starzy znajomi

[anulka864]

ktos wczesniej juz poruszył ten temat a mianowicie o zrywaniu kontaktów ze znajomymi(przez fobie oczywiscie)ale zauwazyłam ze fobia dokonuje pewnej "selekcjii" naszych znajomych na tych prawdziwych przyjaciół(no moze przesadnie powiedziane)i na tych z którymi w sumie nic nas tak naprawde nie łączyło. jak bylam zdrowa mialam mnóstwo znajomych teraz zostało ich raptem pare.wiem jednak ze sa to luzdie na których moge polegac mimo ze nie wiedza o moim problemie,czasami jak mialam taki ciezki stan,taki nie do zrozumienia przez zrowych myslałam ze oni tez mnie juz opuszcza, ale jednak nie ,mimo ze nie rozumieli moich zahowan zawsze jakos trwali przy mnie mimo ze ja nie okazywałam im sympatii i zainteresowania. jestem im za to ogromnie wdzieczna ze mnie nie opuscili mimo ze nie rozumieli mnie i naprawde byłam czasami dziwna.naprawde podziwiam ich i nie wiem jak im sie odwdziecze za to ze znosza moje dziwactwa mimo ze ich nie rozumieja.zawdzieczami im to ,ze jeszcze do końca nie zwatpiłam w moja wartosc.dopiero niedawno zrozumiełam jak wielka role ci zdrowi znajomi odgrywaja w moim zyciu.musiłam zachorowac na fobie społeczna żeby zrozumieć że są obok mnie wspaniali, wytrwali i wyrozumiali ludzie.bo nie liczy sie ilośc ale jakość. jestem im niezmiernie wdzieczna.to ich wytrwałaosć sprawiła ze jeszcze mam jakis znajomych,to nie moja zasługa lae tylko i wyłącznie ich. dziekuje wam Ewelina, Szura,Ewka, Paweł, Bartek, Artur i Malwina.pisze to tutaj bo wiem ze nigdy im tego nie powiem.

[torquemado]

mogę Ci pogratulować prawdziwych przyjaciół - ja ich nigdy nie miałem, dlatego żal mi chociaż tych utraconych znajomości koleżeńskich.

[anulka864]

napwno są jacys ludzie którzy myslą o tobie,tylko tobie sie wydaje ze nikogo nie obchodzisz.ja dłuco myslałam ze wszyscy mnie zostawili ale tak naprawde to było tylko moje odczucie poprostu byłam tak przejeta moja choroba ze nie zauwazałam ze inni sie staraja jakos nawiazac ze mna kontakt.moze ty tez za jakis czas zauwazysz ze jednak ktos pozostał(nie mówie prawdziwych przyjaciołach,ale o dobrych znajomych)

[maliana]

ja najlepsze i najblizsze znajomosci mam wsrod osob z podobnym problemem...
Czasem są to osoby, które przez to przeszły i naprawdę czuję, ze mam w nich
oparcie.

[torquemado]

Chciałbym się miło rozczarować i przekonać, że jakimś ludziom na mnie zależy i starają się mnie zrozumieć. Czas pokaże.
Dzięki Anulko za odrobinę nadziei płynącej z Twoich postów. :-)

[srubka_87]

Na szczescie mam jeszcze przyjaciół, kilka stracilam kilku zostało, no coz :) i
tak jest z tego niezła banda :D