DYSKRECJA PSYCHIATRÓW

[Gość: homo]

Jak sądzicie, czy wszyscy psychiatrzy mogą być w 100% dyskretni i zaufani?
Np. ja zwierzyłem się mojemu Panu Doktorowi z faktu, iż jestem
homoseksualistą. Przyjął to bardzo miło, ale nigdy nie można być do końca
pewnym czy pozostawi na zawsze ten fakt dla siebie? A poza tym, czy ktoś
kiedyś nie będzie miał (w ten czy inny sposób) dostępu do mojej kartoteki
medycznej. W Warszawie wielu gejów i lesbijek uczęszcza do psychiatrów i
psychoterapeutów, ale wiem że część z nich ukrywa ten fakt przed lekarzem.
Napewno ma to zły wpływ na terapię, ale może uchronić ich przed ujawnieniem
publicznym ich tajemnicy. Co o tym sądzicie?

[rzeznia_nr_5]

Nie liczyłbym na ścisłą tajemnicę lekarską.W krajach gdzie obowiązuje ścisłe,
surowe prawo i jest ono egzekwowane(jak USA) na pewno lekarze są bardziej
"moralni".W Polszy gówno możesz lekarzowi zrobić.A jeszcze jak leczysz się
publicznie to do twoich danych ma dostęp cała masa osób.Teoretycznie wiąze
ich tajemnica zawodowa ale teoretycznie to drogówka wogóle nie bierze łapówek,
lekarze wykazują wszystkie dochody przed fiskusem itp.Tak być powinno ale
rzeczywistość jest wiadomo jaka.

[bigda]

Słusznie, znacznie lepiej jest z psychologami. Lepiej im takie tajemnice
powierzać.

[Gość: kret]

jeśli chodzi o gejowstwo to nie zachowują dyskrecji. We wrocławiu jeden z
lekarzy mówił mi o innych pacjentach, którzy byli moimi kumplami. Fajnie? A
wizyta kosztowała 150 zl/

[Gość: homo]

uważacie więc, że lepiej się do tego nie przyznawać? przecież wtedy chyba
psychoterapia nie ma sensu ?!

[Gość: kret]

Jeśli masz problemy z samoakceptacją to musisz się przyznać. Ale z dyskrecją
jak mówiłem. Zawsze ktoś kogoś zna, także terapeuta. Ale ostatnio tolerancja
dla gejów rośnie, zwłaszcza wśród wykształconych i młodych ludzi. Więc jak
jesteś wykształcony i obracasz się wśród podobnych to jest całkiem spoko. Ja
też jestem homo.

[Gość: homo]

nie mam absolutnie problemów z samoakceptacją i problemy z którymi zwracam się
do psychiatry nie mają nic wspólnego z życiem osobistym, ale takie sprawy
zawsze wychodzą podczas psychoterapii. Czy ktoś uważa że należy to przed
psychiatrą zataić ???

[rzeznia_nr_5]

Gość portalu: homo napisał(a):

> nie mam absolutnie problemów z samoakceptacją i problemy z którymi zwracam
się
> do psychiatry nie mają nic wspólnego z życiem osobistym, ale takie sprawy
> zawsze wychodzą podczas psychoterapii. Czy ktoś uważa że należy to przed
> psychiatrą zataić ???


To akurat nie,nie widzę problemu ale wszystkiego mówić na pewno nie musisz.

[Gość: man]

Jak nie masz problemów z samoakceptacjąto możesz zataić. Jak powiesz to Ci
zaraz wmówią, że masz bo "świat jest zły dla gejów". Mi jeden terapeuta
powiedział, abym pomyslał o wyjeżdzie z Polski np. do Holandii. Niektórzy
terapeuci też cierpią na homofobię. A poza tym problemy związków homo i
heteroseksualnych są podobne i nawet sprawdzają się ogólnododtepne poradniki
dla małżeństw. Jeśli jest Ci dobrze w gejowskiej skórze to nie mów. Jak Cie
spyta czy kogoś masz to odpowiedz mam i tyle. A czy płeć jest najważniejsza.
Ważne, aby kogś mieć. Bo samotność to też dokuczliwy i poważny problem!?

[towarzyszkapkp]

jestem za mówieniem prawdy.ja powiedziałam ale mojejmu psychologowi,który mi
pomaga nawet wbic sie w srodowisko lesbijsko-gejowskie poprzez przekazywanie mi
namiarów na grupy wsparcia itp.

[Gość: man]

Jak tego potrzebujesz to spoko.Ale nic na siłe.