stracony czas

[edytka6]

Mam 25 lat. W moim zyciu stracilam bardzo duzo czasu co jest powodem mojej
depresji i narastajacej paranoi przed uciekajacym czasem. Mialam bardzo nudne
i szare zycie. W okresie, kiedy moi rówiesnicy chodzili na dyskoteki i
randki, ja siedzialam w domu, bo bylam chorobliwie niesmiala,zakompleksiona
pie...Z tego tez powodu jestem teraz samotna.Dopiero teraz zorientowalam
sie, co chce w zyciu robic, a do nauki jest bardzo duzo i nie wiem kiedy
zaczne robic to co chce. Teraz jestem bez pracy, bo nic nie umiem. To czego
do tej pory sie nauczylam( niewlasciwie soba kierujac) do niczego mi sie nie
przyda. Kiedy sobie pomysle ile moglam zrobic( zawodowo i towarzysko)
przechodza mnie ciarki. Teraz chce to nadrobic, ale jest ciezko, z powodu
braku wiary w siebie i strasznego dola. Chodze od jakiegos czasu po
psychologach, ale te wizyty niewiele daja i aby cos sie zmienilo trzeba sporo
czasu (a ja go nie mam). Bede wdzieczna za kazda pocieche.

[lila01]

Dziewczyno, moglabym napisac taki sam post jak Ty, z tym, ze ja mam 33 lata,
moze to cie pocieszy, ze inni sa jeszcze bardziej zaawansowani wiekowo, a
osiagniec u nich brak, pracy brak, zycia osobistego brak, checi to zmiany
instniejacego stanu rzeczy brak...

[kored]

Jak ja dobrze cie rozumiem... mam 26, mnostwo zmarnowanego czasu za sobą i doła
od 4 miesięcy kiedy przyszlo opamietanie i zrozumialem co zrobiłem ze swoim zyciem a raczej czego nie zrobilem :-(
Z jakichs powodow w wieku 15 lat wpadlem na jakiegos rodzaju nerwicowy jalowy bieg, reakcją na problemy była u mnie ucieczka (strach?), wszystko odkładalem na pozniej, myslalem ze mam jeszcze czas. Czas na imprezy, spotkania towarzyskie, dziewczyny, prace. Jedynym osiagnieciem mojego zycia sa skonczone studia ktore
i tak nie gwarantują dobrej pracy (teraz nawet jakiejkolwiek).
Kuzwa, najlepsze lata zycia przesiedzialem w domu, teraz wydaje mi sie ze na to wszystko jest juz za pózno. Niby znam juz przyczyny takiego stanu rzeczy
(4 miesiące rozmyslan i dochodzenia do pewnych wnioskow) ale nadal nie rozumiem jak to sie mogło stac ze tak wszystko odpuscilem. Przeciez ludzie maja problemy, kompleksy ale jakos sobie radzą i prą do przodu. Czasem mysle ze to jakies fatum.
Wyjscie z tej sytuacji wymaga chyba sily Tytana (usamodzielnienie sie, wyjscie do ludzi). Zaczynam walczyc o siebie bo to jedyne wyjscie z tej sytuacji. Nad innym tez myslalem ale juz mi przeszło.

[vinxxx]

doskonale cie rozumiem
u mnie sie zaczelo jak mialam 19 lat. robilam wszystko na sile. pracowalam,
zaczelam studia . z powodu potwornych lekow musialam zakonczyc 2 kierunki
studiow. zostawilam tezprace bo nie bylam w stanie dalej tego ciagnac. mam mase
przyjaciol ale spotkania z nimi nie ciesza mnie tylko stresuja. boje sie co
bedzie dalej. przeciez wkoncu chcialabym miec normalne zycie ,dzieci itp.
doskonale cie rozumiem. jedyne czym moge cie pocieszyc a co mi samej pomaga to
postanownienie ze nie poddam sie i uda mi sie jeszcze wszystko. kup koniecznie
książkę L.Hay "mozesz uleczyc swoje zycie". ta ksiazka tchnie w ciebie mase
optymizmu i wiary. sprobuj !!!

Bardzo gorąco cie pozdrawiam

[calipso2]

Dziewczyno, 25 lat to w rzeczywistości bardzo młody wiek!
Ty jeszcze wszystko możesz zrobić, wszystkiego co chcesz się nauczyć, zacząć
normalne życie towarzyskie. Powtarzam, to naprawdę bardzo młody wiek, choć
oczywiście jak miałam 25 lat też mi się wydawało, że to duuużo.
Teraz mam 33 lat i niewiele się zmieniłam fizycznie od tamtego czasu, także
mogę żyć jak wiele młodsza osoba... :->

Powodzenia i nie trać czasu na zmartwienia. Tego naprawdę nie warto robić.

[martwoj]

dzieki edytka6,ze założyłaś ten wątek:) ja mam 22 lata i tez mam poczucie,ze
tracę czas siedząc w domu.Jutro zaczynam terapię indywidualną i wierzę,ze choć
trochę bardziej otworzę się na ludzi i zacznę wykorzysytywać te jezscze
studenckie lata zycia:)
Myslę ,ze calipo ma racje,że wszytsko jezscze przezd Tobą.Piszesz,ze nie masz
czasu aby coś się zminiło.Rozumiem to,ale bez poświeconego na zmianę czasu
niewiele zrobisz.
Zyczę Ci duzo siły i wiary w lepsze jutro:)
Pozdrawiam:)

No, kochani młodzi...nie marudzić!!!!!!!!

[zyrafa46]

Plecak, walicha, co tam jeszcze, może rower...Są wakacje. Czas na Was. Krem na
nos, bo miłe oblazłe to sa tylko młode ziemniaczki - i hop na urlop czy wakacje.
Albo spiknąć sie razem koleżeństwo fomurostwo(w kupie siła) i ławą do ludzi!!!
Szmatką komputer potraktowac, niech nie zarośnie kurzem - i do słoneczka, do
wody, do lasu do ludzi, do malinek i poziomek w lesie(MYĆ PRZED JEDZENIEM, bo
różne bąblowice i inne tam).
Tylko nie mówcie, że nie możecie. Na 2 dni zawsze można.
Lecę ju8ż, pozdrówka, Żyrafa

[edytka6]

Wielkie dzieki i tez wszystkich pozdrawiam

[drugi_biegun]

fajny tytuł tematu

taki....ekonomiczno-ubezpieczeniowy

a jakby jeszcze ująć problem praktycznie w działaniu czyli np.w poszukiwaniu
straconego czasu-to mamy zadanie egzystencjalne na życie wszystkich pokoleń,
które były przed wami

[edytka6]

hahaha;-)))), ale mi nie jest za bardzo do smiechu;-(

[zyrafa46]

To poszukaj takiego miejsca na Ziemi gdzie Ci BĘDZIE do śmiechu. Ono, to
miejsce do Ciebie nie przyjdzie, ani nie przyjedzie na białym koniu, jak
mawiała moja mama gdy 29 l. panienką byłam. Tak?
Żyrafa

[drugi_biegun]

zyrafa46 napisała:

> To poszukaj takiego miejsca na Ziemi gdzie Ci BĘDZIE do śmiechu. Ono, to
> miejsce do Ciebie nie przyjdzie, ani nie przyjedzie na białym koniu, jak
> mawiała moja mama gdy 29 l. panienką byłam. Tak?
> Żyrafa

polecasz poszukać "Wesołe miasteczko" w najbliższej okolicy?
a w tym miasteczku "pokój krzywych luster" mentalnych jak to nasze forum?

[zyrafa46]

Są wakacje. Kolegów, znajomych, koleżanki i znajome, potem jakaś przyjaźń -
latem poznajemy, zima cementujemy. No tylko trzeba podnieść pupę ze stołka,
zamknąć komputer i fruuuuuuuu.
Wesołego miasteczka nie polecam. Nie lubie płacic za śmiech. Za darmo lepiej mi
sie śmieje ;-)
Pozdrawiam, znowu musze lecieć
Żyrafa

[rumiankowa]

Kazdy kto choruje traci czas. Widzialas np w przychodniach taki plakat
reklamujacy szczepienia p/zoltaczce. gdzie sa nogi facetow w garniturkach i
jednego "zoltaka" w pizamie i kapciach? :) Z haslem "przerwa w zyciorysie" czy
cos w tym rodzaju. I mozna albo wproawadzac sie w jeszcze wieksze doly
rozpamietujac straty i dalej tracac czas, albo zabrac sie za zycie od tej
chwili, od dzis, od teraz.

[drugi_biegun]

rumiankowa napisała:

> Kazdy kto choruje traci czas.

nie całkiem to prawda
Rumiankowa
pomyśl jeszcze trochę i nie trać czasu na oglądanie plakatów w przychodniach
zdrowia i wysnuwanie takich jednostronnych wniosków
bo wiesz jaakie to może być niebezpieczne?
dziś chorego ubierzesz na plakaacie w garnitur więźnia a może jutro włożysz go
do piecaa, bo to jeszcze taniej i nie marnuje się czasu na kopanie dołu naa
trumnę.

[rumiankowa]

drugi_biegun napisała:

> dziś chorego ubierzesz na plakaacie w garnitur więźnia a może jutro włożysz
go
> do piecaa, bo to jeszcze taniej i nie marnuje się czasu na kopanie dołu naa
> trumnę.

Sprobuj wypowiedziec sie w sposob bardziej komunikatywny.

[edytka6]

no jasne,ze nie warto tracic czasu na rozpamietywanie tego co bylo i dolowanie
sie. Nie jest to jednak takie proste i w tym caly problem. Mam wrazenie ze
wszystkim jestem do tylu i to wpedza mnie w nerwice, szczegolnie gdy widze
przebojowych, pewnych siebie ludzi którzy osiagneli i zrobili to co
chcieli.Daleko mi do huraoptymizmu Zyrafy, bo ja z moimi problemami nie widze
zycia tak rózowo.Co z tego, ze wyjde sobie do ludzi? na pewno nie znajde wsród
nich odrazu przyjaciól, tym bardziej, ze dosc ciezko dogaduje sie z innymi
ludzmi.Wiem,ze musze spróbowac,ale na nawiazanie jakis glebszych relacji tez
trzeba czasu.Po prostu wiem, ze gdybym nie natracila tyle czasu i chetniej
wychodzila do ludzi teraz moje zycie mogloby wygladac zupelnie inaczej. A tak
musze zaczynac wszystko od zera, tym bardziej,ze wyjezdzam do innego miasta i
tam bede zupelnie sama. Natomiast pracy moge szukac co nejwyzej w supermarkecie

[drugi_biegun]

edytka6 napisała:

>Po prostu wiem, ze gdybym nie natracila tyle czasu i chetniej
> wychodzila do ludzi teraz moje zycie mogloby wygladac zupelnie inaczej.

na pewno wyglądałoby inaczej, ale czy lepiej?
może mi łatwo tak napisać, bo gdy miałam tyle lat co WY nie miałam powodów do
narzekania na brak towarzystwa na "imprezki",ale...dziś oddałabym (oddałam)
całe to "towarzystwo" za jednego prawdziwego przyjaciela lub/i przyjaciółkę
a tak jak miałam "towarzystwo" to jakoś zabrakło czasu na prawdziwe przyjaźnie.
i to jest STRACONY czas


> A tak
> musze zaczynac wszystko od zera, tym bardziej,ze wyjezdzam do innego miasta i
> tam bede zupelnie sama. Natomiast pracy moge szukac co nejwyzej w
supermarkecie

w supermarkecie też możzna znaleźć przyjaciół
i tam nawet prędzej ich znajdziesz niż na nie wiadomo jak eksluzywnych salonach
intelektualnych czy jakiś tam niby "lepszych"

[zyrafa46]

Czytasz mi w myślach =__-. Mój post napisałam na kilka postów po tym co
przeczytałam, tez PRZED Twoim.
Poznałam w sklepie przyszła (potem) bratnia duszę.
Ż.

zadziwiajace ale

[kuba_halford]

przypominam sobie z etez tak kiedys mialem i wydawalo mi sie dokladnie jak wam
nie wiem jak to sie stalo ze teraz tego w takim wymiarze nie mam poprostu jakos
samo przeszlo i jak teraz sie zastanowie to wcale nie wydaje mi sie zebym
wiecej niz inni siedzial w domu poprostu mialem przecietne zycie i takie pewnie
wiekszosc ludzi ma a to co zauwazacie ze inni maja "lepiej inaczej" to podczas
choroby widzicie tylko to co was drazni i idealizujecie to jako cos czego wy
nie mozecie miec. Spojrzcie ze nie wszyscy na ulicy trzymaja sie za rece ani
nie ida na impreze akurat to jakis maly ulamek tej ulicy akurat robia to w tej
chwili a reszta co robi ?.
Moze mam troche syndromu "straconego czasu" staram sie uczyc ciagle bo uwazam
ze mam braki ktore byly wywolane tym z esie nie nauczylem w okresie dola wielu
zeczy i wydaje mi sie ze to zutowalo na dalsze zycie i cos moze to jeszcze
zmieni ale nie ejst to jakies nasilone i w malutkim stopniu.
Moze poprostu macie zupelnie przecietne zycie jak inni ludzie i macie jakies
tam wyobrazenie waszego szczescia na ktorego objawy u innych zwracacie uwage a
na reszte ich zycia nie moze wszystkim to sie zdarza tylko tego nie zauwazacie.
Zycze ci zeby ci przeszlo jak mi samo. Nie ty masz zle poprostu zyci jest takie
ze jest przecietne a ty niemozesz do tego przywyknac.
pzdr.

[kored]

Wiem jak ciezko jest zaakceptowac ten stan rzeczy. Kazde wyjscie z domu, gdy widze trzymające sie za rece pary licealistów i studentów lub grupki przyjaciół
idących na impreze lub piwo, przypomina i budzi cholerną zazdrośc. To strasznie meczy, szczegolnie wieczorami, mysli o straconych szansach nie daja spokoju. Juz nie mowie o sprawach zawodowych, nic powaznego nie zrobilem i sie nie nauczylem choc zdolnosci nie brakuje. Nigdy nie mialem ustalonych priorytetów i to sie teraz msci. Po prostu zal tego wszystkiego.
Szkoda ze ta dezintegracja pozytywna(tak to okreslam) nie nastapiła u mnie wczesniej, 5 czy 6 lat temu, co nieco było jeszcze do uratowania. Dziwne w tym wszystkim jest to, ze cały czas wydawało mi sie ze ja kontaktów towarzyskich nie potrzebuje, pewnie zadzialal u mnie jakis mechanizm obronny zwiazany z chorobliwa niesmialoscią i kompleksem nizszosci. Staram sie zmienic nastawienie do swiata i siebie, sposob myslenia o problemach(wyjscie im na przeciw a nie uniki). Wiem tez, ze akceptacja przeszłosci jest warunkiem koniecznym do zmian.
Mam nadzieje ze poradze sobie sam, jesli nie, czeka mnie psychoterapia.
Edytka6 jak widzisz mamy podobne odczucia. Ciekawy jestem jak ty sie zorientowałas ze cos bezpowrotnie tracisz, to byl jeden moment czy proces? A
moze cały czas mialas to poczucie ale nie mialas odwagi nic zmienic? W kazdym razie pozdrawiam cie i wiedz, ze jest ktos, kto bardzo dobrze cie rozumie i zyczy ci siły, która pomoze odmienic twoje zycie.

[drugi_biegun]

bardzo ładnie opisałeś Kored ten problem "straconego czasu".
jaa też przez to przechodzilam i też nazwałam swoje "przechodzenie" naa drugą
stronę dezintegracją pozytywną. tylko, że w moim przypadku ten stracony czas to
dużo więcej niż 5-6 lat i niestety za późno zorientowałam się co tak naprawdę
mi dolega, aby moje życie uczynić bardziej szczęśliwym i normalniejszym.
teraz mówię sobie w chwilach smutku-trudno, stało się i nie ma co płakać nad
rozlaanym mlekiem. aale żaal za "straconym czasem" pozostał i myślę, że to
naturalny sposób okazania pewnych emocji związanych z niepowetowaną stratą jaki
ma miejsce po utracie bliskiej osoby, której nie dane było zażyć szczęściaa i
radośsci w pełni sił młodzieńczego rozkwitu.
no trudno.
mogę się jedynie pocieszać faaktem, że lepiej późno niż wcale. przynaajmniej
odejdę bardziej świaadoma pewnych spraw.czy to ma sens takie pocieszanie samej
siebie? moim zdaniem ma sens z co najmniej dwóch powodów. po pierwsze może
jednak Niebo istnieje Czyściec przeszłam już tu na Ziemi?
oraz drugi powód-zanim odejdę to mniej narobię głupstw, bo o sobie i innych
wiem więcej niż gdybym nie przeszła tej drogi, którą jednak częściowo wbrew
swojej woli, podążałam.i inaaczej już pojmuję powiedzenie: "każdy jest kowalem
własnego losu", bo to jednak TYLKO część prawdy o sobie i innych.
mająac teraz inną samoświadomość wiele łatwiej jest mi wybaczać potknięcia
swoje i innych.czyli....jednaak ten czas nie całkiem był stracony.
i kończąc ten post
uświaadomienie sobie pewnych prawd NIGDY nie jest czasem straconym.

T może od dzis po troszku, po troszku........-->

[zyrafa46]

Zawsze zaczyna się od 0!!!! Jednak 0+0=0!!!!! A 0+0,0001=już nie 0. Małymi
kroczkami DO PRZODU. Pierwszy kroczek: wieczorem przed samym saśnięciem myśl
taka: Jutro wejdę do spożywczego, kupie co tam mi trzeba i RADOŚNIE uśmiechne
się do kogokolwiek, najprościej do kasjerki: "dziękuję :-)))))))". Poćwicz
przedtem w lusterku ten uśmiech. Napiszcie jak wyszło. Nie chce więcej, tylko
tyle ;-)))). Pa, juz nie moge czytac nawet dalszych postów. Tu sie zaytzymałam.
Pozdrawiam, całuję, Jak sie coś robi, to sie zrobi (też mam swoje klocki do
poustawiania, stosuję powyższą metodę) Liczę, a nawet juz to widzę, że jak sie
cos robi systematycznie - rozpędzam się :-)))))
Żyrafa

No to do dzieła, kochani. Noski w górę :-O

[drugi_biegun]

zyrafa46 napisała:

> Zawsze zaczyna się od 0!!!! Jednak 0+0=0!!!!! A 0+0,0001=już nie 0. Małymi
> kroczkami DO PRZODU.

ale weź Żyrafo pod uwagę, ze my depresyjni startujemy z drugiego bieguna tych
dodatków plusowych po zerze neutralnym
czy pamietasz choc troszke cos o limes zdazajacym do zera?
nie,nie sprawdzam ciebie, bo sama mam w pamieci jedynie obrazek 0 z plusem i o0
z minusem, ale to tu wystarczy

[prowokatorek]

Nie patrzcie na to ile straciliście czasu, tylko na to ile zyskujecie przestrzeni.

Ech Wy.......niewolnicy cyferek. Wykrzesajcie w sobie odrobinę buntu przeciwko
matematyce.

odpowiednie CV
odpowiednie wykształcenie względem wieku
odpowiedni stan posiadania względem wieku

odpowiednio prosta droga do trumny

mieszczański mit funkcjonalonośc, wydajnośći i oszczędności

[drugi_biegun]

prowokatorek napisał:

> Nie patrzcie na to ile straciliście czasu, tylko na to ile zyskujecie
przestrze
> ni.
>
> Ech Wy.......niewolnicy cyferek. Wykrzesajcie w sobie odrobinę buntu przeciwko
> matematyce.
>
> odpowiednie CV
> odpowiednie wykształcenie względem wieku
> odpowiedni stan posiadania względem wieku
>
> odpowiednio prosta droga do trumny
>
> mieszczański mit funkcjonalonośc, wydajnośći i oszczędności

nie ma to jak trochę filozofii w matematyce materialistycznej
bardzo ładnie spuentowałeś Prowokatorku problem dwoistości "straconego czasu"
na rzecz większej przestrzeni życiowej
ileż w końcu można oglądać się by dogonić swój cień i wziąć go w objęcia

[edytka6]

U mnie to byl proces. To nie bylo tak, ze z dnia na dzien zorientowalam sie, ze
stracilam czas. Tyle ze nie wiedzialam co jest przyczyna tego, ze jestem sama i
niezadowolona z zycia. Po prostu przez swoja niesmialosc czekalam na to, ze
inni podadza mi reke, zabiora mnie gdzie trzeba i urozmaica mi zycie. Teraz juz
wiem, ze to ja powinnam byla robic pierwszy krok, miec wiecej odwagi i bardziej
sie starac a nie tylko czekac.Teraz chcialabym wyciagnac z tego nauke i
zachowywac sie inaczej. Nadal jednak jestem niesmiala i nie jest mi latwo.
Bardzo pocieszajace jest to co piszecie;-)

[zyrafa46]

...a jak poukładane już ladnie klocki się troche posypią... Właśnie zbieram.
Tak ładnie było. Może będzie troszke inaczej, ale poukładam na nowo ;-(.
Syzyf i tak miał gorzej. Ale nawet Syzyf piął sie do góry ze swoim kamykiem a
nie lim zdążajacy do 0. No tak czy nie, droga +___-. Uczep sie lewej strony
mojego pomysłu na graficzną postać Twojego nicka a na tę prawą elegancko sie
(przepraszam) WYPNIJ.
Pozdrawiam, Żyrafa

[drugi_biegun]

zyrafa46 napisała:

> ...a jak poukładane już ladnie klocki się troche posypią... Właśnie zbieram.
> Tak ładnie było. Może będzie troszke inaczej, ale poukładam na nowo ;-(.
> Syzyf i tak miał gorzej. Ale nawet Syzyf piął sie do góry ze swoim kamykiem a
> nie lim zdążajacy do 0. No tak czy nie, droga +___-. Uczep sie lewej strony
> mojego pomysłu na graficzną postać Twojego nicka a na tę prawą elegancko sie
> (przepraszam) WYPNIJ.
> Pozdrawiam, Żyrafa

wypinam się i wypinam, aa kończy się to moje wypinaanie jak w tym wierszyku o
lokomotywie do której podeszło aż 1000 atletów i nie dało rady
a mnie się jednak czasami udaje :)
przynajmniej tyle, aby jak Syzyf nie zaczynać za kazdym razem od 0 bez
chociaażz jednego maaalutkiego plusika przy nim

[zyrafa46]

Dziś już mam troszkę większy stosik :-). Musze umocnić moją budowlę, bo taka
jakaś ...No nie jest to opoka :-(
Życzę Wam i sobie powodzenia, Żyrafa

[kuba_halford]

edytka6 napisała:

> U mnie to byl proces. To nie bylo tak, ze z dnia na dzien zorientowalam sie,
ze
>
> stracilam czas. Tyle ze nie wiedzialam co jest przyczyna tego, ze jestem sama
i
>
> niezadowolona z zycia. Po prostu przez swoja niesmialosc czekalam na to, ze
> inni podadza mi reke, zabiora mnie gdzie trzeba i urozmaica mi zycie. Teraz
juz
>
> wiem, ze to ja powinnam byla robic pierwszy krok, miec wiecej odwagi i
bardziej
>
> sie starac a nie tylko czekac.Teraz chcialabym wyciagnac z tego nauke i
> zachowywac sie inaczej. Nadal jednak jestem niesmiala i nie jest mi latwo.
> Bardzo pocieszajace jest to co piszecie;-)

To co piszesz jez troche bez sensu bo to takie bldne kolo. Sama wiesz ze od
depresyjnych bardzo bardzo czesto wszyscy odchodza odwracaja sie plecami. Nie
mozesz zrobic tzw. pierwszego kroku bo na tyle widocznie jest z czlowiekiem nie
wporzadku wtedy ze i tak sie nie uda bo juz sie odwrocili i jesli ten stan trwa
nadal trudno zeby cos sie zmienilo pomimo naszego dzialania.
Czekac na podanie reki tez mozna jak piszesz ale zwroc uwage na to co powyzej
ze nikt do nas tej reki wtedy nie wyciagnie.
Ch..owa prawda ale taka prawda - jest sie na przegranej pozycji i mozna tylko
lezec i kwiczec badzmy obiektywni.
Pzdr.

[zyrafa46]

O o o!!!!!! Allllllle e to było budujące!!!!! Myślę o Twojej wypowiedzi Kubo!!!
Ja nie zamierzam leżeć i kwiczeć. Zresztą żyrafy nie kwiczą !!!!!!!! Mam
wyciągnąć szyję i poszukać słońca w Twoich okolicach? Sam nie widzisz?????
Żyrafa :-)))))

[kuba_halford]

zyrafa46 napisała:

> O o o!!!!!! Allllllle e to było budujące!!!!! Myślę o Twojej wypowiedzi
Kubo!!!
> Ja nie zamierzam leżeć i kwiczeć. Zresztą żyrafy nie kwiczą !!!!!!!! Mam
> wyciągnąć szyję i poszukać słońca w Twoich okolicach? Sam nie widzisz?????
> Żyrafa :-)))))

Masz do mnie jakas pretensje moze ?. Bylem z toba szczery jesli oczekiwalas ze
cie bede poklepywal po plecach i powiem ze ta depresja to nic takiego i masz
dzieki niej wachlarz mozliwosci to trzeba bylo powiedziec. Napisalem szczerze
jak uwazam a nie sciemnialem myslalem ze chcialas wlasnie takiej odpowiedzi.
Nie oszukujmy sie depresja nie jest fajna a zyci z nia to nie bajka moze czas
skonczyc z wyobrazeniem ze wszystko zalezy tylko od pozytywnego myslenia bo
sama depresja juz popalila wiele mostow.
pzdr.

[zyrafa46]

Nie mam pretensji. Nie mam pretensji (napisałam 2x, by ktoś nie pomyślał, że to
błąd w druku).
Żyrafa

[edytka6]

ale po mnie w ogóle nie widac, ze mam depresje. nikt sie nie domysla, ze mam
jakies problemy. na zewnatrz jestem wesola osoba tyko w srodku jestem bardzo
smutna, ale nie pokazuje tego. no chyba ,ze inni to wyczuwaja, ale nie sadze.

[drugi_biegun]

edytka6 napisała:

> ale po mnie w ogóle nie widac, ze mam depresje. nikt sie nie domysla, ze mam
> jakies problemy. na zewnatrz jestem wesola osoba tyko w srodku jestem bardzo
> smutna, ale nie pokazuje tego. no chyba ,ze inni to wyczuwaja, ale nie sadze.

Edytko
może ty nie masz jednak depresji?
napisałaś w pierwszym poście, że byłaś chorobliwie nieśmiała i zakompleksiona i
dlatego unikałaś towarzystwa. może były jakieś czynniki "zewnętrzne", które
powodowały twoje zakompleksienie i niesmiałosć, z którymi nie umiałaś sobie
poradzić i twoja osobowośsć nie rozwijała się prawidłowo i masz obecnie objawy
zaburzenia osobowości, którym jest też objaw depresyjny.
objaw a nie choroba

[edytka6]

na pewno nie jest to tak ciezki przypadek, zebym nie mogla wstac z lózka, czy
wyjsc do ludzi.Ale czarne mysli, ciagly niepokój,koszmary senne, niezadowolenie
z siebie bardzo utrudnieja zycie. Boje sie, ze w koncu moze sie to przerodzic w
prawdziwa depresje. Jak nic sie nie zmieni to pewnie tak sie stanie.

[drugi_biegun]

edytka6 napisała:

> na pewno nie jest to tak ciezki przypadek, zebym nie mogla wstac z lózka, czy
> wyjsc do ludzi.Ale czarne mysli, ciagly niepokój,koszmary senne,
niezadowolenie
>
> z siebie bardzo utrudnieja zycie. Boje sie, ze w koncu moze sie to przerodzic
w
>
> prawdziwa depresje. Jak nic sie nie zmieni to pewnie tak sie stanie.

Edytko
to nie trać już czasu i ....
poznałaś już chyba swój problem i teraz czas, abyś zrobiła coś dla siebie w
dobrym kierunku.
wyjście z tego Twojego obecnego "dołka" jest zdecydowanie łatwiejsze niż
późniejsze wyjście z depresji

[zyrafa46]

Mi też sie podoba taka rada: Słyszyyyyyysz, +___-, to do Ciebie,
Żyrafa

[ogrom]

czas stracony to prawie 7lat studiów na debilnej polibudzie warszawskiej ......
teraz jestem bez chłopa bez pracy z dosw deprechy normalnie czuje smród w moim
zyciu:((((((
jak to się stało
nigdy nie róbcie nic wbrew sobie i dla kogos bo np w imie miłosci ale jazda
syfska!!!!!
!!! bo to prowadzi do syfu

[drugi_biegun]

ogrom napisała:

> nigdy nie róbcie nic wbrew sobie i dla kogos bo np w imie miłosci ale jazda
> syfska!!!!!
> !!! bo to prowadzi do syfu

mnie dojście do tej PRAWDY, że nie powinno robić się cokolwiek wbrew sobie
zajęło dużo więcej niż 7 lat. jedną z najważniejszych decyzji życiowych -wybór
partnera na tzw. całe życie-uczyniłam WBREW głosowi serca i....
teraz tu piszę to co piszę

[hobes3]

hej! mnie się wydaje, że każdy przechodzi takie stany. Każdy czegoś żałuje, ja
np. że zbytnio balowałam zamiast się uczyć, tak już dawno miałabym skończone
studia. ale z drugiej strony co z tego? życie to nie wyścig, nie trzeba się
nigdzie spieszyć, nie trzeba ba! nawet nie wolno z nikim się porównywać,
przecież ludzie stwarzają pozory. Dobrze będzie kiedy zaczniesz psychoterapię na
pewno pomoże ci się do tego "straconego czasu" zdystansować. Uważam, że takie
mysli jak ty teraz masz świadczą o tym że w pewien sposób dojrzewasz, nawet
jeśli skorzystasz z pomocy specjalisty, po prostu widzisz popełnione błędy w
przeszłości a to już dużo! wiesz mi, że nie każdy jest w stanie dostrzec takie
błędy JUŻ w wieku 25 lat!!! POWODZENIA!!!!

[drugi_biegun]

hobes3 napisała:

>wierz mi, że nie każdy jest w stanie dostrzec takie
> błędy JUŻ w wieku 25 lat!!! POWODZENIA!!!!

i TO powinna autorka tego wątku policzyć sobie za SUKCES!!!

[zyrafa46]

Czytam i potakuję ;-)
Ż.

[drugi_biegun]

zyrafa46 napisała:

> Czytam i potakuję ;-)
> Ż.

Żyrafo
czy Ty przypadkiem nie jesteś zaprzyjaźniona prywatnie z Angiebe?
Gloom by się ucieszył.
Już tak długo dopomina się choć odrobiny uwagi -bezskutecznie jak dotąd-od
Angiebe.
już mi jest Go żal naprawdę

[zyrafa46]

Nie rozumiem o co chodzi. Prawda? :-(
Żyrafa

[drugi_biegun]

zyrafa46 napisała:

> Nie rozumiem o co chodzi. Prawda? :-(
> Żyrafa

nie rozumiem o jaką prawdę pytasz.
że Gloom nie może się doczekać odpowiedzi od Angiebe?
bo z kim się prywatnie przyjaźnisz to przecieżz nie moja sprawa.
lubię Cię za to co tu piszesz a nie za to z Kim się przyjaźnisz

Do +___-

[zyrafa46]

zatkało mnie!!!!!!!!! A z kim ja sie przyjaźnię???????? Skąd to wiesz??????

A teraz moja wewnętrzna asertywność (nie znając jeszcze odpowiedzi na powyższe
pytania!!!!!!!!!!!) pisze: a (przepraszam) co Ci do tego z kim sie przyjażnie???


Coraz mniej z tego wszystkiego rozumiem :-(
Żyrafa

[drugi_biegun]

zyrafa46 napisała:

> zatkało mnie!!!!!!!!! A z kim ja sie przyjaźnię???????? Skąd to wiesz??????
>
> A teraz moja wewnętrzna asertywność (nie znając jeszcze odpowiedzi na
powyższe
> pytania!!!!!!!!!!!) pisze: a (przepraszam) co Ci do tego z kim sie
przyjażnie??
> ?
>
>
> Coraz mniej z tego wszystkiego rozumiem :-(
> Żyrafa

Żyrafo
zaczynasz być...nieprzyjemna
podobnie jak jeszcze niedawno Gloom w stosunku do mnie
ale nie mam zamiaru,póki co, zmienić nicka tylko dlatego, że Ciebie coś tam
zatyka a Ty nie wiesz co?
może zatyka Cię chęć nadmiernej kontroli tego co kto tu pisze a Ty czegoś tam
nie rozumiesz i przez to nierozumienie tracisz kontrolę nad ....
nie musisz mi odpowiadać jak nie rozumiesz o czym piszę
kulturalna i asertywna osoba w takiej sytuacji po prostu zadaje pytanie a
nie...domniewuje na głos w "co myśli druga strona" w tym przypadku drugi_biegun

[zyrafa46]

Nadal nic z tego nie rozumiem.

[drugi_biegun]

zyrafa46 napisała:

> Nadal nic z tego nie rozumiem.

a musisz rozumieć?
ja chyba mam prawo pisać posty, których Ty nie rozumiesz?
możze piszę ot taak sobie i muzom?
jakim muzom?
może tej 10 tej albo 11 naawet
a może tworzę swoją?
taką subtelną, ze nikt ....
i mam złudzenie, że może jednak....

[zyrafa46]

To ja już sobie pójdę :-(
Żyrafa :-(

sobie pójdę

do Żyrafy

[zyrafa46]

Żyrafo znikaj!!!!!!!

[zyrafa46]

Szybko, smutek, echn nie chce pisać

[drugi_biegun]

zostań
lepiej jak ja zniknę

[drugi_biegun]

zyrafa46 napisała:

> zatkało mnie!!!!!!!!!

współczuję


>A z kim ja sie przyjaźnię????????

w realu czy na forum Depresja?

>Skąd to wiesz??????

co wiem?
konkretniej proszę
>

[zyrafa46]

A jakie ładne wiersze pisze... (Gloom oczywiście :-))) Ona jest chyba głazem
zimnym :-(. Odpowiedz na mój poprzedni post.
Pozdra. Żyrafa

[drugi_biegun]

zyrafa46 napisała:

> A jakie ładne wiersze pisze... (Gloom oczywiście :-))) Ona jest chyba głazem
> zimnym :-(. Odpowiedz na mój poprzedni post.
> Pozdra. Żyrafa

odpowiedziałam nawet dwomaa postami
ładne wiersze to niekoniecznie też ładna (uprzejma) proza przy innej, mniej
uduchowionej okazji

Do +__-

[zyrafa46]

Chyba zaczynam rozumieć. Zaczynam. Nie spodobało Ci sie, (tak zrozumiałam), ze
przyjażnię się z Glonem (przepraszam, nie zapamietałam jego nicka a nie mam
skąd "przesunąć")?
Moja odp:
1 - nie przyjaźnie się z nim. Nie znam go. Przeczytałam wiersze dopiero PO
przeczytaniu Twoich postów.
2 - gdybym jednak sie z nim przyjażniła, to chyba mam do tego prawo?
3 -zdziwiło mnie to co piszesz, i zrobiło mi sie przykro :-(, nie ukrywam :-(.
jednak to jest forum, piszesz, co myślisz. Zresztą zawsze cenię sobie bardziej
szczerość niż słodycz. Słodka (powiedzmy sobie szczerze) obłuda - to to, czego
BARDZO NIE LUBIĘ, (przepraszam, nikt mnie nie pyta, co lubie, a czego nie)
pozdrawiam serdecznie, Żyrafa

[drugi_biegun]

zyrafa46 napisała:

> 1 - nie przyjaźnie się z nim. Nie znam go. Przeczytałam wiersze dopiero PO
> przeczytaniu Twoich postów.

ja nawiązywałam do przyjaźni z Angiebe a nie Glooma!
a przyjaźń z Angiebe-opiekunką tego forum-to jednak już inny kaliber przyjaźni
niż nas tu króliczków w zooz Żyrafą na wyżynie horyzontalnej

> 2 - gdybym jednak sie z nim przyjażniła, to chyba mam do tego prawo?

a pewnie, że masz
przecież napisałam moje gdybanie nie przez formę zazdrości czy zakazu

> 3 -zdziwiło mnie to co piszesz, i zrobiło mi sie przykro :-(, nie ukrywam :-
(.
> jednak to jest forum, piszesz, co myślisz.

wprawdzie piszę co myślę, aale nie piszę wszystkich swoich myśli
na szczęście dla wszystkich, a moje w szczególności :)

Zresztą zawsze cenię sobie bardziej
> szczerość niż słodycz.

mam podobnie

Słodka (powiedzmy sobie szczerze) obłuda - to to, czego
> BARDZO NIE LUBIĘ, (przepraszam, nikt mnie nie pyta, co lubie, a czego nie)
> pozdrawiam serdecznie, Żyrafa

OBŁUDY wprost się brzydzę, choć ....czy jakiekolwiek zachowanie
tzw.'polityczne' może być od obłudy wolne?

[edytka6]

hej ludzie nie klóccie sie!!!nie zbaczajcie z tematu.

[drugi_biegun]

edytka6 napisała:

> hej ludzie nie klóccie sie!!!nie zbaczajcie z tematu.

to chyba jeszcze nie kłótnia, raczej nieporozumienie moje i Żyrafy
nie lubię się kłócić, choć lubię mieć własne zdanie
Edytko
Ty napisałaś, ze straciłas iles tam laat swojego życia na skutek jaakby nie
patrząc swojej winy jednak
ja straciłam swój czas na życie, bo.....w pewnym wieku i bez pewnych osobistych
doświadczeń nie mogłam mieć wiedzy, aby "stracony czas" tylko ode mnie zależał.
nawet więcej powiem(napiszę)
swój czas wykorzystałam maksymalnie ile tylko można aby nie nazwać go "czasem
straconym"
może dlatego jest we mnie jeszcze tyle żalu i goryczy a także pewnej dozy
bezkompromisowości
bo tego mojego "straconego czasu" nikt mi nie wróci

[edytka6]

ja chcialabym byc bardziej bezkompromisowa, nie przejmowac sie tak bardzo
innymi. zbyt czesto jestem ulegla i za bardzo staram sie przypodobac innym, a
to o ironio wcale nie poprawia moich stosunków z ludzmi ani nie zjednuje mi
przyjaciol. wiem, ze pod wieloma wzgledami powinnam sie zmienic, bo jak ktos
powiedzial nasz charakter to nasze przeznaczenie.

[drugi_biegun]

edytka6 napisała:

> ja chcialabym byc bardziej bezkompromisowa, nie przejmowac sie tak bardzo
> innymi.

być bezkompromisowym a nie przejmować się innymi to dwie różne rzeczy
na ogół właśnie ci "ulegli" kompromisom tak naprawdę więcej mają naa uwadze
swoje dobro i swój spokój niż dobro i spokój innych o których "kompromis"
zabiegają


zbyt czesto jestem ulegla i za bardzo staram sie przypodobac innym, a
> to o ironio wcale nie poprawia moich stosunków z ludzmi ani nie zjednuje mi
> przyjaciol.

uległa jak pies wytresowany?
"wytresowany" przez dalsze i bliższe otoczenie?
a kto by zabiegał o przyjaźń kogoś już "wytresowanego"?
chyba tylko inny też już "wytresowany"
razem jakoś raźniej znosić dalszą tresurę społeczną lub się jej przeciwstawić
nawet

wiem, ze pod wieloma wzgledami powinnam sie zmienic, bo jak ktos
> powiedzial nasz charakter to nasze przeznaczenie.

podobno charakteru nie można zmienić
ale mi się zdaje, żzze można nauczyć się oddzielać to co w nas niezmienne od
tego co zmienić możemy jednak-jeśli bardzo tego chcemy
chyba trudnośsć polega przede wszystkim na wiedzy o sobie samym, a tą nabywa
się z czasem- nawet tym "czasem straconym" .

[edytka6]

'nie przejmowac sie innymi' chodzilo mi o to, aby byc soba i przestac zawracac
sobie dupe tym, co mysla o mnie inni.

[drugi_biegun]

edytka6 napisała:

> 'nie przejmowac sie innymi' chodzilo mi o to, aby byc soba i przestac
zawracac
> sobie dupe tym, co mysla o mnie inni.

TO O TO WŁAŚNIE CHODZI!!!
nie bać się być sobą
nawet kosztem utraty "niby przyjaciół"
bycie sobą to komfort na który pozwolą Tobie TYLKO prawdziwi przyjaciele i
naaprawdę BLISKIE osoby

[lukasz1234567891]

Ja miałem podobny problem i podobne objawy, stały natłok myśli, rozmyślanie o
przyszłości i przeszłości, wcześniej tak nie miałem. Podobnie jak u ciebie nikt
nie orientował się, że coś mi jest. Cały czas czułem, że coś marnuję i coś
tracę, tyle, że zupełnie sobie nie mogłem z tym poradzić. Nawet gdy zabierałem
się żeby coć zmienić, paraliżowała mnie jakaś dziwna niemoc. W końcu przełamałem
się i poszedłem do psychiatry. Dostałem Tranxene i Cital i po tygodniu terapii
poczułęm się już wręcz znakomicie, wszystkie moje problemy zniknęły i wreszcie
mogę poukładać wszystkie sprawy, za które nie mogłem się zabrać przedtem.
Dlatego radzę, żebyś skonsultowała się z psychiatrą, gdyż myślę, że leczenie
farmakologiczne może być skuteczniejsze najwyżej potem możesz pomyśleć o
psychoterapii, która być może odkryje utajony powód i pozwoli pokonać
nieśmiałość i trudności w komunikacji o której piszesz. Pozdrawiam (nie jestem
przedstawicielem handlowym wyżej wymienionych leków :)

[edytka6]

boje sie brac takich lekow przy moim slabym zdrowiu. poza tym czulabym sie
fatalnie wiedzac, ze moj dobry nastroj jest spowodowany jakims lekiem, a gdy go
nie wezme bede miec zupelnie inne mysli i odczucia. po prostu mnie to
przeraza.wolalabym najpierw sprobowac inaczej sie z tym uporac, a dopiero jak
nic sie nie zmieni ewentualnie sprobowac. tym bardziej, ze mam wrazenie, ze
najlepszym lekiem bylaby dla mnie przynajmniej jedna naprawde bliska osoba.

[drugi_biegun]

edytka6 napisała:

> boje sie brac takich lekow przy moim slabym zdrowiu. poza tym czulabym sie
> fatalnie wiedzac, ze moj dobry nastroj jest spowodowany jakims lekiem, a gdy
go
>
> nie wezme bede miec zupelnie inne mysli i odczucia. po prostu mnie to
> przeraza.wolalabym najpierw sprobowac inaczej sie z tym uporac, a dopiero jak
> nic sie nie zmieni ewentualnie sprobowac. tym bardziej, ze mam wrazenie, ze
> najlepszym lekiem bylaby dla mnie przynajmniej jedna naprawde bliska osoba.

jaako "starsza koleżanka" w problemie to TRZYMAJ się ... wiary, że sobie
poradzisz z pomocą bliskich osób lub tej jednej bliskiej osoby.
aa leki?
dobry psycholog powinien umieć Ci doradzić kiedy po leki udać się pora do
apteki

[edytka6]

tak jest. narazie nie kazal isc, wiec nie ide;-)

[drugi_biegun]

edytka6 napisała:

> tak jest. narazie nie kazal isc, wiec nie ide;-)

tylko że....
niektórzy psycholodzy nie cierpią psychiatrów i odwrotnie
pacjent staje się wtedy "przetargiem" w ich rękach i kieszeni
ja bym Edytko na Twoim miejscy miała jednak ciut ograniczone zaufanie nawet do
dobrego psychologa
licho ich tam wie co jest tak naprawdęe ich priorytetami
a pacent między psychoterapeutą a psychiatrą to jak między młotem a kowadłem.
raz myślałam, ze jestem taka sprytna i poszukałam sobie psychiatrę z papierami
psychoterapeuty
i co?
zbyt subtelna jestem aby w tym miejscu użyć odpowiedniego przeklęństwa
ale mam nadzieję, że kiedyś noga mu sięe powinie dla dobra jego pacjentów
oczywiście

[lukasz1234567891]

Nie jestem, na szczęscie aż tak doświadczony jak pozostali forumowicze, więc nie
chcę się tu wymądrzać a piszę tylko moje osobiste odczucia, bo teraz jeszcze
biorę leki, więc nie wiem jak będzie gdy je odstawię, ale teraz czuje się
świetnie i pomogły mi bardzo szybko. Do psychiatry poszedłem z tym nastawieniem,
że skoro coś w moim móżgu nie funkcjonuje tak jak należy co wywołuje takie a nie
inne objawy to leki powinny mi pomóc. Gdy boli mnie ząb ( wybacz za idiotyczne
porónanie) to poczucie, że brak odczuwania bólu zależy od działania leku a nie
ode mnie samego, od mojej woli itd, wcale nie przeraża. Traktuje to na podobnej
zasadzie. Jeżeli chcesz to możemy pogadać mój numer GG 1510314, bo nie przepadam
za dyskusjami na osobiste tematy na forum.
Gorące pozdrowienia

[edytka6]

to jest problem, znalezc ta granice kiedy mozna sobie pomoc, a kiedy juz trzeba
cos wziasc.a co do czatu to chwilowo mam straszna awersje. stracilam przez
niego bardzo duzo czasu i nerwow;-)) moze kiedys. tez pozdrawiam

eeeh.....znam to aż za dobrze

[negatywista]

bosh jacy my wszyscy podobni, a wydaje się kazdemu, że jest sam w tym wszystkim
i że tylko on ustawicznie daje d..y.
jasne, ze mam dokladnie to samo co ty. Nie wyszalałem sie w młodosci na żadnym
polu, o nie... i jeszcze to poczucie, że miałem takie duże możliwosci, tak
ładnie się zapowiadałem... ;]
Mysle, że nie powinnaś się zaperzać, sklonnosci nerwicowo-depresyjne to pewien
rodzaj kalectwa, z którym trzeba się pogodzić. Jedni jeżdżą na wózku, inni są
niewidomi lub głusi, a jeszcze inni mają skłonności nerwicowo-depresyjne.
Myślę, że to jest nieuleczalne niepogodzenie ze sobą i ze światem.
Psychoterapia raczej nic nie da, leki mogą pomóc, ale tylko trochę.
Najważniejsze samemu się przegryźć przez najgorsze i dostosowac się do takich
warunkow psychicznych. Powoli ucz się nie żałować straconego czasu i
możliwosći. Pamiętaj, że żałując straconego czasu własnie tracisz czas:)
Wtedy moze nie będzie w tobie tyle negatywnego napięcia i życie jakoś się
będzie powolutku toczyć, moze nie rewelacyjnie, ale znośnie.

[drugi_biegun]

negatywista napisał:

> Pamiętaj, że żałując straconego czasu własnie tracisz czas:)
> Wtedy moze nie będzie w tobie tyle negatywnego napięcia i życie jakoś się
> będzie powolutku toczyć, moze nie rewelacyjnie, ale znośnie.
>
>

to bardzo trudne do przeprowadzenia w czasach, kiedy społecznie premiowany jest
wyścig do szczęścia na wszystkich płaszczyznach naszego życia.
ale nie ma innego wyjścia jak zastosować rady Negatywisty, a z
czasem....przecież po niżu przychodzi wyż, czyli chwile też i radosne-tak
przynajmniej jest w naturze.
my mamy tego pecha, że z jakiś tam przyczyn-zależnych i mniej zależnych i
całkiem niezależnych od nas-padło na nas to życie w klimacie depresyjnym.
ale nawet w takim "klimacie" nad wewnętrzną aurą można popracować aby negatywne
myśli zamieniać w bardziej pozytywne myślenie. a z czasem....i pozytywne
działanie.
i w tym tkwi plus negatywistycznego myślenia

[ria2]

No tak, nic nowego pod słońcem ;). Znam to aż za dobrze, ale ludzie: gdzie Wy
jesteście???? Jakiś w realu trudno znaleźć tych poszukujących "straconego
czsu" :). Nic to, trzeba iść.

Pozdrwiam, Ria

P.S. Negatywista - makabryczny tekst ;), ale warstwa plastyczna strony -
całkiem, całkiem. Barokowe rozbuchanie i ten wyczuwalny ciężar...