:(

[magdatysz]

jakoś tak mi źle... od wczoraj.. i jakoś tak nie mogę z tego wyjść - pomimo
że własnie wróciłam z plaży gdzie byłam ze znajomymi, a dzieciaki się
świetnie bawiły. Przekraczajac próg domu wszystko wróciło.. takiego doła
dawno już nie miałam...

[aniawdowa]

Wydaje mi sie ze nawet jak upłyną lata, to i tak gdzieś zawsze beda pojawiac sie
te złe dni, kiedy to powraca. Ja potrafie miec kilka dni naprawde wesołych i
wydaje mi sie ze jest dobrze a potem znów jest dzien lub kilka kiedy jest mi
naprawde zle .A potem znów jest lepiej.
I choc robimy wiele normalnych rzeczy jak wyjazdy czy jakies spotkania to i tak
uczucia sa silniejsze.
Magdo sciskam Cie mocno i zycze aby ten dzisiejszy smutek szybko minął.
Pozdrawiam
Ania

[aniawdowa]

Taki cytat:

"Życie nie daje nam tego co chcemy, tylko to, co ma dla nas.
Skoro nie można się cofnąć, trzeba znaleźć najlepszy sposób, by pójść naprzód.
Jest taka cierpienia granica, za którą się uśmiech pogodny zaczyna."

Sciskam Ania

[violag]

łączę się z Wami...
'kiedy myślimy o kimś zostając bez niego'

[nella77]

mocno cie przytulam..tez ostatnio mam takie chwile...ehhh

[smutnykluseczek]

Magdo...mi ostatnio tez jest źle a myslalm ze jakos sie trzymam, chyba sie
myliłam, pocieszam sie tym, że po tych gorszych dniach zawsze przychodzą te
lepsze...idt.
Niedługo bedą te lepsze...pozdarwaim

[edyta.g.25]

Madzia ja mam takie same doly, jest mi zle nie moge sobie znalesc miejsca i tez
bylam dzis nad woda NAdia znakomicie sie bawila. Glowa do gory jutro bedzie
kolejny dzien miejmy nadzieje ze lepszy. Chcialabym zeby nam tu wszystkim
kiedys zycie choc troszku wynagrodzilo ten bol, cierpienie, niedoopisania
strate...

[magdatysz]

dziękuję wam bardzo za te słowa .. może rzeczywiście jutro będzie lepiej.
Chciałabym w to uwerzyć. Może sie rzuce w wir pracy i jakoś to będzie. Dziś nie
mogę mysli pozbierać.

[aneri59]

Dołączam do was, jakoś cały dzień się trzymałam,
a teraz kiedy mam pójść spać do pustej sypialni
wpadam w dołek, dzisiaj mijają 3 miesiące odkąd mąż zmarł.
Oby udało mi się jak najszybciej zasnąć.
Mam nadzieję, że jutro też będzie dla mnie lepsze.

[iwles]

Wiesz Magdo - mi własnie najgorzej jest w chwilach radosnych, typu wakacje,
wielkie familijne imprezy, gdzie wszyscy się świetnie bawią.

To jest własnie to - niemożność podzielenia się radością. W takich momentach mi
najbardziej brakuje Jacka. I jest mi ciężko i smutno i źle....
dlatego rozumiem Cię bardzo dobrze.

[dryfujacabezcelu]

dokładnie tak. mnie również największy ból sprawiają radosne chwile, kiedy ktoś
np. przyjedzie do rodziców.. nie potrafię stawić czola takim sytuacjom, kiedy
wszyscy siedzą zadowoleni, żartujący i z tą drugą osobą obok...

w chwilach smutnych jest ciężko, ale brak możliwości podzielenia się radością
jest jeszcze gorsza!

[smutnykluseczek]

DZis tez jest mi starsznie źle, nie potarfie sobie znaleść miejsca......Boże 60
dni bez mojego Skarba....nie wiem kiedy to mineło, z tego okresu pameitam tylko
ból, samotność pustke tęsknote i łzy które sie nie kończą...już nie wiem jak
żyć kończą mi sie pomysły na zajęcie jakoś czasu...Z Kuba wszystko byłoby
prostrze, bylibyśmy teraz szczesliwi, pewnie teraz zamiast płakać
odpoczywałabym wtulona w jego ramionach po pracy...nie tak miało być
dlaczego...Boże dlaczego...

[violag]

u mnie podobnie, okropny dzień ! nie nawidze tego życia ! poszłam zamówić mszę
za mojego Skarba, ksiądz zgarnął kase, powiedział że nie praktykuje się miejsc
pamięci na cmentarzu i że teraz to nie ma dla mnie czasu, a mi same łzy płynęły
po policzkach, że jest do dypozycji ale kiedy indziej, klechy pieee... i jak tu
się pozbierać

[magdatysz]

a mi już dzisiaj lepiej :) od rana świat ma troche ładniejsze barwy choć
zmęczona bardzo jestem bo pracy mam sporo, a w dodatku w ten upał postanowiłam
Łukaszowi zapełnić piaskowinicę no i w tragarza się zamieniłam. Po
przeładowaniu 200 kg piasku od razu wszystko lepiej wygląda :) Sam fakt że mam
tą robotę za sobą od razu napawa człowieka optymizmem. Teraz juz może być tylko
lepiej choć tak prawdę mówiąc te 100 kg by się jeszcze przydało...

Co do patrzenia na szczęscie innych (rodziny, nowe dzieci itp...)- fakt trochę
nadal boli ale to już taki mój oswojony ból pomieszany z tęsknota i
zazdrością ... Zawsze sobie wówczas powtarzam że nie ja jedna, że są też inni w
podobnej sytuacji. Że może jeszcze kiedyś i ja będe szczęśliwa.
A doły cóż... czasam się trafiają i nic na to nie poradzę, z większość z nich
zaczyna się od jakiejś głupoty - czegoś tak na prawde niewiele znaczacego. Byle
było ich jak najmniej czego Wam również życzę.
Pozdrowienia - i dobrego (już) dzisiejszego dnia.
Magda

[smutnykluseczek]

Ostatnio mam wrażenie że ols uwioł sie na mnie jesczze bardziej tak jak bym
mało cierpiała, to dodaje mi jeszcze wiecej bólu i łez....wczoraj jechaąłm
pociagiem do Bydgoszczy i jak na złość obok mnie usiadła para z małym dzieckiem
około 1,5 roczku byli tacu szczesliwi smiali sie cały zcas tatuś zajmował sie
cureczką...dacł droge musialam z całej siły zaciskać powieki i zeby zeby nie
zacząć wyć, założyłam okulary a łzy same mi cikły po policzkach w żaden sposób
nie mogłam ich zatrzymać.....
Dziś wracałm, modliłam sie żeby sytuacja z wczoraj sie nie powtórzyła...ale
niestety..obok mnie usiadło znów małżeństwo z dzieckiem, tylko że te było takei
maleńkie....kolejny potok łez...zastanawiam sie dlaczego w całym cholernie
długim i pustym pociagu musieli wybrac akurt miejsce obok mnie....za co...

[smutnykluseczek]

Kolejny smutny post, przykro mi ale nie mam zamiaru za niego przepraszać,
smutno mi bo znów siedze sama...kazdy wrócił do swojego zycia...ma swoje
sprawy, swoja rodzine, nie dziwie sie, tylko, że ja czuje sie taka samotna...
a dobra rzecz jaka mi dzis spotkała...zaliczyłam poprawke, Dziekuje Ci Skarbie

[edyta.g.25]

Chcialabym byc teraz z Toba i w jakis sposob Tobie pomoc i ulzyc w cierpieniu,
przytulic, zebys wiedzial ze naprawde Ciebie rozumie . Mi tez jest bardzo
ciezko mimo uplywu czasu, staram sie zyc...chce zyc jeszcze kiedys
normalnie....Ide do przodu mimo wszystko.
Gdybys potrzebowala pomocy, pisz jesli tylko bede mogla pomoge. Moj nr gg:
8176585

[luccio1]

Czy istnieje szansa, abyś zmieniła dom/mieszkanie?
Pamiętam, że po śmierci Mamy czułem się bardzo źle w momencie, gdy
słońce zachodziło (strach - nie wiadomo przed czym).
To wszystko zniknęło, gdy umeblowałem nowe wnętrze starymi
sprzętami - ustawiając je po swojemu (w starym mieszkaniu, cokolwiek
bym zrobił, zasadniczy układ zostawał zawsze taki, jaki nadał Tato).