Weto może zostać odrzucone zaledwie kilkoma gło...

[jacek230]

PiS i jego prezydent moga sie tylko posikac! :)

PIS wydało wojne Polsce o Polakom..PIS-CCCP !!!

[staryduster]

[warszawski_zgred]

Jak przejdzie ta targowica to starci jakieś 3,5-5 milionów Osób
Zatem dla Ciebie to nie Polacy?

[vondemelon]

a jak nie przejdzie to straci jakies 33-34,5 mln Polakow

[...]

[shithead]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

Wystarczy, że zostanie odrzucone jednym głosem

[przyladek.dobrej.nadziei]

I Pech Veto Kaczyński dostanie szału.

[warszawski_zgred]

przyladek.dobrej.nadziei napisał:

> I Pech Veto Kaczyński dostanie szału.
>
Szału może wtedy dostać jakieś 5 milionów Polaków którzy stracą to co było im
wcześniej _gwarantowane_ !

[vondemelon]

Nic nie bylo gwarantowane. Przeciez dotychczasowe uzgodnienia wygasaly w tym
roku (a wlasciwie wczesniej, ale byly milosciwie przedluzane). Kazdy o tym
wiedzial, a jak nie to byl idiota. To tak samo jak nieznajomosc prawa nie
zwalnia od odpowiedzialnosci za jego lamanie.

Poza tym dlaczego nauczyciele moga isc wczesniej na emeryture a np. naukowcy
nie? Skad ten idiotyczny podzial!? Bo jedni maja silniejsze zwiazki zawodowe? A
politycy trzesa portkami i dla swietego spokoju/dla doraznego zysku uchwalaja
debilne prawo?

Widze zgredzie ze tesknisz za komuna... Skoro tak ci bylo dobrze proponuje
wyprowadzke za Bug - tam jest przeciez tak pieknie...

mam nadzieję, że mundurowym też odbiorą

[carpaccio4]

wszelakie przywileje. cokolwiek by to nie było

[warszawski_zgred]

carpaccio4 napisał:

> wszelakie przywileje. cokolwiek by to nie było

Mundurowi to jeszcze _więcej_ dostaną!!
należy też mieć w pamięci że nie ma już wojaków z poboru, obecnie
to zawodowcy. A jako tacy te brakujące ~~150.ooo też będzie się
domagać przechodzenia na "zasłużoną" emeryturkę po 15 latach!!
I nie będą to emerytury o wysokościach takich jakie ewentualnie jutro zostaną
odebrane !!

[michalpopiel]

Oszukiwanie ludzi, szukanie hakow, chamskie zagrywki to chyba jednak
domena pis.uarow i ich pis.denta.
A jutro jenda z pozostalosci socjalistycznej ojczyzny przejdzie do
historii, wbrew woli komunistow z PIS.

Po+Sld=Pzpr2

[toberson]

Przytul sie bolszewiku do popiersia lenina.

[brzezozka]

PZPR2 to PiS młotku...:

[tw_kaczor]

Kaczyzm, to powstał pod patronatem stalinizmu Rajmunda Kaczyńskiego,

ojca tych dwóch, a stał, gdzi stało ZOMO.

KOPIA:

Okazuje się, że Jarosław Kaczyński był w domu w 1981!

Jarek cudowne dziecko PRL. Nie wiem co innych Polaków, ale mnie od

Jarosława Kaczyńskiego przede wszystkim odrzuca tchórzostwo i

konformizm, połączone z gigantyczną mitomanią. Nie jest przypadkowe

zachowanie Jarosława, kreującego się na wielkiego Polaka, walczącego

w bamboszach o wolność ojczyzny to jest projekcja jego kompleksów,

które się narodziły jeszcze dzieciństwie. Jarosław Kaczyński jest

cudownym dzieckiem. Przedstawimy jego cudowne życie w kategorii

siedmiu cudów świata

1) Pierwszy cudowny przypadek w życiu Jarosława to zawrotna kariera

jego ojca Rajmunda. Tuż po wojnie żołnierzy AK, rozstrzeliwano,

osadzano w więzieniach, sadzano na nogach od stołka, torturowano, w

najlepszym razie wykluczano z życia społecznego. Tymczasem Rajmund

Kaczyński, żołnierz AK, tuż po wojnie dostaje od stalinowskiej

władzy wypasiony apartament na Żoliborzu, jak na tamte czasy rzecz

poza zasięgiem zwykłego obywatela, nawet szarego członka PZPR.

2) Cud drugi, żołnierz AK, mąż sanitariuszki AK, dostaje posadę

wykładowcy na Politechnice Warszawskiej i oboje żyją sobie z jednej

pensji jak pączki w maśle. W tym czasie gdy w Polsce rządzi Bierut,

a właściwie Stalin rządzi Bierutem, posada dla Akowca na uczelni

brzmi jak ponury żart, jednak rzecz miała miejsce

3) Cud trzeci, rodzą się bliźniaki i jako dzieci akowskiego

małżeństwa, na początku lat 60, kiedy większość dzieci akowców

opłakuje swoich rodziców, albo czeka na ich powrót z więzienia,

nasze orły zabawiają się w reżimowej TV.

4) Cud czwarty. Jarosław Kaczyński jako jedyny działacz opozycji, z

kręgu doradców Lecha Wałęsy nie zostaje internowany.

5) Cud piąty, Jarosław Kaczyński odmawia (tak twierdzi) podpisania

lojalki i jako jedyny opozycjonista odmawiający władzy PRL zostaje

zwolniony do domu, co więcej nikt go nie nęka, w okresie 1982-

1989.

6) Cud szósty, Jarosław Kaczyński jako jedyny opozycjonista ma

sfałszowaną teczkę i jako jedyny opozycjonista domagający się

powszechnej lustracji ujawnia swoja teczkę dopiero po naciskach

prasy.

7) Cud siódmy to cud zagadka. Jaki jest związek między ofiarowanym

Rajmundowi Kaczyńskiemu przez PRL apartamentem na Żoliborzu, pracą

wczasach stalinowskich na Politechnice Warszawskiej, karierą filmową

bliźniaków i brakiem internowania Jarosława Kaczyńskiego w stanie

wojennym?

Kto wie? Czym aż tak bardzo mógł zaimponować władzy ludowej żołnierz

AK Rajmund Kaczyński, że władza otoczyła jego samego, jego żonę z AK

i dzieci szczególna troską. Opowieściami o wykańczaniu bolszewików?

Kto wie, czym mógł zaimponować oficerowi SB Jarosław Kaczyński, że

ten po odmowie podpisania lojalki wypuścił go wolno i nigdy już nie

nękał? Być może postraszył esbeka lustracją, układem, oligarchią? A

może po prostu oficer zadzwonił do ojca, kazał odebrać syna, wyłoić

w tyłek i obiecać, że się więcej nie będzie wygłupiał. Wiecie,

rozumiecie towarzysze z PiS tak po starej partyjnej znajomości.

Pomożecie rozwiązać zagadki cudownego życia wodza?

[warszawski_zgred]

Prof. Jerzy Robert Nowak
Słynny był kiedyś kuplet w "Słówkach" Boya o pewnym galicyjskim polityku:
Żadnych politycznych
Nie zna on przesądów,
Każda Partia dobra,
Byle dojść do rządów! ӨΞ۩۞۩ΞӨ

Słowa te pasują jak ulał do przeróżnych skrajnych zygzaków kariery politycznej
obecnego wicemarszałka Sejmu Stefana Niesiołowskiego, prawdziwie
wyspecjalizowanego w koniunkturalnych zmianach poglądów. Na tym tle prawdziwą
groteską był fakt, że jeszcze w 2001 roku, w ulotce przedwyborczej, tenże Stefan
Niesiołowski z werwą zachwalał samego siebie jako tego, który "nie zmienia
przekonań" i jako tego, który jest jak najdalszy od karierowiczostwa.

W rzeczywistości Niesiołowski wielokrotnie w swym życiu dawał przykłady iście
kameleońskich skłonności do zmian poglądów politycznych, przyklejania się do
tego, co uprzednio zwalczał i zwalczania tego, co uprzednio chwalił. Wychwalana
przez Niesiołowskiego jego rzekoma "niezmienność poglądów" aż nadto przypominała
osławioną zasadę Lecha Wałęsy: "Jestem za, a nawet przeciw".

Gdy "brzydził się" "fanatykiem" Michnikiem
Od wielu lat Niesiołowski znany jest jako jedyny obok Aleksandra Halla dyżurny
"prawicowiec" Michnikowskiej "Gazety Wyborczej", który zawsze zabiera głos na
łamach tej gazety, gdy to z jakichś względów potrzebne jest politycznie jej
naczelnemu. Mało się dziś pamięta, że tenże Niesiołowski jeszcze w 1992 roku
pisał o A. Michniku, używając jak najostrzejszych słów, stwierdzając wprost:
"Dla mnie typowym fanatykiem nienawiści i agresji jest Adam Michnik, aczkolwiek
niewątpliwie inteligentny. Reprezentuje rodzaj fanatyzmu, którym się najbardziej
brzydzę [podkr. - J.R.N.], ponieważ pod pozorami troski o człowieka, o wolność,
o demokrację, lansuje twardą antykościelną i antypolską opcję polityczną" (por.
A. Poppek, K. Pytlakowska: "Szaszłyk po polsku", Warszawa 1992, s. 151).
Dziś tak zajadle występujący w roli pierwszego zagończyka liberałów z Platformy
Niesiołowski był w swoim czasie niezwykle zajadłym, nieubłaganym wrogiem
liberałów wszelkiej maści. Jakże wstydliwe muszą być dla niego wypowiedzi z
wcześniejszych lat. By przypomnieć choćby, z jaką emfazą pisał Niesiołowski 13
stycznia 1992 roku na łamach "Gazety Wyborczej": "Liberałowie udowodnili, że nie
mają żadnych kwalifikacji ekonomicznych i nigdy w żadnej koalicji - gdyby do
takiej kiedykolwiek doszło - nie mogą obejmować resortów ekonomicznych, bo
zrujnują kraj [podkr. - J.R.N.]. Cały wysiłek nowego, centroprawicowego rządu
Jana Olszewskiego, obciążonego fatalnym dziedzictwem ich rządów [podkr. -
J.R.N.], musi skoncentrować się na problematyce gospodarczej, w imię umocnienia
demokracji i odsunięcia od nich zagrożeń" (cyt. za: S. Niesiołowski: Przede
wszystkim gospodarka, "Gazeta Wyborcza" z 13 stycznia 1992 r.). Te jakże słuszne
skądinąd stwierdzenia Niesiołowski powtórzył (a więc je nadal aprobował) w
wyborze swych tekstów prasowych, opublikowanym w 2001 r. (por. S. Niesiołowski:
W wolnej III Rzeczypospolitej. Wybór tekstów prasowych 1990-2001, Łódź 2001, s.
33).
W wielu wypowiedziach na początku lat 90. Niesiołowski odsądzał liberałów od
czci i wiary, wręcz równając ich z ziemią. Przypomnijmy choćby wywiad dla
"Rzeczpospolitej" z 13-14 czerwca 1992 r., gdzie z niekłamaną pasją piętnował
ogół liberałów jako odrażające środowisko, które chciałoby zamknąć Kościół
katolicki w swoistym getcie. Z jakimż oburzeniem Niesiołowski atakował wówczas
liberalny rząd Bieleckiego! Stwierdzał: "Mieliśmy przykład gabinetu Bieleckiego,
który wyrzucił wiceministra Kaperę za to, że powiedział o istnieniu zboczeńców
seksualnych. A o zboczeńcach seksualnych można przeczytać w każdej
encyklopedii". Przypomnijmy, że w tymże samym czasie obecny przywódca partyjny
Niesiołowskiego premier Donald Tusk dosłownie "skakał z radości" na wieść o
usunięciu z rządu "niepoprawnego politycznie" Kazimierza Kapery.
Rzekomo "nie zmieniający nigdy poglądów" Niesiołowski od lat szczególnie
gorliwie współpracuje z byłym korowcem Bogdanem Borusewiczem czy korowcami z
"Gazety Wyborczej". Jakoś dziwnie "zapomniał", jakież to ostre teksty wypisywał
o KOR w czasie "karnawału" "Solidarności" (tj. lat 1980-1981), gdy twórców KOR
nazwał "pogrobowcami Stalina". Jakże się bił za to w wywiadzie, udzielonym M.
Lizutowi z "Dużego Formatu" (dodatku do "Gazety Wyborczej") z 14 listopada 2005
roku. Bąkał tam, iż "żałuje" swego stwierdzenia o twórcach KOR jako
"pogrobowcach Stalina", tłumacząc, że: "Niektóre sformułowania padły w ferworze
walki".
Inny przykład, dowodzący, jak absurdalnie kłamliwe są twierdzenia o rzekomej
"niezmienności" przekonań Niesiołowskiego. W ostatnich latach niejednokrotnie
występował z zajadłymi atakami na PiS, zarzucając mu, że narzucał Polsce
politykę "krnąbrności wobec Europy", która nas jakoby ośmieszała i
marginalizowała na kontynencie. Robi to ten sam Niesiołowski, który kiedyś
ostrzegał, że wejście do Unii Europejskiej doprowadzi do skrajnie żałosnych
skutków dla Polski. Według tekstu S. Niesiołowskiego na łamach "Nowej Europy" z
1995 r.: "(...) Wraz z przystąpieniem do Unii Europejskiej Polska stanie się
państwem ideologicznym, prowadzącym politykę dechrystianizacji i degradującym
katolików, to znaczy 82 proc. społeczeństwa do roli obywateli drugiej kategorii,
prześladowanych bardziej okrutnie, bo w sposób wyrafinowany, niż za czasów
komuny" (cyt. za M. Rybiński: Z wykopalisk, "Gazeta Polska" z 12 września 2007
r.). Jakiż "niezmienny" na tle przytoczonych dawnych wypowiedzi wydaje się S.
Niesiołowski. Po prostu tytan stałości poglądów!

Przeciw Unii Demokratycznej, a nawet za
Szczególnie groteskowe były zmiany poglądów S. Niesiołowskiego w stosunku do
Unii Demokratycznej vel Unii Wolności. Początkowo Niesiołowski był zajadłym
wrogiem UD, chętnie wyzywał ją od "udecji" lub "udokomuny" (por. własne wyznania
S. Niesiołowskiego w wywiadzie dla książki A. Poppek i K. Pytlakowskiej
"Szaszłyk po polsku", Warszawa 1992, s. 159). Dziennikarki "Gazety Wyborczej"
Anna Bikont i Joanna Szczęsna przypominały, jak to w swoim czasie Niesiołowski:
"Twierdził o Unii Demokratycznej, że 'jest mniej więcej tak samo demokratyczna,
jak PZPR była robotnicza i polska' i przylepiał do niej łatki: 'katolewica',
'różowi', 'udecja'. Tym, którzy 'nie wahali się świadczyć Jezusowi Chrystusowi
za cenę gorszych zarobków i nie awansowania', przeciwstawiał związanych z Unią
Demokratyczną Jerzego Turowicza i Andrzeja Wajdę, obwiniając ich za to, że
'obsługiwali kadzielnicę kłamstwa, która jest istotą komunizmu'. Turowicz
wyjaśniał, że owszem, był za zgodą i aprobatą kardynała Wyszyńskiego, w
utworzonym pod egidą PRL-owskich władz Froncie Jedności Narodu i że wystąpił tam
raz, w obronie listu biskupów polskich do biskupów niemieckich, wypowiedź
Niesiołowskiego zaś trudno określić inaczej niż zwyczajne chamstwo" [podkr. -
J.R.N.] (cyt. za: A. Bikont, J. Szczęsna: Radio Maryja? Wolę motyle. Portret
Stefana Niesiołowskiego, "Gazeta Wyborcza" z 6-7 maja 2006 r.). Zapytany w 2006
r. przez Bikont i Szczęsną o swój dawny atak na Turowicza, Niesiołowski
stwierdził, że dziś uważa tę wypowiedź za "niepotrzebną i krzywdzącą" (por. tamże).
Przypomnijmy, że Niesiołowski, tak zaangażowany od połowy czerwca 1992 r. w
maksymalne wspieranie koalicji ZChN z Unią Demokratyczną, niewiele wcześniej, w
tymże 1992 r., bardzo ostro krytykował UD w wywiadzie do książki "Szaszłyk po
polsku". Pisał o niej we fragmencie zatytułowanym "Janusowe oblicze
(dwulicowość)". Tę dwulicowość przedstawiał jako "istotę Unii Demokratycznej".
Pisał: "Mają na każdą okoliczność inną twarz. W szkołach mówią, że są za aborcją
i że młodzież musi się kochać. Wśród emerytów twierdzą, że wartości
chrześcijańskie są im najbliższe. Na kongresie socjaldemokratów jeden z liderów
UD powiedział, że oni są za socjaldemokracją, ale z powodów taktycznych nie mogą
się do tego przyznać. U chadeków zaś inny lider prz

[warszawski_zgred]

Czy Niesiołowskiego zastraszono?
W czerwcu 1992 r. doszło do nagłej, szokującej zmiany frontu przez
Niesiołowskiego, który stał się jakby zupełnie innym człowiekiem. Ten dotychczas
stanowczy obrońca wartości chrześcijańskich w polityce i publicystyce nagle
zdradził sprawę tych wartości, zdradził sprawę patriotyzmu, totalnie
uzależniając się od Unii Demokratycznej, a nawet stał się swego rodzaju
ekspozyturą poglądów Bronisława Geremka w Zjednoczeniu Chrześcijańsko-Narodowym.
Było to prawdziwym szokiem dla obserwatorów polskiej sceny politycznej, w tym i
dla mnie. Jeszcze wiosną 1990 r., wspólnie z tak opluwającym mnie dziś
Niesiołowskim, przygwoździliśmy lewackiego radykała z UD - Zbigniewa Bujaka, w
telewizyjnym programie "Interpelacje". Wkrótce potem Niesiołowski odwiedził mnie
w moim mieszkaniu w Warszawie wraz z wicemarszałkiem Sejmu Andrzejem Kernem.
Miałem wówczas wrażenie naszej całkowitej zgodności poglądów. Niesiołowski
wręczył mi swoje więzienne wspomnienia (pisane pod pseudonimem "Ewa
Ostrołęcka"), dedykując je słowami: "Z najserdeczniejszymi pozdrowieniami i
wyrazami szacunku". (Dziś ten sam Niesiołowski jak może szkaluje mój życiorys
sprzed 1990 r.!). W owym czasie Niesiołowskiego zaliczano wraz z Markiem Jurkiem
i Janem Łopuszańskim do tzw. trzech muszkieterów, konsekwentnie toczących w
parlamencie boje w obronie Kościoła, patriotyzmu i programu dekomunizacji.
Nagle w czerwcu 1992 r. dochodzi do całkowitej zmiany postawy Niesiołowskiego. W
filmie "Nocna zmiana", autorstwa Jacka Kurskiego, widzimy Niesiołowskiego na
zwołanej przez Lecha Wałęsę tajnej naradzie spiskowej, zmierzającej do obalenia
rządu Jana Olszewskiego. Sam Jacek Kurski tak opisywał w czerwcu 1995 r.
zachowanie Niesiołowskiego sprzed trzech lat: "Niesiołowski ogląda naradę
obłędnym, przerażonym wzrokiem; nic nie mówi. Za kwadrans wygłosi, zresztą
pokazane w tym filmie, wspaniałe przemówienie w obronie rządu. Gdy go niedawno
spytałem, co robił na tej naradzie - zbladł, bo nie wiedział, że była filmowana.
Określił ją jako 'bandycką, zbójecką naradę, na którą zwabiono go podstępem'.
Szkoda tylko, że nikomu o tym nie powiedział. Bo potem oglądaliśmy 'w polityce'
zupełnie innego Niesiołowskiego: rano 5 czerwca nie umiał już wygłosić
przemówienia przeciwko powołaniu rządu Pawlaka - w ostatniej chwili poprosił o
to Marka Jurka - widywaliśmy go za to na konferencjach z Geremkiem, robiącego
dobrą minę do beznadziejnego rządu Suchockiej" (por. Dobrze służyć Polsce
Ludowej. Wywiad W. Kalimowskiego z J. Kurskim, "Tygodnik Solidarność" z 23
czerwca 1995 r.).
Co spowodowało tak gwałtowną zmianę kursu u S. Niesiołowskiego? Jak to się
stało, że ten do niedawna tak żarliwy przeciwnik Unii Demokratycznej, nagle
zaczął wręcz symbolicznie jeść z ręki czołowych polityków na czele z Geremkiem?
Być może zaszantażowano go wówczas groźbą nagłośnienia w mediach jego skrajnie
tchórzliwego zachowania po aresztowaniu i sypaniu koleżanek i kolegów z "Ruchu".
Może chodziło o coś jeszcze dużo gorszego. W różnych publikacjach
niejednokrotnie pojawiały się informacje o tym, że Niesiołowski figurował na
tzw. liście Milczanowskiego. Jedno nie ulega wątpliwości. Od czerwca 1992 r.,
wkrótce po obaleniu rządu J. Olszewskiego, Niesiołowski wchodzi na drogę
ewidentnej zdrady swych dotychczasowych przekonań, wspierając odtąd to, co
zwalczał, i zwalczając to, co przedtem popierał.

[warszawski_zgred]

Najwierniejszy sojusznik Unii Demokratycznej
W ciągu lata 1992 r. Niesiołowski nagle zabiera się z niebywałą pasją do
budowania koalicji z Unią Demokratyczną w imię wspólnego tworzenia fundamentów
rządu H. Suchockiej. Jan Rokita w swym wywiadzie-rzece "Alfabet Rokity" wyjaśnia
sukces idei powołania rządu Suchockiej głównie błyskawicznym dogadaniem się w
tej sprawie z Niesiołowskim. Stwierdza: "Kiedy upadł rząd Olszewskiego, dla mnie
było jasne, że podstawą nowego rządu musi być porozumienie ognia z wodą: Unii
Demokratycznej i ZChN. Partnerem w poszukiwaniu takiego porozumienia stał się
(...) Stefan Niesiołowski. Konspirowaliśmy w sejmowych kuluarach i
restauracjach. Aż wreszcie któregoś dnia spotkałem Niesiołowskiego na korytarzu
i spytałem: 'A co byś powiedział, gdyby premierem została Suchocka', a on mi na
to - Świetny pomysł, spróbowałbym to przepchnąć w ZChN" (por. "Alfabet Rokity".
Z J. Rokitą rozmawiali M. Karnowski i P. Zaremba, Kraków 2004, s. 117). Rokita
wysławiał S. Niesiołowskiego, pisząc (s. 101): "Myślę o rycerzach jedności
tamtej koalicji - o Stefanie Niesiołowskim po stronie ZChN i Bronisławie
Geremku. To dwaj zasłużeni politycy, którzy wbrew swoim środowiskom i wyznawanym
przez siebie ideologiom bronili tego rządu". I rzeczywiście, Niesiołowski
zajadle bronił rządu Suchockiej wbrew wyznawanej przez siebie ideologii i
środowisku ZChN. Tylko, czy naprawdę wierzył w głoszoną dotąd przez siebie
ideologię? Czy zaangażowawszy się koniunkturalnie w poparcie rządu Suchockiej,
miał wówczas jeszcze cokolwiek wspólnego z chrześcijańsko-narodowymi wartościami
ZChN? Przypuszczam, że wątpię, jak pisał stary Kisiel.
Niesiołowski przez cały czas rz ądu Suchockiej odgrywał ogromnie niechlubną rolę
swego rodzaju głównego filaru, podtrzymującego wsparcie dla tego gabinetu w
ZChN. Rokita przypomniał w tym kontekście (op. cit. s. 104) wspólne konferencje
prasowe B. Geremka i S. Niesiołowskiego w obronie rządu H. Suchockiej - z jednej
strony przed braćmi Kaczyńskimi, z drugiej - przed SLD.
Wybielająca wszelkie działania Unii Demokratycznej postawa "chrześcijańskiego
polityka", za którego podawał się S. Niesiołowski, wywoływała coraz częstsze
protesty na prawicy. Znamienny pod tym względem był ogłoszony w dzienniku "Nowy
Świat" z 15 października 1992 r. list otwarty wiceprezesa Porozumienia Centrum
Sławomira Siwka pt. "Stefan Niesiołowski traci wzrok". Wiceprezes PC Stanisław
Siwek pisał tam m.in.: "To przykre, że polityk Twojego wymiaru traci wzrok i nie
widzi tego, co wokół niego się dzieje (...). Mogę jeszcze zrozumieć, że
przerażony rolą, jaką ZChN spełnia jako kwiatek nie swojej sprawy, w rządzie
rządzonym przez lewicę Unii Demokratycznej - lider ZChN chce dyskredytować
wszystkich, którzy jednoznacznie taką sytuację ujawniają".
Szokujące upieranie się Niesiołowskiego przy koalicji z Unią Demokratyczną
rzuciło się szczególnie mocno w oczy po wypowiedzi wicepremiera z ZChN Henryka
Goryszewskiego 21 listopada 1992 r., iż "koalicja rządowa jest w stanie
przetrwać nawet bez Unii Demokratycznej". Niesiołowski natychmiast po tych
słowach doprowadził do zwołania specjalnej konferencji prasowej z Bronisławem
Geremkiem, publicznie zapewniając kolejny raz z rzędu o trwałości sojuszu ZChN z
UD (por. A. Dudek: "Pierwsze lata III Rzeczypospolitej 1989-2001", Kraków 2002,
s. 280). W końcu kwietnia 1993 r., po przejściu Porozumienia Ludowego do
opozycji, doszło do publicznego wysunięcia przez posła Jana Łopuszańskiego
projektu prawicowej koalicji bez UD. I znowu doszło do publicznego wystąpienia
Stefana Niesiołowskiego w roli najwierniejszego zwolennika koalicji ZChN z UD.
Niesiołowski określił wszelkie szanse stworzenia prawicowej koalicji bez Unii
Demokratycznej jako tak samo prawdopodobne co "śnieg w lipcu".

[warszawski_zgred]

Pacyfikator "warchołów" z AWS
Gdy kilka lat później doszło do koalicji AWS i Unii Demokratycznej, znowu
głównym "rycerzem" tej koalicji stał się S. Niesiołowski. Z jakąż werwą okładał
wówczas wszystkich, którzy buntowali się przeciw tej koalicji, tak fatalnej dla
Polski. Jak wymyślał od "warchołów" wszystkim, którzy protestowali przeciwko
niej. Niesiołowski należał do najbardziej gorliwych zwolenników koalicji z Unią
Wolności za wszelką cenę, starając się maksymalnie pomniejszyć wynikające z tego
negatywy i przedstawić jako koalicję, która nie ma żadnej alternatywy (por.
wywiad Niesiołowskiego dla "Nowego Państwa" z 24 października 1997 r.: "Skazani
na Unię"). Niesiołowski zapewniał tam: "Jeżeli nie będzie koalicji z Unią
Wolności, to pozostanie nam przejście do opozycji, co oznaczałoby zupełną klęskę
prawicy. (...) Koalicja jest taka, jaką chcieli wyborcy. Nie mamy innego wyboru.
Ludzie po to głosowali na prawicę, żeby przejęła odpowiedzialność za Polskę, a
możemy to zrobić tylko razem z Unią". Szczególnie kłamliwe było stwierdzenie
Niesiołowskiego: "Koalicja jest taka, jaką chcieli wyborcy". Jak wskazywały
wyniki wyborów z 1997 r. i poniesione w nich straty UW, wyborcy z 1997 r.
głosowali nie tylko na AWS przeciw SLD-owskim rządom Cimoszewicza, ale również i
przeciw Balcerowiczowi. A dzięki takim ludziom jak Niesiołowski dostali znowu
"radosną" powtórkę z Balcerowicza.
Przez kilka lat rządów koalicji AWS z Unią Wolności Niesiołowski wyspecjalizował
się w brutalnych atakach na wszystkich tych parlamentarzystów, którzy mieli
własne zdanie i odmawiali ciągłego stania na baczność przed M. Krzaklewskim.
Szczególnie ostro krytykował tych, którzy ośmielali się kwestionować słuszność
tak nieszczęsnej dla AWS koalicji z Unią. Nie przebierał przy tym w słowach, z
grubej rury piętnując oponentów. Posła Adama Słomkę nazwał "głupcem" i
"warchołem", profesora Piotra Jaroszyńskiego "frustratem". W wywiadzie dla
"Tygodnika AWS" z 31 stycznia 1999 r. perorował: "Prawdopodobnie mamy w
przypadku np. Słomki, Łopuszańskiego i paru innych do czynienia ze splotem
różnych czynników: charakteropatią, szalonymi ambicjami osobistymi, nadzieją na
wyjście z politycznego marginesu, na którym z własnej woli się znaleźli".
Z jakim zadowoleniem pisał na łamach "Gazety Wyborczej" z 3 sierpnia 1998 r.:
"Wydaje mi się, że wielką zasługą AWS jest także uporządkowanie polskiej sceny
politycznej. Na marginesie polityki znaleźli się na szczęście Janusz
Korwin-Mikke, Leszek Moczulski, Antoni Macierewicz i paru innych.
Najprawdopodobniej też niezawodny w destrukcji Lech Wałęsa ze swoją nieproszoną
pomocą. Dziś, gdy w polityczny niebyt odchodzą Słomka i Łopuszański - można
tylko odetchnąć z ulgą: Bogu niech będą dzięki". Ciekawe, jak określić
nadużywanie imienia Boga w takiej sytuacji przez Niesiołowskiego?!
Polityka AWS od początku rządów koalicji z UW była pełna fatalnych błędów.
Niesiołowski nie znosił jakiegokolwiek publicznego ich wypominania, z prawdziwym
jadem nienawiści opluwał zarówno polityków, jak i dziennikarzy, którzy pisali o
tych błędach. Stwierdzał na przykład: "Legutko, Krasowski, Perzyna i Łętowski z
samobójczą konsekwencją piszą o kierownictwie AWS, dostrzegając niemal we
wszystkich działaniach AWS wyłącznie błędy". Klub parlamentarny AWS stopniowo
coraz bardziej topniał na skutek odejść coraz liczniejszych posłów, mających
dość kolejnych żałosnych ustępstw premiera Buzka i Krzaklewskiego na rzecz
Balcerowicza i Geremka. Niesiołowski nie wyciągał żadnych wniosków z tych odejść
od AWS. Przeciwnie, z całą dezynwolturą komentował: "Warchołów mi nie żal"
("Gazeta Wyborcza" z 31 sierpnia 1998 r.). Politycy AWS przystosowali się do
forsowanych przez Balcerowiczowską Unię Wyborczą fatalnych prywatyzacji, a
niektórzy z nich sami ponosili winę za wyprzedaż majątku narodowego za bezcen
(vide sprzedaż Domów Centrum w Warszawie przez ministra Wąsacza poniżej nawet
wartości ceny gruntów, na których stały). Wszystko to obchodziło rzekomo
"narodowego" polityka Niesiołowskiego tyle, co zeszłoroczny śnieg. Piorunował na
łamach postkomunistycznego "Wprost" (też "odpowiednie" miejsce dla byłego
opozycjonisty) z 15 listopada 1998 r.: "(...) w pismach marginalnych,
niesłusznie uchodzących za prawicowe (...) trwa nieustający (...) atak na AWS z
absurdalnymi zarzutami niezrealizowania programu, wyprzedaży majątku, zdrady
interesów narodowych itp. zarzutami, zbieżnymi z argumentacją i politycznym
zapotrzebowaniem postkomunistów". Co najgorsze, epitetom Niesiołowskiego
towarzyszyło jego bardzo niegodne zachowanie na czele komitetu dyscyplinarnego
AWS. Z jakąż pasją wnioskował o wyrzucanie kolejnych "krnąbrnych" posłów z klubu
AWS.
Ataki na dawnych antykomunistycznych sojuszników - posłów Jana Łopuszańskiego,
Ludwika Dorna, Teresę Liszcz, Jarosława Kaczyńskiego łączył Niesiołowski ze
skrajną wyrozumiałością dla Balcerowicza i innych polityków Unii Wolności, a
nawet... wyrozumiałością dla posłów postkomunistycznych. Dziwne dwuznaczności
zachowań politycznych Niesiołowskiego były od dawna odnotowywane przez
przeróżnych obserwatorów działań tego polityka. Na przykład Agata Kopeć i
Władysław Korowajczyk pisali już w lipcu 2001 r.: "Można zastanawiać się, jakie
właściwie poglądy polityczne ma Stefan Niesiołowski. Jednego dnia deklaruje swój
antykomunizm, a już następnego dnia występuje na autentycznej scenie z
przeciwnikiem - przeciw któremu toczy się proces lustracyjny. Sympatie
Niesiołowskiego do Unii Wolności są znane nie od dziś. Może to nawet więcej niż
sympatie...? Ostatnio w programie Moniki Olejnik 'Kropka nad I' bronił jak lew
uposażeń prezesa NBP Leszka Balcerowicza. Żałosny to był widok i chyba nie
przysporzył posłowi zwolenników. Można sobie tylko zadać pytanie, co przez takie
stanowisko chce osiągnąć poseł Stefan Niesiołowski? Bardzo to zastanawiające..."
(por. A. Kopeć i W. Korowajczyk: Rzecz o Niesiołowskim, "Myśl Polska" z 8 lipca
2001 r.).

[warszawski_zgred]

Odrzucenie Niesiołowskiego przez PiS
W 2001 r. przyszły dla Niesiołowskiego fatalne czasy. Od początku 2001 r.
mnożyły się sygnały przyszłej katastrofy AWS, rozpaczliwie bronionego przez
niego i... kierowanego na mielizny. Cytowana wyżej para autorów: Agata Kopeć i
Władysław Korowajczyk, tak pisała o rozpaczliwych intrygach Niesiołowskiego z
2001 r., by załapać się znów na drogę politycznej kariery: "[Niesiołowski] Jakiś
czas temu rozwalił ZChN, rozwalił z grupą przegranych posłów AWS i utworzył
Przymierze Prawicy. Nie minęło wiele czasu, a obraził się na kogoś, a może na
coś, i wyszedł z PP. Pewnie chciał znowu wejść do AWS, ale tam już go pewnie nie
chcieli. Zawisł więc w próżni i groziła mu polityczna banicja, czyli zabrakłoby
mu wygodnego fotela na Wiejskiej i wraz z nim różnych apanaży. Żal się zrobiło.
Niesiołowski przywdział włosienicę, posypał głowę popiołem i powrócił do nowo
tworzonego przez braci Kaczyńskich Komitetu Prawa i Sprawiedliwości" (por. A.
Kopeć, W. Korowajczyk: Rzecz o Niesiołowskim, "Myśl Polska" z 8 lipca 2001 r.).
I tu spotkał Niesiołowskiego największy cios - w Prawie i Sprawiedliwości z
trzaskiem pokazano mu drzwi, nie chcąc brać takiej osoby do partii, szykującej
się do radykalnego przełomu politycznego w Polsce. Niesiołowski na próżno liczył
na to, że dawni ZChN-owscy koledzy w PiS przełamią opory Kaczyńskich przeciw
niemu. Co zadecydowało o tak stanowczym odrzuceniu Niesiołowskiego przez
Kaczyńskich? Być może przywódcy PiS pamiętali o nazbyt wylewnych zeznaniach
"herosa" Niesiołowskiego podczas przesłuchań SB w 1970 r., być może zaważyła też
pamięć o umieszczeniu Niesiołowskiego na tzw. liście Milczanowskiego. A może
zapamiętano mu nazbyt dobrze jego napaści na Lecha Kaczyńskiego. Jak wspominał
Niesiołowski po latach w "Wyborczej" z 15 stycznia 2007 r. - to on przestrzegał
premiera J. Buzka przed nominacją L. Kaczyńskiego na ministra sprawiedliwości.
Jeszcze gorsze skutki dla Niesiołowskiego miał fakt, że to właśnie on pojawił
się wśród "dyżurnych osłaniaczy" decyzji Buzka o dymisji L. Kaczyńskiego z szefa
resortu sprawiedliwości w 2000 r. (por. na ten temat uwagi M. Miszalskiego w
"Najwyższym Czasie" z 21 lipca 2001 r.). Na dodatek, Niesiołowski pochopnie
zadarł z Platformą Obywatelską i stracił szansę na kandydowanie z jej szeregów.
Nigdzie niechciany, zdesperowany, powrócił do zagrożonego klęską AWS. Nie
pozostało mu nic innego, niż robić dobrą minę do złej gry. Jeszcze na krótko
przed tak sromotnie przegranymi przez AWS wyborami, Niesiołowski publicznie
ironizował na temat innych partii - prawicowych konkurentów AWS: "Poza Akcją
Wyborczą Solidarność są już tylko polityczni psychopaci, prawicowy plankton i to
z zaburzeniami zdolności pływania". Wybory zakończyły się totalną katastrofą
wyborczą AWS i osobiście Niesiołowskiego - dostał około 10 razy mniej głosów niż
w wyborach 1997 roku. Po totalnym fiasku kampanii wyborczej zaczęto o nim
złośliwie pisać: "Stefan Plankton Niesiołowski". Nie sprawdziły się szumne
wyrokowania Niesiołowskiego o PiS, publikowane w "Gazecie Wyborczej" z 19
września 2001 r., gdzie wyszydzał tam wszelkie liczenie na szanse wyborcze PiS,
głosząc, że "obecny powrót na scenę polityczną panów Kaczyńskich ma coś z farsy"
i piętnując ich za rzekomo wytwarzany przez nich "gen autodestrukcji". Wbrew
przewidywaniom Niesiołowskiego PiS uzyskało wielki sukces wyborczy. Równie
nieprawdziwe okazały się wieszczenia Niesiołowskiego co do LPR, której wróżył,
że "nie ma szans na przekroczenie progu wyborczego".

[warszawski_zgred]

Gdy Niesiołowski dokładał Platformie
Mało się dziś pamięta czasy kampanii przedwyborczej 2001 r. i ówczesne
zachowanie S. Niesiołowskiego, który sam wolałby o tym gruntownie zapomnieć.
Obecny wicemarszałek Sejmu z ramienia Platformy ma aż nadto uzasadnione powody
do starań o takie "zapomnienie". Występował wtedy z gwałtownymi atakami na
Platformę Obywatelską, chcąc "dołożyć" krytykowanej partii. Swoistą "perełką"
dla dzisiejszych czytelników jest lektura arcyzajadłego ataku Niesiołowskiego na
PO w wywiadzie dla "Życia" z 1 sierpnia 2001 roku. Pytany o konkurentów
wyborczych AWS, stwierdził m.in., iż ocenia ich negatywnie, "zwłaszcza
Platformę". I dodawał wyjaśniająco: "Uważam, że PO to twór sztuczny i pełen
hipokryzji. Oni nie mają właściwie żadnego programu, nie wyrażają w żadnej
trudnej sprawie zdania. Nie występują pod własnym szyldem, bo to ich zwalnia z
potrzeby zajmowania stanowiska w trudnych sprawach. To jest oczywiście gra na
bardzo krótką metę. Udają, że nie są partią, a nią są. Udają, że wprowadzają
nową jakość, że są tam nowi ludzie, a jaki to nowy człowiek jest z takiego
Olechowskiego? Piskorski z kolei skompromitował się z sojuszem z SLD".
Ciekawe, że w tamtym wywiadzie Niesiołowski o wiele lepiej niż o PO wyrażał się
o PiS, które dziś wciąż atakuje. Powiedział m.in.: "O PiS nie chcę mówić, tam są
moi przyjaciele (...). Jest tam dużo wspaniałych ludzi". Ponad półtora miesiąca
później Niesiołowski znów niezwykle ostro zaatakował PO, stwierdzając m.in. w
tekście "Świecące pudełko", opublikowanym w "Gazecie Wyborczej" 19 września 2001
roku: "Platforma jest przede wszystkim wielką mistyfikacją (...). Platforma
celowo prezentuje brak stanowiska we wszystkich ważnych kwestiach społecznych i
ekonomicznych, a zwłaszcza politycznych, oraz w sporach ideowych (jej
przedstawiciele nie mieli nic do powiedzenia na temat oddania hołdu organizacji
WiN). (...) W istocie jest takim 'świecącym pudełkiem‚' - mamy do czynienia z
elegancko opakowaną recydywą tymińszczyzny lub nowym wydaniem Polskiej Partii
Piwa, której kilku liderów znakomicie się odnalazło w PO".
Jak na tle tak gwałtownych ataków Niesiołowskiego na PO w 2001 r. ocenić jego
upieranie się, że rzekomo "nie zmienia przekonań"? Cóż, diabeł ubrał się w ornat
i ogonem dzwoni!

A teraz weź leki

[brzezozka]

Jerzy robert nowak, aktualnie robiący za patriotę

[1410_tenrok]

najczystszej wody w kołach postubeecko-klerykalnych opublikował w
1981 roku (w tym czasie był jeszcze jedynie specjalistą od spraw
węgierskich, podobno) w Polityce serie artykułów.
Artykuł 1: chwalił komunistycznego genseka Janosza Kadara, który do
władzy doszedł po stłamszeniu powstania węgierskiego 1956 roku
przeze sowiety. Nowak potępiał zamordowanego przez sowieckich
siepaczy premiera Imre Nagy. Imre Nagy próbował zerwać sowieckie
kajdany, a zginął rostrzelany jak pies i zagrzebany pod murem
cmentarnym w bezimiennej mogile.
Artykuł 2: proponował, aby w Polsce zastosowac podobne rozwiązanie
do tego z Węgier z 1956 roku, aby nauczyć kontrrewolucjonistów
moresu.

Ci, którzy uważają taką kanalie za herosa-patriotę muszą być
niespełna rozumu!
I tyle na ten temat.
Jaka prawica, tacy patrioci!!!!

[marek99az1]

niesamowita.natka.pietruszki napisał:

> Niech nazwie bydłem wszystkich, którzy chcą głosować przeciw PO i
> wtedy sukces murowany!

Głupiutka dziewczynko. Bartoszewski bardzo celnie zacytował Norwida.
Trzeba czytać to jako przenośnię a nie dosłownie. Ale do tego trzeba
mieć trochę wyobraźni i pamiętać ze szkoły wprawki z interpretacji
prozy i poezji.

[wolny_czlowiek_online]

Natomiast Twoja edukacja skończyła się chyba na podstawówce. Na studiach zwykle
jest jeszcze etyka, z której obawiam się że byś szczerze oblał.

[zbychuk]

Rozumiem ze cytat Kaczynskiego o szatanach tez tak samo traktujesz?
Jesli w/g Ciebie p. Bartoszewski wyzwal przeciwnikow od bydla, no to
p. Kaczynski nazwal przeciwnikow szatanami

Etyka, mówisz???

[1410_tenrok]

Etyka wykład I.
Kiedy senator Mc Cain przegrał z sen. Obamą wybory prezydenckie,
natychmiast pogratulował zwyciązcy i oświadczył, że będzie z całych
sił służył Ameryce.

Etyka wykład II.
Kiedy premier J.K. przegrał wybory, oświadczył, że do władzy wrócili
pogrobowcy morderców ks. Popiełuszki. Natomiast jego brat, niejaki
L.K., po zwycieskich wyborach dla PO przez conajmniej 3 tygodnie
ukrywał sie za plecami wybitnego etyka i miłośnika niejakiego
Pinocheta Michała Kaminskiego. Nie mógł ów L.K. wprost słowa z
siebie wydobyć i pokątnie rozpowiadał, że nie będzie desygnowania
zwyciązcy wyborów na nowego premiera

oto dwa wizerunki etyki: normalny i kaczynski.

I ty mówisz koles cos o etyce??????

[aqq315]

pozamiatałeś skutecznie.

Może choć do niektórych pisgłupków coś trafi.

[warszawski_zgred]

Text taki sobie, choć generalnie pozbawiony sensu, a to z tego powodu że
stawianie 'na szali' realiów Polski i USA z powiedzmy okresu ostatnich 30 lat to
jak dla mnie nieporozumienie

[battosai]

Chcesz powiedzieć, że amerykańskie realia to pełna kultura, a polskie to
chamstwo i prostactwo?

Brawo, sam bym tego lepiej nie podsumował.

[vondemelon]

Lepiej szczerze oblac niz nieszczerze zdac.

Weto może zostać odrzucone zaledwie kilkoma gło..

[snellville]

Odrzuca, czy nie,kaczor i tak w przegranej sytuacji.
Trzeba bylo nie "vetowac" bylby teraz przyjacielem narodu.

zgody wyjazdy i tym bardzie

[kozaczek3]

Kto to pisze?
Czyżby ktoś niewidomy i nie jest w stanie przeczytać tego co sam napisał?

Co to za anonimowy dziennikarzyna?

[elfhelm]

5 posłów PolskiXXI, 3 DeKaPu (głosują jak im Borowski mówi), 4 niezależnych
(Grzegorek - zaw. w PO, Galla z MN, Zalewski, Dorn) też są przeciw wetu.

A PiS ma obecnie 157 posłów.

napieralski judaszu pokaz sie zwiazkowcom

[dobiczek]

Weto może zostać odrzucone zaledwie kilkoma gło...

[kazik1942]

Miejmy nadzieję, że kłótliwych "braci Rojek" " nos zostanie utarty" To będzie wielkie, przełomowe zwycięstwo.

prawica zapowiedziała "megadyscyplinę"

[mracek]

"Tymczasem Jacek Kurski zapowiedział dziś megadyscyplinę w szeregach PiS."

Co uzasadnia nazywanie PiS partia prawicowa? Poglady na gospodarke skrajnie
lewicowe, zachowywanie skrajnie niechrzescijanskie, poglady polityczne
narodowo-socjalistyczne.

[snellville]

mracek napisał:

> "Tymczasem Jacek Kurski zapowiedział dziś megadyscyplinę w
szeregach PiS."
>
> Co uzasadnia nazywanie PiS partia prawicowa? Poglady na gospodarke
skrajnie
> lewicowe, zachowywanie skrajnie niechrzescijanskie, poglady
polityczne
> narodowo-socjalistyczne.


Tzn.ze co??......za raczke i parami do sejmu beda wchodzic???

[mracek]

Tej sprawy lepiej nie poruszaj - vide Ziobro, Jarkacz, wyznanie Kurskiego ( wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80708,4928027.html ) ...

Kilku Pisowców się wyłamie.

[xyz876]

Kluzik Rostkowska, Dorn, Zalewski itp.
Kilku nie przyjdzie np Religa, który umiera w domu, inny ma operacje jutro.
Także sprawa jest przesądzona.

I jak można chcieć JOM?! Trzeba wrócić do St. Leag

[wlodekzpoznania]

St. League, a politycy muszą się nauczyć, że obywatele szanując różnice między
sobą oczekują, że politycy zawierać będą kompromisy widząc realia układu sił, a
nie wyłącznie stawiać się w pozycjach konfliktowych, by później tłumaczyć się
oporem rywali.

Wzorem są Niemcy - SPD i CDU, rywale od dekad, zdobyli najwięcej głosów, ale
nikt tyle by rządzić. Dumali, dumali, aż...zrobili koalicję przeciwników w
interesie kraju. Unikalne, ale i odpowiedzialne.
Zamiast JOM wręcz przeciwnie - nalezy znieść próg do 3%!

[acer19]

jacek230 napisał:

> PiS i jego prezydent moga sie tylko posikac! :)
A PO już się PO srało i będzie gó... swe zjadało

napieralski towarzsze zrobili z ciebie pajaca-

[dobiczek]

nie wstyd ci stanac przed kamerami?

[fedorczyk4]

dobiczek napisał:

> nie wstyd ci stanac przed kamerami?

Nie myl Towarzyszu, zwiazkowcow z pracujacym ludem. Zwiazkowcy juz
dawno udowodnili ze jeno o wlasne tylki na poduszkach, walcza.

nie robi się drugi raz tego co już jest zrobione..

[tw_kaczor]

[battosai]

Chyba towarzysze z PiSu.

"Tym bardziej, że prawica zapowiedziała..."

[geminix]

Jaka qrwa prawica! PiS to komuchy czystej wody!

Gazeta nie pozwala komentować wypociny prezydenta.

[oko_1]

Czemu?!

Weto może zostać odrzucone zaledwie kilkoma gło..

[j.an]

Przy poparciu kilku posłów PiSu i to najbardziej będzie prezia bolało.

Kurski to jednak megaidiota :-)

[zyks]

Kurski to jednak zadowolony z siebie bęcwał i megaidiota. Że ma sprawne
gadane, to nie ma nic do tego :-)

Weto może zostać odrzucone zaledwie kilkoma gło..

[pollack5]

3/5 z 460 głosów to jest kilka????? O kur..................

prosze was... nie nazywajcie pisu prawicą...

[edghaar]

:)