najlepszy_antykatolik
29.12.09, 18:54
Od wyroku Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu toczy się publiczny spór na temat wywieszania symboli religijnych, szczególnie krzyża w instytucjach publicznych państwa, które nazywa siebie tolerancyjnym i laickim jak Polska; w miejscach takich jak urzędy, szpitale, a w szczególności szkoły. W dyskusji tej przyjmuje się jako oczywistość to, że przeciwnikami krzyża są "wstrętni, nietolerancyjni i zwalczający inne poglądy ateiści", natomiast wszyscy "cnotliwi, głęboko religijni chrześcijanie" stają w jego obronie. Przyjmuje się, że krzyż jest dziedzictwem chrześcijańskiej tradycji Europy i istotnym, a nadto pozytywnym elementem polskiej historii i kultury. Pogląd ten funkcjonuje w umysłach wielu ludzi poprzez wpływ Kościoła Rzymskokatolickiego, który od wielu pokoleń cieszy się uprzywilejowaną pozycją w naszym kraju i zarówno własnymi środkami, np. podczas obchodów świat i często niemal obowiązkowych pod presją lokalnych społeczności obrzędów takich jak chrzczenie dzieci, a także poprzez publiczne media emitujące liczne programy na ten temat, a także transmitujące uroczystości kościelne; wychowuje społeczeństwo w kierunku poparcia, a przynajmniej akceptacji katolickiego światopoglądu...
Czy rzeczywiście tak jest? Czy walka o krzyż to walka za lub przeciw Chrześcijaństwu? Czyim symbolem jest krzyż? Czy krzyż jest symbolem tego, który został ukrzyżowany, czy raczej tych, którzy krzyżowali? Po co krzyżowano ludzi? Za co była to kara? Otóż władze Cesarstwa Rzymskiego skazywały w ten sposób najgorszych w swoim mniemaniu przestępców: zdrajców, buntowników, morderców, nie po to aby ich uczcić, nawet nie po to, aby ich "tylko" zabić, taka kara miała być przede wszystkim najgorszym poniżeniem skazańca, zniechęceniem do podążania jego drogą, a tym samym utwierdzać władzę okupantów i oprawców nad skorym do buntu narodem. Tak właśnie poniżono Chrystusa, wywieszono go odartego z szat i ogołoconego na publiczne pośmiewisko i trwogę konania, tak aby nikt nigdy nie zechciał go naśladować! Krzyż wywieszany w szkołach obok państwowego godła czyniony jest przedmiotem czci, tymczasem w zamyśle twórców tej metody karania było potępienie, a nie hołd.
Czy krzyż nie był godłem Zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie, potocznie "Krzyżaków", którzy okupowali i plądrowali terytorium Polski, prowadzili wojny z naszym krajem i nie stosowali się nawet do wyroku, jaki w tej sprawie wydał sobór, który reprezentując zwierzchników zakonu był przecież niemal stroną w sprawie? Czy krzyż nie był godłem, jakie znajdowało się na samolotach i czołgach Trzeciej Rzeszy? Czy nie pod sztandarem krzyża podbijano Europę aby wytępić wszystkich tych, którzy za samo to, że byli inni, byli też znienawidzeni i prześladowani przez nazistów? Czy krzyż nie był symbolem krucjat i inkwizycji - wojen, mordów tych, których poglądy różniły się od najwyższych władz, rzezi tych, którzy odmawiali bezwarunkowego i pełnego posłuszeństwa cesarzowi lub papieżowi? Tak jak przy krzyżowaniu Zbawiciela, przez wieki historii Europy nietolerancja, ucisk i dyktatura wyrażały się przez krzyż! Czym zatem różni się katolicki krzyż od swastyki? Otóż tym, że co Hitler czynił przez kilka lat nim został pokonany, papieże realizowali przez wieki i odnieśli sukces w swoich poczynaniach, a dziś Kościół zbiera owoce propagandy zapisanej w historii powszechnej przez zwycięzców. Są jednak ludzie, którzy dokładają wszelkich starań, by zatrzeć prawdę w naszej pamięci, a wmówić coś innego, ale czy należy wierzyć w kłamstwo tylko dlatego, że zostało ubrane w ładne słowa i rozpoczyna się od „przepraszam”?
Wątpliwości na ten temat nie pozostawia nawet Pismo Święte, które mówi: "Co bowiem było niemożliwe dla Prawa, ponieważ ciało czyniło je bezsilnym, [tego dokonał Bóg]. On to zesłał Syna swego w ciele podobnym do ciała grzesznego i dla [usunięcia] grzechu wydał w tym ciele wyrok potępiający grzech, aby to, co nakazuje Prawo, wypełniło się w nas, o ile postępujemy nie według ciała, ale według Ducha." (Rz 8,3-4); "Lecz głosimy tajemnicę mądrości Bożej, mądrość ukrytą, tę, którą Bóg przed wiekami przeznaczył ku chwale naszej, tę, której nie pojął żaden z władców tego świata; gdyby ją bowiem pojęli, nie ukrzyżowaliby Pana chwały;" (1 Kor 2,7-8). Skoro zatem nawet nauka chrześcijańska przedstawia krzyż jako symbol poniżenia, to komu zależy na jego kultywowaniu? Tu również Biblia daje odpowiedź: "Niemożliwe jest bowiem tych - którzy raz zostali oświeceni, a nawet zakosztowali daru niebieskiego i stali się uczestnikami Ducha Świętego, zakosztowali również wspaniałości słowa Bożego i mocy przyszłego wieku, a [jednak] odpadli - odnowić ku nawróceniu. Krzyżują bowiem w sobie Syna Bożego i wystawiają Go na pośmiewisko." (Hbr 6,4-6). Właśnie oni wieszają krzyże, symbolicznie wieszają Pana Chwały na własnych piersiach, na ścianach w miejscach publicznych i wszędzie, gdzie tylko mogą. Nauką krzyża jaką głosił Chrystus nie jest jednak to, że należy ten krzyż czcić, ale przykład poświęcenia się dla sprawiedliwości, dla innych, nawet za cenę własnego życia.
Ci, którzy pragną wieszać krzyże, ci, którzy świadome i dobrowolne sprzeciwiając się prawdzie, nie tylko czynią z tego uroczystości, ale i namawiają to tego innych, wedle nauki chrześcijańskiej pogrążają w ten sposób sami siebie; lecz ci, którzy nie znają jeszcze prawdy, a są posłuszni kłamstwu tylko w związku z oszustwem wciąż mają szansę na poprawę i wolność.
Moja religia nie posiada żadnych znaków, które można by gdzieś zawiesić na znak poparcia czy choćby akceptacji tego światopoglądu, zatem publiczne wywieszanie jakichkolwiek symboli religijnych w miejscach publicznych, które nie są wyszczególnionymi miejscami kultu udostępnionymi do celów obrzędowych różnymi związkom wyznaniowym, jest już dyskryminacją mojej religii i tych innych poglądów, których nie da się reprezentować przez widzialne symbole, w tym jednak przypadku jest to nie tylko dyskryminacja, ale jawne poniżanie i kpienie z chrześcijaństwa poprzez wystawianie na pośmiewisko największego Nauczyciela ludzkości.
Powszechnie głosi się również pogląd, jakoby Kościół Rzymski, którego symbolem jest krzyż stał się przyczyną rozwoju cywilizacyjnego w Europie, ale czy to nie ten Kościół przez wiele lat zrównywał medycynę z wróżbami i potępiał? Czy to nie ten Kościół potępiał heliocentryzm i ewolucję, dopóki nie zostały udowodnione? Czy to nie ten Kościół domagał się następnie jednoczesnego uznania „magisteriów nauki i wiary”, a zatem oddzielnie dowodów naukowych i sprzecznych z nimi dogmatów, zamiast przyznać, że popełnili błąd, a głoszona przez nich interpretacja Biblii jest fałszywa? Biblia wyraźnie świadczy, że Bóg działa stopniowo, poprzez ewolucję, czego przykładem jest np. sprawa długości życia ludzi po potopie, ale tak jak w sprawie krzyża, księża nie zamierzają szukać prawdziwej odpowiedzi, tylko narzucają własne zdanie, dlatego tego nie zauważyli.
