Najlepsza terapia

[perlonta]

Witam serdecznie wszystkich borykajacych sie z nerwica natrectw.
Cierpie na ta chorobe od 20 lat, chociaz przyznam, ze byl okres w moim zyciu,
gdzie opuscila mnie ona, pozwalajac w miare normalnie zyc.
Jednak okolo pol roku temu wrocila z taka sila, ze nie bylam w stanie wykonac
prostych czynnosci, wzglednie zabieraly mi one mnostwo czasu.
Bylam zalamana i wycienczona. Najsilniejszymi objawami byly i jeszcze sa: lek
przed zabrudzeniem sie, odchody zwierzece, sprawdzanie drzwi, gazu, unikanie
korzystania z publicznych toalet, ciagle sprawdzanie czy wszystko co biore w
rece jest czyste i wiele wiele innych.
Zaczelam szukac pomocy. I znalazlam ja w osobie terapeuty, ktory sam cierpial
na OCD, czyli po polsku ZOK.
Od ponad 2 miesiecy, raz w tygodniu, prowadzi ze mna terapie behavioralna.
Poczatkowo nie wierzylam, ze zwykle, wrecz banalne cwiczenia moga zwalczyc ta
straszna chorobe.
A jednak to prawda!!!!
Jest to, przynajmniej poczatkowo, bardzo ciezka praca nad lekiem, ale dajaca
znakomite rezultaty.
Jezeli bedziecie zainteresowani, w miare jak czas mi pozwoli moge Wam
opisywac jak pozbywac sie lekow, ktore opisalam jako moje.
Wiem, ze nn ma miliony twarzy, wiec nie wszystko uda mi sie wyjasnic, ale te
o zabrudzeniu, zarazeniu sie, sprawdzanie wielokrotne, dotykanie, symetryczne
ukladanie itp. moglibysmy przerobic.
Moj terapeuta zaklada, ze lek da sie pokonac w przeciagu 5-6 miesiecy,
pozniej bedzie mnie uczyl jak ignorowac nieproszone mysli i zaprzestac
kompulsji.
Dodam, ze mieszkam w USA, ale jak zapewne wiecie wlasnie w tym kraju, nn
leczy sie metoda behavioralna i uznaje sie za najskuteczniejsza dla ludzi z
OCD.
Jest to nasza wielka nadzieja na wyzdrowienie. Moze nie calkowite, ale
zapewniajaca powrot do normalnosci.
Na zakonczenie podam przyklad pierwszego mojego cwiczenia:
poniewaz bardzo sie boje, brzydze, odchodow psich i kocich, rowniez tego, ze
ktos z moich bliskich moze w nie wejsc ( dlatego zawsze sprawdzalam buty )
moj terapeuta nakazal mi siadac obok nie sprawdzonych butow, wyobrazac sobie,
ze cale/za przeproszeniem/ sa w kupie, ze to jest potworne, ze moge sie tym
ubrudzic, ze moj dywan i podloga sa tez pobrudzone, ze wszystko
smierdzi...dodatkowo nagral mi kasete o tresci wyjatkowo podnoszacej poziom
leku.
Musialam tak siedziec dotad az samoistnie lek sie obnizy.
Zalozmy ze gorna granica leku byla okreslona liczba 10.
Musialam wytrzymac az sie obnizy do 5, 6.
Cwiczenie to musialam wykonywac 3 razy dziennie.
Po miesiacu, gdy siadalam przy nie sprawdzonych butach, leku juz prawie w
ogole nie czulam.
Dzisiaj sprawdzam buty sporadycznie, jesli wyjatkowo zle sie czuje.
To naprawde dziala!!!

No rozpisalam sie, ale bardzo chce Was zachecic do takich cwiczen, bo jest to
jedyna droga pozbycia sie tego swinstwa.
Nie biore zadnych lekow i nigdy nie bralam, uwazam, ze w niczym nie pomagaja.
Tylko staniecie z lekowymi sytuacjami oko w oko moze nam pomoc.

Pozdrawiam Wszystkich

[neo99210]

Witaj Perlonta
Dziekuje Ci z góry ,że mimo to ,że mieszkasz w Stanach to chcesz pomagac
rodakom.
A powiedz mi prosze co robić jeżeli ktoś boi sie dotykać pieniedzy , klamek ,
przechodzić koło śmietnika itp. a to wszystko z powodu starchu przed brudem i
krwią?
Mam też równie wielkie lęki przed pewnym miastem w którym sie uczyłem i przez
ten czas mieszkałem.
Omijam je z daleka i nie dotykam niczego co pochodzi z tamtąd i ludzi którzy
mogli tam być.
A mieszkam niedaleko tego miasta wiec ciągle sie z kim z tamtąt spotykam i
ciągle musze myć ręce albo cały sie kąpać i prać ciuchy po spotkaniu z taką
osobą.
Świadectwa ukonczenia tej szkoły nie odebrałem mimo ze upłyneło już pare lat,
bo raz że nie pojechałbym po nie , a dwa że nie dotknołbym go nawet jakby mi
ktoś je przysłał.
Przez to nie moge znależć sobie pracy bo nie mam tego świadectwa i kółko sie
zamyka - MAKABRA!!!
Sama mysl o dotchnięciu tego świadectwa budzi we mnie WIELKI LĘK !!!
Przywracasz mi nadziej , bo ja już myslałem ,że bede musiał całe życie łykać te
okropne prochy.
Jeżeli nie znasz odpowiedzi to może potpytałabyś sie swojego terapeuty, bardzo
mi na tym zależy bo ja już przestałem wierzyć w cokolwiek.
W TOBIE JEDYNA NADZIEJA !!!
Dziękuje za przeczytanie mojego listu i czekam na odpowiedz.
Pozdrawiam

[inka56]

Witaj Neo,
mam identyczne problemy, jak Ty, z wyjątkiem obrzydzenia do tego miasta.
Ciekami mnie, czy wiąże Cię z tym miastem jakies przykre zdarzenie, silne
negatywne przeżycie, czy też dzieje sie tak bez wyraźnego powodu. Pytam, gdyz w
miejsu, gdzie pracuję, jedna pani nie myje rak po skorzystaniu z WC i też mam
do niej wstręt. Dokumenty od niej trzymam osobno i myję po nich ręce. Kiedys
mnie dotknęła, więc uprałam żakiet. Mam swiadomość, że jej ślady są wszędzie w
budynku. Zresztą, ja w ogóle brzydzę się wszystkich klamek, bo przecież ta pani
nie jest wyjątkiem.
Pozdrawiam

[perlonta]

Neo,
to nie chodzi o pomoc Rodakom, ale ludziom takim jak ja czy Ty.
nacierpialam sie juz w zyciu dosyc przez OCD i postanowilam nie dac sie wiecej
tej "wladczej" chorobie.
OCD nami rzadzi i robi z nami co chce. Ono zyje w nas i ciagnie soki. Dopoki na
to pozwalamy czujemy sie coraz bardziej osaczeni.
OCD nie lubi walki, ono w poczatkowej fazie moze nam niezle sie "odwdzieczac".
Mozemy sie nawet poczuc gorzej, ale to prawie norma!
Za pare tygodni nagle cos zaskakuje i sam czujesz poprawe, jedynym jednak
warunkiem jest systematyczne cwiczenie.
Mysle, ze zaczniesz od pieniedzy.
Najlepiej niech ktos z Twoich bliskich polozy Ci pieniazki na przeciwleglym
koncu stolu, a ty dzien po dniu, przez caly tydzien przyblizaj sie do nich
wpatrujac sie w nie i wyobrazajac sobie jakie sa brudne i ile zarazkow w sobie
nosza. Wytrzymaj kazda sytacje do poziomu leku w skali 4-5, to juz duzy sukces!
Za miesiac dotkniesz pieniedzy!
I jeszcze jedno: po kazdym cwiczeniu nagrodz siebie, zrob cos co wyjatkowo
lubisz, albo zjedz czekoladke, czy cos w tym rodzaju. To dziala jak
doswiadczenie Pawlowa z psem:).
Strasz sie w swoich myslach na tyle na ile mozesz wytrzymac. Zobaczysz, kiedys
Twoj mozg znudzi sie i zaczniesz to cwiczenie z bardzo malym lekiem, a pozniej
bedziesz sie z tego smial!
No muzse konczyc na dzisiaj, ale bede to forum sprawdzac prawie codziennie i
pisac Wam jakie postepy robie sama:)

[inka56]

Witaj Perlonta,
chetnie poznam te metody, chociaz nie wyobrażam sobie nie umycia rak, gdy
MUSZE ! Dotycza mnie wszystkie Twoje objawy oraz te, które poniżej wymienil Neo
(z wyjątkiem obrzydzenia do miasta, ale rozumiem Go).

Nie wiem, jak wytrzymałaś bez leków, bo ja przerwałam na niespełna 1,5 roku i
poddałam się. Byłam prawie na dnie.

[perlonta]

Drodzy Inka i Neo,

Metoda o ktorej pisze ma na celu powolne, krok po kroku podchodzenie do
sytuacji, ktore sa dla WAS objete najwyzszym poziomem leku.
Zalozcie sobie skale leku i w takiej kolejnosci zrobcie liste sytuacji, ktore
sa najtrudniejsze i omijane do tej pory.
Np: jesli ja strasznie sie boje odchodow zwierzecych i tego, ze ktos moze w nie
wejsc, wpisuje ta sytuacje na 1 miejscu i oznaczam ja w skali leku cyfra 10.
Jesli boje sie, ze dotknelam "brudnej" klamki, ale ta sytacja jest dla mnie
nieco mniej strachliwa, wpisuje ja na 2 miejscu i okreslam ja w skali leku
cyfra 9.
Na mojej liscie znajduje sie okolo 70 roznych " strachliwych " sytuacji.
Zeby rozpoczac terapie i wytrzymac strach, nalezy zaczac od sytuacji, ktore
oznakowaliscie cyfra 5.
Istnieje cos takiego w terapii behavioralnej, co okresla sie jako "cold
turkey", czyli calkowite "zanurzenie " sie. Polega ono na tym, ze juz za
pierwszym cwiczeniem podchodzimy do sytuacji najbardziej wywolujacej lek. Np:
jesli ja sie boje psich kup, powinnam przejsc przez trawnik, badz park, gdzie
czesto zalatwiaja sie psy, nawet wejsc swiadomie w odchody i wytrzymac lek, az
sie na tyle obnizy ( z 10 do 6 np ), ze przestanie mna "szarpac".
Jednak ta metoda moze byc stosowana tylko w nielicznych przypadkach, po
konsultacji z psychiatra, i wowczas gdy pacjent jest na silnych medykamentach;
inaczej bol i panika sa nie do zniesienia.
Ja wybralam metode krok po kroku.
Zatem najpierw siedzialam przy nie sprawdzonych butach, tak dlugo, az czulam
obnizenie poziomu leku, potem wyszlam na ulice, ktora spacerowalam, nie patrzac
pod nogi, pozniej chodnik.
Nie weszlam jeszcze na trawe, nie mam na tyle sily, ale wiem, ze to wkrotce
nastapi.
Dlatego prosze Was, zrobcie najpierw uczciwa liste Waszych lekow i zaczniemy
cwiczenia. Piszcie o tym otwarcie.
Generalnie chodzi w tych cwiczeniach o totalne straszenie sie przy jednoczesnym
zmniejszaniu kompulsji, czyli np powolnym zmniejszaniu ilosci mycia rak.
Uwierzcie mi, bo juz mam w tym swoje male osiagniecia, ze w czasie takich
cwiczen nasz mozg zaczyna sie meczyc ciaglym straszeniem, az wreszcie
przestaje " obarczac" nas lekiem.
Ale powolutku, nie od razu zbudowano Krakow!
Nie mozna sie zniechecic, cwiczenia trzeba wykonywac systematycznie 3-4 razy
dziennie. Poczatkowo moze to zajac i 3 godziny, ale pozniej szybciej bedziecie
pokonywac lek, zapewniam!
Mnie sie juz teraz udaje obnizyc lek w niektorych sytuacjach do poziomu 2-3 i
trwa to 10 minut.
Obnizanie leku sami bedziecie czuli, tylko w czasie cwiczenia musicie sie
maksymalnie skupiac nad lekiem z jakim zaczynacie "walczyc".

Zatem do dziela, i bedziemy tu przerabiac poszczegolne nasze lekowe sytuacje.

Serdecznosci dla Wszystkich.

[inka56]

Dziekuję za chęć pomocy. Spróbuję zrobić liste wszystkich okropności. Muszę się
skupić, a w najbliższych dniach będę bardzo zajęta. Postaram sie wyrobić do
poniedziałku. Jak tylko będę gotowa, odezwę się.
Do "zobaczenia"!

[perlonta]

Dobrze Inko, rozumiem, przeciez oprocz zaburzenia mamy jeszcze wlasne zycie i
zajecia, ktorym musimy poswiecic czas, pamietaj jednak, ze zeby poczuc sie
lepiej nie wolno Ci wymyslac zadnych sytuacji odwlekajacych rozpoczecie cwiczen.
To Twoje zycie i Twoje zdrowie!
Chyba juz wystarczajaco dlugo zwlekalas...podobnie jak ja, bo jestesmy
rowiesnicami:)))
Bedzie dobrze, glowa do gory! tylko trzeba ciezko pracowac, ale moze juz za 8-9
miesiecy podasz "tej pani" reke, nie umyjesz rak w ogole i zjesz swoja ulubiona
kanapke:)

[inka56]

Droga Perlonto,
doceniam Twoje zaangażowanie w niesieniu nam pomocy i dlatego nie chcę, żebyś
myślała, iż Twoje rady trafiają w próżnię. Cały czas myślę o stworzeniu tej
nieszczęsnej listy, bo naprawdę chcę spróbować. Ale przeżywam teraz ciężki
okres. W pracy nawał zajęć, w domu nerwy - niewybredne docinki męża i syn,
traktujący mnie, jak powietrze (pisałam o tym wcześniej). Wszystkie siły
koncentruję na pracy i utrzymaniu względnych relacji z 21-letnią córką, bo
tylko ona ma dla mnie trochę serca.

Co do tej listy. Mój problem dotyczy priorytetów, jakie mam zastosować - czy
według uciążliwości dla mnie, czy dla mojej rodziny. Jak na razie, prawie
wszystko układa mi się na pierwszym miejscu.
Pa !

[perlonta]

Droga Inko,
Strasznie mi przykro, ze nie masz wystarczajacego wsparcia w Rodzinie, bo jest
to niezwykle istotne dla wychodzenia z OCD. Moze Twoi najblizszi maja za mala
wiedze o tym zaburzeniu? Moze podsuniesz im jakies broszury?.
Przeciez wystarczy cieple slowo, przytulenie, pochwalenie w najciezszych
chwilach i czlowiek wie, ze nie jest sam...
Postaraj sie Im wytlumaczyc, ze swoja obojetnoscia czy szykanowaniem tylko
Tobie i Sobie szkodza.
Ty nie jestes winna temu, za zachorowalas na nn. Amerykanski psychiatra
powiedzialby, ze jedyne co zle wybralas w zyciu, to Rodzicow! To choroba o
podlozu genetycznym, a nie Twoj wybryk czy wymysl.
Ja wiem, ze w Polsce nadal pokutuje "poglad", ze nerwica to cos "nie w
porzadku z glowa"..., na Zachodzie odbiera sie to zupelnie inaczej.
Jesli pozwolisz, ja zawsze bede Cie wspierac, bo z tego co piszesz osiagnelas w
zyciu wiecej niz ludzie bez OCD!!! I musisz byc z tego dumna.
Chwal sie sama, bo masz za co!

Gdy chodzi o liste. Masz ja skompletowac wedlug uciazliwosci dla SIEBIE.
Sytuacje najbardziej lekowe okresl cyfra 10, inne, w zaleznosci jak je
odczuwasz, 9,8,7,6,5.... zacznij od tych najmniej lekliwych, bedzie
mniej "bolalo".
Zachowaj calkowita uczciwosc wobec samej siebie w ustalaniu tej listy.
Zapewniam Cie, ze znajdziesz takie sytuacje, ktore oznaczysz nizszymi cyframi.

U mnie za pare dni mijaja 3 miesiace jak rozpoczelam terapie behavioralna.
W miare systematyczne wykonywanie cwiczen spowodowaly u mnie obnizenie sie leku
o polowe!!!
To jest niesamowite uczucie! Czuje, ze powolutku wracam do normalnosci i zrobie
wszystko, zeby dopiac ostatecznego celu.
Czego i Tobie zycze, ale trzeba dzialac ( wybacz, ale dla Twojego dobra musze
Cie "pogonic" do pracy ).

Daj znac!

[inka56]

Perlonto,
wiem, ze zegar bije. Wciąż brakuje mi czasu. Jutro nadarza się okazja, by
pomysleć o sobie, bowiem jadę do mojej lekarki 200 km pociągiem i będę miała
czas. Chcę wrocić z listą.

Już kilka lat temu przyniosłam do domu matriały na temat ZOK, ale pozostały
nietknięte. Pozostał żal. Dawniej sie broniłam, a od pewnego czasu walczę, jak
lew o swoje prawa, prawa pacjenta, jak to nazywam. Tydzień temu, jak kolejny
raz mąż odciął mi dopływ wody i stalam zziębnieta pod prysznicem, postanowiłam
iść na całość. Nazajutrz za pośrednictwem inernetu dotarłam do odpowiedniego
paragrafu (art. 207, paragraf 1 Kodeksu Karnego - może się komuś przyda)i
zadzwoniłam na "niebieską linię" (dla ofiar przemocy w rodzinie), by się
upewnić, ze mam rację. Tak więc chroni mnie (i nas wszystkich) prawo.
Uprzedziłam męża, ze zrobię z tego użytek przy najbliższej okazji, bo nie
pozwolę siebie poniżać. Był zaskoczony, ale nie wziął sobie tego zbyt do serca,
bo dalej sobie używa, ale tylko słownie. Z synem jednak nie potrafię rozmawiać,
za bardzo boli.

Dzięki za uznanie. To bardzo miłe. Miłe jest także to, że poświęcasz czas na
pomoc i dopingowanie nas do leczenia.
Odezwę się po powrocie od lekarza.

[inka56]

Droga Perlonto,
wczoraj wieczorem po zajęciach zaczęłam tworzyć liste moich lęków, ale mnie noc
zastała. Internet mam tylko w pracy, stąd okazja do pisania ograniczona.

Postanowiłam uszeregować moje problemy wg strachu, jaki we mnie wywołują, być
może kogoś będzie to śmieszyć:

10 - obca toaleta: Zaczynam od umycia rąk, jestem sztywna, boję sie
czegokolwiek dotknąć, dotykam przez chusteczkę higieniczną, nie dotknę gołą
ręką żadnej klamki, włącznika itp. Deskę sedesową po lustracji (czy nie mokra)
przecieram papierem i okładam papierem (2 warstwy). Ręce myję do łokci, dwu-,
czasami 3-krotnie.
Do toalety brudnej nie wchodzę w ogóle.

10 - mycie toalety - nawet dwie godziny, bo wciąż mam wrażenie, że zostawiłam
brud. Wszystko myję bardzo długo. Potem obowiązkowo prysznic.

9 - niektórzy goście w mojej łazience są nie do pomyslenia

9 - autobus, tramwaj itp. Strach przed kontaktem fizycznym, a także kichaniem,
kaszlem mi "na głowę". To samo dotyczy sklepów i tłoku na ulicy. Wciąz mam
wrażenie, że czegoś dotknęłam włosami. W domu od razu biorę prysznic.

9 - w domu myję ręce po dotknięciu klamki, włącznika, szafy, oparcia fotela, na
którym domownicy siadają, nawet czajnika (domownicy dotykają brudnymi rękami).
Nie siadam w codziennym ubraniu na łóżku i nikomu nie pozwalam. Poza łóżkiem,
nigdzie nie siadam w piżamie. Nikt nie może dotknąć mojego prania.

8 - w mojej toalecie również papier na desce sedesowej, bo nie wiem, gdzie
siadali moi domownicy. Mycie rąk przed i po.

7 - nikt nie może dotknąć moich butów i domowych klapek. Często i dokładnie
myję je.

[inka56]

Przez pomyłkę nacisnęłam "wyślij", miałam jeszcze skrócić to wszystko i
przemyśleć. To przez ten pośpiech, bo zaraz mam zajęcia. Może zdążę jeszcze
wieczorem dokończyć.

Czy nie za dużo tego ?

[perlonta]

Nie Inko, nie za duzo.
Ja mam na swojej liscie znacznie wiecej pozycji, ale wiele z nich jest
juz "martwa litera"...poprostu opuscily mnie:)
Nie mozesz zaczynac cwiczen od sytuacji, ktore okreslilas cyfra 10, bo poziom
leku bedzie za wysoki i bedziesz bardzo cierpiala.
Poczekam, az okreslisz cos numerem 5.
Wowczas, po konsultacji z moim terapeuta postaram Ci sie podpowiedziec jak ma
przebiegac cwiczenie.

Z tego co napisalas do tej pory wnioskuje, ze strasznie cierpisz i niesamowicie
uzaleznilas sie od "wypracowanych" rytualow.
Pomysl czasem, tak na poczatek, ze nikt normalny/ wybacz okreslenie, ale
stosuje je rowniez do siebie/ nie otwiera drzwi, czy kranu przez papierek.
Dotykanie kontaktow czy klamek jest czyms calkowicie pospolitym i miliardy
ludzi na swiecie, gdy to robia nie mysla, ze moze byc to przyczyna zabrudzenia
sie czy zakazenia, bo to praktycznie niemozliwe!!!
Jesli mnie, moj terapeuta "nakazuje" dotknac nie sprawdzonych butow i pyta co
chwile:jaki numer czujesz?, czyli musze odpowiedziec jaki poziom leku odczuwam
w skali od 10 do 0, koncowym pytaniem jest: i co? zyjesz? stalo Ci sie cos?.
Odpowiadam, z godnie z prawda, ze zyje i oczywiscie nic mi sie nie stalo.
Wowczas On odpowiada: gratuluje! pokonalas kolejna poprzeczke czyli zdrowiejesz!

Inko, posluchaj, ja nigdy nie klade papieru na desce klozetowej u siebie czy w
domach moich znajomych i zyje! Malo tego jestem calkowicie zdrowa!
Pomysl, przetlumacz sobie, ze i Tobie nie moze sie nic stac, ze to tylko OCD
nakazuje Ci to robic, bo Ty /innymi slowy zdrowa polowa Twojego mozgu/ uwazasz
to za irracjonalne!
Musisz wypowiedziec OCD wojne i skutecznie odpierac ataki, mimo iz bedzie to
bardzo bolalo, bo OCD jest wyjatkowo wredna i podstepna choroba.
Ale to tylko choroba!!!
Zwalczenie jej zalezy tylko i wylacznie od Ciebie.
W innym watku napisalas, ze jestes bardzo pracowita i to jest genialna cecha
dla walki z tym zaburzeniem!
Uda Ci sie! tylko podejmij wreszcie decyje, ze chcesz dac porzadnego kopa OCD.

Daj znac!
Pa.

[inka56]

Droga Perlonto,
niestety, nie miałam dzisiaj dostępu do komputera. Obawiam się, ze dopiero po
świętach będę mogła wrócić do tematu.

Zdrowych i wesołych Świąt życzę Tobie i Twojej Rodzinie!

Pa!

[perlonta]

Inko kochana,
zrob sobie ta liste w zeszycie, tak na wlasny uzytek, nie musisz jej robic na
forum. Jak juz bedziesz miala ja gotowa zaczniemy przerabiac sytuacje objete
numerem 5.
I tak powolutku kazda z lekliwych okolicznosci bedziesz pokonywac.
No chyba, ze jednak zdecydujesz sie na klinike, wowczas wyjdziesz z tego w
piorunujacym tempie.
Decyzja nalezy do Ciebie, a pamietaj, ze my nerwicowcy kochamy odkladac je na
pozniej, albo inaczej i co jest blizsze prawdy...OCD jest na tyle cwane, ze
zrobi wszystko, zebys nie pojela z nim walki, zatem i podjecie u Ciebie decyzji
bedzie opozniac!
Nie pozwol temu swinstwu kierowac Toba dluzej!
Prosze zrob to dla SIEBIE!!

Wzajemnie zycze Ci dobrych Swiat.

[perlonta]

Jeszcze jedna bardzo wazna informacja: Oczywiscie nie bedziecie
musieli "przerabiac" i cwiczyc wszystkich swoich lekowych sytuacji, bo
pokonanie kilku jakby "rozchodzi" sie na inne.
Jesli "umrze" w Was lek z 10 roznych sytacji, samoistnie odejdzie tez z innych.
Terapie behavioralna zaczyna sie od sporzadzenia listy stanow lekowych i pracy
nad strachem.
Jesli sie solidnie przylozycie do tego, po 5-6 miesiacach leki ustapia.
Nie da sie tej choroby pokonac calkowicie, bo mysli, czasami rowniez natretne
beda do nas wracaly, szczegolnie w sytuacjach stresowych ( stres to wyjatkowy
przyjaciel OCD!!!!), ale nauczymy sie ignorowac te mysli, i wrocimy na tyle do
normalnosci, ze praktycznie zapomnimy o chorobie.
Chyba warto!

[perlonta]

Jeszcze znalazlam chwile czasu, wiec dopisze jak moj terapeuta wyjasnil metode
behavioralna, krok po kroku, czyli cwiczenie po cwiczeniu.
Wyobrazcie sobie, ze jest straszliwy upal i wasze ciala sa niesamowicie
rozgrzane. Zeby sie ochlodzic wchodzicie do basenu z lodowata woda.
Jaka jest Wasza pierwsza reakcja?
Tak, trzesiecie sie z zimna, krecicie, otulacie rekoma rozpalone cialo,
pocieracie, ba! nawet pokrzykujecie.
Ale po pewnym czasie Wasze cialo przyzwyczaja sie do niskiej temperatury wody i
oddajecie sie z wielka przyjemnoscia plywaniu czy wodnym zabawom.

W czasie, szczegolnie poczatkowych cwiczen, lek bedzie wami niezle potrzasac,
bedziecie przezywac katorgi, ale po kilku tygodniach Wasz mozg "przyzwyczai"
sie do leku, jak rozgrzane cialo do zimnej wody, znudzi mu sie straszyc Was, a
tym samym Wy poczujecie ulge i osiagniecie lepsze samopoczucie. Poczujecie sie
silniejsi. Bedziecie z siebie dumni.

Neo, napisz cos wiecej o tym miescie, czy wydarzylo sie tam cos potwornego, co
wywoluje w Tobie jedynie uczucie okropnego leku?

Serdecznosci dla Wszystkich:)

[neo99210]

Witam dziewczyny!
Internet mam tylko w pracy i niestety moge w godzinach pracy odpisywać ,
dlatego przepraszam z góry za małą częstotliwość moich listów.
Co do pieniędzy perlonta to dziękuje za opisane przez ciebie ćwiczenie ,ale ja
dotykam pieniędzy jeżeli musze coś kupić (bo czasami nie mam innego wyjścia)
tylko poprostu musze potem myć długo ręce .
Nie wklładam pieniedzy też do kieszeni a nosze je w reklamówce luzem.
Jeżeli chodzi o to miasto to tak myśle że nic takiego sie nie wydarzyło w
sumie , zastanawiałem sie kiedyś nad tym i wydaje mi sie że jest to związane z
tym że byłem tam sam pierwszy raz poza domem, mieszkałem na stancjii (wydaje
mi sie że podświadomie bardzo sie bałem tego że zostane tam na zawsze i to
jeszcze do tego sam ).
Zawsze od samego początku zaraz po przyjeździe z tego miasta myłem sie nawet
6 , 7 godzin.To był wręcz rytuał , starałem sie zmyć bardzo dokładnie to
miasto z siebie.To był prawdziwy koszmar.
Specialnie nie chodziłem w piatki na zajecia aby wcześniej rano około 6
przyjechać do domu i czekałem aż wszyscy wyjdą z domu do pracy aby nic nie
widzieli , a jak wyszli to wchodziłem do wannny i tak 6 ,7 godzinn chorroru.
Mówie wam tragedia, to było naprawde bardzo ciężkie.
Myłem sie tak zapamiętale , jakby zależało od tego moje życie.
Po tylu godzinach mycia byłem skonany:(
A moje ciuchy z tego miasta szły zaraz do prania.
Właśnie dziś w pracy przeszedł obok mnie a potem podał mi ręke facet który miał
w ręku teczke podobną do takiej w jakiej wydaja swiadectwa ukończenia szkoły w
tamtym miescie i odczuwam teraz duży niepokój .
MAM PRZERĄBANY CAŁY DZIEŃ BO BĘDE MUSIAŁ MYĆ W DOMU RECE :((
Zobaczcie same jak ja mam tak żyć już nic mi sie nie chce :((
Pozdrawiam i dziękuje bardzo za zainteresowanie i pomoc!!!
Licze na dalsze wsparcie.

[perlonta]

Neo,
Zrob zatem inne cwiczenie.
Skoro nie wkladasz pieniedzy do kieszeni, bo pewnie boisz sie ich bliskosci,
zacznij je wkladac, 3 razy dziennie, po jednym banknocie.
Usiadz i zacznij sie straszyc, wyobrazajac sobie, ze to cos wyjatkowo
obrzydliwego, ze mozesz sie pobrudzic wzglednie zarazic czyms paskudnym.
Wytrzymaj ten lek, az sie obnizy przynajmniej o 3-4 stopnie w skali lekowej.
Po cwiczeniu nie wyjmuj od razu banknotu z kieszeni, bo jesli tak zrobisz
nauczysz swoj mozg tego, ze i tak predzej czy pozniej pozbedziesz sie tych
pieniedzy. Zajmij sie czyms innym, i jesli juz nie bedziesz mogl wytrzymac,
wowczas wyjmij pieniadze.
Po tygodniu takich cwiczen mozg zacznie zapominac, ze banknot jest w kieszeni.
Pamietaj, ze normalni ludzie nie myja rak po pieniadzach, wiec staraj sie
przynajmniej poczatkowo, jesli np myles rece 10 razy, umyc 9, potem 8 itd.
Do mozgu dotrze wreszcie informacja, ze nic Ci sie nie stanie, bo przeciez stac
sie NIE MOZE!!!!
I pamietaj, ze prawidlowa reakcja na poczatku takich cwiczen jest wzrost
poziomu leku. Bedziesz sie czul bardzo zle, to normalne, ale pozniej uczucie
strachu zmaleje, ty zaczniesz nudzic sie tym cwiczeniem, az wreszcie machniesz
reka na obecnosc pieniedzy w Twojej kieszeni.

Co do tego miasta, to byc moze, ze strach przed samotnoscia wywoluje w Tobie
uczucie leku i obrzydzenia.
Prawdopodobnie, jak pokonasz mniejsze lekowe sytuacje bedziesz musial pojechac
do tego miasta, moze najpierw na jego rogatki i tak coraz blizej domu gdzie
mieszkales i szkoly do ktorej chodziles. Mysle, ze bedzie to ostatni krok w
wychodzeniu z nn.
Najpierw jednak zrob liste stanow lekowych i zacznij je pokonywac. W zasadzie
kazde cwiczenie oparte jest na identycznych zasadach, o ktorych pisalam
wczesniej.

Do nastepnego!
I daj znac jak Ci idzie.

[perlonta]

"MAM PRZERĄBANY CAŁY DZIEŃ BO BĘDE MUSIAŁ MYĆ W DOMU RECE :(("

I jeszcze jedno.
To nie Ty bedziesz musial myc rece, to OCD nakazuje Ci to robic. Ty dokonujesz
wyboru! Nie nastawiaj sie do siebie zle, mozesz w myslach "nawsadzac" chorobie,
ale NIGDY sobie!
Oddzielaj zaburzenie od siebie. OCD "zamieszkalo" w Tobie i chce Toba rzadzic,
strasznie nie lubi jak sie mu przeciwstawiamy, bo czuje sie ignorowane.
I wlasnie dlatego poprzez cwiczenia musimy je jak najczesciej "olewac".
Ktoregos dnia odejdzie zupelnie, bo nie bedzie juz mialo czym sie zywic.

[neo99210]

Witaj Perlonta
Wczoraj napisałem do Ciebie długi list i nie udało mi sie go wysłac.
Więc spróbuje dziś.
Dziękuje Ci z bardzo za cenne porady i ćwiczennia , nawet nie wiesz jak mi
pomogłaś, bo dzięki Tobie odzyskałem wiare że można nerwice pokonać.
Dzięki temu ostatnio udaje mi sie troszkę mnie myć ręce, może to mało ale to
już przecież jakiś początek.
Spróbuje wykonać te ćwiczenie ale samo wyobrażenie chowania pieniędzy do
kieszeni mnie już przeraza.
A powiedz mi jak Ty sobie radzisz z natrętnymi myślami i lękiem.
Ostatnio mnie często napada lęk i myśli natrętne , a strasznie mnie to męczy .
Czy jest może jakiś sposóbby to zmniejszyć, albo sie pozbyć?
Jeszcze raz dziękuje i czekam na list od Ciebie.
Mam nadzieje że dalej bedziemy pisać do siebie, bo naprawdę dużo mi to daje.

[perlonta]

"A powiedz mi jak Ty sobie radzisz z natrętnymi myślami i lękiem.
Ostatnio mnie często napada lęk i myśli natrętne , a strasznie mnie to męczy .
Czy jest może jakiś sposóbby to zmniejszyć, albo sie pozbyć?"

Neo,
to jak ja sobie radze z lekiem i natretnymi myslami opisalam bardzo dokladnie w
tym watku. W sumie po to go zalozylam, zeby przekonac Was, ze skoro mnie sie
udaje, to i Wam sie uda. Setki ludzi z OCD w USA leczona jest ta metoda z
doskonalymi rezultatami. Ale trzeba stawic czola lekowi i wykonywac cwiczenia
bardzo sumiennie, im wiecej czasu im poswiecisz tym szybciej z tego wyjdziesz.
Jest w Bostonie, MA taki szpital, w ktorym osoby z zespolem OCD poddawane sa
terapii behavioralnej, a scisle, pozostajac cala dobe pod opieka terapeutow,
wykonuja te cwiczenia 20-30 razy dziennie. Zazwyczaj po 6 tygodniach wychodza
ze szpitala "prawie" zdrowi!!! Pisze prawie, bo z OCD nigdy calkowicie sie nie
wyleczysz, ale pozbedziesz sie calkowicie leku i nauczysz sie ignorowac
natretne mysli.

Ty mi lepiej napisz, czy podjales to cwiczenie z pieniedzmi i jakie miales
odczucia? Czy wytrwales w leku, az sie obnizyl?

Pozdr.

[neo99210]

Witaj
Pytałem Cie o to jak sobie radzisz z lękiem , ale nie chodziło mi o lęk w
określonych sytuacjach ale mam czasami taki dzień że czuje ciągle lęk tak
poprostu bez określonej sytuacji i myślałem że terapeuta pokazał Ci może jak
taki lęk można szybko ropzładować.
Jeżeli chodzi o ćwiczenia to jeszcze nie zaczołem bo boje sie poprostu :(
Ale jak już pisałem wcześniej dzięki temu co napisałaś ten lęk jest mniejszy.
Potraktowałem nn tak jak pisałaś czyli pasożyta który zeruje na mnie i dzięki
temu jest mi łatwiej walczyć
DZIĘKI!!!
Zaczne dziś od zrobienia listy o której pisałaś.
A potem ćwiczenia od pozycji tych dalszych na liście.
A jak Twoja terapia?

[perlonta]

Taki nieokreslony lek, bez szczegolnej przyczyny jest norma w nn.
Bedzie sie on obnizal i coraz rzadziej wystepowal po serii cwiczen terapii
behavioralnej.
Mozg znudzi sie podwyzszonym lekiem jakiego doznasz przy serii pierwszych
cwiczen i bedzie dla Ciebie znacznie "laskawszy".
Tylko zabieraj sie za robote!!!
To bardzo ciezka praca, ale nikt nam nie obiecywal, ze bedzie latwo.
Jezeli zadanie z pieniedzmi oznaczysz na swojej liscie nr 10 w skali leku, to
go teraz nie podejmuj, bo bedziesz bardzo cierpial, no chyba, ze czujesz sie na
silach, co nie bylo by takie zle, bo szybciej wyszedlbys z tego zaburzenia.
Jesli czujesz sie skrepowany opisujac na forum swoje leki mozesz napisac do
mnie prywatnie.
Preferuje jednak pisanie tutaj, bo moze sie ono przydac innym cierpiacym na OCD.
Powodzenia i daj znac jak sie czujesz.

[biedroneczka31]

Witam wszystkich :-) Odwiedzam to forum juz jakiś czas. bardzo duzo wątków
przeczytałam i szczególnie pomocne dla mnie okazały się porady Perlonty.
Dlatego chciałam serdecznie podziękować. Z NN zmagam sie ponad 10 lat.
Faktycznie ignorowanie myśli, które zmuszaja mnie do powtarzania okreslonych
czynności pomaga :-) nie jest to łatwe, ale uparcie mówię sobie NIE i staram
sie szybko zająć jakąś czynnością. Wychodzę z domu, spotykam sie ze znajomymi.
Mam chłopaka z ktorym mieszkam, wie o mojej chorobie i jest dla mnie dużym
oparciem. Pomaga mi odwrócić uwagę od kompulsji. Na szczęście nie sa one
dostrzegalne dla innych, dlatego nikt z moich bliskich o moim NN nie wie.
Pozdrawiam wszystkich i jeszcze raz serdeczne dzieki PERLONTA :-)

[zigzag7]

Witam,
bardzo mnie zainteresowala ta metoda. Chcialbym zastosowac ja w moim przypadku
ale nie za bardzo wiem jak. Moimi lekami sa nieproszone mysli w mojej glowie, o
tematyce obrazajacej Boga albo seksualnej. Moimi kompulsjami sa wowczas dlugie
godziny modlitw o przebaczenie za te mysli. Nie mam pojecia jak moglbym
stworzyc w tym przypadku sytuacje terapeutyczna (to zatapianie) o ktorym
piszesz. Innym lekiem jest wychodzenie poza dom. Mam wiec sobie wyobrazac ze
wychodze? Czy naprawde wychodzic i wytrzymywac az lek sie obnizy? (ale nie wiem
czy sie odwaze wyjsc).

[bolleyn]

Może zamiast Perlonty ja Ci odpowiem jak z tym działać bo to trochę drastyczne
będzie a zwłszcza dla katolików po prostu mówisz sobie że nie ma Boga i nie ma
za co kogo przepraszać i wtedy wyjdź z domu na spacer najlepiej kup sobie psa
bo wtedy będziesz musiał go wyprowadzać i strach odejdzie sam. Postępuj w miarę
tak żeby nikt przez Ciebie nie musiał płakać i będziesz żył ze wszystkimi OK.

[1zdrowie]

Witam perlonta,
Mam nadzieję że jeszcze czytasz to forum ponieważ ja przeczytałam dzisiaj co piszesz o terapii behawioralnej w leczeniu nn. Nadzieja wstąpiła we mnie ponieważ mam syna który od kilku lat leczony jest na nn i leki nie działają. Jest coraz bardziej załamany. W Polsce z tego co wiem jest niewielu specjalistów od nn. Ponieważ szukaliśmy i nic. napisałas o klinice w Bostonie
gdzie leczą terapią behawioralną. Pomyślałam że może tam pojechalibyśmy. Czy mogłabyś mi dać kontakt do tego szpitala w Bostonie bądź kontakt do terapeuty który Ciebie leczył ? Bardzo proszę o pomoc.
Pozdrawiam,
Anna

[kasiula239]

szukam rowniez Perlonty !!!!