienni,dotyka go.To dla niej jest nadzieja.
Wiadomo,że starszą osobę łatwiej "pożegnać" ale dziecko?
Odłączenie ma sens i nie...nie ma sensu.Wszystko zależy od miłości i
siły.Każdy sam musi zadecydować o tym.
To jest tak samo ( uwaga mega kontrowersyjne) jak ktoś ma bardzo
chore dziecko,nieuleczalnie i zachodzi w drugą ciązę żeby nie
zwariować.Dla mnie właśnie ta druga ciąża to była by wariacja.Ale to
moje zdanie.


Narządy do przeszczepu..................tu nie ma dyskusji-po
śmierci KAZDY powinnien oddać komuś potrzebującemu.Żadne zgody,żadna
rodzina.Przecież w szpitalu nawet nie wiemy czy nam czegoś nie
wycięli a rodzina nie dostaje razem ze zmarłym spisu wnętrzości.
Nawet nie wiemy czy lekarze nie wycinają rogówek,nerek i nie
sprzedają bardziej potrzebującym.
Ktoś jak ma kasę nie ma skrupułów aby kupić nerkę za 100 000 zł dla
bliskiego.
Przecież wiadomo,że bogate kliniki wykonują mnóstwo przeszczepów i
wiadomo skąd jest materiał.
Dlatego uważam,że zgoda na pobranie jest niepotrzebna bo lekarze
sami powinni "brać" wg.zapotrzebowania.
Chore jest dla mnie czekanie na serce 8 lat jak w ciągu miesiąca
można "pozyskać" 50 serc.

[karra-mia]

> * tyle ,że 3/4 ludzi ma świadomość,że jak rano wstanie,umyje się
do
> pójdzie do szpitala ,do drugiego pokoju i porozmawia ze śpiącym
(ale
> on się na pewno obudzi) synem czy córką czy mężem /żoną.
> Taka poranna nadzieja ,że będzie lepiej,że taka osoba czuje trzyma
> przy życiu wiele osób.

cięzki temat, ale mnie zastanawia, czy nie jest to trochę
egoistyczne? "Skazujemy" tę osobę na wegetację, bo dla nas to jest
nadzieja?

[tabakierka2]

karra-mia napisała:


> cięzki temat, ale mnie zastanawia, czy nie jest to trochę
> egoistyczne? "Skazujemy" tę osobę na wegetację, bo dla nas to jest
> nadzieja?

z drugiej strony, pamiętam 'wypowiedź' pana, który obudzil się z
wieloletniej śpiączki (ostatnio dośc głośny przypadek), a okazało
się, że on przez cały czas miał świadomość tego, co działo się wokół
i chciał żyć! Nie umiałabym podjąć dezycji o ewentualnym odłączeniu
bliskiej mi osoby - miałabym nadzieję, że ta osoba może się
wybudzić,że ona chce żyć. Nie chciałabym decydować o śmierci lub
życiu kogokolwiek.

[tabakierka2]

Podziwiam tych ludzi.

[mme_marsupilami]

Bardzo trudna i szlachetna decyzja. Znam sprawe z tej drugiej strony, gdy umiejarjacy czlowiek czeka na taki gest - to jak ponowne narodziny.