Bunt dwulatka

[tedesca1]

Mój syn właśnie chyba go przechodzi, nie można powiedzieć słowa, bo od razu w
krzyk, wszystko go wkurza, ciągle się złości, drze się z byle powodu, nie będę
nawet wspominać o cyrkach, które urządza praktycznie na każdym spacerze. Grrrr
niech mnie ktoś przytuli

[grave_digger]

no dobra
ja cię przytulę
ale kurczę przyznam, że nie kaman o co chodzi z tymi buntami. moje owszem, mają
gorsze dni, ale jakoś udaje mi się je spacyfikować. żadnych buntów nie
przechodziłyśmy, fortunately.
może bądź bardziej konkretna i nieprzejednana?
no nie wiem

[karra-mia]

grave ja też nie wiem, o co chodzi z tymi buntami?
Takie wytłumaczenie na przekraczanie granic przez dziecko, przeciez jasne jest, ze 2latek chce więcej niż roczniak, 3latek więcej niż 2latek i próbuje granice przekraczać, testuje cię.
Przetrwasz, bo musisz. Nie reaguj, minie mu za kilka dni

[grave_digger]

no właśnie
dzieci nas testują, to prawda. i są szczęśliwsze jak poznają i mają te granice.
to prawda objawiona

a w ogóle jak mam jedno dziecko w domu to mam w domu anioła. nagle nie muszę
głosu podnosić. w domu cisza i spokój

[tedesca1]

wiecie dziewczyny dzieci są różne, Wasze dzieci może tego nie przechodziły, mój
zawsze był "nerwus" ale sobie myślałam (dwa latka ma więc chyba nas ten bunt
ominął) ale albo się myliłam, albo ma poprostu gorsze dni i za chwilę mu
przejdzie, ja nie twierdzę, że to akurat bunt dwulatka jest, ale chwilowo
poprostu mnie wykańcza
moja koleżanka też nie wie co to za zjawisko, jej córka jest tak spokojna, że
jak ją widzę to mi zawsze gały na wierzch wychodzą, co nie znaczy, że takie
zjawisko w przyrodzie nie występuje, może miałyście szczęście i Was nie dotknęło

[grave_digger]

tedesca, myśl o tym jako o czymś chwilowym. właśnie kilkudniowym. że zaraz
przejdzie,

ja swego czasu myślałam, że moja starsza to taka
spokojna-królewna-zwiewka-śnięta-ryba, aż moja koleżanka 2 lata temu urodziła
córkę... hmmm... gdzie tego dziecka nie posadzisz, tam się czuje dobrze. taki
lajtowy charakter, niczym się nie spina

będzie dobrze

[bernimy]

Przytulam bo doskonale rozumiem. Ale dajemy radę, dajemy radę,
dajemy radę - to powtarzanie bardzo pomaga

Nie pociesze... ;)

[eyes69]

Bunt dwuatka plynnie przechodzi w bunt trzylatka, itd.

[bernimy]

i jak to pediatra mi określiła, dalej płynnie w bunt 14 latka

Jedna zasada: konsekwencja w nie uleganiu płaczom i histeriom.
Dwulatek już zrozumie "Pogadamy jak przestaniesz płakać. Przez płacz
i krzyk mama nic nie słyszy"!!!

[tedesca1]

ja tam mu nie zamierzam ulegać, ani mi to przez myśl nie przeszło, jednak
męczące trochę jest przez cały dzień wysłuchiwanie jego "tragedii życiowych" gdy
mu na coś nie pozwolę albo coś jest nie po jego myśli, jasne zawsze tam sobie
czy pobeczał czy pomarudził ale to co teraz odstawia to już jest kosmos, nic nie
pomaga - na spokojnie, na normalnie, z podniesionym głosem, krzyk, sama nie wiem
czy poprostu to jakoś przyjmować normalnie? olewać? w sumie staram się olewać
żeby nie miał widowni, zazwyczaj pomagało, teraz już nic nie działa mam
nadzieję, że do 3 nie daj boże do 14 lat to nie potrwa

[grave_digger]

wiecie co - co do buntu - swego czasu kumpela mi powiedziała (mając córkę
nastolatkę), że jak dziecko wejdzie w wiek nastoletni, to go nie poznamy
że takie małe można jeszcze przytulić. coś w tym jest... więc się cieszmy chwilą

[tedesca1]

no ja się cieszę, na szczęście mój egzemplarz ma jeszcze drugą twarz i jest
kochany i przytuliński, a przy tym żartowniś i nie raz potrafi mnie rozśmieszyć,
no tylko ta mała wada buntownika, no ale cóż nie można mieć wszystkiego nie

[aniuta75]

Tula.
Przetrwacie ten etap .

[ala_bama1]

Mój młody też przechodzi przez bunt dwulatka.Niech tylko będzie coś nie po jego
myśli - potrafi nieźle dać czadu... histerie, nerwy , piski, rzucanie się na
podlogę na porządku dziennym. Jest ciężko, zwłaszcza w miejscach publicznych nie
zawsze można ignorować takie zachowanie. Nie każde dziecko to przechodzi, fakt.
Znam wiele spokojnych dzieci i zazdroszczę mamom. My musimy to jakoś przeczekać
bo nic innego nie pozostaje. Łącze się w bólu

[opium74]

ja aż się boję przyznac ale buntu 2 latka nie było... zbliżamy się do 3 lat i
też na razie spokój - miewa gorsze dni lub godziny (zwłaszcza jak jest zmęczony)
ale ogólnie to ze zdziwieniem czytam o długotrwałych histeriach i podobnych
popisach.... ale ciiiii.... bo może wszytsko jeszcze przed nami

[marjanka_boss]

Ha, Edkowi jak się zaczął bunt około 1,5 roku, to do dziś trwa...
Podobno kończy się jak się dziecko wyprowadzi na swoje

m.

[ez-aw]

Przytulam.
Mój ma 2 lata i 4 miesiące. Od 2tygodni jest zdecydowanie spokojniejszy, więc
jest szansa ze właśnie mu przeszło. Czego i wam życzę

[tedesca1]

o o o i tego się trzymajmy! dzięki

mam blizniaki

[pszczolaasia]

w wieku 22 miechow. jak ma byc gorzej niz jest teraz to ja wysiadam. pocieszylam?

[mathiola]

Przeżyjesz
Tylko nie reaguj. Z żelaza bądź i głucha oraz ślepa. Na cyrki i na wybuchy
złości. On swoje, ty swoje. Minie niedługo, mówię ci to ja - po 3 przeżytych
buntach

[mandziola]

Mathiola dobrze prawi "nie ma widza nie ma teatrzyku")

Math

[pszczolaasia]

obiecujesz????

[mathiola]

No toć ba. Ja nigdy nie kłamię
Z tymże później przychodzi bunt 4-latka, potem okres dekadencji 5-6 latka, potem
to nie wiem jeszcze, ale następnie pamiętam z autopsji że jest bunt nastolatka

[tedesca1]

heheh i tak w koło macieju, nie ma co fajowo

[mme_marsupilami]

Tak jak mowi math!

[gku25]

Kiedyś powiedziałam pediatrze że się boję buntu dwulatka. No cóż, wyśmiała mnie
i rzekła, że to wymysł rodziców, którzy nie umieją sobie radzić z dziećmi. I że
mam nie czytać internetowych forów i nie diagnozować czegoś, czego nie ma.

[tedesca1]

No fajnie tylko, że o buncie dwulatka to ja się akurat z forum nie dowiedziałam,
a z innych wiarygodnych źródeł.
I mi nie gadaj, że to ja jestem niedojda, że z dzieckiem sobie nie umiem
poradzić, tylko widzę zmianę w zachowaniu.

[pszczolaasia]

no a moja twierdzi ze jest. ze dojrzewa uklad nerwowy dziecka i dlatego sie to
objawia tak a nie inaczej. u moich sie objawia dosc gwaltownie. rozmyslam nad
zatyczkami do uszu...

[bacha1979]

Uff, u nas to już DAWNO za nami. U nas nie było źle, nastawiałam sie na gorsz
rzeczy.

[lelieb]

U mnie też bunt,a własciwie bunt jak pieron! Dziś była kulminacja
wszystkiego,nie mam siły nawet wymieniać.Najważniejsze,ze parę minut temu
raczyła zasnąć.Na pewno są matki mniej i bardziej wytrzymałe,ale mnie już ciężka
cholera bierze Przy tym jestem w ciaży i stresujęie,ze ten cały stres odbija
się na maluchu.Nie umiem odpuscić,udawać,ze nie widzę/nie słyszę...U nas to nie
działa.I z każdym dniem jest gorzej A ma dopiero 20,5 mies.

[pola.cocci]

Moj syn taki bunt przechodzi z przerwami od swoich 2 urodzin, a ma
prawie 4!!! Powodzenia i cierpliwosci zycze.