samotność.....

[martyna2525]

Samotnośc to strach, cierpienie, to milczenie, płacz w poduszkęi bicie głową
w ścianę. To szydercze spojrzenia zamężnych przyjaciółek, natrętne pytania
znajomych "czy juz sobie kogoś znalazłaś?". Ale to takze wolny wybór
mozliwość życia na własna rękę, bez oglądania się na nikogo i na nic, to
świadomość, że wszystko, co sie robi jest własna zasługa, to bycie od
początku do końca samodzielna i samowystarczalną. Twardą poprostu.
Co gorsze? Amoze co lepsze? Jak osłodzic samotność, jak ją pokonać, jak sobie
z nią poradzić? A może wcale nie trzeba? Moze to stan, w którym szczęście nie
jest niemożliwe?
ciekawi mnie co Wy myślicie o samotności.......

[mskaiq]

Mysle ze samotnosc jest strachem przed ludzmi. Zastanawiasz sie nad pozytywami
samotnosci, nie ma takich, samotnosc prowadzi do depresji.
Nie ma sily w samotnosci, zwykle samotnosc zadaje pytanie po co wlasciwie
istniejemy. Nastepny krok to mysli samobojcze.
Piszesz ze samotnosc prowadzi do zycia na wlasna reke, zwykle tak nie jest,
samotnosc prowadzi do zaprzeczenia zyciu.
Mozna zyc na wlasna reke majac wielu znajomych i przyjaciol, ludzie nie
ograniczaja tego co zamierzam robic, czy mowic.
Zwykle samotnosc oznacza wiele problemow ze soba, brak akceptacji ludzi oznacza
brak akceptacji siebie.
Od ludzi mozesz uciec i przez chwile mozna wierzyc ze problem zostal rozwiazany
ale od nas samych nie mozna uciec.
Serdeczne pozdrowienia.

[tristezza]

_Dobre zycie w pojedynke_ Stephena Johnsona polecam (wyd.Santorski i s-ka)

pozdrawiam
t.

hm, czytałam

[blue_a]

nie masz wrażenia, że ta książka jednak napisana dla amerykańskiego czytelnika?
i raczej dla mężczyzny niż dla kobiety?

sporo tam technicznych wskazówek, jak sobie radzić z utrzymaniem porządku w
kawalerskim gospodarstwie i jak zapewnić sobie życie prywatno - seksualne...

na pewno książka, która pozwala się uporać z żalem po rozwodzie

(kupiłam tę książkę, gdy miałam chyba 17 lat, nie wiedziałam, co w środku)
<śmiech>

[tristezza]

o kurcze, ale wpadka:)

Stephen Johnson to bardzo madry facet. czesto siegam do jego dwoch
ksiazek:_Humanizowanie narcystycznego stylu_ i _Przemiana charakterologiczna-
cud ciezkiej pracy_. sa to podreczniki dla psychoterapeutow. zeby byla jasnosc-
ja psychoterapeuta nie jestem.

_Dobre zycie..._ lezy u mnie na polce, bo Santorski wysylal wszystko jak leci.
niestety nie zyje w pojedynke wiec do ksiazki nie zagladalam. myslalam,ze moge
polecic w ciemno...
skoro jest tak jak piszesz, to cofam rekomendacje
pozdrawiam
t.

nie cofaj :)

[blue_a]

to nie jest zła ksiązka, może być przydatna, ale warto zdawać sobie sprawę z
tkwiących w niej ograniczeniach

na pewno przyda się osobom, które są w przededniu (jak to się pisze?) rozwodu

[hasanet]

mskaiq napisał:

> Od ludzi mozesz uciec i przez chwile mozna wierzyc ze problem zostal
rozwiazany
> ale od nas samych nie mozna uciec.
To, co zwą samotnością, jest byciem ze sobą sam na sam, a więc w całkiem
niezłym towarzystwie. Samotność nie jest norą ani bunkrem, lecz domem,
naturalnym schronieniem. Można wyjść lub kogoś do wnętrza zaprosić, lecz dla
ucieczki nie widzę żadnego racjonalnego uzasadnienia.

aha... tak

[blue_a]

nawet życie z kimś nie chroni przecież przed samotnością w wymiare
egzystencjalnym (wybaczcie patos), ta druga osoba nigdy do końca nie pojmie, o
co nam chodzi, może najwyżej się do zrozumienia zbliżać

[hasanet]

Samotni nie tylko tworzą tłum, lecz także rodzinę, a nawet twarzą w twarz a
jakże daleko.

[martyna2525]

Samotność w rodzinie między bliskimi to musi boleć.Podoba mi sie tekst piosenki
Rynkowskiego:
" Powiedz mi,
dlaczego z naszych domów wieje chłód?
W dotyku klamek mieszka tylko lód?
A ludzi bliskiech zamiast czułych słów
Łączy tylko ...ten sam klucz.
...........
Sycimy sie miłścią, która cudza jest,
Grzejemy się w jej blasku, a ogniach obcych świec,
A nam przez gardło w domu nie chcą przejść
Zwykłe slowa: Kocham Cię"

Czyli rodzina a jednak chyba nie rodzina :(

[maciek_n1]

martyna2525 napisała:

> A nam przez gardło w domu nie chcą przejść
> Zwykłe slowa: Kocham Cię"
Pewnie dlatego, że to kłamstwo.
> Czyli rodzina a jednak chyba nie rodzina :(
Na pewno nie.
M.
>

[martyna2525]

A da się obudzic w kimś uczucia ?( chodzi mi o rodzinę), Spawic by się wreszcie
obudzili? By dostrzegli to co chyba każdy widzi na swój sposób?


Zresztą chyba to już nie ma sensu - kiedyś tak dzisiaj już nie.

[slepowron4]

Witaj.
Mysle sobie na wlasny uzytek, ze najlepsza rzecza, jaka mozna zrobic z samotnoscia to
zakumplowac sie z nia. Odrzucic pozory, falszywe tropy. Stanac samemu ze soba i miec przez
jakis czas gdzies caly swiat. Mozna sobie wtedy dobrze popatrzec na siebie samego/sama, cos
niecos o sobie dowiedziec.
Moze bezwarunkowe pogodzenie sie z zamotnoscia jest pierwszym krokiem do wyjscia z niej?

[martyna2525]

A jak komuś jest dobrze za murem , zdala od innych? jak świadomie nie chce
wpuścić innych?

[slepowron4]

Jest w tym pewien komfort, jesli dokonac takiego wyboru z wlasnej woli. Ale nie wiem, na jak
dlugo go wystarcza.

[hasanet]

Wydaje mi się, że nie da się precyzyjnie odpowiedzieć, zależy od predyspozycji,
nawet pewnej wprawy. Jak większość życiowych wyborów i ten weryfikuje czas.

[slepowron4]

Proba rozpaczy twarza w twarz ze soba pomaga radzic sobie z tym, co czas przyniesie. Z
akcentem na niczym nie lagodzona rozpacz.

[hasanet]

Nie wsiądziesz do pociągu, na ktory się spóźniłeś. Nie masz kasy na kolejny
bilet. To są fakty. Nie widzę miejsca dla rozpaczy.

[slepowron4]

Raz dobrze przezyta daje ogromna sile. Unikasz zbednych pytan, idziesz do lekarza lub nie. Z
czasem wychodzisz z kazdej jamy, bo juz tam bylas/byles. Znasz droge.

[hasanet]

Na sobie mogę polegać. Wędrować przetartym szlakiem faktycznie nie jest
nadmiernie trudne. Ale nieznanym, to jest dopiero wyzwanie. Stać mnie na to,
żeby je podjąc, jestem przecież twardzielką. Za którąś z gór czeka na mnie
ostatnie odkrycie, więc nie ma miejsca na strach.

[cyria]

hasanet napisała:
Za którąś z gór czeka na mnie
> ostatnie odkrycie, więc nie ma miejsca na strach.

Akurat Tego własnie bym sie obawiała.

[hasanet]

Wszystko to fraszka...

[hasanet]

cyria napisała:

> Akurat Tego właśnie bym sie obawiała.
Ciekawość poznawcza przełamuje strach. Szukanie odpowiedzi na pytanie: co..co
jest za tą górą?... jest źródłem postępu. Poszukiwacze wyszli z plemiennej
wioski, opłynęli świat.

[hasanet]

Jego prawo, jego wybór.

[hasanet]

Mówisz o kwarantanie, mądrze.

[anatemka]

zawsze chciałam być samotna=niezależna, sama, z pracą i mieszkaniem. Tak więc
ja Ci tej samotności trochę zazdroszczę.

[martyna2525]

Ja potrzebuje ludzi wokół- nie wiem dlaczego , ale wiem juz że ich potrzebuję.
Nie wiem czy potrafilabym życ bez nich, ale samotnym wśród ludzi- to nie jest
chyba do przeskoczenia.

[slepowron4]

Chyba da sie przeskoczyc, gdy sama ze soba nie jestes samotna i dasz rade ze soba sie
dogadac. To moze byc pierwszy krok na zewnatrz. Inni tkwia w czyms podobnym. Pomysl, ze
czasem nawet nie widza swojej samotnosci.

[hasanet]

slepowron4 napisał:

> Inni tkwia w czyms podobnym. Po
> mysl, ze
> czasem nawet nie widza swojej samotnosci.
Szczególnie ci, dla których jest to naturalny sposób na życie wyniesiony z
rodzinnego domu.

[another_story]

Ja jestem pewna, że zawsze zostanę sama - ta świadomość chroni mnie
przynajmniej przed złudzeniami. Fakty bolą z różnym natężeniem: czasami z żalu
gryzę w nocy poduszki, czasem z kolei pocieszam się pozytywnymi sprawami, które
mogą mnie jeszcze czekać w moim życiu singla. Ale wraz z upływem lat (jak to
melancholijnie zabrzmiało ;)) coraz trudniej mi patrzeć na pary ściskające się
po kątach.

[slepowron4]

Ze chroni Cie przed zludzeniami, to calkiem sporo. Przy okazji wyprowadzi chyba w pelne,
swiadome zycie.

[hasanet]

slepowron4 napisał:

> Ze chroni Cie przed zludzeniami, to calkiem sporo.
Samotność nie może być bunkrem. Bliskość pomiędzy ludźmi się zdarza. Nie wolno
z góry czynić założenia, że to tylko ułuda.

[slepowron4]

Chodzi mniej o twarde zalozenie, bardziej o zmysl krytyczny.

[hasanet]

Prawda. Dobrze, że czyta to Carla.

[carlabruni]

sama nie wiem co o tym myśleć. czasem mi dobrze sej, a czasem nie. wiem jednak,
że nadszedł już moment w którym chciałabym mieć kogoś,ale się boję.już tyle
razy sie zawiodłam. pozdrawiam.

[hasanet]

Jak Cię znam, uważaj.

[martyna2525]

Cholernie ciężko to wszystko zrozumieć, niby mam obok ludzi , a czuje że nie
zawsze mnie rozumieją , sama też nie bardzo siebie rozumiem.
Ale chyba tak już musi być...

[hasanet]

martyna2525 napisała:

> Cholernie ciężko to wszystko zrozumieć, niby mam obok ludzi , a czuje że nie
> zawsze mnie rozumieją ,
Jak często, to już jest dobrze. A jak w ogole chcą, to jeszcze lepiej. Potem
małymi krokami i nic na siłę.
> sama też nie bardzo siebie rozumiem.
Od tego zacznij. To klucz do wszystkich drzwi.
> Ale chyba tak już musi być...
Wierzysz w siły nadprzyrodzone, wyroki ślepego losu?
Próbuj coś zmienić. Jeśli się uda choć trochę, to już będzie dobrze. Potem
pójdziesz dalej lub uznasz, że osiągnięty stan satysfakcjonuje Cię
wystarczająco.

[mskaiq]

Hasanet napisała:

>To, co zwą samotnością, jest byciem ze sobą sam na sam, a więc w całkiem
>niezłym towarzystwie. Samotność nie jest norą ani bunkrem, lecz domem,
>naturalnym schronieniem. Można wyjść lub kogoś do wnętrza zaprosić, lecz dla
>ucieczki nie widzę żadnego racjonalnego uzasadnienia.

To prawda ze samotnosc jest byciem ze soba sam na sam. Kiedy ten pobyt ze soba
przynosi radosc, wtedy nie ma samotnosci bo wtedy jestes otwarta na innych
ludzi tak samo jak na Siebie.
Kiedy zaczynaja sie problemy ze soba, kiedy nie akceptujemy siebie wtedy nie
akceptujemy innych. To wtedy jestesmy samotni, wlasne towarzystwo nie cieszy,
nie mozna go zniesc.
Tu na tym forum pisalo o tym wiele osob. Pisaly o ucieczce przed soba w sen, o
nienawisci do siebie czy o braku rozumienia siebie.
Serdeczne pozdrowienia.

[kofeinanikotyna85]

Jakoś powoli uczę się radzić sobie z samotnością.Może tokwestia wyrobienia,lub
przyzwyczajenia.
Gdybyś chciała popisać na temat "samotności",napisz do mnie na e-mail.
Pozdrawiam.

[martyna2525]

Samotność na pustkowiu różni się od tej w tłumie tylko ciszą....

[lesnyczlowiek]

mysle ze jest wszystkim tym co opisalas.Ale jak sobie z nia radzic...nie mam
pojecia.Nie radze sobie,moze to jest sposob?Bierny opor?
Czasem umieram z samotnosci,a czasem mysle ze to calkiem mile,o wiele
latwiejsze od bycia z kims...
No i patent oklepany na maksa - czekam na swoja jedyna, cudowna milosc.. ktora
zagoi wszystkie rany...
Ciekawe czy szanse sa wieksze niz trafic 6 w totka?
Chyba tak,przeciez na statystycznego faceta przypadaja 4 kobiety;)
Wiec ta moja Arwena,juz czeka..:)
No co,pytasz jak sobie radze,to pisze...:)
A ze to naiwne...
Pozdrawiam...
I sie nie boj,nie jestes sama,jestes w towazystwie inteligetnego,wyrozumialego
czlowieka,towazyszy Ci wszedzie... znacie sie od dziecka - to Ty :)
Kozystaj i poznawaj siebie...