Taka sobie refleksja...

[ginusia]

ze stolicy Europy.
Wpadlam dzisiaj rankiem na jakies forum naszych rodakow
przebywajacych na Anglii. Poczytalam, obejrzalam i... zwalilo mnie z
nog.
Pisza ludziska, ze po osmiu MIESIACACH pobytu w tym kraju zaczynaja
zapominac ojczystego jezyka :((. Co za jaja??
Tak sobie mysle, ze moze ja jestem jakas "malozdolna". Jestem poza
krajem od 28 lat, pracuje uzywajac francuskiego od 24 lat i nie
udalo mi sie zapomniec naszego jezyka. Hm, dziwne... Do ukochanej
Ojczyzny jezdze raz albo dwa na rok, czytam polskie ksiazki, wchodze
na forum Gazety i ciagle rozumiem co pisza i mowia ( mniej wiecej
oczywiscie ;)))) - mniej wiecej dlatego, ze nigdy nie bylam zbyt
rozgarnieta.
Czytam to forum dla wariatow z Wysp i mysle sobie, ze cos jest nie
tak ze mna :((. Wpedzili mnie w kompleksy! Zapomnieli mowy ojczystej
po 8, 10 miesiacach a ja...? Ja ciagle nie!! Na dodatek gadam z
moimi dziecmi urodzonymi tutaj tylko po polsku.
Jestem jakas dziwna ;)).
Caluski dla wszystkich.

[ave.duce]

Ty, Gat, Belgijska > to są dla mnie "dowody" (sorki za termin!) na bzdurność
wywodów o zapominaniu języka (w gębie?).

:p

[lackzadek]

Dobrze jest mówić w różnych językach acz miło jest myśleć po polsku!
(broń Boże WOLSKU!)

Widać Une sOM z wyższY półki

[zapijaczony_ryj_23456789_12345]

i tu tYż raczej po wolsku , to i łatwiej zapomnieć to czego się nie umiało.
A migowy z dodatkiem O.K to dla nich łatwizna

[homeryckie.gadanie]

Też jestem taka mało zdolna.:)

[insula.incognita]

> Pisza ludziska, ze po osmiu MIESIACACH pobytu w tym kraju zaczynaja
> zapominac ojczystego jezyka

Trzy warianty , przypuszczam, mogą być powodem tego zapomnienia/zapominania.
Raz - totalne zanurzenie się w obcym środowisku połączone z tzw. efektem wyparcia - wszystkiego, co było przed (łącznie z językiem).
Dwa - zwykła poza....jako my to po angielskiemu sobie szprechamy po paru miesiącach pobytu.
Trzy - zwykły analfabetyzm, zarówno dot. własnego języka jak i obcego.


Co do pierwszego - tak miałam (może nie po kilku miesiącach, ale po kilku latach). I to jestem w stanie zrozumieć. Np u mnie to trwało. Kartony z książkami nie byłam w stanie rozpakować i wystawić w biblioteczce książki, byle nie widzieć tych grzbietów książek z innymi literami. Więc - częściowo - zapomniałam. BO - nie chciałam pamiętać. A nawet - znienawidziłam ten język. Zero kontaktu w tym języku, zero prasy czy telewizji itp. Nic.
(Teraz to moge sobie tylko zębami pozgrzytać z tego powodu, bo wiem, jakie mam zaległości :( ) .
Rozumieć - rozumiem, czytać- czytam, czuć- czuję, ale mówić - to już kłopot.

Acz...do nadrobienia ;)