Córka ojca Filutka

[skakanka11]

Tak, właśnie za prawdę lubię Panią.
Powodzenia!

Córka ojca Filutka

[jowita81]

Pani Katarzyno bardzo wzruszyła mnie ta opowieść.Dziekuję

W tym 1981 to nie tak bylo.

[przemek05]

Jak kogos bylo stac na 2 samochody, mieszkanie i dacze, to nie mial
zadnych problemow z kupnem jedzenia i nie zywil sie samymi jajkami.
W Warszawie wystarczylo podjechac na bazar, np. na Polnej, a tam
kurczaki byly w ciaglej sprzedazy (no, czasem trzeba bylo zamowic i
wrocic po godzinie, zeby odebrac). Na miejscu skubali, az pierze
fruwalo. Nawet w stanie wojennym to funkcjonowalo, a do tego
oferowano cielecine z nielegalnego uboju. Oczywiscie ceny byly
b.wysokie, ale nie na tyle, zeby czlowiek nieposiadajacy 2
samochodow i 2 nieruchomosci mogl za uciulany grosz swoje dzieci
dozywic.

[meg303]

To zależy czy chciał cos dawać na wyzywienie swoich dzieci...
Nie każdy posiadacz jest do tego skłonny. Może wolał wydawać np na kochanki?
Pani Katarzyno zaimponowała mi pani swoją szczerością.

[marzenkat_1]

Świetny tekst. Pozwolił mi zrozumieć własną rodzinę i poznać
przyczyny jej rozpadu.Uleganie cholerykowi, o którym mowa w tym
wywiadzie i dbałość za wszelką cenę o to, by w domu był spokój ( bo
tatusia nie można irytować)spowodowało przykre konsekwencje w
psychice moich dzieci. Za późno to zrozumiałam.

Córka ojca Filutka

[tamara.de.lempicka]

Jakie to proste i popularne - rozliczyć rodziców, obarczyć odpowiedzialnością,
wywlec na światło dzienne bez zahamowań, w imię prawdy i szczerości. Tyle, że
prawd jest co najmniej kilka jak mawiał dosadnie prof. Tischner. Prawda jest
tańsza teraz gdy rozliczani już nie żyją. Była za droga w "Córeczce Tatusia"...
Ciekawe też jaka będzie prawda córki p. Katarzyny?

[iluminacja256]

To nie jest ani proste, ani popularne - do tego sie dorasta, albo i
nie. I w pewnym momencie , zazwyczaj koło 40 stki zdajesz sobie
sprawę, z e jestes jaki jesteś bo to, to i tamto, a w duzej mierze -
bo twój ojciec, matka zrobili to czy tamto. I to nie ejst zadne
zwalanie odpowiedzialnosci - myslisz, ze bylabyś taka sama , gdyby
wychowała sie chora na schizofrenie malarka z problemem alkoholowym
i zdrowa, majaca meline ostro pijąca, sklepikarka? Nie byłabys.

[tamara.de.lempicka]

Masz rację, gdyby pani Katarzyna urodziła się rodzinie przykładnego ojca i męża,
księgowego Kowalskiego, pewnie nie była by tym kim jest. A już na pewno jej
nazwisko nie byłoby rozpoznawalne, znaczące i otwierające wiele drzwi. Pewnie
też nie napisałaby biografii swojego ojca, bo i o czym miałaby pisać?

[kaz-oo]

iluminacja256 napisał:
I w pewnym momencie , zazwyczaj koło 40 stki zdajesz sobie
> sprawę, z e jestes jaki jesteś bo to, to i tamto, a w duzej mierze -
> bo twój ojciec, matka zrobili to czy tamto.

Koło 40-tki d o j r z a ł y człowiek robi bilans s w o i c h zysków i strat.
Ocenia s w o j e sukcesy i s w o j e porażki. Zazwyczaj w tym wieku ma juz
dystans do rodziców i ich roli w jego dorosłym życiu.

[iluminacja256]

Jasne i jeszcze uwaza, ze jest autonomicznym bytem i w ogóle rodzice
nie mieli zadnego wpływu na jego/jej wychowanie.

Rozbawiacie mnie w tym watku - a dlaczego?

A dlatego , z e relacja rodzic - ja jest jedną z najwazniejszych w
zyciu i w takiej czy innej formie pojawia sie az do smierci
ojca/matki, a czesto i pózniej. I nie o sukcesy zawodowe i porazki
tu chodizi , a o relacyjnosc, lek itp

[kaz-oo]

Jasne, jeszcze poleć książkami Alice Miller;)

[iluminacja256]

Nie mam pojecia, co to za jedna i kompletnie mnie to nie obchodzi.

[mesmerka]

Dojrzały człowiek zadaje sobie sprawę jaki wpływ ma na niego dom rodzinny,
rodzice i portafi WYBACZYĆ to co było złe...
Trudno być zdrowym dojrzałym człowiekiem pielęgnując w sobie gniew na matkę czy
ojca...

[bene_gesserit]

Trudno wybaczyc komukolwiek na trzy-cztery. Dojrzec rowniez. Im
wieksza trauma, tym trudniej sie z tym uporac.

[bene_gesserit]

Nieno, jasne - bohaterka wywiadu powinna do konca zycia na pytanie
o ojca usmiechac sie szeroko i rzucac jakas anegdotke o tym, jakim
byl uroczym, szarmanckim i przedwojennym typem.

[nick_ze_hej]

Oprócz ojca awanturnego choleryka, autorka pojechała także po matce, bracie,
mężu i Najsztubie. Nie bardzo mam zaufanie do "jedynych sprawiedliwych";)

To tekst o życiu..

[hela6]

a nie Filutku, w dodatku przeznaczony dla kobiet /wysokie obcasy/.
Faceci niech się nie ciskają, w męskim piśmie na pewno byłby herosem, tak jak w
"córeczce tatusia".

no to pojadą po niej teraz wszechwiedzące

[madame_charmante]

i te najlepiej wychowane, i taktowne zawsze ..
sprawa jest prosta ; jak się żyje w chorym układzie, to w końcu
trzeba z siebie wyrzucić traumę, rozliczyć się "na głos" z
przeszłóścią. A jeżeli trauma jest związana ze sławnym rodzicem, to
zawsze się znajdzie dziennikarz, który wyslucha i czytelnicy, którzy
to przeczytają .. Czy może krytykanci po pierwszych 20 linijkach
odsunęli tekst ze wstrętem ????.. A jesli tak, to jakim prawem
krytykują? :-/

[anmanika]

Szkoda, że p. Lengren nie okazywał, że bardzo jest dumny z córki. Zawsze jak o
niej mówił twarz mu się rozświetlała.

Córka ojca Filutka

[uartig_varulv]

bardzo ciekawy wywiad! Choc szkoda, ze malo o Katarzynie Lengren jako o niej
samej, a glownie w relacji z ojcem.

Najciekawsze w artykule jest to, ze nie pojawiaja sie same zarzuty i wyliczanie
wad, ale duzo jest tlumaczenia skad to wszystko sie wzielo.

Znajome klimaty

[dixmendelson]

Ja wychowalam sie w podobnym domu jak Pani Katarzyna. Ten bol trzeba
z siebie wyrzucic bo inaczej nie da sie zyc. Ja tez w dziecinstwie i
mlodosci nigdy nie mialam zadnych klopotow czy problemow. U nas w
domu rozmawilo sie tylko o pogodzie. Wszystko zawsze robilo sie w
konspiracji. Ojciec w konfrontacji z problemem wsciekal sie tak ze
kazdy bal sie pisnac slowko. Byle tylko byl swiaty spokoj. Teraz
nasze relacje to tylko "dzien dobry". Nie moglam nigdy nikogo
zapraszac do domu bo on sobie tego nie zyczyl. Odzywac sie bo jestem
glupia. Zawsze trzeba bylo tlumic swoje emocje. To bylo morderstwo
dla psychiki.

[kika64]

Tak, też to mam Jestem już stara i boję się jak dziecko, bo NIGDY jeszcze nie
byłam nawet przez chwilę "wolnym człowiekiem". Żeby nikt nie miał wątpliwości
utuczyłam się, żeby żaden mężczyzna nie obejrzał się za mną. Najważniejsza jest
pogoda jaka była, jest i będzie. Do domu nikt nie mógł przyjść, bo na pewno chce
nas okraść. Wszyscy byli głupi a ja najbardziej... Boże, do dzisiaj myślalam, że
taka jest prawda. Monolog jaki słyszę, zawsze jest obecny przy naszym stole. Nie
wolno mi się odezwać, bo obrazi się i będzie mnie ignorował. Czekałam tylko, że
jak już tak się napuszy, napuszy to pęknie! Ale już nie mam nadziei, moje serce
pewnie szybciej pęknie z żalu nad sobą... Dla mnie już nadziei nie ma, ale
przestrzegam Wszystkich zwiewajcie Kochani jak najdalej od takich ludzi, nie
poświęcajcie się tak .nie warto...
Ps. Dziękuję.

Podoba mi się Kasi odczyt zycia

[dar61]

Typowa opowieść o toksycznym rodzicu.
Takich kopniętych przez wojnę mamy nadal w 3. pokoleniu, Córko Ojca.

Dziwne, mnie kakao nie mdli...
Poza tym lubię surówki i nienawidzę oddechu piwnego.
Czytam, czytam i podoba mi się Kasia Lengrenówna, nie tylko do
gadania...
Tylko, że nie oglądam "Czarnej", nawet Małej.

Tak więc muszę się postarać i wyłączyć ten intern................

Córka ojca Filutka

[agruszka6]

Pani Katarzyno!
Gratuluję odwagi, dużej samoświadomości, umiejętnosci spojrzenia na
swoje życie z dystansem i poczuciem chumoru!

[marzenkat_1]

Ci, którzy oburzają się na tak jawne mówienie o sobie i swoich
relacjach z rodzicami, sa zwolennikami chowania wzystkiego pod dywan
i pielęgnowania mitów. Tylko że prawdziwe życie z mitami niewiele ma
wspólnego. Tekst pokazał kawałek prawdziwego życia i za to go cenię.
Widzę też, że pomógł wielu osobom zrozumieć siebie i świat. To tym
bardziej cenne. Malkontentom zazdroszczę, że nie mieli takich
problemów.Wszystko przed nimi. I ich dziećmi...

[nick_ze_hej]

To nie chodzi o to aby nie mówić, zamiatać pod dywan. Zastanawia mnie tylko czy
nie wystarczy powiedzieć tego samym zainteresowanym (póki jest na to czas),
rodzinie, przyjacielowi, terapeucie. Czy aby osiągnąć spokój duszy trzeba
wykrzyczeć to publicznie, obnażyć intymne życie zmarłego rodzica, tym bardziej,
że nie może już niczego wyjaśnić, przedstawić swoich racji. Czy zamiast iluś tam
tysięcy obojętnych w sumie czytelników nie wystarczy jeden lub kilku
rozumiejących i współodczuwających słuchaczy? Tym bardziej, że autorka to nie
jakaś zagubiona nastolatka, tylko bardzo już dojrzała, przynajmniej wiekowo,
kobieta.

Córka ojca Filutka

[annubis74]

A mnie tekst jakoś nie poruszył, trochę zniesmaczył, trochę zirytował
takie bajdy cioci adelajdy
pani Katarzyna coś kręci i trochę ta cała historyjka kupy się nie
trzyma.
z jednym się zgadzam: jak facet kocha to daje, jak przestaje kochać
to już tylko odbiera,
ale czy z kobietami nie jest podobnie?

[smut-na]

W ostatniej Małej czarnej była dyskusja nt relacji córka-ojciec.
Pani Katarzyna zdominowała dyskusję żalami pod adresem swojego ojca. Agnieszka
Maciąg (też mająca trudne relacje z ojcem, o których wypowiadała się dojrzale i
oględnie) coś tam próbowała łagodzić ale bez skutku. Na pytanie o co obwinia
ojca p. Katarzyna odpowiedziała ze śmiechem - O WSZYSTKO!

Córka ojca Filutka

[dixmendelson]

Trzeba cieszyc sie zyciem takim jakie jest. Przeszlosc nie moze nas
zdominowac. Koniecznie trzeba byc dobrym dla siebie. Nie katowac sie
za czesto tym wszystkim co sie stracilo. Oswoic wyniszczajacy zal...

Córka ojca Filutka

[grimma]

a jak w podobnym tonie wypowiedzial sie mlody olbryski to bylo zle.

[kaz-oo]

Było źle, bo na szczęście Daniel Olbrychski żyje i może się bronić. Ma też
pewnie możnych przyjaciół w mediach, którzy nie pozwolą synkowi-miernocie
jeździć po sławnym ojcu. A pan Filutek niestety bronić się już nie może i w
zasadzie jedyną osobą będącą strażnikiem jego pamięci jest...jego córka. Cóż,
jeszcze raz potwierdza się stare powiedzenie, że z rodziną najlepiej wychodzi
się na zdjęciu i jak się okazuje nawet śmierć nie chroni od niej.

Córka ojca Filutka

[iwogrzegorzewski]

W obronie swiata wyobrazni (zapewne wyidealizowanego) chciałbym napisac ze Pani klamie. A jednak w Pani wspomnieniach czuje sie tyle bolu i smutku. Szkoda ze zycie nieraz nie przystaje do naszych mazen.

[eri4]

Ja też, przyznam, nie bardzo toleruję takie publiczne pranie brudów..
to chyba po trosze -modny obecnie- coming out