jestem nowa

[enika11]

Wiecie ... juz jakis czas tu sie pojawiam na forum, a jezcze nikt sie ze mna
nie poklocil. Tak... tak jest tez w moim zyciu, niby otaczaja mnie ludzie ,
ale nigdy nie dochodzi do jakichs mocniejszych starc...kloce sie tylko w domu
z rodzicami. A oni mi mowia, ze sie do zycia z lusdzmi nie nadaje i chyba
dlatego boje sie komus z zewnatrz przeciwstawic, zeby nie okazalo sie ze oni
maja racje. wtedy bede skonczona.

[habe3]

Też tak miałam.Później z tego zrobiła mi się nerwica,stopniowo popadałam w
różne nałogi,z czego prym wiódł alkohol.Jestem osobą,która strasznie wszystko
bierze do siebie i czuję że to właśnie stąd zrodziły się wszystkie te moje
lęki,kompleksy i inne niezaciekawe fobie...Czasem nadal boję się jej,boję się
innych ludzi.Mówiła mi,że jestem beznadziejna,że nic w życiu nie osiągnę bo nic
nie robię,co nie jest prawdą,ale ona nie przyjmowała nigdy żadnych sprzeciwów
do wiadomości,bo tylko ona mówi prawdę...Nie wspominając już o wyzwiskach i
innych maltretowaniach psychicznych.Nie pozwól się im zastraszyć,wiem że
czasami nie jest to łatwe,ale zawsze warto jest próbować się przeciwstawić.

[thistle1]

enika,boisz się negatywnej oceny otoczenia,dlatego nie mówisz szczerze ,co Ci
się nie podoba.ja mam to samo w realu i w wirtualnym świecie wobec ludzi,na
których mi zależy.jak kogoś nie znam albo jest mi obojetny,walę prosto z mostu
i szczerze,choć może moje zdanie być przykre.czasami jak nie mam humoru,dokopię
komuś słownie na jakims forum i jest mi lżej,chociaż wiem,że tak wyżywać się na
biednych wirtualnych ludkach jest nieetycznie.ostatnio coraz częściej wyrażam
własne zdanie,chociaż jest odmienne od innych,(odważam się tylko w necie,w
realu na razie mnie na to nie stać)i przez to często jestem publicznie
linczowana przez oburzonych internautów.z poczatku przejmowałam się najmniejszą
krytyką,ale z czasem uodporniłam się na krytyczne wypowiedzi forumowe.spróbuj
tego samego,tak dla eksperymentu pokóć się z kimś,spróbuj być niegrzeczna w
necie,zaczepna i zaobserwuj swoje reakcje i reakcje innych jak się pieklą.to
ciekawe doświadczenie.polecam.

od Rodziców którzy kaleczą swoje dzieci

[greta_30]

trzeba zwiewać ile sił w nogach. takie rany ciężko się goją. Pokończcie szkoły,
usamodzielnijcie się i uciekajcie czymprędzej. Zanim dacie się zniszczyć. ja
opuściłąm dom rodzinny w chwili osiągnięcia pełnoletności i nigdy do niego nie
wróciłam na układach rodzic-dziecko. Nie żałuję tej decyzji. Wam też radzę.
Walczcie o siebie, a Rodzice... cóz, ile jeszcze pożyją? W ostatecznym
rozrachunku i tak będziecie kiedyś sami kreować swoje życie, bez Ich zrzędzenia
i wzbudzania w Was kompleksów... Wcale nie będzie łatwiej. Przemyślcie to.
pozdrawiam
greta - sama jest matką (średnią raczej)

[thistle1]

greta
święta racja.pochodzę z toksycznej rodziny i żałuję,że uzależniona byłam od
rodziców aż do końca studiów,przede wszystkim finansowo, poddawałam się ich
toksycznemu wpływowi,bo uważałam,że nie mam innego wyjścia,że nie dam sobie
sama rady.to oni nauczyli mnie tej bezradności,nie pozwalali na własną
inicjatywę,oni musieli mieć władzę nad moimi decyzjami.dlatego radzę dzieciom
toksycznych rodziców,jeśli mają możliwość usamodzielnienia się,aby spieprzali z
domu jak najprędzej i nie dali sobie wykrzywiać psychiki.

[mskaiq]

Czy uwazasz ze zycie polega na starciach z innymi ludzmi. Mysle ze to dobrze ze
nie masz starc, zawsze szukalbym porozumienia a nie walki. Walka nie przynosi
nic wiecej jak przegrana jednej a czasem i dwoch stron.
Czy Twoje klotnie domowe przynosza to czego oczekujesz. Mysle ze zawsze
najwazniejsza rzecza jest szukanie porozumienia. Porozumienie moze przyniesc
przyjazn, jego brak w najlepszym razie obojetnosc a czesto nienawisc.
Serdeczne pozdrowienia.

[enika11]

zauwazylam u siebie ze jak sie przeciwstawiam rodzicom, kloce sie to czuje sie
lepiej, tzn samotna ale jakos lepiej.... a jak szukam z nimi porozumienia, to
wtedy dopada mnie depresja.. juz to przerabialam. a matka ma do mnie bez
przerwy pretensje o wszystko. Wmawia mi tez ze tylko rodzicow mozn kochac tak
na prawde, bo np maz to juz nigdy mi ich nie zastapi... oni probuja mnie
zagarnac cala dla siebie... tak ze juz nic nie pozostaje dla innych ludzi.
Chcialabym zyc na wlasna reke, ale studiuje na razie i jest mi ciezko, teraz
mam lagodny co prawda ale jesdnak nawrot depresji , a tu sesja sie zbliza. Mam
leki i to mnie trzyma przy zyciu.
Wmawiam sobie ze bedzie dobrze... bo chyba moja depresja to jest moj sposob na
kurczowe trzymanie sie rodzico ze strachu przed samodzielnoscia i
odpowiedzialnoscia.

[o0oo]

Trzeba zawalczyć o siebie, przeciwstawiasz się rodzicą bo czujesz sie przez
nich tlamszona. Jedyne porozumienie z nimi jakie potrafisz osiagnąć to poddanie
się ich woli, dlatego, że nauczyłaś sie, że w domu najlepsza dla ciebie
strategią przetrwania jest bierność. Rodzice szantażują Cię emocjonanie i masz
konflikt interesow. Z jednej strony chcesz poczucia bezpieczeństwa, które
rodzice Ci daja, ale wiąże sie to z wyparciem innych potrzeb, wyparciem częsci
swojego "ja". Byc moze depresja jest po trosze ucieczka w chorobe i sposobem na
trzymanie sie rodzicow i uzyskania bezpieczenstwa ktorego bys nie dostala
muszac o siebie walczyc, ale chodzi moze bardziej o wewnętrzny konflikt miedzy
samodzielnością i bezpieczeństwem. Byc moze boisz sie ze mozesz ich skrzywdzic
bedac calkowicie soba, a rodzice moze boja sie Ciebie utracic.

zapraszm na pojedynki w absolutach...

[greta_30]

kocham Pana Panie O. to realne (nie w sensie miłość - tylko wsópraca)?
[e-mail] szukam ekksperciarskich się nie sadzących.
greta - taka ona

[o0oo]

Zycie polega na starciu z innymi poniewaz nasze interesy czesto stoja w
sprzecznosci z interesami innych, i jesli walczyc o siebie nie bedziemy to
pojawi sie frustracja i depresja. jesli ma sie calkowicie bierna postawe wobec
zycia, walka, a czasem agresja, jest pierwszym krokiem do tego by stanac po
stronie swoich interesow. Gdy nauczymy sie byc asertywni umiec szanowac
interesy swoje jak i innych to wtedy bedziemy umieli zalatwiac sprawy
porozumieniem i bez walki. Polska moze teraz podpisywac umowy dwustronne z
Niemcami i szukac wzajemnych kompromisow, ale szukanie kompromisu w czasie
okupacji i szukanie przyjazni z kims kto chce cie stlamsic jest najgorsza
strategia.

[mskaiq]

Mysle ze Twoi Rodzice chca Ci pomoc, robia to tak jak umieja. To co sie dzieje
jest trudne dla Ciebie ale i dla Nich, z tad reaguja w taki sposob.
Mysle ze uwazasz ze brakuje Im zrozumienia Ciebie ale mysle ze rowniez Tobie
brakuje zrozumienia Ich. Obje strony tzn Ty i Twoi Rodzice potrzebujecie
Siebie. Lepiej umiec wybaczac niz budowac w sobie zlosc. Inaczej doprowadzisz
do sytuacji kiedy nie bedziesz w stanie mieszkac z Nimi bo nie bedziesz mogla
Ich zniesc a przeciesz potrzebujesz Ich aby skonczyc studia. Zreszta kochasz
Ich tak samo jak Oni kochaja Ciebie. Czy nie lepiej budowac w ta strone.
Serdeczne pozdrowienia.

[enika11]

idealista z ciebie misiaq, jak sie ma 23 lata to nie mozna byc dzidziusiem
mamusi i tatusia, trzeba zyc wlasnym zyciem

[mskaiq]

Mam za soba dwie emigracje, mysle ze udane wiec nie brakuje mi samodzielnosci.
Z Rodzicami bylem az do 26 roku zycia, pomogli mi skonczyc studia. Rowniez u
mnie byly tarcia z Rodzicami ale milosc do Nich i Ich milosc do mnie wygrywala.
Kiedy juz nie bylem z Nimi zrozumialem jak wiele zroili dla mnie.
Serdeczne pozdrowienia.

[o0oo]

nikt nie mowi o odrzucaniu milosci, rodzice ja kochaja ona kocha rodzicow,
chodzi tylko o to by nie dac sie miloscia szantazowac

jak miałam 26 lat, to już miałm bardziej

[greta_30]

z górki niż ustawa przewiduje... Gdzie wieszczysz? ztobię Ci konkurencję OOOOOOO:)
greta - pijan, ale nie aż tak :)

[mskaiq]

Milosc nigdy nie szantazuje. Milosc wybacza, zamienia zlo w dobro. Szantazuje
tylko strach.
Serdeczne pozdrowienia.

[o0oo]

kto pisal ze milosc szantazuje, pisalem ze ona moze sie czuc szantazowana
miloscia rodzicow.

drugi świtetny... :)

[greta_30]

love

strach ma wielkie oczy

[greta_30]

kocham cię! ojej, jak tak można wogóle
greta - ma emocje na wirchu i leczy się na to :)

[mskaiq]

Milosc Rodzicow jest rowniez miloscia. Terroryzuje strach o dziecko. To zna
kazdy ojciec czy matka. My wszyscy mamy wiele strachow ktore terroryzuja nas i
innych.
Serdeczne pozdrowienia.

[o0oo]

i dlatego dzieci nie powinni sie szantazowi poddawac

pozdrawiam NAJSERDECZNIEJ

amen!

[greta_30]

greta - wie to nie od dziś... nie ma oparcia w rodzinie, ale za to ma dobre
zdanie o sobie :) śmieszne... smutne, nie tak to miało być ;(

[habe3]

o0oo napisał:

> i dlatego dzieci nie powinni sie szantazowi poddawac

Odpowiem na swoim przykładzie,trzeba być silnym i bardzo odpornym psychicznie.W
przeciwnym bądź razie polegnie się.

[habe3]

habe3 napisała:

> o0oo napisał:
>
> > i dlatego dzieci nie powinni sie szantazowi poddawac
>
> Odpowiem na swoim przykładzie,trzeba być silnym i bardzo odpornym
psychicznie.W
>
> przeciwnym bądź razie polegnie się.

Mnie się to raczej nie udaje :(

[enika11]

to trzymaj sie habe, moze sie bedziemyt wspierac tu na forum??

[o0oo]

Pani enika11 i habe3, zycze odwagi w konflikcie z rodzicami.