850 zł

[frygamfs]

zauważyłam, że moja depresja pogłębia się jak dostaję wypłatę, czyli 850 zł.
Jak żyć za takie pieniądze? jak normalnie funkcjonować? Szukam jakiejś pracy
na część etatu, jakiegoś stałaego zlecenia i nic. Udzielam trochę lekcji, ale
teraz jest już sezon wakacyjny i z lekcji nici... Nie tylko płakać mi się
chce, ale po prostu płaczę i już. Rozżalam się nad sobą i jestem smutna, nie
wychodzę z depresji. Tylko coraz wyższe dawki leków utrzymują mnie przy
życiu. jaka jest wasza kondycja finansowa? Jak się utrzymujecie? Skąd
bierzecie na leki? U mnie to jest tak, że gdyby nie mąż to umarłabym z głodu.
I jak tu zdrowieć, gdy na koncie są marne grosze???

[maliana]

nie zazdroszczę... ja obecnie od prawie dwóch lat nie zarabiam, siedze na
utrzymaniu rodziny. Jest mi kompletnie wszystko jedno, wiem, ze jest ciezko,
ale nie jestem w stanie niczego kompletnie z tym zrobić. Oklapłam. Kiedys
kiedys nawet mi sie chcialo, po studiach pracowałam, mimo cięzkiej już wtedy
postaci choroby. Teraz już nie mam sił. Nie mam sił rano wstać, nie mam sił
przeżyć całego dnia bez snu w srodku, nie mam sił pomyśleć o pracy a co dopiero
jej znaleźć... no, ale kiedys chyba trzeba będzie. Licze na jakąś szczęsliwą
odmianę losu i tylko to mnie trzyma przy życiu. Cuda się zdarzają...rzadko, ale
jednak. Pozdrawiam, trzymaj się.

[frygamfs]

ja cieszę się, że mam pracę (choć na część etatu), bo jakieś zajęcie i wyjście z domu to też terapia. Dla mnie najlepszą tarapią byłyby normalne środki finansowe na koncie, żebym nie musiała płakać nad stanem konta i prosić męża, żeby opłacił rachunki i dał na lekarza, bo ja nie mam z czego!!! Skończyłam wyższe studia, znam języki, mam uprawnienia i nie mam dobrej pracy, zarabiam jakieś grosze. I jak tu nie rozżalać się nad sobą???

[maliana]

ano... mam taki rysunek nas biurkiem, kot gapi sie w lustro i w tym lustrze
widzi lwa. Napis glosi: "what matters most is how you see yourself". W moim
przypadku tu jest pies pogrzebany-ja w tym lustrze widzę łysą myszkę....
dlatego nie udalo mi sie mimo swietnych studiow zrobic kariery, czy chociazby
uczciwie zarabiac na zycie, jak niektorzy moi znajomi z mniejszymi problemami
ze sobą. Ale moze jesczze laskawy los sie odmieni...moze jakies leki w koncu na
mnie zadziałaja... Wspolczuje Ci, bo wiem jak to jest - w ostatniej mojej pracy
zarabialam marne grosze, starczalo mi tylko na oplacenie mieszkania i rachunkow
i na nic wiecej, na zycie dostawalam od rodzicow. Zdegustowałam sie i
zniechecilam, a jednoczesnie nie mialam sily juz na nic innego. Ech. Pozdrawiam
i 3maj się.

[greta_30]

kasa to nie wszystko. wiadomo, że jest ciężko przeżyć za takie pieniądze ale
jest to możliwe. ja jestem na rencie, dodatkowo pracuję za 5 zł za godzinę. i
jestem szczęśliwa, bo nie leżę w łóżku i nie dogorywam. czego i Tobie życzę.