To my, nowi młodzi, witajcie

[irca]

Hm, najpierw poczułam dreszcz na plecach, pozniej odetchnelam z ulga...
autor pisze:
Rozebrane na czynniki pierwsze wyobrażenia yeppies o szczęściu okazują się
więc w końcu identyczne jak ich rodziców. Chcą żyć tak samo, tyle że niczego
nie zostawią przypadkowi, a cała otaczająca ich rzeczywistość ma być od
początku do końca uszyta przez nich samych na miarę. W garniturze swojego
życia muszą czuć się perfekcyjnie, rękawy nie mogą być ani o milimetr za
długie, koszula musi idealnie pasować do krawata, a faktura materiału - do
paska i butów. Yeppies postępują w życiu jak w centrum handlowym i nie
zawahają się zwrócić do sklepu któregokolwiek z elementów swej życiowej
garderoby, jeśli niewystarczająco dobrze spełni ich wymagania.
... czy nie znaczy to wiec, ze yeppi to po prostu kolejny blyskotliwy (?)
pomysl socjologow, by przyciagnac uwage szerszej publicznosci do ich wywodow?
Mozna sie oczywiscie spierac, czy owo poszukiwanie doskonalosci wynika z
dazenia do profesjonalizmu i checi uczynienia sobie zycia podleglym, czy jest
po prostu manifestacja niedojrzalosci emocjonalnej i spolecznej.
Na szczescie, zycie jest bogatsze niz wskazuja na to raporty i nie daje sie
tak prosto sklasyfikowac - inaczej jako tzw. osoba w srednim wieku - ktora juz
zadne badania sie wlasciwie nie interesuja - powinnam popasc chociazby w
przygnebienbie,
pozdrawiam

Masz racje. To pusta szufladka.

[bogdantadus]

irca napisała:

> Hm, najpierw poczułam dreszcz na plecach, pozniej odetchnelam z ulga...
> autor pisze:
> Rozebrane na czynniki pierwsze wyobrażenia yeppies o szczęściu okazują się
> więc w końcu identyczne jak ich rodziców. Chcą żyć tak samo, tyle że niczego
> nie zostawią przypadkowi, a cała otaczająca ich rzeczywistość ma być od
> początku do końca uszyta przez nich samych na miarę.

Cos jak postmodernizm: wszystko mozna sobie wyjac z jednej szufladki, do innej
przelozyc i tez pasuje! Wszystko z nadzieja, ze jakis zasobny koncern to
lyknie, wynajmie designerow, a ci uszyja przesliczne "nowe" uniformy. Dla
jednych kasa, dla drugich slawa prorokow... i tez kasa.

a ja wiem!! :)) proste jak drut

[bankbank]

po prostu ludzie są różni!
Ani badania Pani Klein ani Pani Fox,
nie mozna rozciągnać na wybory i postawy wszyskich,
nie można też powiedzieć ze teoria jednej wyklucza teorie
drugiej, no tak ale wtedy to może nie byłoby sensacji..

[maruda.r]

irca napisała:

Mozna sie oczywiscie spierac, czy owo poszukiwanie doskonalosci wynika z
dazenia do profesjonalizmu i checi uczynienia sobie zycia podleglym, czy jest
po prostu manifestacja niedojrzalosci emocjonalnej i spolecznej.

*****************************

Można też się spierać, czy sama próba zakreślenia i zdefiniowania nie jest
przypadkiem zużycia się innych modeli kariery w tym sensie, że pisanie o nich
stalo się już nudne i nie przynosi domorosłymm socjologom stosownych profitów.

W micie pucybita, yuppie i yeppie nie dostrzegam niczego nadzwyczajnego,
związanego z teraźniejszością. Opisane postawy istnieją od zawsze.

[sirus_curse]

Hi!
Jest bardzo prawdopodobne, ze takie typy istnialy, byc moze od starozytnosci
poprzez sreniowiecze po dzien dzisiejszy. Jednak analiza jakosciowa jest
zadaniem psychologii spolecznej (dzialu psychologii) czy tez mikrosocjolgii
(dziedziny wprawdzie z obszaru socjologii, ale nie najistotniejszej). Socjologia
mierzy zjawiska spoleczne ilosciowo i kresli aktualne trendy. Trend to nie tylko
ilosc osob zyjacych w przypisany sposob, ale takze osob orientujace sie w jakims
kierunku. W latach 70-tych nie kazdy uprawial zbiorowy sex grajac rewolucyjne
piesni na gitarze i palac jointa, ale taki nam pozostal obraz tamtego okresu.
Podobnie przyszli socjolodzy (a za nimi badacze z innych dziedzin zajmujacych
sie badaniem stosukow spolecznych) narysuja z naszych dziesiecioleci jakis
obraz, w ktorym trendy beda wyraznie rozdzielone. Co w zaden sposob nie odbiera
nikomu indywidualnego prawa, by zyl sobie w demokracji tak, jak mu to
najbardziej odpowiada, olewajac wszelkie trendy. W koncu po to jest demokracja.

Toz to czysta scholastyka, albo nadmiar...

[bogdantadus]

...zaufania do naukawego belkotu, zeby leczenie sylwestrowego kaca na plazy w
Sydney (patrz: fotka) porownywac z antymieszczanskim buntem pokolenia
wzrastajacego w warunkach "gospodarczych cudow", a mimo to rozsadzajacym prawie
wszystkie ramy i na tyle masowym. ze zdolnym (jak we Francji) do zmiany systemu
politycznego.

sirus_curse napisał:

> kierunku. W latach 70-tych nie kazdy uprawial zbiorowy sex grajac rewolucyjne
> piesni na gitarze i palac jointa, ale taki nam pozostal obraz tamtego okresu.
> Podobnie przyszli socjolodzy (a za nimi badacze z innych dziedzin zajmujacych
> sie badaniem stosukow spolecznych) narysuja z naszych dziesiecioleci jakis
> obraz, w ktorym trendy beda wyraznie rozdzielone.

Ogolnie racja. W tym jednak konkretnym przypadku jest to typowe rozdzielanie
wlosa na czworo.

No dobra

[sirus_curse]

Ale temat wyrasta ponad powszechnosc i terazniejszosc...
Zasadniczo moj post odnosil sie do stosowanych metod. Musze stwierdzic, ze
bardzo lubie posty Marudy i to byla tylko przyjacielska uwaga, by za bardzo nie
skupial sie na tym "co", ale tez zwrocil uwage na "ile".
We wszystkich naukach spolecznych, a do tych zalicza sie takze ekonomia, trudno
znalezc we wspolczesnosci wyrazne linie podzialu miedzy poszczegolnymi trendami.
Znajduja je potem historycy. A i tak dzisiejsi historycy moga przedstawic okres
po 1968 jako uzasadniony bunt mlodziezy przeciwko wojnie w Wietnamie,
krzepnieciu establishmentu (wraz z eliminowaniem mozliwosci slabszych klas do
awansu w spoleczenstwie) czy tez przeciw ogolnie pojetej obyczajowej bigoteri.
Historycy z drugiej strony odczytuja ten okres jako dowod na niezwykla odpornosc
spoleczenstwa obywatelskiego w starciu z rozroslym elementem chuliganskim.
Zmiana prycypiow politycznych we Francji byla zreszta konieczna. Gaulizm
opierajacy sie na oporze przeciw nazizmowi (w duzej czesci byl ten opor zreszta
zidealizowany) i przestawal miec zwiazek z rzeczywistoscia.
Analogicznie dzisiejsi europejscy (nie mylic z amerykanskimi) yuppies wyrastaja
z Thatcheryzmu, ktory ma korzenie w wydobywaniu sie z glebokiego brytyjskiego
kryzysu lat 70-tych. A ten dla mlodych pokolen jest juz historia i dlatego
wydaje sie byc dosyc niezrozumialy.
Prawdopodobnie jednak nasza dekada bedzie w przyszlosci przez jednych
przedstawiana jako okres swietnosci anty(alter)globalistow i ich zacietych walk
w obronie pokrzywdzonych, a przez innych jako ostateczny tryumf dobrze
zarabiajacych.

Uzupelnienie

[sirus_curse]

do ostatniego akapitu.
Pozwolilem sobie na to sformulowanie opierajac sie na uniwersalnej zasadzie,
zgodnie z ktora gorsze wypiera lepsze (jesli mu na to pozwolic).

[unrealtournament]

Dlaczego w artykułach Gazety nigdy nie podają linków do źródeł??? Więc zapodaję:
www.sirc.org/publik/Yeppies.pdf

[luckybudda]

halo,
jakbym czytal o sobie, myslalem ze jest cos ze mna nie tak, bo wiekszosc moich rowiesnikow w polsce
zajetych jest glownie kariera i zakladaniem rodziny, tymczasem ja jako 25-latek w ogole o tym mysle,
chce sie cieszyc zyciem, sprobowac jak najwiecej nowych rzeczy zwiedzic jak najkwiecej nowych miejsc,
itd itd,

[ar.co]

A może po prostu autorzy nowej teorii jak zwykle za bardzo skupili się na
deklaracjach tych "nowych młodych", a za mało na rzeczywistości? Nie potrafią
na czas skończyć studiów - więc wymyślają sobie samousprawiedliwienia
o "szukaniu doskonałości"; nie potrafią zbudować trwałych i odpowiedzialnych
związków - więc szukają "idealnego partnera"; nie potrafią znaleźć
interesującej i dobrze płatnej pracy - więc pracują "poniżej swoich możliwości"
i za marne pieniądze; nie stać ich na wynajęcie samodzielnego mieszkania - więc
mieszkają u rodziców. A ogólnie - grupa niedokształconych, niesamodzielnych,
uwiązanych spódnic mamuś nieudaczników pracujących na najniższych i najgorzej
płatnych stanowiskach i dorabiający sobie do tego ideologię - a w
rzeczywistości marzący wyłącznie o ciepłej posadce, nudnej żonie/mężu i
ciepełku mieszczańskiego mieszkanka. Żałosne.

[przemyslslaw]

Ar.co.. pieeekna teoria ;)
Pozostale tez sa zreszta urocze.

Artykul zaskoczyl mnie tym, ze gdzies tam sa ludzie podobni do mnie. W duzej
mierze identyfikuje sie z yeppis.

Wszystko juz bylo x-razy.

[bogdantadus]

przemyslslaw napisał:

> Artykul zaskoczyl mnie tym, ze gdzies tam sa ludzie podobni do mnie. W duzej
> mierze identyfikuje sie z yeppis.

Skonczy sie Mundial i trzeba bedzie sprzedawac jakies inne gadzety. Jestes
potencjalnym klientem tych fabrykantow "image". Jezeli Ci to naprawde
potrzebne: na zdrowie!

[santorina]

ar.co napisała:

> A może po prostu autorzy nowej teorii jak zwykle za bardzo skupili się na
> deklaracjach tych "nowych młodych", a za mało na rzeczywistości?

Ar.co - a skąd Ty wiesz jaka jest rzeczywistość?? W jaki sposób tak szybko
odróżniasz obiektywną rzeczywistość od ułudy??? Obawiam się, że
>rzeczywistością< mylnie nazywasz Twoją prywatną, subiektywną opinię...
Moim zdaniem - prawdziwa rzeczywistość bywa skomplikowana i żeby poznać prawdę
o niej warto czasem wysłuchać nawet >deklaracji tych nowych młodych<, jak to
dość pogardliwie napisałaś.

[reanimator]

Skąd u Ciebie to zgorzknienie? Żałosne jest to, że tacy jak Ty - którzy nie
mieli odwagi wyłamać się z konwencji "szkoła -> rodzina + kariera", rozczarowani
życiem, patrzą z zazdrością na niezależność ludzi o otwartych umysłach.

[reanimator]

reanimator napisał:

> Skąd u Ciebie to zgorzknienie? Żałosne jest to, że tacy jak Ty - którzy nie
> mieli odwagi wyłamać się z konwencji "szkoła -> rodzina + kariera", rozczar
> owani
> życiem, patrzą z zazdrością na niezależność ludzi o otwartych umysłach.

(komentarz do wypowiedzi ar.co)

[ar.co]

I tu się akurat mylisz - ani nie jestem rozczarowany, ani zgorzkniały, a z
konwencją "szkoła-rodzina-kariera" nie mam akurat nic wspólnego; tyle tylko, że
od wczesnego dzieciństwa wiedziałem, co chcę w życiu robić, i jak dotąd - z
dużym powodzeniem to realizuję; potrafiłem w porę skończyć studia (te o których
marzyłem i na tym uniwersytecie, na którym chciałem), zrobić w ciągu paru lat
doktorat, pracuję naukowo, piszę książki (może niespecjalnie dochodowe, ale nie
o to chodzi) i habilitację, robię to, co lubię, jestem człowiekiem wolnym -
choćby dzięki temu, że w każdej chwili mogę wyjechać na obóz naukowy, nie
oglądając się na koszty czy związki rodzinne. Jeżeli natomiast "otwarty umysł"
ma polegać na marnowaniu kolejnych lat nie tak znowu długiego życia na kolejne
nieudane próby, jak również pozostawanie na garnuszku rodziców - to ja naprawdę
dziękuję za taką otwartość. Co jest niezależnego w nieumiejętności podjęcia
decyzji lub godzeniu się na pracę poniżej własnych możliwości? To jest
minimalizm okraszony piękną teorią.

[kaazam]

to teraz pojechales po calosci kolego czy jak wolisz panie doktorze..
niedouczeni nieudacznicy, szukajacy usprawiedliwienia dla swojej
niesamodzielnosci ...prrr!!!!
A ja ci mowie ze ludzi wyksztalconych, poszukujacych swego miejsca i
wstrzymujacych sie z najwazniejszymi zyciowymi decyzjami jest calkiem sporo. Na
najlepszych kierunkach wsrod osob z wysokimi srednimi, wyjezdzajacych latem do
pracy (calkiem zaradnych) jest cale mnostwo. Fajnie jest przeczytac ze taka
sytuacja jest charakterystyczna nie tylko dla mojego najblizszego otoczenia ale
jest zjawiskiem globalnym. Analizowanie przyczyn takiej sytuacji to juz zupelnie
inna sprawa. Ty pracujesz naukowo, realizujesz sie na swoj sposob...nawet nei
wiesz jak ci zazdroszcze ze wiedziales co chcesz robic od poczatku.
Ja mimo tego ze jestem jzu na 5 roku wciaz nei wiem co chce robic po zakonczeniu
studiow. Nie postrzagam sie rowniez jako nieudacznika ale bardzo boje sie
wpieprzyc w jakies gowno z ktorego nie bede mogl sie wygrzebac. Wcale nie marze
o nudnej, dobrze platnej robocie i wiernej nudnej zonie. Ufam ze za rok po
planowanych wojazach po swiecie znajde prace ale w tym momencie naprawde nie
wiem co mogloby to byc.
W kazdym badz razie poki co stoje z boku i obserwuje kolegow ktorzy przedwczoraj
zaczeli wyscig szczorow.
Pozdrawiam niezdecydowanych a zdecydowanych prosze o zrozumienie!

[waclaw_grzyb]

ty autor co miałeś z polskiego? pewnie szóstke. to fajnie ale k..wa pisz dla
ludzi a nie zeby sie pochwalic przed mamusią że jestes w gazecie! ktoś wie o co
chodzi w tym artykule?

[obywatelpiszczyk]

O co chodzi?
Bardzo proste. Rosnie coraz liczniejsze pokolenie ludzi ktorym rodzice wmawiali
cos w stylu "ucz sie a bedziesz KIMS i bedziesz mial w zyciu DOBRZE".

A ze szkola nie nauczyla jeszcze nikogo niczego pozytecznego, teraz maja
problem ze zrozumieniem dlaczego nikt ich nie docenia. Przeciez sa tacy
wspaniali, niecodzienni, elokwentni i sprawiajacy dobre wrazenie.

Wiem to bardzo dobrze, poniewaz sam mialem taki problem i dopiero niedawno
zrozumialem, ze zycie wcale nie bylo, nie jest i nigdy nie bedzie LATWE.
Nigdy.

Zeby cokolwiek osiagnac, w jakiejkolwiek dziedzinie, trzeba dawac z siebie
WSZYSTKO, robic to co sie robi z pasja i zaangazowaniem. To nie jest latwe. To
jest cholernie i niesamowicie trudne na dluzsza mete.

Takie zaangazowanie i podejscie do pracy wynosi sie z domu (jak ktos ma
szczescie), jak nie, uczy sie tego na wlasnej potluczonej i obolalej dupie.

[obywatelpiszczyk]

A jesli sie w dodatku ma rodzine, to jedynym ratunkiem, jest jechanie non-stop
na maxa. I dawanie z siebie wszystkiego takze jesli chodzi o rodzine. A nawet
wiecej.

[maria-anna]

"Miej marzenia i działaj"; żyj tak,abyś nie miał kiedyś poczucia,że życie
przeszło obok.Jesli masz ochotę na podróże,to podróżuj,dokąd oczy poniosą,ale
jeśli wolisz stabilizację-to tez-Twój wybór.

[sweetnighter]

artykul jest dość niedorzeczny, zwlaszcza jesli chodzi o autorska interpretacje
wynikow owego badania, i polemike z "no logo". szum wokol "yeppies" to w duzej
mierze marketingowa i ideologiczna hucpa.

znamienne jest tutaj nastepujace zdanie: "fox szuka przyczyn zachowań yeppies w
ich wnętrzu, a Klein - na zewnątrz." no wlasnie - to jest przeciez podstawowa
roznica miedzy podejsciem psychologistycznym a socjologicznym. to naomi klein,
a nie "znana socjolozka" p. fox reprezentuje tu z poznawczego puktu widzenia
znacznie dojrzalsza postawe.

przeciez formy swiadomosci i zachowan obserwowane wsrod "yeppies" dadza sie
łatwo wytłumaczyć wlasnie jako odbicie szerszych zjawisk spolecznych, o ktorych
pisze naomi klein (i nie tylko oczywiscie ona) jak np. bezrobocie, niepewne
warunki pracy, upowszechnianie sie pracy czasowej, mcjobs, itp.

czy rzeczywiscie "wiekszosc mlodych" takie nieustatkowane zycie - kalejdoskop
podle platnych prac "zastepczych" - sobie dobrowolnie "wybiera"????

nie. cała ta ideologia "przygody" ma po prostu legitymizowac stan rzeczy, w
ktorym dla wielu ludzi lepszej oferty nie ma i nie bedzie. to jest prosta
racjonalizacja: po co mi stabilna praca (na ktora i tak nie mam szans) - ja
wole "przygode"!

Jak to jest po 24 latach zycia?ano, tak:

[canx]

to sobie uswiadom, droga kolezanko, czy kolego, ze istneiją wokol ciebie tacy
ludzie, dla ktorych nie jest najwazniejsze, zeby nabijac sobie kieszenie
pieniedzmi zarobionymi w trudzie i w boju jako przedstawiciele handlowi,
menedzerzy jakichs radosnych korporacji czy sprzedajne panienki na posylki w
mega firmach. W ogole nam na tym nie zalezy.

Ani na super pieniadzach (ktore, oczywiscie ze przyjemne, zle nie sa celem
samym w sobie), ani na pseudo prestizu wynikajacym z tego, ze sie pracuje we
wzglednie dobrej firmie (o ktorej pozycji swiadcza wyniki sprzedazy i
ugruntowana marka), albo jeszcze udzialy w licznych szkoleniach, firmowe
samochody, laptopy, komorki, i co tam jeszcze kto sobie zyczy.

W ogole mnie nie obchodzi taka sciezka kariery, o ile nie bedzie ona zbiezna w
znacznej wiekszosci z tym, co mnie w zyciu interesuje. Pozostaje zapytac, na
ile jestem w stanie siebie okreslic w tym kontekscie, ale to juz inna sprawa -
w kazdym razie nie musze siebie zmuszac do dzialania, z ktorego przed samym
soba sie potem bede musial tlumaczyc.

Idac dalej - mam juz dosyc tego calego wyscigu szczurow, pogoni za pieniadzem i
tanimi bzdetami ktore maja mi dawac namiastke szczescia w postaci dobrze
wyposazonego domu, plazmy na scianie i tym podobnych. To po prostu nie jest moj
priorytet. Ja chce dobrze przezyc wlasne zycie, chce w nie wejsc swiadomie i
robiac to na co mam ochote (i nie chodzi tu o niedojrzale kierowanie sie
emocjami, popedami i jakimis ubogimi w przemyslenia koncepcjami niedoroslymi),
tylko o to, ze mam juz dosyc ogladania zarzynajacych sie znajomych i ludzi ode
mnie starszych, ktorzy w pustych slowach upatruja wlasnego szczescia. Chwala im
za to, niech kazdy robi, co do niego nalezy, ale rzygac mi sie chce jak patrze
na moich rowiesnikow zabiegajacych czasem jak dziwki o to, zeby ich ktos
zauwazyl, wypchnal na glebokie wody i uczynil asystentem, przedstawicielem
handlowym, sekretarzem kierownika albo sprzedawca w salonie komorek (bo z tego
sie awansuje, bo perspektywy, bo to bo sramto bo owamto).

Studiowalem swego czasu dwa kierunki, i najbarzdiej mnie rozwalalo, jak
widzialem jak sie zmienia sposob postrzegania mnie przez innych ludzi. Im
wiecej robisz - tym bardziej ludziom sie wydaje, ze jestes KIMS. I nie ma
znaczenia, ze robie cos wbrew sobie - ooo on bedzie mial pieniadze, on walczy,
on chce konsumowac rzeczywistosc i patrzec na nia zza okularow marki Ray Ban. A
po co mi te okulary?

Po 5 latach studiow odkrywam, ze nie nudze sie szczegolnie w zyciu, mam szereg
pasji, ktore chce rozwijac, i w ten sposob inwestowac w siebie. Swiat jest
wielki, warto to zobaczyc, odczuc na wlasnej skorze, przyjrzec sie blizej i
wziac udzial w tym wlasnie swiecie - ale nie poprzez bezmyslne konsumowanie (bo
i tak zawsze jest ktos, kto ma wiecej) tylko np wg mnie przez zobaczenie, jak
zyja inni, i zbieranie w ten sposob doswiadczen. Mysle, ze predzej czy pozniej
dojde do ladu ze soba.

Bo to jest tak, ze najpierw jestem ja, a dopiero potem jest jakas tam praca, a
nie odwrotnie. Najpierw sa moje priorytety, a dopiero potem jakies tam
stanowiska, premie, i walka w boksach korporacji o najlepszy wynik kazdego
tygodnia. Zalosne.

Bo to jest tak, ze wole pracowac przez pare miesiecy, odkladac forse, i za to
rozwijac siebie tak, jak mam ochote, niz podpisywac umowy na dlugi okres, z
ktorych nie mam nic poza podziwem innych, podkaroznymi oczami i kolejnym
groszem na koncie, za ktory od firmy bede mogl odkupic samochod jak mnie juz
wyrzuca, bo uznaja ze sie wypalilem.

Bo to jest tak wreszcie, ze historia sie powtarza i jest cykliczna, czy sie
komu podoba, czy nie, i pokolenie Kerouaca predzej czy pozniej wroci do zycia,
ludzie, ktorzy kontestuja otaczajaca ich rzeczywistosc w sposob konstruktywny.
Ludzie, ktorzy wymagaja od siebie, od rzeczywistosci, i nie godza sie na
porzadek zastany w otoczeniu. Nie przyjmuja slepo zalecen szarych mas
i "spoleczenstwa", ktore jako jedyne dobrze wie, co jest najlepsze dla mlodego
czlowieka (ucz sie, walcz, zdobywaj prace, pnij sie do gory po trupach a
bedziesz mial mercedesa). Zdaje sobie sprawe, ze w jakis tam sposob
trywializuje, ale tak wlasnie jest. niestety.

I wiesz co? jestem naprawde szczesliwy, ze przede mna wlasnie wejscie w dorosle
zycie, gdzie bede mogl robic co chce i zajmowac sie wlasnie rozwijaniem samego
siebie.

pozdrawiam znad mojego 24 letniego zycia.

I wiecie co?

[canx]

nie chce sobie tlumaczyc za 20 lat, ze jak bylem mlody, to chcialem cos tam
zrobic, no ale plany, plany, plany, kariera, kariera, kariera. siedzac na
skorzanej kanapie w pokoju w stylu art deco z hiper kinem domowym.

[sweetnighter]

alez ja wcale nie neguje, ze jest rosnaca grupa mlodych ludzi, ktorzy chca sie
wylaczyc z wyscigu szczurow. mowie tylko, ze ta postawa wytworzyla sie jako
efekt konkretnych warunkow spolecznych. ze, jednym slowem, przyczyn tego
zjawiska nalezy upatrywac "na zewnatrz", a nie wewnatrz - no chyba, ze sie
szuka ideologicznych upiekszen i zasadnien dla kapitalizmu w jego obecnej
postaci.

caly twoj poprzedni post jest nieswiadomym potwierdzeniem tej tezy.

ciao

[canx]

sweet nighter napisal:

>czy rzeczywiscie "wiekszosc mlodych" takie nieustatkowane zycie - kalejdoskop
>podle platnych prac "zastepczych" - sobie dobrowolnie "wybiera"????

>nie. cała ta ideologia "przygody" ma po prostu legitymizowac stan rzeczy, w
>ktorym dla wielu ludzi lepszej oferty nie ma i nie bedzie. to jest prosta
>racjonalizacja: po co mi stabilna praca (na ktora i tak nie mam szans) - ja
>wole "przygode"!


alez ja calkowicie dobrowolnie wybieram sobie taki, a nie inny scenariusz na
dalszych pare lat. nie jestem przeciez skazany ani na jedno, ani na drugie.
rownie dobrze moglbym isc do pracy, jak i bawic sie klockami, robic kariere,
odkladac pieniadze, albo robic cokolwiek innego, podrozowac, zajmowac sie
fotografia, muzyka, snowboardem, i szeregiem roznych innych rzeczy.
dobrowolnie, dobrowolnie:)

i czemu piszesz "stabilna praca na ktora nie mam szans" ??? alez ja mam szanse,
jak najbardziej, tylko ze to zalezy ode mnie czy ja chce tej pracy. to jest
tutaj kluczowe zdanie. nie, nie chce, bo nie godze sie na taki ksztalt tego,
jaki mi sie proponuje, bo stac mnie na wiecej, bo stac mnie na to, zeby
pracowac, owszem, ale na warunkach ktore to mnie beda odpowiadaly, a nie na
zasadzie sprzedawania siebie kawalek po kawalku jakiejs mdlej firmie. JEsli
tylko dam sobie rade i uda sie znalezc prace adekwatna do moich oczekiwan (i
nie mowie o tych finansowych), to swietnie. ale to na pewno nie tak,z e ja nie
mam szans, albo ze jestem skazany na banicje bo nie ma dla mnie pracy. Ja po
prostu nie ide z prądem.

pzdr

[sweetnighter]

naprawde sadzisz, ze to, czy i w jakiej mierze mozesz "podrozowac, zajmowac sie
fotografia, muzyka, snowboardem, i szeregiem roznych innych rzeczy" nie
pozostaje w zadnym zwiazku z mozliwosciami finansowymi, a zatem ze sfera pracy
zarobkowej?

ty widzisz te dwie sfery jako calkowicie autonomiczne - co prawda nie do konca
konsekwentnie, stad raz z twoich wypowiedzi przebija minimalizm, innym razem -
czesciej - wybujale marzenia i smiale plany. ta sama niekonsekwencja (i szereg
innych) wystepuje w opisie "yeppies", co ktos juz tu trafnie wytknal.

jest tak, ze kazdy mlody czlowiek - zwlaszcza nie majacy oparcia np. w
rodzicach - musi przede wszystkim miec materialne srodki utrzymania. ogromna
wiekszosc ludzi, tym bardziej przy obecnej stopie bezrobocia, nie ma komfortu
pracy "na warunkach ktore to mnie beda odpowiadaly". w ogole zdecydowana
wiekszosc ludzi nie ma luksusu wyboru "pracowac - nie pracowac".
oczywiscie, z toba moze byc inaczej - byc moze, dysponujesz wyjatkowo
pozadanymi na rynku pracy kwalifikacjami i zwiazku z tym mozesz swobodnie
wybierac i stawiac warunki odnosnie zycia zawodowego, nie masz zadnego problemu
ze znalezieniem pracy i zyjac z oszczednosci mozesz spokojnie szukac tej
wymarzonej, badz akceptowac gorsze tymczasowe niejako "z pozycji sily". ale
wowczas jestes w znikomej mniejszosci. a twoja samoswiadomosc tez jest
refleksem twojej sytuacji spoleczno-ekonomicznej.

[kaazam]

Amen!

[juzeklobuzek]

Gdyby życie było takie proste... Mam identyczny punkt widzenia, jak Twój i
szczerze życzę Ci, żebyś miał możliwość życia tak, jak chcesz. Jestem po 30-tce,
żona nie pracuje, mam małe dziecko. I co, mam mu powiedzieć, że przez najbliższe
3 m-ce nie będzie jadło, bo tato chce pojechać rowerem do Chin albo pieszo
przejść Saharę? Nie zrozumie. Teraz jesteś młody i Twoje problemy ograniczają
się do kwestii, jaki gatunek piwa wybrać na imprezę. Sorry, bez obrazy - ale też
niedawno byłem w Twoim wieku i jeszcze pamiętam, jak to wygląda. Ale kiedyś
wybierzesz małżeństwo, kiedyś zdecydujesz, że chcesz mieć dziecko i okaże się,
że droga życiowa nagle stanie się wąską ścieżką, na której nie masz żadnej
możliwości manewru. :)

Pozdrowienia,

Juzek

[kaazam]

Juzek tez sie nie obraz ale ty juz sila rzeczy nie kwalifikujesz sie do miana
mlodego! Masz zone i dziecko i grzechem byloby gdybys im teraz powiedzial: sorry
was bardzo ale jade na polroczna wycieczke realizowac wlasne ja. Nie mowimy o
postawie skrajnie egocentrycznej w ktorej dazysz do zaspokajania swoich potrzeb
za wszelka cene. Ja mam na mysli o taka w ktorej w wieku 24 lat koncze studia,
mam troche kasy na koncie by kupic bilet, nie jestem z nikim zwiazany a rodzice
nie cisna bym koniecznie znalazla jakas robote od zaraz. Zgodze sie ze takiej
mozliwosci nie maja wszyscy mlodzi, z powodow finansowych lub nazwijmy to
osobistych. Ale jest bardzo duza grupa tych dla ktorych nei jest problemem
wysuplanie 500 zl na bilet do UK by tam zarobic po reszte potrzebna do dolszych
wojazy. Rzeczywiscie najlatwiej osobom z wielkich miast ze znajomoscia jezykow i
doswiadczeniem wczesniejsszych wyjazdow ale nie jest tak ze jest nas raptem garstka.
Cala dyskusja jest dosc ciekawa i tez sie przyjemnie obserwuje jak sie
postrzeganie mlodych przez innych i przez samych siebie zmienia. Pare lat temu
na lamach gazety wrzala dyskusja na temat Generacji NIC. To mieli byc ci
wyautowani na boczny tor i bez mozliwosci robienia kariery przez obecne
pokoloenic trzydziesto paro latkow. Przyznam ze dosc uwaznie sledzulem wszytkie
wypowiedzi w tamtej dyskusji i tez nie mialem zbyt optymistycznego podejscia.
Nie spieszy mi sie do wchodzenia w dorsole zycie nie dlatego ze nei widze dla
siebie szans na rynku pracy tylko wlasnie dlatego ze pozniej moge juz nie miec
szansy na to by poszukac tego co naprawde chcialbym w zyciu robic.
Zgaduje po wypowiedziach innych forumowiczow ze w wiekszosci so to wlasnie ludzi
kolo 30 a wiec przykrow to mowic wlasnei o pare lat za starzy!
Mam nadzieje ze za kilka lat przy okazji nastepnej takeij dyskusji dotyczacej
niezpelninych mlodych bede mogl zabrac glos z pozycji takiego wlasnei mentora
jak wy dzisiaj. Tylko roznica moze byc taka ze ja okres watpliwosci bede juz
mial za soba a was moze dopiero dopasc.
Pozdrawiam

[julll]

Mam wrażenie, że autor nie dokońca przeczytał raport pani Fox przystępując do
pisania artykułu, albo nie do końca go zrozumiał, bo niektóre fragmenty
wypaczają sens tego raportu. Pisze n.p. "W określeniu "eksperymentujący" nie bez
powodu brzmi nuta odwagi. Młodzi nie boją się zmian.", podczas gdy we wnioskach
pani Fox podkreśla, że paradoksalnie są ostrożniejsi, niż pokolenie ich rodziców
"we found that the 16-24 year olds are in many respects considerably more
sensible and risk-averse than their parents' generation, the 45-54 year olds."
(s. 19)
Według niej jest to pokolenie, które nie chce spędzić całego życia zdobywając
nowe doświadczenia, ale jest to dla nich pewien etap przed podjęciem ważnych
decyzji życiowych: ostatecznego wyboru kariery zawodowej czy partnera życiowego.
Ten etap szukania wydłuża się w porównaniu z poprzednimi pokoleniami, a poprzez
to opóźnia się także wejście w dorosłość. I o tym, a nie o zgodzie na marną
pensję mówi raport pani Fox. Przyznaję, że nie czytałam "No Logo", ale nie
rozumiem zestawienia tych dwóch tekstów, zwłaszcza w sposób w jaki to zrobił
autor artykułu. Jeśli chciać je zestawić to raczej podkreślając pewną zgodność,
a nie różnice. Otóż pani Fox porównuje podejmowanie ważnych decyzji ze
strategiami robienia zakupów: decyzję o ważnym zakupie poprzedzają przymiarki,
próby, poznawanie całego asortymentu, rozważanie zysków i strat, zwracanie
niepasującego towaru... Wszystko w myśl sloganów reklamowych serwowanych nam
przez zwalczane w "No Logo" koncerny: "bądź sobą", "wybierz siebie". Jednym
słowem młode pokolenie, mające we wszystkim ogromny wybór, wymaga idealnego
dopasowania tego, co "kupuje". Nie chce przy tym "rezygnować z siebie", z
żadnego kawałka siebie, wszystko jedno, czy wybiera koszulę, czy żonę - jedno i
drugie musi doskonale pasować.

I tekst ten jest raczej negatywny dla młodego pokolenia, poszukiwaczy
doskonałości odwlekających podjęcie jakichkolwiek poważnych decyzji i
wymagających więcej od świata, niż od siebie. I wydaje mi się, że artykuł
24-letniego Jakuba Jaworowskiego jest raczej próbą usprawiedliwienia siebie i
swoich przedłużanych studiów (wnioskuje z notki pod tekstem, nie znam autora), a
nie rzeczową analizą tekstu, której uczy się w Instytucie Historycznym UW, gdzie
także studiuję, jako typowy przedstawiciel Yeppies, dłużej, niż wskazywał by na
to program studiów.

p.s. przy okazji, studia historyczne uczą też podawania danych
bibliograficznych, na forum link dodał unrealtournament:
www.sirc.org/publik/Yeppies.pdf ułatwiając mi dotarcie do źródła, o co normalnie
powinien zadbać autor artykułu...

"Ośla ławka" m_crassusa! Niezłe jaja!

[bogdantadus]

Sprobujcie dostac sie na forum pod tym artykulem - obowiazuje tam gloszenie
jedynie slusznych opinii!!!
serwisy.gazeta.pl/swiat/1,34180,3139417.html

Prose Pana, prose Pana: Craszusz nie wpusca do swojej lawki!!!

[enki79]

hmm toczka w toczkę ja. Tylko, że ja nie mogę wytrzymać w jednej robocie czy w
jednym miejscu dłużej niż rok. I non stop zmieniam pracę :) Ciekawe czy na
dobre to mi wyjdzie. Obecnie rozstałem się z szefem w bradzo dobrych stosunkach
i planuję wycieczkę do Japonii odwiedzić znajomych, ewentualnie popracować tam
trochę. Czy dobrze robię?? Wiem, że na to mam ochotę :)

[poet]

ćoś w tym jest, bo pewni dwaj bracia, urodzeni akurat we wspomnianych okresach
pokoleń yuppies i yeppies pokazują oto charakterystyczne dla nich działania.
Dla pierwszego (jest po studiach) właśnie status i pieniądze stały się podstawą
życia,pomnaża je i używa na wakacje i inne przyjemności..Umie to wszystko
pogodzić, ma rodzinę, ale obserwuję też jego ciężką pracę - dłubaninę
prawie."Zbudował" wszystko sam i trzyma się tego.Jest zadowolony z życia, ale i
smutny jakiś. Drugi jest poszukującym, rozgląda się mimo, że jest po
przedłużonych studiach,że się ożenił, powiela działania kolegów, robi różne
kursy na wyjazdach, po drodze odwiedza (sam!) świat, bawi się w różne
stanowiska, rozmienia na drobne.Wygląda to na jakiś układ właśnie. Nawet powrót
na łono rodziny jest "jakby nigdy nic". Nie wiadomo,na długo czy w przerwie...
Pomiędzy tymi dwoma jest właśnie taka czasu przestrzeń, jaka spowodowała
powstanie owych unikalnych pokoleń. Nie są tacy, bo mają różne charaktery, są
jakby typowi dla swoich grup znajomych. Nie dziwi mnie zatem ów artykuł. Ja to
obserwuję z bliskiego boku. Coś w tym jest.

[divak2]

"...tyle że niczego nie zostawią przypadkowi, a cała otaczająca ich
rzeczywistość ma być od początku do końca uszyta przez nich samych na miarę."

Jak wykazała praktyka, gospodarka planowa jest pomysłem do bani. Ktoś powiedział
"oczekuj zawsze nieoczekiwanego" :)

Poszukiwacze doskonałości? wiec doskonaly dzien :)

[divak2]

Young experimtnting prefection seekers - so
just a perfect day
drink Sangria in the park.
... and so on :)

[markmig]

To są pieprzone głupki, a pan redaktor powinien puknąć się w czoło zanim napisze
o nich z cielęcym zachwytem i zaproponuje taki sposób życia...

[rafaelista]

a ja z zupelnie innej beczki - pisze na etnologii prace magisterska o zderzeniu
wizerunku/"stereotypu" zycia yuppies z faktycznym stylem zycia mlodych
warszawskich "beznesmenow"/ludzi wolnych zawodow.

1.szukam baaardzo pilnie ;) mlodych biznesmenow do krotkich wywiadow/rozmow w
ramach pisania magisterki

2.bardzo by mi zalezalo na kontakcie z autorem tego artykulu w celuwymiany
bibliografii, spostrzezen na temat yuppies etc. - wiec jesli cud spowoduje ze
autor przeczyta moj post to mam prosbe o kontakt - Rafal, moj mail:
[e-mail] :)