natrętne myśli

[malwykaczence]

znacie się na rzeczy dlatego pytam...kiedyś miałam depresję,w zasadzie dwa
razy, pierwszy epizod trwał ok. 7 miesięcy, potem był mały powrót na ok. 3
miesiące.Zastanawiam się, co mam myśleć o moim obecnym stanie. Od pewnego
czasu mam jakieś natrętne myśli,które najczęściej budzą mnie w środku nocy i
nie mogę się od nich uwolnić. Bardzo męczy mnie też moje zachowanie
polegające na tym, że mówię coś głupiego,bo bardzo łatwo się denerwuję,a
potem...potem jest najgorzej, bo zupełnie nie jestem w stanie pozbyć się
poczucia winy,myślę o sobie w najgorszy sposób,że wszyscy mnie zostawią, nie
lubią, że jestem beznadziejna, z niczym sobie nie radzę, a zwłaszcza z samą
sobą...poczucie winy jest straszne..jak uwolnić się od myśli, które nie chcą
mnie opuścić? może znacie jakieś sposoby...

[zieja7]

To może być jakiś kryzys psychotyczny, idż najlepiej do psychiatry.Pozdrawiam

[sylwek07]

do psychologa tez mozesz isc .

[agatam26]

jedyna metoda p..dol wszystko. Co cię może spotkać gorzszego od śmierci. Nic.
Więc nic wielkiego tak naprawdę sie nie dzieje. A większośćludzi ma własne
problemy i po chwili zapomina o twoich drobnych potknięciach.

[anulka864]

ja tez miałam okres takiego zdołowania.myslalm ze nikt mnie nie akceptuje, nie lubi, ze wszystkim przeszkadzam.to było okropne. moze to co powiem nie bezdie pocieszajace i orginalne ale zwyczajnie mi przeszło, to trwało chwile i było okropne ale mineło. nie wiem co mi pomoglo.musisz zaczowac spokój i cierpliwosc.ale najlepiej idz do psychologa.to załatwie sprawe o wiele szybciej.moze nawet jedna wiezyta sprawi ze zaczniesz troche inaczej patrzec na siebie ipozwoli ci odzyskac równowage. POZDRAWIAM, NIE PODDAWAJ SIE .WIELE ZNACZYSZ DLA SWIATA,BEZ CIEBIE ON BYŁBY INNY, NIEPEŁNY.

[pestka71]

Ja często tak mam, w sytuacji zagrożenia - dużo ludzi wkoło mnie, ktoś mnie o
coś pyta, gdy muszę coś sprzedać - o np. dzisiaj musiałam coś niespodziewanie
sprzedać i okazało się że nie umiem liczyć!!! To znaczy nie umiem liczyć kiedy
się zdenerwuję. No i sprzedałam gościowi ziemniaki dając ich za dużo w myśl
zasady, że lepiej za dużo niż za mało. Wracając do tematu dzieją się ze mną
dziwne rzeczy w sytuacji zagrożenia, najczęściej jeździ mi w żołądku i to
bardzo głośno słychać co jest bardzo krępujące dla mnie i nic na to nie mogę
poradzić. Bardzo uważam na to co jem przed spotkaniami ale to nic nie daje. Po
sytuacjach zagrożenia wszystko mija jak ręką odjął. Często się też duszę
(kaszel), nie rozmawiam z ludźmi bo nie wiem co powiedzieć żeby z tego nie
wyszło coś głupiego albo nudnego. Nie lubię ludzi i oni mnie nie lubią. Z
drugiej strony marzę czasami jaką to jestem duszą towarzystwa...

[pestka71]

Obecnie przyzwyczaiłam się do moich dziwactw i jakoś z tym żyję ale najgorzej
jest w pracy, mój mąż na szczęście jest domatorem i nie wyciąga mnie na jakieś
spotkania, dobrze mu w domu. O jak to fajnie. Tylko trochę smutno tak bez
znajomych. Pozdrawiam.