Szukam pomocy, bo nie mozna z tym zyc

[zalamany123456789]

Mam nadzieje ze tutaj mi ktos pomoze. Dlugo tak po prostu zylem i jedynym
lekarstwem dla mnie to byl alkohol, poniewaz odprezal mnie i moglem czuc
chociaz wtedy spokoj, az sie boje ze skonczy sie to alkoholizmem. Niektorzy
moga myslec ze jest sie alkoholikiem bo pije sie codziennie np. 1 - 2 piwa,
ale nie moge powiedziec ze chodzi o cos innego bo mi glupio o tym mowic.
Sprawa wyglada tak ze do teraz (27 lat) nic z tym nie robilem i meczylem sie,
chodzi mi o jakies dziwne lęki ktore mi przychodza ot tak sobie w momentach
niewiadomych, wystarczy ze np. rozmawiam z kolezanka, czy sie smieje, nagle
dostaje lęków, naprężenie mięsni, jestem w panice i probuje jakos uciec, jest
to tez chyba zwiazane moze z fobia spoleczna, ostatnio sie zastanawialem czy
to takze mam, po prostu gdy jestem w otoczeniu wiecej niz 4 osob np. jakies
zebrania to zatykam sie, nie moge sie skupic, nie moge sie zebrac, zaczyna
sie drzenie i w ogole robie sie dziwny. Odpada takze spotkanie rodzinne u
dziewczyny z tego samego powodu, mam strach ze bede sprezony, drzal, nie bede
spokojny, jak na poczatku mowilem alkohol mnie bardzo rozluznia i chcialbym
tak sie zawsze czuc ale to prowadzi do nadmiernego picia. Slyszalem ze na
lęki i fobie sa jakies leki. Gdzie moglbym sie po cos takiego zglosic?
psycholog, psychiatra? nigdy nie chodze po lekarzach i unikalem takich
spotkan na rozmowy bo mnie to krepuje ale w koncu musze to zrobic. Czy pomoga
mi jakos takie leki? slyszalem o np. paxtin-ie, chodzi mi o tego typu leki,
one chyba hamuja lęki. Juz z tym nie moge zyc, przez te lęki nie moge nawet
sie bronic słownie gdy ktos mnie obraza, bo w grupie wiekszej osob dostaje
jakis blokad. Gdzie powinienem sie udac, podajcie mi jakies adresy, kontakty
(warszawa).
Nie wiem jak ja o tym wszystkim bede mowic, to jest dla mnie wstydliwy temat,
jedynie na forum anonimowo podjalem sie podzielic moimi sprawami.
Dzięki.

[vargquorthon]

Pomysl ze ja mialem z piciem podobnie a teraz to juz nawet nie mam ochoty pic
takie zwatpienie wiec nie pije.

[zalamany123456789]

dzieki za odpowiedz,

czy te picie to z powodu mniej wiecej takiego o ktorym ja pisze?
czemu nie masz ochoty juz pic, czy jakies leki pomogly Ci? bo ja tylko pije
dlatego aby normalnie zyc, bez np. 1 piwa wieczorem to nie potrafie normalnie
funkcjonowac, nie potrafie z dziewczyna jakos nawet zartowac bo dostaje jakis
lęków, zastanawialem sie czy ona wie o tych moich lękach, zawsze sie jakos
odwracam, uciekam, zamykam oczy bo to jest na prawde dla mnie przykre. po piwku
juz nie lapią mnie rozne skurcze miesni na twarzy i drzenie rąk i jestem
spokojny (odczuwam wtedy spokoj) bo tak to ciagle jakis stres.

[vargquorthon]

To dluga historia zeby to wytlumaczyc wszystko a ja czasem nie zchodzilem nie z
kilku piw tylko z 0,7 kilka razy w tygodniu co mnie tak juz uodpornilo ze
leciutko tylko tracony bywalem i jeszcze funkcjonowalem wmiare normalnie caly
czas.
Nie chce mi sie poprostu, chyba sie z wieloma sprawami juz pogodzilem albo mi
zaczely zwisac bardziej. Jak pomysle ze mam sie narabac i mam mi mozg gorzej
chodzic potem i tak tracic czas zamiast cokolwiek zrobic fajnego to mi sie
odechciewa, zreszta nie te nerwy co kiedys nawet. Nie chce mi sie pic juz i
tyle.

[marcinkom]

jesli chcesz tabletki, to musisz sie udac do psychiatry. psycholog
(spychoterapeuta) zandych prochow ci nie przepisze, bo nie ma takich uprawnien.
zarowno specjalisci jak i chorzy mowia, ze tego typu leki nie zaczynaja dzialac
natychmiastowo (zwykle po 2-4 tygodniach przyjmowania), nie wszystkie leki
wszystkim pomagaja, wiec nie zraź sie jesli po jednej pigulce nie bedziesz czul
sie lepiej. do psychiatry nie potrzebujesz skierowania od lekarza pierwszego
kontaktu.
powodzenia.

[zalamany123456789]

Dzieki Marcinie za odpowiedz,

Nie wiedzialem czy chodzi o psychiatre czy psychologa, ok, teraz juz wiem ze do
psychiatry musze sie udac. Czytalem gdzies ze na poczatku to nawet moze byc
gorzej po lekach, boje sie ze moze byc gorzej ze mna ze bede zamotany i w ogole
ktos sobie jeszcze pomysli w pracy ze chodze na bani albo po jakis narkotykach.
W takim razie bede musial sie przemóc i wybrac tam, chociaz bede sie wstydzic
ze ktos mnie tam wysmienieje bo nawet nie wiem jak sie zachowywac u lekarza, w
ogole nie chodze po lekarzach i stad brak takiego doswiadczenia w zalatwianiu
takich spraw.
Myslisz ze tego typu leki pomoga mi w tych lękach i fobii spolecznej? tzn. ze
po 2 - 3 tygodniach bede mogl normalnie rozmawiac i czuc sie wyluzowany? ze nie
bede miec napadow lęku? jeszcze pamietam w szkole licealnej jakim stresem bylo
dla mnie na j.polskim opowiadanie czegos, to bylo doslownie duszenie sie wlasna
slina, brak skupienia sie - mozg zdezorientowany itd.

Dzieki jeszcze raz za pomoc.
Pozdrawiam.

[marcinkom]

Ja ma doswiadczenie tylko z Efectinem, jest to lek przeciwdepresyjny i
antylękowy. Nie czulem sie po nim przymulony, ogolnie to przeciwdepresanty
dzialaja pobudzająco i nie otumaniają. Specjalnie pytalem mojego doktorka czy
nie ma przeciwskazan w operowaniu maszynami (w tym prowadzeniu pojazdow) i
stwierdzil, ze zadnych nie ma. wg. niego efectin nie znieksztalca takze badania
moczu na zawartosc narkotykow. Jedyny "powod" do niepokoju, to zwiekszone
zrenice, ktore przez niektorych moge byc zinterpretowane jako efekt zazycia
narkotkow...
Ja lykam od stycznia i dzialanie przeciwdepresyjne objawilo sie szybko (2-3
tygodnie), przeciwlękowo nie zadzialalo tak szybko, ale w obecnej chwili czuje
sie lepiej i swobodniej niz na poczatku roku. Prochy lykam do tej pory, a do
tego biegam na terapię. Nie moge obiecac, ze po trzech tygodniach bedziesz mogl
swobodnie rozmawiac, ale mysle ze warto sprobowac, ja teraz tylko tego zaluje,
ze nie zaczalem wczesniej.
Mysle, ze nie musisz sie bac wizyty u lekarza, on od tego wlasnie jest zeby ci
pomoc i on cie chyba najlatwiej zrozumie. A odnosnie stydu - nie wiem jak jest
teraz w NFZ (lecze sie prywatnie), ale kilka lat temu w kartotekach pacjenci
byli identyfikowani wg numerkow, tak by nawet pani w rejestracji nie znala ich
nazwisk.
powodzenia.

[zalamany123456789]

ok, zapisalem sie 15 minut temu do psychiatry, ehh glupio mi bedzie tam wejsc i
przy recepcji sie przyznac ze tam ide, beda sie patrzec na mnie jak na
psychiczną osobę, ale trudno musze cos zrobic z tymi lękami, depresje tez mnie
czasem łapią ale to chyba przez te lęki, poniewaz czuje sie czesto bezradny gdy
jestem w panice, nic nie mogę sie nawet obronic, odpowiedziec komus, bo mnie
wtedy zatyka, czuje sie bezsilny i to przez to moze tez depresja łapie.
Za tydzien ide do gabinetu pierwszy raz, mam nadzieje ze dostane jakis lek i
miną mi tę lęki.
A propo jeszcze tych spraw, to dostaję wieksze lęki gdy jestem w
pomieszczeniach z jasnym swiatlem, nie wiem czy to cos ma wspolnego z
epilepsja, nigdy nie mialem padaczki ale czuje ze np. oswietlenie, zmiana jego
na jasne dziala na mnie takze lękowo. Czy takie lek jak effectin czy paxtin to
zlikwiduja to u mnie? te napady lęków. Nawet nie potrafie kogos sluchac jak
ktos dlugo cos do mnie mowi bo zaczynam stąpać z jednej nogi na druga,
dretwieje mi szyja, twarz, powieki, musze czasami zakrywac twarz reką aby tego
nie bylo widac, to jest okropne uczucie, ale mija po kilkunastu sekundach gdy
ktos sobie odpusci juz gadanie i sam bede w spokoju. To jest takie narastanie
lęku przez kilka sekund i to sie jeszcze napędza samo gdy juz wiem ze jestem w
panice, nie wiem do jakiego stopnia to narastanie moze wzrastac i jakie moga
byc skutki az sie boje, po prostu musze czy to uciekac, zmieniac zdanie,
odwracac uwage.

Myslisz ze te rzeczy mi przejda po braniu effectin czy paxtinu? czy to znaczy
ze bede mogl sie cieszyc swoboda i spokojem? przez te moje wady powyzsze nie
moge nawet rozwinac skrzydel

[donjuan]

Objawy przez ciebie opisane znane sa w psychiatrii pod nazwa efektu
hiperwentylacji. Niezaleznie od farmaceutykow zaleca sie w tym przypadku
stosowanie cwiczen oddechowych zwanych od ich propagatorow praktykami Dextera
lub Buteyki . Jest to oddychanie do torby foliowej powietrzem o podwyzszonym
stezeniu dwutlenku wegla. Prowadza one poprzez spowolnienie oddechu i czestosci
bicia serca do usuniecia stanu paniki . Patrz tez www.buteyko.com.

[marcinkom]

Apropos pomieszczen z jasnym swiatlem - w takim miejscu jestes bardziej
widoczny, wystawiony na "latwiejsza" ocene innych, moze wlasnie dlatego lęki w
takich miejscach wystepuja u ciebie czesciej - to oczywiscie tylko moje
gdybanie, nie jestem specjalistą. O wszystkich twoich watpliwosciach musisz
opowiedziec szczeze lekarzowi - on ci lepiej odpowie na pytania niz my wszyscy
tu zebrani.

Nie potrafie ci odpowiedziec, czy efectin lub paxtin ci pomoze, mi efectin
ulatwil zycie. Nie jest jeszcze perfekcyjnie, jest lepiej niz bylo jeszcze na
poczatku roku i wierze, ze bedzie jeszcze lepiej.

uzdrawiam

[danuta1958]

Jak to super, że się zapisałes do psychatry !!!

Jak będziesz w rejestracji (i boisz się powiedzieć, ze do psychatry) to nazwij
doktora po nazwisku. A z resztą: kogo to obchodzi, że Ty tam akurat bedziesz !
Każdy ma swoje sprawy.
Popieram wszystkich którzy radzą Ci nie leczyc się na swoją rekę. Leków w
psychatrii jest tysiące i psychatra musi wybrać. Mnie akurat pomógł inny lek
niż te popularne. Te rzeczy są wyleczalne ale leczy się je miesiącami. To nie
jest grypa i w 3 dni nie przejdzie. Oby się tylko nie pogarszało.
Ja bedę brać duże dawki psychotropów do końca życia i ... uważam, że jestem
normalna, bo wreszcie zrozumiałam, ze muszę je brać, bo organizm sam czegoś tam
nie wytwarza.
I kontakt z psychatrą jest o wiele lepszy niż z lekarzem rodzinnym (chyba, że
chodzi o wizytę darmową). On ma doświadczenie, bo się tylko tym zajmuje w
poradni i w szpitalu. Moja doktor rodzinna dla wszystkich ma jeden lek.
Idż jak najszybciej do lekarza. Nie ociągaj się. Po co tracić życie. Choroba
może się rozwijać. Chcesz doprowadzić się do stanu kwalifikującego do szpitala
jak moj znajomy??? pzdr bardzo serdecznie

[tina51]

wiesz nie musisz zaraz iść do psychiatry wystarczy że opowiesz wszystko swojemu
lekarzowi rodzinnemu on też pomoże. w moim przypadku tak jest,to prawda po 1-2
tabletkach napewno ci nic nie pomoże i nie warto słuchać że komuś pogły te czy
tamte tabletki bo każdy reaguje inaczej na lekiA czasami dobre rady tego typu
mog

[tina51]

muszę dokączyć poprzednią notkę nie wiem co sie stało więc takie polecanie
leków bo temu pomogły moga zaszkodzic bo nie każdy toleruje takie leki.A
najlepiej nic na własna rękę nioc nie bierz bez konsultacji z
lekarzem.Powodzenia.

[dominika23]

Ja również mam problem z alko przez fobię. Alkohol mi zawsze pomagał,
rozluźniał, stawałam sie śmielsza i bardziej komunikatywna. Kiedyś piłam
często, teraz tylko jak mam gdzieś wyjść do miasta, na imprezę, czyli prawie co
weekend inaczej się nie potrafię pozbierać, a nawet jak wyjdę bez wypicia
chociaż jednego piwa to umieram z lęku przed ludźmi. Problem to knajpy i nowi
znajomi. To jest naprawdę przerazające. Lęk mnie zabija. Jak patrzę na moje
koleżanki, które są przebojowe, to normalnie mi sie żyć nie chce. Myślę, że to
jest kwestia tego,że nie mam nikogo, kto by mnie wspierał, doceniał. Jeżeli
jest ktoś kto cię kocha i akceptuje twoje niedoskonałości to nagle nie obchodzą
cie inni, wtedy zaczynasz żyć!

[insignificant]

ale jak fobik ma sie zakochac niby? chyba,ze pozna kogos podobnego do siebie
:)bo ja mysle,ze nam jest trudniej niz takich 'przebojowym',pozdr :)

[gfc85]

Czołem wszystkim!!!
Ciężkie jest życie fobika-jak cholera-może rzeczywiście najlepiej się zakochać-
może masz rację-ale to też ciężkie zadanie-bo w fazie poznawania-trzeba też się
znieczulać-wydaje mi się że lepiej poznać kogoś kto też ma ten problem-jest
łatwiej- bo w sumie po pewnym czasie przestaje się udawać- tak myślę że jeśli
znałbym kogoś z fb to nie miałbym powodów do lęku i vice versa.
A jeśli chodzi o mnie to staram się poznawać ludzi-także kobiety(myślę nawet o
dłuższej i bliższej znajomości-tylko jak tu być z kimś kiedy ciągle na
prochach)-i w miarę jeśli to wogóle możliwe-normalnie żyć, tylko że u mnie
zwykle choc nie zawsze,gdy wychodze polega to na wzięciu neurolu-lub wypiciu
alkoholu-ludzie ale jak można inaczej? gdybym miał odstawic te prochy i alkohol
to musiałbym przestać studiować, spotykać się ze znajomymi, żyć-bo co to byłoby
za życie- ciągły lęk-tak to przynajmniej mam namiastkę normalności-ale
zastanawiam się co z tym zrobić-moze wy macie jakies pomysły na waszą nerwicę-
bo ja na razie mam przed sobą tylko ?pzdr

[outoflife]

ja jestem w zwiazku z normalna, zdrowa osoba i jest bardzo ciezko. wolalabym
byc z kims kto rozumie to co czuje a tutaj mam wrazenie ze nadajemy na innych
falach. zyjemy obok siebie jak obce osoby, ani sie nie mozna zwierzyc ani nic,
ja mowie o jednym, on o czym innym... poznalam go jak nie mialam jeszcze
agorafobii.

[noniza]

Ja też żyję w związku ze zdrową osobą, on stara się mnie zrozumieć, ale zrozumie
nas chyba tylko osoba która to samo przeżywa/przeżyła.
On stara się mi często tłumaczyć logicznie, że nie mam się czego bać, ale jak dla mnie lęki wyłamują się logice.
Jednak cieszę się, że on jest zdrowy, bo przebywając z nim, patrząc jaki jest odważny;) (tzn. robi rzeczy jakie mi przychodzą z trudem np. zakupy)- odważam się na to samo.
Miałam kolegę chorego na agorafobię, świetnie się rozumieliśmy to prawda, ale nie wyobrażam sobie z nim życia na codzień, jedno drugie "nakręcało".