nerwica i strach

[Gość: zula]

jak przestac sie bac wszystkiego o o wszystko? obezwladniajacy strach jest naprawde straszny. psychoterapia
i pigulki - ok. ale co jeszcze???

[fibin]

Przeczytaj co piszą Budda i Lau Hu. Pzdr:)

[Gość: aska]

pomozcie mi prosze bo juz nie daje rady... Mam 27 lat od roku walcze sama ze
soba czyli z wlasnymi lekami o siebie... caly czas mysle tylko otym zeby sie
dobrze czuc a tu nic z tego -jeszcze gorzej .od 3 miesiecy ciagle czuje sie
fatalnie .kluje mnie w plecach w sercu robi mi sie slabo wszystkie wyniki w
normie.Zawroty glowy na maxa -ja nie funkclonuje -psychiatra nie wiele mi
pomogl zapisal xanax ,kazal uwazac zeby sie nie uzaleznic.. a ja caly czas nie
mysle o niczym innym jak o swoim zdrowiu -wsluchuje sie w siebie i cala sie
trzese. W nocy budze soe taka oslabiona cala potem zlana i panicznie sie czegos
bojaca Maz uwaza ze przesadzam ze nie chce juz tego sluchac ,zaczynam miec
okropne mysli...
blagam pomozcie mi
[e-mail]

[wojciech.androsiuk]

Gość portalu: aska napisał(a):

> pomozcie mi prosze bo juz nie daje rady... Mam 27 lat od roku walcze sama ze
> soba czyli z wlasnymi lekami o siebie... caly czas mysle tylko otym zeby sie
> dobrze czuc a tu nic z tego -jeszcze gorzej .od 3 miesiecy ciagle czuje sie
> fatalnie .kluje mnie w plecach w sercu robi mi sie slabo wszystkie wyniki w
> normie.Zawroty glowy na maxa -ja nie funkclonuje -psychiatra nie wiele mi
> pomogl zapisal xanax ,kazal uwazac zeby sie nie uzaleznic.. a ja caly czas nie
> mysle o niczym innym jak o swoim zdrowiu -wsluchuje sie w siebie i cala sie
> trzese. W nocy budze soe taka oslabiona cala potem zlana i panicznie sie czegos
> bojaca Maz uwaza ze przesadzam ze nie chce juz tego sluchac ,zaczynam miec
> okropne mysli...

Objawy które Pani relacjonuje mogą wymagać bardziej zdecydowanego leczenia - przeciwdepresyjnego.
Xanax jest lekiem jedynie doraźnie zmniejszającym lęk, niepokój. Proszę porozmawiać o tym z lekarzem
psychiatrą. Niepowodzenie próby leczenia Xanaxem powinno być sygnałem do rozważenia bardziej
specyficznego leczenia farmakologicznego, lub psychoterapii.

[Gość: daggy]

Zajrzyj na forum zdrowie, gdzie był poruszany temat panicznego strachu.
Niestety, dość powszechna dolegliwość. Podstawową metodą leczenia jest
psychpterapia. Niektórzy wypracowują sobie własne metody walki z lękiem.
Oddychanie, które zaleca Budda, na pewno pomaga. Jak już pisałam na tamtym
forum, ja radziłam sobie z napadami paniki w komunikacji miejskiej za pomocą...
Harlequinów, dzięki którym odwracałam własną uwagę od strachu (były tak proste,
że nie wymagały dużej uwagi i mogłam je czytać nawet w momentach braku
koncentracji). To tylko przykład, chodzi o znalezienie własnego sposobu. Poza
tym , oczywiście chodziłam na terapię.

rozumiem Cie

[Gość: gosia]

daj znac jesli masz dostep do internetu, na razie dam Ci moj adres
[e-mail] odezwij sie moze moge Ci troche pomoc, sama walcze juz pol
roku z nerwica, znam ten lek bardzo dobrze -ale sa metody, juz wiem dosc sporo,
jak mozna walczyc. Odezwij sie jesli chcesz jakiejs pomocy, Mysle ze mialybysmy
o czym pogadac. pozdrawiam gosia

[Gość: CB]

Witam,
Od prawie roku rowniez walcze z objawiami nerwicy, na razie z dosc ograniczonym
efektem. Bede wdzieczny za wymiane doswiadczen. Moj adres [e-mail]

Pozdrawiam

Bogdan

Do Zuli/aska/Bogdana

[Gość: Budda]

Witajcie. Gdy w zyciu spotykamy sie z czymkolwiek, czy to jest grupa ludzi,
czy sytuacja, czy wiadomosc, dobrze jest nie traktowac niczego jako calosc,
i podejmowac dzialania w odniesieniu do tej calosci. Dobrym narzedziem dla
naszego celu jakim jest zrozumienie, jest analiza, czyli rozebranie danego
zjawiska, sytuacji na elementy pierwsze. Przyjrzyjmy sie wiec glownym aktorom
w naszych nerwicowych czy lekowych zachowaniach. A wiec mamy KOGOS KTO SIE BOI,
i COS, CZEGO TEN KTOS SIE BOI. O ile dosyc latwo jest nam zdefiniowac czego sie
boimy, o tyle znalezienie tego, kto sie boi, nie jest juz latwe. Dlaczego ?
Nie tylko dlatego, ze nie staramy sie znalezc tego kogos, ale dlatego, ZE
GO NIE DOSTRZEGAMY. Kim jest wiec ten ktos kto cierpi, do kogo nie docieraja
racjonalne argumenty o idealnym zdrowiu ? Kogo wiec dotycza te ciagle,
egzystencjalne leki i obawy. Jesli nie jest to "idealnie zdrowe cialo", wie co ?

Czy zastanawialiscie sie kiedys na tym ? To bardzo wazne pytanie. Nie
ignorujcie go prosze . W momencie, kiedy bedziecie w stanie wyodrebnic ta
cierpiaca jednostke, przyjdzie zrozumienie (to bardzo wazne) swej sytuacji.
Kiedy przeprowadzisz linie miedzy tym czego sie boisz, miedzy swym skadinad
zdrowym cialem i ta tajemnicza, cierpiaca jednostka, zdobedziesz pelny obraz
tego teatru cierpienia.
To wszystko o czym pisze moze brzmiec trywialnie. I tak w rzeczywistosci jest,
ale dla zdrowych ludzi (choc nie uswiadamiaja sobie w wiekszosci swego dobrego
stanu), nie dla cierpiacych. Ludzie cierpiacy, o ile jeszcze sa w stanie
logicznie myslec, powinni zrobic ABSOLUTNA SEPARACJE pomiedzy tym KTO cierpi
a tym Z POWODU CZEGO sie cierpi. Rozdzielenie tych dwoch kategorii i
NIEUTOZSAMIANIE sie z powodem cierpienia czy leku jest podstawa do wyleczenia.
Wymaga to systematycznej pracy, nie przyjdzie to samo z siebie, trzeba w to
wierzyc i pracowac nad tym. Narzedziem do osiagniecia tego stanu separacji
jest koncentracja, czyli element procesu medytacyjnego. Nasz UWAGA powinna byc
trenowana, by nic nie moglo zburzyc naszego ukierunkowanego myslenia. Od
tysiacleci wiadomo na wschodzie, ze powodem naszym zmartwien jest nasze
przywiazanie do swiata zewnetrznego, ktorego czescia jest nasz UMYSL, czyli
kolekcja mysli, przywolywanych z naszej pamieci. Ten proces, skadinad bardzo
potrzebny, jest jednak z drugiej strony niezwykle destrukcyjny. Jesli
potrafilibysmy wylawiac tylko takie mysli, ktore potrzebujemy do rozwiazania
danego problemu, nie byloby na swiecie chorob psychicznych (pomijam tu
mechaniczne uszkodzenia mozgu). Niestety, czesc z nas wybiera z kontenera
naszej pamieci wszystko, bez jakiejkolwiek kontroli. Wszystkie nerwice i leki
sa powodem niekontrolowanego potoku mysli, ktory wplywa na ekran naszej
swiadomosci. I to my sami, nasze nieokielzana swiadomosc, jest winna tego stanu.
Od nas samych wiec zalezy okielzanie tego "mentalnego rumaka".
Prosze przemyslcie to. Zrozumienie siebie samego jest podstawa. Ow KTOS, kto
cierpi, to wasza SWIADOMOSC, a to CO POWODUJE wasze cierpienia to UMYSL, czyli
zbior mysli. Majac takie zrozumienie, przystapcie do walki. Walki o siebie
samych, walki z czyms niewidzialnym, ale realnym. To wasze Kung-fu.
Pozdrowienia od Buddy.

[Gość: Krzysiek]

I tu kolo sie zamyka. Niestety w nerwicach i lekach nie wiemy czego sie boimy
drogi Buddo. To jest jedna z roznic dzielaca czlowieka zdrowego od chorego. Chory
nie wie czego sie boi, a zdrowy wie. Wystepuje tzw lek bezprzedmiotowy,
lokalizowany w klatce piersiowej, intensywne pocenie sie rak, ataki zlosci,
frustracji itd. Nastepuje obnizenie progu leku. W sytuacjach skrajnych chory boi
sie wyjsc z domu, z pokoju lub nawet spojrzec w okno, bo boi sie swiatla. Pytanie
jest wiec takie: jak sie nie utozsamiac z domem. Przestac w nim mieszkac? Jak sie
nie utozsamiac ze swiatlem ktore boli, przestac widziec? Jak sie nie utozsamiac z
bolacymi dzwiekami? Przestac slyszec? Tutaj nastepuje granica. Nie mozna sluchac,
nie mozna ogladac, nie mozna sie ruszac, czyli nie mozna robic kompletnie nic.
Jesli pomoc i nadzieja nie przychodza jest bardzo ciezko. Szczegolnie kiedy jest
to pierwszy raz. Bo naprawde nie ma wtedy wiary, ze moze byc lepiej, wszystko
jest tak beznadziejne. I wierz mi, psychologiczne porady nic tu nie pomagaja.
Ja stawiam na farmakologie. Szkoda Waszego cennego czasu kochani, wyleczcie sie
najpierw farmakologicznie uczciwymi dawkami antydepresantow, a pozniej myslcie o
wykonywaniu glebokich wdechow. Inaczej mozecie stracic niepotrzebnie nadzieje.

Gość portalu: Budda napisał(a):

> Witajcie. Gdy w zyciu spotykamy sie z czymkolwiek, czy to jest grupa ludzi,
> czy sytuacja, czy wiadomosc, dobrze jest nie traktowac niczego jako calosc,
> i podejmowac dzialania w odniesieniu do tej calosci. Dobrym narzedziem dla
> naszego celu jakim jest zrozumienie, jest analiza, czyli rozebranie danego
> zjawiska, sytuacji na elementy pierwsze. Przyjrzyjmy sie wiec glownym aktorom
> w naszych nerwicowych czy lekowych zachowaniach. A wiec mamy KOGOS KTO SIE BOI,
> i COS, CZEGO TEN KTOS SIE BOI. O ile dosyc latwo jest nam zdefiniowac czego sie
>
> boimy, o tyle znalezienie tego, kto sie boi, nie jest juz latwe. Dlaczego ?
> Nie tylko dlatego, ze nie staramy sie znalezc tego kogos, ale dlatego, ZE
> GO NIE DOSTRZEGAMY. Kim jest wiec ten ktos kto cierpi, do kogo nie docieraja
> racjonalne argumenty o idealnym zdrowiu ? Kogo wiec dotycza te ciagle,
> egzystencjalne leki i obawy. Jesli nie jest to "idealnie zdrowe cialo", wie co
> ?
>
> Czy zastanawialiscie sie kiedys na tym ? To bardzo wazne pytanie. Nie
> ignorujcie go prosze . W momencie, kiedy bedziecie w stanie wyodrebnic ta
> cierpiaca jednostke, przyjdzie zrozumienie (to bardzo wazne) swej sytuacji.
> Kiedy przeprowadzisz linie miedzy tym czego sie boisz, miedzy swym skadinad
> zdrowym cialem i ta tajemnicza, cierpiaca jednostka, zdobedziesz pelny obraz
> tego teatru cierpienia.
> To wszystko o czym pisze moze brzmiec trywialnie. I tak w rzeczywistosci jest,
> ale dla zdrowych ludzi (choc nie uswiadamiaja sobie w wiekszosci swego dobrego
> stanu), nie dla cierpiacych. Ludzie cierpiacy, o ile jeszcze sa w stanie
> logicznie myslec, powinni zrobic ABSOLUTNA SEPARACJE pomiedzy tym KTO cierpi
> a tym Z POWODU CZEGO sie cierpi. Rozdzielenie tych dwoch kategorii i
> NIEUTOZSAMIANIE sie z powodem cierpienia czy leku jest podstawa do wyleczenia.
> Wymaga to systematycznej pracy, nie przyjdzie to samo z siebie, trzeba w to
> wierzyc i pracowac nad tym. Narzedziem do osiagniecia tego stanu separacji
> jest koncentracja, czyli element procesu medytacyjnego. Nasz UWAGA powinna byc
> trenowana, by nic nie moglo zburzyc naszego ukierunkowanego myslenia. Od
> tysiacleci wiadomo na wschodzie, ze powodem naszym zmartwien jest nasze
> przywiazanie do swiata zewnetrznego, ktorego czescia jest nasz UMYSL, czyli
> kolekcja mysli, przywolywanych z naszej pamieci. Ten proces, skadinad bardzo
> potrzebny, jest jednak z drugiej strony niezwykle destrukcyjny. Jesli
> potrafilibysmy wylawiac tylko takie mysli, ktore potrzebujemy do rozwiazania
> danego problemu, nie byloby na swiecie chorob psychicznych (pomijam tu
> mechaniczne uszkodzenia mozgu). Niestety, czesc z nas wybiera z kontenera
> naszej pamieci wszystko, bez jakiejkolwiek kontroli. Wszystkie nerwice i leki
> sa powodem niekontrolowanego potoku mysli, ktory wplywa na ekran naszej
> swiadomosci. I to my sami, nasze nieokielzana swiadomosc, jest winna tego stanu
> .
> Od nas samych wiec zalezy okielzanie tego "mentalnego rumaka".
> Prosze przemyslcie to. Zrozumienie siebie samego jest podstawa. Ow KTOS, kto
> cierpi, to wasza SWIADOMOSC, a to CO POWODUJE wasze cierpienia to UMYSL, czyli
> zbior mysli. Majac takie zrozumienie, przystapcie do walki. Walki o siebie
> samych, walki z czyms niewidzialnym, ale realnym. To wasze Kung-fu.
> Pozdrowienia od Buddy.
>
>

[Gość: Budda]

Hej Krzychu. NIE NIE NIE NIE tak nalezy rozumiec nieutozsamianie sie jak Ty to
opisujesz. Masz mieszkac w domu, patrzec na swiatlo, i sluchac wszystkiego.
Sztuka polega na mentalnej separacji pomiedzy Toba OBSERWATOREM a swiatem
zewnetrznym, ktory jest filtrowany poprzez Twoje zmysly i dalej "przerabiany"
przez mozg. Czlowiek "atakowany" przez swiatlo, dzwiek, czy chocby mozliwosc
wyjscia z domu, jest jak strazak walczacy z ogniem bez kombinezonu. Kombinezon
ognioodporny jest koniecznoscia do bycia w niesprzyjajacych warunkach pozaru.
To samo dotyczy mentalnych problemow o ktorych mowimy. Musimy wokol siebie
wytworzyc powloke ochronna (mentalna), ktora nas oddzieli od swiata
zewnetrznego, pozwalajac na egzystencje jednak. Chcesz czy nie, farmakologia
wlasnie robi to dla nas.
Pozdrowienia, Budda.

[Gość: gosia]

hej dostales moje listy? daj znac, adres moj [e-mail]