zaręczyny opowiadać

[to_wlasnie_cala_ja]

temat oczywiście zaczerpnięty z Panienki Migotki. Opowiadajcie kobietki, jak
któraś ma ochotę jak to było u Was czy kompletnie Was chłop zaskoczył (jak
mnie dla przykładu) czy same wybierałyście pierścionek, w jakich
okolicznościach ta chwila magiczna miejsce miała itede itepe. Te co zaręczyn
nie miały też niech piszą czy facet w jakichś okolicznościach specyficznych
zapropnował wspólne życie. A może jest taka która się oświadczyła swojemu
facetowi ?

[karra-mia]

u mnie całkiem normalnie, pierścionek wybrałam sama, bo ja lubię
dośc specyficzną bizuterię i nienawidzę złota, więc musiał być
srebrny przyszedł z białymi różami, z szampanem i po prostu
poprosił o to, zebym wkońcu została jego żona

A moja wtedy przyszła teściowa dwa miesiące później kupiła kolejny
pierścionek, okropny, ZŁOTY i chciała, żeby M. się oświadczył
jeszcze raz przed rodziną jak należy <??> na szczęście się nie
zgodził, ale że też ja wtedy się nad tą babą nie zastanowiłam

[aaadddaaa83]

A więc...
zaczęło się od tego, że bez mojej wiedzy kupił sobie nowy motor. A jako, że nie
lubię motorów no i że mi nic o tym zamiarze nie wspomniał, to mu wyjechałam z
koparą, że już razem 3 lata jesteśmy, zaczynamy coś brzebąkiwać o zamieszkaniu
razem i tak dalej i że zamiast kasę na wesele lub mieszkanie odkładać to on na
takie pierdoły wywala i tak dalej i tak dalej.
No to na następny dzień wpadł do mnie tym swoim nowiutkim motorem z kwiatami,
słodyczami (bo uwielbiam) i pierścionkiem z 5 brylantami (a z 5 dlatego, że
durne kuzynki po kolei dostały z 1 i 3 i wymachiwały każdemu ręką przed twarzą)
i się oświadczył - 26 września 2005 r. - dzień przed moimi urodzinami.
Pierścionek wybierał sam i nawet trafił w rozmiar. Po 10 miesiącach był ślub a
po 14 sprzedał motor

[to_wlasnie_cala_ja]

w Twojej opowieści to chyba ten motor najważniejszy

[mathiola]

Najpierw ja mu się oświadczyłam na ławeczce pod liceum (liceum jest rekwizytem
przypadkowym, nikt z nas już od dawna nie uczęszczał) słowami: wiesz co, mam
pomysł: a może byśmy się chajtnęli? Trochę go zatkało, ale jakoś to przegryzł...
A potem on mi kupił pierścionek. Taki jak lubię - najprostszy z najprostszych,
złoty - chociaż złota nie lubię i prawie nie noszę... obrączki były już nie złote.

[mariolarozner]

Mój mąż to osoba...kochająca dzieci tak jest do dziś. Poprosił
dzieciaki od sąsiadów, żeby pomogły mu zorganizować jego
pomysł.Jako, że grupie były dziewczynki, bardzo się przejęły. Kiedy
wracaliśmy z romantycznej kolacji (pomysł oklepany) poprosił
dzieci, by ustawiły się z kartkami "Mariola wyjdzesz za mnie?"
Bardzo mnie to wzruszyło, szczególnie, że ostatnią kartkę trzymała
nasza 3 letnia śpiąca już sąsiadeczka... jak mogłam się nie zgodzić
Teraz jest inaczej ludzie wyjeżdżają i dzieje się....
Przy okazji....moja koleżanka ma firmę zajmującą się organizacją
zaręczyn w Rzymie....Ma ciekawe pomysły zobaczcie na stronie
www.rzymskiapartament.pl

[exotique]

a ja kuzwa nie mam pierscionka.
se wymysle jakis kosmiczny na rocznice slubu i tyle
tzn pojde i se sama kupie, bo mezu raczej z tych praktycznych

[slimakpokazrogi]

no ja też miałam dwa pierscionki - jeden paskudny od teściówki
(przemycany jeszcze z ZSRR), drugi od małża. Oba bez brylantów (kogo
było stać wtedy na brylanty, jak my biedne studenty byliśmy...). A
teraz nie wiem, gdzie jest ani jeden, ani drugi, ani nawet
obrączka...

Przez telefon

[gacusia1]

12 luty 2004. Wrocilam z ambasady kanadyjskiej w Wawie z tzw
kwitkiem. Nie dostalam wizy. Chcialam w koncu poznac na zywo
mojego "menszczyzne" a tu dupa! Ryczalam cala droge. Mielismy za
soba tysiace godzin przegadanych przez tel. W domu oczywiscie
telefon i placz. Bylam wsciekla i zrozpaczona. A ON pyta "bedziesz
moja zona?" Powiedzialam oczywiscie TAK.Potem sie brat ze mnie
nabijal,ze pierscionek w liscie dostane. W maju byl nasz slub,po 10
dniach od pierwszego spotkania twarza w twarz.

[prigi]

mój przyszły pracował ok 100km od ówczesnego domu w strasznej
wichurze. pojechałam do niego w odwiedziny. po paru piwach, myślę że
już mu "lekko" w głowie szumiało, klęknął przede mną i zapytała czy
będe jego żoną. jako pierwszy pierścionek dostałam zawleczke do
piwa:]czarny okocim, ech...aż sie uśmiechnęłam pod nosem...

[matysiaczek.0]

eh, co tu opowiadać..zajszłam w ciążę i małz mówi, ze teraz to chajtać się trzeba "nie?". Ja mówie, no trzeba, albo i nie. Małż mówi, ze moze pierścionek by kupili? Ja mówie, ze jak on chce. Pojechaliśmy do sklepu, wybrałam sobie toto, przed sklepem założyłam sobie i już. No wieczorem przy soczku opiliśmy (bom zaciążona).
I chociaż wtedy chciałam być z nim na zawsze, po wsze czasy, to jednak, myślałam, ze niekoniecznie może nam się ułożyć...teraz po sześciu latach mysle, że trafiłam na takiego, co każda by chciała mieć, przez myśl by mi nie przeszło wtedy, przy zaręczynach, ze będe z nim szczęśliwa po 6 latach
takie to marniutkie zaręczyny były początkiem naszego małżeństwa....

[agik82]

byliśmy jakiś czas razem, nawet coś o ślubie przebąkiwaliśmy, ale tak bardziej w eter, i okazało się , żem w ciąży, na to chłop, że skoro tak to weźmiemy ślub i poszliśmy kupić pierścionek,który sama wybrałam. potem on żekł " no to weź se załóż ten pierścionek jak już jest" (dosłownie tak powiedział, ale on z tych nieromantycznych) i jeszcze kwiatka kupił.
także zaręczyny kiepskawe raczej, ale w sumie chłop do rzeczy

[asiaiwona_1]

Pierścionki dla 3 synów miała przygotowane teściowa. Nie były
najpiękniejsze, ale było mi wszystko jedno... Ponieważ jeden brat
już się ożenił to miałam do wyboru 2. Wybrałam ten mniej brzydki
Oświadczyny nastąpiły w autobusie PKS linii Żuromin-Warszawa, na
moją stanowczą prośbę, żeby mi już dał ten pierścionek.
Potem były takie bardziej oficjalne z rodzicami, ale bez klękania,
tylko z kwiatami (które zresztą teściowa kupiła bo mój m by na to
nie wpadł)

[liwilla1]

jeszcze nie jestesmy "po slowie"

[buzka25]

najpierw pokłócilismy sie mega powaznie, tydzien prawie niegadalismy, co jest
rzecza niemozliwa u nas, bo my gaduły, a przynajmniej ja, hehehe, w koncu od
slowa do słowa pogodzilismy sie, poszlismy ze znajomymy na piwko do pubu, i
jakos gadka zeszła na sluby, i moj do mnie: to co "żoncia" zostaniesz moją
prawowitą żonką?? a ja: jak to bez pierscionka ni huhu, hehehe, na drugi dzien
kupilismy pierscionek, i nie ze od razu załozyłam, musiał sie postarac, odwióżł
mnie do domcium popołudniu pojechał gdzies, wrocił z bukietem roz, winkiem, no
wiec se mysle ze w koncu sie oswiadczy, wieczorem wino juz puste a on nic, o 22
po sexe juz, kleka na łózku (ja se leze) a on no to co,bedziesz ta moją zonka??
a ja ze no jak juz tak chcesz to OK, i w lipcu nam stuknie 4 lata pozycie
małzenskiego

[aniazm]

Byliśmy już ze sobą 5 lat, pracowaliśmy razem od jakiegoś czasu no i, jak to
bywa, zaczął mnie strasznie wkurzać (za dużo czasu razem spędzonego). No, ale
pojechaliśmy na żagle z naszą ekipą (chociaż myśli o zerwaniu się pojawiały u
mnie...). W moje imieniny (26 lipca 2002) byliśmy w Stręgielku (planowo dobę,
spędziliśmy dwie...), wieczorem, na szantach wyciągnął pierścionek, klęknął i
zapytał, czy zostanę jego żoną no jak tak, to siem zgodziłam Potem
poszliśmy wszyscy pod pałac, a tam (z pomocą jakiegoś małego scyzoryka) dostałam
bukiet róż z klombu (wiem, wiem, nieładnie). Kumpel robił zdjecia, ale wziął mój
aparat, w którym akurat kliszy nie było, więc zdjęć ze zrękowin nie mamy

A w rok po zrękowinach był nasz ślub

:)ah...

[tabakierka2]

u nas było tak:

miejsce - nasze ulubione miejsce na wakacje ( właściwie tak zaczeła
się nasza miłość i w tym miejscu zdarzyły się najważniejsze dla
nas "sprawy" i decyzje); jeździmy tam średnio kilka razy w domu,
fajne, urokliwe...
Mężolek rozpalił w piecyku ( pseudo -kominek)
Zrobił grzanki ze starej bułki i jajka ( jakież pyyyyyszne!!!) +
winko czerwone + muzyczka ( wściekły rock akurat "puszczali"). Dał
mi pierścionek nie musiał już pytać - całą noc siedzieliśmy sobie
zawinięci w kocyk przy tym piecyku imitujacym kominek
ah...wspominam ten dzień z rozrzewieniem. W każdą rocznicę
oświadczyn jeździmy w to nasze miejsce Za dwa tygodnie będzie
druga rocznica
A oficjalne zaręczyny i kolacja u mnie w domu dla rodziców odbyły
się tydzień po oświadczynach.

[alesio23]

A u mnie było tak:

dzieciak już ponad roczny został z babcia a my poszliśmy do urzędu
po mój nowy dowód. I wtedy mój mówi: choć zobaczymy jakie dokumenty
trzeba mieć żeby sie na slub zapiać. Mówię: dobra.
poszliśmy, ustaliliśmy termin, pojechaliśmy po pierscionek i już.

[zebra51]

żyliśmy w słodkim i zgodnym konkubinacie dobrych parę lat, kiedy
leżąc latem na łące któreś nas wpadło na pomysł, żeby miesiąc
później wziąć ślub
A o ręke poprosił mnie w DNIU ŚLUBU!
Brylanty, owszem, były...

[aniuta75]

Wracałam z pracy, jedna siata w jeden ręce, druga w drugiej. Wchodzę do domu a
ten pada przede mną na kolana w przedpokoju z pierścionkiem i się pyta czy
zostanę jego żoną. Nawet mi tych siat nie dał odłożyć taki niecierpliwiec
był. No i się zgodziłam...

a czy wszystkie z Was miały oficjalne zaręczyny??

[panna.migotka777]

bo my sobie tego jakoś nie wyobrażamy. Moja siostra miała i oboje narzeczeni
wyglądali jakby mieli marchewki w doopach. Sztywno jak na pogrzebie, stres.. Moi
przyszli teściowie mieszkają pod Krakowem, ja z rodziną w Warszawie. Nie widzę
sensu ciągania którejś z rodzin taki kawał tylko po to żeby zjedli barszcz z
kotletem i zobaczyli błysk złota, zwłaszcza że byłby problem z noclegami. Co o
tym sądzicie??

[tabakierka2]

panna.migotka777 napisała:

> Co o
> tym sądzicie??

u nas były oficjalne zaręczyny. Nasi rodzice znali się zanim się
zaręczyliśmy, bo bywali u nas na imieninach, urodzinach czy grillu,
stąd atmosfera była bardzo sympatyczna, rozmawialiśmy głownie o
wizji wesela.
Aktualnie nasi rodzice też mają fajny kontakt, czasem nawet
wyjżdżają razem na weekendy, chodzą na koncerty, czy to teatru. W
sumie cieszy mnie taki układ.

[to_wlasnie_cala_ja]

u mnie były oficjalne - atmosfera do bani. Wesele za to zostało obgadane
szczegółowo (bo z małzem wszystko pozałatwialiśmy wczęniej) i dzieki temu nie
trzeba było więcej się spotykać i całe szczęście

[olinka20]

Ja tez sobie nie wyobrazam zwlaszcza, ze zyje sobie slodko w
nieformalnym zwiazku i jakos nie mam zamiaru go formalizować...
A co do zaręczyn to moja siostra miała własnie takie sztywne, na
szczescie mnie przy tym nie było, ale ona myślała,że sie spali

[tomelanka]

ja miałam takie właśnie oficjalne zaręczyny, ale nasi rodzice z jednej wioski,
to sztywno nie bylo
gdzies tak po roku znajomosci oswiadczyl mi sie poid jakas obora ot tak, bez
pierscionka
potem bardzo chcial jak szedł do wojska tak oficjalnie, chyba sie bał biedak i
jakiś czas o tym wspominał, ale dla mnie to było za wczesnie
w końcu mi sie przypomnialo i zapragnelam wymyslilismy sobie ze bedzie to w
Wielkanoc po poludniu, zeby specjalnie nic nie szykowac, spotkalismy sie z
rodzicami, Tomasz uklakl na oba kolanka no i sie zgodzilam, aha pierscionek
mial kupic sam, ale wybralismy sie razu jednego do jubilera zeby mu pokazac co
mniej wiecej mi sie podoba, ale nie dosc ze zakochalam sie w jednym z
pierscionko, to jeszcze byl taki malenkiiii, akurat na moje chude paluszki, wiec
kupilismy zero romantycznosci i spontanicznosci aha, kwiaty tez byly
oczywiscie i flacha nawet

[ololla]

Byliśmy razem 3 miesiące i w nocy po bardzo udanym ( jak to owych czasach
bywało) seksie mój chłop wyskakuje z pierścionkiem.Nawet nie wiem skąd go
wytrzasnął (tzn wiem że na pewno kupił ale gdzie go skitrał na czas seksu to nie
wiem). Spytał czy zgodzę się być jego żoną i czy chcę co noc przezywac tak
kosmiczne orgazmy - powiedziałam RACZEJ!
Zoną jestem wciąż ale że matką się zrobiłam to po kosmicznych orgazmach tylko
wspomnienie zostało

Migotka

[eyes69]

Ja nie mialam oficjalnych.
Nieoficjalnych tez nie mialam, bo mimo 5ciu lat malzenstwa, ktore
mam prawie za soba, to pierscionka nadal brak.
Nawet dwoch obraczek sie pozbylam, bo mi przeszkadzaly.

Dla mnie zwyczaje, obyczaje i tradycja nie maja zadnego znaczenia.
Nie uszczesliwiaja mnie, ani nie zachwycaja.

[jowita771]

Ja się zgadzam z migotka w tej sprawie. Nie chciałam mieć takich oficjalnych
zaręczyn z rodzicami i rosołem. Byłam na takich zaręczynach u brata i to była
kicha do potęgi.

[zocha16]

po 6,5 roku związku 13 grudnia 2008 r. podszedł do mnie mój
konkubent z naszym wspólnym synem. Syn trzymał małe czerwone
pudełeczko w ręku i zapytał się mnie: "Mamusiu, czy zostaniesz żoną
tatusia ?" No cóż chłopu mogłabym i odmówić, ale synusiowi już nie.
I tak o to wyglądały moje zaręczyny

[czarnataka]

strasznie fajnie

A moje...Moje zaręczyny były z moim byłym, który teraz ma
ograniczone prawa rodzicielskie i okazał się przeskurwysynem A
wygladały tak:

Zadzwonił domofonem i powiedział, żebym na klatkę schodową wyszła.
Wyszłam. Miał jakieś kwiatki. Powiedział, że to dla mnie ale że musi
je dać mojej mamie, bo w autobusie dowiedział się, że przyszłej
teściowej tez trzeba zanieść...
Wyjął pudełeczko a z niego pierścionek za około 50 zł. Powiedział,
że przeprasza, że taki ale musiał kupić sobie jakiś tam mikrofon
studyjny .... I powiedział, że już po zaręczynach. Popłakałam się
bo byłam taka zła a on uznał, że to moje tak.
Już dłuuugo z nim nie jestem i Bogu dzieki

[frida-marzec08]

jakoś to "kiepściutko" wspominam no bo to w łóżku się stało...
Po...
Nie uwierzyłam MU - ale za chwilę zadzwonił do swojego rodzinnego domu (bo
mieszkał już u mnie) i poinformował rodziców pełen radości, że przyjęłam jego
oświadczyny i za 3 m-ce bierzemy ślub - wtedy mnie wmurowało... bo zrozumiałam,
że nie żartuje.

[lineczkaa]

Rozpoczęcie znajomości mieliśmy takie: siedzę z koleżankami w knajpie, podchodzi pijany jegomość i pyta: przepraszam, czy nie zostałabyś matką trójki moich dzieci?. Odpowiedziałam "udaj się w pokoju w przeciwnym kierunku". Wracał jak bumerang, dałam numer telefonu i ponowiłam prośbę o oddaleniu się. Następnego dnia zadzwonił, żeby się umówić. Poszłam w celu poinformowania, że ani on fajny, ani mi się podoba. Na dzień dobry dostałam informację, że on wie, że ja to ta jedyna i do końca życia. No i zlitowałam się nad chłopem i zostałam.
"Oświadczyny": waliłam tłuczkiem w kotlety, wszedł do kuchni i powiedział: w marcu bierzemy ślub, po czym wylazł z kuchni.

[to.ja.kas]

lineczkaa napisała:

> "Oświadczyny": waliłam tłuczkiem w kotlety, wszedł do kuchni i
>powiedział: w marcu bierzemy ślub, po czym wylazł z kuchni.

Uwielbiam takie historie

a może być o tym jak się poznaliśmy ?

[l.e.a]

o naszych początkach ?

Miałam 19 lat, w czerwcu rozstałam się z chłopakiem. Był sierpień, a
moja koleżanka wychodziła za mąż, zostałam zaproszona na jej ślub,
nie miałam nikogo z kim bym chciała balować więc zabrałam ze sobą
kuzynkę.
Na weselu byłyśmy małą "atrakcją " dwie czeszki bez partnerów.
Nigdy nie zapomnę tego wesela, cały czas w tańcu i objęciach młodych
i przystojnych mezczyzn.

Po dwóch dniach miałyśmy wracać do domu ale tak dobrze sie
bawiłyśmy, że postanowiłyśmy nie wracać. Jeden telefon do domu i
zostałyśmy.
Codziennie ogniska przy gitarze, wyjazdy nad jezioro ...

Zauważyłam, iż jeden z kolegów częściej mnie odwiedzał, zabierał na
imprezy, odwoził do domu, zaczęliśmy flirtować - wiem, że podobał
się dziewczynom,
wiedziałam też, że to taki "kowboj"który nigdy na stałe się nie
zakochuje, więc flirtowałam z przymrużeniem oka, traktowałam to
bardzo na luzie.

Sierpniowy deszcz... kolega zaproponował, owiedziny u przyjaciela.
Drzwi otworzył facet koszmar - długie rozczochrane włosy, które
przyklejały się do dwudniowego zarostu, brudny od smaru w brudnych
spodniach i papierosem w ustach
( okazało się, że wrócił z garażu - naprawiał coś w samochodzie ).

Umył się, przebrał - no inny facet - A. cholernie mi zaimponował
jego gest, u młodych mężczyn to rzadkość - wiem,że niektóre kobiety
tego nie lubią ale ja poczułam sie ech... bajecznie Jego zachowanie
się przy stole, rozmowa i jego wiedza na temat historii i kultury
czeskiej mnie oszołomiła. Pięknie i z szacunkiem zwracał się do
swoich rodziców ech ....

Raczej milczał, typ obserwatora, zerkał na mnie ukradkiem ... ale
mój wakacyjny flirciarz dawał wszem do zrozumienia, że jesteśmy
razem. Gadaliśmy o wszystkim min. o używkach, szkodliwości palenia,
że to tak naprawdę szkoda zdrowia, pieniędzy i taki zbyteczny nałóg,
wyciągnął papierosa z ust i go z gasił - od tej pory wiecej nie
zapalił.

Cały następny tydzień spędzaliśmy w 6 osób również z A., bardzo mi
się podobał, tak jak i ja był blisko Boga, opiekował się jakiś czas
dziećmi niepełnosprawnymi, jemu jako pierwszej osobie zwierzałam się
z moich problemów rodzinnych, zawodach miłosnych...

To był przedostatni wieczór, ognisko na działce, A.grał na gitarze,
nagle wstał i poszedł nad jezioro. Chciałam być blisko niego -
staliśmy tak obok siebie milcząc, a ja marzyłam o tym aby mnie
przytulił, pocałował. Powiedział - jesteś cudowną kobietą, życzę Ci
wspaniałego faceta, który zawsze będzie Cię
kochać i pocałował mnie w czoło. A ja pragnęłam już wtedy jego,
wiedziałam,że go kocham - Potem zabrał gitarę i znikł ...

W dniu przed moim wyjazdem do domu ( za 2 dni miałam wyjazd do Łodzi
na kurs języka obcego dla obcokrajowców ) cały czas myślałam o nim.
Rodzina śmiała się, z moich wakacyjnych miłości. Nie wytrzymałam,
zadzwoniłam do A., odebrał jego brat i powiedział:

Zabrał gitarę i poszedł do parku, zrób coś z nim bo od tygodnia
tylko o Tobie nawija. Ubrałam się i z wioski oddalonej o 5 km
wyruszyłam do niego na piechotę. Wyszłam na prostą drogę po prawej i
lewej szumiało piękne, złociste zboże, zaczęło padać na końcu drogi
zobaczyłam A. jak jedzie w moim kierunku na rowerze, kiedy mnie
zauważył, wrzucił rower do rowu i zaczął biec w
moim kierunku. Kiedy się spotkaliśmy wyszło słońce ...

Mocno uścisnęłam jego dłoń i zapytałam : kochasz mnie ? ..
milczał .. po godzinie powiedział, że jego przyjaciel mnie kocha, ma
wobec mnie poważne zamiary. Szliśmy w kierunku jego domu i nie
puściłam jego dłoni, mocno zwierałam go palcami, bojąc się,że zaraz
ucieknie...

Pod blokiem stał on-jego przyjaciel, facet, z którym flirtowałam.
Strasznie się zdenerwował kiedy nas zobaczył, awantura była na całe
osiedle, powiedział, że się zabije, po czym wsiadł w samochód i
walnął w drzewo nic mu nie było, a poduszki powietrzne amortyzowały
jego wstrząs - na szczęście ...

A. obiecałam,że się odezwę ale ten dzień spędzę z jego przyjacielem
aby z nim porozmawiać, wytłumaczyć, że serce nie sługa ...

Wtedy ukląkł i powiedział: jeżeli zostaniesz ze mną, będziesz moją
żoną ( po
tygodniu znajomości ! )- wiedziałam, że tak się stanie, czułam to


.... w dniu wyjazdu, żaden z nich nie pojawił się na dworcu,
płakałam, w czasie
przesiadki we Wrocławiu wyslałam do Andrzeja telegram, że naprawdę
go kocham.
Wróciłam do domu, spakowałam się i nazajutrz wyjechałam do Łodzi.
Na portierni zostawiłam paszport w celu zameldowania się.

W drugim dniu - 7 rano telefon, portier każe zejść na dół - byłam
zła, bo paszport mogłam przecież odebrać później, założyłam
szlafrok, zeszłam, a tam A. z bukietem róż, gitarą i plecakiem.

Zwolnił się z pracy bo nie chcieli dać mu wolne aby mógł się ze mną
pożegnać w dniu wyjazdu. Nie miał adresu, wsiadł w pociąg i pojechał
do Łodzi, tam pytał o akademiki, w których mieszkają obcokrajowcy -
wariat ....

... od tej pory mieszkamy razem, to już 12 lat. Jestem szcześliwa z
nim
BARDZO ...

[zocha16]

jakbym czytała jakieś piekne romansidło - cudowna historia

[pati.kowalska1]

ech, pozazdrościć.
my ślub bierzemy we wrześniu, a zaręczyny....chyba nie było
jechaliśmy do przyszłych teściów na Boże Narodzenie autobusem. nie
pamiętam dokładnie o czym rozmawialiśmy, ale zgadało się coś o
wakacjach. no i ja zaproponowałam, że może by w końcu do tej Grecji
skoczyć, bo się do niej wybieramy jak sójka za morze.
no i mój P. rzekł: z Grecją to on to kiepsko finansowo widzi, bo
przecież ślub we wrześniu więc trzeba trochę przyoszczędzić.
pytam więc kto się żeni. no i się dowiedziałam że my

i tyle.

[jowita771]

L.e.a. cudowna historia, zazdroszczę

[osa551]

Oficjalnych zaręczyn nie miałam, pierścionek zaręczynowy dostałam jak byłam w
ciąży z drugim dzieckiem. 8 lat po ślubie, po 14 latach bycia razem.

[lelieb]

Byliśmy razem 2 lata.Czasami snuliśmy plany na przyszłość,że chcemy być
razem,kiedyś wziąć ślub,ale nic konkretnego.To była sobota,28 październik
2006.Pojechaliśmy na kolację,tak zwyczajnie,bez okazji.W drodze powrotnej
posprzeczaliśmy się o coś,już nawet nie pamiętam o co,jakąś pierdołę chyba i
raczej na pewno z mojej inicjatywy Wróciliśmy do domu,atmosfera miedzy nami
była już trochę lepsza.Wyszłam do kuchni zrobić herbatę,a jak wróciłam
zauważyłam ,że M.jest jakiś taki spięty.Usiadłam,a wtedy M.klęknął przede
mną,powiedział,ze mnie kocha i że chce spędzić ze mną resztę życia(chyba tak
powiedziałByłam w takim szoku,że nie bardzo pamiętam,wyjął z kieszeni
pudełeczko w kształcie serca,otworzył,a tam był piękny pierścionek z żółtego i
białego złota!!!Totalnie mnie zaskoczył!Powiedziałam TAK,a on,że zaraz
wraca.Może za minutę wrócił do pokoju z naręczem czerwonych,metrowych
róż,naliczyłam ich później 60! Szaleństwo Poszliśmy powiedzieć moim
rodzicom,ucieszyli się Od zaręczyn do ślubu minęło 11 miesięcy.

[marta_i_koty]

Bylismy razem 2 lata, gdy urodził sie nasz syn. Gdy młody miał 3,5 roku
doszliśmy do wniosku, ze pora zalegalizowac konkubinat i nie zawiadamiając
nikogo wzięlismy ślub - bylismy my, świadkowie i dziecko Zaręczyn nie było, bo
by mi to waliło jakąs hipokryzją na kilometr

[andziulec]

Kompletne zaskoczenie na imprezie u znajomych. Moja zgoda i największy życiowy
błąd. Obecnie rozwódka najbardziej zadowolona z obecnego stanu rzeczy

[guderianka]

Pojechaliśmy na grzyby ale był nieurodzaj
Nagle krzyknął : Wkońcu mam i kucając wyciagał coś spod krzaka
Gdy podeszłam klęcząc wyciągnął przed siebie rekę z pudełeczkiem i
spytał czy będę jego żoną
Założył pierścionek na palec gdy usłyszał TAK
Skoczyłam na niego z radości a on po kilku sekundach powiedział-e-
nie wiem jak to robią w filmach ale mi jest już ciężko

[deela]

nooooooo wieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeec
bylo to tak
poznalam mego chlopa jakos we wrzesniu x roku, spotkalismy sie 4 razy
1 raz jak sie poznalismy
1 raz jak mialam cos w wawie do zalatwienia
1 raz jak na poczatku listopada mnie odwiedzil
1 raz jak na sylwka do niego pojechalam
jakos tak na poczatku stycznia roku nastepnego dzwonil do mnie
cos tam nawijamy a moja mam z kuchni
(osoba dowcipna i zlosliwa w najlepszym deelowym wydaniu)
mowi w te slowy
"a to znowu ten dzwoni?"
"no ten"
"a co on tak wydzwania? oswiadczylby sie a nie cie tylko sciemnia!"
"co? co?" - dopytywal sie zaciekawiony chlop
"moja mama mowi ze bys sie oswiadczyl a nie sciemy walisz" podsuwam mu uprzemie
"jak przyjade to sie oswiadcze" żachnął się chlopina
z powodow rozych chlop mogl przyjechac dopiero w polowie lutego
oswiadczyl mi sie w moje wlasne 25 urodziny jak sie 5 raz w zyciu na oczy
widzielismy
slub odbyl sie nieco ponad pol roku pozniej

deela

[cudko1]

hehe dobre

[jk3377]

hahha gdyby nie ja to pewnie do dzis by sie nie zdecydowal...nie
lubi zmian ale uwielbia gdy jest juz po nich...taki dziwak...
tak wiec po 6,5r bycia razem powiedzialam ze albo w ta albo wcale bo
ja juz nie mam ochoty dluzej czekac...niby wyszlo wszystko jak ma
byc ale to ja popchnelam go do tego...a on mysli ze to dzieki
niemu...hhahah i tak powinno byc
zareczyny swietnie wyszly,tort w ksztalcie serca,rodzice,mlody
ukleknal,pierscionek super,rozmowy o weselu...

tak ale powiedziałam nie

[eva_mendez]

mnie sie oświadczył jak w romantycznym filmie ale odmówiłam. Głupi był, na
drzewo z nim. Czekam na czarnego księcia na białym koniu w zbroji, któremu
będę szyć CZAPRAKI i ja tu będę urządzać

[mondovi]

ja pierścionek dostałam z okazji ciązy, bez "wyjdziesz za mnie" itd. Gdzies po 2
latach zapytał się "zostaniesz moją żoną", kompletnie znienacka, w domu, w
okolicznościach okołoobiadowych: zero nastroju i tak mnie to pytanie zbiło z
pantałyku, że powiedziałam "nie, bo ja nie chcę wychodzić za CIEBIE za mąż",
zamiast "nie, bo ja w ogóle nie chcę wyjść za mąż"... Ale była atmosfera
potem... na nic były moje tłumaczenia, że się przejęzyczyłam. Po jakims czasie
ponowił pytanie i ja raczej z poczucia winy powiedziałam, coś w stylu "no
dobra". taka ze mnie księżniczka z bajki od "oświadczyn" minęły ze dwa
następne lata i jakoś wesela na horyzoncie nie ma

[magi.magi11]

absolutnie nie polecam tych Pań z rzymskiegoapartamentu do
organizowania czegokolwiek. Wyjatkowy brak profesjonalizmu.
korzystanie z ich uslug to jak wyrzucenie gigantycznych pieniedzy w
bloto i strata czasu.