To jest chore

[monik_a2]

Witam wszystkich
Dotychczas Was tylko czytalam ale odwaze sie w koncu napisac. Ja rowniez mam
fobie spoleczna ale moim najwiekszym problemem jest podpisywanie sie w
czyjejs obecnosci. To zaczyna byc juz chore. Siedze w domu w pizamie i laze
od okna do okna, wypatrujac listonosza. Bo jesli ma do mnie jakis polecony to
zawsze moge otworzyc lekko drzwi, powiedziec, ze jestem nieubrana i podpisac
jakis cholerny kwit poza zasiegiem jego wzroku. Czuje sie jak nienormalna.
Potrafie przesiedziec do 14 nieubrana, dopoki nie nabiore pewnosci, ze o tej
godzinie juz nie przyjdzie. Innym wyjsciem jest dla mnie po prostu ucieczka z
domu. Wychodze rano i wracam dopiero wtedy, gdy upewnie sie, ze listonosz juz
nie przyjdzie. Caly moj dzien kreci sie wokol tego. Gdy musze isc cos
zalatwic do urzedu, wypijam piwo i wtedy moglabym sie podpisac przy kamerach,
rece mi sie nie trzesa, oddech jest miarowy, serce bije normalnym rytmem...Ja
na trzezwo po prostu sie nie podpisze! To jest chyba najglupsza fobia jaka
znam, strach przed pisaniem w czyjejs obecnosci...Juz sobie nawet myslalam,
ze gdyby przyszedl ten cholerny listonosz i nawet gdy otworze mu drzwi w
pizamie, to powiem, ze ja tylko wynajmuje to mieszkanie i nie jestem
upowazniona do odbioru cudzej korespondencji...Wieczorem nie moge zasnac, bo
caly czas mysle o tym, ze jutro on tez moze przyjsc...Czy jest tu jeszcze
ktos taki jak ja? Bo mi sie wydaje, ze jestem sama jedna na calej ziemi...

[danuta1958]

Ja mam identycznie.
Najgorzej miałam z kartą kredytową. Jak wymagali podpisu i trzeba było poczekać
w kolejce to nie mogłam zakupów zrobić, bo miałam coś napisać. To obrzydliwy
stan. Teraz na szczęście wymagają wpisania pinu i to mnie ratuje, ale nie
zawsze.
Boże jak ja cierpię jak mam iść do urzędu i coś wypełniać.
A listonosza to się boję tak jak Ty i ustawiam kogoś aby podpisał za mnie.
Albo nie otwieram i wtedy mam jeszcze gorzej bo jest awizo i trzeba iść stać w
kolejce na poczcie i ten podpis... Kiedyś ktoś mi przysłał pieniądze i
wyobraźcie sobie dzwonilam na pocztę (!!!), że nie chcę tych pieniedzy tak
bardzo się bałam. Płakałam strasznie. Wolałam stracić 500zł ! ludzie ratunku!
Była wymiana dowodu osobistego to sama myśl, że mam iść do urzędu i coś
wypełniać powodowała wypieki i myśli o ucieczce.
Już kiedyś pisałam, że najlepiej jest jak wyprzedzę fakty tj. zagadnę o bluzce,
ładnym kwiatku, czy pierścionku, albo wcześniej powiem, że się bardzo słabo
czuję. Ludzie zwykle są wyrozumiali. Raz baba na mnie nakrzyczała i ... pomogło.
Tak: to jest chore. Ja się leczę i trochę lepiej się czuję.

[cztery.strusie]

oj, to ja tak nie mam. Ale za to umarłabym ze wstydu, gdybym miała listonoszowi
w piżamie otwierać albo mu tłumaczyć, że jestem nieubrana. To znaczy nie
umarłabym oczywiście, tylko nie otworzyła. A czy zamiast uciekać nie możesz nie
otwierać?

[monik_a2]

No nie moge nie otwierac, bo mam w domu strasznie glosnego 2-latka...On nie
potrafi usiedziec cicho. Ale to nie jest wyjscie. Ja nie wiem, co mam z tym
zrobic...gdzie pojsc..do psychiatry? A jak Wy sie z tego leczycie? Bierzecie
jakis leki, chodzicie na psychoterapie? Pomaga cos? Mi sie czasami wydaje, ze
jestem skazana na ten stan i nic sie z tym nie da zrobic...

[nowa76]

tez jak mam sie podpisac w miejscu publicznym to cala sie trzęse- glownie bank,
na poczcie jakos mniej. Nie chodze na wybory bo trzeba sie podpisać. Jednak
największa zmora dla mnie jest jedzenie w miejscach publicznych lub w wiekszym
gronie osob. Zbliza sie koniec roku szkolnego i jakas kawa i ciasto dla
nauczycieli- normalnie koszmar. Pomimo swojej fobii pracuje w szkole. Czy ktoś
tez ma takie problemy z jedzeniem i piciem w miejscach publicznych?

[lilia06]

ja mam identyczne problemy. u mnie to trwa juz z dziesiec lat gdzies tak od
szkoly sredniej. ciastko zjem, kawe wypije bo to jest tego malo, najgorzej jest
z obiadem:(. jak ide do restauracji to wybieram z karty nie to na co mam ochote
tylko to co jest 'bezpieczne' czyli cos czym sie nie zakrztusze. bo najbardziej
boje sie ze sie zakrztusze, zaczne dusic czy zwymiotuje. wybieram wiec rzeczy
ktore da sie łatwo przełknąc i jedzenia jest mało, najlepiej jakies płynne.
ledwo to w siebie wcisne, jem z godzine chyba zując pomalutku kazdy kawałeczek.
wyglada to dziwacznie a jak juz wcisne w siebie ten obiad to chce mi sie
wymiotowac, to juz pewnie z nerwow zoladek odmawia poluszenstwa. masakra.
nienawidze chodzic do restauracji i przez to boje sie tez wyjazdow bo tam
trzeba jesc poza domem i w towarzystwie innych ludzi.

[nowa76]

ale ręcę Ci się trzęsą? czy tylko jest ci niedobrze? bo u mnie wyglada to tak ze
tylko trzęsą mi sie ręce, natomiast z żołądkiem nie mam zadnych problemów.
Czasami jest tak że tylko przez chwile jedzenia trzęsą mi sie ręce a potem
trochę sie uspokajam. Czasami zdarzalo sie tak ze spokojnie zjadlam obiad bez
żadnych problemów. a czasami jest takze przez caly czas mam trzesawkę że ledwo
moge sztućce utrzymać.

[lilia06]

nie, ja nie mam problemu z trzesacymi rekami (narazie hehe bo po tym co tu
przeczytalam tez zaczelam sie tego bac) tylko boje sie ze jedzenie mi stanie w
gardle i zacznie mnie naciągać a juz mi sie to zdarzylo kilka razy, wiadomo ze
sama to wywoluje przez silne zdenerwowanie.

[macaaron]

Moniko, nie masz obowiązku otwierania nikomu drzwi! (No chyba że policjantom
z nakazem rewizji lub aresztowania). Co z tego, że masz głośnego 2-latka? Możesz
być w łazience, rozmawiać przez telefon czy być zajęta jakąś inną ważną
czynnością albo po prostu nie mieć ochoty otwierać - nie masz takiego obowiązku!
Listonoszowi to zresztą zwisa kalafiorem, zostawi awizo i sobie pójdzie, nie
wyważy ci drzwi
i nie wtargnie do domu z tekstem: "Bierz, cholero, tą paczkę i podpisuj tutaj!" ;)

MacAaron

[danuta1958]

Niestety jak coś jest do tylko do rąk własnych to trzeba osobiście podpisać.
Niestety sprawa się przeciąga: jak nie teraz to potem trzeba podpisać. Ja nie
umiem sie tego pozbyć do końca. Ale kiedyś bylo dużo gorzej jak nie odwiedzałam
psychatry i nie brałam leków. Stan się pogłebiał aż do paranoi np. BAŁAM SIE
ZAGRAC NA ISTRUMENCIE PRZED SOBĄ!!!! Balam się pisać bo ja będę patrzeć !
Nie chodzę ro barów i restauracji, ani tez nigdzie gdzie mogliby prosić o
napisanie czegokolwiek lub posługiwanie się przedmiotami. Dlatego współczuję Ci
bo wiem co to jest ...

[macaaron]

Jak się chce odebrać przesyłkę, to trzeba podpisać, ale to nie musi oznaczać
panikowania dzień w dzień, czy czasem listonosz nas dzisiaj nie zaskoczy.

Swoją drogą zastanawiam się, jak takie rzeczy załatwiają ludzie, który nie mogą
pisać odręcznie, bo np. mają niedowład w palcach. Na pewno istnieje jakiś sposób
ominięcia konieczności podpisywania się, może warto się zainteresować,
przynajmniej do czasu złagodzenia tej fobii?

MacAaron

[monik_a2]

Czyli jednak bede musiala wybrac sie do psychiatry...A boje sie tego jak ognia!
Danusiu, masz racje, ja czasem tez boje sie pisac w swojej
obecnosci...Paranoja...A o sposobie, zeby nie trzeba sie bylo podpisywac tez
myslalam juz sporo. Wymyslilam np. ze zrobie sobie sztuczny gips i w razie
czego wsadze w niego lape. Jestem nienormalna... A sa jakies leki, ktore moge
kupic bez recepty? Czy Relanium by pomoglo (to akurat mam w domu)?

[danuta1958]

Minika
tylko mam, do Ciebie prośbę, abyś nie jadła jakichkolwiek leków. Bez recepty:
herbatka z melisy lun Nervogran (granulat), Aspargin. Idź do psychatry
natychmiast. Powiedz to co tu napisałaś. Nic nie ukrywaj. Nie bój się. Ja
myślałam, że umrę w kolejce - nie umarłam do dzisiaj. ha, ha, ha, a byłam już
niezliczoną ilość razy. Kilkanaście razy mi ręce podretwiały.
Leki się dobiera w zależności od objawów (!), ciśnienia krwi, masy ciała itd.
Leków jest setki. Ja też kiedyś myślałam, że jest relanium i oxazepam, ale te
przepisują najczesciej lekarze nieznający się na rzeczy. Napisz od kiedy się
boisz. Jak niedługo to Cię szybko wyleczą. Powodzenia.
acha: ja bandażowałam palec prawej ręki

[monik_a2]

Pierwsze objawy zauwazylam u siebie juz w szkole podstawowej. Pamietam jak
mialam podpisac odbior podrecznikow to reka mi niebezpiecznie drzala, ale
jeszcze nie na tyle, zeby sie tym przejac. Pozniej jakos wszystko bylo w miare
normalnie, mieszkalam z rodzicami i w zasadzie niczym sie nie przejmowalam.
Krytycznie zaczelo sie robic jak zaczynalam pierwsza prace, to jest 10 lat
temu. Pamietam, jak na rozmowie kwalifikacyjnej cala sie trzeslam, jak glowa mi
latala na wszystkie strony...Ale nikt chyba niczego nie zauwazyl, skoro ta
prace dostalam. Pozniej jak szlam do tej roboty i pracownicy stali przed
budynkiem, poczulam sie tak, jakbym tracila kontrole w nogach. Szlam jak
paralityk, jakbym kij polknela, nienaturalnie, trzesac sie i potykajac.
Uslyszlam jeszcze "Patrzcie jak ona idzie"...Myslalam, ze zemdleje...Wlasciwie
nie potrafie uchwycic momentu kiedy sie to wszystko nasililo. W pracy jak
mialam odebrac polecona korespondencje potrafilam zamknac sie w toalecie i
przez godzine nie wychodzic, byleby zrobil to ktos inny. Najgorsze zaczelo sie
jak zamieszkalam na swoim. Jak przychodzil listonosz i jak wiedzialam, ze
nikogo nie moge podstawic. Probowalam kiedys rozmawiac z moim mezem o tym, ale
on mnie sszybko zbyl twierdzac cos w rodzaju "przesadzasz". On nic nie wie o
mioch stanach. Wie jedynie o tym, ze jak on sie polozy pierwszy spac to ja bede
miala trudnosci, bo panicznie boje sie ciemnosci. Ale bede musiala z nim
porozmawiac, skoro mam isc do psychiatry...Na razie musze sie ratowac jakos
tym, zeby tego podpisywania i lazenia po urzedach unikac jak ognia. Danusiu,
jak Ty obwiazywalas ten palec? Przeciez z zabandazowanym tez mozna sie
podpisac? I bardzo Ci dziekuje, ze piszesz, jakos mi razniej troche wiedzac ze
nie jestem sama z tym problemem.Powiedz mi jeszcze, czy leki pomogli Ci na
tyle, ze sie juz nie boisz? Albo ze boisz sie mniej, ale z takim strachem mozna
juz w miare normalnie funkcjonowac?

[nowa76]

Moniko nie jest chyba z Toba tak żle skoro masz męża. Ja przez swoja fobię
unikam facetow i raczej mam male szanse na to ze wyjdę za mąż. Bo jak tu się
umówić na randke np do kawiarni kiedy trzęsą sie ręce

[monik_a2]

Uwierz mi nowa76 ze jest ze mna zle. I ja o tym wiem i zdaje sobie sprawe ze
jesli sie za to nie wezme to bedzie coraz gorzej. To ohydny stan nad ktorym nie
jestem w stanie zapanowac. A meza poznalam 12 lat temu, kiedy te objawy nie
byly az tak nasilone. Do kawiarni tez nie chodzilismy, bo wiedzialam ze beda mi
sie rece trzesly...Przyznaje, ze w tej chwili, gdybym nie miala meza, to nie
wiem czy bylyby jakies szanse poznac kogokolwiek wlasnie przez te chore stany.
Rozumiem Cie, naprawde...

[danuta1958]

Czyli miałyśmy to samo i miej więcej w podobnym czasie. U mnie się zaczęło od
spowiedzi w dniu I komunii. Potem na studiach trochę minęło, ale np nie mogłam
nigdzie zatelefonować i np zapisać tematy lekcji. Strasznie miałam podczas
wszelkich zabaw lub wesel, bo z nikim nie mogłam zatańczyć, bo się trzepałam.
itd, itp same negatywne doświadczenia.
Ja na Twoim miejscu nie mówiłabym nic mężowi tylko umówiła się do psychatry i
poszła. Najwyżej potem bym powiedziała, że mam leki, bo się żle czuję. Wiem z
doświadczenia, że mąż może Ciebie nie zrozumieć i zniechęcić Ciebie do wizyty.
Mój mąż (b. dobry człowiek) poszedł ze mną pierwszy raz (bo sama tylko
jęczałam, nie mogłam iść)i na propozycję doktora wzięcia mnie do szpitala się
nie zgodził! Miałam wrażenie, że umieram. Tak się bałam, że nie wiedziałam co,
gdzie i jak; oderwało mi mózg. Powiedział mąż do doktora, że my się nie
zgadzamy. Potem ja żałowałam tej decyzji. Wzięłam długi urlop i wreszcie mąż
uwierzył. Potrafiłam plakać 4 dni bez przerwy, nie jeść, nie spać, nie ubierać
się. Nie byłam w szpitalu nigdy, ale leczę się wiele lat już którymś tam
lekiem. Jest lepiej. Proszę nie doprowadź się do takiego stanu w jakim ja
byłam!!!! Przeczytaj moje wcześniejsze maile na tym forum.

[mars43]

Do teraz nie znałem tego rodzaju fobii,przeczytałem prawie na
stronie.Słuchaj,może byś tak robiła.Gdy przychodzi listonosz ,idziesz pod drzwi
z dzieckiem przy nodze ,udajesz zalataną ,otwierasz drzwi.Nie wychodzisz,tylko
przez uchylone drzwi zaczynasz rozmowę z listonoszem.On mówi,że ma polecony do
ciebie,wtedy bierzesz to od niego.Mówisz aby chwilę zaczekał, zamykasz drzwi i
na spokojnie w mieszkaniu podpisujesz,nikt nie patrzy.Otwierasz drzwi,oddajesz
mu i jest dobrze.Ja tak wielokrotnie robiłem gdy mój młody,duży pies rzucał sie
na każdego kto pojawiał się w drzwiach.Możesz nawet robić tak bez dziecka.Jak
bym to miał to zawsze bym tak robił,listonosz nie musi wchodzic do twojego
domu,kto powiedział,że tak musi być.Tak ci podpowiedziałem,nie wiem czy
dobrze.Trzymaj się.

[monik_a2]

No...podoba mi sie ten pomysl. Chyba kupie sobie psa, najlepiej duzego, glosno
szczekajacego i rzucajacego sie na wszystkich:))) Przyznaje, ze o tym nie
pomyslalam. A firmy produkujacej pieczatki zamiast podpisu nie moge nigdzie
znalezc...Tylko tak sie zastanawiam, ze gdybym musiala sie podpisac to przeciez
nie powiem listonoszowi (czy urzednikowi czy komu tam jeszcze)ze sie nie
podpisze tylko przybije pieczatke bo mam fobie...Ale dzieki serdeczne za
pomysly, niektore warto wykorzystac:))))

[mars43]

Monik,listonoszowi jeden raz rzucisz na odczepne,że masz kłopoty z paraliżem
ręki,powinno wystarczyć.Tak do końca nie rezygnowałbym z tego pomysłu.Myślę,że
w Polsce kilka osób podpisuje się faksymilą-czy to z powodu paraliżu lub innych
uszkodzeń.Gdzie się wyrabia to na pewno wiedzą sekretarki w MSZ,w MSWiA,itp,
kontaktujesz sie z nimi mówiąc,że masz sparaliżowane ręce i myślisz o
faksymili.Oczywiście możesz ten pomsł zostawic na póżniej.Cieszę się,że
spodobał Ci się pomysł z psem.Nie musisz szukać dużego psa ,trochę kosztuje
jego trzymanie,może wystarczy mały i głośny, a że prawie każdy pies rzuca się
na listonosza to sukces murowany.Ale to tylko moje podpowiedzi,sama wybierzesz
co dla Ciebie najlepsze.Powodzenia.

[mars43]

Słuchaj Monik,jeszcze inna możliwosć na zmianę do rozważenia. Wydaje mi się,że
dobrym rozwiązaniem byłaby tzw.faksymila.Pamiętasz może sprawę z
Cimoszewiczem,chodziło tam o składanie podpisów Cimoszewicza przez
sekretarkę.Wygląda jak pieczątka a jest tam podpis czytelny danej osoby.Jak nie
wiesz poczytaj w internecie,tam też znajdż firmę,która to robi i kontaktuj sie
z nią .Jak się zdecydujesz-to zamów sobie od razu dwie takie same,a to na
wypadek ewentualnej zguby.Myślę,że jest to b.dobre rozwiązanie.Zamów to w
małych rozmiarach,będzie poręczniejsze.Cześć...

[mars43]

Jeszcze jedno,swój czytelny podpis przeslesz do tej firmy faksem z każdej
poczty.