Pytam o radę ludzi z depresją

[negatywista]

Ten świat jest tak pokrętnie poskładany, że niepowtarzalne okazje nadarzają
się w najmniej odpowiednim momencie. Dziś rano odebrałem telefon, w którym
ciotka mi zakomunikowała, że ma dla mnie trzymiesięczną robotę w Stanach
(Miami konkretnie), nieźle płatną i z kwaterunkiem - tylko się pakować i
lecieć. Ale ja mam wątpliwości - naprawdę źle się czuję, nie wiem czy to się
nie pogłębi, mogę narobić sobie problemów, mam problemy z organizacją czasu,
z koncentracją, z przejawieniem jakiegokolwiek entuzjazmu. Wcale nie mam za
bardzo ochoty lecieć, ale z drugiej strony takie okazje się dwa razy nie
zdarzają. Pytam ludzi z depresją - czy wy byście się zdecydowali, czy nie?

[desygnat]

Nie mysl za duzo. Spakuj sie:
1. szczoteczka do zebow
2. sloneczne okulary
3. slomkowy kapelusz
nowe miejsce=nowe mysli (moze lepsze)

[angharad]

Mnie tak kiedyś wypchnęli na studia za granicę. Poleciałam pod warynkiem, że
jak nie wytrzymam to wrócę choćby następnym rejsem. No i zostałam. Jeszcze
jak zostałam!!!

Pakuj się.
Już mi stąd!

Zapomniałabym...

[angharad]

Aha, jak do Miami to tylko się nie zapuszczaj do lasu, bo występuje tam mokasyn
błotny i pewien rodzaj grzechotnika. Bardzo jadowite. Ale są tabliczki z
ostrzeżeniami to sam się dowiesz gdzie. No i aligatory. Ale to wiadomo.
pozdrawiam.

[greta_30]

Powiem Ci tak: terapia wstąsowa cząsto działa. Jak musisz - to dajesz radę; nowa
sytuacja wymusza na Tobie nową aktywność i jeśli ceną za chorobę na być Twoje
przetrwanie, automatycznie moze włączyć Ci się "wola walki" (patrz ludzie w
obozach koncetracyjnych, nże uzyję takiego skrajnego przykładu). Ale ja po 5 lat
zmagania się z sobą, jestem raczej zwolenniczką teorii, że "jeśli nie możesz
pokonać wroga, usiądż spolojnie na skraju drogi, i poczekaj aż przejdzie"... I
od razu zaznaczam: nie nawołuję do "ni-nie-robienia" czy pogrążania się w
marazmie. Po prostu uważam, że nie ma sensu pchać się tam, gdzie i tak
poniesiemy porażkę. Nie wiem jak jest teraz z Tobą, nie znam Cię i ciężko mi
radzić. Może spróbuj tak: wieczorkiem połóż sie wygodnie, puść sobie muzyczkę,
zrelaksuj się i spróbuj sobie na spokojnie to wszystko wyobrazić. Jeśli odczucia
będą bardziej pozytywne, niż przerażająca - pakuj się! To znak, że dasz radę! :)
Trzymam kciuki
Greta

[desygnat]

Negatywisto,
mam nadzieje ze wcale sie nie bedziesz staral relaksowac i przemyslec
wszystko "na zimno". Postaraj sie zrobic tak zebys o tym nie myslal az do czasu
kiedy bedziesz w samolocie (czy tam na koniu czy w pontonie czy czymkolwiek sie
tam udasz.)
nie mysl o tym - wyjedz

Nie rzastanawiaj się?! Rety...

[greta_30]

desygnat napisał:

> Negatywisto,
> mam nadzieje ze wcale sie nie bedziesz staral relaksowac i przemyslec
> wszystko "na zimno".

Nie sugeruję że "na zimno", sugeruję że w zgodzie z sobą i swoim aktualnym
stanem zdrowia. Wiecie co? Czasami jak czytam Wasze opinie, mam wrazenie, że
wszyscy jesteście najzdrowszymi, najlepiej funkcjonującymi ludźmi na swiecie
(pewnie dlatego tak lgęłam do tego forum :) Zrozumcie, ja w depresji mam w dupie
czy moje Dziecko jadło czy nie. Wiem w jakie przeraznie wprawiają w takich
razach wyzwania typu "wyjscie do sklepu", a co dopiero wyjazd do Stanów.
Negatywisto, nie mówię Ci nie jedź - mówię Ci zmierz się z tym najpierw "na
sucho" w zaciszu swojego bezpiecznego wyrka. Ale to tylko moje "magiczne
sposoby" i wcale nie muszą być dobre for You. Normalna sprawa. Pozdrawiam

dzięki :>

[negatywista]

za wpisy, jak narazie. Mam czas na medytację do poniedziałku, później muszę
zabierać się za załatwianie wizy ewentualnie - już samo to napawa mnie zgrozą.

[mskaiq]

Jedz, praca bardzo pomaga w depresji, przestaniesz analizowac, nie bedziesz
mial czasu na to a to dobrze. Zobaczysz piekny kraj, zupelnie inny niz Europa.
Jesli chodzi o to jak sie czujesz to wiesz ze czasami jest lepiej czasami
gorzej. Mysle ze najgorsza rzecza w depresji to widziec siebie jako chorego.
Wtedy zaczynasz akceptowac ze sie zle czujesz i nie probujesz zmienic niczego.
Wiem ze probujesz wyjsc z depresji, mysle ze jest to wielka szansa. Poza tym
jak bedziesz w USA to zawsze mozesz wyslac maila na forum.
Serdeczne pozdrowienia.

[uri_ja]

a ja jak zwykle mam inne zdanie, tylko nie wiem czy wolno mi do ciebie
pisać :). żartuje oczywiście! negatywisto, przemyśl dokładnie. z jednej strony
masz szanse w nowym otoczeniu przezyć wspaniałą "przygodę", poznać ludzi i t.
d. sprawa oczywista, zdrowy człowiek pakuje się i wyjeżdża. z drugiej strony,
jeśli jesteś w jakimś średnim stanie, to możesz nie wytrzymać presji. nowa
praca (zapewne ciężka, bo tam jeśli podejmuje się pracę, to trzeba PRACOWAĆ),
nowi ludzie, brak przyjaciół (przynajmniej na początku). po prostu przemyśl.
Pozdrawiam serdecvznie.

[f_durkee]

jakiś czas temu miałem sporą szansę na pracę (kilkuletni kontrakt) za granicą w
dość prestiżowej instytucji. sprawa więc (w sensie konsekwencji) trochę
poważniejsza. byłem rozdarty podobnie jak Ty. w końcu uznałem, że w stanie, w
którym często nie potrafię powściągnąć swych lęków nawet na tyle, żeby wyjść z
domu – pakowanie się w tą historię nie ma sensu. Ludzie w pracy w z lekka
tylko zaowalowanej formie dawali mi do zrozumienia, co o takim frajerstwie
myślą. Ale ja miałem ich w dupie, bo wiedziałem, że w danej sytuacji podjąłem
jedyną możliwą decyzję. Fakt, że dałem własnym odczuciom prymat nad
zewnętrznymi presjami i oczekiwaniami wprawił mnie nawet w krótkotrwałą
wolnościową euforię.

nie chcę bynajmniej namawiać Cię do odrzucenia propozycji ciotki. taki wyjazd,
wynurzenie się choć na chwilę na powierzchnię i zaczerpnięcie powietrza, może
być tym impulsem, którego Ci trzeba. Ale najpierw musisz na chłodno rozważyć,
czy w swojej obecnej kondycji jesteś w stanie temu podołać. jeśli nie, nie jedź
i nie miej do siebie pretensji.

[empeka]

Na razie widzę, że do ostrożności namawia mniejszość.
Jeśli wybierzesz wyjazd, to nie zapomnij zabrać zapasu swoich lekarstw, tam to drogo by
wyszlo.

Ja spędziłam 4 lata za granicą (tuż po studiach, na których chorowałam), z jedynym
zabezpieczeniem - biletem powrotnym.
No nieprawda: zadbałam o kartę pracy i dostęp do służby zdrowia.
Nie miałam wcale depresji, za to walkę o byt ciężką jak diabli.
Dotąd żałuję, że wróciłam, ale trudno, teraz tego nie zmienię.

Daj znać, co wybierasz.

Acha - kolega z grupy terapeutycznej dostał propozycję pracy na miejscu, a od roku był
bezrobotny. Bardzo chciał pracować, poszedł do psycholog na osobną rozmowę i ona mu
odradziła podjęcia tej pracy na podstawie zanalizowania jego osobistej sytuacji życiowej i
zdrowotnej. Posłuchał, dotąd nie wiem czy słusznie.

Dobry psycholog może mógłby coś ci doradzić?

Pozdrawiam
Marta

koryguję

[f_durkee]

taa, jakoś patetycznie mi się napisało, z literówkami w dodatku
(„zaowalowane”), i ze stanowczością typową dla kogoś, kto w swoim własnym życiu
ciągle hamletyzuje. ale główną tezę podtrzymuję, powinieneś rzecz przemyśleć, a
w razie czego nie wahać się odmówić.

[zorro1234]

Negatywisto, moje pobyty w stanach byly najpiekniejszymi wakacjami w moim
zyciu, bedziesz Miami wspominał do konca zycia (gwarantuje ze pozytywnie). masz
prace, kwaterunek, jak to restauracja to darmowe wyzywienie, po 2 tyg. kupujesz
samochód (ok. 400$), każdą wolną chwilę spedzasz na plaży (uważaj na plaże dla
gejów:), niedaleko Key West - bajeczne wysepki, niedaleko park narodowy
Everglades, niedaleko Orlando, park oceaniczny, disneyland...
co jak co, ale Floryda potrafi wyleczyć lub przynajmniej pomóc w walce...
a internet? wchodzisz do pierszej biblioteki i korzystasz za darmo.

[emarcki]

Leć.
Loguj się czasami - ale niekoniecznie:)
Emarcki

[od_nowa]

Ja podjęłam ryzyko - jeszcze w trakcie leczenia trzy miesiące w Austrii. Nigdy
tego nie żałowałam, myślę nawet, że bardzo dobrze mi to zrobiło. Od razu mówię -
miałam legalną pracę, ubezpieczenie i blisko do Polski. Ty masz nieco
dalej...Ale za to jakie słońce, laski topless, palmy, ocean...Nie zakładaj z
góry najgorszego. Pozdrawiam

[tripper]

wyjezdzaj, gdybym nie mial kredytu do splacenia, dawno bym sobiewyjchal
poukladac sie wewnetrznie...

a kto powiedzial ze trzeba wyjezdzac....

[greta_30]

zeby się wewnetrznie poukładać?
:) od siebie ma uciekać do Stanów? Czy jak?
pozdrawiam

[pocoto05]

greta_30 napisała:

> zeby się wewnetrznie poukładać?

Nie zawsze ale to pomaga,tam trzeba liczyć na siebie w głównej mierze....

> :) od siebie ma uciekać do Stanów? Czy jak?

Można to i tak nazwać,tam może poznać na co go stać,co należy zrobić ,żeby
przetrwać najgorsze chwile...a może pozbyć się także niepewności,stresu,
w każdym badź razie to zawsze jakieś nowe doświadczenie.

Mam też "doła" i to totalnego ,brak...itd., gdybym miał taką możliwość jak Ty
i pomoc osoby drugiej-zaryzykowałbym.....chociaż wiem jakie to trudne bo
kiedyś już to przechodziłem.
Pozdrawiam i RYZYKUJ!

[tms82]

Ja bym nie pojechal. Podczas depresji probowalem robic dziesiatki roznych
rzeczy, malo tego, nawet odnosilem sukcesy. W wieku 20 lat bylem specjalista w
jednym z warszawskich liceow, ale po kilku miesiacach pracy dalem sobie z tym
spokoj, bo czulem sie taaaki slaby. Dla polepszenia nastroju fundowalem sobie
wakacje w fajnych miejscach. Teraz jestem w trakcie "ukladania priorytetow, bo
pewna babka wyciagnela mnie z najgorszego w dwa miechy. Mysle, ze znalazlem
swoje powolanie, zmieniam kierunek z matematycznego na humanistyczny i dopiero
teraz czuje, ze cos mogloby mi sprawic przyjemnosc.
Moim zdaniem powinienes najpierw wyleczyc sprawe..chyba, ze bedzeisz sie leczyc
na miejscu :)
Pozdrawiam
TMS

[sylanov1]

Jeśli nie pojedziesz - nie sprawdzisz ...
Jeśli pojedziesz - zobaczysz i być może wrócisz szybko, wbrew oczekiwaniom ...
czyim? no właśnie...
Jeśli pojedziesz i będzie dobrze ...

pozdrawiam serdecznie
syl

[negatywista]

Nie mogę wrócić szybko - jeśli już zdecyduję się polecieć, to muszę
przynajmniej zarobić tyle, żeby pokryć cenę lotu w obie strony, żarcia i
spania - nie moge sie narazić na straty finansowe, bo nie przelewa mi się
specjalnie - dlatego to jest ryzykowne dla mnie. Jeszcze wciąż nie podjąłem
decyzji.

[alinca]

Nie wiem co ty zrobisz. Moge tylko powiedziec o sobie i swojej decyzji: w
zeszlym roku wyjachalam na 3 miesiace do Francji, na staz do powaznej
instytucji. Przed wyjazdem umieralam ze strachu: stany lekowe to u mnie norma,
stres, totalne zalamanie, no wszystko. Poszlam do psychiatry, dostalam leki i
delikatna sugestie, zeby jednak sprobowac. Tak jak ktos powyzej napisal: do tej
pory zaluje ze wrocilam. To byly najlepsze 3 miesiace mojego zycia. Czego i
tobie zycze :-)

[sylanov1]

negatywista napisał:

> Jeszcze wciąż nie podjąłem decyzji.

Negatywisto Drogi - już ją podjąłeś, tylko jeszcze się boisz swojego wyboru.

Napisz jak smakuje powietrze na Florydzie ...
Pozdrawiam
syl

[rain_07]

Jedź człowieku, a jak możesz to nie wracaj! Tu nie ma warunków na cokolwiek.

[vinja]

rain_07 napisał:

> Jedź człowieku, a jak możesz to nie wracaj! Tu nie ma warunków na cokolwiek.


To przykre , ale zgadzam sie z Rainem ...

Negatywisto , jeśli zrezygnujesz , zawsze będziesz tego żałował , że nawet nie
spróbowałeś.
To Cię dopiero może zdołować...
Jedź , a będziesz napewno dumny z tego , że nie jesteś tchórzem , że umiałeś
podjąć decyzję.
Bo co to za decyzja żeby nie jechać - żadna .
Zdecydować na nie może każdy i co dalej...?

Leki zapakuj i jedź .

[anutka1]

Moje zdanie: oczywiście że jedź. Byłam w bardzo podobnej sytuacji, mój stan
zdrowia psychicznego nie był najlepszy....przed wyjazdem bałam się...ale kiedy
już tam byłam...kiedy tak wiele zawdzięczałam sobie....a co najważniejsze
spotkałam miłość....wszystko było takie jaśniejsze...życie było jakieś
inne....niestety :-(((( musiałam wrócic do szarej rzeczywistości, do
Polski....zostawić moją miłość na całe 10 miesięcy, stany depresyjne
wróciły...pogłębiły się...i teraz nie jest najlepiej ale nie zamieniłabym tego
czasu na żaden inny, i wierze resztkami sił ze ten czas jeszcze wróci, ze tego
roku też szczęśliwie będe mogła tam pojechać....tylko na to teraz czekam.To
jest piekielnie trudne - walczyc o milosc zza oceanu, trudny test przed nami
(dochodzą do tego jeszcze inne okoliczności utrudniające), jesteśmy prawie na
finiszu. Ale gdyby nie ten wyjazd nie miałabym tylu pięknych chwil
życia...warto, naprawdę warto się przelamać wewnetrznie, na chwile wyjść zza
kotary depresji, wyzwolić się z niej...choć na chwile.

Pozdrawiam i życze powodzenia

[anutka1]

no coz...sama pisalam poprzednikowi zeby jechal...a teraz sama stoje przed
takim problemem, wczoraj wykupilam bilet...klamka zapadla ale czuje sie
potwornie....strasznie...bez sensu...nie wiem czemu ale kompetnie przestalam
sie cieszyc z tego wyjazdu, nie wiem.....
boje sie...

DECYZJA:)

[negatywista]

Ostatecznie zdecydowałem się jechać. Okazało się, że zmiana planów nastąpiła i
już nie Miami tylko Boston, cóż... Mam jednak wątpliwości nadal. Praca 12 h na
dobę, 7 dni w tygodniu - tyle, że lekka i przyjemna. Załatwiona rodzinnymi
konotacjami po znajomości - na czarno oczywiście. Za dwa miesiące (wakacje)
facet oferuje mi 15 tysięcy złotych na czysto! Do tego pokrywa przelot i
spanie. Zależy mu na mnie, bo mi ufa i wie, że ja go nie okantuję, bo cała
forsa z tego jego biznesu będzie przechodzić przez moje ręce. Jeszcze nie
zarabiałem dotychczas żadnych większych pieniędzy, więc jak dla mnie to kasa
kosmiczna. Zaczynam podejrzewać, że to jakaś lewa sprawa i że może chodzić o
zupełnie co innego niż ta praca konkretnie (robienie udawanych tatuaży z
henny). Czy ten zarobek na takich warunkach to mało, dużo czy średnio - może
ktoś z was wie. Być może jestem jakiś za bardzo podejrzliwym pesymistą, ale ten
zarobek po prostu wydaje mi się zbyt duży. To wygląda na cudowną okazję, ale
coś mi mówi, że w życiu na okazje nie ma co liczyć i że to moze byc jakiś kant -
np. przemyt.

[desygnat]

gratulacje,
a jak cos bedzie smierdzialo to sam to wyczujesz...
pzdrw.
D.

[malarawka]

ja bym pojechała...wiesz , to moze byc w pwenym sensie sposób na ucieczke od
depresji.Moze wlasne Ci tego trzeba...!Isotny wplyw na depresje ,tzn .na jej
poglebienie sie ,ma rowniez siedzenie cigle w tym samym miejscu i poczucie tej
monotonii zycia...ja na Twoim miejscu bym juz byla w samolocie ,Nie przegap
tego >!moze uda Ci sie wyjsc z tego gówna!!tam dostrzezesz moze nowe .ciekawsze
strony zycia,ktre udowodnia Ci ze warto zyc!!pozdrwaim

[nadja]

lec.
na mnie Stany wplynely bardzo dobrze.
wyluzowalam sie, pozbylam kompleksow...
pomoglo.

n.

[anutka1]

no coz...sama pisalam poprzednikowi zeby jechal...a teraz sama stoje przed
takim problemem, wczoraj wykupilam bilet...klamka zapadla ale czuje sie
potwornie....strasznie...bez sensu...nie wiem czemu ale kompetnie przestalam
sie cieszyc z tego wyjazdu, nie wiem.....
boje sie...

[vinja]

anutka1 napisała:

> no coz...sama pisalam poprzednikowi zeby jechal...a teraz sama stoje przed
> takim problemem, wczoraj wykupilam bilet...klamka zapadla ale czuje sie
> potwornie....strasznie...bez sensu...nie wiem czemu ale kompetnie przestalam
> sie cieszyc z tego wyjazdu, nie wiem.....
> boje sie...


Bo najgorzej w życiu jest jak już "klamka zapadnie"

no visa

[negatywista]

Taaa... z wyjazdu nici, odmówiono mi wizy. Ach te upiorne regularności. Nawet
się na to specjalnie nie nastawiałem. Lajf...