boję się, że zwariuję

[luka.s1]

Od wielu lat cierpię na agorafobię i już pomalutku zaczęłam sobie z nią
radzić, ale niestety pojwił się nowy lęk- boję się bardzo,że zwariuję. Nie
umiem sobie z tym poradzić.Nie mam podstaw do tego lęku bo wszyscy mi
mówią,że jestem normalna, ale ja i tak się boję :( Czy ktoś ma podobny
problem?Jak pozbyć się tego głupiego lęku?

[02m]

Cześć!
Posłuchaj, trzy lata temu strasznie mnie powykręcało, każda noga w inną stronę,
drgawki, praktycznie zanik chodu, porażenie mięśniowe, pojawił się również lęk
przy przechodzeniu przez ulicę, w windzie itp. Zaczęłam robić różne badania,ale
bez konkretnych wyników, w końcu skierowali mnie do psychiatry, który
stwierdził nerwicę z agorafobią,która mnie wykończyła. Bóle i drętwienia nie
ustały, ale jest lekka poprawa. Na te lęki zażywam leki psychotropowe. Do tego
rok temu zachorowałam na schizofrenię, ale na szczęście się cofnęła i teraz
jestem zdrowa, jak widzisz ja już raz zwariowałam, ale ze wszystkiego można
wyjść.Lęków też się pozbyłam, ale pozostała panika w miejscach
publicznych.Radzę ci udać się do psychiatry, który przepisze ci jakiś dobry
lek, a jak nie chcesz zażuwać specyfików to być może pomogłaby ci
psychoterapia, wiem jak agorafobia może wykończyć.Dodam jeszcze,że pod wpływem
choroby straciłam wszystkich przyjaciół, teraz jestem na etapie szukania
nowych, jeśli chcesz nawiązać jakiś kontakt, to napisz. Pozdrawiam i głowa do
góry, nie daj się zwariować. Pa !

[matti451]

absolutmie nie powinnas brac zadnych tabletek !!nie słuchaj !!po co robic w
mózgu takie spustoszenia ,absolutnie nie powinno sie brac zadnych psychotropów
najwazniejsza jest wizyta u psychologa rozmowa a nie od razu tabletki ,które w
ogole nie robią nic podczas ich zazywania jak tylko wielkie spustoszenie i
zniszczenie w mózgu!!człowiek chodzi otumaniony mysli ,ze pomagają a tak
naprawde nic nie działaja pozytywnie.Bardzo prosiłabym nie reklamowac takich
rzeczy na tym forum bo tutaj ,są ludzie którzy potrzebują pomocy ale nie
psychotropów!!!!!!!!!!radziłabym ci skonczyc zazywanie tych smieci jak
najszybciej 02m!!zdesperowana pozdrawiam

[ddd5]

ja mam to samo. chciałam utworzyć grupe wsparcia dla takich jak my, co ty na to?

[luka.s1]

fajny pomysł, ale do grupy wsparcia potrzeba więcej osób. Kto się jeszcze
dołączy?

[ddd5]

luka, jesteś z warszawy?

[luka.s1]

Nie jestem z Warszawy, mieszkam na południu Polski w okolicach Żywca. Myślałam
że chcesz stworzyć internetową grupę wsparcia a ty miałaś na myśli taką w realu?

[ddd5]

no myślałam żeby w realu, ale skoro nie jesteś z wawy to trudno, ale może jakoś
w interku się powspieramy. przeszło ci trochę?

[luka.s1]

Troszkę mi przeszło, tylko pytanie na jak długo? Oprucz tego lęku mam jeszcze
agorafobię i chyba fobie społeczną , więc nie jest lekko :( A ty, jak się
czujesz? co ci właściwie dolega?

[ddd5]

mi dolega lęk uogólniony, który czasem obiera postać ataków paniki że zwariuje,
że zemdleję, albo boje się nie wiadomo czego, ale kochana ja walcze. byłam
wczoraj na biofeedbacku i facet był w szoku że tak świetnie potrafię
kontrolować swoje emocje: na zawołanie atak paniki, ale też na zawołanie
relaks. uważam to za swój duży sukces. bardzo szybko udało mi się w sumie
nauczyć relaksowac ciało, musze jeszcze nauczyc sie panowac nad natretnymi
myslami, ale powiem ci ze medytacja naprawde duzo daje. biore też leki. seronil
i lerivon. lece teraz na terapię do jakiejś nowej psycholożki- terapia
poznawczo behawioralna. podobno najlepsza na te dolegliwości. odpisz to potem
odczytam, wieczorkiem. trzym się. nie poddamy sie !!!!!!!!!!1

[luka.s1]

Ja też walczę, ale tu gdzie mieszkam nie mam dostępu do nowoczesnych metod
leczenia (terapia behawioralna, biofeedback- mogę tylko pomarzyć)poza tym nie
pracuję i podejrzewam, że i tak nie byłoby mnie stać na taką terapię.Jeśli to
nie tajemnieca to napisz jak duży jest koszt takiego leczenia.

[ddd5]

niestety powiem ci ze w warszawie jest to wszystko cholernie drogie. wizyta u
psychiatry to ok. 100zl, 30 min biofeedbacku tez 100, godzina terapii 80zl. ja
juz wydalam fortune, chociaz czesc z tych wydatkow byla niepotrzebna tzn
niepotrzebnie latam po roznych psychiatrach zeby upewnic sie ze nic powaznego
mi nie dolega. kazdy mowi to samo, ze to lek uogolniony lub napadowy- klasyczny
przypadek. wrocilam wlasnie z pierwszej sesji terapii behawioralnej i jesli
chcesz to moge tobie przekazywac rozne pomocne informacje. np. na poczatek ta
babka kazala mi szczegolowo, bardzo szczegolowo notowac kazdy napad leku tzn.
miejsce, godzina, z kim jestem, jakie emocje i mysli mi towarzysza. mam notowac
przez tydzien. i bedziemy probowaly wylapac jakies zaleznosci i powatarzalnosc
tych sytuacji. wytlumaczyla mi jak czlowiek wpada w spirale leku.tzn. najpierw
sa objawy somatyczne, potem mysli ze cos zlego sie z nami dzieje, potem emocje
lekowe i potem lek przed lekiem.
ja mam wrazenie ze nie umiem zyc bez problemow, poniewaz w dziecinstwie mialam
ich duzo i duzo stresu nauczylam sie zyc w stresie, dlatego teraz kiedy nie mam
juz zadnych problemow nie umiem normalnie funkcjonowac, autentycznie. jak nie
mam problemow to nie wiem jak mam zyc. Dlatego tez musze znalezc sobie zajecia,
przyjemne rzeczy ktore moglyby "wskoczyc" na miejsce leku, bo powiem ci ze az
sama nie moge w to uwierzyc, ale jak od niej wracalam i pelna entuzjazmu
pomyslalam ze uda mi sie ten lek pokonac to poczulam rodzaj pustki, tak jakbym
cos tracila, trzeba wiec ta pustke czyms wypelnic i powoli krok po kroczku
przekonywac sie ze zycie bez leku jest przyjemne.
takie sa moje przemyslenia. co myslisz?
ps. chetnie sie z toba bede dzielila moimi doswiadczeniami, bo sporo o tym
czytam i sporo juz o tym wiem.

[luka.s1]

Bardzo ci dziękuję,że dzielisz się swoimi doświadczeniami.Napiszę jutro o moich
przemyśleniach na ten temat bo dziś nie będzie mnie cały dzień w domu.
Pozdrawiam gorąco!

[luka.s1]

"najpierw
sa objawy somatyczne, potem mysli ze cos zlego sie z nami dzieje, potem emocje
lekowe i potem lek przed lekiem."

Mam dokładnie tak, np. jak wejdę do hipermarketu (zawsze się tam źle czuję)i
popatrzę na podłogę,która jest wyłożona płytkami to zaczynają mi one wirować w
oczach i zaczynam się bać że coś złego mi się stanie,pojawia się panika i
zwykle uciekam ze sklepu.

"ja mam wrazenie ze nie umiem zyc bez problemow, poniewaz w dziecinstwie mialam
ich duzo i duzo stresu nauczylam sie zyc w stresie, dlatego teraz kiedy nie mam
juz zadnych problemow nie umiem normalnie funkcjonowac, autentycznie. jak nie
mam problemow to nie wiem jak mam zyc. "

Ja też nauczyłam się żyć w stresie,jestem DDA i chyba uzależniona jestem od
adrenaliny :)

"jak od niej wracalam i pelna entuzjazmu
pomyslalam ze uda mi sie ten lek pokonac to poczulam rodzaj pustki, tak jakbym
cos tracila"

Mam takie dni kiedy nie mam lęku i wtedy chyba faktycznie mi go brakuję bo
zaczynam sobie wynajdywać problemy, myślę o wszelkich zagrożeniach jakie mi
grożą,o sensie życia , nieuchronności śmierci i ... lęki się pojawiają.

[ddd5]

czyli widze ze czujemy podobnie. hipermarkety chyba w ogóle na wszystkich zle
wpływają, ja ostatnio bałam sie tam że zwariuje, ze dostane omamów i na pólce
zobaczę coś dziwnego. jazda nie z tej ziemi. ale widzisz to jest taki
mechanizm; samo mdlenie juz lękowi nie wystarcza, teraz podsuwa mi jakies
gorsze mysli, że zwariuje i zaczynam sie tego bac.
mechanizm juz znamy. wszystko polega na tym azeby przerwac to na pewnym etapie
tzn. gdy pojawia sie objawy np. drzenie rąk, miękkie kolana etc. uwierzyć ze to
tylko lęk, który sam w sobie nam nie zagraza i powiedzieć mu że się go nie
boimy bo i tak nam nic nie zrobi (potwierdzone przez 5 psychiatrów- wydałam na
to w sumie jakies 800pln!!!!), ze nie boimy się zemdlec czy zwariować. i
naprawde w to uwierzyc bo tak jest na 100%.
po prostu nie dac się wciągnąc dalej w ten wir. jak pojawią się mysli ze
zemdlejesz to pomyśl ze w ogóle się tego nie boisz. to trudne bo jestesmy
przyzwyczajone do kontrolowania calego przebiegu paniki, a to jest bez sensu.
to tak jak byśmy chodzily z parasolka chociaz nie ma deszczu.
po

[luka.s1]

"czyli widze ze czujemy podobnie. hipermarkety chyba w ogóle na wszystkich zle
wpływają"

Na mnie najgorzej działają właśnie hipermarkety i kościoły.To w Kościele
rozpoczęła się moja "przygoda" z lękami.A ty możesz chodzić do kościoła?

"to jest taki
mechanizm; samo mdlenie juz lękowi nie wystarcza, teraz podsuwa mi jakies
gorsze mysli, że zwariuje i zaczynam sie tego bac."

Wiesz u mnie jest podobnie, bardzo długo męczył mnie lęk związany z utratą
przytomności, zasłabnięciem i dopiero niedawno zaczęłam sobie z nim lepiej
radzić (co nie znaczy,że pokonałam je całkowicie) i już się cieszyłam,że jest
lepiej,niestety pojawiły się nowe lęki, podobnie jak ty boję się, że zwariuję

"mechanizm juz znamy. wszystko polega na tym azeby przerwac to na pewnym etapie
tzn. gdy pojawia sie objawy np. drzenie rąk, miękkie kolana etc. uwierzyć ze to
tylko lęk, który sam w sobie nam nie zagraza i powiedzieć mu że się go nie
boimy bo i tak nam nic nie zrobi,ze nie boimy się zemdlec czy zwariować. i
naprawde w to uwierzyc bo tak jest na 100%."

łatwe ale tylko w teorii a w praktyce gdy pojawia się taki lęk to ja jestem w
100% przekonana, że oszaleję :( Myślisz,że to możliwe, że nasza choroba może
doprowadzić do szaleństwa?

[ddd5]

właśnie znów sie nad tym zastanawiam, bo mam zostać sama w domu na weekend. mój
chłopak wyjezdza i mysle o tym czy zwariuje i jak to będzie. ale to jest
bzdura. mówie ci już 5 psychiatrów mi powiedziało że to się tylko tak wydaje i
ze nie zdarzyło sie w ich karierze żeby ktoś z lęku zwariował. tylko się tak
wydaje. ja ju byłam pewna ze napewno mam raka, zdrętwieją mi nogi i niebede
mogła chodzić, zemdleje, zaczne machać przy komś rękoma etc. NIC Z TYCH RZECZY
NIGDY SIE NIE WYDAZRZYŁO!!!! mówie ci to tylko lęk próbuje nas wciągać w swoj
mechanizm. trzeba się bardzo przełamać i w takich chwilach mówic sobie: chcesz
to wariuj tylko się tego nie bój. zwariowanie już samo w sobie jest przykre to
po co się jeszcze bac. napewno powoli, powoli lęk zacznie się zmniejszać, aż
przyjdzie dzień naszego zwycięstwa i zniknie na zawsze!!!!!!!!1

[simon00761]

Czesc. Chcialbym podzielac twoj optymizm odnosnie leku. I zycze sobie takiego
podejscia do sprawy. Poraz pierwszy pise na takim forum wiec z wyewnoscia u
mnie kiepsko ale w 100 % utzsamiam sie z objawami o ktorych tu piszecie chociaz
ja zauwazylem ewolucje choroby u siebie zmagam sie z nia nie dlugo tak mysle bo
2 lata ale na poczatku byl lek przed chorobami i notoryczny zawal serca teraz
wlasnie przed zwariowaniem i przed straceniem kontaktu z rzeczywistoscia i co
dziwne mam lek przed agresja do bliskich osob z czym sie jesscze nie spotkalem
tyu na forum pozdrawiam serdecznie i "ciesze sie ze nie jestem sam " chociaz to
brzmi troche egoistycznie Zycze ryhlego powrotu do zdrowia.

[ddd5]

troche zazdroszcze ludziom mocno wierzącym: oni się pewnie nie boją bo wierzą
że Bóg ma ich w swojej opiece cokolwiek by się nie stało. a nam takiego
poczucia bezpieczeństwa brakuje. ja to dziś zauważyłam: brakuje mi poczucia
bezpieczeństwa, dlatego ze nigdy go w domu nie miałam i teraz chciałabym być
małym dzieckiem którym rodzice się zajmą i w razie czego się zaopiekują.
czasu już niestety nie cofne, dlatego radze sobie w inny sposób, zaczynam
wierzyć że czuwa nade mną opatrzność i nie musze bać się niczego, bo wszystko
co mi się w zyciu przydarza ma swój odpowiedni czas. powiem ci że wczoraj dwa
razy udało mi się dzięki temu osiagnąć stan zajebisty (przepraszam za słowa),
poczułam przypływ energii, poczułam ze znów jestem sobą, pewna siebie,
żywiołowa, radosna i co najważniejsze nie boje się!!!!!!!!!
myśle że medytacja naprawde dużo daje, zaczynasz łapać kontakt z samą sobą,
lepiej siebie poznawać i dzięki temu bardziej sobie ufać.
uf...

[ddd5]

a jeszcze coś: kup ksiązke pt. Umysł ponad nastrojem, są też ćwiczenia dla
takich jak my. to się naprawde da rozpracować.
co ty na to?

ps. w kosciele zawsze wydaje mi sie ze zemdleje, ale ja nie unikam tych miejsc,
nie daje się, poprostu jak musze to wychodze i tyle.

[luka.s1]

Postaram się kupić Umysł ponad nastrojem w księgarni,a jesli nie będzie to
zamówię w internecie.Czytałaś książkę "oswoić lęk"? Jeśli nie,to polecam.
Wogule to chciałam ci powiedzieć,że masz bardzo dużą wiedzę o lękach i tak dużo
entuzjazmu i wiary,że tylko pozazdrościć :)
Jeśli chodzi o wiarę w Boga to u mnie jest różnie,czasami wierzę mocniej i
wtedy jest mi łatwiej,a czasem zaczynam wątpić w Jego istnienie.Ciągle szukam
sensu życia,tego co jest moim przeznaczeniem itd.Jednak zawsze chociaż trochę
pomaga mi powtarzanie słów psalmu:
"Pan światłem i zbawieniem moim;
kogóż mam się lękać?
Pan obroną mojego życia:
przed kim mam się trwożyć?
Usłysz,Panie, głos mój-wołam:
Zmiłuj się nade mną i wysłuchaj mnie!
O Tobie mówi moje serce:Szukaj Jego oblicza!
Szukam ,o Panie, Twojego oblicza:
swego oblicza nie zakrywaj przede mną,
nie odpędzaj z gniewem swojego sługi
Wierzę, że będę oglądał dobra Pańskie
w ziemi żyjących.
Ufaj Panu,bądź mężny,
Niech się twe serce umocni,ufaj Panu!"
Ta modlitwa wiele razy mi pomogła.

Podobnie jak tobie bardzo brakuje mi poczucia bezpieczeństwa,bo nie zaznałam go
kiedy byłam dzieckiem i teraz mam problem żeby dorosnąć,a mam już 28 lat.a ty
ile masz lat i jak długo ciągnie się u ciebie choroba?

[ddd5]

po pierwsze kochana nie demonizuj, nie jestesmy chore. to jest po prostu chory
sposób myslenia. a to roznica!!! znasz chorobe ktora mozna wyleczyc zmieniajac
sposob myslenia...?

ja mam 23 lata, skonczylam juz studia i pracuje jako manager restauracji. w
wieku 18 lat zaczelam prace, studia tez o rok wczesniej. wszystko zaczelam
wczesnie i nie mialam dziecinstwa, ktorego teraz tak mi brakuje.
mam faceta, a tak naprawde to ja potrzebuje ojca.
pierwszy raz mialm takie jazdy trzy lata temu, potem mi przeszło i teraz znów
jakos przed sylwestrem sie zaczelo, ale widze ze lęk przysłania moje prawdziwe
ja już od dawna.
wierze jednak że ten rok bedzie przelomowy w moim zyciu. mowie ci, jakas
opatrzność mnie wczoraj przygarnela i wskazala pare waznych rzeczy, uswiadamiam
sobie coraz wiecej, coraz bardziej wiem jak chce zyc. slowo ci daje jakis moj
aniol stróż wczoraj zadziałał.
a ty jak zyjesz, co robisz?

[ppp26]

ja też dziewczyny borykam się z tymi lękami,wasze uwagi są bardzo mądre i
podnoszace na duchu

[ddd5]

oswoic lek" cztalam- zajebista ksiazka.
nie wiem czy bede miala przez weekend dostep do interka, jesli tak to sie
odezwe.

[ddd5]

jeszcze zapomnialam cie pochwalic. skoro czytasz " oswoic lęk" to znaczy ze
walczysz BRAWO!!!!!!!

[ppp26]

wiesz co naprawde to wspaniałe co robisz że podtrzymujesz na duchu
i "zagrzewasz " do walki z fobiami bo to jest cholernie ciężka praca

[luka.s1]

Witaj ppp26, też cię męczą fobie? Jakie masz lęki?

[ppp26]

Lęk uogólniony ale mam stracha bć gdzieś sama iść gdzieś sama.To takie dziwne,
kiedyś byłam taka niezależna, a teraz przez te głupie,durne,lęki a szkoda gadać

[ddd5]

moze nie tak ciezka jak nam sie wydaje. nie mozna demonizowac. trzeba w siebie
wierzyc. a zeby tak było to trzeba odzyskac pewnosc siebie ktora gdzies po
drodze zgubilysmy. jednym z elementów lęku jest świadomośc że sobie nie damy z
czyms rady.

[ppp26]

masz bardzo duże szanse na wyjście z tego bo nie jesteś jak widzę taka bezradna
wobec tych lęków.

[ppp26]

masz dużo bardzo dużo racji.Pewnosc siebie i poczucie bezpieczeństwa.

[ddd5]

kolejna rzecz jaka sobie uswiadomilam. lęki to nasza tlumiona zlosc ,skierowna
do nas samych. usiwadamiam to sobie teraz kiedy mam natretne wstretne mysli o
psychozach, srozach i innych strasznych rzeczach. na siłe chce te mysli
powstrzymac bo przeciez nie mozna sobie pozwolic na takie straszne mysli, zawsze
sie uczylam tlumic zlosc, usmiechac sie ladnie i byc grzeczna coreczka chocby
nie wiem co sie dzialo. nidgy nie powiedzialam ojcu jak bardzo nas zranil, do
tej pory mu nie powiedzialam, a to uczucie wraca do mnie pod postacia okropnych
mysli, ktore znow chce powstrzymac, ale guzik z tego- nie bede ich
powstrzymywac!!!! niech sobie plyna, niech moj umysl oczyszcza sie z calej
zlosci po najgorszymi postaciam. im mniej sie ich boje tym lepiej sobie z nimi
radze. sprobujcie tego!!! mysli jeszcze nikomu nic zlego nie zrobily, chociaz
wydaje nam sie ze jak bedziemy o czyms myslec to tak sie stanie i dlatego chcemy
te mysli powstrzymac, ale nie trzeba z nimi walczyc. niech sobie plyna te smieci
, a ja powtarzam sobie: " to nie ja, to tylko smieci z ktorych moj umysl musi
sie oczyścić".

[ewa9617]

Witam, przeczytałam twój post z lutego odnośnie tego że boisz się iż zwariujesz.
U mnie psychiatra stwierdził depresję ale mi to bardziej wygląda na nerwicę
natręctw. W dodatku w trakcie moich zwierzeń przeprosił że będzie musiał za
cjhwilkę wyjść. Rózne lęki miałam od zawsze ,ale jakoś sobie radziłam, jakieś
dwa tygodnie temu zaczęło mi się kręcić w głowie myślałam że zemdleję, umrę. Nie
mogłam tego stanu opanować. Lekarz przepisał mi anafranil ale na razie
wsztrzymałam się i go jeszcze nie biorę. Moją najgorszą zmorą są straszne myśli
i lęk że coś złego komuś zrobię. Jest to straszne uczucie. Te myśli są tak
realistyczne że mam wrażenie że zaraz zwariuję. Napisz mi proszę jak wygląda to
u Ciebie, wspomniałąś też o natrętnych myślach, czy możesz mi napisać czego one
dotyczą w twoim przypadku. Przepraszam że napisałam tak chaotycznie i pytam tak
otwarcie wprost, ale nie wiem już jak sobie z tym radzić.
Pozdrawiam Ewa

[luka.s1]

ppp, co porabiasz w życiu? uczysz się,pracujesz? Jak mocno lęki ci ograniczają?
bo mnie bardzo,ale mam nadzieję,że moje kłopoty się niedługo skończą i znowu
będę wolnym człowiekiem

[luka.s1]

"...nie jesteśmy chore. to jest po prostu chory
sposób myślenia. a to różnica!!! znasz chorobe ktora mozna wyleczyc zmieniajac
sposob myslenia...?"

Znam, podobno większość chorób wywodzi się ze "złego myślenia". Czytałaś
książkę l. Hay "Możesz uzdrowić swoje życie"? Autorka tej książki twierdzi, że
wszystkie problemy(choroby)są skutkiem niekochania siebie i nie akceptowania
siebie

"...ja mam 23 lata, skończyłam już studia i pracuje jako manager restauracji. w
wieku 18 lat zaczęłam prace, studia tez o rok wczesniej"

Ale ty zdolna jesteś!Ja nie pracuję i nigdy nie pracowałam z powodu tych lęków,
poza tym u nas trudno o pracę...W tym roku dopiero rozpoczęłam studia
eksternistycznie, wcześniej nawet tego nie byłam wstanie zrobić.

"...nie miałam dziecinstwa, ktorego teraz tak mi brakuje.
mam faceta, a tak naprawde to ja potrzebuje ojca"

Znam to,ja mojego faceta też traktuję bardziej jak ojca niż jak partnera. Ja
nie miałam dzieciństwa bo wychowałam sie w domu,w którym panował terror z
powodu alkoholizmu ojca.

"...slowo ci daje jakis moj
aniol stróż wczoraj zadziałał. "

Ten Anioł posłał cię chyba do mnie bo dajesz mi dużo wiary w to,że uzdrowienie
jest możliwe.

"...
jeszcze zapomnialam cie pochwalic. skoro czytasz " oswoic lęk" to znaczy ze
walczysz BRAWO!!!!!!!"

Czuję się pochwalona :)Wiesz ja już walczę z lękami bardzo długo. Nie wiem
kiedy tak dokładnie się to zaczęło,ale w 3kl Liceum przeżywałam już z tego
powodu koszmar.Cudem udało mi się skończyć szkołę i zrobić maturę, bo było ze
mną na prawdę źle, a najgorsze, że nikt nie umiał mi wtedy powiedzieć, co mi
dolega. Poszłam do lekarza i dostałam środki na uspokojenie,które z przerwami
brałam przez 3 lata, oczywiście nic mi to nie pomogło i przestałam je brać.
Potem leczyłam się u specjalistki od zdrowego żywienia, jadłam dużo witamin i
minerałów do tego jeszcze zdrowa dieta. Po takiej kuracji poczułam się
lepiej,ale głównie fizycznie(serce mi się uspokoiło, miałam więcej siły i byłam
bardziej spokojna).Bardzo chciałam być zdrowa więc nawet poddałam się
kilkakrotnie hipnozie, ale tez bez większych efektów.Chodziłam przez pewien
czas do psycholożki,ale przerwałam bo krótko mówiąc nie lubiłam jej i nie
mogłam się z nią dogadać. Od 1,5 roku leczę się u bioterapeutki,wiem że wiele
osób nie wierzy w takie rzeczy,ale ona mi na prawdę pomaga, chociaż idzie to
powoli to jednak idzie w dobrym kirunku. Mogę dziś robić rzeczy,które rok temu
wydawały się mi niemożliwe,chociaż wiem,ze do pełnego zdrowia jeszcze mi daleko.
Robiłam jeszcze wiele innych rzeczy aby sobie pomóc, to co opisałam to tylko
skrót mojego życiorysu panikary:)

Pa, do poniedziałku- dziś jadę do bioterapeutki na "czary mary

[ddd5]

ksiazke l. hay znam. fajna.
leipiej zacznij sie zastanawiać dlaczego tak naprawde sie boisz i czego? ja
powoli do tego dochodze. kurde wierze ze mi sie uda. zrozumialam ze lęk
wypelnia mi moje zycie z ktorego zrezygnowalam dla mojego chlopaka, poniewaz
czuje mu sie cos winna, on dal mi wsparcie ktorego nie mialam w domu
(przynajmniej tak mi sie wydawalo) i czuje sie mu cos winna, dlatego
podświadomie zrezygnowalam z siebie. zauwazylam to dzieki obserwacji momentow w
ktorych czuje sie dobrze np. moment rozmowy z moim starym przyjacielemm z
ktorym spedzalam niejako moje beztroskie dni, zauwazylam ze ja tesknie za
tamtym moim zyciem, a dla kuby zrezygnowalam z tego, bo na poczatku naszej
znajomosci on byl cholernie zazdrosny, zaborczy i ja chcac nie chcac powoli
rezygnowalam z wielu rzeczy ktore sprawialy mi przyjemnosc, a teraz nagkle kuba
zmienil sie o 180 stopni, nie jest zazdrosny, ma swoje hobby, a ja zostalam z
niczym. probowalam ja sobie wypelniac rozwiazywaniem cudzych problemów np.
mojej siosrty, czulam ze mam duzy wplyw na jej sprawy, ze ona liczy sie z moim
zdaniem i tez jej duzo poswiecilam,a kiedy okazalo sie ze ona i tak robi po
swojemu, znow zostala mi pustka. i lęk mi te pustke wypelnia. zauwazylam to tez
myslac o moich kolezankach, pomyslalm co która robi, jakie maja zycia, a ja
pomyslalam, ze nie mam nic oprócz swoich lęków.
wydaje mi się ze musze teraz spróbowac na nowo stworzyc sobie swój świat, swoje
zycie w którym poczuje się pewnie i znów sobą. musze odzyskac siebie.
pisze ci o tym dlatego zebys tez zastanowila sie skąd ten lęk. bo on nie bierze
się znikąd. jesli nie wiesz czego sie boisz to zaczynasz wymyslac, dlatego
lepiej znalezc prawdziwa przyczyne.

[luka.s1]

mnie się wydaję,że mam lęki bo boję się dorosnąć, boję się życia,
odpowiedzialności i opini innych ludzi na mój temat.

[ddd5]

dokladnie czuje to samo. boje sie zycia. czyli czego nam brakuje...? PEWNOSCI
SIEBIE I ZAUFANIA DO NAS SAMYCH. wydaje mi sie ze medytacja naprawde moze duzo
pomoc, lepiej poznasz siebie i bedziesz miala wieksze zaufanie do siebie samej.

[luka.s1]

Zgadzam się, brakuję nam pewności siebie i zaufania do siebie. Jaki rodzaj
medytacji stosujesz?Mnie medytacja najbardziej pomaga kiedy mam tzw"gonitwę
myśli" wtedy staram się skupić na jednym słowie i sobie go powtarzam w myślach,
dotąd aż mój umysł się oczyści i uspokoi. Uważam,że aby zdobyć większą wiarę w
siebie należy obierać sobie jakieś cele (nawet małe)i je realizować.Osiągnięcie
celu daje dużą satysfakcje i wiarę we własne siły.

[ddd5]

dzis ja ma dola. mam juz dosc, chce normalnie zyc tak jak zawsze, a nie ciagle
myslec o bzdurach!

[luka.s1]

Doły są normalne przy takich lękach jakie my mamy. Pomyśl jak dużo już w życiu
osiągnęłaś, masz pracę,skończyłaś studia, a twoja wiedza na temat lęków jest
bardzo duża. Może zbyt szybko chcesz pokonać tę chorobę, a na to potrzeba
czasu, nistety!

[ddd5]

boje sie ze zwariuje od tego, ze bede sie bala juz wlasnego cienia, jak jakas
oblakana. widze siebie w domu wariatów. aaaaaaaaaaa!!!!!!!!!

[luka.s1]

Znam ten głupi lęk i wiem jak ci teraz ciężko,ale przecież na terapii
powiedziano ci jak masz sobie radzić z takimi myślami. Nie walcz z tym lękiem,
zaakceptuj go, to tylko lęk i nic ci nie moze zrobić,sama wiesz najlepiej,że to
tylko chore myśli.

[ddd5]

dzis mi lepiej wytlumaczylam sobie ze to tak samo jak bylo z zawalem serca, z
ciśnieniem etc. mimo ze ja bylam na 100% pewna ze tak jest i mialam wszytskie
objawy to okazalo sie to nieprawda.

moze dla odmiany pogadamy o czyms innym np. co lubisz robic, jak zyjesz, moze o
facetach...
tak zeby juz nie myslec o bzurach tylko o prawdziwym zyciu.

[luka.s1]

W tym roku rozpoczęłam studia eksternistyczne,a więc dostaje do domu dużo
materiału i muszę go sama przerobić i na tym ostatnio upływa mi czas. Poza tym
lubię, kiedy mi na to siły pozwalają, chodzić po górach. Interesuję się też
trochę medycyną naturalną.W tym miesiącu zaczęłam regularnie ćwiczyć fitness z
VCD,jak mam czas to czytam książki....i tak to wyglądają moje nieliczne
zainteresowania:).A ty co robisz w wolnych chwilach,ile czasu spędzasz w pracy
i jak sobie w niej radzisz z lękami?

[ddd5]

ja w wolnych chwilach lubie grac w siatke, jezdzic na rowerze, chodze na
fitness, ostatnio probowalam joge ale mi sie nie podobalo. normalnie jak mnie
nie męczą lęki to lubie czytać. pracuje od ok. 8-16. jakos sobie radze, chociaz
ostatnio jest cięzko. wychodzę na sale (restauracja) i wydaje mi się ze
zwariuje, ze zaczne krzyczec, machac rekami etc. ostatnio zamyslona wrzucialam
kotleta do gulaszu. ale jakos daje rade.

[luka.s1]

Podziwiam cię, że tak dobrze sobie radzisz z tymi lękami,że jesteś w stanie
codziennie chodzić do pracy, domyślam się jakie to musi być trudne.

[ddd5]

sluchaj, ale ja mam lęki teraz takie silne od 2 miesięcy i lecze sie lekami,
potem mi przejdzie i zapomne o sprawie. dlaczego ty nie chcesz sprobowac leków?
np. anafranil

[luka.s1]

Kiedyś brałam leki i nic nie pomogły.Według mnie leki działają (albo i nie)
dopuki się je bierze,a jak się przestanie brać to z czasem choroba wraca.
Proponuje nowy temat, bez słowa "boję się" może np." Wiem,że wygram zdrowie"
albo jakiś tego typu.Wiesz lepiej nie kodować sobie w głowie słowa "boję się"

[ddd5]

sluchaj, proponuje zmienic tytuł naszego wątku, bo nie sądze zeby on nam
dodawał otuchy. proponuje np. " boje się że będe zdrowa, silna, pewna siebie i
szczęśliwa", troche długi, może masz inne propozycje np. "boje się ze wygram 13
milionów w totka..." ha ha

[shadow001]

Witajcie, bratnie dusze :)

Tez mam problem z nerwica (ostry zespol lekowo depresyjny, jak to powiedziala psychiatra), mimo mlodego wieku - 15 lat, conajmniej 1/3 mojego zycia to wlasnie zmagania z lekiem... Nie bede tutaj mowil jakie mam objawy itd. bo po co.. Kazdy ma takie same / podobne, a 'zlekani' maja to do siebie, ze slyszac dany objaw innej osoby, sami szukaja tego u siebie. W kazdym razie, skrotem mowiac, mam wrazenie ze zemdleje, lub stanie mi sie cos, co ktos tutaj nazwal zwariowaniem. :)
Wracajac do mojej mysli, zamiezam zrobic strone o tych naszych lekach, ten temat, nerwic lekowych, agorafobi, nie jest zbytnio popularny, nie ma o tym za ciekawych informacji w polskim internecie, nie liczac for dyskusyjnych, ktorych tez jak na lekarstwo...
Co Wy na to ?
Bede mogl liczyc na pomoc ?

pozdrawiam,
Tomasz 'shadow_no' Nowak
www.creating.boo.pl

[shadow001]

aha, jak by ktos chcial wyslac maila, prosze: [e-mail]

[puma1]

Boże drogi czytając to juz mam mokre ręce.Jak dobrze Was rozumiem choc ja
dopiero teraz zdałąm sobie sprawę że muszę zacząć sie leczyć.Widziałam aw
telewizji jak leczy się np.agorafobię i poprostu nie wyobrażam sobie tego typu
terapii.Ale niedługo nie wyjdę z domu,nie otworze okna,nie pójde do pracy i nie
wyjadę do mojego kochanego Egiptu.Jestescie sobie w stanie wyobrazic biegajacą
środkiem jezdni w Egipcie dziewczyne bo podszedł do mnie chłopak z drewnianym
wężem.Wolałąm wpaść pod samochód niż żeby sie do mnie zbliżył.Łapią mnie też
takie stany że np.czekam przed windą i wyobrażam sobie że jak otworzą się drzwi
bedzie tam stał człowiek z wężem na szyi.Proszę pomóżcie nie wiem jak zacząć i
co robić.Nie mieszkam w W-wie tak bardziej na południu Polski i nie wiem
kompletnie jak zacząć.W Was moja nadzieja.

[rebekka]

luka.s1 napisała:

> Od wielu lat cierpię na agorafobię i już pomalutku zaczęłam sobie z nią
> radzić, ale niestety pojwił się nowy lęk- boję się bardzo,że zwariuję. Nie
> umiem sobie z tym poradzić.Nie mam podstaw do tego lęku bo wszyscy mi
> mówią,że jestem normalna, ale ja i tak się boję :( Czy ktoś ma podobny
> problem?Jak pozbyć się tego głupiego lęku?


tez mialam taki lek, ze zwariuje.
to mnie dopadlo podczas (cale szczescie)uczestniczenia w terapii grupowej, tam
byla jedna kobieta, ktora miala to samo
poradzila sobie z tym w taki sposob, ze powiedziala sobie ok trudno jak mam
zwariowac to i tak zwariuje - przestala sie bac -lek minal. ja zrobilam to samo-
w pewnym momencie "poddalam sie" i przestalam sie tego bac - lek minal.

[barbara485]

nie wiem ile masz lat i jakie doswiadczenie w walce z ta choroba.ja jestem juz
kobieta dojrzala i walcze z ta choroba od 30 lat.daje rade.nie zwariujesz wierz
mi bedzie dobrze.czy chodzisz do psychologa i bierzesz jakis leki? z tym
poprostu sie zyje.jesli chcesz to dam co moje gg 5241999.pozdrawiam basia