Tak się nosiła rezerwa

[dar61]

Ale farmazony.
Bażanty armię opuszczając rzadko kalali się chustą obnosić.

Choć tym wojakom, co dwa lata - a bywało przecież, że i więcej -
swej ojczyźnie daninę darmową składali, chęci odcięcia się
chusteczną modą od ukradzionej im przeszłości trudno dziwić.

Dobrze choć, że w artykuliku, zalatującym faktoidalnie, choć treści
przyśpiewek, chustom towarzyszących, nie zacytowano.
Dobre choć i to.

Tak się nosiła rezerwa

[everettdasherbreed]

Te chusty przyszły z niemieckiej marynarki wojennej. Niemieckie wojska lądowe
używały innych rekwizytów:
- koszula z podpisami kolegów,
- kapelusz z przypiętym ostatnim niewystrzelonym nabojem i z bloczkiem na
ostatni obiad (nie wolno go było zjeść!)
- centymetr krawiecki od 150 dni do cywila (po wyjściu należało rozsypać ścinku
u stóp wartownika przed koszarami)
itd.

W tym linku jest więcej o historii "drugiego życia" w wojsku niemieckim: od
armii pruskiej i austriackiej do 1918, przez Wehrmacht, Bundeswehr i NVA (wojsko
NRD) do czasów współczesnych:

www.unmoralische.de/bundeswehr.htm

Tak się nosiła rezerwa

[quant34]

Tradycji rezerwy było więcej. Nie wiem jak w innych regionach, ale na Pomorzu na
100 dni przed końcem służby żołnierze robili sobie gadżet składający się z metra
krawieckiego na rzemyku, z którego codziennie odcinali jeden centymetr. Z racji
tego, że tym "urządzeniem" często walili po głowach poborowych, ustrojstwo
nazywano "kotozol" :)

A w Rosji...

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

A taki jest folklor rezerwistów w Rosji:
englishrussia.com/?p=2319

[maruda.r]

everettdasherbreed napisał:

> Te chusty przyszły z niemieckiej marynarki wojennej. Niemieckie wojska lądowe
> używały innych rekwizytów:
> - koszula z podpisami kolegów,
> - kapelusz z przypiętym ostatnim niewystrzelonym nabojem i z bloczkiem na
> ostatni obiad (nie wolno go było zjeść!)
> - centymetr krawiecki od 150 dni do cywila (po wyjściu należało rozsypać ścinku
> u stóp wartownika przed koszarami)
> itd.

**********************************

Jeszcze:

- rezerwiści Marynarki Wojennej (tylko służący na jednostkach pływających) mieli
prawo do robienia fali (nazwa centymetra krawieckiego) plecionej ze sznurków.
Nazwa "rezerwiści" była używana w stosunku do żołnierzy, którym brakowało mniej,
niż 180 dni do cywila. Młodszych nazywano odpowiednio: wicerezerwistami, a w
służbie trzyletniej istnieli jeszcze "kontrrezerwiści". Generalnie, żołnierze,
którzy przekroczyli półmetek służby.

- rzucanie blachy (ostatni, blaszany odcinek centymetra) niekoniecznie odbywało
się po wyjściu z jednostki. W zależności od tradycji mogła być ona wrzucana do
resztek ostatniego obiadu lub rzucana na stołówce również przy ostatnim
obiedzie. Towarzyszył temu zazwyczaj niecenzuralny okrzyk określający, kto i
gdzie kogo ma. Wcześniejsze ścinki trafiały również do opróżnionych talerzy.

- jeżeli blachę wyrzucono przy obiedzie, to za bramą wyrzucano drobne monety,
które skwapliwie zbierały dzieci trepów (zawodowych wojskowych), co kwitowano
szyderczymi rymowankami.

- rozwinięto też tradycję pamiątek z wojska. Kiedyś żołnierz dostawał mundur lub
jego część, później, gdy zaniechano tej tradycji, pamiątki zdobywano na własną
rękę. Szczególną estymą cieszyło się wyniesienie kompletnego zestawu
czyszczącego od kałacha.

Część jednostek miała własne szczególne tradycje.

Tak się nosiła rezerwa

[axenrolle]

Gen. Skrzypczak: - Wtedy my, młodzi oficerowie, musieliśmy ścigać
chusty na polecenie oficerów politycznych. Zaczęto traktować je jako
formę protestu przeciwko przymusowej armii.
słuzbę, jako młody oficer, a raczej młody podporucznik zacząłem
kilka lat pózniej niz obecny generał Skrzypczak, czyli za tzw komuny
ale w przeciwieństwie do generała nigdy nie dostałem rozkazu ,
polecenie, czegokolwiek by scigać rezerwistów z chustami, ani nie
słyszałem o takim przypadku. Ale pewnie dlatego Pan generał tak
daleko zaszedł

Tak się nosiła rezerwa

[cancro]

W artykule jest sporo nieścisłości. Chust nie malowano na prześcieradłach, lecz
na medycznych chustach trójkątnych, dostępnych w aptece (dziś - 2,50 pln za
sztukę). Podobnie jak jeden z poprzedników zacząłem służbę parę lat później niż
generał Skrzypczak (biedne te generały) i także nie przypominam sobie, żeby
kazano mi "ścigać" kogokolwiek za chusty, czy centymetry odliczające dni do
cywila. Dlatego dzisiaj nie mogę objawić światu swej martyrologii i szczycić się
generalskimi lampasami. Pozdrawiam wszystkich żołnierzy - czynnych i tych w
rezerwie!

[jr40]

Jednak na prześcieradłach... Nie znam nikogo kto by robił na chustach medycznych
w latach 1988-90. Chustę malowaną różnymi dziwnymi barwnikami utrwalić należało
pastą do podłogi-bezbarwną.

Zresztą każda jednostka miała swoje tradycje i techniki...I każde
miasto,garnizon,dywizja, okręg wojskowy.

A kto jeszcze potrafi zaśpiewać...

[sop3]

..."Godzina piąta ,minut trzydzieści"-ale wszystkie zwrotki.Takie "ciązowe"
wojsko (9 miesięcy) nie powinno miec chust>

Ato tam byla fala?

[herrdocent]

jakoś dziwnie bo roczniki ostatnimi czasy się za bardzo nie spotykały.
Pomijając resztę to nasza armia to fikcja jak w 39. Zapytajcie
chłopaków ze Świętoszowa z ilu metrów widzi leopard twardego (nawet
ten naszej rewizji leo) i ile odda strzałów zanim zobaczy go twardy.
No i pewnie z innymi rodzajami broni specjaliści znajda wiele
analogii.

[jr40]

Nie obrażaj naszej armii w 1939.
Trudno się bronić gdy się ma bić znienacka na 2 fronty.
Poczytaj lepiej historię-tę aktualną, a nie komunistyczną propagandę.

[kapitan.kirk]

herrdocent napisał:

> Pomijając resztę to nasza armia to fikcja jak w 39.

Oj nie - w 1939 siły lądowe WP pod względem liczebności i uzbrojenia
zajmowały 5. pozycję na świecie; obecnie nie ma co o tym marzyć (co
zresztą, wobec uczestnictwa w NATO, nie jest na szczęście aż tak
istotne).

> Zapytajcie
> chłopaków ze Świętoszowa z ilu metrów widzi leopard twardego
(nawet
> ten naszej rewizji leo)

Domyślam się, że chodzi Ci o to, z ilu metrów widzą się nawzajem w
nocy, bo w dzień to oczywiście widzą się z tej samej odległości i
decyduje tylko ostrość wzroku i refleks dowódców (co prawda
teoretycznie Leo może prowadzić celowany ogień z 10 km, a
Twardy "tylko" z 7 km, ale w europejskich warunkach geograficznych
to i tak czysta fikcja; może z wyjątkiem np. środkowych Kujaw ;-)
Natomiast nocne przyrządy pasywne obu czołgów mają ten sam zasięg,
tj. 1200 m.

> i ile odda strzałów zanim zobaczy go twardy.

Mniej więcej tyle samo - szybkostrzelność teoretyczna Twardego to 8
strzałów na minute, a Leo - 9 strzałów na minutę. Dzięki
nowocześniejszemu systemowi kierowania ogniem, Twardy może przy tym
teoretycznie prowadzić szybszy ogień celowany niż Leopard 2A4 (choć
już nie szybszy od 2A6).

Oczywiście to prawda, że Leo są ogólnie lepsze od Twardych, ale
przyczyn tego należy szukać gdzie indziej - przede wszystkim w
znacznie większej odporności na ostrzał oraz w większej zwrotności i
dynamice jazdy, a także m.in. w ogólnie lepszych walorach
ekonomicznych użytkowania.

> No i pewnie z innymi rodzajami broni specjaliści znajda wiele
> analogii.

Czy ja wiem? Sytuacja jest akurat o tyle inna niż w 1939, że pod
względem nowoczesności, poziom wyposażenia WP nie odbiega
szczególnie od sąsiadów - przewyższają nas pod tym względem wyraźnie
(acz bynajmniej nie radykalnie) jedynie Niemcy, którzy są akurat
państwem sojuszniczym. Zabawne jest natomiast, że WP bodaj po raz
pierwszy w historii przewyższa siły większości sąsiadów liczebnie -
wyjątkami sa tu znowuż Niemcy (liczniejsi o ok. 60%) i, warunkowo,
Rosjanie (licząc siły całego państwa; bo już wojska zgromadzone na
granicy z Polską, tj. w Obwodzie Kaliningradzkim i na Białorusi, są
od WP znacznie słabsze); zbliżoną liczebność mają też realnie
funkcjonujące siły Ukrainy.

Pzdr

biedny ten Skrzypczak - komuniści go prześladowali

[kosa811]

powinien chłopina wystąpić do IPN o status pokrzywdzonego. Opowiada
generał dyrdymały, a z pewnością w ramach współzawodnictwa
socjalistycznego miał największe upartyjnienie w swoim
poddodziale :))

Same nieszczęścia z tym zniesieniem poboru.

[bugmenot2008_2]

Brakuje kandydatów na prywatne "uczelnie", upada przemysł chustowy ...