wątpliwości

[taal7]

Mam do Was pytanie. Kiedy macie te gorsze dni czy też totalne doły
to chcecie izolować się od całego świata, nie odbieracie telefonów,
nie cztacie SMS-ów, poczty, po prostu nic was nie obchodzi
niezależnie od kogo jest ta wiadomość. Czy też mimo takiego
zachowania oczekujecie że ktoś się do was odezwie, mino wszystko
pamieta. Nie wiem co robić i jak się zachować w stosunku do osoby na
której mi zależy i która ma depresję. Nie wiem czy ja zostawić w
spokoju i nie odzywać się jak ma te gorsze dni czy tez wysłać choć
SMSa żeby wiedziała ze pamiętam. Gubię się trochę w tym wszystkim i
na razie staram się śledzić to forum oraz dowiedzieć się jak
najwiecej o depresji. Chcę pomóc ale jak? Nie mam bladego pojęcia.

[lucyna_n]

każdy ma inny charakter, osobowość, depresja depresji nie równa, jeden się
zaszywa w jamie, inny boi się być sam.

[grosik68]

Czlowiek czlowiekowi ni depresja depresji nie rowna i nie ma uniwersalnej
odpowiedzi, jak mozna komus pomoc. Ja mysle, ze maly nie nachalny dowod pamieci
z Twojej strony bedzie mile widziny. Mysle, ze kazdy potrzebuje dowodow
sympatii, troski i bliskosci, chocby krotkiego sms-a. Musisz byc wytrwala,
czasami Twoje gesty moga byc odrzucone, odebrane jako objaw litosci.
Pozdrawiam i zycze powodzenia.

[mskaiq]

Kiedy pojawia sie epizod depresyjny wtedy bardzo wiele osob odcina
sie sie od swiata i izoluje sie.
Jest to olbrzymi blad, izolacja powoduje ze epizod depresyjny
potrafi trwac pare dni a czasem i tygodni.
Wyslij SMSa, sprobuj zadzwonic. Jesli odbierze rozmawiaj o tym co ta
osobe interesuje, nie rozmawiaj o depresji, nie probuj niczego
tlumaczyc. Skup sie na zmianie nastroju, staraj sie wciagnac w
rozmowe co czesto jest mozliwe kiedy rozmawia sie o rzeczach ktore
lubi.
Rozmowa oslabia atak depresji, odwraca mysli od tego co wywoluje
depresje i mozesz w taki sposob przerwac epizod depresyjny.
Przy depresji niezwykle wazne sa emocje, obnizenie sily emocji
powoduje ze epizody depresyjne sa o wiele slabsze.
Probuj Go wyciagac na spacery bo zmiejszaja emocjonalnosc, tyle ze
nie jest to latwe bo osoba depresyjna sie przed tym broni.
Depresja ma zawsze swoje przyczyny zwykle jest to dezadaptywny
sposob myslenia i zachowania.
To trzeba zmieniac, trzeba to robic powoli, pokazujac co moze
przyniesc niewlasciwy sposob myslenia czy zachowania.
Serdeczne pozdrowienia.

[dolor]

Wiec u mnie bywało dokładnie odwrotnie niż Mask pisze, a negatywne emocje się
naprawdę nasilały jak ktoś mi nie dawał spokoju, o tym, jak się podle czułem
usiłując na siłę spacerować, nie ma nawet co wspominać. Najlepiej pozwolić się
odciąć i przeczekać, wspominając na początku o własnych wątpliwościach jak się
zachować i przypominając co jakiś czas o sobie, że się czeka, aż będzie lepiej,
ale się nie pogania. Chyba że to jakaś reaktywna jest, to nie wiem.

[mskaiq]

Nie mozna wymuszac i chyba o tym piszesz Dolorze. Na sile
przekonywac, rozmawiac o depresji, probowac zmieniac, zmuszac do
spaceru, takie dzialanie nie pracuje.
Pracuje dzialanie ktore osoba z depresja akceptuje, na przyklad
rozmowa ktora ktos chce prowadzic. Taka rozmowa odrywa od problemow
zmienia nastroj.
Kiedy zmienia sie nastroj wtedy wraca rozsadek, zanika emocjonalna
myslenie ktore jest zawsze skierowane przeciwko osobie z depresja.
Serdeczne pozdrowienia.

[iso1]

mskaiq jak zwykle piszesz nie na temat
zastanów się czasem i pomyśl wcześniej zanim napiszesz
z tego co przeczytałem o ta osoba (najpewniej mająca depresje) nie ma ochoty na
ŻADEN KONTAKT i ŻADNĄ ROZMOWĘ (o czymkolwiek)
twoje rady są więc absrakcyjne

[snajper55]

iso1 napisał:

> z tego co przeczytałem o ta osoba (najpewniej mająca depresje) nie ma ochoty na
> ŻADEN KONTAKT i ŻADNĄ ROZMOWĘ (o czymkolwiek)
> twoje rady są więc absrakcyjne

Praktycznie nic nie wiemy o tej osobie i nie wiemy jak zareaguje na próbę
kontaktu. Tak więc nie są to rady abstrakcyjne. Mogą to być bardzo cenne rady.

S.

[iso1]

widocznie inaczej interpretujemy ten post
dla mnie rady mskaiq są abstrakcyjne
to rady w stylu: "weź się w garść"

[ichnia]

iso1 napisał:
> widocznie inaczej interpretujemy ten post
> dla mnie rady mskaiq są abstrakcyjne
> to rady w stylu: "weź się w garść"

Oczywiście, że tak.

[snajper55]

iso1 napisał:

> widocznie inaczej interpretujemy ten post
> dla mnie rady mskaiq są abstrakcyjne
> to rady w stylu: "weź się w garść"

Mskaiq radzi osobie, która napisała "Nie wiem co robić i jak się zachować w
stosunku do osoby na której mi zależy i która ma depresję." Rada "Wyslij SMSa,
sprobuj zadzwonic. Jesli odbierze rozmawiaj o tym co ta osobe interesuje, nie
rozmawiaj o depresji, nie probuj niczego tlumaczyc. Skup sie na zmianie
nastroju" jest konkretną wskazówką a nie ogólnikiem typu weź się w garść. Kto
zresztą miałby się wziąć w garść ? Osoba, która nie jest pewna jak się ma
zachować ? Ona nie musi.

S.

[dolor]

mskaiq napisał:

> Nie mozna wymuszac i chyba o tym piszesz Dolorze. Na sile
> przekonywac, rozmawiac o depresji, probowac zmieniac, zmuszac do
> spaceru, takie dzialanie nie pracuje.
> Pracuje dzialanie ktore osoba z depresja akceptuje, na przyklad
> rozmowa ktora ktos chce prowadzic. Taka rozmowa odrywa od problemow
> zmienia nastroj.
> Kiedy zmienia sie nastroj wtedy wraca rozsadek, zanika emocjonalna
> myslenie ktore jest zawsze skierowane przeciwko osobie z depresja.

Owszem, o tym piszę, ale i o czymś więcej. Także o tym, że ludzie usiłują na
siłę wstawać wtedy, kiedy kompletnie nie maja na to siły, robią to za wcześnie,
a jak ich jeszcze ktoś z zewnątrz do tego nakłania, skutkuje to jedynie
poczuciem winy: powinienem, słyszę, że powinienem, a nie potrafię się przemóc.
Nieodebranie telefonu, nieodpisanie na sms też wzbudza albo winę, albo żal na
natręta. Dlatego moim zdaniem w tym wypadku najlepsze co można zrobić, to od
czasu do czasu przypominać o sobie, z zaznaczeniem, że nie trzeba odpowiadać
teraz, a jedynie będzie miło, gdy ten ktoś dopiero gdy poczuje się na siłach,
odpowie.

[laurpi]

ja, jak byłam w totalnym dole, to nie miałam ochoty odbierać smsów,
pocztę rzadko,jak ktoś dzwonił i mnie współdomownik wołał do
telefonu, to też z duszą na ramieniu szłam. ale ja miałam
zdiagnozowaną co najwyżej depresję umiarkowaną, więc gdyby to była
ciężka, to dopiero by było gorzej. ale faktem jest, że nie czułam
wtedy, żebym miała choć jedną bliską na tyle osobę, z którą nie
bałabym się szczerze rozmawiać. bałam się niezrozumienia swojego
stanu, krytyki lub choćby tego, co ta osoba sobie o mnie pomyśli,
jak się dowie np. że siedzę całymi dniami w domu, nie pracuję. nie
wiedziałam, co odpowiedzieć na pytanie: co u ciebie. bałam się, żeby
się nie wydało, że się leczę. zresztą nawet na smsy z życzeniami
świątecznymi nie wiedziałam co odpisać i przychodzenie smsów
powodowało stres, bo jak nie odpiszę, to będzie jeszcze gorzej,
będzie głupio, ta osoba się obrazi.
a już najgorsze były propozycje spotkania, bo trzeba było odmówić,
jeszcze najlepiej podać jakiś powód. odbierało mi to wszelką radość
z faktu, że ktoś się mną interesował, ktoś się odzywał.
Reasumując, chyba jednak lepiej wysłać od czasu do czasu smsa, ale
naprawdę niezobowiązującego, nie wymagającego odpowiedzi, czy nawet
zadzwonić, ale jeśli jesteś bliską osobą dla tego człowieka.
To tylko tak, co mi naprędce przyszło do głowy, wcale nie muszę mieć
racji, ludzie są różni i ten ktoś wcale nie musi mieć tak jak ja
miałam.

[grosik68]

Jak widzisz kazdy reaguje inaczej i inaczej przechodzi przez depresje.
Ja znowu czekalam na kazda wiadomosc, pierwsze co robilam, gdy sie obudzilam, to
sprawdzalam, czy ktos wyslal sms lub maila. Ale to ja, to jest moje i nie musi
byc przekladalne na odczucia i reakcje innych.
Tak wiec postepuj rozwaznie i ostroznie, bez narzucania sie. Jesli Twoje
starania pozostana bez odpowiedzi, albo otrzymasz odpowiedz negatywna, to
bedziesz wiedziala.

[taal7]

dziękuję wszystkim za rady przydadzą się

[mskaiq]

Dolor napisal
>Owszem, o tym piszę, ale i o czymś więcej. Także o tym, że ludzie
>usiłują na siłę wstawać wtedy, kiedy kompletnie nie maja na to
>siły, robią to za wcześnie, a jak ich jeszcze ktoś z zewnątrz do
>tego nakłania, skutkuje to jedynie poczuciem winy: powinienem,
>słyszę, że powinienem, a nie potrafię się przemóc.
>Nieodebranie telefonu, nieodpisanie na sms też wzbudza albo winę,
>albo żal na natręta. Dlatego moim zdaniem w tym wypadku najlepsze
>co można zrobić, to od czasu do czasu przypominać o sobie, z
>zaznaczeniem, że nie trzeba odpowiadać teraz, a jedynie będzie
>miło, gdy ten ktoś dopiero gdy poczuje się na siłach, odpowie.
Zgadzam sie z naklanianianiem, nie mozna tego robic ale mozna
wciagnac w rozmowe.
Kiedy mi sie to udaje wtedy przerywam silny atak depresji, nawet
bardzo silny.
Nie mozna jednak nie dzwonic, pozostawic osobe samej sobie. Stan
depresyjny potrafi narastac, przestaje sie wstawac, jesc i czesto
pojawia sie rzeczywiste zagrozenie zycia.
Potrafilem dzwonic codziennie, az w koncu ten ktos odebral telefon.
Nigdy nie wymuszalem ale zawsze udalo mi sie przekonac do przyjecia
pomocy.
Serdeczne pozdrowienia.