Ona i on.

[alfika]

Ona i on. On starszy, zrównoważony, pewien siebie, silna osobowość, łagodny -
mieszanka wzbudzająca szacunek. Skromny. Nie pcha sie w kłopoty, ma cudownie
zdrowe podejście do życia, ludzi. Budzi zaufanie. Inteligentny. Mądry.

Ona pewna siebie, uwielbia swoją pracę, rodzinę. Z nikim nie związana w
tradycyjny związek. Gdyby sytuacja była inna...
Tryska szczęściem i spokojem wewnętrznym, i radością życia. Taki promyk
słońca.

On ma kochaną żonę i wspaniałe dzieci.
Odpuszcza nadmiar pracy dla rodziny - szanuje ich, naprawdę kocha. Nie wiem,
jak z seksem, ale rodzina to świętość. I jego wybór przecież.

Poznaje ją, nasza onę.
Temat zdrad brzydzi i śmieszy, ocierają się o niego na każdym kroku, ale ich
to nie może dotyczyć, nie chcą. Pewnie kwestia zasad.

Temat zdrad obcy tak bardzo, że uwielbiają ze sobą pracować, rozmawiać -
żarty, sens swoich wypowiedzi wzajemnie chwytają w lot - i nie ma spotkań
potajemnych, nie ma łzawych historii, rozstań, wzniecania w sobie
idiotycznych oczekiwań.
Uwielbiają przebywać ze sobą, a elektryzowanie między sobą znoszą jako
łaskawy dar losu i równocześnie głupie utrudnienie, którego w czyn nie chcą
wprowadzać - potem było by trudniej.
Trudniej szanować siebie samego, trudniej utrzymać jego małżeństwo.

Godzą się ze stanem rzeczy pogodnie, zachowują się w sposób, który nikogo nie
powinien zranić - o ile nie rani sam fakt, że coś takiego ma miejsce.
Na to jednak nie mieli wpływu.

On nie czekał na nią, bo w życiu się nie spodziewał, ze coś jeszcze innego
poza spokojnym, pełnym przyjaźni, miłości i ciepła narzeczeństwem - potem
małżenstwem -się przydarzy.
Nie chciał, do głowy by mu nie przyszło, nie potrzebował i nie poszukiwał.
Ona też.

Jego żona jest kobietą naprawdę zasługującą na szacunek i sympatię :)
Tak twierdzą oboje.

No, nie chcą idiotycznych historii ze zdradami w roli głównej i już :)

Spotkania - czysto przyjacielskie, wystrzegają się spotkań sam na sam gdzie
indziej niż w miejscach publicznych - za podgrzewanie wulkanu nikt nie
odpowiada :)))

Czasem spacer za miasto, rozmowa, dotyk - jak skarb, tak delikatne. Ile siły
trzeba, by poza ciepłem niemal jak po latach partnerstwa nie dać się porwać
uniesieniom!
Jego głowa na jej brzuchu, gdy siedziała na trawie rozgrzanej popołudniowym
słońcem - położył się - rozmawiali. To chyba ich największa fizyczna
bliskość...

Głównie przeżywają bycie we dwoje - jedność dusz.
Prawdziwa jedność dusz.
Bez kombinacji.
Bez tajemnic. W całkowitym pogodzeniu z rzeczywistością. Z całkowitym
oddaniem. Z radością, że cos takiego się zdarza.

Miłość.
Od lat niezmienna, stała i na zawsze.

Jak Wam to wygląda?

[melitele]

Nie ma siły, nie wytrzymają. Pociąg się rozpędza. Już niedużo brakuje. To nie jest
koleżeństwo ani przyjaźń, za horyzontem już widać następny etap...

[alfika]

To trwa 6 lat, nic się nie zmienia.
Żona i dzieci nie są przeszkodą, on naprawdę jest wspaniałym mężem i ojcem.
Ona też nigdy nie zgodzi się ich skrzywdzić.

Ale to rzeczywiście nie jest tylko koleżeństwo ani tylko przyjaźń.

[melitele]

Hmm, 6 lat to rzeczywiście dość długo. Żelazna dyscyplina. A może ty o czyms nie
wiesz?

[alfika]

Możliwe przecież, nie znam historii ze szczegółami.
Ale ona kwitnie.
Seksu nie ma, sumienie by ją wykańczało.
Widać, że sie odnalazła. A że nie krzywdzi - wiem. Taki typ.

[melitele]

Z tym sumieniem to różnie bywa... Przecież to, co oni robią, już zatrąca o zdradę:
wspólne wypady za miasto? Zdarza ci się coś takiego z tym samym kumplem za każdym
razem? Masz takiego kolegę, co ci kładzie głowę na czymkolwiek?
Czego oczy nie widzą, to sercu nie żal - jak żona o niczym nie wie, to nie czuje się
skrzywdzona, fakt. Więc Ona może być asolutnie święcie przekonana, że nie krzywdzi.

[alfika]

melitele napisała:

> Z tym sumieniem to różnie bywa... Przecież to, co oni robią, już zatrąca o
zdra
> dę:
> wspólne wypady za miasto? Zdarza ci się coś takiego z tym samym kumplem za
każd
> ym
> razem?


Wypad: jeden.

Masz takiego kolegę, co ci kładzie głowę na czymkolwiek?

Mam - Alfa :)
Ale u nich trudno mówić o kolezeństwie - to, co im się dzieje w środku to za
zadne skarby na kolezeństwo nie wygląda :))))
Oni wiedzą, że w ogień by za sobą poszli.
Więc nie zdradzają na poziomie fizycznym.



> Czego oczy nie widzą, to sercu nie żal - jak żona o niczym nie wie, to nie
czuj
> e się
> skrzywdzona, fakt. Więc Ona może być asolutnie święcie przekonana, że nie
krzyw
> dzi.

Nie mam zielonego pojęcia jak z żoną. Czy wie, czy nie. Ona sama mówi, że
krzywdę się wyrządza nawet wtedy, gdy żony lub mężowie nie wiedzą - zdrada to
zdrada i nie ma zmiłuj się.
Może żona sama by odeszła, gdyby wiedziała?
A może wie, ale on mówiąc o tym, co się dzieje, zapowiedział, że żadnych
smutnych historii nie będzie i rodzina się nie rozleci?

Szczęścia na rozbitym małżenstwie nie zbudują, dobrze wiedzą.
Tej miłości z kolei nikt im nie zabierze. To takie najpierw zdziwienie, potem
pogodzenie z faktem - jest i już. Reszta pozostaje bez zmian.

Ta żona naprawdę jest fajną dziewczyną.

[melitele]

Czyli jednak krzywdzi, choć sobie wmawia, że nie?
Jednak to wszystko jest nieuczzciwe wobec rodziny. Jeśli Jemu nie jest dobrze z
rodziną, tylko z Nią, to coś jest nie tak, nie?

[alfika]

melitele napisała:

> Czyli jednak krzywdzi, choć sobie wmawia, że nie?
> Jednak to wszystko jest nieuczzciwe wobec rodziny. Jeśli Jemu nie jest dobrze
z
>
> rodziną, tylko z Nią, to coś jest nie tak, nie?

Ona nie pamiętam, by cokolwiek sobie wmawiała.
Czym krzywdzą?
Krzywdząca jest sytuacja, że ta miłość spadła jak grom, ale nikt tego nie
chciał, kontakt mieli tylko w pracy, a i tego się bali, żeby nie przekroczyć
jakiejś granicy.
Samo się z czasem okazywało, że myślą w identyczny sposób.
Do niczego nie dążą, nie cierpią z niewidzenia się, nie łkają z tęsknoty. Czują
co czują i żyją z tym, normalnie.

Jemu jest dobrze z rodziną. To jest stałe, lubi swoją żonę jako człowieka,
szanuje jej opinie, dobrze się czuje w jej towarzystwie i nie ma wciskania
bzdur, że był młody, głupi i tak naprawdę nie kochał jak się żenił.
Nie wiem, jak on to godzi, ale promienieje na jej widok i do niczego nie dąży.
No nie ma się czego czepić.


Sygnaturka jaka jest każdy widzi :)

[melitele]

> Masz takiego kolegę, co ci kładzie głowę na czymkolwiek?
>
> Mam - Alfa :)
Zdaje się, że Alf jest jednak czyms więcej niż kolega z pracy?

[alfika]

Ohoho! I to ile więcej niż kolega z tego Alfa :)))
No patrz, ale i kolega z pracy :)))

Ale on dla niej też znaczy pół świata, żaden kolega. Ukochany.
Ona dla niego - muza, miłość, przyjaciółka, drugie pół świata.

[melitele]

Czyli jest miłość - ta zakazana, jest oszustwo - bo oszukują żonę. I wszystko jasne.
Romans jak każdy inny, moxe troche bardziej subtelny, jeśli jeszcze nie byli w łóżku (w
co nie wierzę - przez 6 lat? niemożliwe).

[alfika]

melitele napisała:

> Czyli jest miłość - ta zakazana, jest oszustwo - bo oszukują żonę. I wszystko
j
> asne.
> Romans jak każdy inny, moxe troche bardziej subtelny, jeśli jeszcze nie byli
w
> łóżku (w
> co nie wierzę - przez 6 lat? niemożliwe).

Możliwe, za to głową mogę ręczyć.

A co z tą zoną nieszczęsną? Mieliby powiedzieć?

To wyraźnie widać, ze się kochają, ale oni - nawet głupkiem można być, żeby
zobaczyć te jedność i to, że wszystko chcieliby razem - życie wspólne. Ale
twierdzą, że i tak mają wspólne. Seks niepotrzebny, choć piękny by był - ona
się uśmiecha i zamyka oczy.
Ale mówi, nie w tym rzecz.

To, co w nich się dzieje, to jest sedno sprawy. Daje spełnienie faklt istnienia
drugiej połowy duszy. Może nawet większe niz gdyby się zaczęły dramaty? Nie
wiem, ale tak mi wygląda.

I wiesz, to trochę mi pasuje do historii Eichelbergera - ze swoją drugą żoną
przyjaźnili się i opiekowali jego pierwszą żoną, jak zachorowała. To wyższy
stopien świadomości - albo jak kto woli, wyższa szkoła jazdy.
Masa zrozumienia, akceptacji i wybaczenia.

A u nich nie ma byłej i obecnej.

[eilen]

alfika napisała:

> melitele napisała:
>
> > Czyli jest miłość - ta zakazana, jest oszustwo - bo oszukują żonę. I wszys
> tko
> j
> > asne.
> > Romans jak każdy inny, moxe troche bardziej subtelny, jeśli jeszcze nie by
> li
> w
> > łóżku (w
> > co nie wierzę - przez 6 lat? niemożliwe).
>
> Możliwe, za to głową mogę ręczyć.

Glowa mozesz reczyc tylko jesli jestes NIĄ.

[alfika]

Głową to ja mogę ręczyć kiedy chcę.
A że mam jedną, to ręczę nią tylko w tych sytuacjach, kiedy jestem całkowicie
pewna.

Znasz ludzi, którym całkowicie wierzysz?

[Gość: xmx]

Piszesz"sygnaturka jaka,kazdy widzi"- czy ty jestes ta pierwsza,czyli zona?

[alfika]

Gość portalu: xmx napisał(a):

> Piszesz"sygnaturka jaka,kazdy widzi"- czy ty jestes ta pierwsza,czyli zona?



Żadna żona ani ona, a sygnaturka sama sobie od roku żyje.

[ta]

> Nie pcha sie w kłopoty, ma cudownie
> zdrowe podejście do życia, ludzi. Budzi zaufanie. Inteligentny. Mądry.

Wobec tego co czytam dalej, w mojej ocenie:
1) pcha się w kłopoty
2) ma niezdrowe podejście do życia
3) nie budzi zaufania
4) nie jest mądry

> Jak Wam to wygląda?

Tak sobie.

Ta_

P.S. Przyjaciele, nie zapomnijcie położyć głowy na moim brzuchu przy
najbliższym spotkaniu. Byle delikatnie.

[alfika]

ta napisała:

> > Nie pcha sie w kłopoty, ma cudownie
> > zdrowe podejście do życia, ludzi. Budzi zaufanie. Inteligentny. Mądry.
>
> Wobec tego co czytam dalej, w mojej ocenie:
> 1) pcha się w kłopoty
> 2) ma niezdrowe podejście do życia
> 3) nie budzi zaufania
> 4) nie jest mądry
>
> > Jak Wam to wygląda?
>
> Tak sobie.
>
> Ta_
>
> P.S. Przyjaciele, nie zapomnijcie położyć głowy na moim brzuchu przy
> najbliższym spotkaniu. Byle delikatnie.
>
>

Uzasadnienie poproszę :)

[m.malone]

Alfika:)))
Dziewczyna jesteś, intuicję masz jak słoń trąbę, a nie wiesz i peesujesz:))
Pytanie (w tej sprawie) jest: czy ostatnio nie jada więcej ostrych rzeczy, albo
czy nie ma innych zachciewajek:))

A w tamtej sprawie - poważniej przymina sie nie wiem czemu przecudnej urody
folm chyba Agnes Vardy "Szczęście" (oglądałem chyba 6 razy)

[alfika]

Zapałałam pragnieniem obejrzenia owego filmu!
Skąd go? Na kasetach krąży?
Jak tak, to sobie znajdę.

A kto na ostro i zachciewajkowo? Czy wiesz o Ta coś, czego ja nie wiem?

To gratuluję serdecznie!!!
(Te'ej, nie Tobie MM ;))))

[m.malone]

Niestety nie wiem:( Sam chciałbym - i to bardzo - mieć go na kasecie czy DVD.
Varda zrobiła go ~ wczesne 70. Mam tylko "Czerwoną Pustynię". Ale może tu albo
na jakims forum o filmach będą wiedzieli.

Co do Ta - nic nie wiem, mam żelazne alibi - tylko włączyłem nadbieg swojej
intuicji:))))

Dottore
MM

[m.malone]

Alfiko:)
Czy pozwolisz mi opowiedzieć w tym wątku ("Ona i on" - czy to nie tytuł filmu?
Słyszę jakąś muzykę... może mi się zdaje) historię podobną, tylko dłuższą (w
czasie oczywiście - trwającą nie 6, a ponad 25 lat), w ktrej jest juz po
epilogu??
Jeśli tak, zrobię to wieczorkiem:) - przecież mówiłaś, że masz czas:-/
MM
Aha! Jeśli ręczysz głową za to, że nie było zblizenia w tym czasie, oznacza to,
że musisz mieć ogromne zaufanie,przynajmniej do jednej, jeśli nie do dwu osób
tego trójkąta, prawda?

[Gość: alfika]

Dlaczego Ty mnie pytasz o takie rzeczy?
Wszystkie wątki są nasze :)))
Piszcie sobie w moich wątkach i na inne tematy, pozwalam oficjalnie. I tak
wrócę do tematu, jeśli to coś ważnego i nie rozebranego do końca :)

[m.malone]

Gość portalu: alfika napisał(a):

> Dlaczego Ty mnie pytasz o takie rzeczy?
> Wszystkie wątki są nasze :)))
> Piszcie sobie w moich wątkach i na inne tematy, pozwalam oficjalnie. I tak
> wrócę do tematu, jeśli to coś ważnego i nie rozebranego do końca :)

piękne dzięki Alfice co Ją wylogowało:))

[Gość: ryb]

"P.S. Przyjaciele, nie zapomnijcie położyć głowy na moim brzuchu przy
najbliższym spotkaniu. Byle delikatnie."


Czy uwazasz mnie za swojego przyjaciela?


ryb

[Gość: f5f5f5f5f5]

Ja to znam z autopsji, wszystko sie zgadza co do szczegolu oprocz tego ze u
mnie to trwa jeszcze krotko.Nie wierze ze sie zatrzymamy.To rozpaczliwa
sytuacja.Mysle ze zdradzilismy juz swoje rodziny, tyle ze jeszcze nie
fizycznie, ale co jest gorsze.To szalencza namietnosc ktorej nie da sie
zatrzymac.Czy mozna budowac nawet najwieksze szczescie unieszczesliwiajac
innych.

[Gość: alfika]

Co Ty mówisz, jaka rozpaczliwa sytuacja, jaka namiętność???

Poczekajcie te 6 lat, zobaczysz, czy to to samo.
Trzymam kciuki za powodzenie, bo nie chodzi o fizyczność.

historyjka druga

[Gość: girl]

bohaterowie: chłopak i dziewczyna, Polak i Żydówka

1.miejsce akcji: przedwojenna Polandia, bardzo się kochają, obie rodziny nie
chcą się zgodzić na mezalianse, wybucha wojna, tracą się z oczu

2.nie moga się odnaleźć po wojnie, chłopak jest przekonany że ona zginęła, żeni
się z fajną kobietą, mają dzieci

3.kilka lat po wojnie tamta go odnajduje, postanawiają zamieszkać kilka ulic od
siebie, wielka miłość, on się nie rozwodzi bo "tak się nie robi", zero romansu
w tradycyjnym sensie "bo tak się nie robi", są obok i "patrza w tym samym
kierunku", przez 50 lat...

4.niedawno ona umiera

5.on następnego dnia gra w tenisa (wszystko z nim w najlepszym porządku, mimo
80-tki) z przyjacielem i mówi: my już gramy ostatni raz. Dlaczego? Czy źle się
czujesz? pyta przyjaciel. Ja już nie mam powodu żeby dalej żyć - uśmiecha się
tamten.

6.nastepnego dnia umiera.

Mocne nie?
Szkoda, że prawdziwe.
Niech nikt mi nie mówi, ze kiedys fajniej się żyło, a ludzie byli szczęśliwsi.
Niech nikt mi nie mówi, że chciałby być na miejscu żony z tej historii.
Ja bym swoim rodzicom takiej głupoty nie wybaczyła.

Sorry, ale wyznaje filozfię niepacyfikowania prawdy, dlatego uważam ludzi z
historii Alfiki za pozornie dobrych i pozornie pięknych, a nawet powiem
szczerze , że mnie złoszczą ;)

pzdr :)

p.s.Alfika, obejrzyj "Przemiany" Barczyka z Mają Ostaszewską. Był w tym roku na
PFFF w Gdyni, pewnie go dadzą w TV za jakiś czas.

[Gość: alfika]

Rodzicom łatwiej doradzać he he :)))
Innych łatwiej rozgrzeszyć niż siebie, szczególnie innych, których kochamy i
szanujemy :)

A sobie - co ze sobą byś zrobiła w tej historii?

A jak ktoś by nie prosił o radę - oni sobie radzą jak potrafią, wydają sie być
w sytuacji najlepszej jak w tej sytuacji można - ja nie jestem tu od radzenia!
Czasem coś usłyszę, ile chce mi powiedzieć, nie robię też za dobrą
przyjaciółkę, nie popieram i nie ganię - i obie na temat zdrady mamy baaardzo
niepochlebne zdanie. Przepraszam, nie tylko my dwie :)
Oni nie widzą problemu, pełna akceptacja faktów, opisuję żeby opowiedzieć
miłość - honor - silną wolę - nie trzeba iść do łóżka.
Miłość to sprawa serca.
Tu w najczystszym wydaniu.
Ja widzę to tak, a że ciekawi mnie reakcja ludzi na niepospolity stan rzeczy -
to stąd historia.
Przy pozwoleniu, nie kryją sie - bo i z czym?

Przeciez powodem rozpadu małżeństwa - tym bardziej małżeństwa kogoś, kogo
kochasz - być się nie chce.
Przecież na miejscu tego mężczyzny tez trudno się odnaleźć - im się jak widać
udało, osobiście twierdzę, że strasznie dużym kosztem, ale też tego nie powiem.

Na miejscu żony być najgorzej - najprostsza - i najtrudniejsza - rola.

[Gość: girlfriend]

> A sobie - co ze sobą byś zrobiła w tej historii?

gdybym była żoną i kochałabym męża i wiedziałabym, że to tamta jest miłością
jego życia - pozwoliłabym mu odejść i jeszcze bym mu w tym pomogła

gdybym byla żona i go nie kochała - tym bardziej

gdybym była mężem - zastrzeliłabym się ;) bo podejrzewam, że wbrew pozorom on
najbardziej kocha siebie i spokój własnego sumienia, niż tą prawdziwą ukochaną

Tu tak naprawdę nie chodzi o sypianie ze soba, czyli przekroczenie ostatniej
bariery intymności. Z żoną mężczyzna z Twojej opowieści sypia/sypiał, a jednak
to nie ją kocha naprawdę. Czy jakby sypiali z tą prawdziwą miłością, to byliby
bardziej "winni"? Wina dla mnie polega na byciu nie z tym, kogo się kocha
naprawdę.
Zawsze bedę bronić prawa ludzi do drugiej szansy. Czasem prawdziwa milość
przychodzi druga.

gdybym była ukochaną - przeszłoby mi, bo kochać można tylko mężczyznę, ktory
wraca do chorej żony albo małoletnich dzieci

Alfika, oni popełniają ciężki grzech.
Oczywiście - nie należy udzielać rad nieproszącym o to.
I jeszcze: pełna akceptacja faktów bywa pozorna.

[Gość: alfika]

Pozorna akceptacja nie daje człowiekowi spokoju.
I to przez tyle lat?
Chyba niemożliwe.

Ona - ona nawet nie ma jak odejść, bo nie są ze sobą, nie ma czegoś o czym się
mówi "związek".
Jest coś, co trwa niezaleznie od spotkań czy niespotkań.

Dla mnie to absurd, że wszyscy są gotowi ich wyswatać (oboje są wspaniałymi,
kochanymi ludźmi).
Tylko oni sami nie dali i nie dają sobie prawa do życia we dwoje.
Przysięga małżenska, dziewczynki, żona...

Stwierdzili, że wystarczy im uczucie.

[melitele]

Przecież to jest nieuczciwe.

[Gość: alfika]

[melitele]

Napisałaś, że ludzie próbuja ich wyswatać - czyli widzą, że coś między nimi jest, że jakoś
do siebie pasują. Czy ci ludzie wiedzą o tej oszukiwanej żonie?
On - spotykając się z ~Nią- odbiera swoją obecnośc, swój czas, osobom, które powinny
być dla niego najważniejsze.
A może to jest taki - dość typowy zresztą - przykład faceta, co to "kocha" dwie kobiety - i z
jedną sie nie rozejdzie, bo daje mu domowe ciepełko, ale i drugiej nie zostawi, bo sie
"świetnie rozumieją i czuja ze sobą" Jakimś takim tchórzostwem mi to trąci.

[alfika]

melitele napisała:

> Napisałaś, że ludzie próbuja ich wyswatać - czyli widzą, że coś między nimi
jes
> t, że jakoś
> do siebie pasują.


Ludzie z pracy, można się doskonale domyślić, ze przy takim zrozumieniu,
identycznym podejściu do życia, ludzi, poczuciu humoru - powinno iskrzyć.
Swataliby ich - bo ich lubią - ale nie wnikają jakoś szczególnie, dorośli są,
sami decydują.
Nie spodziewałabym się potępienia, po prostu. Może przez wygodnictwo? Jak się
ma dobre układy w pracy, to się o nie dba? On jest naprawdę specjalistą, nie do
zastąpienia.

Ale nikt jakoś kłopotów im robic nie potrzebuje, na afery nikt nie liczy, bo
oni nie z tych, co cokolwiek powiedzą czy ostentacyjnie przeżyją.
Cisza jest.

Spotykają się przy okazji w pracy, poza pracą - raz na parę tygodni. Nie
przesadzajmy z tym ograbianiem - częściej się odwiedza tesciową.

[Gość: girlfriend]

Facet jej nie kocha. Na bank.

Dlaczego nie mieliby dać sobie prawa, gdyby się kochali?
Czy ta żona jest masochistką, że chce być z facetem, dla ktorego inna jest nr1?
Żona jest postacią głęboko smutną.

Dziewczynki?
ja bym nie chciała, zeby ktoś mnie uzywal jak zasłony dymnej. Żeby moim rodzice
tkwili w nawet głębokiej pryjaźni, przywiązaniu itd. ale w niemiłości.

ale jest jeszcze coś - niektórzy potrzebują pewnego rodzju dramatyczności w
życiu.


p.s.jeśli w obojgu jest spokój w takim układzie, to znaczy, że to nie miłość,
tylko coś podrzedniejszego. moim zdaniem, skromnym resztą bardzo ;)

[alfika]

Kocha ją. Na dwa banki.
Omówili sytuację. To ona częściej mówi o jego żonie i córeczkach jako istotach
do chronienia - bo w końcu nie są winne i nie zasłuzyły.

On się nie broni przed tym uczuciem, przed nią, omówili możliwość życia we
dwoje - na początku, ustalili, że nie udźwigną tego. Ustalili razem, do tematu
wracali, nie chcieli takich historii.

Diabli wiedzą, co z tą żoną? Wie? Domyśla się? Żyje w błogiej nieświadomości?

Dramatyczność mają, może to rzeczywiście taki koktajl, co daje spełnienie - ale
dorosłym ludziom? Oni są konkretni.

Jak nie miłośc, to co trwa tyle czasu? W taki sposób?
Ja nie widzę innej możliwości.

[Gość: girlfriend]

> Kocha ją. Na dwa banki.
> Omówili sytuację. To ona częściej mówi o jego żonie i córeczkach jako
istotach
> do chronienia - bo w końcu nie są winne i nie zasłuzyły.

Alfika, wiem to napewno: jesli kobieta mysli o córeczkach i żonie bardziej niż
o nim - nie kocha go.
poza tym jak sie widują rzadziej niz on z tesciową, no to sorry...

> On się nie broni przed tym uczuciem, przed nią, omówili możliwość życia we
> dwoje - na początku, ustalili, że nie udźwigną tego. Ustalili razem, do
tematu
> wracali, nie chcieli takich historii.

skoro nie udxwigną - to nie jest miłość. to jest napewno coś milego i fajnego,
ale nie milość. Miłość jest wtedy, kiedy mężczyzna jest ważniejszy niż cała
reszta świata.

>
> Diabli wiedzą, co z tą żoną? Wie? Domyśla się? Żyje w błogiej nieświadomości?
>
> Dramatyczność mają, może to rzeczywiście taki koktajl, co daje spełnienie -
ale
>
> dorosłym ludziom? Oni są konkretni.
>
> Jak nie miłośc, to co trwa tyle czasu? W taki sposób?
> Ja nie widzę innej możliwości

jakaś fascynacja, głeboka sympatia i paralelność, przyjaźń, może i fascynacja
erotyczna, porozumienie, pewnie czułość, partnerstwo intelektualno-emocjonalne
i co tam jeszcze...

ale jak tak, to dobrze, że się nie wiążą - mgły wachlarzem nie rozpędzisz

[alfika]

O matko, Girl (o matko Girl??? :))) - dla Ciebie to albo miłość i są we dwa,
albo nie miłośc i nie sa we dwa.

Nie myśli bardziej o żonie i dzieciach niż o nim - myśli o nich, bo to jego
żona i jego dzieci. On jest - no, łzawo, niech będzie - światłem w jej oczach.
I co sorry? :)))
Nie wiem, jak czesto on widuje się z teściową - pewnie rzadko, a ja
powiedziałam ogólnie.
>
> > On się nie broni przed tym uczuciem, przed nią, omówili możliwość życia we
>
> > dwoje - na początku, ustalili, że nie udźwigną tego. Ustalili razem, do
> tematu
> > wracali, nie chcieli takich historii.
>
> skoro nie udxwigną - to nie jest miłość.
to jest napewno coś milego i fajnego,
> ale nie milość. Miłość jest wtedy, kiedy mężczyzna jest ważniejszy niż cała
> reszta świata.


Tak, ale miłośc nie może być powodem do checi zranienia innych ludzi tylko
dlatego, że ona chciałaby go dla siebie.
Radośc z faktu kochania.

[Gość: girlfriend]

Tak. Serio. We dwa. To nie telenowela południowoamerykańska ;)

z dziećmi może i troche zgoda
z żoną? no! zapewniam się ze mysli się o mężczyżnie, o tym co dobre dla niego,
a nie co dobre dla jego zony. a dla niego nie jest nigdy dobre żeby zasypiał i
budził się koło tej, co go kocha nie dość (z wyjatkiem wyżej przytoczonych
wyjątków)

Radość z faktu kochania ok. Ale jesli on mnie kocha nie dość, to go nie
zadręczam spotkaniami. Jego i siebie. Jeśli kocha dość, to mu nie pozwalam
tkwić w takim bagnie, ktore go wykończy w końcu.

ale ja obstaje przy tym, że ich nie big love łączy tylko mniejszy jakiś
kaliber :)

[Gość: jass]

Nie wiem,czy to ktoś przeczyta od srodka,bo jak zwykle jestem spózniony.Ale
włączam sie w miejscu,które mnie porusza.Alfika,uwazam,że nie znasz żony i
dlatego wszystko co z nia związane Cię nie rusza.Twoje prawo.Racja jest duża po
stronie girlfriend,a moje dopowiedzenie takie:i fajne to ich bycie,i miłe,i
duchowe,i przez to w pracy atmosfera ciepła,ale wydaje mi sie,ze żyją w dwóch
odrębnych światach.Jego rodzinnym,i ich wspólnym w pracy.I oba są wspaniałe,ale
już wiedzą,że bardziej rzeczywisty jest ten nie słuzbowy.Może wymyslam,ale póki
co ,tak myślę.

[alfika]

Gość portalu: jass napisał(a):

Alfika,uwazam,że nie znasz żony i
> dlatego wszystko co z nia związane Cię nie rusza.Twoje prawo.


Nie przesadzaj. Skąd takie wrażenie? Bo opisuję to, co łaczy ich, a nie żonę?
Na każdym kroku podkreślam, że żona jest wspaniałą kobietą i nikt jej
stereotypowo - jak niewygodnej istoty w pięknej historii - nie ma prawa
traktować.


ale wydaje mi sie,ze żyją w dwóch
> odrębnych światach.Jego rodzinnym,i ich wspólnym w pracy.

Żyją w jednym świecie, czują swoje emocje, zachowują się jak - jak jedno - mają
podobne poglądy, jak nie mając podobnych to zawsze wyczuwają - to nie jest
kwestia tłumaczenia - dlaczego to drugie tak myśli. Niczego od nikogo nie chcą,
niczego nie oczekują, na nic się nie skarżą.
To nie jest stereotypowe, jakby było, ona szybciutko wybiłaby sobie z głowy
beznadziejne miłostki.

[Gość: ktos]

to moja historia
bez happy endu

[melitele]

No właśnie. Jak to w życiu: okazuje się, że takich historii jest mnóstwo. Co zrobić w takiej
sytuacji? Nie starczy siły, żeby przerwać, brakuje tupetu, żeby zażądać dla siebie
szczęścia - więc może tak to trzeba zostawić, a jak sie wyda, to wtedy się będą martwić.
Ponieważ sama przez jakiś czas byłąm z żonatym facetem, zawisiłam na kołku myślenie,
że na cudzym nieszczęściu się szczęscia nie zbuduje. A jednak jakiś kawałek tego
szczęścia powstaje! I może tego własnie trzeba sie trzymać?

[alfika]

Znam mnóstwo sytuacji, że zdradzają: idą ze sobą do łóżka i czasem potrzebują
dodać do tego gadanie o miłości a czasem nie.

Tu nie ma łóżka.
Nie ciągnie się romans za plecami żony.

Oni żyją z uczuciem bez najmniejszych kombinacji.
Jest różnica? Jest. Jak kto nie wierzy, niech spróbuje.

[melitele]

alfika napisała:

> Znam mnóstwo sytuacji, że zdradzają: idą ze sobą do łóżka i czasem potrzebują
> dodać do tego gadanie o miłości a czasem nie.
>
> Tu nie ma łóżka.
> Nie ciągnie się romans za plecami żony.
>
Dobrze, nie nazywajmy tego romansem. Ale cokolwiek to jest - ciĆgnie sie za plecami
żony, prawda?
> Oni żyją z uczuciem bez najmniejszych kombinacji.
> Jest różnica? Jest. Jak kto nie wierzy, niech spróbuje.
>

[Gość: alfika]

Nie wiem, czy za plecami.
On jest honorowy, nie wiem, co zrobił.
Może na poczatku założył: zobaczymy co z tego wyniknie? może to chwilowe
zauroczenie - wariactw się nie robi, żony się nie wplątuje a przede wszystkim
nie idzie się do łóżka.

A teraz? Ta żona to w zasadzie powinna sie domyślić?

Pewnie, gdyby wiedziała, to choćby po jakimś czasie pomogła - jak pisze girl -
jemu związać się z tą, która on kocha.
Tym bardziej, że o nic walczyć nie musi, on jest.
A nie wiem, czy stać by ją było na oszukiwanie się - a moze sa po rozmowach na
ten temat - ona się koi myślą, ze on i tak nie odejdzie? Ale gdyby ona tak
podchodziła wiedząc, co się stało, to on by jednak odszedł.

[megxx]

A jak to jest, że sumienie jej nie zagryzło do tej pory, przecież grzeszy myślą
i mową jeżeli nie(co należy podejrzewać)czynem.
Mogę uwierzyć, że się kochają on nie nalega na częsty seks(ale mają to za sobą)
i postanowili, że nie będą dążyć do jego rozwodu. Znam przynajmniej jeden taki
wypadek.

[Gość: alfika]

A ja podejrzewam, że gdyby dzielili ze sobą intymność, to by już nie wypuścili
się z ramion.
Dlatego myślę, że jednak nie dzielili.

[megxx]

Myślę dokładnie odwrotnie, dlatego, że dzielili intymność mogą żyć czymś innym
niż tylko seksem. I mężczyźnie też jest wtedy łatwiej, jakby nie patrzeć,
normalny facet w zasadzie dąży do spełnienia. W zamian za to może dać dużo
serca. Może też być bardzo cierpliwy. Znam jedno małżeństwo, w którym przez
lata choroby(nie zawsze jednakowo silnej), mąż nie kochał się z żoną, bo nie
chciał jej stresować.
A co z tym jej "sumieniem"?

[alfika]

Nie mogłaby.
Zresztą, powiedziałaby, gdyby. Ale nie, to cos innego. Nie było intymności.

Kiedyś zapytałam, co zrobi, gdy odezwie się chęć urodzenia dziecka.
Powiedziała, że nic. Że nie będzie go obciążac swoim chceniem, bo on też by o
tym myślał, chciałby się rozwieść, rozdzielić z dziećmi, a ona mu tego nie chce
zrobić.
O dzieciach tez rozmawiali. On na pewno by chciał.

smutek

[bukfa]

Dla mnie ta historia jest po prostu przeszywajaco smutna.
Niestety nie jest tez calkowicie abstrakcyjna.
Ja wlasnie jestem zona ktorej maz - najukochanszy - pokochal inna. Sprawa jest
jeszcze nowa, nie wiem czy tamto okaze sie przelotna fascynacja czy wielkim
uczuciem. On tez nie wie - mowi ze kocha obie. Umarlam w czesci.

[m.malone]

megxx napisała:

> Mogę uwierzyć, że się kochają on nie nalega na częsty seks(ale mają to za
sobą)
> i postanowili, że nie będą dążyć do jego rozwodu. Znam przynajmniej jeden
taki
> wypadek.

Meg:)
przepraszam za wtręt: to nie wypadek, raczej przypadek.
Wypadek może się dopiero zdarzyć:)
MM

Ona i on i ...

[jmx]

Nie chciałabym być tą żoną.

[megxx]

Ja też, o ile jestem w stanie zrozumieć, że ktoś kogoś pokochał wbrew swoim
przysięgom i mówi bye, bye..to taki stan jest upokarzający. Mam nadzieję, że
ona nic nie wie.

ps

[jmx]

Taka historia jest możliwa (abstrahując od odczuć osób trzecich), sama tez
mialam (smutną) okazję się o tum przekonać. Ktoś kiedyś bardzo mądry
powiedzial mi, że czasem jest "tylko" miłość a czasem "aż" przyjaźń. I tu jest
chyba właśnie ten drugi przypadek. Ta kobieta kocha go naprawdę a on? Może
jest niezdecydowany, a może mu wygodnie...

hmm...

[moc_ca]

Nie czytałam żadnych wpisów oprócz rozpoczynajacego wątek.
Dla mnie to zwykły,banalny romans z dorobioną bajkową otoczką.Seks iskrzy,sączy
się ze słów i za chwilę trzaśnie w nich niczym piorun nagły i (nie)spodziewany.
On o tym wie i czeka na uderzenie aby móc rozładować nabrzmiewające pożądanie
wieńczące długotrwałe,nie powiem,przyjemne dla obojga zabiegi o
przyzwolenie.Usypia jej czujność,mami pawim ogonem i godowym bulgotem.Samiec
zuchwały,przebiegły i pewien zwycięstwa.

[Gość: ryb]

A ja mysle, ze to ona go wabi diabelskim jablkiem, jak ta Ewka!!! Samica bez
skrupulow...Idzie perwfidnie przeciwko innej kobiecie, jak ten buldozer,
zniszczy wszystko. Psychike tego biednego faceta tez...bo potem mu powie :
Jaki z ciebie facet skoro nie masz swojego "Ja". Tak, tak, skoczy to sie
jednym wielkim syfem...


ryb

[moc_ca]

Tak czy owak (myślę że TAK jak napisałam) jesteśmy zgodni co do finału rybie
i to jest sedno historyjki.A może dno?

[Gość: ryb]

Dno, kompletne dno...:)


ryb

[alfika]

Gość portalu: ryb napisał(a):

> Dno, kompletne dno...:)
>
>
> ryb


Wywróżyli dno i zadowoleni :)))
Trzymajmy się faktów.

Jestem do szpiku kości przeciwnikiem zdrad - zdrad, nie ludzi, którzy się
wplątują w idiotyzmy - ale tu - sytuacja patowa?

Z tym podejściem, że mu wygodnie to też nie do końca: oni w sobie widzą
nawzajem kryształy - on: "nie chcę, żebyś była kochanką, która będzie czekała
na moje wyrwanie się z domu, z pracy" - ona: "nie mogę oczekiwać, że on porzuci
rodzinę - bo to egoizm. Już bym nie była tą, która go kocha - coś wkradłoby się
między nas".

coś mi tu nie gra

[Gość: girlfriend]

ona kocha mężczyznę, dla którego jest second best
dziwne

ja bym odjechała i nie karmiła się tym swoim...masochizmem?
bo ewidentnie ją to boli, co jest (tzn.o ile można wyrokować na pdst.kilku
postów :))))

[alfika]

Gość portalu: girlfriend napisał(a):

> ona kocha mężczyznę, dla którego jest second best
> dziwne


Dlaczego second???
Bo z nią nie mieszka? Bo z nią nie sypia?

To serce wyznacza first (bez żadnego second).

>
> ja bym odjechała i nie karmiła się tym swoim...masochizmem?
> bo ewidentnie ją to boli, co jest (tzn.o ile można wyrokować na pdst.kilku
> postów :))))
>

Nie boli, szczęściem tryska, łzy roni radosne, że takie uczucie istnieje.

[Gość: girlfriend]

> Dlaczego second???
> Bo z nią nie mieszka? Bo z nią nie sypia?

ale Alfika, daj spokój...
powinno sie być z tym, kto jest first best, chyba że są ważne przeszkody, typu
żona ma własnie raka


czy tej nibykochance jest wszystko jedno?
ejże...

dlaczego on robi tak, jak robi?
dzieci małe? mam wątpliwości...
jeśli tak bedzie aż do śmierci zony, to ja tego faceta nie lubię, a zony nie
pojmuję

i czy to nie jest nie fair w stosunku do żony mimo że bez seksu?

nie wiem, czuje jakieś zgrzyty w tej historii
jakiś podskorny tragizm, jakieś zaprzeczenie porządku "bądź z tym, kto jest
first best"

[alfika]

Gość portalu: girlfriend napisał(a):

> ale Alfika, daj spokój...


NIE MA! NIE DAM i już! :)))))))))))))))

> powinno sie być z tym, kto jest first best, chyba że są ważne przeszkody,
typu
> żona ma własnie raka

ale dla nich ważną przeszkodą jest jego decyzja o małżeństwie, jego
szlachetność charakteru i jej szlachetność charakteru. Nie cierpią - za bardzo -
skoro to trwa, skoro lica im rozświetla, skoro odnajdują spełnienie w fakcie.
>
>
> czy tej nibykochance jest wszystko jedno?
> ejże...
>

Nie wszystko jedno - to się nazywa akceptacja realiów? Nieprzeparta niechęć do
parcia w problemy?



> dlaczego on robi tak, jak robi?

Jak robi? Kocha ją, życie by oddał. W ogień by poszedł. Rozwód by brał. Ją by
brał.
Ale uszczerbku ona się na jego duszy spodziewa.
I mówi, że ma więcej niż niejedna żona, że ma tak, jak w życiu nie myślała.
Ona mówi tak samo.
Kurczę, ona nigdy nie leci jak ćma do ognia - jakby w nim było coś
melodramatycznego, zawiłego, pokręconego, głupawego jednym słowem, to
popukałaby sie w czoło i tyle.


> dzieci małe? mam wątpliwości...
> jeśli tak bedzie aż do śmierci zony, to ja tego faceta nie lubię, a zony nie
> pojmuję
>
> i czy to nie jest nie fair w stosunku do żony mimo że bez seksu?
>
> nie wiem, czuje jakieś zgrzyty w tej historii
> jakiś podskorny tragizm, jakieś zaprzeczenie porządku "bądź z tym, kto jest
> first best"

A to akurat jest tu baaardzo wyraźne.
A może to jest tak, że kochac to czasem nie znaczy byc razem, aaa?

[Gość: girlfriend]

> ale dla nich ważną przeszkodą jest jego decyzja o małżeństwie, jego
> szlachetność charakteru i jej szlachetność charakteru. Nie cierpią - za
bardzo
> -
> skoro to trwa, skoro lica im rozświetla, skoro odnajdują spełnienie w fakcie

aha, czyli wybrali niesienie krzyża.
Alfika! obudź się!!! w imie czego????

co z tą pokopaną zoną? czy ona się z kimś na rozum zamieniła, ze to wybiera?

ja jak widzę, że ktoś niesie krzyż, to mam ochotę mu go zdjąć
mozna sie poświęcać, ale w imie czyjegoś dobra!
jego "ofiara" jest pusta
PRZECIEŻ ON I TAK ZDRADZA ŻONĘ!!!!

> A może to jest tak, że kochac to czasem nie znaczy byc razem, aaa?

tak, kiedy jest ważny powód, typu czyjaś wyraxna krzywda - sory, ale tu takiej
nie widzę

pazdrawljaju (może nas policjantki nie obsztorcują :)))

[alfika]

Gość portalu: girlfriend napisał(a):

>
> aha, czyli wybrali niesienie krzyża.
> Alfika! obudź się!!! w imie czego????


w imię miłości ma się rozumieć. w imię miłości warto, nawet jak tak. Ale ona
przy słowie "wybrali krzyż" śmiać by sie zaczęła, on podobnie.


>
> co z tą pokopaną zoną? czy ona się z kimś na rozum zamieniła, ze to wybiera?


A jesli on przykładnym mężem w partnerskim związku jest? Czysto partnerskim,
zakolegowanym? Bo ta żona to fajna taka babka.

>
> ja jak widzę, że ktoś niesie krzyż, to mam ochotę mu go zdjąć


A jakże. Ale tu jak sobie zdejmą, to inny wrzucą.


> mozna sie poświęcać, ale w imie czyjegoś dobra!
> jego "ofiara" jest pusta
> PRZECIEŻ ON I TAK ZDRADZA ŻONĘ!!!!

A może mniej by zdradzał, jakby zdradzał???
Każdy taki układ jest krzywdzący. Dlatego jestem zagorzałą i rozgorzałą
przeciwniczką romansów z trójkątem w użyciu.
Idealnie to by było, jakby się poznali z oną na studiach przed żoną.

>
> > A może to jest tak, że kochac to czasem nie znaczy byc razem, aaa?
>
> tak, kiedy jest ważny powód, typu czyjaś wyraxna krzywda - sory, ale tu
takiej
> nie widzę
>
> pazdrawljaju (może nas policjantki nie obsztorcują :)))

Nie chcą budować na gruzach. Ona nie chce. On by przełknął? Pewnie tak.

A policjantki niech sobie nas sztorcują, mogą sobie nawet pobrykać -
popatrzymy, poklaszczemy i pojdziemy dalej :)

[Gość: girlfriend]

> > aha, czyli wybrali niesienie krzyża.
> > Alfika! obudź się!!! w imie czego????
>
>
> w imię miłości ma się rozumieć. w imię miłości

gdzie jest miłość w tej historii? bo przecież nie w relacji on-żona...
więc chronią małżeństwo, w ktorym jest przyjaźń, ciepło, bezpieczeństwo
tralalala...ale milości prawdziwej, tej Miłości nie ma, bo jest gdzie indziej

teraz mi przyszlo do łba, że to wręcz świętokradztwo
oni malują trawe na zielono, Alfika...
w małżeństwie powinna być Milość, rozumiana jako bycie dal siebie nawzajem
first best
inaczej to karykatura małżeństwa
to wręcz nieludzkie

> A jesli on przykładnym mężem w partnerskim związku jest? Czysto partnerskim,
> zakolegowanym? Bo ta żona to fajna taka babka.

Przykładny mąż kocha żonę ponad inne. Kropka. Ten nie jest. Ale to oczywiście
kwestia odwagi.

re gruzy: czy zbuduja czy nie i tak są gruzy.

Powinno być tak: kończą małżeństwo, on z tą trzecią, żona z kimś nowym, kto
bedzie ją miał za first best

Alfika,
jestem po stronie prawdy i przeciw zasadom, które karzą utrzymywac atrapy bez
wyraźnego naprawdę dramatycznego powodu
jestem za niekomplikowaniem życia sobie i ludziom

tyle

p.s.moim zdaniem facet nie kocha żadnej z nich głęboko i naprawdę

[alfika]

Ale gdyby jej nie spotkał, to to małżeństwo by sobie trwało jako zgodne i pełne
tego, co powinno być w małżeństwie!
To jak tu się czepic, że strasznie oszukuje?

Ejże, czy nie wyłazi kwestia bezsensu zawierania małżeństwa? :)))

A gdyby oni spotkali się wcześniej - z tak dopasowanymi duszami to tez bez
sensu ten ślub???
On zycie za nią by oddał, więc nie powtarzajcie, ze jej nie kocha i wyzyskuje.
Feminizmami mi tu nie merdać.
O miłości do żony nie ma mowy - nie da rady z dwoma paniami first.
Jak przysięgał na całe życie, to kochał. Teraz -

ale, ale...
Skoro wtedy myślał, że kocha, a poznał Onę, to może po prostu pomylił miłość? i
tak naprawdę miłość to mu dopiero teraz spadła?

Widziałam, wiem. Nikt między nich nie wejdzie. Nie ma miejsca. Dopasowane
puzzle. Jak się rozleci, to albo z powrotem się odnajdą, albo nikt w to miejsce
nie wejdzie - tak mi się widzi.

[Gość: girlfriend]

> Ale gdyby jej nie spotkał, to to małżeństwo by sobie trwało jako zgodne i
pełne
>
> tego, co powinno być w małżeństwie!
> To jak tu się czepic, że strasznie oszukuje?

nie, bo ono musialo nie być pełne, skoro trzecia sie wślizgnęła
Alfika, przecież sama piszesz, że ona wypelnia jakąś dziurę
trwałoby - ale byłoby pośledniejszego gatunku, czyli takie jak teraz jest

on jej nie wyzyskuje, tylko jego zasady (spokój sumienia czy jaktam) są dla
niego ważniejsze, skoro nie chce sie rozwieść żeby BYĆ z ukochaną w swięta i
nie w święta, żeby z niz dzielić życie po prostu
ergo: on nie chce z nią dzielić życia

on nie kochał jak przysięgał, tylko był zakochany, podejrzewam
jakby kochał, to by nadal kochał

o to to!
pomylił miłość
czasem prawdziwa przychodzi druga - czy jest gorsza? czy nie zsługuje na
spełnienie?
powtorzę raz jeszcze: jeśli nie ma dramatów typu zona grozi samobojstwem,
trzeba iść za prawdą, czyli w tym przypadku za drugim uczuciem

zawsze bedę bronić prawa ludzi do drugiej szansy

[alfika]

Gość portalu: girlfriend napisał(a):


Ona niczego mu nie wypełnia z braków - brakow wcześniej nie czuł, dobrze mu się
zyło, co chciał osiągnąć, osiągnął - w życiu prywatnym.
Sumienie ona mu uspokaja, a swoja drogą oni i tak dzielą ze sobą życie, bo nikt
im tej miłości nie wyrwie, chyba z sercem razem.

A jak ona powie - teoretycznie - żyjmy razem, chcę z Toba byc, chrzańmy świat,
jesteśmy dla siebie - to on co? Powie żonie w najbardziej dyplomatyczny,
delikatny sposób. Potrafi - weźmie za ręce, będzie płacz.
Co zrobi żona? A jak pobiegnie do kuchni, wrzaśnie, że rozumie, ale ona tego
nie zniesie? i bach, przez okno?

Nasza ona tego nie powie nigdy w życiu. "On ma przeciez rodzinę, tak nie można".
On - on się zagryzie na śmierć, jesli nie będzie mu wystarczało kochanie onej
tak, jak teraz. Jak mu nie wystarczy, to to już kochanie nie będzie, ale
pożądanie bliskości drugiego człowieka.

W prawdzie żyją o tyle, ze nie mordują uczucia, tylko się na nie godzą.


Tylko to uczucie do zony mnie dręczy. Ale znając jego honorność - wcześniejsze
zobowiązania to świetość.

a ja wierzę

[Gość: inka_sama]

To nie jest łatwa sytuacja dla nikogo.
Może jestem naiwna ale wierzę, że oni staraja sie z tego wyjść jak
najporządniej.
Nie znam ich ale z opisu Alfiki wyczuwam pewna prawdziwość uczuć, uczciwość,
zupełnie niedziesiejsze podejście - w czasach gdy o walczy sie o miłość idąc do
celu po trupach.

Może kazdy widzi tę historie przez pryzmat WŁASNYCH intencji? Ja nie
podejrzewam ich o niegodziwośc - bo we mnie jej nie ma? Inni widzą w tym
paskudne rzeczy - bo sami byliby do nich zdolni? Może tak, może nie. Świat uczy
podejrzliwości. Ale nie dopuszczę do tego by wszędzie widziec intrygi, a
kazdego człowieka z góry traktowac jak szubrawca.

Nawet gdybym to ja była ta żoną - pewnie by zabolało - ale chyba umiałabym
zrozumieć.

[cossa]

piekniej sie nie dalo :)
podpisuje sie pod Twoimi slowami ;)

pozdrawiam
cossa

Gość portalu: inka_sama napisał(a):

> To nie jest łatwa sytuacja dla nikogo.
> Może jestem naiwna ale wierzę, że oni staraja sie z
tego wyjść jak
> najporządniej.
> Nie znam ich ale z opisu Alfiki wyczuwam pewna
prawdziwość uczuć, uczciwość,
> zupełnie niedziesiejsze podejście - w czasach gdy o
walczy sie o miłość idąc do
>
> celu po trupach.
>
> Może kazdy widzi tę historie przez pryzmat WŁASNYCH
intencji? Ja nie
> podejrzewam ich o niegodziwośc - bo we mnie jej nie ma?
Inni widzą w tym
> paskudne rzeczy - bo sami byliby do nich zdolni? Może
tak, może nie. Świat uczy
>
> podejrzliwości. Ale nie dopuszczę do tego by wszędzie
widziec intrygi, a
> kazdego człowieka z góry traktowac jak szubrawca.
>
> Nawet gdybym to ja była ta żoną - pewnie by zabolało -
ale chyba umiałabym
> zrozumieć.

[moc_ca]

Gość portalu: inka_sama napisał(a):

> To nie jest łatwa sytuacja dla nikogo.
> Może jestem naiwna ale wierzę, że oni staraja sie z tego wyjść jak
> najporządniej.
> Nie znam ich ale z opisu Alfiki wyczuwam pewna prawdziwość uczuć, uczciwość,
> zupełnie niedziesiejsze podejście - w czasach gdy o walczy sie o miłość idąc
do
>
> celu po trupach.
>
> Może kazdy widzi tę historie przez pryzmat WŁASNYCH intencji? Ja nie
> podejrzewam ich o niegodziwośc - bo we mnie jej nie ma? Inni widzą w tym
> paskudne rzeczy - bo sami byliby do nich zdolni? Może tak, może nie. Świat
uczy
>
> podejrzliwości. Ale nie dopuszczę do tego by wszędzie widziec intrygi, a
> kazdego człowieka z góry traktowac jak szubrawca.
>
> Nawet gdybym to ja była ta żoną - pewnie by zabolało - ale chyba umiałabym
> zrozumieć.

Zrozumieć czułe tete-a-tete,tę jego głowę na jej brzuchu spoczywającą po
romantycznym spacerze podczas kiedy ty kołyszesz wasze dziecię do snu,tęsknisz
za jego głosem,odgrzewasz po raz siódmy obiadek?
Nie twierdzę że nie wybaczyłabym ale jeśli nie to według ciebie dlatego
bo patrzę przez pryzmat własnych intencji,niegodziwość którą w sobie
mam,paskudne rzeczy do których jestem zdolna?Dziwna i niesprawiedliwa filozofia

[Gość: inka_sama]

moc_ca napisała:

> Nie twierdzę że nie wybaczyłabym ale jeśli nie to według ciebie dlatego
> bo patrzę przez pryzmat własnych intencji,niegodziwość którą w sobie
> mam,paskudne rzeczy do których jestem zdolna?Dziwna i niesprawiedliwa
filozofia

Może i niesprawiedliwa.
Ale widzisz - gdy naprawde sie kocha pragne się szczęścia kochanej osoby.
Czasem nawet za cene własnego.
Ja chyba wolałabym widzieć mojego męża z inna - przynajmniej dzieci miałyby
ojca.
Tak. Chyba o taki wariant poprosiłabym los, a nie ten który sam mi zesłał -
gdybym miała jakis wybór, gdyby sie mnie spytał.
Niestety los nie pyta.

[absurd]

Tak sobie czytam i się uśmiecham. Miło pobyć z Wami :)

[megxx]

Kiedy pomyślałam o nich po raz wtóry, poczułam, że są wielkimi tchórzami.
Jeżeli kochają się tak bardzo jak pisze alfika, to dlaczego chcą być tacy
lojalni wobec jego rodziny, podczas gdy w ogóle nie są lojalni, oszukują. Czy
on kocha je obie? Czy po prostu jest mu tak wygodnie.
Mam nadzieję, że jej się znudzi takie pseudozakochanie i powie mu pa, pa.
Naturalnym przecież jest, że jak się kogoś kocha, to chce się z nim dzielić
wszystko, każdą chwilę, każdą myśl. To jak to wygląda po latach dobrze wiemy,
również to ile wysiłku trzeba włożyć w pielęgnację związku, by uniknąć takich
pseudozakochań.

tak, zgadzam się. n/t

[Gość: girlfriend]

[ewaa76]

Jesli rozważyć tu kwestię zdrady, to według mnie oni właśnie zdradzają.
Bardziej boli właśnie taka zdrada, zdrada sercem. A jak się ze sobą prześpią to
już nic nie zmieni.

[alfika]

A do mnie najbardziej przemawia to, co pisze Inka_s - to jednak może kosztować,
gdy ludzie czują to co oni, a odmawiają sobie bycia we dwoje - i w ogóle
odmawiają sobie intymności - żeby w sytuacji, jaka jest, być jak najbardziej w
porządku.

Żona zaś nigdy w życiu nie odgrzewałaby obiadu po kilka razy, bo on ma ręce. A
żona też pracuje i do sierotek Maryś zakutych podstępnie w obowiązki domowe nie
nalezy :)
Nie mówmy tez o pseudozakochaniu - nie ma czegoś takiego, co przetrwa lata całe
bez jakiejkolwiek gratyfikacji w doznaniach fizycznych.

[megxx]

alfika napisała:

> Nie mówmy tez o pseudozakochaniu - nie ma czegoś takiego, co przetrwa lata
całe
>
> bez jakiejkolwiek gratyfikacji w doznaniach fizycznych.
>
Jak to rozumieć? Zwłaszcza w świetle tego ponoć nieskonsumowanego związku?
Jej postawę mogę zrozumieć, ale odpuściłabym sobie fragment o sumieniu,
zakochała się i zgadza się tak cierpieć, ale on? Co on ma na myśli wiążąc
kobietę uczuciem. Ona raczej nie znajdzie sobie kogoś na boku, by zaspokoić
swoje potrzeby seksualne, bo przecież jest zapatrzona w innego, a ten ma żonę
pod ręką do tych spraw. Żal mi jej.

[Gość: inka_sama]

Tak czytam i myslę - seks naprawde nie jest największa wartoscia na świecie. A
tak mogłoby sie zdawac w dzisiejszych czasach.

I czy oni sa takimi cierpiącymi? Ja czuję że nie. Wychodzi tu kwestia
indywidualnego poczucia szczęścia. Dla ciebie megxx taki ukłąd to cierpienie -
jestes więc pewna że i oni nie moga byc szczęśliwi. A czy to takie pewne?

To że nie możemy osiagnąć spełnienia w jakiejś dziedzinie nie oznacza że nie
możemy być szczęśliwi. Mało tego jestem PEWNA że możemy.
Ja jestem.

[alfika]

megxx napisała:

> >
> Jak to rozumieć? Zwłaszcza w świetle tego ponoć nieskonsumowanego związku?

Zakochanie - jako zauroczenie, zafascynowanie - nie przetrwa. Miłość - tak.


> Jej postawę mogę zrozumieć, ale odpuściłabym sobie fragment o sumieniu,
> zakochała się i zgadza się tak cierpieć, ale on? Co on ma na myśli wiążąc
> kobietę uczuciem.

On jej absolutnie nie wiąże! Skąd ta myśl? Miłość nie służy do wiązania, tylko
do życzenia jak najlepiej drugiemu człowiekowi.
On jej mówił: nie kochaj mnie. Ona mu odpowiadała: dobrze.
Ale oni nawet mowić nie muszą.


Ona raczej nie znajdzie sobie kogoś na boku, by zaspokoić
> swoje potrzeby seksualne, bo przecież jest zapatrzona w innego, a ten ma żonę
> pod ręką do tych spraw. Żal mi jej.

Bo potrzeb seksualnych nie zaspokaja??? To nie jest w życiu najistotniejsze.
Znam kilka osób, które nie mają partnera seksualnego i są pełne spokoju,
szczęśliwe. Ona jest jedną z bardziej szczęśliwych, zrównoważonych i
tryskających energią.

Nie wiem, jak sprawa seksu w tym małżeństwie.

[megxx]

Czy seks nie ma nic wspólnego z miłością?
Czy są szczęśliwi? Wystarcza im to co mają? Żyją tylko szczęściem, nie ma tam
miłości. Czy to jakieś istoty wyższe?
Ciekawe jakie byłoby zdanie jego żony, gdyby dowiedziała się, że w jego myślach
pojawia się anioł ucieleśniony.

A co do zakochania: jest ulotne, jest etapem, ale może też trwać długo
(odpowiednio pielęgnowane), można co rusz od nowa zakochiwać się w tej samej
osobie.

Miłość jest w nas. Nikt nam jej nie doda, nie odejmie, tyle jej czujemy ile
nam jej zaszczepiono w dzieciństwie i przez geny. Można kogoś kochać, a ta
osoba o tym nawet nie będzie wiedziała, ale jak obie strony mówią sobie co
czują i czują, że tak jest, to pozostaje cieszyć się tym ulotnym szczęściem.
Można też czuć się kochanym, a niekoniecznie kochać tą osobę.

Alfiko, czy to aby nie dotyczy Ciebie? :)

Co kilka lat zmieniamy swoje poglądy i sposób widzenia pewnych spraw, to co
teraz jest najważniejsze, potem dziwi, śmieszy, żenuje....
Jakie są perspektywy dla Onej i Onego?

[alfika]

megxx napisała:

> Czy seks nie ma nic wspólnego z miłością?
> Czy są szczęśliwi? Wystarcza im to co mają? Żyją tylko szczęściem, nie ma tam
> miłości. Czy to jakieś istoty wyższe?


Jest miłość, żyją szczęsciem wypływającym zmiłości - i żyją jesczcze paroma
sprawami :)


> Ciekawe jakie byłoby zdanie jego żony, gdyby dowiedziała się, że w jego
myślach
>
> pojawia się anioł ucieleśniony.


Wzięłaby pasa i spuściła mu lanie, a on, jak to chłop bez charakteru i polotu,
na kolanach by obiecywał, że żaden anioł i nigdy więcej?
Chyba nie w tym rzecz?

Może żona wie i przeczekuje?
Może nie wie?
Może gdyby wiedziała, urządziłaby scenę pt. przecież miałam cię w kontrakcie?
A może by powiedziała, że też kogoś ma?
A może by powiedziała - ruszaj po swoje szczęście?
Kto wie, kto wie...
Szlag by mnie na jej miejscu trafił, umarło by mi z pół duszy - ale jeśli to
tak by miało być, nie strawiłabym niczego poza ostatnim rozwiązaniem.
Gdyby mnie chciał chronić nie mówiąc, to bym doceniła, aczkolwiek wyryczałabym
jak trąba jerychońska, że głupi jak but, bo mogli od dawna być razem, a ja po
przeżyciach.
A, nie wiem.
Moze bym zębami się wczepiła w rękaw i nie puściła aż do drzwi gabinetu
dentystycznego?
(potem bym uciekła).


>
> A co do zakochania: jest ulotne, jest etapem, ale może też trwać długo
> (odpowiednio pielęgnowane), można co rusz od nowa zakochiwać się w tej samej
> osobie.


Bez miłości i głębi to sobie możesz pietruszkę co roku siać w tym samym
miejscu, a nie odnawiać zakochanie. Serio i naprawdę.

>
> Miłość jest w nas. Nikt nam jej nie doda, nie odejmie, tyle jej czujemy ile
> nam jej zaszczepiono w dzieciństwie i przez geny. Można kogoś kochać, a ta
> osoba o tym nawet nie będzie wiedziała, ale jak obie strony mówią sobie co
> czują i czują, że tak jest, to pozostaje cieszyć się tym ulotnym szczęściem.
> Można też czuć się kochanym, a niekoniecznie kochać tą osobę.

Chodzi nie o czucie się kochanym, a kochanie. Dlaczego ulotnym???
Czyżby miłość ulotna miała być tak?

>
> Alfiko, czy to aby nie dotyczy Ciebie? :)

Ech, Meg, Meg :) Fantazja Cię ponosi ułańska :)
Gdyby to ja - to by pisało przecie.

To nie ja - ale ktoś mi bardzo bliski.
Jego tez bardzo lubię.
I coś takiego w nich jest - dobrego? Łagodnego?

>
> Co kilka lat zmieniamy swoje poglądy i sposób widzenia pewnych spraw, to co
> teraz jest najważniejsze, potem dziwi, śmieszy, żenuje....
> Jakie są perspektywy dla Onej i Onego?

Do uśmiechniętej śmierci - jeśli żony, to się pobiorą, jeśli jej, to on umrze
zaraz, jeśli jego, to umrze ona.
Jeśli zejdą piętro niżej, to będą małżenstwem.
Ale czy będzie im tam dobrze?...
Martwię się czasem o nich, choć własnie o nich nie trzeba.

I do szału doprowadzają mnie historie zdrad, zdradek, zdradzików - po tym, co
wiem, że możliwe.

[megxx]

alfika napisała:

>
> I do szału doprowadzają mnie historie zdrad, zdradek, zdradzików - po tym, co
> wiem, że możliwe.


To co opisujesz jest rodzajem zdrady.
A ja miałam w rodzinie taka historię: Przed II wojną moja ciocia podjęła pracę
jako pomoc domowa u pewnych państwa. W skrócie to tak: przeżyła z nimi wojnę,
lata powojenne, śmierci poszczególnych członków rodziny. Gdy chorowała
zajmowali sie nią. Aż zostało dwóch braci i ona. Mieli już koło 50lat, gdy w
czasie jej choroby jeden z nich zaproponował by przeniosła się z zimnego
pomieszczenia do jego pokoju. Drugi uznał to za nieprzyzwoitość, nie pozwolił
dla siebie gotować itd., potem umarł. A oni w tym pokoju mieszkali razem, drugi
stał pusty. Ona do niego mówiła per pan, on do niej po imieniu. Nasza rodzina
widziała jak się kochają?, no może wielbią, jaki szacunek maja dla siebie i nie
było powodów do przypuszczeń konsumcji związku. Na łożu śmierci on poprosił jej
rodzinę by zapytała ją czy zgodzi się na ślub, ona oczywiście tak...umarł za
trzy dni.
Inne czasy, ale co powodowało, ze zwlekał? Ile więcej szcęścia by mogli mieć?
Mieli codzienność, ale taką trochę osobną, nieprzytłczającą
A może trzeba propagować związki bez seksu i bez codzienności, jako największą
gwarancję szczęścia.

[Gość: jass]

Dlaczego to wszystko jest tak zagmatwane?Alfiko,czy maja mozliwość nie pracować
ze soba,choc przez jakis czas?Moze juz próbowali,napisz o tym.A poza tym,gdyby
to ona była mężatką,a on wolny,miałybyście dla niego więcej zrozumienia?

[alfika]

Gość portalu: jass napisał(a):

> Dlaczego to wszystko jest tak zagmatwane?


Nie wiem. Mam wrazenie, że to jednak bardzo proste.


Alfiko,czy maja mozliwość nie pracować
>
> ze soba,choc przez jakis czas?Moze juz próbowali,napisz o tym.


Z tego, co wiem, nie pracują na stałe, tylko co jakiś czas - dopiero jak kilka
firm bierze się za wykończenie robót, to mają kontakt w pracy.
Oni nie szukali kontaktu ze sobą, nie usiłują go też unikać.


A poza tym,gdyby
> to ona była mężatką,a on wolny,miałybyście dla niego więcej zrozumienia?

My - alfika? :)))
Nie, my alfika myślimy, że to bez znaczenia, a z góry uprzedzamy, że forsowanie
jakiś smętnych ideologii nie przejdzie, bo my, alfika, staramy się rozumieć
najgłupsze historie. A poza tym my go lubimy.
;)))

[megxx]

On podziwiałby ją jako kryształ, jej ta adoracja byłaby całkiem na rękę(jej
mężowi też, bo jest taka teoria-ale o tym za chwilę), a jeżeli miałby pozostac
jej wierny, to musiałby jakiś celibat ślubować, albo nie chcieć zrealizować
swoich homoseksualnych zapędów. Inaczej to zdrowy chłop, chciałby seksu(chyba,
że on nie zdrów?)

A teraz wspomniana teoria: Każda rodzina powinna mieć takiego przyjaciela domu,
czy rodziny(jak zwał tak zwał). To powinien być mężczyzna, który miałby takie
zadanienp: trochę adorowałby panią domu(delikatnie),pochwaliłby nowe firanki,
nową fryzurę by zauważył, czyli zaspakajałby te strony jej życia, które dla
męża są nudne, małostkowe, a tak wiele dla kobiet znaczą; z jej mężem czasem
piwo wypił, mecz obejrzał. Tylko mężowie nie lubią chyba jak ktoś chwali ich
żonę, bo podejrzanie im to wygląda. (Tej teorii nie wymyśliłam sama,a tylko
gdzieś wyczytałam, choć niektóre jej aspekty podobają mi się-zwłaszcza po wielu
latach małżeństwa;)

[Gość: jass]

Taka adoracja zdarza się bardzo często i męzom odpowiada,bo nie sa chorobliwymi
zazdrosnikami,poza tym do czego miałaby doprowadzić?

[megxx]

Adoracja jako element zachowania przyjaciela domu wobec pani domu nie ma do
czegoś prowadzić. Cała jego obecność ma uzupełniać tą sferę potrzeb, które
niejeden mąż omija. A kobiety tego potrzebują.
Jest przecież podobna teoria, że każdy powinien mieć przyjaciela, kochanka i
mentora, ale nie zabrania by była to jedna osoba.
Tak więc mąż może przejąć zadania przyjaciela domu, ale ile jest takich
wspaniałych mężów.

[Gość: jass]

Najgorsze jest to,ze na wyżyny wspinamy się /bije się w piersi/,nie co
dzień,lecz tak z przypadku.Myslenie i ochota,by dac ukochanej wszystko czego
potrzebuje,z adoracja włącznie,jest jednak ogromna,choc do realizacji nie tak
znów blisko.;)

[megxx]

Ale nawet niedoskonałe próby na pewno są zauważane przez żonę.(i doceniane)

[alfika]

Meg :))))))))))))))))))
Ty nie możesz być takim świntuszkiem :))))))))))))))

Seks jako misja życiowa faceta, a jeszcze jakiegoś zboczeńca do domu by
sprowadziła!!!

:))))))))))))))

[megxx]

Mam trochę więcej lat niż Ty i zauważyłam, że mężczyźni znacznie częściej niż
my myślą o seksie. Jest oczywiście olbrzymie grono takich, którzy nie wywierają
żadnej presji na partnerkę w tym temacie, ale gdyby mogli, nie odmówiliby.
To wynika z ewolucji i całego sensu życia biologicznego. Przekazać swoje cechy
potomstwu,to podświadomy cel, a że teraz współżycie rzadko ma coś wspólnego z
prokreacją to sprawy inaczej się miewają.
Ta cecha umożliwia przetrwanie gatunkom przez miliony lat, nie można jej sie
natychmiast pozbyć.

[alfika]

megxx napisała:

> Mam trochę więcej lat niż Ty


No i w tym miejscu powinnam Cię zacząć traktować jak wyrocznię hahaha :))))


i zauważyłam, że mężczyźni znacznie częściej niż
> my myślą o seksie.


A popatrz, ja to zauważyłam już lat temu jakies 15. A Ty myślałaś, ze ja o tym
nie wiem? Wiem, Meg, wiem. Spokojnie.



Jest oczywiście olbrzymie grono takich, którzy nie wywierają
>
> żadnej presji na partnerkę w tym temacie, ale gdyby mogli, nie odmówiliby.


Znasz niewielu mężczyzn - i to jakiś zdziczałych. Znam innych. Godnych
zaufania. Ale może jak poprzebywasz z facetami - kolegami dobrych parę lat, to
tez poznasz różne punkty widzenia?



> To wynika z ewolucji i całego sensu życia biologicznego. Przekazać swoje
cechy
> potomstwu,to podświadomy cel, a że teraz współżycie rzadko ma coś wspólnego z
> prokreacją to sprawy inaczej się miewają.
> Ta cecha umożliwia przetrwanie gatunkom przez miliony lat, nie można jej sie
> natychmiast pozbyć.

No, nie. To jak znajdziesz samca z lepszymi genami niż obecny to natychmiast z
nim zajdziesz w ciążę, porzucając obecnego i zjadając jego dzieci, żeby ten
kolejny nie musiał sie nimi przejmować? Myszy tak robią, biologicznie
uwarunkowane.

[megxx]

alfika napisała:



> Znasz niewielu mężczyzn - i to jakiś zdziczałych. Znam innych. Godnych
> zaufania. Ale może jak poprzebywasz z facetami - kolegami dobrych parę lat,
to
> tez poznasz różne punkty widzenia?

Dziewczyno, dziewczyno, nawet jeżeli przebywam ze zdziczałymi mężczyznami to
znaczy, tylko, że tacy też są. A ponieważ wokoło pełno ich, myślę, że nie są to
wyjątki.

W dalszej części zwracałam uwagę na przyczyny tak dużego zainteresowania
mężczyzn seksem.
>
> No, nie. To jak znajdziesz samca z lepszymi genami niż obecny to natychmiast
z
> nim zajdziesz w ciążę, porzucając obecnego i zjadając jego dzieci, żeby ten
> kolejny nie musiał sie nimi przejmować? Myszy tak robią, biologicznie
> uwarunkowane.
MyszY, może tak, nie znam się na myszach, ale ja wyznaję ludzkie zasady. A
jedna z nich jest taka: wychodzę za mąż, mam dzieci i jestem wierna mimo
lepszych partii, które mogą się pojawiać w późniejszym czasie.
Proste.

[alfika]

megxx napisała:

> Dziewczyno, dziewczyno, nawet jeżeli przebywam ze zdziczałymi mężczyznami to
> znaczy, tylko, że tacy też są. A ponieważ wokoło pełno ich, myślę, że nie są
to
>
> wyjątki.


Masz rację - jestem dziewczyną. Ile mam lat, to jedna Aiszka wie, ale niech
będzie dziewczyno :)
Dziewczyno też dziewczyno. Też tacy są to nie znaczy, że mężczyźni - w domyśle
wszyscy - tacy są.
I wszystko stało się prostsze...

> MyszY, może tak, nie znam się na myszach, ale ja wyznaję ludzkie zasady. A
> jedna z nich jest taka: wychodzę za mąż, mam dzieci i jestem wierna mimo
> lepszych partii, które mogą się pojawiać w późniejszym czasie.
> Proste.

No właśnie. Mężczyzna podobnie - też człowiek (równouprawnienie mamy ponoć),
nie samym interesem się kieruje.
Są i tacy, owszem.
Ale - wg mojego rozeznania - są w mniejszości.
Nie mam zamiaru podejrzewać kazdą żyjącą istotę - nawet mężczyznę - podejrzewać
o najgorsze pobudki.

[qw5]

Patrząc na tę historię z boku, w pierwszej chwili pomyślałam sobie, że jest o
tyle mniej skomplikowana, że chociaż Ona nie ma rodziny. Czyli
teoretycznie "krzywdzona" jest "tylko" jedna strona ( jego rodzina ) Ale zaraz
potem pomyślałam, że nie do końca jest to tak. Ponieważ w tym układzie,
zakładając, że sytuacja się nie rozwinie i pozostanie jak jest, to najbardziej
ucierpi Ona. Zakładam, że jest osobą młodą, wolną, a będąc zwiazaną uczuciowo z
mężczyzną nie będzie dążyć do innego związku, co w konsekwencji może skończyć
sie dla niej tym, że nie założy "normalnej" rodziny i nie będzie mieć dzieci.
(Kobieta ma określony i nie za długi czas na macierzyństwo)
On ma do kogo wracać, Ona nie.
Oczywiście to scenariusz bardzo teoretyczny, ale z drugiej strony jeśli trwa to
już 6 lat? Dobrze by było, gdyby Ona jednak to sobie uświadomiła.


Ogólnie historia i piękna i smutna. Zwłaszcza jeśli prawdziwa.

Nie wiem do końca, na czym polega prawdziwa miłość, ale na pewno na tym (między
innymi) że pragnie się szczęścia drugiej osoby ponad wszystko.

I tak mi się przypomniał widziany dosłownie z 2 dni temu w TV film S
Pollocka "Hawana" z R.Redfordem. Właściwie gdzieś tam mam go cały czas w
pamieci.

Pozdrawiam ciepło :)

[alfika]

qw5 napisała:

Ponieważ w tym układzie,
> zakładając, że sytuacja się nie rozwinie i pozostanie jak jest, to
najbardziej
> ucierpi Ona. Zakładam, że jest osobą młodą, wolną, a będąc zwiazaną uczuciowo
z
>
> mężczyzną nie będzie dążyć do innego związku, co w konsekwencji może skończyć
> sie dla niej tym, że nie założy "normalnej" rodziny i nie będzie mieć dzieci.
> (Kobieta ma określony i nie za długi czas na macierzyństwo)


Niekoniecznie. Nie na urodzeniu dzieci jakiemukolwiek mężczyźnie sens życia się
kończy.
Ona twierdzi, że widocznie Bóg chciał tak, jak się stało. Nie jest nawiedzona,
ale inaczej wytłumaczyć takiej przewrotności losu nie umie.
I powinni zyć jak najlepiej z tym, co mają.
I pyta - jak by mogła innemu dzieci rodzić? To jest mozliwe tylko z tym jedynym.


> On ma do kogo wracać, Ona nie.

On bardziej z tym cierpi, nie sądzisz? Postaw się na jego miejscu.
Kobieta zapisana w niebie jest jedna jedyna na świecie. To ona. A on ma
rodzinę, z myślą o niej wraca do tej rodziny Rodzinę też kocha, przecież
inaczej by się rozwiódł zanim wogóle poznał oną. Nie rozwiódł się, bo wszystko
było ok - a ona jak ta druga połowa duszy.
Skąd i po co?


Dobrze by było, gdyby Ona jednak to sobie uświadomiła.


Jest świadoma. Zaakceptowali, że tak zadrwil z nich los, ale listów
reklamacyjnych do Pana Boga nie wyślą. Bo On wie lepiej, jak ma być.
a pragną szczęścia drugiej osoby - a to szczęście obie osoby widzą w tym
jedynie, że się kochają. Bez wymagań, oczekiwań, żądań.


Pozdrawiam :)

Alfiko,

[jmx]

alfika napisała:

> Ona twierdzi, że widocznie Bóg chciał tak, jak się stało. Nie jest
nawiedzona,
> ale inaczej wytłumaczyć takiej przewrotności losu nie umie.
> I powinni zyć jak najlepiej z tym, co mają.
> I pyta - jak by mogła innemu dzieci rodzić? To jest mozliwe tylko z tym
jedynym.


> Jest świadoma. Zaakceptowali, że tak zadrwil z nich los, ale listów
> reklamacyjnych do Pana Boga nie wyślą. Bo On wie lepiej, jak ma być.
> a pragną szczęścia drugiej osoby - a to szczęście obie osoby widzą w tym
> jedynie, że się kochają. Bez wymagań, oczekiwań, żądań.


Oni sami z siebie drwią, nie los, to oni podejmują decyzję, nie los. Ona go
kocha, tego jestem pewna, a on? A on jej nie. Gbybym była nim i ją kochała
prawdziwie to zniknęłabym z jej życia. Tak z pięć lat temu. Dla jej dobra.

[alfika]

Co by to zniknięcie dało?
Umarłoby uczucie? Wrazenie spotkania sojej bratniej duszy i idealnie
dopasowanej cząstki?
Eee, mam wrażenie, że cos mocno naciągane to "proste" rozwiązanie, Jmx.

[jmx]

To nie jest "proste" rozwiązanie, żądne rozwiązanie w ich sytuacji nie
jest "proste". Ale ja, będąc związana na stałe i nie chcąc tego zmieniać i
widząc, co ktoś drugi do mnie czuje - postąpiłabym tak jak napisałam. W imię
miłości właśnie. Za cenę cząstki, kawałka duszy itp. To uczuecie szkodzi tej
kobiecie. Co to za miłośc jeśli ukochany(?) mówi - "nie kochaj mnie"? To jest
sadyzm a nie miłość.

[alfika]

jmx napisała:

>
> To nie jest "proste" rozwiązanie, żądne rozwiązanie w ich sytuacji nie
> jest "proste". Ale ja, będąc związana na stałe i nie chcąc tego zmieniać i
> widząc, co ktoś drugi do mnie czuje - postąpiłabym tak jak napisałam. W imię
> miłości właśnie. Za cenę cząstki, kawałka duszy itp. To uczuecie szkodzi tej
> kobiecie. Co to za miłośc jeśli ukochany(?) mówi - "nie kochaj mnie"? To jest
> sadyzm a nie miłość.
>

Mówił raz, w chwili zagubienia, dawno to było, teraz jej dowolność zostawia, bo
uznał, ze uparty Kozak z niej, a w kwestiach zasadniczych istny lew.
Sam też wie, że ma dowolność - acz są granice dowolności, bo się nie prosili o
takie cuda.

On nie wie, czy nie chce zmieniac związania na stałe - ona jest bardziej
ostoją. On jej ufa, ona mu też - oboje bezgranicznie. Nie wiem, jak oni doszli
do takiego porozumienia!

[jmx]

Miłość nie polega na mówieniu, mnie zawsze uczono. Mógł sobie mówić i tak było
wiadomo co się stanie.

Porozumienie - a to jest akurat proste jak drut :-). Chociaż niewytłumaczalne.

I do rozmowy Twojej z Girl na temat "co by było gdyby wcześniej". Odpowiedź
brzmi - nic. On jest taki bo przeżył to co przeżył (bez niej) i ona tak samo.
Gdyby się spotkali wcześniej to nic by z tego, najprawdopodobniej, nie wyszło
bo byliby innymi ludźmi. Spotkali się w tym czasie w którym powinni. Ale co
dalej zrobią z uczuciem - już do nich należy.

[alfika]

A wygląda tak, jakby całe życie dla siebie byli.

[jmx]

I marnują to "bez plam na honorze". Ich wybór.

[alfika]

Astinger mi podpowiedział - oni są właśnie pełni pokory i głębokiej
wdzięczności za to, czym obdarzyło ich życie. Są szczęśliwi.
I nie ma tu niczyjego wygodnictwa, nieszczęścia, rozpaczy.

Jest czysta radość i poczucie bycia we dwoje nawet bez fizycznej bliskości.

[Gość: girlfriend]

nie zmienia to faktu, ze robią w trąbe jego zonę :)
obydwa!

ciekawe czy maja wyrzuty sumienia? ;)

[cossa]

hehe.. czyby swiat byl czarno-bialy? :)
nie zawsze mozna miec to co sie aktualnie chce
chocby dlatego, ze to co chce sie dzisiaj
niekoniecznie dobre dla nas jutro

i czasem (czesto?) dzwgamy przez zycie
konsekwencje jednej, kilku kluczowych decyzji
wydaje mi sie, ze trzeba sie jakos w tym odnalesc
pogodzic potrzeby, pragninia z zobowiazaniami
moim zdaniem - oni lepiej odnalesc sie nie mogli

pozdrawiam
cossa

pees. a w sumie prawdziwa milosc nie wymaga wylacznosci.
prawdziwa milosc zyczy wszystkiego co najlepsze ukochanej
osobie (prosze nie traktowac czarno-bialo - zalecam
rownowage:)


Gość portalu: girlfriend napisał(a):

> nie zmienia to faktu, ze robią w trąbe jego zonę :)
> obydwa!
>
> ciekawe czy maja wyrzuty sumienia? ;)

[Gość: girlfriend]

prawdziwa miłość pozwala tez odejść, nie zapominajmy :)

> moim zdaniem - oni lepiej odnalesc sie nie mogli

mogli
dla mnie to nie fair być z jedna a drugiej kłaść głowę na brzuchu
nawet jeśli obie ze wzgledu na miłość do niego taki stan akceptują

on jest winny w tej historii
kończąc: oskarżam jego.
amen
idźcie ofiary do domu (copyright kvinna ;)

[alfika]

Gość portalu: girlfriend napisał(a):

> prawdziwa miłość pozwala tez odejść, nie zapominajmy :)
>
> > moim zdaniem - oni lepiej odnalesc sie nie mogli
>
> mogli
> dla mnie to nie fair być z jedna a drugiej kłaść głowę na brzuchu
> nawet jeśli obie ze wzgledu na miłość do niego taki stan akceptują
>
> on jest winny w tej historii
> kończąc: oskarżam jego.
> amen
> idźcie ofiary do domu (copyright kvinna ;)


Nigdzie nie idę!!!!!
Rozdarłam szatę na piersi i trwam.

Rozbiorę temat czy to się komu podoba czy nie (to z innego wątku :P)!!!!!!!

Nie ma stosów, a on ma najźlej!

[Gość: girlfriend]

weź mi to jeszcze raz wyłóż jak chłop krowie na rowie, dlaczego on nie odchodzi
od kobiety, którą co najmniej kocha mniej?

[megxx]

Odnoszę wrażenie, że nie tylko przyzwalasz na taką postawę jaką prezentuja On i
Ona, ale do tego bronisz ich przed całym światem.
My nie kwestionujemy uczucia, które jest między nimi, ale było, nie było, to
wieloletni romans, może bez współżycia. To zwykłe oszukiwanie żony, tłumaczenie
się jej ochroną. Bzdura, żona nie taka głupia, żeby z okna skakać dla faceta,
co od 6lat śni o innej. A jeżeli nie śni to jest wobec którejś z nich
nieszczery. Może wobec Onej.

uczciwosc

[bukfa]

A gdzie tu uczciwosc malzenska? NO chyba ze zona wie o wszystkim i akceptuje, w
takim razie ich sparwa.
Ale jesli nie, to ta milosc jest po prostu zdrada, a to ze nie ma seksu, to
sprawa drugorzedna. Moim zdaniem ten uklad jest nieuczciwy, nie rozumiem tego
faceta. Czy kochac to uniemozliwiac mlodej kobiecie, zalozenie rodziny,
macierzynstwo, radosc z intymnosci? Czy kochac to oddawac zonie tylko kawalek
swojego sera, skrycie marzac o innej?
Wiem ze uczucia ludzkie sa zawile i zlozone, a opisana historia wzruszajaca i
nie pozbawiona piekna.
Ale mysle ze uczciwiej, i zdrowiej byloby dokonac wyboru i zyc w prawdzie!

[alfika]

megxx napisała:

> Odnoszę wrażenie, że nie tylko przyzwalasz na taką postawę jaką prezentuja On
i
>
> Ona, ale do tego bronisz ich przed całym światem.


Nie ja jestem od wydawania sądów, więc i przyzwalania.
Ale możliwe, że bronię przed całym światem.


> My nie kwestionujemy uczucia, które jest między nimi, ale było, nie było, to
> wieloletni romans, może bez współżycia. To zwykłe oszukiwanie żony,
tłumaczenie
>
> się jej ochroną. Bzdura, żona nie taka głupia, żeby z okna skakać dla faceta,
> co od 6lat śni o innej. A jeżeli nie śni to jest wobec którejś z nich
> nieszczery. Może wobec Onej.

Meg, nie możesz wychodzić z założenia, że facet robi krzywdę.
Daj Boże, żeby ta żona taka głupia nie była i żeby jeszcze doceniła, że w tej
sytuacji traktują ją jak można najporządniej.
Tak czy nie mam racji?

Alfika!!!

[jmx]

alfika napisała:

> Daj Boże, żeby ta żona taka głupia nie była i żeby jeszcze doceniła, że w
tej
> sytuacji traktują ją jak można najporządniej.
> Tak czy nie mam racji?
>

Moze jeszcze pomnik im postawić, hę?

[alfika]

A Boy ma :)))))

Oj Alfiko,

[qw5]

czy Ty się nie za bardzo zaangażowałaś w tę historię ?

otóż to! qw5 walnęła w sedno, Alfa! :))))) n/t

[Gość: girlfriend]

[alfika]

No i co się czepiacie?!

Zaangażowałam się jak diabli, rosło we mnie i sobie strzeliło na forum, uczucia
i odczucia mną targają wte i nazad.
Lubię ich, jakbym nie znała, też bym szalała, bo mi to zaburza mój stosunek do
trójkątów.

No.

Podsumowanie?

[jmx]

Jedno jest pewne - gdyby którejś ze stron taki "układ" zaczął przeszkadzać,
rozpadłby się już dawno. To znaczy, że osoby 'zamieszane' w całą historię, w
taki a nie inny sposób - zaspokajają swoje potrzeby. I dopóki będą
zaspokajać - dopóty taka przyjaźń będzie trwać. Są dorośli, podjęli decyzje,
taką a nie inną, jeśli są zadowoleni - to nam nic do tego. Ale, mimo wszystko,
nie gloryfikowałabym takich sytuacji.

[alfika]

A ja podziwiam, w takich parszywych historiach pokładają się ze sobą i mają
wyżyte-zakończone albo jak u znajomego po ostatecznie ostatnim pożegnaniu
dziecko w drodze.

A ich nie dość, że trzyma, to jeszcze bez plamy na honorze.
O tyle, o ile.

Mają wariant najtrudniejszy, ale jakby poświęcili sobie więcej czasu i
czułości, to zostaliby razem. A liczą się z innymi, światem - i co? Nie robi
wrażenia?

[jmx]

Status quo nie robi specjalnego wrażenia. Może też wygodnictwo, może i
strach...? Bo co innego "przeżywać uniesienia duszy" i filozoficznie
rozprawiać i "kłaść głowę na brzuchu" a co innego zwykłe, realne, codzienne
życie. Z praniem, gotowanie, rachunkami, chorobami etc. etc. Może ich związek
nie przetrwałby pół roku gdyby spróbowali? Kto wie... kto wie...

[procesor]

Alescie się tego brzucha uczepili!
To ponoc było raz. Na sześc lat. Nie mówię że kolegom się po łonie daję turlac,
hehe, ale jak sie wyjeżdżało ze znajomymi to przyjaciel mógł ise o mnie oprzec.
Chocby i wątpia uciskając. I nie wnosłabym sprawy o molestownaie seksualne.
Ech, a wam to sie wszystko..

[alfika]

No, co chwila ten brzuch przygnieciony wyjeżdza :)
A daliby radę z debetem na koncie nawet i złodziejem kosmetyków, coś mi się
widzi.

Bo mi się to, kurcze, kojarzy z takim doktorem Piotrem i innymi postawami
bohaterskimi.

Zachwytu nie okazuję - może tu - i ochami nie rzucam, jak rozmawiamy -
sporadycznie - na temat, to rzeczowo, ona też mi nie ochuje za często.

No to co on miałby niby zrobić, do żony lecieć serce jej łamać, z niechcianej-
chcianej miłości się zwierzać? Dziewczynkom powiedzieć, że tatuś własnie kocha
taką panią?
Do księdza po poradę?
Kontakty mogą sobie zrywać i cyrk robić, i tak przepadło, kochają się skuteczne.

bohaterstwo

[jmx]

alfika napisała:

> No to co on miałby niby zrobić, do żony lecieć serce jej łamać, z
niechcianej-
> chcianej miłości się zwierzać? Dziewczynkom powiedzieć, że tatuś własnie
kocha
> taką panią?
> Do księdza po poradę?
> Kontakty mogą sobie zrywać i cyrk robić, i tak przepadło, kochają się
skuteczne.

A, bo na to już za późno. O tym trzeba było wcześniej pomyśleć. Ale... no.
A teraz to sytuacja patowa.

Tak mi się nasunęło - bohaterstwo czy bohaterszczyzna? (to już bardziej
ogólnie, bo, jak już pisałam, taka sytuacja im odpowiada - gdyby nie - nie
byłoby jej). Czy bycie z naprawdę ukochaną osobą to tchórzostwo? Skąd się
bierze takie myślenie? A może to dopiero bohaterstwo bo trzeba czoło stawić
całemu światu, co ludzie powiedzą itp. i zmagać się wspólnie z codziennością?
Co jest trudniejsze?

[alfika]

jmx napisała:

> Tak mi się nasunęło - bohaterstwo czy bohaterszczyzna? (to już bardziej
> ogólnie, bo, jak już pisałam, taka sytuacja im odpowiada - gdyby nie - nie
> byłoby jej). Czy bycie z naprawdę ukochaną osobą to tchórzostwo? Skąd się
> bierze takie myślenie? A może to dopiero bohaterstwo bo trzeba czoło stawić
> całemu światu, co ludzie powiedzą itp. i zmagać się wspólnie z codziennością?
> Co jest trudniejsze?
>

Ja bym nie stawiała tchórzostwa na drugim końcu kija.
Może pójście na łatwiznę? egoizm? - oczywiście tylko w tej konkretnej sytuacji.
Mają w nosie opinie, ale nie krzywdy.
Świat się dostosuje do moich osobistych decyzji - tak więc zdrowe podejście.

[jmx]

W moim poście tylko brzuch zauważyłaś? I kto tu kojarzy "tylko jedno" ;-)
Ale fakt, mogło brzucha nie być, chodziło mi zupełnie o coś innego.

"Miłość"

[jmx]

Jest miłość trudna
jak sól czy po prostu kamień do zjedzenia
jest przewidująca
taka co grób zamawia wciąż na dwie osoby
niedokładna jak uczeń co czyta po łebkach
jest cienka jak opłatek bo wewnątrz wzruszenie
jest miłość wariatka egoistka gapa
jak jesień lekko chora z księżycem kłamczuchem
jest miłość co była ciałem a stała się duchem
i ta co nie odejdzie - bo znów niemożliwa


J. Twardowski

[Gość: jass]

Piekne podsumowanie,szkoda,ze czytam tak rano,a nie o trzeciej,przy
księzycu,ale i przy słońcu jasnym,piekne jest.To jeszcze coś ode
mnie
Wisława Szymborska
Miłość szczęśliwa

Miłość szczęśliwa. Czy to jest normalne,
czy to poważne, czy to pożyteczne --
co świat ma z dwojga ludzi,
którzy nie widzą świata?

Wywyższeni ku sobie bez żadnej zasługi,
pierwsi lepsi z miliona, ale przekonani,
że tak się stać musiało

[alfika]

***
jutro zobaczę cię znowu
będziesz bardzo mądry
oprawiony w tablicy czerń
z czołem pofałdowanym w tysiące drobnych
zmarszczek

poprzez otwarte okno
wejdzie promień słoneczny
przysiądzie na moich włosach
zaświeci

zdumiony
zamilkniesz na chwilę
- tak milkną na obrazach święci
w niewidzialnego boga zapatrzeni -

jutro - to będzie jutro

tymczasem wytrwałe słońce
obiega
drugą stronę zmarzniętej ziemi




H. Poświatowska

Mówisz....

[jmx]

Mówisz
Gdybyśmy byli razem
przynosiłbym rano
bułki i mleko
Mielibyśmy
wspólne drzwi
wspólne światło
wspólną noc

Lecz dzielą nas
klucze
schody
mieszkania
oczy mężczyzny
oczy kobiety
nawet płacząca wierzba na podwórku
pod którą nam nie wolno się całować

Mówisz
Jesteś dla mnie
jak wschód słońca

żeby go zobaczyć
odwracam się od ludzi plecami


M. Hillar

[ta]

Dotknę fizjologii.
On zaspokaja zapewne wszelkie potrzeby małżonki w tym seksualne, jeśli przez 6
lat nie zorientowała się, co jest grane. Być może jest nawet czulszy i
uważniejszy, niż byłby bez tego uczucia do innej kobiety, z poczucia winy wobec
żony oraz rozbudzanych przez kontakt z "ukochaną" namiętności.

Wobec tego żona ma z tego układu pewna "korzyść" - błagam, nie zakrzyczcie mnie-
mówię to z drwiną.

On ma korzyść niewątpliwą, gdyż pobudzany zmysłowo pozamałżeńsko radośniej
spełnia powinności małżeńskie w stadle, w którym pierwsze porywy wygasły.
Kontakt z Oną jest dla niego afrodyzjakiem. Jak mile łechtana jest jego
próżność, wiadomo.

Żona trzymając w ramionach męża nie ma świadmości, że pan ten kocha się z
wirtualnym zlepkiem jej i Onej. Jest oszukiwana bez dwóch zdań i proszę mi tu
nie wyjeżdżać z cyniczną opinią, że nieświadomość tego faktu pozwala jej dobrze
przeżywać orgazm, wobec tego nie ma krzywdy.

Ona, rozbudzona ( chyba, że głaz) po spotkaniu z Onym potrafi swoje potrzeby
zdusić, uprawia jogę, pływa, skacze i biega i nigdy, ale to nigdy nie cierpi z
powodu, że On w tym czasie...

Ludzie uprawiaja różne gry i zabawy.
W tym układzie wygrywa On - cyniczny pupek

Ta_

Powiedzmy wprost....

[m.malone]

...Dupek. TYlko bez tych dwu dziewczyn?? No jak by on wyglądał?
MM

__

Kiedy Bóg stwarzał czas, stworzył go wystarczająco dużo
- irlandzkie (podobno)

[ta]

m.malone napisał:

> ...Dupek. TYlko bez tych dwu dziewczyn?? No jak by on wyglądał?
> MM

Masz rację - DUPEK. Bez dziewczyn wyglądałby tak samo.
W innych układach funkcjonuje podobnie.
Taki charakter, gracz.
Świeczka, ogarek itepe + na maksa własne korzyści.
Łech, łech, jaki ci on cudny!
błe
Ta_

[ta]

Uważaj miły m.m., nasze stanowiska zbyt się do siebie zbliżyły,
by miało ci to ujść na sucho :)
Dodam do tego jeszcze ciumka i niech się dzieje , co chce.

Kaweczka na stole pachnąca, słoneczko za oknem
posyłam ci promyczek razem z ciumkiem
Teraz chyba trzymam się w konwencji ?

Ta_
Motto dnia : Dupek jest dupkiem

[alfika]

Para fantastów z Was, Ta i MM :)

Ta wymyśliła scenariusz pożycia małżeńskiego, podsumowała, MM podchwycił,
dołączył się do życzeń - i już.

Nie wierzę za bardzo w to udane i rozkoszne życie łóżkowe - jedna podnieca, a
druga substytut? Czyście zwariowali? Czy normalny człowiek coś takiego zdzierży?
Prędzej żona zdzierży brak pożycia.

Tak mi się wydaje.

Dla świętego spokoju nikt nie zaspokaja w ten sposób drugiego człowieka.

Ale jedno muszę przyznać. Może byc tak, że do żony nie czuje niechęci i
obrzydzenia i z nią - dla niej samej, a nie jako z substytutem - sypia.
Co nie wyklucza uczucia do innej.
Może tak być, czy naciągam?
Ja mam wrażenie, że może.

R: Zastanawia mnie

[megxx]

to co piszesz w tym poście.
Bo z jednej strony jest pytanie o jego pożycie z żoną, a z drugiej o jego
osobiste potrzeby seksualne.
Czy żona może wytrzymać brak pożycia, jeżeli wcześniej było co najmniej częste
i udane?
Czy mężczyźnie tak trudno osiągnąć satysfakcję, nawet jeżeli nie ma obok niego
tej najwspanialszej?
A może oni wszyscy żyją romantycznymi uniesieniami, pięknem i poezją, a seks
w naszym rozumieniu dla nich jest zbyt prozaiczny? I w ogóle są z innego
świata, a my nawet nie mamy szansy ich zrozumieć?
Ja tam wolę zasadę wszystko albo nic i nie zadawalają mnie substytuty.

[alfika]

megxx napisała:

> to co piszesz w tym poście.
> Bo z jednej strony jest pytanie o jego pożycie z żoną, a z drugiej o jego
> osobiste potrzeby seksualne.
> Czy żona może wytrzymać brak pożycia, jeżeli wcześniej było co najmniej
częste
> i udane?


Mogło być częste i udane na wstępie - potem rzadsze i udane - tak jak w każdym
(no, większości!) siłą rzeczy, normalnym, kochającym się (nawet dziko i
bezgranicznie) związku.


> Czy mężczyźnie tak trudno osiągnąć satysfakcję, nawet jeżeli nie ma obok
niego
> tej najwspanialszej?


Zalezy od potrzeb tego mężczyzny. Wszystkich potrzeb, nie tylko fizycznych.
Są mężczyźni, których podnieca prostytutka - nie wyobrażenie, ale fakt
uprawiania z nią seksu "bez zobowiązań".
Są tacy, którym "ręce" i ochota opadają z obrzydzenia i nic nie wyjdzie.

Pewnie i w temacie wątku jest podobnie - jesli on nie czyni z seksu świętości
(ale i hobby, oczywiście), to mogą mieć dość stabilne pożycie z żoną.



> A może oni wszyscy żyją romantycznymi uniesieniami, pięknem i poezją, a
seks
> w naszym rozumieniu dla nich jest zbyt prozaiczny? I w ogóle są z innego
> świata, a my nawet nie mamy szansy ich zrozumieć?


Może. Może to dla Małgosi poezja, a zdrady fizyczne to normalka, bo często
spotykane - zaś dla Zosi ta sytuacja to norma, a zdrady to śmieszno-głupie
rozrywki?
Ja nie oceniam, o sposób widzenia świata się rozchodzi.


> Ja tam wolę zasadę wszystko albo nic i nie zadawalają mnie substytuty.

A jakbyś nie miała brać, Meg, tylko dawać?
Widziałabyś inaczej tę sytuację, czyż tak?

[megxx]

Ponieważ jestem dawcą, notorycznym, wiem, że to jest złe. Należy również brać,
tylko wtedy ma się równowagę. To jest powód , dla którego pozwalam sobie
oceniać na nie tych, którzy tylko biorą i tych , którzy tylko dają.

Zasada wszystko albo nic jest oczywiści plastyczna. Nie znaczy, że jak nie mogę
zarobić 10000/miesiąc to rzucam pracę, ale znaczy jak miałabym mieć faceta
czasem i tylko do westchnień, to wolę zrezygnować.

[alfika]

To jesteś typem zdrowego dawcy-biorcy.
Oni są typami dawcy.
Dają, a nic w zamian.
Można tak to nazwać?

[jmx]

Komu dają jeśli wzajemnie tego nie przyjmują?

[alfika]

Sobie nawzajem - i owszem, a branie tego, co sobie dają idzie automatem :)
Nie ma warunku, że jak ona przestanie kochać, to mu przechodzi, bo mu się nie
opłaca.
W drugą stronę tak samo.

[jmx]

Wiesz, nie wiem. Najpierw mówisz, ze oni tylko dają bez brania a potem, że
branie idzie automatem. Co oni biorą? Skoro to co chcą sobie dawać nie mogą z
powodu jego małżeństwa?

[alfika]

A tam, jakby ludzie potrafili dawać sobie tylko seks i wspólne mieszkanie!
Dają sobie zrozumienie, świadomość istnienia dla siebie, miłość, całkowitą
chyba akceptację, przyjaźń, zaufanie, wiarę w dobrą wolę, dobrą wolę - wszystko
poza właśnie współżyciem i wspólnym mieszkaniem.

Na miłość nie mozna patrzeć tak płasko!

[jmx]

;-)))) Alfiko, z całym szacunkiem - czy Ty jesteś nastolatką?
Ktoś już pisał o nieumytych garach, wrzeszczących dzieciach, kłopotach
codziennych, którym się zagląda wspólnie w twarz. Bardzo łatwo się zdobyć na
zrozumienie i dobrą wolę kiedy to nic nie kosztuje. Spotykają się raz na
tydzień/miesiąc (napisałaś, że nie szukają kontaktu i nie unikają ich) patrzą
sobie w oczy zachwycają się sobą i radują wspólnym towarzystwem. I na tym
polega miłość??

[alfika]

jmx napisała:

>
> ;-)))) Alfiko, z całym szacunkiem - czy Ty jesteś nastolatką?


TAK, jestem nastolatką!!!!!!!!!! Hi hi ;))))))))))


> Ktoś już pisał o nieumytych garach, wrzeszczących dzieciach, kłopotach
> codziennych, którym się zagląda wspólnie w twarz. Bardzo łatwo się zdobyć na
> zrozumienie i dobrą wolę kiedy to nic nie kosztuje. Spotykają się raz na
> tydzień/miesiąc (napisałaś, że nie szukają kontaktu i nie unikają ich) patrzą
> sobie w oczy zachwycają się sobą i radują wspólnym towarzystwem. I na tym
> polega miłość??
>

Nie wiem. Miłości są bardzo różne.
Dlaczego tak się upierasz przy tych pieluchach na sprawdzian miłości?
A inne sprawy?
A towarzyszenie przy powolnym umieraniu na raka w młodym wieku? Pieluch nie ma.
A strata kogoś ważnego i obecność tej kochającej osoby?
A inne "egzaminy" uczucia?
A czy taki egzamin jest konieczny, żeby "zatwierdzić" miłość?
Oj, oj...
I - jeśli mówisz "tak" - czy sytuacja onej i onego takim sprawdzianem nie jest?

[jmx]

Tak, to są sprawdziany, ale "miłość" onej i onego nie ma takich sprawdzianów -
przynajmniej, z tego co napisałaś do tej pory, ich nie widzę.

I nie upierałam się do sprawdzianu miłości wyłącznie z pieluch i wspólnego
życia (nawet nie chodzi stricte o sypianie bo są małżonkowie którzy są chorzy
i nie współżyją albo tzw. "białe małżeństwa" z powodu niemożności zawarcia
związku sakramentalnego) ale jeśli czytam, że taka miłośc z pieluchami jest
mniej warta od wzdychania i myślenia o sobie to mi się scyzoryk w kieszeni
otwiera.

[Gość: kate]

juz chyba wiadomo co to jest. Zauroczenie do czasu, az wyobraznia nie stanie
sie rzeczywistoscia. Dopoki wyobrazaja sobie, jak to mogloby byc gdyby byli
kochankami, to jest to wspaniale, bo ciagle jeszcze nieosiagalne. I mysle
sobie, ze tak przeciagaja ten czas, bo sa swiadomi ze czar prysnie jak tylko
przekrocza ta jedna jedyna jeszcze, dla nich nieosiagalna granice. I to jest
piekne. Kiedy dziala tylko wyobraznia, kiedy mowia o tym jak moze byc pieknie.
Bo nie czarujmy sie, ale to jest jedyna rzecz w ich "zwiazku", ktorej JESZCZE
nie sprobowali

spod palców mi to wyjęłaś :)

[Gość: girlfriend]

też mi to przywędrowało do głowy
pzdr :)

[Gość: alfika]

Jaaaasne.
I tak para dorosłych ludzi, których nikt w więzieniu nie trzyma, od lat osiąga
całkowite porozumienie bez słów, oczami, łagodnością, oddaniem, podobieństwem
reakcji, odczuć, słów, dusz - dzięki wyobrażaniu sobie seksu.
Ha ha - ja Wam na to.
Sama bym to widziała, bo w gorącą miłość w trójkątach nie wierzę.

Nie ma i już.

Za duzi są na wyobraźnię wiecznych 16 latków - i w ogóle nie ten typ, ot co.

[Gość: girlfriend]

moim zdaniem oni sie pasą niespełnieniem
Kathy i Heathclif (tak się to pisze?) czy jak tam...

eee...literatura :)

[Gość: alfika]

Spełnienie wisi w powietrzu przy każdym spotkaniu. Gdyby o seks chodziło - tak,
mogłoby tak być.

Ale tu nie o seks chodzi, od 6, lat???!!!!
Żaden żywy organizm takiej chuci nie wytrzyma - jeśli to czysta chuć, bez
wyższych przeżyć, doznań i spełnień!

[Gość: MArgaret]

Alfiko,Ty im jednak ten pomnik postaw, albo napisz do wladz koscielnych o
beatyfikacje za zycia.
Sprobuj sie ydstansowac od historii...i spojrz na nia z boku. Nie hedzie to
wszystko takie kryszalotwe.
Ja na miejscu zony chcialabym wiedziec, by moc sonbei ulozyc zycie z kims kto
mnie pokocha i kogo pokcham ja.

[alfika]

Strasznie smieszne z tym pomnikiem :)))

Patrzę z boku. Nie umiem się tak całkiem zdystansować, więc albo mnie trzeba
będzie rozstrzelać, albo wygonić na wieczną tułaczkę.

A na miejscu tej żony jakbyś kochała właśnie tego męża a nie jakiegoś innego,
to co?

Ja też bym chciała wiedzieć, gdyby mój miły miał być szczęśliwy z inną - i
chciałabym o tym spokojnie, jak przyjaciel, z nim rozmawiać - czego jest pewien
i czego chce dalej.
Ale rola żony najwdzięczniejsza - co byś powiedziała na rolę męża?

[ziereal]

juz tu niektorzy pisali.a ja sie podpinam.ON ja oszukuje, moze byc wspanialym
czlowiekiem etc itp..ale to nie zmienia faktu ze ja oszukuje i to rzutuje na
moj obraz tego czlowieka. Czlowieka, ktory w gruncie rzeczy nie potrafi podjac
decyzji, albo po prostu nie chce jej podejmowac bo w gruncie rzeczy stan
obecny mu odpowiada. Nie rozumiem Twojego tekstu "co gdy zona kocha wlasnie
tego mezczyzne(mezsa=".No kocha, owszem, ale to nie znaczy ze bedzie wiecznie
kochala, zwlascza jak dowie sie o zaisznialej sytuacji. Ta zona zasluguje na
kogos kto bedzie ja kochal calym sercem..czy tez nie?.
Jakie to cudowne, oni w gruncie rzeczy przezywaja caly czas wstepny etap
zwiazkku..zakochanie..milosc.?. Dla mnie milosc to bedzie wtedy gdy dojda do
tego nieumyte gary w kuchni, wspolne problemy, troski, codzienne zycie.
Oczywiscie to tylko moja definicja, ale mam do niej prawo.

[alfika]

Niedoskonała czyżby taka żonowa miłość?
Bo żonina trwała po grób.

A co łatwiej znieść w życiu codziennym: brudne gary czy taką sytuację?

[Gość: girlfriend]

1.jakbym była żoną i bym go kochała, to bym mu KAZAŁA odejść.

2.czy Ty Alfika wierzysz w coś takiego, że można kochać mężczyznę i nie chcieć
z nim sypiać?

[alfika]

Gość portalu: girlfriend napisał(a):

> 1.jakbym była żoną i bym go kochała, to bym mu KAZAŁA odejść.


No, jakby się było na jej miejscu - jak najbardziej.
Bez krwawych rozwodów.

>
> 2.czy Ty Alfika wierzysz w coś takiego, że można kochać mężczyznę i nie
chcieć
> z nim sypiać?
>

Nie. Ona też nie. On też nie. Żona - też nie?!

[Gość: girlfriend]

więc o co im do diaska chodzi?

[alfika]

Im o nic!
Oni tryskają szczęściem cudnej natury, miłością - i spełnieniem.
To mi chodzi, bo mi ład świata takie coś burzy - ja się z tym burzeniem godzę,
nawet wdzięczna mogę być - ład świata rzecz umowna - ale nie wiem.

Układam to w sobie.
A do tego może taka historia komuś cos też da.
Mniejsza z tym, w sobie porządek robię.

[Gość: girlfriend]

a Ty jesteś pewna że dobrze widzisz, z tym tryskaniem mianowicie?

[alfika]

Tak.
Widzę.
Słyszę co ona mówi.
On z tymi oczami za nią - matkoicórko.

[Gość: girlfriend]

nie zmienia to faktu, że grają nie fair w stosunku do żony, ktora jak rozumiem
nie do konca jest swiadoma ich relacji.

ja jestem za mówieniem prawdy

jeszcze coś

[Gość: girlfriend]

moja przyjaciółka , głęboko wierząca i rzetelnie praktykująca, powiedziała
niedawno o pewnym trójkącie: taaa...najlepiej by było, gdyby zona zginęła w
wypadku samochodowym.

hihi ;)))

[alfika]

To baaardzo głęboko oddana miłości bliźniego kobieta była...

OK. Mówienie prawdy.

W zasadzie spodziewając się dobrych intencji żony nasz on dochodzi do wniosku,
że kocha oną na całe życie.
Przemyśliwszy sprawę pare setek razy, gdy nie ma cienia wątpliwości, że kocha
oną naprawdę, szanując przyjaźń i łagodność cechującą jego związek z żoną -
idzie mówić prawdę.
Stało się, zawinił - przyznać się czas.
przyznał się przed sobą, to idzie przyznać sie przed żoną.
Najpierw, oczywiście - i przede wszystkim całkiem niezależnie od tego, jak
zareaguje ona - teoretycznie ma pewność, że miłość jest obustronna, ale
chciałabym wykluczyć, że ustawia sobie życie z oną i urządzi klasycznie
wstrętne przejście z rąk do rąk - od żony do onej.
No to idzie do tej żony.

I to komuś jeszcze się podoba?
To kontynuujmy.
Sadza ją w porze wieczornej w sobotę na fotelu, siada naprzeciwko, bierze jej
dłonie w dłonie i mówi.
Wybacz. Stało się coś, czego nigdy nie przewidziałem - ty też nie.
Żona blednie.
Daj mi się z tym oswoić.
Oswaja się.
Serce złamane, paluchy wykręcone, świat leży w gruzach i nikt nie chce tego
posprzątać.
Ale pełna empatii zdobywa się na: Idź do niej. Cholera. Idź i żyj jak człowiek.
I nawet go nie obgaduje przed sąsiadkami, przyjaciółkami i matką z teściową.

Spójrzmy przez chwilę na jego sumienie w tym momencie.
Spójrzmy na sytuację, w której spotyka po roku kumpla z wojska i mówi: to moja
żona (o onej).
A kumpel patrzy jak na durnia i mówi: TO jest twoja żona?... No, stary!!! (tu:
przyjacielski rechot). Itak miliony razy - przy każdym kumplu.

A oni, z powaga na twarzach - tak bywa w życiu.

To mi sie podoba, ale musiałabym byc tą żoną, żeby urządzić takie pożegnanie.
Miłość onego i onej przetrwa i gorsze. I najgorsze.
Ale krzywda zony i poczucie, że się zawiodło?
To mi zostaje mimo uroku sytuacji.

[Gość: girlfriend]

dlaczego krzywda żony? nie widzę. a skąd wiesz , że on jest mężczyzną właściwym
dla niej? może na nią też ktoś czeka a to, co jest teraz czyli trzymanie się
litery (bo przyznasz, że nie ducha) traktatu pt.małżeństwo, przekreśla jej
życiową szansę?


p.s.miłość jest niezależna od naszej woli, on nie ponosi winy za to, że uległ
złudzeniu x lat temu i ozenil się z niewlasciwą kobietą

p.s.2. wiara w nierozerwalnośc węzła małżeńskiego (tzn. własciwie d e c y z j a
że bedziemy się tego tzrymać, że taką wizję naszego życia wybieramy) ponosi za
sobą dramatyczną konsekwencję: mianowicie przyznanie milości srebrnego medalu.
Uważam, że jeśli sie tak wybiera (np.z powodow religijnych) to potem uczciwie
jest wiać od takiej onej. Oni ewidentnie nie są fair w stosunku do jego zony.
Nie jestem też przekonana czy są fair w stosunku do siebie nawzajem. to zluda,
że bez seksu nie ma zdrady , ale o tym już było :)

[alfika]

I jak to widzisz, Girl?
Jesli małżenstwo ma pierwszeństwo, a miłość nawet ma srebrny medal, to już
wiadomo, że ma się odkochać i już?

A jak?

:))))))))

[alfika]

Może wiać - on od niej, ona od niego. I co, miłość im wygaśnie???
To uważasz, że jednak karmili się swoim widokiem raz na jakiś czas i to syciło
to, co jest między nimi???
Nie wierzę!
Dorośli ludzie, a nie nastolatki znad tomików poezji miłosnej? Przez sześć
lat???

[jmx]

Tak. Gdyby nie kontaktowali się ze sobą, wcale, to miłośc w przeciągu roku
dwóch lat minęłaby zostawiając piękne wspomnienie. Dorośli ludzie - może on i
był dodrosły ale ona gdy go spotkała była bardzo młodziutka. Im dłużej to
trwało tym głębiej w to wchodzili.

[alfika]

Myślę, że wcale by nie stracili świadomości istnienia tej drugiej połowy, no
skąd Ci takie myśli przychodzą???

Jmx od czarnowidzenia!

[jmx]

To nie czarnowidztwo tylko najprawdziwszy r e a l i z m.
A po prawdzie to nie wiesz co by im przyszło do głowy bo nie spróbowali.
Uważam, że jeśli to jest prawdziwa druga połowa (chociaż nie jestem
zwolennikiem teorii "jedynych połówek" które się spotyka raz w życiu) to po
prostu byliby ze sobą. I jeszcze - on tak naprawdę nie wiedzą, czy są tymi
jedynymi połówkami bo nie sprawdzą tego w praktyce, im sie to tylko wydaje. A
złudzeniami bardzo długo można żyć, nawet całe życie.

[Gość: girlfriend]

no i własnie to jest dowód na absurdalność stawiania miłości na drugim miejscu
a kontraktów na pierwszym.
100 lat temu, jak kobiety były od mężczyzn zależne finansowo może miało to
jakiś sens społeczny, ale teraz? nie widzę.
jakby nie było wyłazi na moje, hihi ;)

[alfika]

Kwestia priorytetów.
Jeśli na równi stawiasz miłośc i honor, to w tej sytuacji mogę zrozumieć, że
kierujesz się honorem, a miłość uważasz za coś, co i tak ma miejsce.

A właściwie nawet jeśli miłość na pierwszym miejscu, to może sobie być taka
sytuacja - bo miłośc trwa - w kazdej sytuacji.

Tyle że za miłością spodziewane jest życie we dwoje - bez ślubu czy ze ślubem.
I w tym sęk.
Musze to przedumać, czy jest do przyjęcia miłość, która nie pociąga
automatycznie za sobą życia we dwoje, skarpet i rodzenia dzieci.
Na teraz wydaje mi się, że jest możliwa.
Powszechne tendencje zmierzają jednak ku byciu w stadle.
Tak jak pięciopalczasta dłoń - tym tendencjom nie ma co zaprzeczać, zdrowe są i
normalne.

Ale czy możliwy jest wyjątek?
Taki człowiek z sześcioma palcami u dłoni?

[Gość: girlfriend]

Tyle że za miłością spodziewane jest życie we dwoje - bez ślubu czy ze ślubem.
> I w tym sęk.
> Musze to przedumać, czy jest do przyjęcia miłość, która nie pociąga
> automatycznie za sobą życia we dwoje, skarpet i rodzenia dzieci.

ale to nie o to chodzi!
nie o mieszkanie razem, tylko o dawanie w s z y s t k i e g o.
a oni sobie nie dają wszystkiego, bo ze sobą nie sypiają! "sypiają" - jakie
brzydkie słowo zresztą :(

proste jak banan ;)

do Alfiki

[jmx]

alfika napisała:

> A co łatwiej znieść w życiu codziennym: brudne gary czy taką sytuację?

Oczywiście, że taką sytuację - bycie w permanentnym stanie uniesienia przez
sześć lat jest niemożliwe w żadnym związku. A w takim, "niespełnionym" - jak
najbardziej. Takie "miłości" są najtrwalsze bo nie wypalają się w codzienności.

I jeszcze coś - tak pięknie o nich piszesz, ze tak wspaniale się odnaleźli w
takiej sytuacji, nie krzywdząc nikogo. Powiedz szczerze, niekoniecznie tutaj,
przed samą sobą - chciałabyś być na miejscu którejkolwiek ze stron?
Myślę, że znam odpowiedź.

[alfika]

Ale ja już pisałam wcześniej, że nie do pozazdroszczenia.
I że rola żony najtrudniejsza - i najprostsza.
Żadna werelacja.

Ładnie piszę, bo ładnie widzę. Co będę Wam kłamać.

[jmx]

Właśnie do tego zmierzałam - "ładnie się widzi" takie rzeczy ale kurewsko w
nich żyje (przepraszam wszystkich za przekleństwo, nie mam lepszego
określenia).

[alfika]

Nie ulega wątpliwości. Jak Cię wytną, to przerobimy na słowo do użycia i
powtórzymy.

Ale pomimo największych trudów można żyć pięknie.
Niezależnie od interpretacji.

Oni żyją pięknie.
Niemniej mam jakiś okropny niedosyt pomimo piękna.
niedosyt bierze się z naturalnej skłonności do nasycania - do zdobywania
upragnionych rzeczy, stanów czy ludzi.
Ale niezdobycie i niezaspokojenie - do tego z wyboru - może też być źródłem
szczęścia. Większego niż to wypływające z zaspokojenia?
Na to wyglada.

Może im nawet łatwiej zaakceptować taki stan rzeczy niż nam jego istnienie?

[jmx]

"Żyją szczęśliwie i pięknie" - wg Ciebie....
Dlaczego akceptują - bo z jakichś względów wygodniej im żyć tak a nie inaczej.
"Lepiej mieć coś niż nic" - chyba nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to
pytanie.


PS. Uff, nie wycięli ;-)))

[alfika]

jmx napisała:

>
> "Żyją szczęśliwie i pięknie" - wg Ciebie....
> Dlaczego akceptują - bo z jakichś względów wygodniej im żyć tak a nie inaczej.


Masz rację, nie jest to wymarzony sposób na życie, ale W TEJ sytuacji? Można
inaczej, żeby było do przyjęcia?
To nie jest kwestia wygody, tylko samopoczucia: tak, a nie inaczej żyją z tego
względu, że on ma rodzinę.
Jedyny powód.


> "Lepiej mieć coś niż nic" - chyba nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to
> pytanie.
>

Nie wiem, czy oni czegokolwiek takiego potrzebowali. Wlazło im w życiorys samo,
taki żart losu.


>
> PS. Uff, nie wycięli ;-)))
>
:)))))))))))))))

[jmx]

alfika napisała:

> To nie jest kwestia wygody, tylko samopoczucia: tak, a nie inaczej żyją z
tego
> względu, że on ma rodzinę.

Jak zwał tak zwał. Wygodniej im myśleć, że są w porządku (stąd lepsze
samopoczucie) - "jacy jesteśmy szlachetni, nie rozbijamy rodziny". To przykład
życia złudzeniami albo przekonanaia, że jak się o czymś nie powie na głos to
to nie istnieje.

Rozumiem "W TEJ" sytuacji. Ale oni własnymi czynami doprowadzili do "tej"
sytuacji. Trzeba myśleć zanim się coś zrobi, postapi bo "po" bywa za późno i
doprowadza się do sytuacji naprawdę bez wyjścia, tak, jak moim zdaniem, tutaj.


> Nie wiem, czy oni czegokolwiek takiego potrzebowali. Wlazło im w życiorys
samo, taki żart losu.

Widocznie tak, skoro trwa to tak długo i nie widac końca. Raczej jestem
racjonalistką w tym względzie i twierdzę, jak już pisałam wcześniej, że gdyby
im było źle (nie zaspokajaliby swoich potrzeb) to nie działo by się to i tak
długo co się dzieje.

[alfika]

Człowiek to nie zwierzę, nie działa (czy kocha) jedynie pod wpływem
zaspokojenia.

Jak doprowadzili do tej sytuacji?
W którym momencie?

Właśnie tego tez nie widzę.

[jmx]

Są różne rodzaje zaspokojenia, nie miałam na myśli fizycznego, np. emocjonalne.
Gdyby z żoną u Onego było wszystko w porządku to chyba cała ta sytuacja nie
rozwinęłaby się tak?

W którym momencie - napisałaś, że on w chwili zwątpienia(?)
powiedział "przestań mnie kochać" - gdyby wszystko było w porządku, takie
czyste i niewinne nie powiedziałby tak? Nie przyszłoby mu to do głowy chyba.
Czuł, że coś jest źle skoro zdecydował się powiedzieć takie słowa. Jeśli oni
są dojrzali, mądrzy i świadomi wlasnych odczuć (to znaczy znają sami siebie)
to wiedzą, w którym momencie. To mogło umknąć postronnym obserwatorom ale nie
im.

Alfika, Ty na bieżąco zdawaj nam relacje,

[qw5]

co się z nimi dzieje, bo ja uwielbiam takie wątki i historie.

Zdrady (wszelkiej maści) i chamstwo to moje ulubione tematy na forum:)

[alfika]

Jak uwielbiasz, to trzeba Ci będzie poczekać choćby na komandosa :P

Ten wątek nie jest wątkiem o zdradzie - choć niewątpliwie o trójkącie.
Ale bardziej o sytuacji patowej, której nie wiadomo jak zmienić - i w której
ktoś żyje.

Relacji nie będzie. Sytuację przedstawiłam w pierwszym poscie, można o niej
pisac, co komu przyjdzie do głowy - ale przy watkach plotkarskich -"słuchajcie,
a u niej coś nowego! - (i tu rewelacja) " - ja ziewam.

[qw5]

alfika napisała:

> Ten wątek nie jest wątkiem o zdradzie - choć niewątpliwie o trójkącie.

Ten wątek jest o zdradzie i to o gorszym z gatunków zdrad, bowiem większość
ludzi ( tak mi się wydaje ) jest w stanie dużo lepiej znieść zdradę fizyczną od
tzw. psychicznej.

[alfika]

Zdrada jest od decyzji, poczynań, podejścia zdradzającego zależna - jak każda
kwestia wyboru. Jest złem, na które się albo decydujemy, albo nie.

Żeby nie pójść do łóżka z kimś - wiadomo, co należy. Głównie nie migdalić się i
odpuścić sobie zabawę w Poważne Uwodzenie i Wielkie Nieokiełznane Namiętności.
Unikac tzw. okazji.

A żeby ktoś nie dotknął jakiejś ważnej, trwałej struny, żeby nie obudzić
miłości - to co nalezy?

Bo może ja patrzę w ograniczony sposób i nie widzę - jak uniknąć zdrady w
uczuciach?
Tylko nie powtarzajmy po raz kolejny kwestii, że on powinien unikać onej, a ona
onego. Bo w którym momencie?
Byli pewni swoich sił w walce z "namiętnościami fizycznymi".
Nie zrobili nic w kwestii budzenia uczucia, nawet w marzeniach.
Poznali się.
Poczuli miętę przez rumianek.
Postanowili spokojnie, bez wariactw przeczekać.
Nie dość, że nie przeszło, to dusze do siebie przylgnęły.

Gdzie tu zdrada?

[megxx]

Jeżeli pominiemy fakt, że można zdradzić myślą, to wg mnie zdrada mogła powstać
w momencie, gdy sobie nawzajem wymienili poglądy na swój temat.
Jeżeli ja do kogoś robię maślane oczy, a on nic, to jeszcze nie jest to zdrada,
ale jeżeli ten ktoś spojrzy na mnie tak samo i zaczniemy mówić co do siebie
czujemy, a tylko sytuacja nie pozwala(i nasze podejście do tego-ja to nazywam
tchórzostwo, każdy może nazwać po swojemu), to już dla mnie zaczyna się zdrada.

[alfika]

Nieprawda.
Nazwanie faktu nie zmienia postaci rzeczy.
Jak robimy maślane oczy, to robimy, czy to jest powiedziane, czy nie - i
niezaleznie od tego, czy ta druga osoba ucieka, nie widzi czy robi drugą parę
maślanych oczek.

[megxx]

alfika napisała:

> Nieprawda.
> Nazwanie faktu nie zmienia postaci rzeczy.
> Jak robimy maślane oczy, to robimy, czy to jest powiedziane, czy nie - i
> niezaleznie od tego, czy ta druga osoba ucieka, nie widzi czy robi drugą parę
> maślanych oczek.

Nieprawda, że co?
-że robienie maślanych oczu to zdrada?( wykluczyłam zdradę myślą)
-że wyznanie miłości nie jest zdradą?
-że nie ma zdrady do póki nie ma kontaktów cielesnych?

[alfika]

Nieprawda, że zdrada powstaje w momencie ustalenia zeznań przez winowajców.
W momencie wymiany poglądów.

Nie wiem, jak jest tu z tą zdradą.
Ewidentnie żona ma podstawy czuć się zdradzona - nie ma dyskusji.
Ale czy mamy tu winnych zdrady?

Winny zdrady fizycznej wiadomo co zrobił.
Winny zdrady jw - co zrobił?
Czepiać się jedynie tej głowy na trawie nie ma sensu.

Tak sobie dumam i dumam...

[megxx]

Ta głowa na trawie dla mnie przestaje byc w ogóle ważna i małostkowością byłoby
się tego czepiać.
Ale jeżeli tworzymy jakiś rodzaj związku, dwojga osób, ukrywamy to przed żoną,
to czy nazwiemy to zdradą, czy nie wiadomo czym, oszukujemy żonę. I już
przestaje byc ważne, czy sypiają ze sobą ,czy nie.
Bo jak sobie pomyślę, że mój osobisty mąż wzdychałby do gwiazd z myślą o innej,
to reszta byłaby nieistotna. Miłości są różne, zdrady też.

[alfika]

Masz całkowitą rację co do bycia z takim mężem - stąd gotowość do zwrócenia
wolności, o ile nie brać pod uwagę tego, że przysięgano przed Bogiem.

I jeszcze zobacz, Meg, że tak jak łatwo wejść w tej sytuacji w rolę żony - i
się wie, co by się zrobiło, to już wejść na miejsce ich dwojga jest szalenie
trudno.

[megxx]

W jej rolę można wejść tylko wtedy, gdy identyfikujesz się z jej postawą i
poglądami. Może to zrobić ten, kto zapatrzony w drugą osobę potrafi kochać taką
miłością, która nic a nic nie chce. Ale dla mnie to poświęcenie bez celu.
Bo mogłabym zaczekać na ukochanego( gdy np. wysłali go na księżyc), ale gdyby
dzielił nas jego związek, tak czekać bym nawet nie chciała.
A w jego rolę mnie kobiecie, nijak wejść. Nigdy nie chciałabym, nawet na
minutę, być mężczyzną.

[megxx]

mój post z 22.09 z godz 14.23 o historyjce z mojej rodziny?

My w domu najpierw latami zastanawialiśmy się o co chodzi, potem już nic nie
mogliśmy zrozumieć.

[alfika]

Czytałam, a teraz jeszcze sobie wróciłam.

Piszesz, że to było przytłaczające. Dla nich czy w odczuciu sytuacji przez
rodzinę?

[alfika]

Ta miłość to nie jest czekanie. To trwanie - spokojne i stałe.

megxx napisała:

> A w jego rolę mnie kobiecie, nijak wejść. Nigdy nie chciałabym, nawet na
> minutę, być mężczyzną.

A to jest piękne i mi sie strasznie spodobało!
:)))

A ja też nie umiem i ciekawość mnie co prawda nie zżera, ale trochę podgryza.

[dagi.m]

Przecudna historyjka. I przecudnie banalna. Zywcem z Harlequina wyjeta. Na
koncu wredna zonka wyciagnie nogi, a oni będą zyc razem dlugo i szczesliwie
wraz z gromadka jego dzieci... Bleee. A teraz realia:

On- zakochany w sobie pan przechodzacy kryzys wieku sredniego, zapatrzony w
siebie, przeglada się w niej jak w lustrze (jaki starszy mezczyzna oparlby się
wpatrzonemu w niego dziewczeciu?); sypia z zona, kupuje jej prezenty, a w
niedziele zabiera rodzinke na lody; tchorz, który nie umie dokonac wyboru, bo
wiadomo- lepiej mieć dwie (trzy, cztery...) niż jedna.

Ona- dziwna, niezdecydowana, może boi się bliskosci i dlatego bezpiecznie
lokuje swoje uczucia w czlowieku, z którym nigdy nie stworzy prawdziwie
szczesliwej relacji? Niepotrzebnie gra samarytanke, bo gdyby rzeczywiscie dbala
o dobro jego rodziny, to nigdy nie wpakowalaby się w taki chory uklad.

Gdyby ich uczucia były szczere, to już dawno temu jego malzenstwo by się
rozpadlo.

[Gość: girlfriend]

skąd się bierze w ludziach podejrzliwość co do intencji innych?

pzdr :)

[alfika]

Właśnie chciałam zapytać, czy jeśli samarytaństwo, to zawsze tylko udawane -
ale już pytanie padło.

Czasy takie, że ludzie nieufni, bez wiary w dobre intencje innych - czy ludzie
tacy, że dobre intencje innych mają gdzieś?

Oto jest pytanie... - jak już przytaczałam gdzieś dzis słowa szejka.

[dagi.m]

alfika napisała:

> Właśnie chciałam zapytać, czy jeśli samarytaństwo, to zawsze tylko udawane -
> ale już pytanie padło.

W tym przypadku na pewno. Juz napisalam, ze gdyby to bylo smarytanstwo
nieudawane, to nie byloby w ogole dyskusji o tej calej "wielkiej milosci".
Spotyka sie panna z zonatym facetem po kryjomu i to jest wg niej bardziej okej
niz gdyby stworzyla z nim szczesliwy zwiazek. To na tym polega ta jej dobroc?
Ja na miejscu jego zony i dzieci "podziekowalabym" za taka laskawosc... Powinno
sie dac jego rodzinie mozliwosc zadecydowania o swoim losie. Moze nie chca
tatusia, ktory nie kocha mamusi, tylko inna kobiete. Moze zona nie chce takiego
meza.

[alfika]

dagi.m napisała:

> alfika napisała:
>
> > Właśnie chciałam zapytać, czy jeśli samarytaństwo, to zawsze tylko udawane
> -
> > ale już pytanie padło.
>
> W tym przypadku na pewno. Juz napisalam, ze gdyby to bylo smarytanstwo
> nieudawane, to nie byloby w ogole dyskusji o tej calej "wielkiej milosci".
> Spotyka sie panna z zonatym facetem po kryjomu i to jest wg niej bardziej
okej
> niz gdyby stworzyla z nim szczesliwy zwiazek. To na tym polega ta jej dobroc?
> Ja na miejscu jego zony i dzieci "podziekowalabym" za taka laskawosc...
Powinno
>
> sie dac jego rodzinie mozliwosc zadecydowania o swoim losie. Moze nie chca
> tatusia, ktory nie kocha mamusi, tylko inna kobiete. Moze zona nie chce
takiego
>
> meza.


Całkiem poważnie proponujesz zapytać o to kilkuletnie dzieci?

A jej dobroć polega na pomaganiu każdemu, kto tego potrzebuje.
Na wprowadzaniu zgody tam, gdzie cos się zaczyna burzyć.
Na łagodnym uporze, gdy w coś wierzy i na cierpliwości anielskiej.
Na przedkładaniu potrzeb innych nad swoje - a jak coś jej nie pasuje, to
dopasowuje termin, a nie uczy się "asertywnego" odmawiania przy każdej okazji.
Na tym, że nie czyni swoich racji i swoich interesów najważniejszymi i jedynymi
na świecie.

No no, ależ pięknie wyszło...

[dagi.m]

> Całkiem poważnie proponujesz zapytać o to kilkuletnie dzieci?

Jesli maja kilka lat, to nie. Ale zawsze mozna zapytac ich mamusie, ona tez ma
prawo decydowac o swoim zyciu.

> A jej dobroć polega na pomaganiu każdemu, kto tego potrzebuje.
> Na wprowadzaniu zgody tam, gdzie cos się zaczyna burzyć.
> Na łagodnym uporze, gdy w coś wierzy i na cierpliwości anielskiej.
> Na przedkładaniu potrzeb innych nad swoje - a jak coś jej nie pasuje, to
> dopasowuje termin, a nie uczy się "asertywnego" odmawiania przy każdej okazji.
> Na tym, że nie czyni swoich racji i swoich interesów najważniejszymi i
jedynymi
>
> na świecie.
>
> No no, ależ pięknie wyszło...

Ta... Za pieknie. Lubisz pofantazjowac, co? :)

A wracajac do tematu, skoro oboje sa tacy idealni, dobrzy, madrzy, szczesliwi
(bogaci i mlodzi tez?- do pelni szczesliwosci?), to nad czym my tutaj
debatujemy?? Moge im tylko zyczyc jeszcze wiecej szczescia.

[alfika]

dagi.m napisała:


>
> Ta... Za pieknie. Lubisz pofantazjowac, co? :)


Nie, no przecież ludzie fantazjować nienawidzą wręcz! ;)
Pewnie, że lubię.
Ale ją akurat znam, jak już pisałam.

Pisałam też, że to nie o mnie - to tak uprzedzając wniosek, że skoro ją znam,
to chodzi o mnie.

>
> A wracajac do tematu, skoro oboje sa tacy idealni, dobrzy, madrzy, szczesliwi
> (bogaci i mlodzi tez?- do pelni szczesliwosci?), to nad czym my tutaj
> debatujemy?? Moge im tylko zyczyc jeszcze wiecej szczescia.

Nie są idealni, zapewniam :)))
Dobrzy - są. Mądrzy - są. Szczęsliwi - tak wyglądają.

Debatę rozdmuchałam, by poznac zdania zainteresowanych i mniej zainteresowanych
na taką sytuację :)
W głowie porządki robię, pisałam :)

[Gość: kate]

ja wam mowie, ze jak tylko dojdzie do milosci fiycznej, to cos sie zacznie
psuc, a to tylko dlatego ze osiagna juz wszystko z mozliwych rzeczy. To jest
tak jak z zakazanym owocem. Na razie oni ciagle marza, zyja wyobraznia, a
rzeczywistosc ich przerosnie

[alfika]

A między Adamem i Ewą się nie popsuło - wręcz żyli długo, mieli dużo dzieci i
nie było mowy o rozwodzie?

[megxx]

Czy już gdzieś jest informacja w jakim oni są wieku? (ale dokładnie) Może
przegapiłam a teraz nie chce mi sie tego szukać.

[alfika]

O, nie było. Ona: 29 lat. On: 37.
Normalnie :)
O życiu już coś niecoś wiedzą. Do nastolatków im daleko, zrównoważeni są,
dojrzali, wzbudzają szacunek i sympatię w swoim otoczeniu.
I jedno, i drugie.

[megxx]

A co z powiedzeniem, że kobieta dopiero po trzydziestce wie co chce?

[alfika]

Nie każda. Jedne wiedzą po 60, inne nawet wtedy nie, a inne po 20.

[Gość: aly]

" O, nie było. Ona: 29 lat. On: 37.
> Normalnie :)
> O życiu już coś niecoś wiedzą. Do nastolatków im daleko, zrównoważeni są,
> dojrzali, wzbudzają szacunek i sympatię w swoim otoczeniu.
> I jedno, i drugie."

sory, ale dla mnie to nie jest piekne.
zapytaj jego zone -czy wie o tym i czy tez w niej to wzbudza "szacunek i
sympatie"... moze nie widzi tego, moze nie czuje jeszcze ze maz jest z nia z
jakiejs dziwnie pojetej litosci zmieszanej z zaburzonym poczuciem obowiazku..

druga sprawa- ONA MA 29 LAT - obudzi sie niedlugo, zobaczy ze przegrywa zycie,
zapragnie miec swoje dzieci, normalna rodzine, miec komu ugotowac obiad i zeby
ten ktorego kocha byl przy niej gdy bedzie chora.. ( chyba ze ma osobowosc
zakonnicy i za boga wybrala sobie tego mezczyzne...)

jeszcze utrzymuja ten zwiazek "w oblokach" bo tak dla wszystkich wygodniej, bo
skonsumowanie- stworzyloby problemy z ktorymi musieliby sie zmierzyc a nie
potrafia i nie chca..

nie kupuje tej "pieknej bajki" ..
jesli Ona tez bedzie miala kochajacego meza i swoja rodzine- uwierze w ich
Przyjazn, nie wczesniej.

[alfika]

Gość portalu: aly napisał(a):

>
> sory, ale dla mnie to nie jest piekne.
> zapytaj jego zone -czy wie o tym i czy tez w niej to wzbudza "szacunek i
> sympatie"...



Ja żony nie znam, niestety - ale Ty w takiej sytuacji byś, jak rozumiem, nie
miała oporów i ją zapytała?



>
> druga sprawa- ONA MA 29 LAT - obudzi sie niedlugo, zobaczy ze przegrywa
zycie,


W jakim wieku "budzi" się kobieta? Ty w jakim?
Bo mi się wydaje, że to kwestia dojrzałości - wybacz, ale są kobiety
nieprzebudzone w wieku 60 lat, a są kobiety świadome swoich pragnień w
okolicach 20. Takie też znam - i znajac onę nie bez kozery pisałam, że ona do
takich należy.
Możesz mieć na temat jej charakteru swoje zdanie, ale rozsądniej jest liczyć
się ze zdaniem krewnej, z którą utrzymuje naprawdę bliski kontakt :) (ta krewna
to ja, ofkors).

>
> zapragnie miec swoje dzieci, normalna rodzine, miec komu ugotowac obiad i
zeby
> ten ktorego kocha byl przy niej gdy bedzie chora..


Są kobiety, które tego własnie potrzebują jak ryba wody.
Są i takie, które męża nie mają, boga widzą w Bogu, a mimo to żyją same.
"Żyją", nie "są".


>
> jeszcze utrzymuja ten zwiazek "w oblokach" bo tak dla wszystkich wygodniej,
bo
> skonsumowanie- stworzyloby problemy z ktorymi musieliby sie zmierzyc a nie
> potrafia i nie chca..


Dlaczego tak sądzisz?

[Gość: aly]

"> Ja żony nie znam, niestety - ale Ty w takiej sytuacji byś, jak rozumiem, nie
> miała oporów i ją zapytała?"

-a szkoda ze nie znasz, wtedy mialabys pelny obraz sytuacji i nie gloryfikowala
czegos co moze na to nie zasluguje...

"> Bo mi się wydaje, że to kwestia dojrzałości - wybacz, ale są kobiety
> nieprzebudzone w wieku 60 lat, a są kobiety świadome swoich pragnień w
> okolicach 20. Takie też znam - i znajac onę nie bez kozery pisałam, że ona do
> takich należy."

-sa kobiety ktore cale zycie zyja zludzeniami, takie ktore sie poswiecaja i
takie ktore z zycia wybieraja rodzynki, suchary zostawiajac innym.
jesli tak dobrze ja znasz, a ona zna swe pracgnienia- powiedz mi jak ona sobie
wyobraza swoje zycie za 10 lat?

> Możesz mieć na temat jej charakteru swoje zdanie, ale rozsądniej jest liczyć
> się ze zdaniem krewnej, z którą utrzymuje naprawdę bliski kontakt :) (ta
krewna> to ja, ofkors)."

-czyli subiektywizm wiekszy

"> Są kobiety, które tego własnie potrzebują jak ryba wody.
> Są i takie, które męża nie mają, boga widzą w Bogu, a mimo to żyją same.
> "Żyją", nie "są". "

- zyja same? czy z bliskim przyjacielem ktory czasem przyjdzie, pogladzi po
twarzy.. a one wdzieczne mu beda za te chwile bardzo dlugo..
dlaczego on na ten spacer za miasto nie zabral zony i dzieci? dlaczego nie
wtula sie na lace w kolana zony? czy rozmawia z nim o problemach w wychowaniu
jego dzieci ? :)) a wlasciwie trzeba by zapytac czy Ona zna jego rodzine i jak
blisko.

mowisz na wstepie - ze to "Miłość", postaw sie na miejscu zony ktora wie ze
maz juz innej powiedzial ze ja Kocha. jesli to Przyjazn -w porzadku, ale jak
mowie oprocz tego kazdy ma w sobie Milosc ktora naturalnie chce sie Komus
dac,/chyba ze cos z natura szwankuje/, On dal ja kiedys zonie,a Ona....?? -
nie jest to chyba Matka Teresa kochajaca wszystkie pokrzywdzone dusze po
rowno.. jak sama piszesz ukierunkowala wyjatkowe uczucie gdzie? w jednym
czlowieku- w zonatym facecie. brakuje jedynie "sprzyjajacych okolicznosci" ,
chwili kryzysu, zalamania, trudnej sytuacji w ktorej beda blisko i
spontanicznie zaczna sie pocieszac.

[alfika]

Mówisz z pozycji żony.
A żona nie jest jedyną osobą w tym układzie.
W wątku jest określony stosunek do żony.

A ona swoje życie i za 10, i za 20 lat widzi tak samo jak teraz.
Spełnia się, życie rodzinne - międzypokoleniowe, nie małżenskie i przyjaźnie.

[Gość: aly]

"> Mówisz z pozycji żony.
> A żona nie jest jedyną osobą w tym układzie.
> W wątku jest określony stosunek do żony."

-tak, jeszcze sa np.dzieci..
przykro mi ale w ulkadzie malzenstwo-inna kobieta zdanie zony jest baaaaardzo
wazne- o ile wie o calej sprawie.

> A ona swoje życie i za 10, i za 20 lat widzi tak samo jak teraz.
> Spełnia się, życie rodzinne - międzypokoleniowe, nie małżenskie i przyjaźnie.

- wybacz, ale nie wierze w to ze nie potrzebuje faceta, po prostu fizycznie jak
normalny zdrowy czlowiek, niekoniecznie meza, ale kochanka. chyba ze jest
zupelnie oziebla. ten "zwiazek" wiaze jej emocje, czuje sie dobrze bo kocha i
jest kochana i jeszcze lepiej bo jest tak wspaniala ze nie rozbija
malzenstwa... wystarczy jej byc zawsze "ciocia" nigdy mama..wracac do pustego
mieszkania? kazdy wybiera co chce.
tak, mam podobna znajoma, dobra i usluzna wszystkim, wieloletnia niespelniona
milosc od kilku lat on ma swoja rodzine a ona mieszka z rodzicami i rodzina
siostry-miedzypokoleniowo..ale jest juz 10lat starsza od twojej bohaterki -
tych waznych10lat i juz nie jest tak szczesliwa i promienna jak kiedys..

[kalante]

Ona i on- taka piekna i doskonała miłość?. Uczucie,które dla Ciebie Alfiko jest
takie wzniosłe i wspaniałe czym jest w istocie że tak się nad nim zachwycasz?
Czy jest dzieleniem dobych i złych chwil w życiu, czy jest trwaniem w zdrowiu i
chorobie. Gdzie poswięcenie dla drugiej osoby? Wybacz ale to co opisujesz tak
naprawdę występuje na początku każdej miłości. Miłosci, która jeszcze nie zna
codzienności i szarości dnia codziennego, trosk i poswięceń. Bez zobowiązań i
odpowiedzialności za druga osobę. Nie są ze soba dzień w dzień, nie budzą się
obok siebie codziennie i dlatego gdy się spotkają mają sobie wiele do
powiedzenia, odnajdują u siebie wzajemnie zainteresowanie i uznanie dla własnej
osoby . To uczucie jest świeże i "niesprawdzone w bojach życia". Chcę Ci
pokazać jeszcze inną miłość - czy wystepuje ona w tej historii - oceń sama.
Wiem, że występuje w wielu związkach. Mąż i zona - przed wielu laty każde
dotkniecie rąk, każde spojrzenie , muśnięcie warg, wyznania miłości - były jak
spacer w chmurach. Pewność , "że tylko z nim, ze tylko z nią" - wyrażona w
przysiędze małżeńskiej. Pierwsze wspólne dni , noce, tygodnie , miesiące.
Radość z budzenia się u swego boku. Później przyszła codzienność - praca,
obowiązki, zmęczenie. A jednak ciągle razem - pomimo, że ona nie zawsze ma siłe
i czas by jak dawniej patrzeć z miłością w jego oczy. Pomimo, że on czasem
zatroskany i zmęczony nie obdarza ją codziennie komplementami. Obydwojgu w tym
życiu codziennym brakuje tych romantycznych uniesień pierwszej miłości. Ale
zamiast słów daja sobie coś co znaczy o wiele więcej - wspieraja się, mogą na
siebie liczyć w dobrych i złych chwilach, potrafią sobie wybaczać własne
niedoskonałości i życiowe potkniecia.
Napisałam to wszystko, bo według Ciebie prawdziwa miłość - to własnie ten etap
zauroczenia. A dla mnie najpiękniejsza miłośc to nie "chcieć isc ze soba przez
zycie" a właśnie przeżyć te słodko-gorzkie lata ze soba nie zapominająć że
miłośc to dawanie siebie i pragnienie dobra dla małżonka.

[alfika]

Oj, Kalante, to wszystko rozbija się o definicję miłości!

[dagi.m]

Zgadzam sie z Kalante. Spacery przy ksiezycu, ukradkowe spojrzenia to tylko
zauroczenie. Nie ma ono nic wspolnego z prawdziwa gleboka wieczna miloscia, o
ktorej probuje pisac Alfika.

[alfika]

6-letnie zauroczenie jest z punktu widzenia psychologii i biochemii niemożliwe,
bo musiałoby prowadzić do wyniszczenia psychiki i organizmu.
Psychologia ustaliła 2 lata maksymalnie na stan zakochania.

[Gość: aly]

6 lat?
wiec powiedz mi - ile przez ten czas ona miala "powaznych zwiazkow" ?
ile razy sprobowala sie zwiazac z kims innym i- dlaczego jej sie nie udalo?

[alfika]

Gość portalu: aly napisał(a):

> 6 lat?
> wiec powiedz mi - ile przez ten czas ona miala "powaznych zwiazkow" ?
> ile razy sprobowala sie zwiazac z kims innym i- dlaczego jej sie nie udalo?

Ten wątek jest dość długi, by doczytać, że to jest dla niej poważny związek.
I swoje życie uważa za udane.

[Gość: aly]

przyznaje sie- calego watku nie przeczytalam :)

[Gość: aly]

"> Ten wątek jest dość długi, by doczytać, że to jest dla niej poważny związek.
> I swoje życie uważa za udane."

-"powazny zwiazek"? uff pora isc do psychologa.
-czy jesli umrze/tfutfu/ jego zona- czy dalej bedzie to zwiazek dusz czy moze
zajmie z radoscie jej miejsce ?
-czy jesli umrze /tfutfu/ on- czy obok zony bedzie rozpaczac nad grobem
ukochanego?

[alfika]

Gość portalu: aly napisał(a):

> "> Ten wątek jest dość długi, by doczytać, że to jest dla niej poważny związ
> ek.
> > I swoje życie uważa za udane."
>
> -"powazny zwiazek"? uff pora isc do psychologa.


Poważny, bo zajmuje wysokie miejsce w jej życiu. Nie, nie chodzi o czas
poswięcany jemu - ale o uwagę i jej własne stopniowanie.


> -czy jesli umrze/tfutfu/ jego zona- czy dalej bedzie to zwiazek dusz czy moze
> zajmie z radoscie jej miejsce ?
> -czy jesli umrze /tfutfu/ on- czy obok zony bedzie rozpaczac nad grobem
> ukochanego?
>
>
>
A tu Cię też mam :) O umieraniu też było. On umrze zaraz po niej, ona zaraz po
nim.
A w kwestii pytań:
Jeśli umrze żona - nie daj Boże, on - jak sądzę - przeżyje czas żałoby, jesli
pomyśli o wsparciu - będzie ona - a myślę, że będzie. I nie sądzę, by im się
głupio śpieszyło do tradycyjnego wizerunku zwiazku.
Choć moze - i wcale nie będzie to głupie?
Po okresie żałoby kiedy całą swoją uwagę będzie mógł poświęcić nowej rodzinie -
założą nową rodzinę.

Jeśli umrze on, a ona rzeczywiście to przeżyje - to trwanie nad grobem zostawmy
żonie. Stratę przeżywa się w sobie, a nie na cmentarzu.

[Gość: aly]

alfiko, zaczelam czytac watek dla jasniejszego obrazu.. ale przerwalam po
parunastu postach bo zrobilo mi sie niedobrze..
ktos kto nie ma za soba ukladu "malzenstwo i inny/inna" moze sie wzruszac nad
ich Wielka Miloscia.. dla mnie to co robia jest chore i podle, oszukuja siebie,
zone, krzywdza dzieci. facet jest tchorzem i egoista -zachowujac obie kobiety
dla siebie i kiedys sie na tym bardzo przejedzie. zona nawet jesli wie i
akceptuje ten uklad to ciekawe czy tak lekko da mu rozwod w wieku 50 lat? -
rozwod niekoniecznie dla tej kobiety...dla innej-bo szanowny malzonek juz
poczul urok kochania "nie tylko zony".na razie bedzie przy niej trwal,
wychowywal dzieci, myslal o sobie ze jest taki dobry i
odpowiedzialny...klamstwo, klamstwo i obuda..sam sie oklamuje, nie widzi ze
dziewczynie zwiazal zycie? pies ogrodnika, nie stac go na rozstanie?
A ona? przeegzaltowana, niedojrzala emocjonalnie, zakalapuckala sie w faceta w
wieku kiedy powinna ulozyc sobie normalne zycie, trwa przy tym bo nie potrafi
sie uwolnic, silna na zewnatrz, mala dziewczynka w srodku, stworzyla sobie
filozofie na okolicznosc swego dobrego samopoczucia. wzruszajaco wspaniala,
swieta i myslaca tylko o jego szczesciu... ? chooory naiwny masochizm, i egoizm
egoizm..wychuchane "uczucie" z ktorego nie stac by zrezygnowac... Gdyby myslala
o jego szczesciu - wziela by na siebe i podzielila sie z nim odpowiedzialnoscia
za jego rozwod ( co za ciezko z taka odpowiedzialnoscia?) , albo sie odsunela
nie kontaktowala z nim i pozwolila byc szczesliwemu z zona lub inna kobieta..

wiesz znam uklad: gdzie On ma dwie rodziny i dwa domy: jedna to zona +dziecko,
druga to kochanka + dziecko. dzieli miedzy nie swoj czas i poczucie obowiazku,
obie o sobie wiedza i sie akceptuja.kochance to wystarcza i jest szczesliwa bo
po nieudanym malzenstwie szukala wlasnie starszego czulego opiekuna. Zonie
wystarcza ze jest zona i ma meza.
"zwiazki" bywaja rozne - ale litoscii- dorosli ludzie niech nazywaja sprawy po
imieniu i niechze potrafia spojrzec faktom w oczy ..

[alfika]

Oceniasz coś, o czym nie byłas w stanie czytac.

Ja swoją opinię na temat układów, jakie Ty opisujesz nie raz i nie dwa na tym
forum, a i w tym watku przedstawiłam.

Patrzysz tylko z punktu widzenia żony. Rozszerz perspektywę, tu jest więcej
osób i ich uczuć.

Nie sądzę, bym kiedykolwiek broniła wszelkiej maści trójkątów, więc mi nie
wpieraj. Ta sytuacja jednak mnie samej wydaje się co najmniej trochę odmienna
od tradycyjnych zdrad.
Stąd wątek.

[Gość: aly]

"Ta sytuacja jednak mnie samej wydaje się co najmniej trochę odmienna
> od tradycyjnych zdrad."

- wiec jak to nazwiesz? zdrada nietradycyjna?
i dlaczego mam nie myslec o tym co czuje zona w tym ukladzie?? czy ona do niego
nie nalezy i to bez swojej woli czy niewoli?? mam sie wzruszac na mezem ktory
jest "szczesliwy" z zona i wyznaje milosc innej kobiecie i nie rozwodzi sie
tylko temu ze tamta nie chce a jemu jest wlasciwie tak wygodnie? mam nie
wspolczuc mlodej dziewczynie ktora dla takiego kogos i "duchowej milosci"
rezygnuje z posiadania wlasnej rodziny, dzieci, sexu, wspolnych wakacji, swiat
itd.. czym tu sie zachwycac? to smutne.

[alfika]

Gość portalu: aly napisał(a):

>
> - wiec jak to nazwiesz? zdrada nietradycyjna?

Nie trzeba nazywac, bo to chyba niczego nie wnosi. Tym bardziej, że yu jest to
trudne.


> i dlaczego mam nie myslec o tym co czuje zona w tym ukladzie?? czy ona do
niego
>
> nie nalezy i to bez swojej woli czy niewoli??


O żonie inni też myślą. Oni też. Żona należy do męża tylko z własnej woli.


mam sie wzruszac na mezem ktory
> jest "szczesliwy" z zona i wyznaje milosc innej kobiecie i nie rozwodzi sie
> tylko temu ze tamta nie chce a jemu jest wlasciwie tak wygodnie?


Nie jest mu wygodnie, wierz mi.
I ustalmy jedną rzecz: wzruszać to jeśli już - to ich stałość, oddanie i to, że
nie lecą na żywioł, bo czasu zabraknie.
Gdyby tak przetrzymać wszelkie próby zdrad, to mało kto by zdradzał :)
Zaś nie sądzę, by ktokolwiek chciąłby być na ich miejscu. Ani żony, ani onego,
ani onej.


mam nie
> wspolczuc mlodej dziewczynie ktora dla takiego kogos i "duchowej milosci"
> rezygnuje z posiadania wlasnej rodziny, dzieci, sexu, wspolnych wakacji,
swiat
> itd.. czym tu sie zachwycac? to smutne.
>

A może dla neij jest cenniejszym to, co czuje, a nie konkrety?

[Gość: aly]

"> O żonie inni też myślą. Oni też. Żona należy do męża tylko z własnej woli."

-zona Nie nalezy do nikogo. ale jest czescia malzenstwa i Nalezy do "ukladu"
stworzonego przez "kochajacego" meza


"> Nie jest mu wygodnie, wierz mi.> I ustalmy jedną rzecz: wzruszać to jeśli
już - to ich stałość, oddanie i to, że> nie lecą na żywioł, bo czasu zabraknie."

-nie usprawiedliwiej go... to totalna obluda,
to w koncu nie jest nieszczesliwy z zona czy jednak jest mu niewygodnie? :))))
nie daj sie nabierac na pieknne slowa,
przyjdzie do cibie twoja wielka milosc sprzed lat o ktorej nigdy nie
zapomnialas i powie ze cie kochal zawsze i kocha nadal ...z zona jest mu
dobrze ..tylko troche sie tlamsi.. a wlasnie urodzily mu sie bliznieta
hahaha ... a o tobie zapomniec nie moze.. i co? tez wyznasz mu milosc i
bedziecie sie spotykac by rozmawiac i pogladzic swoje rece czasem?? czy
powiesz -soory, ale wracaj do swojej rodziny i ucinasz kontakty - bo mimo ze
serca ci szaleje nie stac cie na rozbicie jego malzenstwa?


> Gdyby tak przetrzymać wszelkie próby zdrad, to mało kto by zdradzał :)
> Zaś nie sądzę, by ktokolwiek chciąłby być na ich miejscu. Ani żony, ani onego,
> ani onej.

-bardziej sie chce im wspolczuc niz zachwycac "czystoscia"/?/ uczucia..


"> A może dla neij jest cenniejszym to, co czuje, a nie konkrety?"

-niestety na to wyglada, tylko ze co z tego wynika? ze stworzyla sobie
nierealny swiat, ktory bedzie miala zawsze -bezpiecznie-, i karmi sie myslami i
wyobraznia..miloscia wyobrazona-jak zakonnica.
a realia? - brutalnie- sex przez telefon czy wibrator?, zamieszka sama czy
zawsze kolo bliskiej rodziny by nie poczuc dotkliwosci pustych scian?

[alfika]

Gość portalu: aly napisał(a):

> -nie usprawiedliwiej go... to totalna obluda,
> to w koncu nie jest nieszczesliwy z zona czy jednak jest mu
niewygodnie? :))))
> nie daj sie nabierac na pieknne slowa,

ha ha, dlaczego sądzisz, że daję się nabierać na piękne słowa?


> przyjdzie do cibie twoja wielka milosc sprzed lat o ktorej nigdy nie
> zapomnialas i powie ze cie kochal zawsze i kocha nadal ...z zona jest mu
> dobrze ..tylko troche sie tlamsi.. a wlasnie urodzily mu sie bliznieta
> hahaha ... a o tobie zapomniec nie moze.. i co? tez wyznasz mu milosc i
> bedziecie sie spotykac by rozmawiac i pogladzic swoje rece czasem?? czy
> powiesz -soory, ale wracaj do swojej rodziny i ucinasz kontakty - bo mimo ze
> serca ci szaleje nie stac cie na rozbicie jego malzenstwa?


Dawna miłość, co ma żonę? To, kochana, serce mi na pewno nie
zaszaleje :)))))))))
A dla niego, ponieważ zapewne zna, byłabym ostatnią osobą, której by takie
propozycje składał :)))))))))))


> -bardziej sie chce im wspolczuc niz zachwycac "czystoscia"/?/ uczucia..

Każdy widzi po swojemu, kochana aly, każdy po swojemu.
> -niestety na to wyglada, tylko ze co z tego wynika? ze stworzyla sobie
> nierealny swiat, ktory bedzie miala zawsze -bezpiecznie-, i karmi sie myslami
i
>
> wyobraznia..miloscia wyobrazona-jak zakonnica.
> a realia? - brutalnie- sex przez telefon czy wibrator?, zamieszka sama czy
> zawsze kolo bliskiej rodziny by nie poczuc dotkliwosci pustych scian?
>

Nie wiem, czym się karmi, czy w ogóle musi się jakoś oszukiwać. Postaw się
teraz na jego miejscu, dobrze? A potem na miejscu onej?
I co?
Jak sprawa wygląda?



Sygnaturka jaka jest każdy widzi :)

[Gość: aly]

"> dlaczego sądzisz, że daję się nabierać na piękne słowa?"

- podalam pierwszy z brzegu przyklad, :)
przypadki chodza po ludziach nie po gorach ;)))


"> Nie wiem, czym się karmi, czy w ogóle musi się jakoś oszukiwać."

-alez nie, ona sie nie oszukuje - w ramach "swojego swiata"


" Postaw się > teraz na jego miejscu, dobrze? A potem na miejscu onej?
> I co?> Jak sprawa wygląda?"

- ano wlasnie tak jak ci tu caly dzien dzis pisze ;)
jesli nie stac ich na zycie razem i spelnienie sie w milosci - to wyja z bolu
ale odsuwaja sie od siebie i ucinaja kontakty - wlasnie w imie tej "milosci"
ktora tak sie epatuja..
po co? On -po to by Ona miala mozliwosc stworzyc sobie zycie bez niego, Ona po
to by On nie naduzywal swojego "szczescia" z zona i dziecmi..

[alfika]

A czy to zawsze jest tak, ze żony chcą wiedziec o takich sprawach? Może, dla
trwałości małżeństwa, moga się pokusić o oczekiwanie, ze on sam się będzie
męczył z takim czymś, a z nią rodzine zakładał i to ma trwać?

[kalante]

Nie o definicję miłości mi chodzi ale o to czego byc może nie dostrzegasz. Być
może nie dostrzegasz uczucia , którym on darzy swoja żonę. Dla Ciebie sprawa
wyglada tak, że to własnie Oną i onego spotkała miłość. A byc może jemu jest
dobrze z obiema. Obie kocha a bedąc zmuszony do podjęcia decyzji wybrałby życie
z żoną. W tej sytuacji Ona nie ma mozliwości przekonac się czy rzeczywiście
jest w jego zyciu tak ważna - czy naprawde chciałby z nią przeżyc życie. Nie
zawsze jest tak , że zona to Przeszłość a kochanka to jedyne prawdziwe uczucie.
Nie znam nikogo z tej trójki i dlatego nie bedę twierdzic jak jest w tym
przypadku. Ale naprawde śmieszy mnie zawsze przekonanie tych trzecich, że z
żona ich wybranek jest nieszczęsliwy. Prawda jest taka, że jest wiele osób , z
którymi moglibyśmy być szczęśliwi, które moglibyśmy kochać. Ale wybieramy te
jedna , z którą chcemy być . Dlaczego on nie wybierze onej by z nią iść przez
życie? Dlaczego jest z żoną? Zbyt prosto tłumaczą sobie kochanki , że ich
wybranek "chroni" żone. On często po prostu z nią chce być.

[alfika]

kalante napisała:

> Nie o definicję miłości mi chodzi ale o to czego byc może nie dostrzegasz.
Być
> może nie dostrzegasz uczucia , którym on darzy swoja żonę. Dla Ciebie sprawa
> wyglada tak, że to własnie Oną i onego spotkała miłość. A byc może jemu jest
> dobrze z obiema. Obie kocha a bedąc zmuszony do podjęcia decyzji wybrałby
życie
>
> z żoną. W tej sytuacji Ona nie ma mozliwości przekonac się czy rzeczywiście
> jest w jego zyciu tak ważna - czy naprawde chciałby z nią przeżyc życie. Nie
> zawsze jest tak , że zona to Przeszłość a kochanka to jedyne prawdziwe
uczucie.
>
> Nie znam nikogo z tej trójki i dlatego nie bedę twierdzic jak jest w tym
> przypadku. Ale naprawde śmieszy mnie zawsze przekonanie tych trzecich, że z
> żona ich wybranek jest nieszczęsliwy. Prawda jest taka, że jest wiele osób ,
z
> którymi moglibyśmy być szczęśliwi, które moglibyśmy kochać. Ale wybieramy te
> jedna , z którą chcemy być . Dlaczego on nie wybierze onej by z nią iść przez
> życie? Dlaczego jest z żoną? Zbyt prosto tłumaczą sobie kochanki , że ich
> wybranek "chroni" żone. On często po prostu z nią chce być.

Następna kobietka, która nie przeczytała upojnego zbioru ponad dwustu
postów :)))
Tam są odpowiedzi.
Ona nie jest kochanką.
On nie jest z żoną nieszczęśliwy.
Ona nie wpiera swiatu, że własnie ona jest jedynym sensem jego życia.
itd, itd.

[Gość: aly]

"> Następna kobietka, która nie przeczytała upojnego zbioru ponad dwustu
> postów :)))
> Tam są odpowiedzi.
> Ona nie jest kochanką.

- wszak darza sie Miloscia ? kimzez sa jesli nie kochankami?
uprawiac sex mozna z tirowka - a nie o tym mowimy.

> On nie jest z żoną nieszczęśliwy.

-ba, a jakzez inaczej? ;)) wcale sie nie dziwie, wiekszosc zonatych nie jest
nieszczesliwych z zonami a szuka przygod na boku- nigdy takiego nie spotkalas?


> Ona nie wpiera swiatu, że własnie ona jest jedynym sensem jego życia.
> itd, itd."

ale On jest jedynym sensem jej zycia!!
wiec Ona niech jak najszybciej sie uda do psychologa bo ma powaznie zaburzona
strukture emocjonalna,
a ten dupek ktory mieni sie byc w niej zakochany niech jej w tym pomoze a nie
zeruje na niej

[alfika]

Gość portalu: aly napisał(a):
> - wszak darza sie Miloscia ? kimzez sa jesli nie kochankami?
> uprawiac sex mozna z tirowka - a nie o tym mowimy.

Nie o zaszufladkowanie chodzi.
I nie o seks z prostytutką.

> -ba, a jakzez inaczej? ;)) wcale sie nie dziwie, wiekszosc zonatych nie jest
> nieszczesliwych z zonami a szuka przygod na boku- nigdy takiego nie spotkalas?


Nie. Jakoś nie miałam ku temu okazji :)

>
>
> > Ona nie wpiera swiatu, że własnie ona jest jedynym sensem jego życia.
> > itd, itd."
>
> ale On jest jedynym sensem jej zycia!!
> wiec Ona niech jak najszybciej sie uda do psychologa bo ma powaznie zaburzona
> strukture emocjonalna,
> a ten dupek ktory mieni sie byc w niej zakochany niech jej w tym pomoze a nie
> zeruje na niej

Cóż, zdecydowane poglądy?

Ale o ich wspólnym stosunku do siebie też już pisałam.

Chłodnym okiem?

[jmx]

alfika napisała:

> Ale o ich wspólnym stosunku do siebie też już pisałam.

Tak, że on jest jedynym mężczyzną, któremu chce rodzić dzieci.

Naprawdę jej współczuję, tym bardziej, gdy dowiedziałam się ile ma lat. Całe
swoje dotychczasowe dorosłe życie była zajęta platonicznym uczuciem do
żonatego faceta. Nie dawała sobie szansy, na poznawanie innych mężczyzn, na
wchodzenie w związki z nimi. To co dostawała od niego wystarcza jej. Teraz.
A potem? Sama, pusty dom, przysłowiowa "ciocia" dla rodziny. Cóż w tym
pięknego?

On - bardzo mu wygodnie, żona dba o sprawy doczesne, dom zadbany, wysprzątany,
z ukochaną małżonką i dziećmi, jak Pan Bóg przykazał. Wzorowa rodzina. Zbyt
słaby, żeby wziąść odpowiedzialność za siebie, za małżeństwo i "związek" z
oną, wolałby, żeby to ona podjęła decyzję, jedno jej słowo - rozwód byłby
faktem. Ona nie chce niszczyć mu życia rodzinnego, bo tak "nie wolno"
zachwycona, że i tak "ma więcej niż mogłaby się spodziewać". On "nie widzi",
że jego miłość(?) niszczy życie onej, ma wytłumaczenie - sama chce, on
wyganiał i została. Prawdziwa miłość po prostu.

Zona - ... o żonie wiele juz powiedziano, więc nie będę się powtarzać.
Mniej więcej każdy zdaje sobie sprawę co może czuć, jeśli wie.

[alfika]

jmx napisała:

> Naprawdę jej współczuję, tym bardziej, gdy dowiedziałam się ile ma lat. Całe
> swoje dotychczasowe dorosłe życie była zajęta platonicznym uczuciem do
> żonatego faceta. Nie dawała sobie szansy, na poznawanie innych mężczyzn, na
> wchodzenie w związki z nimi. To co dostawała od niego wystarcza jej. Teraz.
> A potem? Sama, pusty dom, przysłowiowa "ciocia" dla rodziny. Cóż w tym
> pięknego?


Ale w ten sposób to można o każdym, bo nikt chyba nie ma idealnych,
cieplarnianych warunków.
Przecież o żonach można: coż pięknego w pieluchch i ryczących dzieciakach, o
mężach można: żona mu się roztyła i ma pretensje dziwne - cóż pięknego, o
samotnych, że siedzą w chałupie i się onanizują - itp.
A tak naprawdę to w tym wszystkim może być tyle ciepła, spełnienia - że
człowiek czuje się szczęśliwy - pomimo minusów.



>
> On - bardzo mu wygodnie, żona dba o sprawy doczesne, dom zadbany,
wysprzątany,
> z ukochaną małżonką i dziećmi, jak Pan Bóg przykazał. Wzorowa rodzina. Zbyt
> słaby, żeby wziąść odpowiedzialność za siebie, za małżeństwo i "związek" z
> oną, wolałby, żeby to ona podjęła decyzję, jedno jej słowo - rozwód byłby
> faktem.


On bierze odpowiedzialność - tak, jak ją rozumie, i najlepiej jak potrafi.
A o dom dbają razem, żona nie robi za służącą!
Dlaczego na zdradzane żony patrzy się jak na wykorzystywane uciśnione
poświęcające się kurki?


On "nie widzi",
> że jego miłość(?) niszczy życie onej, ma wytłumaczenie - sama chce, on
> wyganiał i została.


On się nie tłumaczy, że nie robi jej krzywdy - a życzy jej jak najlepiej.
Jeśli kogoś kochamy to nie jest równoznaczne, że tę osobę więzimy przy sobie -
kochanie oznacza, że zrobimy wszystko, by była szczęśliwa. On wie, co do onej
czuje i ma podstawy sądzić, że ona czuje to samo. Więc znając swoją sytuację
nie namawia jej na "łowienie męża".
Ale - gdyby usłyszał, ze ona kogoś poznała i zapowiada się związek, usunąłby
się, zgryzł w sobie - i jego miłość pozostałaby nadal faktem.

Ale jedno jest pewne, żona została zdradzona i dziej się jej krzywda, nawet
jeśli o tym nie wie. Tu nie ma dwóch zdań i tu piękno historii wysiada - o czym
było i w pierwszy, i kilku innych - poście. I ponieważ piękno wysiada, to nie
jest to sytuacja tak piękna i wzruszająca jak harlekinek.

[Gość: pytanie]

jmx napisała:

> alfika napisała:
>
> > Ale o ich wspólnym stosunku do siebie też już pisałam.
>
> Tak, że on jest jedynym mężczyzną, któremu chce rodzić dzieci.
>

a to ciekawe jak? jeśli nie zamierzają z sobą sypiać? przez zapylenie czy
poprosi go o przyniesienie plemników w słoiczku? za zgodą żony oczywiście.

[alfika]

Gość portalu: pytanie napisał(a):

> >
> > Tak, że on jest jedynym mężczyzną, któremu chce rodzić dzieci.
> >
>
> a to ciekawe jak? jeśli nie zamierzają z sobą sypiać? przez zapylenie czy
> poprosi go o przyniesienie plemników w słoiczku? za zgodą żony oczywiście.


no strasznie dowcipne to Twoje pytanie, ale dziw mnie bierze, że już pisać
umiesz, a jeszcze nie wiesz, że od chcenia do spełnienia to daleka droga :)))

[elwinga]

Nie przeczytałam wszystkich postów, ale muszę skomentować jedną z
wcześniejszych wypowiedzi Alfiki:

> Daj Boże, żeby ta żona taka głupia nie była i żeby jeszcze doceniła, że w tej
> sytuacji traktują ją jak można najporządniej.
> Tak czy nie mam racji?

Co jest dla Ciebie przejawem tego "najporządniejszego" traktowania?
To, że ze sobą nie sypiają? Czy to, że on się nie rozwodzi?

Mnie to ogólnie rzecz biorąc wzrusza i doceniam fakt, że przez 6 lat im nie
minęło. Tylko widzisz... Gdybym ja była na miejscu tej żony, to nie chciałabym
się dowiedzieć po 6 latach - czy po 36 - że pełne porozumienie duchowe mój mąż
osiąga od dawna z inną kobietą. Nie chciałabym się dowiedzieć, że był ze mną
dla honoru i przyzwoitości. Gdyby tak byłoby rzeczywiście, że to jego za późno
odnaleziona druga połówka - to wolałabym, żeby od razu przyszedł i powiedział.
Nie mogę oczywiście przewidzieć, jak bym się zachowała - ale przynajmniej
starałabym się zrozumieć. I docenić jego uczciwość.

Bo chyba bardziej by mnie bolało odkrycie po latach, że był równie czuły dla
mnie, jak i dla niej.

Jeszcze parę pytań

[elwinga]

Tak sobie myślę - bo nigdy nie byłam w takiej sytuacji i szczerze mówiąc,
najtrudniej jest mi się wczuć w Oną. Można parę pytań?

Kochają się, jak piszesz, od sześciu lat. Jakie były i są ich Wigilie,
Wielkanoce, weekendy i wakacje? Spędzają je razem? Osobno? Różnie?

Jeśli ona jest chora na grypę albo ma skręconą nogę i nie może zrobić zakupów,
zapłacić rachunków, oddać komuś pilnej pracy itp. - czy on może to zrobić nie
narażając się na podejrzenia żony? Czy może, ale nie robi? Czy ona go o to
nigdy nie prosi?

Jeśli on ma podobny problem, czy ona pomaga mu go rozwiązać? Czy on jej o to
nie prosi?

Czy ona i jego żona się znają? (np. z imprezy organizowanej przez ich wspólną
pracę)

Uff. Wczuwanie się jest męczące. :)

[alfika]

Wczuwanie się jest męczące, ale ufam, że ćwiczenie z nas wszystkich robi
Mistrzów :)
>
> Kochają się, jak piszesz, od sześciu lat. Jakie były i są ich Wigilie,
> Wielkanoce, weekendy i wakacje? Spędzają je razem? Osobno? Różnie?


Osobno. On ze swoją rodziną, ona ze swoją. Życzenia (nie wiem, czy przy
wszystkich świętach) w pracy - przed wolnym świątecznym.

>
> Jeśli ona jest chora na grypę albo ma skręconą nogę i nie może zrobić
zakupów,
> zapłacić rachunków, oddać komuś pilnej pracy itp. - czy on może to zrobić nie
> narażając się na podejrzenia żony? Czy może, ale nie robi? Czy ona go o to
> nigdy nie prosi?

Zakupy i opiekę w razie potrzeby załatwia kuzynostwo, wujki, czasem ciotki. Co
prawda, na razie się trzyma przy zdrowiu.
Ale wie, że gdyby czegoś potrzebowała, to on jej pomoże. Ona tego nie sprawdza
i nie wykorzystuje.
On czasem dzwoni, czy wszystko w porządku - o ile się dowie, ze nie ma jej w
pracy, bo jest chora.

>
> Jeśli on ma podobny problem, czy ona pomaga mu go rozwiązać? Czy on jej o to
> nie prosi?

Nie wiem. Ale raczej nie. Natomiast z łatwością przychodzi im rozwiązywanie
problemów zawodowych, pomagają sobie chętniutko i skutecznie.
życiowe mogłyby wyglądać podobnie, jak sądzę, ale oni boją się takiej bliskości
prywatnej.

>
> Czy ona i jego żona się znają? (np. z imprezy organizowanej przez ich wspólną
> pracę)

Tak.

>
> Uff. Wczuwanie się jest męczące. :)

:))) Ale jakie piękne owoce!!!

[ta]

Jakie były relacje Onej z własnym ojcem?

Ta_

[alfika]

Bardzo dobre, są ze sobą zżyci, pełnia szacunku, czułość.

[megxx]

różnych kombinacji i domysłów, w sumie szkoda, że nie dane nam jest poznać
zakończenia.

[Gość: alfika]

Mogę za 30 lat znowu wrócić do tematu :)

Jedno jest pewne, do zdrady łóżko nie jest potrzebne.

Zaś jak się dopuści do czegoś, co nie powinno się zdarzyć - albo jak
samo "odgórnie" przyjdzie - to mamy zakichany osobisty obowiązek myśleć też o
innych. Tak, jak o sobie. Albo bardziej.

Chyba wolałabym, żeby albo powiedział żonie i ustalą, co dalej z ich
małżenstwem, albo niechby któreś się wyprowadziło na koniec świata.

Znajoma wróciła z Meksyku. Opowiadała, ze było miło, choć podczas tej wycieczki
nie spotkała pokrewnej duszy - tak, jak na wycieczce do Indii.
"Wiesz, tamten facet był taki, że przegadaliśmy całą podróż - to samo poczucie
humoru, takie samo rozumowanie. To było niesamowicie miłe".

Ale

[Gość: alfika]

...to mój punkt widzenia.
Oni sami decydują, z czym czują się najbardziej w porządku - choćby dlatego, że
oni sami znają całokształt sprawy, swoich uczuć, możliwości.

Nie ma idealnie - i nasze wybory to są po prostu nieuniknione sprawdziany
naszej dojrzałości, wrażliwości, zrozumienia. W takich niedoskonałych
sytuacjach.