Schematy z kryminałów

[3.14-roman]

Jako wielbiciel klimatów a la Agatha Christie proponuję taki wątek:
1) Jeżeli w książce jest ktoś absolutnie niewinnie wyglądający i kompletnie niepodejrzewany o nic przez bohaterów- to przypuszczalnie będzie ten zły!
2) Jeżeli osoba w punkcie pierwszym jest matką zajętą małym dzieckiem, kobietą w ciąży, czy kimś innym uważanym za zupełnie nieszkodliwego- prawdopodobieństwo to wzrasta.
3) Jeżeli wszyscy bohaterowie książki biorą cały czas coś za pewnik, nie mając namacalnych dowodów, to na pewno na końcu okaże się, że jest inaczej. Przykład- jeżeli jakaś istotna bohaterka miała za granicą dziecko, nikt go nie widział i nie zna, ale wszyscy mówią o nim jako dziewczynce, na koniec książki okaże się chłopcem.
4) Jeżeli w książce jest dwóch bohaterów o tym samym imieniu, ale jeden z nich używa pseudonimu/imienia kompletnie różnego od prawdziwego imienia- ma to kolosalne znaczenie. Przypuszczalnie wystąpi tutaj trik z zamianą.
5) Jeżeli bohaterka, nazwijmy ją Ania, miała siostrę Basię, która była w podobnym wieku i zmarła dawno temu w obcym kraju, a zwłaszcza pozostawiając Ani majątek, to bardzo prawdopodobne, że na koniec książki okaże się, że tak naprawdę zmarła Ania, a bohaterka jest Basią.
6) Jeżeli w książkach jest ktoś od początku podejrzany o morderstwo, będzie niewinny. Jeżeli jednak temu komuś będą postawione ciężkie zarzuty, będzie mnóstwo dowodów przeciw niemu, a w środku książki pojawi się żelazne alibi na jego niewinność, to znaczy, że jest najprawdopodobniej winny i sam w ramach podwójnego bluffu na początku spreparował zarzuty przemawiające za jego winą.

[3.14-roman]

7) Taka sytuacja: ktoś ginie, będąc w domu, w zamkniętym pokoju. Zwłoki, dajmy na to, zostają odkryte o godzinie 20.00
Zmarły wszedł do pokoju o 16.00 Jeszcze o 19.30 było słychać jego głos albo inne oznaki jego aktywności, w związku z czym czas zgonu określany jest na 19.30-20.00
Bardzo prawdopodobne jest w takim wypadku, że zmarły zginął przed 19.30, a te "odgłosy" były spreparowane (zabójca puścił taśmę z nagraniem głosu), nie były wydane przez zmarłego (pokojówka słyszała głos jednej osoby i odniosła wrażenie, że słyszy rozmowę) albo jeden z domowników, niebędący wprawdzie zabójcą, ale mający coś na sumieniu, skłamał w ich sprawie.

[3.14-roman]

8) Jeżeli pokojówka mówi, że słyszała gwałtowną rozmowę między bohaterami A i B, prawdopodobnie na koniec okaże się, że się myliła. Słyszała głos bohatera A i z kontekstu domyśliła się, że chodzi o bohatera B, gdy prawdziwym rozmówcą był C.

9) Jeżeli istotną rzeczą dla akcji są jakieś listy, a bohater mówi detektywowi, że przyszły one około 10tej, to znak, że przyszły one wcześniej. O dziesiątej zaś listy zostały dostarczone bohaterowi, który uznał to za równoznaczne z pojawieniem się listonosza.

10) Jeżeli detektyw szuka tajemniczego mordercy, a na początku śledztwa przyjął jedną rzecz za pewnik bez dowodów ("mordercą był mężczyzna", "mordercą był któryś z domowników"), to na bank na koniec książki, okaże się, że jest inaczej.

11) Zasłona dymna. Jeżeli w książce pojawia się motyw psychopaty, mordującego przypadkowych ludzi, wysyłającego na chybił-trafił pogróżki, najprawdopodobniej jest to zasłona dymna.

12) Jeżeli w książce znajduje się młoda piękna kobieta, która jest podejrzana i coś wie, ale nie chce się z tym ujawnić, przypuszczalnie próbuje ona chronić swojego ukochanego/krewniaka, którego o coś podejrzewa.

Większość kruczków w powieściach detektywistycznych jest związanych z tym, że bohaterowie biorą coś za pewnik bez dowodów i mylą swoje domysły i dopowiedzenia z rzeczywistością.

[3.14-roman]

13) Jeżeli do grupy bohaterów przybywa jakiś dawno niewidziany wujek, przyjaciel z dzieciństwa, bardzo prawdopodobne, że tak naprawdę jest to podszywający się pod niego oszust.

14) Jeżeli ktoś nastaje na życie jednego z bohaterów, organizując na niego nieudane zamachy, w wyniku których giną inni ludzie, a bohater cały czas cudem się ratuje, przypuszczalnie okaże się, że była to zasłona dymna, mająca na celu odwrócenie uwagi od bohatera.

15) Jeżeli mamy do czynienia z serią morderstw, a jeden z podejrzanych bohaterów zostaje otruty i w świadomości wszystkich figuruje jako niedoszła ofiara mordercy, pewnie sam jest mordercą i przyjął niewielką dawkę środka dla zmyłki.

[tygrysgreen]

schematy Agathy:
służąca jest najczęściej osobą prostacką i niedorozwiniętą, niczego niewinną a
plącze się w zeznaniach z głupoty

detektyw właśnie ma wolne i zamierza odpoczywać a nie wikłać się w zagadki

morderca przewidział wszystko z wyjątkiem zupełnie przypadkowej obecności detektywa

[magum2]

Nieprawdą to jest. Detektyw jest czasem nawet zapraszany przez mordercę do rozgrywki. Dtektyw nie zawsze gdzieś wyjeżdża ale za to prawie zawsze jest znudzony (zupełnie jak w zyciu). Stałym motywem jest pojawiający sie pod koniec ksiązki prawdziwy motyw, o którym detektyw dowiaduje sie najczęściej z jakiejś depeszy i dzieki temu odnajduje sprawcę. Czytelnikowi nic a nic nie pomaga to w odkryciu zabójcy. Kiedyś mnie to wkurzało ale odkąd nie zasysam tyłkiem krzeseł podchodzę do tego na luzie.

[3.14-roman]

Któryśtam z kolei
ZWŁOKI- jeżeli zwłoki są tak zmasakrowane, że nie widać twarzy, a trup zostaje zidentyfikowany jako Jan Kowalski, zmarłym okazuje się Adam Wiśniewski.

ZWŁOKI- jeżeli zwłoki zostały zidentyfikowane tylko przez jedną osobę jako Jan Kowalski (reszta osób nie zna ofiary), prawdopodobne, że w końcu okażą się zwłokami Wiśniewskiego

ZWŁOKI- jeżeli w książce zdarzy się morderstwo dwóch kompletnie niepowiązanych sobie osób, o tej samej płci, podobnym wieku i wyglądzie, a zwłoki są zmasakrowane- przypuszczalnie nastąpiła zamiana ciał

ZAGINIĘCIE-jeżeli któryś z bohaterów zniknął, a jego zwłok nie znaleziono, a domniemuje się jego śmierć, powróci na koniec książki

Częstym motywem jest odgrywanie roli jednej osoby przez drugą, na przykład Jan Kowalski angażuje Adama Wiśniewskiego do odgrywania jego roli na przyjęciu (jako "żart"), w tym czasie morduje żonę/syna/psa sąsiadów, po czym morduje Adasia i zapewnia sobie alibi na czas śmierci małżonki/psa.

Jeżeli w książce mamy kogoś, kto co prawda jest związany ze sprawą, ale przez 200 stron kompletnie nie widać dla niego motywu, na końcu książki może okazać się mordercą.

Morderca często organizuje zamachy na własne życie, mające przekonać innych, że jest ofiarą.