Język polski - niepożądany

[ar.co]

"autorstwo monografii w języku kongresowym lub w przypadku nauk
filologicznych i historycznych w języku właściwym dla danej
dyscypliny, z wyjątkiem języka polskiego"
Co to za bzdura. Jaki jest niby "język właściwy" dla pracy
monograficznej dotyczącej ściśle historii Polski? Jaki jest sens
pisania np. monografii sejmiku łęczyckiego po angielsku czy
francusku? Oczywiście można pisać w języku angielskim prace,
porównujące np. działalność sejmików polskich z parlamentaryzmem
angielskim (mówiąc w skrócie), ale przecież nie monografie
poszczególnych sejmików!

Język polski - niepożądany

[anekl]

Lektura ministerialnego projektu, generalnie BARDZO pouczająca, ma wiele
zalet. Ot, na ten przykład może skłonić do sprawdzenia składu tajemniczego
Komitetu Polityki Naukowej. Nie znajdzie go internauta (ba, podatnik) na
stronach ministerstwa, nie ma też ów Komitet strony własnej, a przynajmniej
nie udało mi się takowej odnaleźć. Skład można jedynie rekonstruować na
podstawie upublicznionych protokołów (niepełnych, bo bez listy obecnych).
Jednak nawet ów rekonstruowany skład skłonić może do namysłu. Jeden (JEDEN)
historyk-mediewista, nadto fizycy, ekonomiści, oceanografowie, medycy, chemicy
i automatycy. Tak, w ich dziedzinach angielski jest conditio sine qua non, w
ich dziedzinach funkcjonuje paradygmat listy filadelfijskiej. Ale, i tu mogę
członków Komitetu zadziwić, są na mitycznym i wzorcowym Zachodzie światowej
nawet sławy uczeni, którzy o liście nawet nie słyszeli, i to nie tylko o
liście filadelfijskiej. Nie słyszeli również o upiorze cytacji - choćby
dlatego, że nikt nie liczy uwag typu "myli się Igrekowski" czy 'niczym nie
poparte teorie Igreka'. A takich uwag w traktatach humanistycznych, z samej
ich zasady, znajdzie się zwykle mnogość. Z drugiej strony ilość entuzjastów
dialektu lesbijskiego czy starożytnego macedońskiego, konstrukcji nisz na
trzecim tarasie świątyni Hatszepsut i tym podobnych 'imponderabiliów' jest,
mówiąc nader oględnie, niewielka: dla przykładu kilka lat temu na całym
świecie były rychło dwie osoby znające zarówno sanskryt jak i staroakadyjski -
profesorowie Pingree i Shendge. Jest rzeczą zrozumiałą, że nie muszą o tych
zawiłościach wiedzieć ludzie, którzy zajmują się naukami uznawanymi przez
większość za ścisłe - ale jest również prawdą, że obowiązkiem członków
Komitetu powoływanego przez Ministerstwo było sprawę zbadać. I to zbadać
dobrze. Jeśli Komitet obstaje przy stosowaniu listy filadelfijskiej (nawet
uzupełnionej o równie kuriozalną listę Ministerstwa), listy pomijającej
(również w uzupełnionej formie) cenione, recenzowane i cytowane czasopisma z
dziedzin takich jak mediewistyka, studia nad wczesną nowożytnością,
neolatynistyka, neofilologia, filologia klasyczna, filozofia (poza może
logiką), archeologia, etc, etc. i upiera się przy utrzymaniu kryterium
cytacji, pozostaje przypuszczenie, że członkowie Komitetu nader lekko traktują
swoje powinności. Bo przecież nie sposób przypuścić, że żywią lekceważenie lub
pogardę dla innych niż przez się reprezentowane dziedzin nauki.
Preferencja dla języka angielskiego, typowa dla tzw. nauk ścisłych, prowadzi,
jak wiadomo, do skrajnej deprecjacji wszystkiego, co w tym języku nie zostało
napisane. To ma swoją niezbyt zachęcającą wymowę: artykuł w czasopiśmie nawet
o zasięgu światowym nie ma znaczenia, o ile został napisany po francusku,
niemiecku czy hiszpańsku. Polski w ogóle nie wchodzi w rachubę. Co z
Leśniewskim i Birkenmeierem, zapytuję uczonych członków Komitetu.
Przy okazji języków: wymowa zapisów projektu jest jasna - filolog klasyczny
pisać winien po łacinie lub w starożytnej grece. Jońskiej, homerowej czy
attyckiej? Komentarze do przekładu Platona oczywiście po attycku, ale co z
Plutarchem? Co z egiptologią i archeologią Bliskiego Wschodu? Co z archeologią
Kaukazu? Drodzy członkowie Komitetu : tego nie praktykuje się ani w Cambridge,
ani w Oksfordzie, więc skąd pomysł? I co więcej - kto będzie te komentarze
czytał? Oceniał? Jaka będzie ich przydatność?
Na koniec chciałam podkreślić, że działania Komitetu, a także Ministerstwa,
brak jawności objawiający się trudnym co najmniej dostępem do takich
drobiazgów jak skład Komitetu (strona Nauki Polskiej podaje jedynie tzw.
cedułę doboru), budzą we mnie najgłębszy sprzeciw. I to nie tylko ze względów
merytorycznych, ale również - co może istotniejsze - ze względu na fakt, że
Ministerstwo utrzymuje się również z płaconych przez rodziny moich studentów,
że już siebie, filologa klasycznego, nie wspomnę, podatków. Pecunia, jak
widać, non olet.
Pozostaję z szacunkiem,
dr hab. Joanna Komorowska

Napędzanie kasy wydawcom, wąski dostęp do dzieł

[skubi6]

Rozumiem, że dostanie 60 pkt zależy od tego, czy monografia ukazała się u
jakiegoś "głównego wydawcy".

Jakie znaczenie ma wybór wydawcy?

To fakt, że niektóre konferencje czy czasopisma są bardzo selektywne, mieć
artykuł tam, to chluba.

Ale czy rzeczywiście mieć książkę u głównego wydawcy, a nie u mniej głównego, to
jakaś chluba?

Jest jeszcze jeden ważny aspekt tej sprawy: wielcy wydawcy żądaja wyłączności i
pieniędzy. Monografia opublikowana u "głównego wydawcy" nigdy nie jest dostępna
w internecie za darmo.

Mamy sytuację, że lata pracy naukowca, opłacone z państwowej kasy, skutkują
zyskiem dla prywatnej (zwykle zagranicznej) firmy, a powinny skutkować dostępem
dla wszystkich do jego wyników - bo już zostały opłacone podatkami.

Można zrozumieć, jeśli naukowiec sam wybiera taki system. Chociażby ze względu
na honorarium, którego może potrzebować ze względu na swą bardzo marną pensję.
Ale premiowanie tego jest kompletnym nonsensem.

Dawniej po prostu nie było innego sposobu na publikację: nie było internetu,
wydawca dostawał wyłączność w zamian za trud i ryzyko ekonomiczne wydania
czasopisma czy książki. Sam pamiętam moją pierwszą publikację naukową: zrobiłem
ją w LaTeX-u, była ładnie złożona i nadawała się bezpośrednio do druku. Był to
rok 1988. Ale wówczas wydawca nie był jeszcze przystosowany do tego, więc
dokonał jeszcze raz składu mojej pracy, potem przesłał mi do korekty. Przy tym
starym systemie (koszty korektorów, koszty druku i rozsyłania pism) nakład pracy
wydawcy był duży, zysk dla wydawcy był uzasadniony.

Dziś jest inaczej. Autorzy wysyłają prace gotowe do druku, nie ma składu ani
korekt. Zamiast drukować można sporą część rzecy publikować w internecie. To
wszystko nie wymaga jakiegos wielkiego wydawcy.

Fakt dodatkowy: koszt recenzowania prac zwykle nie jest ponoszony przez wydawcę,
bo inni uczeni robią to za darmo.

W tej sytuacji wymaganie publikacji "u głównego wydawcy" jest bez sensu. A jeśli
uczony stworzył strony internetowe, publikowane wszystko jedno gdzie, a używane
masowo przez studentów, to co? Mniej punktów, bo nie dał komuś zarobić?

To wszystko dotyczy wszystkich nauk, zarówno przyrodniczych jak humanistycznych.

--------------------------

www.skubi.net/owen.html
www.skubi.net/rozliczenia.html

[dalatata]

stwierdzenie o tym ze nie ma dzis procesu redakcyjnego to po prostu wierutna
bzdura, wskazujaca ze jej autor nie ma zielonego pojecia, na czym polega
wydawanie ksaizek akademickich u porzadnych wydawcow.

za receznje wydawnicza dostaje sie forse (lub ekiwalent wiekszej forsy w
ksiazkach), bardzo dobrze, ze ksiazki nie sa dostepne za darmo w Internecie - sa
bowiem czyjas wlasnoscia i choc niewielkie, to jednak dostaje sie za nie
pieniadze. uwielbiam ludzi, ktorzy dysponuja moimi tantiemami. jak uczony sam
sobie publikuje, to znaczy ze sam sobie tez receznuje i wlasnie dlatego nie jego
nikt powaznie nie traktuje. mniej punktow, bo nie przeszedl rygorystycznych
recenzji (im lepsze czasopismo, tym rygorystyczniejesze recenzje).

i wlasnie dlatego sie to premiuje. mozna sie zastanawiac czy taka dysproporcja
jest sensowna (moim zdaniem nie), jednak dysproporocja powinna byc. co do tego
nie mam zadnych watpliwosci.

[skubi6]

Jestem informatykiem. Książek nie recenzowałem, ale artykuły w pisamch naukowych
i na kongresach - tak (przestałem pracować naukowo ładnych parę lat temu). Nie
dostałem za to żadnych pieniędzy i nie słyszałem, żeby moi koledzy coś dostawali
(może jestem jak ta prostytutka, co popełniła samobójstwo, jak się dowiedziała,
że jej kolezanki każą sobie płacić?).

Proces redakcyjny polega właśnie na braniu pod uwagę przez autora recenzji i
niczym innym (nie ma juz korekty, skladu drukarskiego). Owszem, proces
redakcyjny jest pracochłonny, ale nie wydawca za to płaci. Przynajmniej w tych
przypadkach, z którymi się spotkałem.

Camera ready copy, proceder, który zmniejsza niemal do zera koszt publikacji -
dla mnie to nie jest proceder związany z gorszymi publikacjami, tylko po prostu
proceder powszechny, co najmniej w aktach kongresów. Po prostu nie spotkałem się
z żadnym innym procederem (z wyjątkiem moich pierwszych artykułów, które
wspominam z rozżewnieniem, bo młodość zawsze wspomina się z rozżewnieniem - ale
wtedy, to jako autor nawet raz dostałem nadbitki; wtedy internet nie był
powszechny, jeśli komuś chciałem pokazać swój artykuł, to nie wysyłałem mailem,
tylko wysyłałem nadbitkę; wtedy rola wydawców była naprawdę duża).

Co do artykułów naukowych, to płatny dostęp do nich jest nonsensem jeszcze z
takiego punktu widzenia: z tych artykułów korzystają przede wszystkim uczeni
(ewentualnie studenci, czyli przyszli uczeni). A więc opłaty idą z kas
instytutów (głównie państwowych).

Zamiast płacić porządnie naukowcom i wymagać za to, by powszechnie udostępniali
swoje osiągnięcia, płaci im się marnie, potem dodatkowo płaci się za dostęp do
czasopism.

To miało jakiś sens przed internetem. Wtedy istnienie porządnej papierowej
biblioteki naukowej było po prostu konieczne (nie było rozwiązania
alternatywnego). Za druk czasopisma, za jego skład (zecerów) trzeba było
zapłacić w takiej czy innej formie. Dziś cały system płatnych czasopism z kodami
dostępu, z abonamentem opłacanym przez bibliotekę, jest po prostu ekonomicznie
zbędny.

Państwo powinno raczej promować eliminowanie tego systemu, a nie jego utrzymywanie.

Jedyną rzeczywiście użyteczną rzeczą jest tu recenzowanie. Trzeba oddzielić
recenzowanie od całej reszty, która dziś jest w dużym stopniu zbędnym balastem.

Nie jestem ekstremistą. Wcale nie chcę, zeby ktokolwiek zabraniał naukowcom
publikowania drogich monografii. Ale państwowy system po prostu nie powinien
tego promować.

[adept_ltd1_net]

ja bym tam unikał generalizowania - jak ja mnie tak, to wszędzie...

a ja np. nie wydałem jeszcze nic w ten sposób (mówię o tekstach naukowych) -
zawsze była recenzja, korekta-adiustacja wydawnicza, korekta autorska o druk...
i to w ojczyźnie (poza ojczyzną też) i ostatnimi laty...

[dalatata]

czasopismna to co innego niz ksiazki.

ale nie dosc ze jest zazwyczaj redakcja technicza, to na dodatek korekta.
naprawde nie wiesz o czym mowisz

[charioteer]

W humanistyce nie ma doniesien zjazdowych. Nawet jezeli w nazwie jest conference
proceedings, to jest to zazwyczaj redagowany tom artykulow, bardzo czesto z
normalnym procesem recenzyjnym.

[adept_ltd1_net]

a doniesienia na kolegów i koleżanki???

[charioteer]

Adept !!! To sie publikuje w tajnych materialach...

[adept_ltd1_net]

no ale bez recenzji...

[charioteer]

Recenzja moze byc, ale bez korekty...

[charioteer]

Proponuje publikowac w PNAS. Opcja open access kosztuje jedne $1200 od artykulu.
Nie watpie, ze skubi wie, o czym mowi i ma na to pieniadze z grantu, oplaconego
przez podatnika.

Bez skladu i korekty to mozna drukowac w vanity press. Jak sie zaplaci, to
wydrukuja wszystko. Tylko trzeba dostarczyc camera-ready copy.

Język polski - niepożądany

[opornik4]

Oczywiscie, ze tak.
W dalszej przyszlosci, jezykiem europejskim ma byc bardzo ubogi
zreszta angielski.
Do tego czasu - pelnej "europeizacji" beda funkcjonowaly: angielski,
niemiecki, hiszpanski, moze uda sie jeszcze Francuzom obronic swoj
- inne bedzie sie pomalu eleminowalo.
Swoja droga, czytajac wiekszosc komentarzy na forum Publicystyka -
zastanawiam sie, po co Polakom swoj jezyk? Nowe pokolenie nie ma
wcale apetytu na Polskosc, chce byc EUROPEJCZYKIEM. Jet gotowe
sprzedac swoja tozsamosc za obietnice pelnej michy.

Angielski - przymusowo i to dla kazdego uczonego

[adam02138]

Ja osobiscie sie zgadzam ze humanistyka wychodzaca poza granice
kraju powinna byc promowana. Autor myli nauke z kultura, czy
ksztaltowaniem postaw. Cytowany na przyklad Gombrowicz, z tego co
wiem, nie byl profesorem.

Pisanie monografii, to nie pisanie podrecznikow. Jest to literatura
dla specjalistow. Czy to historia, literaturoznawstwo, czy
jezykoznawstwo polskie. Specjaisci powinni umiec czytac i pisac po
angielsku. Wlasciwie powinien to byc wymog dla kazdego kto chce
pracowac na uczelni jako pracownik naukowy. Dlaczego? Bo nauka
wymaga globalnego otwarcia, konkurencji i wymiany mysli, nawet
humanistyka. Trzeba promowac humanistow ktorzy chca dotrzec nie
tylko do humanistow w Polsce, ale rowniez do tych na swiecie, i
zarazem chca sie uczyc od humanistow w innych krajach.

Jezeli zas ktos chce pisac podreczniki, ksiazki dla szerokiej
publicznosci, prosze bardzo - i powinno to byc promowane, nie tylko
w naukach humanistycznych. Nie rozumiem dlaczego rozmowca nie uwaza
ze znajomosc fizyki jest tez czym wartosciowym dla narodu. O fizyce
tez mozna pisac wykwitna polszczyzna.

Niestety mam smutne wrazenie ze niektorzy humanisci chca byc
traktowani po macoszemu, nie chca wymiany mysli na poziomie
swiatowym. Zamiast byc uczonymi, autor chce by humanisci byli
dydaktykami, sumieniami, czy czyms tam, narodu. A ja wolalbym zeby
byli naukowcami nie bojacymi sie weryfikacji w skali calego swiata.

[wuk4]

Mam wrażenie, że stopień i metody anglicyzacja obecnie o nie bo
przewyższyły germanizację w wydaniu Hakaty i Bismarcka czy
rusyfikację w wydaniu Nowosilcowa albo Paszkiewicza. To nędzne
pikusie w porównaniu do dzisiejszych anonimowych anglicyzatorów.

[dalatata]

adamie, najpierw nalezy rozroznic (Glowinski tez tego nie robi) - publikowanie
ksiazek i artykulow. te pierwsze bowiem wydaje sie po to, by wydawca (i autor)
na nich zarobili, te drugie pisze sie po to, by zdac sprawe z wlasnych badan.

szanse na to, ze miedzynarodowe wydawnictwo opublikuje monografie badawcza o
Norwidzie, Kochanowskim czy Reju, sa nikle, by nie powiedziec zerowe. Coraz
mniej wydawnictw publikuje monografie badawcze, a kazdy kto kiedys opublikowal
ksiazke, wiec ze pierwsze pytanie ktore wydawca zadaje to to, czy ksiazkka sie
sprzeda w USA. Kochanowki i Rej to nie sa tematy gorace na swiecie. nie
opublikuje tego nikt.

czym innym jest publikowanie artykulow w czasopismach naukowcyh. ja tutaj nie
mam watpliwosci, ze rowniez polonisci powinni publikowac na siwecie. nie dlatego
ze tak jest dobrze, tylko dlatego, zeby poddac sie ocenie srodowiska
literaturoznawcow swiatowycych. Polska polonistka jest zapatrzona we wlasny
pepek, a prof. Glowinski to sankcjonuje. i przy 16 cytatach miedzynarodowych wg
PoP jego wynik miedzynarodowy jest dosc mizerny.

[adept_ltd1_net]

pozwalam sobie powtórzyć się... (dodam, że Głowiński od lat 60. jest przykładem
otwarcia na świat, więc...)

a już myślałem, że rozpalę w kominku, założę kapcie i włączę sobie Mozarta...
1. Głowiński ma publikacje w trzech (poza polskim) językach
2. już kiedyś mówiliśmy, jak PoP indeksuje polskich naukowców... przecież w
zasadzie nie ma polskich prac literaturoznawczych, w których się nie cytuje
Głowińskiego,
3. co do międzynarodowości recenzji, to już mówiliśmy o tym wielokrotnie i ja
cały czas proszę o nazwiska recenzentów światowych, którzy zrecenzują tekst o
np. Reju... - bo piszesz są, ale ja ich nie widzę... (więc płaszczyzna
porównania jest tylko prestiżowa, PL i T2 trzymają taki poziom, że jednak byle
co się tam nie ukazuje... i dla światowego polonisty zaistnieć tam jest tym,
czym dla naszego w szerokim sensie przyrodoznawcy Nature...). No i sorki, ale
specjalista europejski nie zajmujący się Rejem nie będzie mógł kompetentnie
zrecenzować tekstu - będzie mógł powiedzieć, że jest jakoś napisany i jakoś ma
się do wiedzy o europejskim odrodzeniu i tyle...
no ostatni przykład nie jest w porządku - bo znów do granicy postkolonializmu
jasne, ale jeśli ja np. napiszę o tych problemach u Staszica to jest j.w.
po prostu trzeba różnicować - polski teoretyk nie będzie miał problemu, historyk
będzie miał.
no ale przede wszystkim jest to kwestia czytelnika... ja wolę być czytany jednak
przez szersze grono.

[dalatata]

mowilismy. powiem wiec to.

zagladnalem na storny PL. nawet nie ma instrukcji dla autorow, a spisy tresci
zawieraja glownie teksty polskie. sorry, to jest swietne czasopismo poslkie.
swietne, ale polskie. o miedzynarodowosci nie ma mowy.

[adept_ltd1_net]

wymagania dla autorów są w piśmie...

no ale ja bardzo przepraszam - w tym przypadku to o czym piszesz, znaczy tylko
tyle, że autorzy spoza Polski rzadko się nadają... ale są tam, naprawdę, czytam
każdy numer...

[dalatata]

kurde, wez mi nie sciemniaj adept. zyjemy w 21 wieku, gdzie ja mam prawo
oczekiwac jako prof. zza granicy, zeby mi czasopismo napisalo co, jak i gdzie
mam wyslac. jesli publikowac moga tylko ci, ktorzy juz dostali pismo, to to jest
zascianek, a nie powazne czasopismo (wg glowisnkeigo - swiatowe).

i zeby nie byulo. w pprownaniu z innymi czasopismami w Polsce, PL to jest
mistrozstwo swiata.

a jak sie w PL zaczna zdarzac na co dzien, to ja ci nawet poweim ze to jest
swietne czasopismo. n arazie to jest swietne czasopismo jednego srodowiska. a
szkoda.

[adept_ltd1_net]

ja ściemniam (kurde)???

no chyba nie sądzisz, że profesor spoza Polski chce pisać do pisma, którego nie
ma w ręku, i nie wie, jak ma pisać... (ale ok - to niedopatrzenie redakcji, no
ale przegląd treści jest po polsku i po angielsku...)

reszty nie pojąłem - to znaczy, co się ma zdarzać i co to znaczy, że PL to pismo
jednego środowiska? jakiego??? - no polonistycznego, ale wiesz, to pismo jest
poświęcone (od początku) historii literatury polskiej, więc czyje ma być???

[dalatata]

na internecie nie ma niczego po angielku. spisu tresci tez nie.

PL to recenzje srodowiska PL, a teksty pasujace do obrazuswiata tegoz
srodowiska. inazcej nie da sie. dopoki bedziecie sami sobie wszystko recenzowac,
z zewnatrz nikt nie przyjdzie. ale po co, skoro to juz swiatowe czasopismo, nie?

[adept_ltd1_net]

a jest... i też po angielsku opis pisma...

no ale do cholery (pozwolę sobie), kto ma to nam recenzować, od pół roku cię
proszę o wskazanie, kto ma to recenzować - nam, ze świata, kosmosu etc.??? 5
nazwisk poproszę i już będę pokorny...

a poza tym, to ja przepraszam, ale wg ciebie pisma w świecie, to nie mają obrazu
świata własnego??? i profilu??? eee...

[dalatata]

profil maja - tematyczny lub metodologiczny. nie mam z tym trudnosci. PL ma na
dodatek profil srodowiskowy. mnie to przeszkadza.

[adept_ltd1_net]

no ale co to znaczy środowiskowy?

[dalatata]

to znaczy nie wychodzacy poza kilka uniwersytetow (wszyscy je znamy). w ciemno
jestesmy w stanie poweidziec kto jest w redakcji, kto jest recenzentem. ci sami
ludzie od lat, z kilkoma dodatkami.

[adept_ltd1_net]

hm, no ale kto inny ma to robić na takim poziomie, wskaż na takich ludzi???

[dalatata]

kurde, to teraz chcesz juz powiedziec, ze to nie tylko to ze ciebie nie ma kto
zrecenzowac, ale calej polonistyki. bez jaj adept. idziesz w zaparte.

[adept_ltd1_net]

nie używam kwantyfikatora - całej... no i wiele razy napisałem, że są takie
fragmenty, które można recenzować: zwłaszcza teoria literatury, ale np.
gombrowiczologia (pisze o tym Głowiński), ale literatura polska ma trochę więcej
nazwisk i tekstów... ;-)

[adept_ltd1_net]

a co tam, jak szaleć to szaleć... ;-)

Dalatata - to zdanie mnie poraziło... "sorry, to jest swietne czasopismo poslkie.
> swietne, ale polskie. o miedzynarodowosci nie ma mowy" - bo ja myślałem, że
chodzi nam o to, by było świetne... ale wychodzi, że ma być międzynarodowe...
tylko powtórzę - jako że jest to czasopismo poświęcone polskiej literaturze (tak
ma zapisane) to wymóg międzynarodowości tylko by pogorszył poziom...

[dalatata]

dwie rzeczy. to glowinski mowi o tym ze to swiatowe czasopismo. ladny mi swiat,
skoro nie ma nikogo spoza poslki w redakcji.

a co do dobrosci, to powszechnie uwaza sie (ja zreszta rowniez), ze jakosc
osiaga sie nie przez to ze jedno srodowisko sie recenzuje nawzajem (w PL tak
pewnie jest), a recenzuja sie ludzie z przeroznych srodowisk. i jak PL bedzie
tak mial, to ja ci powiem, ze to jest po prostu dobre czasopismo. bez kwalifikacji.

[adept_ltd1_net]

1. zaproponuj, kto kompetentny mógłby tam zasiadać... tak, by to miało sens...
2. no my też jesteśmy w świecie (jednak) i do pisma tego piszą ludzie spoza Polski,
3. no tu coś jest na rzeczy - to znaczy recenzuje środowisko PL (ale to są
wyselekcjonowani najlepsi)

[dalatata]

ja nie jestem literaturoznawca, adept. z jezykoznawcow, socjologow, antopologow
zajmujacych sie polska moglbym zaproponowac paru. do nich wiekszosc polskich
etnografow nie ma startu.

jestesmy w swiecie. ale to nie znaczy ze jestesmy swiatem.

za chwile mi powiesz ze srodowisko PL przyznaje dozywotnio status GURU
SWIATOWEGO z dogmatem o nieomylnosci.

[adept_ltd1_net]

ależ w pełni się zgadzam - przecież ja piszę tylko o literaturoznawstwie
polonistycznym (ta kwestia u Głowińskiego wzburzyła cię),
w przypadku tegoż - jesteśmy światem (ale to dla mnie tu metafora i pojęcie
względne), ale wiesz, w związku z ostatnim zdaniem, to absolutnie się mylisz -
co do tego, co powiem ;-)

[ford.ka]

> szanse na to, ze miedzynarodowe wydawnictwo opublikuje monografie
badawcza o Norwidzie, Kochanowskim czy Reju, sa nikle, by nie
powiedziec zerowe. Coraz mniej wydawnictw publikuje monografie
badawcze, a kazdy kto kiedys opublikowal ksiazke, wiec ze pierwsze
pytanie ktore wydawca zadaje to to, czy ksiazka sie sprzeda w USA.
Kochanowki i Rej to nie sa tematy gorace na swiecie. nie opublikuje
tego nikt.
W dobie print on demand i tekstow elektronicznych takie myslenie
jest dosc przedpotopowe, zeby nie powiedziec postkolonialne. Pytanie
podstawowe juz teraz brzmi przeciez tak naprawde nie, czy ktos to
opublikuje, tylko czy ktos kupi, kiedy juz bedzie opublikowane.
Jesli jest potencjalny nabywca, wydawca sie zawsze znajdzie. Skoro
znikaja techniczne ograniczenia popytu, po co ograniczac go
sztucznie mozliwosciami "powaznych" wydawnictw?
Oczywiscie, to znaczy, ze mozna bedzie opublikowac wlasciwie
wszystko, ale czemu nie? Mozna ze sporym prawdopodobienstwem
zakladac, ze teksty o zerowej wartosci spotkaja sie z zerowym
odzewem i pozostana w formie elektronicznej w komputerze autora jako
niespelniony potencjal.
Bedzie z tego taki zysk, ze na stronie internetowej www.ganges.com
znajdziemy wszystkie mozliwe opcje do zdrukowania lub zamowienia.
Tak naprawde przeciez niepotrzebna jest nawet forma drukowana,
ksiazke mozna dystrybuowac w wersji elektronicznej. Liczy sie
przeciez pomnazanie wiedzy, a nie urobek na polce, zreszta jeden
egzemplarz dla siebie mozna zawsze wydrukowac i oprawic.
Obok siebie bedzie ksiazka po mandarynsku i po polsku, prof. z MIT i
mgr z Uniwersytetu Boleslawa Wstydliwego. Nie znaczy to, ze ten
drugi bedzie mogl liczyc na takie samo zainteresowanie, ale
przynajmniej bedzie mogl stanac na tym samym forum i od wartosci
jego tekstu (a przynajmniej dostepnego za free fragmentu i
streszczenia) bedzie oceniana jego praca.
Wazne bedzie to, zeby wejsc do dystrybucji - ale to juz dzisiaj
zalatwiaja ksiegarnie internetowe - i do obiegu. Tutaj pileczka jest
po stronie autora, jego zadaniem jest przekonanie kolegow z
dziedziny i bibliotekarzy, ze napisal cos waznego.
O ile moge sobie pozwolic na jeszcze odrobine prorokowania - z
czasem dojdzie do tego, ze powazne wydawnictwa naukowe beda wydawac
ksiazki, ktore juz sie sprzedaly w sieci i znalazly odbiorce.
Wydanie bedzie uwienczeniem kariery w gustownej i eleganckiej
twardej oprawie z logo OUP.
Znika tu co prawda tak cenny element oceny jakosci naukowej
(recenzenci wydawniczy pomra z glodu, cudowny system peer review
trafi do kosza...) ale wkrotce powstanie przeciez konkurencyjna
strona www.nile.com ktora bedzie miala rade redakcyjna i reviewers
(oczywiscie, wszystko za procent od sprzedazy, choc i tak beda
wyludzac granty od panstwa ;) i profesora z Kielc czy Radomia nie
dopusci, ale takie sa juz uroki wolnego rynku nauki ;)

PS Oczywiscie, w Polsce dostep do owych stron beda mieli wylacznie
doktorzy habilitowani ;)

[dalatata]

w dobie print on demand, zapewniam pana ze nie opublikuje pan niczego takiego w
routledge, palgrave, sage i paru innych. a dlaczego warto u nich? a dlatego ze
maja najlepszy marketing i dystrybucje, proces recenzyjny i edytorski.

ja zyje jeszcze w systemie gdzie ksiazka drukowana jest wazna. ale moze niedlgo
tak ni ebedzie. tak jak sa dobre czasopisma, sa tez dobre wydawnictwa. ja wole w
tych dobrych i to nie tylko ze wzgledu na ego.

[adept_ltd1_net]

ze względu na id???

[dalatata]

i co sie wymadrzasz :-)

[adept_ltd1_net]

bo lubię ;-)

[charioteer]

Palgrave tez juz wprowadzil print on demand.

[dalatata]

alez wszystkie wprowadzily to. tyle ze nadal trzymaja standardy.

[ford.ka]

Ja ich nie skreslam, niech sobie istnieja i dalej odwalaja dobra
robote. Jak napisze cos genialnego, sam pewnie bede do nich pukal.
Ale to jest bardzo (coraz bardziej) waski mainstream, gdzie nie ma i
miec nie bedzie miejsca na cokolwiek rzadkiego ("co sie nie sprzeda
w USA"), na co jednak bedzie popyt pokrywajacy koszta ksiazki w
wersji POD czy elektronicznej.
Z tej czworki wartosciowych cech liczy sie dzisiaj wylacznie
marketing i edycja. Recenzje schodza na drugi plan, skoro mozna
wydawac wiecej ksiazek przy relatywnie niskich kosztach, mozna
zaryzykowac i pozostawic ocene czytelnikom. Jak nie kupia, mala
strata - na pewno nieporownywalna z drukiem chocby sygnalnego
nakladu. Dystrybucja na poziomie ustawienia programu, by po
zaksiegowaniu wplaty dawal dostep do downloadu, staje sie zadaniem
dla jednego srednio rozgarnietego chlopaka od IT.
Obawiam sie, ze myslenie w kategoriach starych dobrych wydawnictw
itd jest juz dzisiaj czyms rownie zabawnym jak funkcjonujacy w koncu
XV wieku zwyczaj recznego przepisywania dla prawdziwych koneserow
ksiazek drukowanych ("bo druk zabija ducha ksiazki!").
Upieramy sie, by ksiazki od poczatku do konca (chyba ze ktos robi
recznie notatki, ale wiekszosc skanuje albo fotografuje zrodla ;)
tworzone w komputerze, na koncu procesu publikacji jednak poddac
obrobce w pietnastowiecznej technologii. Nie potrafimy think outside
the box, tylko nie mamy (swiadomie sie tu zaliczam, ja tez lubie
ksiazki ;) jeszcze tego swiadomosci.
Proste pytanie - woli Pan czytac dobre ksiazki czy ksiazki z dobrych
wydawnictw?

[dalatata]

widzi pan, ja nie jestem w stanie przeczytac wszystkiego. i mysle ze moich
ksiazek nie sa w stanie wszysytcy przeczytac. no to ide do wydawnictwa ktore mi
zapewnia dystrybucje (i podwyzke pensji). i najpierw szukam w takich
wydawnictwach. proste nie?

[ford.ka]

No sie w koncu wyjasnilo, dobre wydawnictwa sa dobre, bo zapewniaja
podwyzke pensji. Byt okresla swiadomosc, jednak Marx naprawde nie
byl taki glupi ;)

[dalatata]

janse ze nie byl taki glupi.

natomiast bardzo prosze nie odwracac kota ogonem. dobre wydawnictwa nie
zapewniaja kasy, bo one sa kase-zapewniajace-wydawnictwa. one daja kase, bo one
sa dobre.

ja niedawno opublikowalem tekst w polsce. taki sobie. dzien go kompilowalem,
poszlo i co? i nawet to do recenzji nie poszlo. w Sage'u to niemozliwe. i
wlasnie dlatego za Sage'a jest podwyzka a za shitwater UP nie.

i jeszcze raz: jak na polskiej uczelni czyjakowliek pensja bedzie zalezala od
jakosci publikacji, to sobie pogadamy o dobrych wydawnictwach.

[ford.ka]

Ja nie odwracam kota ogonem, ja juz dawno zmienilem temat, tylko Pan
tego nie zauwazyl. Prosze sie nie obrazac, ale lingwisci tak maja.
Wiem, pracuje z setka lingwistow i mam to na codzien. Spritus flat
ubi vult, a scislacy biegna dolem. "Ale przeciez to jest dyskusja na
temat punktacji monografii pisanych po polsku, wiec jak mozna
zmieniac temat?" Mozna.
Jak Pan potrzebuje podparcia cytatem z klasyka, sluze: "trzeba z
zywymi naprzod isc, po zycie siegac nowe, a nie w umarlych laurow
lisc z uporem stroic glowe". Sage to wprawdzie nie laur, ale tez sie
sprawdza. Jako przyprawa.
Zastanawianie sie na "dobroscia" wydawnictw w tworzacym sie wlasnie
na naszych oczach swiecie, w ktorym nowe kanaly dystrybucji i nowe
formy "pakowania" tekstu otwieraja zupelnie nowe mozliwosci, jest
zadaniem wylacznie dla historykow nauki. Rownie przydatnym w
codziennej praktyce jak debata o tym, czy tysiace listow, jakie
wymieniali miedzy soba humanisci w XV wieku, to byl wowczas sensowny
sposob rozpowszechniania wiedzy. Jesli udowodnimy, ze tak, zacznie
Pan pisac recznie do wszystkich potencjalnych czytelnikow?
To juz jest czas przeszly i Pan pewnie pierwszy sie o tym przekona,
kiedy wyczyta Pan z kolejnych guidelines w temacie ocen, ze "teksty
na papierze nie sa w ogole punktowane, bo to niszczenie srodowiska
naturalnego, a liczy sie eco-friendliness. Od dzisiaj licza sie
wylacznie publikacje online (oczywiscie: byle na odpowiednich
stronach)."
Jeszcze pare lat temu pewnie bym tu dodal, ze ja tego nie dozyje,
ale dzisiaj nie jestem taki pewien. Moze wlasnie dozyje, a co wiecej
te "czasopisma polonistyczne na swiatowym poziomie", ktore strasza w
tej dyskusji, pojawia sie wlasnie w sieci i beda na tyle
interaktywne, ze teksty beda automatycznie tlumaczone na
piecdziesiat jezykow, niezaleznie od tego w jakim powstal oryginal.
Jako lingwista zajalby sie Pan moze tworzeniem odpowiedniego
oprogramowania zamiast papier brudzic. Mysle, ze gdyby sie to Panu
udalo, dostalby Pan o wiele wieksza podwyzke niz za piec ksiazek
wydanych u Routledge'a i moze ktos nawet zapamietalby Pana nazwisko
na dluzej niz najblizsza dekada.

[dalatata]

no to sie przekonamy, niestety mysle ze choc Kwartalnik Neofilologiczny bedzie
tlumaczony na 100 jezykow, nadal bedzie tak ze wielu w nim tekstow nie warto
nawet w jednym jezyku napisac, nie mowiac o czytaniu. a co do nazwiska, moze
zapamietaja, moze nie, cholera wie.ja jestem optymistyczny, podejrzewam ze
laskawy Pan raczej mysli ze mi ksiazki juz na przemial niosa.

ale skoro laskawy pan mi daje prztyczka w nos, to ja oddam. ja sie moze nie znam
i niepotrzebnie zastanawiam (mnie sie wydawalo ze to pan sie zastanawia, ja
raczej dosc pewny jestem), ale to ja mam jeden etat i obowiazki dydaktyczne 2
godz tygodniowo i to w jednym tylko semestrze. podejrzewam tez ze z moja
profesorska pensja tez sobie niezle radze.. mysle ze na tej mojej pewnosci
wygrywam ja, aczkowliek to 'czlwoiek', a nie 'profesor' czy 'adiunkt' brzmi dumnie

i widzi pan, w ostatecznym rachunku, pana taktyka podwazania tych dobrych,
koniecznie w cudzyslowie, nie dziala. pan mi mowi co bedzie za iles tam lat, a
ja mowie o mojej pensji teraz. i niech pan te wszystkie sejdze i rautledze
kontestuje, co panu zostalo, nie?

ograniczalem sie w zlosliwosci, jak zajdzie potrzeba, moge rozwinac skrzydla.

dobranoc.

[ford.ka]

Jeśli swoją działalność sprowadza Pan do wysokości pensji i tego, że
się Pan nie przemęcza, to gratuluję sukcesów. Każdy ustala miarę
swojego szczęścia. Miłe jest także to, że jeśli nie lubi Pan
studentów, nie musi się Pan z nimi zbyt często spotykać.
Jeśli wizja nauki, w której nie ma znaczenia, co się pisze, bo i tak
nikt tego nie zrozumie i ma to dokładnie zerowy wpływ na
rzeczywistość, byle się ukazało w dobrym piśmie czy wydawnictwie,
Panu odpowiada, też fajnie. Świat powinien być w większości
zaludniony przez ludzi zadowolonych z siebie i świata. Paru się
przydaje niezadowolonych, bo oni go popychają do przodu, ale wśród
samych niezadowolonych trudno żyć.
A jak się któraś z moich futurologicznych przepowiedni sprawdzi,
przecież świetnie się Pan dostosuje, tak jak już wiele razy Pan to
zrobił, więc nie ma się czego bać, a zastanawiać się na zaś nie
warto. Dobranoc! Spokojnych snów!

[dalatata]

he he. nie, rzeczywiscie dzialalnosc naukowa odbywa sie dla idei poszukiwania
prawdy i siedzienia z ulubionymi studentami.i wlasnie widac jak ci wszyscy
sfrustrowani polscy naukowcy popychaja nauke swiatowa.

a co do nastepnego pana postu, prosze sobie kontestowac do woli. tylko po co sie
legitymizowac tym, co pan kontestuje?

PS

[ford.ka]

Z Sagem sie w zyciu nie spotkalem (chyba nic z mojej dzialki
istotnego nie wydali, albo musze szukac dalej), ale z Routledge'a
raz mnie zaprosili do zbiorowki, (wydali, a potem wznowili w
paperbacku, wiec chyba nawet ktos to kupil) a raz dalem artykul w
jednym z ich pisemek. To teraz juz sobie moge kontestowac?

[adept_ltd1_net]

no właśnie, ale ta wizja nie pozwala oceniać nauki, a o to tu toczymy boje...
a swoją drogą, jeśli padło "postkolonializm", to przecież obie perspektywy:
tylko my i nic więcej (ta perspektywa, podkreślam, jest obca Głowińskiemu!) bądź
- tylko inni, światli, europejczycy, więc obie te perspektywy są konsekwencją
postkolonialnych kompleksów i przyznam, że obie mi się nie podobają, bo do
niczego nie prowadzą...

[ford.ka]

Czy w nauce chodzi o to, zeby oceniac?

[adept_ltd1_net]

no to na inną dyskusję... ale tu była debata o ocenie...
dodam (bo taki mi tu brzmi podtekst), że postmodernistyczna też ma swoje
mechanizmy oceniania...

[dalatata]

niestety na tym polega na przyklad moja praca. ocenia sie mnie. od tego zalezy
moja pensja. jak sie postaram bedzie wieksza. jak sie nie postaram moga mi ja
nawet obnizyc (niesamowite nie?). ja nie mam komfortu publikowania w shitwater
university press, czy paru innych, ktorych nazw nie wymienie.

i moge sobie rozwazac do konca zycia, czy tak jest dobrze czy zle. fakt jest
taki, ze jako pelny profesor na uniwersytecie w UK jestem nieustannie oceniany.
komfort warunkow pracy (np. b. niskie obowiazki dydaktyczne) wiaza sie z tym, ze
musze pisac, zdobywac pieprzone granty i publikowac nie w Glogow UP, ale w Sage.
rozwazania o zasadnosci uznania sage za lepsze wydawnictwo od glogowa pozostawie
koledze ford.ce. mnie nawet nie stac na to zeby liczyc na deklarowana rownosc
dowolnej pubolikacji (nikt w to nie wierzy)

[adept_ltd1_net]

no ale przekaz tekstu nie dotarł do ciebie za bardzo...
'rozmówca' nigdzie nie dyskwalifikuje fizyki, wypowiadał się tylko na temat
specyfiki pisania w humanistyce....
dalej - już o tym dyskutowaliśmy: czy celem naukowca ma być publikacja po
angielsku, czy publikacja dobrego tekstu??? wg mnie to drugie. Głowiński zwraca
uwagę na to, że w różnych dyscyplinach jest różnie i z wielu powodów polonista
ma mniejszą motywację, by pisać po angielsku, gdyż:

1. nie znajdzie odbiorcy swojego tekstu (Głowiński wskazał na Gombrowicza, gdyż
to jeden z nielicznych polskich jakoś tam znanych pisarzy), pokaż mi tych
specjalistów z Zachodu czekających na nasze teksty... (tych kilku, których znam,
zna j. polski i od nas się uczy, jak pisać o literaturze polskiej, więc ja nie
rozumiem, po co mam publikować po angielsku)
2. odetnie się od możliwych czytelników w kraju,
3. w żaden sposób takie publikowanie nie będzie wyznacznikiem poziomu tekstu
(nie ma po prostu w pełni kompetentnych recenzentów)
4. żeby było jasne - nic nie mam do znajomości języków, ale mogę sobie po
angielsku czytać, pisać listy i inne...
5. pozostaje więc ewentualne pisanie podręczników... i wprowadzeń, przybliżeń,
ale to nie jest nauka...

nie rozumiem wielu założeń twojego myślenia (to znaczy nie zgadzam się na nie) -
typu: humanista nie piszący po angielsku chce być traktowany po macoszemu,
przecież to bzdura... on najczęściej chce, by ktoś go przeczytał...
no i przede wszystkim - pisanie o naszej kulturze poza Polską to nie jest
kwestia tylko i wyłącznie czysto intelektualna, to jest sprawa polityki, i
pewnego umocowania pozaintelektualnego, którego nie ma...
Jak powstanie Katedra Studiów Polskich w USA i jeśli będzie mocna, to coś się
zacznie dziać w tej sferze...

[charioteer]

Humanistyka i nauki spoleczne nie sa dziedzina jednorodna i nie da sie ustalic
jednorodnych kryteriow oceny, ktore satysfakcjonowalyby przedstawicieli
wszystkich nauk humanistycznych i spolecznych. Zwyczaje publikacyjne historykow
i psychologow roznia sie diametralnie i nigdy nie bedzie wspolnych kryteriow
oceny, ktore zadowola jednych i drugich. Jedni produkuja przede wszystkim
monografie, drudzy publikuja artykuly w czasopismach miedzynarodowych, a
przynajmniej powinni.

Jednak humanistyka i nauki spoleczne to nie tylko etos, funkcja kulturotworcza i
sprawy lokalne, jak widzialby to Glowinski. Nie widze powodow, dla ktorych
filozof nie moglby publikowac w obiegu miedzynarodowym, wszak kondycja ludzka
jest uniwersalna, ale ja nie jestem filozofem. Jednak byli i sa filozofowie w
Polsce, ktorzy publikuja na miedzynarodowym rynku wydawniczym.

Jezyk opisu nie zalezy od dyscypliny, czy jest to polonistyka, czy pedagogika,
ale od tematyki. Zaden miedzynarodowy wydawca nie opublikuje monografii
poswieconej umiejetnosci czytania wsrod polskich nastolatkow, bo to sa sprawy
lokalne, ktore poza Polska malo kogo obchodza. Natomiast prace poswiecone lekom
szkolnym i agresji wsrod nastolatkow moga i powinny byc publikowane w
czasopismach miedzynarodowych.

Czy jezyk angielski powinien byc faworyzowany? Tak, jednak mysle, ze powinien.
Nie bez powodu najlepiej znanym na swiecie historykiem Polski jest Walijczyk
Norman Davies, a najlepiej znanym jezykoznawca polskim mieszkajaca w Australii
Anna Wierzbicka. Dla matematyka czy fizyka biegla umiejetnosc poslugiwania sie
jezykiem angielskim w pismie jest wazniejsza niz umiejetnosc obslugi komputera,
podczas gdy wielu polskich humanistow ma problemy z czytaniem po angielsku.
Prace z Polski czesto nie sa publikowane za granica nie ze wzgledu na lokalnosc
tematyki, ale ze wzgledu na brak znajomosci biezacej literatury i obowiazujacej
na swiecie metodologii badan. Tak, wlasnie ze wzgledu na epigonizm polskiej
humanistyki. Upieranie sie, ze Polacy nie gesi tylko te zapasc powiekszy.

Rozwiazanie proponowane przez Glowinskiego, by finansowac tlumaczenie waznych
prac na angielski jest szkodliwe. Bardzo dobra znajomosc jezyka angielskiego
powinna byc absolutnym wymogiem dla kazdego naukowca, rowniez dla polonisty. W
wymianie naukowej nalezy uczestniczyc osobiscie, a nie za posrednictwem tlumacza.

[adept_ltd1_net]

no pełna zgoda co do znajomości języka... (ale chyba np. w przypadku polonistów
nie tylko angielskiego, bo i - teraz chyba nawet bardziej - niemieckiego)

tylko to nie oznacza, że publikowanie w tym języka ma być istotą działalności
naukowej...

no i jest naprawdę grupa humanistów, którzy są absolutnie na bieżąco...

co do Wierzbickiej - to ona jest lingwistką, a nie językoznawczynią zajmującą
się j. polskim...
Davies - proponują ci kiedyś porównać amerykańską wersję książki o powstaniu
warszawskim z polską wersją i zobaczysz o co chodzi z tym pisarstwem i że nie ma
to nic wspólnego z poziomem naukowym (a nawet dokładnie odwrotnie, bo na tym
polegała praca historyka, by zainteresować kogoś swoim tematem).

no i filozofowie publikują po angielsku (służę przykładami), problem
pedagogiczny, który podałaś nadaje się do takiej publikacji, ale większość
problematyki polonistycznej - nie i o tym pisał Głowiński. I nie jest to
świadectwem zaściankowości tylko realności (zresztą pragnę zwrócić uwagę na
prace amerykańskiej ! slawistyki Ewy Thompson, która w kontekście
postkolonialnym pokazuje, że bezmyślny pęd na Zachód jest takim samym przejawem
zaściankowości, jak i praktyki zamknięcia).

[charioteer]

Do mnie dotarlo, jak wazne sa publikacje w jezyku polskim, kiedy napisala do
mnie studentka psychologii z drugiego konca Polski z prosba o przeslanie pracy.
Jednak publikacje w jezyku polskim bede traktowac jako sposob popularyzacji
wlasnych badan. Mysle, ze polonisci w podobny sposob mogliby traktowac
publikacje w jezykach innych niz polski.

Szczerze mowiac, nie wiem, jak to powinno byc rozwiazane w kategoriach oceny,
ale mysle, ze problem nie ogranicza sie tylko do humanistyki. Sprawa jest prosta
w naukach scislych, ale w przyrodniczych juz nie. Zupelnie inne mozliwosci
publikacyjne ma biolog molekularny, a inne ktos, kto zajmuje sie ekosystemem
Slowinskiego Parku Narodowego. To nie oznacza, ze ten drugi jest niepotrzebny.

> co do Wierzbickiej - to ona jest lingwistką, a nie językoznawczynią zajmującą
> się j. polskim...

A jaka jest roznica? Ci drudzy to RJP?

[adept_ltd1_net]

w pełni się podpisuję pod pierwszą myślą - popularyzacja (ale pisaliśmy o nauce)

z Wierzbicką - to mniej więcej tak, że chyba nikogo w świecie nie interesowałby
artykuł na temat Gwara owiec podhalańskich... ;-)

no może nie jest to najlepszy przykład, bo akurat to mogłoby zaskoczyć, ale
wiesz, co mam na myśli ;-)

[charioteer]

Bardzo cie przepraszam, ale to sa jak najbardziej naukowe artykuly. Raczej
chodzilo o popularyzacje pewnych rzeczy w pewnych srodowiskach, ale prace sa
nadal naukowe.

Mysle, ze gdyby Wierzbicka pisala o gwarze owiec podhalanskich, to bylaby nie
mniej cytowana ;-) W tym konkretnym przypadku liczy sie bardziej co ktos ma do
powiedzenia, a nie o czym mowi... A tak calkiem serio, moze chodzi o to, ze tej
gwary jest za duzo, a za malo innych rzeczy...

[dalatata]

ale to zalezy co ona napisze o tych gwarach, do cholery. rzeczywiscie, ja
slyszlaem setki referatow, w ktorych autorzy wymieniali roslinnosc u
Orzeszkowej, faune w Chlopach i cos tam jeszcze u Zeromskiego. i po wymienieniu
konczyli. to jednak nie jest nauka.

jak tekst o gwarze podhala bedzie polegal na wymienieniu glosek, tego nie
powinno sie opublikowac wcale.

[adept_ltd1_net]

no ale nie o to chodziło, jak to jest zrobione, tu się nie różnimy...

chodziło o to, że np. nikogo w UK, Bangladeszu, USA i na Grenlandii nie
zainteresuje nawet najbardziej nowoczesny postdekonetyduskuretc. tekst
poświęcony dajmy na to cyganerii warszawskiej z lat 40. XIX w. i tyle...

[dalatata]

kurde, a skad wiesz? sprobuj! jak mowia gorale:

assumption is the mother of all fuck-ups

[adept_ltd1_net]

a stąd, że choćby są to teksty nietłumaczone... a ja nie ma w sobie pasji
popularyzatora... i dlatego w tym przypadku nie będę próbował, mam ciekawsze
zajęcia...

[adept_ltd1_net]

swoją drogą - jeśli Miłosz, popularny po Noblu nie radził sobie z
popularyzowaniem polskiej kultury... czy może lepiej: wszędzie widział, jak ona
nikogo nie interesuje... to o czym my mówimy???

[dalatata]

adept, kurde, my nie mowimy o popularyzacji polskiej kultury. mowimy o nauce na
temat tej kultury. to jest co innego.

[adept_ltd1_net]

Dalatata, jeśli domagasz się ode mnie publikacji w innych językach (to zresztą
mam za sobą ;-), to wymagasz w istocie popularyzacji... bo nie będzie ani
kompetentnego recenzenta, ani kompetentnego czytelnika. Ale mnie to nie
interesuje...

[dalatata]

juz o tym napisalem. adept jako jedyna osoba na swiecie ktorej nie dasie
zrecenzowac na swiecie.....hmmmmm.... to ciebie zwolnimy z pisania po angieslku :-)

[adept_ltd1_net]

no ja dziękuję bardzo, zresztą rezygnuję ze zwolnienia, pisałem po niemiecku to
i po angielsku napiszę...
to był taki przykład - zresztą nienajlepszy z mojego punktu widzenia, bo i tak
zajmuję się tekstami, które mają kilka tłumaczeń (kilka - na kilkaset tekstów...)

[dalatata]

to jest sciema. przed chwila mowiles, ze nikogo nie zainteresuje. ja ci mowie ze
nie wiesz. bedziesz wiedziec, jak wyslesz.

[adept_ltd1_net]

jaka ściema, przecież dalej tak mówię...

plus - dla mnie takie wysyłanie to jest sprawa polityku kulturowej, a nie
nauki... bo wracam do ciągle kłopotliwej sprawy - kto mi zrecenzuje ten tekst???
od pół roku proszę o kilka nazwisk i nic...

[dalatata]

no wiec ja troceh nie wierze ze nie ma tych ludzi. a jako ze sie nie znam na tym
co robisz, to nie mam nazwisk.

jdnak caly swiat sobie jjaos radzi. i tylkok polonisci polscy maja problem. nie
kupuje tego.

[adept_ltd1_net]

No gdyby byli, to bym wiedział (możesz przyjąć, że zatajam tę wiedzę, no ale po
co???).

co do reszty - ależ to bardzo proste, w zasadzie (no może poza 10 osobami) nie
ma dobrych polonistów poza polską... więc - jeśli mówimy o ocenianiu, to musimy
poprzestać na wypracowaniu wewnętrznych reguł oceniania (jako poloniści), i
Pamiętnikowi wychodzi to, w moim przekonaniu, jak najlepiej.

[dalatata]

zgadzam sie prawie zupelnie, ale to detale.

glowinski proponuej nauke w zascianku. nasza nauka, nasz jezyk, albo bawisz sie
jak my, albo spadaj. mnie taki wizerunek nauki zupelnie nie odpowiada. glowniski
proponuje nauke na 'naszych' warunkach. to jest zaprzeczenie idei nauki.

[adept_ltd1_net]

to ja chyba czytałem inny tekst Głowińskiego, bo ja myślę, że on właśnie pisze,
by nie dominował w polskiej humanistyce wzorzec nauk ścisłych, bo to nie ma
sensu i on to - wg mnie dobrze - uzasadnił,

no ale jest jeszcze coś - przecież Głowiński od lat 60. jest tym który otwiera
polską naukę na Zachód (i jest tam cytowany zresztą), to on wprowadził do PL
dział przekłady! (jeszcze w latach 60...kiedy to było odważne), to on pisze
książki, które są w czołówce europejskiej myśli (problematyka odbioru dzieła
literackiego od lat 60.), to on pisze po angielsku, niemiecku i francusku (i w
takich językach plus rosyjski cytuje), to on robi najbardziej nowoczesne i
otwarte na świat pismo literaturoznawcze "Teksty", to on inicjuje serię
polonistyki zagranicznej w IBL-u (kilkanaście tomów), wystarczy??? po prostu nie
ten adresat tych wszystkich krytyk!

[dalatata]

ja nie mam problemu z tym, zeby nie obowiazywal model nauk scislych.

tyle ze jego argumentacja jest chybiona. przeciez on mowi ze o histroii polski
nie warto pisac po angieslku, o kulturze, folklorze. przeciez to sa bzdury na
kolkach. polska nie jest samotna wyspa na ajudahu skale do cholery, ktora rzadzi
sie wlasnymi prawami.

autor nowomowy po polsku twierdzi ze nie warto pisac o jezyku polskiej polityki
za granica?! kurde, przeciez to nie ma zadnego sesnu

[adept_ltd1_net]

hm, no ja wyczytałem tam, że warto publikować (tłumaczenia) - tych rzeczy, które
mogą zainteresować, ale to nie ma być fetysz... (i akurat kwestia nowomowy,
myślę, nadaje się do opisania po angielsku... (i Głowiński nie pisze, że nie).

Ja proponuję ci sięgnąć do amerykańskiego wydania książki Davisa o powstaniu
warszawskim i zobaczysz, dlaczego nie ma po co pisać po angielsku o historii
polski...

[dalatata]

co do tlumaczen, to ja proponuje zaprzestac sie uczyc jezykow. wszak mamy tlumaczy.

[adept_ltd1_net]

to były lata 60... - napisałem!

[charioteer]

adept_ltd1_net napisał:

> to ja chyba czytałem inny tekst Głowińskiego, bo ja myślę, że on właśnie pisze,
> by nie dominował w polskiej humanistyce wzorzec nauk ścisłych, bo to nie ma
> sensu i on to - wg mnie dobrze - uzasadnił,

To on moim zdaniem nie ma zupelnie racji z tym wzorcem. Do czesci nauk
humanistycznych ten wzorzec bardzo dobrze pasuje i generalizowanie, ze wzorzec
jest be, bo polonistom nie pasuje, nie ma zupelnie sensu.

Natomiast jezeli chodzi o to sformulowanie z projektu: "autorstwo monografii w
języku kongresowym lub w przypadku nauk filologicznych i historycznych w języku
właściwym dla danej dyscypliny, z wyjątkiem języka polskiego - 24 pkt", to ja
sie zgadzam, ze jest bez sensu. Z tego wynika, ze w lepszej sytuacji jest
balkanolog, ktory wyda monografie po chorwacku, niz polonista piszacy po polsku.
I to jest bez sensu.

[adept_ltd1_net]

Chario, ty też uprawiasz mistykę??? a gdzie tam jest napisane, że ten wzorzec
jest be??? hę??? tam chodzi tylko o tę drugą kwestię, którą uznajesz za słuszną...

[charioteer]

Sorry, to bylo w twoim poscie :P

[charioteer]

Drugi akapit w tekscie Glowinskiego...

Natomiast uwazam, ze argumenty, ktore on podaje sa od poczatku do konca chybione.

[adept_ltd1_net]

w moim wydaniu:

"W jakiejś mierze ten osobliwy produkt jest odbiciem tego, co jest właściwe
naukom przyrodniczym. Nie ulega wątpliwości, że w tej dziedzinie muszą
obowiązywać kryteria międzynarodowe i łatwo je wskazać, jest oczywiste, że
wyniki badań winny być ogólnie dostępne w świecie, czyli - w praktyce -
ogłoszone po angielsku."

więc jakby zupełnie inaczej... ;-)

[charioteer]

No ale ten akapit byl w kontekscie, nie? ;-)

[adept_ltd1_net]

no ale kontekst był taki, że są różne nauki i że to, co jest sensowne w jednej,
w innej niekoniecznie, nie???

[charioteer]

Zgoda, ale tego, co pisze Glowinski nie mozna odnosic do calej humanistyki. Ja
sie z tym nie zgadzam !!! Uwazam, ze jego wizja humanistyki jako calosci jest
szkodliwa.

[adept_ltd1_net]

no ale on nie pisze jednak o całej, nie???

plus - ja bym się domagał pisania po angielsku - ale nie jako miernika poziomu,
tylko jako pewnej polityki kulturowej państwa, dawania światu polskich
narracji... tylko, że to jest już polityka, którą należy prowadzić (np.
zakładając katedry polskich studiów). Fakt, że historyk polski opublikuje coś po
angielsku o tym, co się stało za króla Jana Olbrachta, nie będzie świadczyło o
szczególnym poziomie tego tekstu, tylko o to mi chodzi...

[dalatata]

a ja zostane przy swoim. zalezy co opublikuje. naprawde. wiem to z doswiadczenia
pisania o sprawach polskich.

[adept_ltd1_net]

ok - z zakresu dyskursów społecznych, politycznych tak... ja nigdzie nie mówię:
wszystko, całe itd. Jedyne o co mi chodzi, to uratowanie tego, co nie mieści się
w tych całościowych modelach, gdzie wszystko ma być po angielsku...

[charioteer]

Ale on uwaza, ze to, co pisze, odnosi sie do calej humanistyki !!! Wez takie zdanie:

"To rzecz jasna piękne i wspaniałe, gdy jakieś dzieło z zakresu nauk
humanistycznych zdobywa taką pozycję, zdarza się to jednak niezmiernie rzadko i
nie może stanowić kryterium oceny."

I to jest szkodliwe, bo jezeli wydasz monografie o polskim romantyznie w
Cambridge University Press, to powinna ci sie liczyc tak samo, jakbys ja wydal w
wydawnictwie PWSZ w Glogowie.

[adept_ltd1_net]

w Głogowie? no co ty? ;-)
no nie powinna, ale też nie powinno być tak, że mam ją wydać po angielsku i
wtedy dostanę 60 p. (choć nikt jej nie przeczyta), a jak po polsku to 12... choć
może zmieni paradygmat myślenia o romantyzmie...

[charioteer]

Mnie sie ta punktacja tak szczerze nie podoba z roznych powodow. Jak masz 60 do
12 to faktycznie jest kicha. Mnie ciekawi, kto bedzie ustalal, ktory wydawca
jest "ogólnoświatowy i kluczowy dla danej dyscypliny".

[dalatata]

a ja sie z tym nie zgadzam. ona powinna sie liczyc tak samo, jelsi beda
recenzenci kotrzy dla potrzeb oceny ja przeczytaja (tak bylo w ostatniej rundzie
Research assessment exercise w UK, przynajmnjiej takie deklaracje byly; wszyscy
wiemy ze w CUP jest lepiej). jesli przypisujesz punkty, to niestety CUP powinna
dostac kilkakrotnie wiecej niz Glogow UP.

[adept_ltd1_net]

to nie tak, zawsze będą płaszczyzny nieporównywalne

ja to widzę inaczej - wypracujmy taki system recenzyjny, że w Głogowie nie
wydadzą nic, co jest do kitu i co udaje naukę, i tyle...

Język polski - niepożądany

[thersites]

Witam,

polonista ze mnie żaden, więc i nie mam szczególnego powodu, by się za - to
prawda - często nieznającymi języków kolegami ujmować, jednak...
Drodzy/gie charioteer i dalatata: pomyśleć, że w niedalekiej przeszłości
przeciętny "przyrodoznawca" z aspiracjami starał się przynajmniej zachować
jakibądź kontakt z humanistami. Pewnie był on równie głęboki, jak mój -
humanisty - i sprowadzał się do przeglądania działu naukowego codziennej prasy,
ale - był. Wasza natomiast argumentacja dowodzi, że o humanistyce nie macie
najmniejszego choćby pojęcia. Krótko tylko:
1. Nie trzeba mieć szczególnego rozeznania w polskiej polonistyce, by wiedzieć,
kto to prof. Głowiński. I pewnie sporo tupetu, by przedkładać tłumaczenia choćby
w "Poetics" czy "New Literary History" nad stronnicowe komunikaty w - a jakże -
amerykańskich annałach woreczka żółciowego. Jeśli dalatato/charioteerze
będziecie mieli choćby cień szansy na stworzenie tego, co współtworzył w latach
70 i 80. Głowiński et co., a co zaczyna się właśnie doceniać na mitycznym Zachodzie.
2. By uprzedzić zarzuty: znam angielski, kilka innych języków kongresowych i dwa
martwe też. Zupełnie natomiast nie rozumiem anglocentrycznej obsesji Państwa.
O/w humanistyce pisze się także - niekoniecznie po to, by ukryć intelektualne
braki - po niemiecku, francusku, włosku itd. Nie ukrywam - anglosasów darzę
podziwem. Gdyby jednak Państwo na naukowych wywczasach w USA zadali sobie nieco
trudu, wylogowali się z jstora czy innego ovida, i poszli - ot tak - wiedzeni
ciekawością intelektualną do pierwszej lepszej księgarni, zauważyliby, że - i
właśnie w tym dostrzegam największą słabość mitycznej amerykańskiej (w GB jest
znacznie lepiej) humanistyki - szacowne Cornell czy California University Press
wydają prace autorów, którzy nie znają - chyba że poprzez przekłady - żadnej
prócz anglosaskiej tradycji intelektualnej. Proszę wybaczyć, że przywołam tych
tylko, którzy odmienili oblicze XX-wiecznej humanistyki: Heidegger, Habermas,
Foucault, Barthes, Derrida, Wittgenstein po angielsku napisali pewnie tyle co
Głowiński.
3. Otwierajmy się zatem na świat, drodzy koledzy Przyrodnicy, ale bądźcie
łaskawi i opanujcie angielski na poziomie wyższym niż koniecznym do opisu
wyników badań laboratoryjnych, chwyćcie za Petrarkę, Manna, Prousta czy - ten
powinien być Wam bliższy - Joyce'a w oryginale, a znajdziemy wspólnotę porozumienia.

Z poważaniem,
Thersites

[dalatata]

to moze pogadamy jak Glowinskiego zaczna tlumaczyc jak Habermasa, Wittgensteina
i Derride ok? i wszyscy go beda cytowac. poki co, z calym szacunkiem dla
Profesora, tak nie jest. byc moze szkoda ze tak nie jest, jednak nie jest. nie
mam tez specjalnych kompleksow dorobkowych wobec Profesora, ale to jest zupelnie
insza inszosc.

[adept_ltd1_net]

jak było powiedziane, Głowiński od dawna publikuje poza Polską. W latach 60
tworzył projekt badań literackich taki, jak w Niemczech (równolegle, nie
korzystając). Nie będą go jednak tak przekładać, jak wymienionych, bo zajmuje
się nikomu nie znaną polską literaturą...

[thersites]

Może po prostu: pogadajmy. Dezynwoltura, z jaką się Pan/i o jego dorobku
wypowiada, rzeczywiście świadczy o braku kompleksów, ale i o całkowitym braku
dystansu. Sądzi Pan/i, że w latach 70. czy 80., kiedy wraz ze Sławińskim tworzył
podwaliny tzw. polskiej szkoły komunikacji, którykolwiek z polskich humanistów
mógł pozwolić sobie na podobny "tour" po amerykańskich koledżach, co Foucault
czy Derrida? Na pewno jednak Instytutom Goethego czy Alliance Francaise było
łatwo promować swoje "kultury", równie łatwo, jak Panu/i ferować wyroki.
Nawiązując jeszcze do postu prof. Komorowskiej: proszę zerknąć do wikipedii (czy
skąd czerpie Pan/i informacje o stanie polskiej humanistyki) i sprawdzić, jak
bardzo i czy cenieni są w świecie Tadeusz Zieliński, niejaki Kumaniecki
Kazimierz czy obywatel Michałowski - cenna to wiedza, zapewniam.

[charioteer]

thersites napisał:

> proszę zerknąć do wikipedii (czy
> skąd czerpie Pan/i informacje o stanie polskiej humanistyki) i sprawdzić, jak
> bardzo i czy cenieni są w świecie Tadeusz Zieliński, niejaki Kumaniecki
> Kazimierz czy obywatel Michałowski

A kto z zyjacych?

[adept_ltd1_net]

żyjący obawiają się, że mogliby nie żyć, więc...

[charioteer]

Michalowski publikowal po angielsku i dzieki temu jest cytowany do dzis poza
Polska. Zielinski zreszta tez. O tym wlasnie tu rozmawiamy.

adept_ltd1_net napisał:

> żyjący obawiają się, że mogliby nie żyć, więc...

No wiem...

[dalatata]

prosze Pana, ja akurat Glowinskiego bardzo szanuje i mysle o nim jako jednym z
najwazniejszych nazwisk powojennej polskiej humanistyki. to nie znaczy jednak ze
wszystko co napsial mi sie podoba, mysle ze jego dorobek jest nierwony.

ale nie widze specjalnego powodu, zeby padac na kolana. co wiecej, ja
niespecjalnie wiele tychze wyrokow na temat odorbku G. wyglosilem. mnie sie nie
podoba to co napisal w artykule. mysle ze to szkodliwe. to wersja nauki
grajdolkowej. my mamy nasza dyscypline i ona jest szczegolna, bo nasza polska.
to co pisze glowinski nie ma najmniejszego sesnu.

[thersites]

Ad dalatatam: powtarzam - mnie losy polskiej polonistyki są najzupełniej
obojętne, nie godzę się jednak, by ci, których humanistyczne przygotowanie
sprowadza się do niejasnych wspomnień z półrocznego kursu historii filozofii,
zapominali o fakcie, że znacząca część humanistyki (a na pewno jej część
nieeksperymentalna czy tzw. "meta") zasadza się na języku. Ba - i rozumiem, że
tego Koledzy Biolodzy i spółka pojąć nie potrafią, tkwiąc w anglocentrycznym
matriksie (?) - najlepsze czasopisma poświęcone Goethemu są po niemiecku,
petrarkiańskie po włosku, tyczące poezji francuskiego baroku po francusku, a
Norwida - po polsku. Nie trzeba tkwić w zaściankowym grajdole, by wiedzieć, że -
choćby na gruncie filologii - istotne odkrycia epigraficzne wydaje się w
niemieckim ZPE, językiem aplikacji współczesnych teorii czy językoznawstwa
generatywnego jest amerykański, a w nauce o łacińskiej poezji późnego antyku
zupełnie inne szkoły reprezentują Włosi, inne Brytyjczycy. Szkoły właśnie.
Ad cheerioterem: proszę poszukać w wiki. Podpowiedzi: 1. jak się nazywa autorka
biografii Hypatii z Aleksandrii? 2. kto wydawał Cycerona u Teubnera? 3. kto
kopie w Aleksandrii a kto w Palmyrze? 4. jak się nazywa redaktorka czołowej
serii fenomenologicznej? 5. czyje prace dot. historiografii publikuje Beck?

[dalatata]

ja tam sie na literaturze nie znam za bardzo. ale znam sie dosc dobrze na
lingwistyce. nie ma dzisiaj w polsce czasopisma z lingwistyki polonistycznej,
ktore by choc nawiazywalo poziomem do czasopism miedzynarodowych. reszta mnie
nie interesuje.

[adept_ltd1_net]

to prawda ;-)

ale ja mam inny punkt - i nie ma na świecie lepszego pisma polonistycznego
literaturoznawczego niż PL ;-)

[thersites]

Ja również nie znam polskiego czasopisma językoznawczego, które byłoby na
światowym poziomie. Z drugiej strony, nie godzę się na anglojęzyczną
urawniłowkę. Kognitywiści (także polscy) piszą po angielsku, leksykografia
mediewistyczna ma swoje czasopismo, w którym publikuje się przede wszystkim po
francusku, w "Glotta" wciąż wiele artykułów jest po niemiecku. Wystarczy, by
przyrodnicy dostrzegli, że:
1. polska humanistyka została za PRL-u potwornie wręcz zdewastowana, a ostoją
"nowinkarstwa" i - właśnie - kontaktów z zagranicą był warszawski IBL;
2. historyk literatury czy języka zwykle musi opanować kilka języków na poziomie
- będę się upierał - nieco wyższym niż chemik czy fizyk;
3. lingwista-anglista, szczycący się znajomością najnowszych trendów w nauce,
nie ma zazwyczaj bladego pojęcia o tym, nad czym pracuje się w Niemczech czy we
Włoszech, bo nawet tam znaczącą część produkcji naukowej publikuje się w
językach danego kraju, produkcja, ośmielę się twierdzić, godna tłumaczenia na
hamerykański;
4. poziom polskiej humanistyki jest zróżnicowany: różni się w zależności od
dziedziny, miasta i bóg wie czego jeszcze. Jednym ze sposobów jego podniesienia,
jest także tłumaczenie ważkich prac na polski: bez tego przeciętny polski
gimnazjalista, licealista czy niezbyt uzdolniony językowo student nigdy nie
będzie miał bladego pojęcia o tym, co en vogue, zatem już jako młody naukowiec
będzie w gorszej sytuacji niż jego anglosaski kolega, który większość
humanistyki ma w niezłych komentowanych przekładach, do tego nie musi zadawać
sobie trudu, by opanować jakikolwiek, prócz własnego, język.

Dość, czas do pracy. Pozdrawiam oponentów :)

[dalatata]

1. to nie znaczy ze teraz na cale zycie IBL zostanie pepkiem swiata, prtzez
kotry przechodzi os swiata, a Eliade to o nich pisal.
2. i co z tego?
3. ma. o tym co w jego dziedzienie dzieje sie w wloszech czy niemczech.
4. tlumaczenie ksiazek powinno byc uzaleznione od potrzeb rynkowych.

[charioteer]

Nieee, no sorry, na rozwiazywanie kalamburow nie mam ochoty.

Thersites, stosujesz strategie dyskusji, ktora mozna strescic nastepujaco:
powiedz mi, kim jestes, a ja ci powiem, co ty mi mozesz. Otoz informuje cie, ze
moje przygotowanie humanistyczne samej filozofii zawieralo wiecej niz polroczny
kurs, choc zdecydowanie nie byl to moj ulubiony przedmiot humanistyczny...

Nie wiem, czemu akurat takie zarzuty i czemu pod moim adresem. Pisze wyzej, ze
humanistyka nie jest tworem jednorodnym i co dobre dla polonisty, nie musi byc
dobre dla innych. Wizja humanistyki polonocentrycznej zdecydowanie mi nie
odpowiada, a taka jest wizja Glowinskiego.

> najlepsze czasopisma poświęcone Goethemu są po niemiecku,
> petrarkiańskie po włosku, tyczące poezji francuskiego baroku po francusku,

Nie wysilaj sie. Tyle to juz nawet ministerstwo rozumie.

Język polski - niepożądany

[leser.1]

Mam w rodzinie (dzięki Bogu -dalszej) ambitniaka po KUL-u, który zapożyczył się po uszy, aby wydać coś drukiem. W Londynie. Nikt tego "dzieła" nigdy nie przeczytał i nie przeczyta!
Tego się nie da czytać!
Neologizmy i kretynizmy językowe stanowią główną treść tej "pracy".
Dzięki temu jest dziś dr.hab. i ogłupia na swoją modłę swoich studentów.

Dokładnie tak, jak dr.hab. prawa pracy.

do glupiego profesora

[chimek]

W Polsce nalezy pisac po angielsku ksiazki o sejmiku w Piotrkowie
Trybunalskim!!!!! Dlaczego?
1.Bo generalnie w jezyku angielskim brak jest prac, ktore pokazuja
historie Polski w obiektywnym swietle, prac ktore pokazywalyby cale
bogactwo i zlozonosc polskiej kultury i historii. Na tle innych
krajow wypadamy mizernie jezeli chodzi o prace w jezyku angielskim
2. Naiwiak tylko by mogl powiedziec, ze obcokrajowcy napisza za nas
historie Polski po angielsku przedtem dotarwszy do polskojezycznych
zrodel. Tak napisza, ale o polskim antysemityzmie, pogromach i
generalnie tylko pisza o brudach. Jak Polska chce miec zly image to
niech nie pisza Polacy po angielsku. Wtedy bedziemy sie tylko
bronic, a sami nigdy nie bedziemy trzymac reki na pulsie.
3. Nauka sluzy nie tylko dla naukowcow. Opinia publiczna na
zachodzie tez chce wiedziec cos o Polsce. Jak nie bedziemy pokazywac
zlozonosci polsiej historii po angielsku, to opinie wrogow (tak
wrogow, spotkalem takich) Polski beda pozostawac dominujacymi. 4.
Moj apel do polskich historykow w Polsce: piszczie po angielsku
historie Polski tak jakbyscie pisali po polsku. Kazdy temat jest
dobry.
4. Profesor ma male horyzonty.

[adept_ltd1_net]

masz w pełni rację, poza tym, że -

1. profesor pisze o systemie oceny, kuriozalnym,
2. to jest sprawa polityki kulturowej, samo pisanie nic tu nie da...

Język polski - niepożądany

[swiniotop]

A może by tak jako pierwszy wymóg przy publikacji wszelkiego rodzaju propozycji
i projektów ustaw , rozporządzeń i tp. dokumentów ustanowić wymóg podpisywania
się imieniem i nazwiskiem a nie anonimowo instytucją. Wtedy było by więcej
odpowiedzialności za treść.

[dalatata]

a od kiedy to publikacje podpisuje sie instytucja?

Głowiński: Język polski - niepożądany

[antrejka]

Współczuję humanistom, ale Ministerstwo Nauki nie radzi sobie nawet z
medycyną. W tej nauce zastrzeżenia dotyczące języka publikacji są o.k.; ale na
liście ministerialnej (wg której robimy ankietę) co roku, brakuje (oprócz
ważnych - dla medycyny w Polsce - czasopism polskojęzycznych ) czasopism z
Impact Factorem (to wskaźnik prestiżu i siły oddziaływania czasopism
naukowych, ustalany przez Instytut Filadelfijski, na podstawie prowadzonego
przez ten instytut indeksu cytowań publikacji naukowych) - najważniejszych, a
wg zasad Ministerstwa zamiast 24/15 czy choćby 5/6 punktów (dla zdaniem
Ministerstwa 'lepszych' polskojęzycznych czasopism), trzeba publikacjom w nich
zamieszczonych dać max. 3 ?! Popieram protest humanistów, a tym samym niech
rząd się zainteresuje pracą Ministerstwa Nauki, i sprawdzi jak przydzielają
granty.

Czasopisma

[charioteer]

Ty polonistow do tego nie mieszaj, bo im zupelnie o co innego chodzi.

Zgadzam sie, ze lista czasopism jest robiona calkowicie po amatorsku. Ostatnio
opublikowali aneks do listy. Otoz okazuje sie, ze oni te liste uzupelniaja na
wniosek autorow, ktorzy w danych pismach publikuja !!! Bez komentarza.

[dalatata]

ja tam nie wiem co to znaczy po amatorsku i na czym mialoby polegac
profesjonalne zrobienie takiej listy.

ja to widzialem i ogolnie czasopisma w ktorych publikuje sa kwalifikowane od 15
pkt wzwyz. moge sie kolicic co do rankingow, nie widzialem niczego razacego.

niestety jesli sie chce punktowac, to takie problemy wynikna. niestety w moim
odczuciu problem nie polega glownie na tych czasopismach, wiekszosc naszych
kolegow i kolezanek w nich nie publikuje.

a uzuplenianie listy jest sensowne. i watpie zeby to polegalo na tym, ze autor
pisze: ja tam opublikowalem, to to musi byc za 24 pkt.

a jak masz lepszy pomysl, ot napisz do CK>

[charioteer]

Juz kiedys na ten temat rozmawialismy. Sprawdz, czy tam sa wszystkie czasopisma,
w ktorych publikujesz. Jezeli ktoregos jednak nie ma, to nie bedzie 15 punktow,
ale najwyzej 2.

[dalatata]

tak. i powtarzam. CK jest otwarta na sugestie, wedle mnie uczciwie. gdyby mi
zalezalo na punktacji, pisalbym do CK.

[charioteer]

> tak.

Multilingua tez?

Dalatata, CK sie tym nie zajmuje, tylko ministerstwo. Ministerstwo jest jak
widac otwarte na sugestie, poniewaz lista jest modyfikowana stale. Ja o tym
wiem, to napisze, tylko obawiam sie, ze ta wiedza nie jest powszechna w srodowisku.

O czym właściwie jest ten artykuł?

[ford.ka]

Artykuł prof. G. jest całkiem interesujący, najciekawsze jednak jest
to, że ani profesor ani komentatorzy nijak nie odnoszą się do
meritum sprawy. A przecież podstawowym zadaniem naukowca jest
poprawne postawienie pytania badawczego. Póki się tego nie dokona,
praca badawcza nie ma większego sensu. Pozwolę sobie postawić zatem
tezę, że w tym przypadku właściwe pytanie badawcze brzmi: ale o co
chodzi?
Otóż moim skromnym zdaniem problem prof. G. nie polega na tym, że
Ministerstwo dało tak niską punktację publikacjom w języku polskim.
Problem polega na tym, że humanistyka jako całość straciła swoją
dotychczasową wysoką pozycję naukową i społeczną, z czym prof. G nie
potrafi się pogodzić i nie mogąc obronić rzeczonej pozycji, staje do
boju o jej pozory mierzone wysoką punktacją. Przykra ta sytuacja nie
wynika zresztą z osiągnięć polskiej humanistyki lub ich braku, ale
ze zmian jakie zaszły w otaczającym nas świecie.
Działalność prof. G. i jego kolegów (do których w myśl zasady "konia
kują, żaba podstawia łapę" i siebie zaliczam) ma na współczesny
świat wpływ zerowy i według tego wpływu jest oceniana. Sugestia, że
monografia pisana po polsku jest warta jedynie pięć czy dziesięć
razy mniej niż monografia pisana po angielsku i wydana w poważnym
zagranicznym wydawnictwie, jest w istocie rzeczy dowodem szalonego
optymizmu. Bardziej racjonalne byłoby zastanowienie się, czy dać
należy jeden punkt za dowolną publikację, czy raczej za książkę dwa,
a jeden za artykuł. Książka to niby więcej pracy, ale ogólny trend
każe wyżej cenić publikacje w czasopismach.
Nie znaczy to, niestety, że wpływ monografii humanistycznych
publikowanych w języku angielskim jest ogromny. Zmiany miejsca
humanistyki w świecie, a chociażby w świecie akademickim, dokonują
się wszędzie, a u nas pewnie nawet nieco wolniej niż gdzie indziej.
Są jednak pewne korzyści z życia w grajdołku. Nadal jednak
możliwości oddziaływania na cokolwiek publikacji anglojęzycznych są
kompletnie nieporównywalne z polskojęzycznymi całkowicie niezależnie
od tematyki tych drugich.
Druga kwestia jest następująca i da się ją również zawrzeć w
prostych słowach - i co z tego? Czy prof. G. załamie się nerwowo,
jeśli w przyszłym roku po wprowadzeniu nowych zasad złoży u swojego
dziekana raport, z którego wynikać będzie, że wzbogacił konto swego
wydziału o zaledwie 27 punktów, a nie 127 jak miał to we zwyczaju?
Gdyby miało tak być, fakt ten powinien budzić pewien niepokój,
przede wszystkim jednak u kolegów i najbliższej rodziny prof. G.
Niezorientowanych spieszę poinformować, że ilość zdobytych punktów
absolutnie na nic się konkretnego dla prof. G. nie przekłada. Nie
dostanie raczej z tego tytułu podwyżki (słowo na uniwersytetach mało
znane i właściwie nigdy nie używane), a jeśli dziekan rzuci premią,
będzie to kwota z gatunku żenujących. Awansować też nie może, bo
wyżej się nie da, osiągnął już absolutny szczyt.
Dla jego młodszych kolegów ilość zdobywanych punktów również nie ma
większego znaczenia, ponieważ awans na kolejne stopnie naukowe nie
odbywa się banalną metodą sumowania zdobytych punktów, aż do
osiągnięcia z góry znanego poziomu. Ocena jest mocno dowolna, tak by
można było każdego ewentualnego kandydata do doktoratu czy
habilitacji przetrzymać dowolnie długo w poczekalni albo utrącić.
Dla wydziału jest o tyle istotna, że punktacja brana jest pod uwagę
przy przyznawaniu funduszy na działalność naukowo-badawczą. Tutaj
jednak proponowana różnica wydaje się szczególnie zasadna. Trzeba by
iście ułańskiej fantazji, by koszty badań prof. G. przekroczyły
miesięcznie kilka tysięcy złotych czyli kwotę potrzebną często na
jeden tylko odczynnik niezbędny do eksperymentów chemicznych. O ile
zatem relację wyceny publikacji angielskojęzycznych do
polskojęzycznych trudno tym faktem usprawiedliwiać, racjonalne staje
się niskie punktowanie publikacji humanistycznych w porównaniu z
publikacjami z nauk ścisłych. Publikacje angielskojęzyczne, które
spełniałyby podane kryteria, są zapewne na tyle nieliczne, że
Ministerstwo w przypływie szaleństwa postanowiło dać za nie punkty
bonusowe.
Kiedy zatem odpowiedzieliśmy sobie na poprawnie postawione pytania
badawcze, nasuwa się momentalnie refleksja: autorzy projektu, w
odróżnieniu od prof. G., doskonale orientują się w tym, czym są
nauki humanistyczne, a zwłaszcza jaka jest ich społeczna rola. Nikła
ze wskazaniem na żadna. I odpowiednio do tego skądinąd przykrego
faktu zaproponowali jej ministerialną wycenę punktową.
Niech na koniec wolno mi się będzie odwołać do słów wybitnego
niewątpliwie przedstawiciela polskiej humanistyki: i to by było na
tyle.

[charioteer]

Bzdury kompletne wypisujesz. Nikt nie porownuje humanistow z fizykami czy
biologami przy ocenie parametrycznej. Humanistow porownuje sie z innymi
humanistami, a przy obecnych zasadach oceny teologia wypada z reguly lepiej niz
wszystkie filologie razem wziete.

[ford.ka]

Serio?
Kolega naprawde nie wpadl na to, ze istota oceny parametrycznej
polega wlasnie na tym, zeby dalo sie porownac zupelnie rozne
dziedziny nauki na podstawie ocen zewnetrznych, obiektywnych i
wyskalowanych odpowiednio dla poszczegolnych specjalnosci.
Kazdy rozumie, ze cztery jablka to niekoniecznie wiecej niz dwie
lokomotowy, ale nie kazdy jednak wpadnie na to, ze dwa tomy
proceedings czyli pokonferencyjne latynistow to wiecej niz trzy tomy
proceedings biochemikow. Ale informacja ze latynisci zdobyli 317
punktow jasno wskazuje, ze sa mniej robotni (mniej wplywaja na
rozwoj swiatowej nauki) od biochemikow, ktorzy maja 5823 w tym samym
czasie. No a jak sa mniej robotni, to za niby im placic?
Problem (takze Polski ale nie tylko) polega od poczatku na tym, ze
za ustalanie regul takiej oceny wzieli sie naukowcy scisli (z
przewaga fizykow) i narzucili swoj sposob oceny (n.p. Liste
Filadelfijska jako wyrocznie wszechrzeczy, cytowanie jako jedyna
miare jakosci i to w okresie bodajze pieciu lat, artykul w journalu
jako jedyny wartosciowy sposob upowszechniania wiedzy) ktorego
glowna zalete jest to, ze da sie je policzyc i dac wynik w liczbach
calkowitych.
Na razie nie ma jeszcze oficjalnego porownywania (zarowno artykul
jak i moj komentarz dotycza projektu nowych regul, wiec komentarz
Charioteer jest niezbyt grzeczny i dowodzi, ze albo nie umie czytac
albo byl juz bardzo zmeczony) ale taki jest cel wprowadzanych zmian.
Nawet jesli ich autorzy nie napisali tego duzymi literami, a byc
moze czesc z nich nie ma swiadomosci tego faktu.
I jedni sie do tego dostosowali (datalata jest pieknym przykladem),
oplacili sie (raczej nie z wlasnych, koszta sa spore) swietej Liscie
(albo zeby przyjela ich pisma, albo zeby dala dostep do swoich baz
danych, albo zeby sprzedala swiety program, ktory pozwala tworzyc
bibliografie w taki sposob, by mozna bylo uzupelniac swiete bazy) i
staraja sie publikowac w wyznaczonych ramach (publikujemy w
journalach z LF, zeby cytowano nas w journalach z LF, bo reszty sie
nie liczy), a inni sie z tym nie zgadzaja - glownie dlatego, ze nie
sa w stanie powyzszych warunkow spelnic - i probuja protestowac.
Ich z kolei problem polega na tym, ze nie potrafia wskazac
konkurencyjnego systemu, ktory dawalby obiektywna ocene wyrazalna w
liczbach calkowitych. Stosuje sie wiec rozwiazania posrednie jak
lista ministerstwa, aby Ci ktorzy nie publikuja w journalach albo
nie moga liczyc na cytowania w tychze (n.p. dlatego ze w ich
dziedzinie jest na swiecie czterech specjalistow, ktorzy mogliby cos
zacytowac i oni tez czekaja na swoja kolejke do publikacji w jedynym
journalu, ktory jak ma kawalek wolnego miejsca raz na dwa lata, to
drukuje podobne dyrdymaly badawcze) tez mieli szanse na jakiekolwiek
punkty.
Ale ze tak sie wezme do prorokowania - taka mam faze od wczoraj, bo
czytam wlasnie "Dziady" - internet to zmieni w ciagu paru
najblizszych lat. Najpierw calosc publikacji naukowych przeniesie
sie do internetu (ze wzgledu na ekologie, dystrybucje, koszty itd
itp - ten proces trwa juz dawna, najpierw "powazne" journale
stworzyly wersje elektroniczne, potem zaczely powstawac journale,
ktore nie istnieja na papierze) a nastepnie powstana tanie programy,
ktore ten internet beda przeczesywac i tworzyc pelne bazy cytowan.
Skoro sa programy, ktore wyszukuja sekwencje xxx@xxx czyli adresy
internetowe na potrzeby spamerow, stworzenie programow wyszukujach
sekwencje AAAAAAA 1111: 111 (gdzie A zastepuje dowolna litere a 1
dowolna cyfre) czyli odsylacze bibliograficzne nie jest zadnym
problemem. Konieczne bedzie tylko ujednolicenie zapisu odsylaczy.
Potrzebne sa tylko komputery o odpowiedniej mocy
obliczeniowej czyli kasa - a ta sie w koncu znajdzie. Oczywiscie,
nie u nas, ale to akurat bez znaczenia.
A wtedy punktacja i kategoryzacja publikacji stanie sie przezytkiem
minionej epoki, bo bedzie mozna kilkoma kliknieciami sprawdzic, czy
dzialalnosc danego badacza budzi jakiekolwiek zainteresowanie (ilosc
wejsc na strone z jego artykulem, ilosc downloadow) i odzew (ilosc
cytowan). Ciezko zniosa to obecne autorytety, ale te prawdziwe
przeciez sie ostaną.

[dalatata]

niespecjalnie wiem do czego sie dostosowalem, ale pewnie sie dostosowalem.

mnie fascynuje swiat forda.ka, w ktorym spisek jakis wystepuje polegajacy na
tym, ze jakis zboj i faszysta ustala kto bedzie mail miano 'dobrego czasopisma'.
on w takich nie publikuje, wiec kontestuje usilujac przekonac siebie i innych,
ze to spisek. otoz nie, te czasopisma sa dobre, bo publikuja dobre rzeczy.
dlaczego takie sa dobre? powowdow jest wiele, z reguly dlatego ze rygorystycznie
przestrzegaly publikowanie tego, co recenzenci uznaja za dobre.

obraz ocen, ktory proponuje ford.ka jest dosc zabawny. nikt bowiem (np. tu w UK)
nie porownuje ilosci cytowan dziedziny w ktorej wystepuje 4 naukowcow i takiej w
ktorej jest ich 4000. bo to nie ma sensu. podobnie, nikt nie porownuje lingwisty
z fizykiem, bo to tez nie ma najmniejszego sensu.

natomiast, nie ma nikogo, kto twierdzilby ze Thomson Scientific (nie ma,
fordzie.ka, czegos takiego jak lista filadelfijska) jest wyrocznia czegokowliek.
tylko w swiecie w ktorym dobra publikacja przestala byc czyms wyjatkowym (tak
jest np. w UK, wiem, trudno to pojac), nalezy znalezc inny system oceny.
wymyslono w UK cytowania, granty, dokotraty. niedoskonale, ale jest system (w
obecnych planach humanistyka mu nie bedzie podlegac, wlasnie dlatego ze nie da
sie porownywac). w siwecie w ktorym toprywanten firmy odwalaja za rzad wiele
roboty, thomson scientific odwala te, zarabaijaac przy okazji na tym, ze zeby
wejsc do ich bazy danych trzeba 1. spelniac rygorystyczne krtyeria jakosci, 2.
zaplacic im. 2 jest wazne, ale 1 jest wazniejsze.

polskie ministerstwo mialo do wyboru albo system punktacji (arbitralny w jakims
tam stopniu), albo system paneli (tak o 20 lat w UK) oceniajacyh publikacje,
granty, kulture badawcza, slawe (esteem). w polsce tego sie zrobic nie da, bo
system taki stalby sie matka wszystkich przekretow.

PS

[dalatata]

natomiast w jednym ma pan racje. rzezcywiscie plany rzadu UK sa takie, by
sprawdzac dzialalnosc kazdego poszzczegolnego badacza (tak wlasnie bedzie w
nowym systemie). i to jest wlasnie po to, zeby nikt nie mogl sie chowac za
jakoscia departamentu, ale rowniez po to, zeby pieniadze rozdzielac wg osoby, a
nie deaprtamentu. nastapi rewolucja.

i dlatego pana gadki o kontestowaniu sa co najwyzej zabawne. bo widzi pan zeby
kontestowac, trzeba sobie siedziec na cieplej posadce w polsce, gdzie pies z
kulawa noga sie nie zainteresuje czy pan w ciagu ostatnich 2 lat napisal ten
tekst do KN czy nadal tylko powaznie o nim mysli. ale juz za myslenie dostanie
pan premie rzecz jasna.

i jeszcze to: nie ma znaczenia gdzie bedziemy publikowac. na papierze czy na
internecie czy w telewizji. wazny jest proces, prosze pana, a tego wydaje sie
pan nie rozumiec. proces w ktorym rzetelni recenzenci (kilku, albo i kilkunastu
prosze pana - powaznie!) daja rzetelna ocene temu, co przeczytali. i dopoki to
jest zachowane, mozemy sobie publikowac na korze z drzew. i zawsze, prosze pana,
jedna kore bedzie warto czytac duzo bardziej niz inna.

[ford.ka]

Po całym dniu pracy jakoś nie chce mi się pisać następnego posta,
którego nikt nie przeczyta, a jak nawet przeczyta, to nie zrozumie,
bo po każdej ironicznej uwadze nie wstawiam śmieszka ;)
O jakim kontestowaniu mowimy? Nic takiego nie proponowalem, wprost
przeciwnie za kazdym razem pisze o "dobrej robocie" (cudzyslow
oznacza cytat!) porządnych wydawnictw i czasopism. Od lat za to
pisze, ze cos sie popie...lo w nauce i glowach czesci naukowcow
oraz wiekszosci ludzi odpowiedzialnych za nauke. Wiekszosc z nas nie
robi nic waznego, tylko spelnia warunki tego i owego i zbiera
punkty. Z faktu ze coraz wiecej mozna policzyc (cytowania na
przyklad) nie znaczy, ze z uzyskiwanej w ten sposob liczby
calkowitej wynika zaraz obiektywna ocena czegokolwiek.
W takiej optyce nie miesci sie cos takiego jak lokalne czasopismo w
lokalnym jezyku publikujace na lokalne tematy, ktore nic szerokiego
swiata nie obchodza, ale w miejscu publikacji moze byc waznym forum
do wymiany pogladow, z ktorego kiedys wyjda naukowcy na szersze
bardziej swiatowe pole. Albo nie wyjda. Taka jest uroda nauki. Jak z
badaniami podstawowymi. Po latach moze sie okazac, ze od poczatku
nie mialy sensu... ale nasza wiedza moze wzbogacic sie o swiadomosc,
dlaczego do nie mialy. Ze taka wymiana ma swoja wartosc, chocby
taka, ze mlodzi ludzie moga sie przetrzec i wyprobowac swoje sily.
Oczywiscie, nawet lokalne powinny dzialac wedlug swiatowych regul
(peer review, redakcja tekstow itd) ale jesli je oddamy na
makulature, na pewno nie zaczna, co do tego sie chyba zgodzimy.
Zreszta jak mamy dyskutować, skoro najwyrazniej "skanuje" (cudzyslow
dla podkreslenia niestandardowego uzycia slowa) Pan moj tekst,
wylapujac pojedyncze slowa, uklada we wlasna tresc i "odpowiada"
(ironia!). Przyklad? Ja pisze o "print on demand" czyli technice
druku, która dzięki temu, że nie trzeba drukować od razu sporego
nakładu, ale można przygotować (w przypadkach skrajnych, zwykle
minimum to 5 lub 10) jeden egzemplarz, co pozwala zmniejszyc koszty
wydawnictwa (mniejsze inwestycje - czyli jest kasa na przygotowanie
wiekszej ilosci tytulow, brak zwrotow czy kosztownych zapasow) a Pan
najwyrazniej czyta, ze chwale vanity publishing, gdzie wydadza
wszystko bez recenzji?
Niech Pan moze wroci i przeczyta, co napisalem o roli recenzowania w
wieku "print on demand"? Ze sie zmniejszy, bo nizszy koszt sprawia,
ze ryzyko publikacji jest mniejsze, mozna wiec pozwolic sobie na
publikowanie ksiazek, co do ktorych nie ma pewnosci, ze sie
sprzedadza. Zreszta najwyrazniej nie ma Pan swiadomosci, ze "print
on demand" to codziennosc wiekszosci dobrych wydawnictw.
Pewnie trudno jest zrozumiec, ze zamiast rozmyslac jak sobie
zalatwic podwyzke, albo co zrobic, zeby miec jeszcze mniej zajec
(lubie miec zajecia! byc moze nawet lubie ludzi, choc zdecydowanie
wole psy!), probuje sie zastanawiac, w jakim kierunku to wszystko
idzie i czy mozna sie na to jakos przygotowac, wzglednie nawet
ksztaltowac te zmiany. Zabawne, ze zupelnie to nie rusza "naukowcow"
(Uwaga! Uzycie cudzyslowu ma charakter jadowicie ironiczny.)
PS Ze sie chichram z Sage? Bo nazwa jest pretensjonalna do bolu, a w
mojej dziedzinie niewiele robia. Mocni sa w Gerontology / Aging,
wiec moze kiedys sie zainteresuje (wiem to z ich strony, to nie
zaden zart). Moim Bogiem jest St Jerome Publishing, o ktorym mogl
Pan w zyciu nie slyszec, bo dzialaja na dosc waskim polu.

[charioteer]

ford.ka napisał:

> W takiej optyce nie miesci sie cos takiego jak lokalne czasopismo w
> lokalnym jezyku publikujace na lokalne tematy, ktore nic szerokiego
> swiata nie obchodza, ale w miejscu publikacji moze byc waznym forum
> do wymiany pogladow, z ktorego kiedys wyjda naukowcy na szersze
> bardziej swiatowe pole.

Nie wyjda i na ogol nie wychodza, bo musialaby sie dokonac jakas ogolnoswiatowa
rewolucja, zeby te lokalne tematy znalazly sie nagle w centrum uwagi.

[dalatata]

nie chce mi sie odpisywac. mysle ze nie rozumie pan na czym polega wydawanie
ksiazek naukowych, ale juz mi sie nie chce tlumaczyc.

Sage pochodzi od Sarah i George, to do niedawna bylo ostatnie globalne
wydawnictwo w rekach prywantych (w sensie ze spolka akcyjna). a ze to jedno z
najwazniejszych wydawnictw w social sciences, to to ze pan o nich nie wie, to
niestety raczej wiecej mowi o panu niz o nich.

[dalatata]

oczywiscie ze NIE bylo spolka akcyjna.

[ford.ka]

Nie no, jak od Sarah i George to razem zupelnie nie wychodzi
pretensjonalnie. Po prostu Mędrzec Spółka Cywilna. Skromnie i
gustownie.
Co do reszty - sorry, nie chce mi się. Nadajemy na innych falach,
nie zamierzam tracić czasu na tłumaczenie, że nie jestem wielbłądem.
Oczywiście, mój dziadek służył w Wehrmachcie.

[dalatata]

no tak, jak sie nie da inaczej, to najlepiej taka mala insynuacja polityczna.
gratuluje. rzeczywiscie nadajemy na innych falach. ale to pana sa na pewno lepsze.

a co do dziadka, to moj zginal w Starobielsku. ale jego szwagier sluzyl w
Wehermachcie, w Kriegsmarine i u Andersa. takie zycie.

[ford.ka]

Czy ja już wspominałem, że nie ma Pan poczucia humoru? Jeśli nie, to
robię to właśnie teraz.
Bardzo proszę nie brać siebie tak strasznie serio. Będzie Panu dużo
łatwiej w życiu!

[dalatata]

aaaaa. to byl taki niewinny zarcik. ten wehrmacht i mala konotacja do kurskiego
i tego co najobrzydliwsze w polskiej polityce. aaaaaaaa. no to juz sie tarzam ze
smiechu

[ford.ka]

Jeszcze jedna myśl mi przyszła do głowy po tym Wehrmachcie.
Lingwistyczna bardzo. Ja zakladam, ze pan rozumie to, co ja pisze.
Kiedy odkrywam, ze Pan nie rozumie, troche mnie to irytuje, a troche
bawi, podejrzewam nawet, ze Pan nie rozumie celowo. Na pewno nie
ulatwia mi to traktowania Pana powaznie - socjolingwistyka pewnie
juz to zbadala, angielska na 100%.
Takie mam wrazenie, bo niby pisze Pan po polsku. Ale (jak naucza
n.p. glottodydaktyka) the four skills: reading, writing, speaking
and listening (pisze po angielsku, zeby bylo latwiej pojac) nie
zawsze rozwijaja sie rownomiernie, a potrafia tez zanikac. Bolesna
prawda jest taka, ze umie Pan pisac po polsku, ale nie rozumie Pan
juz pisanego, zwlaszcza nieformalnej i w zalozeniu ironicznej i
zartobliwej odmiany, jaka sie posluguję.
Nie mowie tu o rozumieniu podstawowego komunikatu. Gubi Pan subtext
(prosze sobie poczytac u Riffaterre'a i Derridy) i zderza sie Pan z
nieprzezroczysta powierzchnia. Troche tak jak gdyby widzac
napis "Look right!", odruchowo poprawial Pan krawat i w ogole bez
krawata z domu nie wychodzil, bo wszedzie pisza, ze ma Pan porzadnie
wygladac. Nie lapie Pan kontekstu, nie lapie Pan aluzji, nie lapie
Pan ironii, nie lapie Pan konwencji. I w przyplywie rozpaczy
informuje mnie, ze jest Pan profesorem, co brzmi dumnie, i ma Pan
dobra pensje. Obawiam sie, ze to poglebia tylko moje rozbawienie.
A dlaczego Wehrmacht mi to zdradzil? Bo ja nie poinformowalem Pana o
wojennych przygodach mojego dziadka. Rozsadnie myslacy czlowiek
moglby pomyslec, ze bylo to stwierdzenie na tyle abstrakcyjne i
oderwane od kontekstu, ze powinno nawet osobie zupelnie nie bedacej
w temacie podpowiedziec, ze jest to jakas aluzja czy zart... Czemu
mialaby sluzyc taka "polityczna aluzja"? Ze niby mam racje, bo moj
dziadek sluzyl w Wehrmachcie? Akurat zaden z moich dziadkow (ani
babc) sie na Wehrmacht nie zalapal. Jeden byl na tyle wiekowy, ze
zdazyl pod Radzyminem gonic bolszewika, drugi na tyle mlody, ze nie
zdazyl na nic i przesiedzial wojne w warszawskim magistracie.
"Twoj dziadek sluzyl w Wehrmachcie" w moich kregach znaczy tyle, co
wypowiedziane w piaskownicy "Jestes glupi i masz wszy!" (pamieta Pan
jeszcze?) przy czym ma wyrazny kontekst ironiczny. Przyklad:
A: "Oskarzono mnie, ze domagam sie likwidacji dobrych wydawnictw i
kontestowania dobrych journali naukowych"
B: "A na koniec dodali, ze twoj dziadek sluzyl w Wehrmachcie?"
A: "Mniej wiecej"
Wiec zeby katalog moich przewin (bardzo mi sie podobala wizja
spisku, o ktorym niby pisze, rownie celna jaka Pana upor, ze dobre
journale powstaly przed wiekami z nadania Bozego i ich liczba jest
niezmienna, wiec zakladanie nowych nie ma sensu - ciekawe swoja
droga, jak Pan w tym kontekscie tlumaczy pozycje Sage, przeciez
kiedy je zakladano, istnialy juz CUP i OUP, czyli byla to
dzialalnosc zbedna i pewnie antynaukowa) uzupelnic, dodalem, ze nie
tylko wszystko, co mi Pan zarzuca jest swieta prawda, ale zeby Panu
oszczedzic wysilki, dodam jeszcze jedna kalumnie na wlasny temat.
Taki maly self-defecating joke. Very English attitude, isn't it?
I to by bylo na tyle.
A jak Pan nadal nie wie, o co chodzilo z tym Wehrmachtem, to niech
Pan moze poszuka w google ;)
Wracam do Mickiewicza. Strasznie madry facet, ale jako lingwista
(zdradze Panu w zaufaniu) kompletny glupek ;) I za to lubie go coraz
bardziej!

[dalatata]

dobra sciema z tym wehrmachtem. pan z PiSu?

a co do journali, to nie mozna zalozyc 'dobrego' journala, prosze pana.
czasopismo staje sie dobre, z czasem.

co do wydawnictw, jest podobnie. sa wydawnictwa tkaie jak Peter Lang czy
Cambridge Scholars Press, ktore celowo wchodza w dolny rynek. w to czego nie
skonsumuje CUP, OUP, a potem SAGE, Routledge, Palgrave, Blackwell (moze pan o
nich slyszal). to ich decyzja. ani dobra ani zla - zakladaja ze wziecie
camera-ready copy i zminimalizowanie kosztow edytorskich powoduje ze nawet slaba
ksiazka przyniesie zysk, bo sprzeda sie w 300 egzemplarzach (200 biblioteki, 100
auotrzy, znajomi, studenci autorow). nie znaczy tez ze wszystko co publikuja
jest do kitu, jednak idzie sie do nich w drugiej czy trzeciej kolejnosci.

SAGE mial rowniez taka decyzje do podjecia. uznal ze chce publikowac autorow z
pierwszej polki i wszedl na przyklad w communication studies, ktore byly
stosunkowo niezajete (tradycyjna lingwistyka opanowana juz byla przez CUP),
palgrave stwierdzil ze wejdzie w analize dyskursu, ktora byla publikowana tu i
owdzie. Routledge publikuje socjologie medycyny. rozumie pan?

czasopisma i ksiazki to sa inne procesy ale wynikaja z tej samej decyzji.
publikujemy to co najlepsze, nawet jesli na poczatku bedzie nam ciezko
finansowo, bo musimy najpierw okrzepnac. bylem przy zakladaniu duzego
miedzynarodowego pisma - bylem czescia redakcji. i byly miedzy nami dokladnie
takie rozmowy. co bedzie jelsi nie bedzie wystarczajaco duzo dobrych tekstow?
czy publikujemy cos marniejszego czy publikujemy krotszy zeszyt? to sa bardzo
pozornie proste, finansowo niezwykle trudne wybory.

i wlasnie dlatego nie mozna sobie zalozyc dobrego czasopisma. wlasnnie dlatego
nie mozna porownywac lokalnego pisma z mjiedzynarodowym. nie da sie. to jest
inny poziom jakosci.

z tych decyzji wynikaja przerozne konsekwencje. gdy przegladam katalogi, nie ide
do petera langa (choc jest seria do kotrej zagladam), nie ide do CSP, choc znam
pare ksiazek. nie mozna czytac wszystkiego, nie da sie. wybory ktore czynimy
zwiazane sa z pozycja autora i wydawnictwa oraz tego, kto cytuje (w ten sposob
trafiamy do ksiazek, nakotre bysmy nie trafili). inaczej sie nie da.

podobnie jest z czasopismami. choc tu sie sprawy zmieniaja nieco. mozliwosci
ktore daja nam dzisiejsze bazy danych powoduja ze rzadziej czytamy pojedyncze
pisma (obecnie to czym sie interesuje nie jest reprezentowane przez jedno, dwa
czy trzy dobre pisma). to zreszta wiedza tez wydawcy, ktorzy sa ostrozniejsi w
zakladaniu pism. ostatnio szef od czasopism z Blackwella powiendzial mi ze
czasopismo zwraca sie dopiero po 10 latach i to niekoniecznie (bo wchodza
wlasnie sprawy tychze decyzji).

i na koniec, pan moze zalozyc 'pismo' internetowe. 8 pism pan moze zalozyc. to
zadna sztuka. sztuka jest prosze pana zrobic tak, zeby te pisma ludzie czytali i
placili za to pieniadze. bo za darmo, nie da pan rady prowadzic calego
czasopisma, chyba ze pan z pracy zrezygnuje. wlasnie daltego mowie ze nie ma pan
pojecia o tym, co to znaczy wydawac ksiazki czy czasopisma. to sprawy
nieporownywalnie bardziej skomplikowane niz 'pismo na internecie'.

[ford.ka]

No i od razu widac, ze cudzoziemiec. Jakbym byl z PiSu, to bym
przeciez napisal, ze to Pan mial dziadka w Wehrmachcie. Taki styl
bycia. Jeszcze Pan nie wyczul, ze jestem kawiorowym socjalista?
Domagam sie rewolucji, ale wylacznie takiej ktora mnie samego nie
dotknie ;)
> to nie mozna zalozyc 'dobrego' journala, prosze pana. czasopismo
staje sie dobre, z czasem.
Czy z tego ma wynikac, ze nie warto zakladac zadnych? Rozumiem, ze
ten proces "stawania sie" (jesli juz ktos popelnil ten blad i
zalozyl) nie zachodzi poza krajami anglojezycznymi, gdzie indziej
tylko kres i krach.
> SAGE mial rowniez taka decyzje do podjecia. uznal ze chce
publikowac autorow z pierwszej polki i wszedl na przyklad w
communication studies, ktore byly stosunkowo niezajete, palgrave
stwierdzil ze wejdzie w analize dyskursu, ktora byla publikowana tu
i owdzie. Routledge publikuje socjologie medycyny. rozumie pan?
Rozumiem. Jesli sie podejmie sensowna decyzje, znajdzie dla siebie
nisze na rynku i trzyma wysoki poziom, mozna stworzyc dobre
wydawnictwo. Dobrze rozumiem? Szok. Sam nie wierze, ze Pan to
napisal. A juz bylem pewien, ze w sprawach wydawniczych wyznaje Pan
czysty kreacjonizm.
> bylem przy zakladaniu duzego miedzynarodowego pisma - bylem
czescia redakcji.
Czyli jest Pan swiadkiem, ze mozna zalozyc miedzynarodowe pismo? Mam
to na pismie? A wyszlo dobre, czy dopiero sie staje?
> wlasnie dlatego nie mozna porownywac lokalnego pisma z
mjiedzynarodowym. nie da sie. to jest inny poziom jakosci.
Tego kawalka tak do konca nie rozumiem. Czyli Sage moze sobie uznac,
ze wydaje tylko najlepszych (prosze mnie poprawic, jesli cos
przegapilem - podjeli taka decyzje ZANIM stali sie wydawnictwem
powszechnie uznanym za dobre?), Pan z kolegami wydajecie numery na
15 stron, liczac na zlitowanie prenumeratorow i lepsze czasy, bo nie
ma bardzo dobrych artykulow, a Bialystok Studies in Discourse
Analysis czy Mszana Dolna Review of Gender Studies sobie nic takiego
postanowic nie moga. Musza wypelnic 200 stron co miesiac, bo rzeka
Biala wystapi z brzegow i ich potopi. A wszystko to przy
nieporownywalnie nizszych kosztach w Polsce i UK... No nie da sie...
Taki los...
Ale z tym ze nie mozna porownywac to dosc oczywiste. Tyle ze nie
jest to powod, by negowac istnienie tych lokalnych. Jak sie nie
zalozylo od razu czasopisma swiatowego, to nigdy nic z niego nie
bedzie i juz! Pana wiara w to, ze nic sie nie da poprawic, wiec nie
warto nic robic, jest imponujaca.
> z tych decyzji wynikaja przerozne konsekwencje. gdy przegladam
katalogi, nie ide do petera langa (choc jest seria do kotrej
zagladam), nie ide do CSP, choc znam pare ksiazek. nie mozna czytac
wszystkiego, nie da sie. wybory ktore czynimy zwiazane sa z pozycja
autora i wydawnictwa oraz tego, kto cytuje (w ten sposob trafiamy do
ksiazek, nakotre bysmy nie trafili). inaczej sie nie da.
Taka roznica miedzy nami - Pan przeglada katalogi wydawnictw, a ja
przegladam katalogi bibliotek czy ksiegarni internetowych, szukajac
ksiazek na interesujace mnie tematy. W tym drugim przypadku na
szukaniu zreszta sie konczy, bo na kupowanie dla siebie zwykle mnie
nie stac, a uczelnia dla mnie nie kupi, wiec w realu mam dostep do
tego, co jest w bibliotece, i to jak trafie do porzadniejszej.
Katalogi wydawnicze przegladam rzadko tez z tego powodu, ze pracuje
nad tak waska dzialka, ze szansa na to, ze trafie tam na cos
naprawde interesujacego, jest niewielka. Mam za to do przegrzebania
to, co napisano na moj temat od 1642 roku, a tego troche sie
uzbieralo. A na czytanie wszystkiego, to i ja nie mam czasu.
W wydawnictwa - i dobre i zle - nie wierze i jest to niewiara oparta
na doswiadczeniu a nie pogladach politycznych. Zbyt wiele razy sie
nacialem - zwlaszcza na zbiorowki z porzadnym edytorem pelne
artykulow o niczym piora jego slabszych kolegow i "monografie",
ktore okazuja sie zbiorem mniej lub bardziej powiazanych artykulow,
ktorych PT autor nie potrafil (nie chcial?) przerobic na ksiazke,
pewnie dlatego, ze myslenie syntetyczne trafia sie wsrod naukowcow
nieczesto. Ostatnio na przyklad zrobilem ten blad, ze kupilem
Cambridge Companion to jednego takiego pisarza z CUP. Wiecej nie
kupie. Ale moze jaka recenzje napisze, bo mnie dalej nosi, jak mozna
taka kupe wydawca pod dobra firma.
> podobnie jest z czasopismami. choc tu sie sprawy zmieniaja nieco.
mozliwosci ktore daja nam dzisiejsze bazy danych powoduja ze
rzadziej czytamy pojedyncze pisma (obecnie to czym sie interesuje
nie jest reprezentowane przez jedno, dwa czy trzy dobre pisma).
Swieta racja - zwlaszcza przy pracy z literatura piekna nie da sie
tak po prostu czytac journali. Zbyt wielu jest pisarzy - chyba ze
ktos zajmuje sie n.p. Joyce'm i czyta "Joyce Studies", ale wtedy tez
nie ma na dluzsza mete zbyt wiele do czytania, bo to na ogol
roczniki. Ja tam lubie nisze, wiec nie mam tego luksusu, zeby
miec "wlasne" czasopismo chocby lokalne. Nie ma tez takiego
pospiechu, zeby sie rzucac na journale - u nas odkrycia sa srednio
raz na dekade, a nie raz w tygodniu.
> to zreszta wiedza tez wydawcy, ktorzy sa ostrozniejsi w zakladaniu
pism. ostatnio szef od czasopism z Blackwella powiendzial mi ze
czasopismo zwraca sie dopiero po 10 latach i to niekoniecznie.
Cytat: "SAGE publishes more than 500 journals", Blackwell tylko w
roku 2008 uruchomil 83 nowe (lista:
www.blackwellpublishing.com/journal_new.asp?site=1). Sytuacja
musi byc krytyczna, ze do tego stopnia ida w ilosc. Moze tez zrobili
sobie powtorke z Marksa i sprawdzaja, czy jednak ilosc przejdzie w
jakosc? Ciekawe, ile by otworzyli, gdyby nie ta cytowana ostroznosc -
200, 300? Jak sie spojrzy na ich indeks, maja juz teraz trudnosci,
zeby wymyslec odrozniajace sie od siebie tytuly. O ile moge zapytac:
wszystkie sa dobre? Po dluzszym namysle spowodowanym przez te
liczby, musze sie zgodzic z Pana krytycznym nastawieniem do
tworzenia nowych journali. Tych dobrych sa przeciez dziesiatki jesli
nie setki tysiecy, po co zakladac nastepne? Ciekawe, ze Blackwell
nie wpadl na to samo...
> i na koniec, pan moze zalozyc 'pismo' internetowe. 8 pism pan moze
zalozyc. to zadna sztuka. sztuka jest prosze pana zrobic tak, zeby
te pisma ludzie czytali i placili za to pieniadze. bo za darmo, nie
da pan rady prowadzic calego czasopisma, chyba ze pan z pracy
zrezygnuje. wlasnie daltego mowie ze nie ma pan pojecia o tym, co to
znaczy wydawac ksiazki czy czasopisma. to sprawy nieporownywalnie
bardziej skomplikowane niz 'pismo na internecie'.
Skoro sam Blackwell uruchamia rocznie blisko setke, to sie powaznie
zastanawiam, czy aby na pewno jest to "nieporownywalnie bardziej
skomplikowane" od czegokolwiek? Drugie pytanie brzmi - czy
potrafilbym wymyslec cos, czego jeszcze nie ma.
Ale zaraz Pana uspokoje, nie mam (i nigdy nie mialem) najmniejszego
zamiaru uruchamiac naukowego journala. Kawiorowi socjalisci nigdy
nic nie robia sami, a ja zamierzam byc wierny swoim pogladom!

[dalatata]

to moja ostatnia odpowiedz. ta dyskusja nie ma sensu, zmienia pan reguly gry i
'nie pamieta' co mowil... a pana proby ironii sa dosc slabe. probuje pan byc tak
strasznie cool, a wychodzi do kitu.

nigdy nie powiedzialem ze nie warto zakladac czasopism. pan proponowal zalozenie
dobrego. j apowiedzialem ze to niemozliwe. pan proponowal lokalne pismo na temat
lokalnych problemow. powiedzialem na czym polega problem. czasopismo ktore
zakladalem nadal buduje reputacje i to z problemami.

nie, nie mozna 'stworzyc dobrego czasopisma'. mozna storzyc czasopismo i
naszkicowac zasady wydawnicze. a potem ich sie trzeba trzymac. niestety to nie
takie proste, jak pokazuja upadki dobrych wydawnictw, albo na przyklad, wlasnie
w wypadku SAGE, odwolywanie dziesiatek kontraktow na monografie badawcze ok. 10
lat temu.

prosze pana Bilaystok moze sobie to postanowic, podobnie jak pan ze swoim pismem
lokalnym (tylko po co australijczyk ma u pana publikowac, skoro pan chce
lokalnie). tylko ze pojawia sie cala masa problemow z tym bialystokiem. najpierw
musi rzetelnie recenzowac miedzynarodowo (to w polsce juz istnieje, choc
rzadko), musi rowniez wydawac po angieslku i na porzadnym poziomie (niedawno
dostalem ksiazke po angieslku wydana w polsce - poziom jezykowy byl straszny).
no i potem to co najwazniejsze - jeszcze musi byc powod dla ktorego to guru
australijskie bedzie chcialo publikowac w Bialymstoku. co go przyciagnie? marka
uni raczej nie, podobnie nie marka Bialyskto UP, moze nazwisko redaktora? a
zatem decydowac to sobie bialystok i pan w komitywie moze do woli. ale moze pan
zrobic co innego: moze pan nadac swojemu internetowemu czasopismu status
dobrego! niech pan srpobuje, moze zadziala!

ja rowniez nie neguje lokalnych. to pan jednak chce dowodzic, kontestujac te
miedzynarodowe i dobre, ze publikowanie u pana to to samo. otoz to nie jest to
samo. zachecam, by kiedys pan zlozyl tekst do druku do czolowki w pana
dziedzinie. zobaczy pan jak trudno sie przebic. wiem, to znaczy ze trzeba cos
napisac, ale moze sie panu uda. moze naprzyklad jak przestanie sie pan
nieustannie uzalac nad swoim losem biednego polskiego uczonego ktory nie ma
ksiazek.

i na koniec. ja tez nigdy nie poweidzialem ze czasopisma umieraja. j atylko
poweidzialem ze sa coraz drozsze. a to dlatego prosze pana ze zmieniaja sie
praktyki subskrypcyjne. otoz coraz wiecej uniwesrystyteotw bierze subskrypcje w
pakiecie czasopism (tak mowil szef z blackwella) i coraz rzadziej zamawia
pojedyncze czasopisma. renotwnosc czasopism wydluzyla sie zatem.

natomiast, jako ze coraz trudniej pubnlikowac monografie badawcze (to nie znaczy
ze nie mozna, moja najnowsa wyszla w lipcu, znaczy ze trudniej), to czasopisma
sa glwonym medium publikowania badan. ale przez to i konkurencja coraz wieksza.
niech pan zagladnie na storny carfax (mam nadzieje ze ich nikt nie przejal),
zobaczy pan co to znaczy duzo czasopism publikowac.

na pytanie czy pan potrafilby, to pan sobie musi odpowiedziec. ale jako ze
latwiej kontestowac i uzalac sie nad soba, podejrzewam ze nie bedzie pan mial na
to ochoty zeby sie zastanowic. zostawiam jednak pana z mysla ze kwartalnik
neofilologiczny dziala preznie i zawsze mozna tez jemu nadac miano 'dobrego
czasopisma'. w ten sposob mozna miec ciastko i je zjesc. pelnia szczescia.

dziekuje za dyskusje, jak zwykle byla niezwykle pouczajaca.

[adept_ltd1_net]

czy ja wiem, czy taki kompletny (mickiewicz - głupek jako lingwista), można np.
znaleźć u niego teorię aktów mowy... dość sporo wcześniej przed teoretykami
tychże...

[charioteer]

Serio, fordzie. Tu chodzi o to, ile pieniedzy po nowej ocenie parametrycznej
dostanie wydzial filologii polskiej a ile wydzial psychologii tego samego
uniwersytetu. Oba wydzialy naleza do tej samej grupy jednostek ocenianych, choc
pracuja w calkowicie odmiennych paradygmatach publikacyjnych. Fizykow i biologow
w grupie jednostek humanistycznych nie ma, wiec Instytut Badan Literackich nie
musi z nimi konkurowac o pieniadze.

[ford.ka]

Wie Pan co? Ja sie probowalem oderwac od tego zalosnego tu i teraz,
tego szarpania o pieniadze z wydzialem psychologii ubranego w szaty
walki o miejsce humanistyki w zyciu spolecznym. Nie wyszlo, zostalem
sciagniety na ziemie.

[charioteer]

Przykro mi, ze na ziemi twardo...

Gratuluje repliki powyzej... Ustosunkowujac sie ogolnie do kwestii wydawniczych
- zawsze jest tak, ze ktos za to placi. W przypadku komercyjnego wydawnictwa
placi czytelnik. Jezeli chodzi o open access, moze byc tak, ze placi autor:
www.pnas.org/site/misc/iforc.shtml#charges
a z reguly placi uniwersytet, ktory czasopismo wydaje:
www.doaj.org/doaj?func=subject&cpid=9

[dalatata]

twierdzenie ze humanistyka jako calosc stracila swa pozycje naukowa jest bzdura
na kolkach. starczy pokazac wspolprace medycyny z humanistyka (znam takie
badania tylko w swiecie anglojezycznym, ale podejrzewam, ze nie tylkko tam
wystepuja - w Polsce nauk spolecznych medycyny nie znam). takich przykladow,
gdzie humanistyka (ang. social sciences) maja niezwykle silna pozycje naukowa
jest duzo wiecej.

[adept_ltd1_net]

Fordzie Ka

interpretacja błędna -

1. nie jest tak źle z tą humanistyką i myślę, że również w polskim świecie
dobrze się odnajduje i możemy ją odnaleźć (jeżeli oczywiście nie myślimy o niej
w kategoriach XIX w.).
2. za myśleniem profesora Głowińskiego nie kryje się rzeczywistość akademicka,
tylko PAN-owska (to profesor IBL-u) i stąd sprawa pieniędzy jest istotna i wiążę
się z tym, czy instytut będzie miał pieniądze (i ile) na prowadzone projekty
badawcze, czy nie...
3. na niektórych uczelniach jest tak (na mojej jest), że dostaje się pieniądze w
ramach tzw. BW w zależności od punktów. No i jeśli, jak na forum nauka czytałem,
pierwszoroczny doktorant w naukach ścisłych publikuje w ciągu roku na LF 9
tekstów - to ja jednak przyjmuję, że nie jest on geniuszem, tylko w 9
komunikatach sprzedaje po angielsku fragmenty jakiegoś badania. W humanistyce (i
po polsku...) nie jest to możliwie, bo dobry tekst czasem pisze się bardzo długo...

Głowiński: Język polski - niepożądany

[easy.teraz]

Moim zdaniem dalece błędna jest teza nadmiernie przywiązująca wagę
do języka polskiego w pracach humanistycznych. Smutnym owocem
takiego myślenia jest to, że popularne książki historyczne pisane są
dzisiaj za granicami Polski, a rodzimi historycy są najbardzeij
znani z tego, że wyręczaja w pracy śledczych w IPN. Polska
kinematografia (poza światłymi wyjatkami funkcjonującymi w
cywilizacji zachodu)juz dawno stała się mało czytelna dla
zewnętrznego odbiorcy, a obecna niemal nie istnieje. Podobnie jest z
literaturą. W telewizji nie prowadzi się debat o współczesnej
literaturze, no bo niby kto miałby je prowadzić. Uczelnie wyższe
niemal nie zapraszają wybitnych postaci światowej humanistyki na
wykłady dla studentów (poza nudnymmi uroczystosciami wręczeni
doktoratów...), no bo kto jest w stanie ich wysłuchać i podjąć z
nimi dyskusję.

Humanistyka dotyczy szeroko rozumiannej historii, kultury i
tradycji. Bez niej interpretacja własnej historii, tradycji i
kultury jest mówiąc delikatnie niepełna. I właśnie ten rodzaj
społecznej niewiedzy skutkuje dzisiaj w zawstydzająco niskim
poziomie dyskusji o współczesnej historii, gdzie emocje wypierają
obiektywne logiczne argumenty, gdzie pozycja decyduje o sile głosu.
Gdzie dyskusja z trudem wydostaje się (czasami) poza rodzime
zaścianki. Oczywiście są mniej i bardziej uniwersalne wartości
humanistyki ale szersze spojrzenie, z perspektywy chociażby szybkich
zmian społecznych i kulturowych w Europie jest niezbędne dla
tworzenia nowoczesnej nauki a dalej ....