Misja za tysiąc zł

[anfa05]

bardzo to jest zabawna propozycja - 3000 lub 4000 zł stypendium dla
doktoranta. czyli dostawałby on miesięcznie na rękę tyle ile na niektórych
uczelniach dostaje dr hab. z kilkunastoletnim stażem pracy. gratuluje
doktorantom znajomości realiów polskich uczelni ;)

Misja za tysiąc zł

[kontakt-gw]

Glownym polskim problemem zwiazanym z praca nad doktoratem jest JAKOSC tej
pracy i waznosc tematyki. Naraze sie wielu doktorantom piszac, ze pieniadze sa
w tym procesie mimo wszystko wtorne.

Ba calymn swiecie okres pracy nad doktoratem to okres wyrzeczen i zaciskania
pasa (jak w okresie studenckim). Roznica polega na persepektywach jakie sie ma
po uzyskaniu stopnia doktora, a to wlasnie z tym w kraju jest bardzo zle.

Zanim zaczniemy rozmawiac o pieniadzach nalezy sie wczesniej dobrze
przygladnac promotorom, procesowi recenzji, samym "studiom" doktoranckim,
ktore w zbyt wielu przypadkach sa zrodlem latwych i nie wymagajacych wysilku
dydaktycznego godzin dla wybranej kadry!!!

Wielu doktorantow od samego poczatku jest na pozycji straconej gdyz ich
promotorzy nie maja zadnego kontaktu z nauka swiatowa, nie znaja the state of
the art w swojej dziedzinie. Krotko: nie sa w stanie merytorycznie
zaproponowac czegokolwiek co dawalo by doktorantom jakakolwiek perspektywe.
Trzykrotnie wieksze stypendium nic tutaj nie zmieni.

Podobnie, obecny (i proponowany) system oceny "etapowej" w miejsce calosciowej
w powiazaniu z chowem wsobnym generuje same patologie. Doktorat nalezy zrobic
jak najmniejszym wysilkiem (wspolny cel promotora porzebierajacego nogami do
Belwederu i doktoranta) tak by ewentualne cenne wyniki wykorzystac juz po
doktoracie (zaliczyc je na poczet dorobku habilitacyjnego) bo jakosc doktoratu
i zwiazane z nim publikacje nie licza sie do uzyskania "samodzielnosci" naukowej.

Chocholi taniec trwa dalej, a my rozmawiamy tylko o wysokosci stypendium...

A moze wreszcie stworzyc system, w ktorym nieodlaczna czescia zespolowych
grantow badawczych beda etaty dla doktorantow i postdokow? Wowczas
przyznanie grantu bylo by jakas werfyfikacji jakosci tematyki badawczej,
doktorant pracowal by w zespole i nie bylo by problemu glodowych stypendiow...

Natomiast tam gdzie ktos chce robic doktorat hobbystycznie to niech to czyni w
godzinach wolnych od pracy bez udzialu podatnikow

doktoranci za granicą

[elektryczny.klecznik]

Dziwię się kolegom z kraju, że nie wywierają wpływu na uczelnie... nogami.
Za granicą dostajecie miejsca w akademikach, stypendia niejednokrotnie wyższe
niż w kraju.
O tym, że nie jesteście traktowani jako siła robocza w uczelnianym, feudalnym
ustroju, nie muszę wspominać. Standardy w Holandii czy Danii są inne niż tu.
Warunek to oczywiście język. Wystarczy angielski, bo współpracuje się z kadrą
międzynarodową, co więcej, literatura przedmiotu, ta aktualna, pisana jest
właśnie po angielsku. Dlaczego? Żeby mogło ją przeczytać większe grono, niż
krajowe.

Nie wiem, na ile warto naciskać na uczelnie w kraju. W dużej mierze są to
skostniałe folwarki grupki podstarzałych profesorów, ukrytych za mechanicznie,
bezmyślnie działającym dziekanatem. Ludzi w większości zasiedziałych, bez
pojęcia o możliwościach jakie dają zagraniczne granty, granty, o które trzeba
się postarać, których trzeba poszukać i o jakie trzeba powalczyć.

I tak się dziwię i dziwię...

Misja za tysiąc zł

[ar.co]

Pomysł szczytny, tylko ciekawe, jak będzie wyglądało przyznawanie
tych stypendiów. Bo z własnych doświadczeń pamiętam, jak trzy razy
bezskutecznie usiłowałam dostać stypendium "dla młodych naukowców" z
FNP, mając (na studiach doktoranckich) całkiem niezły dorobek (dwie
wydane książki, udział w paru projektach, kilkanaście dużych
artykułów itp) - ale i tak stypendia dostawali ludzie, którzy
dorobku co prawda nie mieli, ale za to potrafili ładnie opowiadać o
swoich wielkich planach. Przynajmniej część z nich nigdy tych planów
nie zrealizowała, a co poniektórzy - mimo upływu prawie 10 lat - nie
zrobili również doktoratu.

Misja za tysiąc zł

[pjpb]

W Polsce na doktorat idą pasjonaci i zbyt słabi, aby dostać pracę. Rozdział
pieniędzy pomiędzy te grupy bardziej często zależy od tego jak z społeczności
umocowany jest promotor (-> w szczególności: pieniądze z grantów przyznawanych
wg 'interesujących' kryteriów). I owszem 1000PLN to nie są duże pieniądze -
zanim zaczniemy sie jednak porównywać z innymi krajami kwotowo, spójrzmy ile
wynoszą tam średnie pensje. I tu już zaczyna byc dość porównywalnie: studia
doktoranckie są po prostu kolejnym etapem studiów, przygotowującym w sposób
usystematyzowany do pracy samodzielnej (oczywiście, w pełni samodzielnej
dopiero po kilku post-docach). Pieniądze doktoranci do ręki dostają albo za
konkretną pracę na rzecz uczelni (teaching assistants) albo z grantów
propmotorów (research assistants). I są to pieniądze raczej podłe na lokalne
warunki - pozwalające na zaspokojenie podstawowych potrzeb i tyle. W warunkach
warszawskich odpowiednik zapewne 1.5-2k.
Zgadzam się, że model kształcenia wyższego trzeba zreformować - obecna
struktura produkuje w większości młodych-starych, którzy po uzyskaniu
doktoratu zazwyczaj nie wnoszą nic nowego, albo badań nie prowadząc (rozgrywki
uczelniane są bardziej dochodowe, niż publikowanie i badania) albo w oderwaniu
od rozwoju dziedziny w której pracują. Często zresztą doktorat, a potem
habilitacja, jest przepustką do roli licencjonowanego producenta dyplomów
(wykładowcy na pięciu uczelniach, promotorzy setek magistrantów) - również bez
żadnych skutków dla Polskiej nauki.
Odgórne podwyższenie stypendiów byłoby w większości wyrzuceniem pieniędzy w
błoto - przybyłoby miernych doktorantów i w jakimś stopniu odpływ zdolnych za
granicę (który to zresztą nie byłby zły, gdyby mieli oni potem do czego
wracać), profesorowie-wyjadacze ucieszyliby się mając więcej 'od głowy do
ręki'. W pierwszym kroku zreformować naukę tak, aby naukowcy byli w sposób
niezależny mierzeni i dysponowali pieniędzmi na swe badania - sami zaczną być
zainteresowani, aby z trudem wyszarpniętych pieniędzy nie dawać wszystkim po
równo, a dobrych doktorantów kształcić i hołubić (dodatkowe publikacje ->
większa szansa na nastepne granty).

(czego wielu nie chciało)

[drojb]

znaczy się - do PZPR. Niby. To skąd się brał komunizm w Polsce, skoro nikt go
nie chciał, wszyscy go ie chcieli -a trwał i trwał?
Może to wzięło się z lat po 1945 r. - komunizm wówczas mniej zabijał?
Och te mity heroiczne!