objaw lęku

[magda7710]

Jestem pierwszy raz na tym forum.

Od około 2 lat nękają mnie lęki, czy jest to w ogóle wyleczalne. Najbardziej
objawia mi się to gdy jadę komunikacją miejską i na otwartej przestrzeni.

W czerwcu wychodzę za mąż mam cudownego narzeczonego, ale mam wrażenie, że
mnie nie rozumie. Bardzo bym chciała abym te lęki mi przeszły dla mojego
dobra i dla swojego przyszłego męża.

Lęk jest wkurzający i paraliżuje mnie chcę się uwolnić da się?
Zawsze odkładam pójście do psychologa na później myślac że samo przejdzie.

[lucyna_n]

ślub nie powoduje pozbycia się agorafobii. w mało nasilonym stadium świetnie powinna zadzialać
psychoterapia.
Samo nie minie co najwyżej będzie się niekontrolowanie rozprzestrzeniać.

[lucyna_n]

narzeczony nie rozumie i proszę się nie łudzić że zrozumie, agorafobii nikt nie rozumie.

[luba9]

da się uwolnić, samo raczej nie przejdzie, samo ma tendencje do pogłębiania się
i to zrozumienie niestety nieosiągalne

[euforyjka]

i tak nie masz źle. z dwojga zlego lepiej miec agorafobie niz fobie spoleczną :/

[lucyna_n]

fobia spoleczna przy lęku napadowym z agorafobią jednak wydaje mi sie być łagodniejszym zaburzeniem
i mniej destrukcyjnie wpływającym na codzienne życie.

[omega-3]

mi agorafobia wydaje sie byc lagodniejszym zaburzeniem i mniej destruktywna na
cale zycie. a na napady to sie bierze leki na padaczke jak sama nazwa wskazuje.

[lucyna_n]

miałam fobię spoleczną, teraz mam agorafobię, z mojego osobistego doświadczenia i porownania
wynika jednak co innego.
Nie bądź taki rozkoszny z tymi lekami , to nie takie proste, owszem leki na padaczkę, ale szybko
uzależniające. Nie każdy lekarz chce je przepisywać i nie zawsze działają.
Spustoszenia w psychice po każdym ataku są bardzo destrukcyjne, za każdym razem trudniej sie
podnieść.
Fobii społecznej nie towarzyszą aż tak dramatyczne objawy somatyczne, jakkolwiek też nie jest z nią
łatwo, zwłaszcza że dotyka bardzo mlodych ludzi którzy wchodzą w życie i muszą sprostać ogromnej
presji.

[omega-3]

Fobii społecznej nie towarzyszą aż tak dramatyczne objawy somatyczne, jakkolwie
> k też nie jest z nią
> łatwo, zwłaszcza że dotyka bardzo mlodych ludzi którzy wchodzą w życie i muszą
> sprostać ogromnej
> presji.

ludzie z fobia spoleczna zdarza sie ze nie koncza szkol ze wzgledu na fobie,
maja najgorsze prace ze wzgledu na fobie, znikome zycie towarzyskie ze wzgledu
na fobie. rozwala to prawie kazda sfere zycia z istoty. a agorafobia mimo ze
moze objawy somatyczne ma przykrzejsze, jest utrudnieniem w ludzkim zyciu a nie
czyms co koniecznie musi dzialac destruktywnie na sfery w ktorych czlowiek sie
realizuje.

[lucyna_n]

chyba się nie zrozumieliśmy, ja nie chcę się licytować na choroby, wiem, bo doświadczylam że fobia
spoleczna to bardzo, ale to bardzo przykra dolegliwość, ale ja osobiście poleglam ostatecznie dopiero
"dzięki" agorafobii i depresji.
każdy może napisać tylko na podstawie swojego jednostkowego doświadczenia, moje jest akurat takie.
Tak czy siak, wszelkie fobie trzeba leczyć, a przynajmniej próbować, bo każda fobia to kamień u szyi,
kula u nogi i wogóle syf.

[fregata]

Zabawne, bo jeśli nie może się jeździć bez benzodiazepin to nie może jeździć w
ogóle, a jeśli nie można jeździć w ogóle to również nie kończy się szkół i
dostaje najgorszą pracę, jeśli w ogóle zdarzy się w najbliższym otoczeniu praca
jakakolwiek. Na mnie przynajmniej ataki paniki w agorce działają bardzo
destruktywnie we wszystkich sferach, a wa taki dzień jak dzisiaj braki na
wszystkich polach są szczególnie przykre. Społeczna i agorka są porównywalne,
najgorzej mają ci z nimi obiema, bo mnie w autobusie dręczy "tylko" szlag
rozsadzający czaszkę i klatkę piersiową, fobików obu typu "dręczy" jeszcze to,
że "wszyscy" się gapią. Ja kierowcę mogę, hehe, sterrroryzować, żeby się
natychmiast zatrzymał, bo zemdleję i narobię mu kłopotu, fobicy społeczni mają
lęki podwójne.

[eizo1]

ale mi się wdaje że fobia społeczna działa bardziej depresjogennie
agoraafobia bardziej mi wygląda na zwykłą chorobę typu rozwalone kolano
i chodzenie o kulach niż rozwaloną psychie
ale ja nie wiem

[fregata]

;) Po takim długim istnieniu tego forum można nadal "nie wiedzieć"? Lęk przed
kontaktem z ludźmi i oceną oraz lęk przed niemożliwością ucieczki są albo
pierwotne albo wtórne do depresji i w podobny sposób ich porównywalne natężenia
wpływają na rozpierniczenie życia. Miej kilometr bezpiecznej odległości od
domu, w której nie doznajesz paniki i żyj w tym uwiązaniu nie mogąc kontaktować
się z nikim, kto znajduje się w odleglości 2 km. W przeciwieństwie do fobików
społecznych chce się kontaktów i tęskni za nimi, i nie może, bo strach przed
paniką jest większy. Dobrze jeśli agorafobicy meiszkają blisko terapeuty i
blisko znajomych, wtedy terapia raz dwa pójdzie. Gorzej jeśli ta odległość jest
zbyt wielka to i na jeżdżenie na terapię trzeba czekać miesiącami, znajomi się
wykruszają i zostaje się samemu z netem. Ten net to błogosławieństwo.

Fobik społeczny cały czas boi się oceny, a że ludzie są wszędzie, więc boi się
cały czas.
Agorafobik boi się, że nie będzie mógł wyjść gdy zacznie się atak paniki, a że
miejsc, z których trudno wyjść natychmiast jest mnóstwo, więc boi się mnóstwo
razy. W skrajnym wypadku boi się nawet tego, że dostanie ataku paniki na ulicy,
wtedy boi się cały czas.
Jak porównać które gorsze? Nie ma gorsze. Jest inne.

[eizo1]

nie twierdze że jedno gorsze
gdzie tak napisałem

po prostu agorafobik jest trochę jak niewidomy
pewnych rzeczy nie może robić i koniec
myśli logiczne bojąc się lęku
a fobik społeczny jest schizofrenik
nie myśl logicznie

ale jak można twierdzić że fobik nie chce kontaktów z ludźmi?

[eizo1]

no właśnie albo pierwotne albo wtórne
ale mi się wydaje
że właśnie fobia społeczna częściej wpędza w depresje

[fregata]

Co jest logicznego w strachu przed paniką w kolejce? Bardzo neibezpiecznie jest
tłumaczyć sobie objawy agorki logiką (a ja właśnie tak to robię niestety), bo
logika mówi, że chociaż kolejka to miejsce bezpieczne i nic nam się nie stanie,
to tacy jak ja wytłumaczą sobie, że jeśli raz, dwa, pięć razy się stało, to i
szósty również. Łatwiej może być agorafobikom dlatego, że miejsca, budowle,
pojazdy są w porównaniu do złożoności ludzkich reakcji proste jak drut, stąd
agorafobik musi oswajać "tylko" każde nowe miejsce i każdy metr i odległość,
zaś fobik społ. każdego nowego człowieka i 5437 jego reakcji.

[eizo1]

logiczne jest to że można przewidywać w fobii jest cały kosz niespodzianek
logiczne jest to że ma się jasny i racjonalny obraz innych ludzi i prawidłowe
postrzeganie siebie

[marwolo]

fregata napisała:

(...)W przeciwieństwie do fobików społecznych chce się kontaktów i tęskni za
nimi, i nie może, bo strach przed paniką jest większy.(...)

A kto Ci powiedział, że fobik społ. nie chce i nie tęskni? Nie chce, bo ma lęk,
ale też by chciał... Trochę to trudne do wytłumaczenia...
Ale też masz nieciekawie:(

Pzdr mocno:) Wesołych świąt!

[choleramniebierze]

jestem tu pierwszy raz.

czytam to i nie moge uwierzyc,bo niemal pod kazdym z tych zdan moge sie
podpisac,
to jest straszneee,
chcialabym korzystac z zycia,ale nie moge nie potrafie brakuje mi sily,boje
sie,ktos kto tego nie czuje nie jest w stanie tego nawet kapke zrozumiec,

ja caly czas slucham "genialnych"diagnoz mojej rodziny,i niech ja tylko
sprobuje powiedziec ze to nie tak,ze to nie takie proste(ich podstawowy
argumnet:wytlumacz sobie!)i ze NIC nie rozumieja,

od razu jest awantura i żale
jestem jeszcze malolata i goraca nadzieje ze tak nie bedzie zawsze

[euforyjka]

fajny nick. pozdrawiam

[mskaiq]

Lek jest sprawa psychologiczna, Sama go tworzysz i Sama mozesz sie go pozbyc.
Lek sklada sie z objawow somatycznych i mysli ktore tym objawom towarzysza.
Jesli pojawia sie objawy somatyczne wtedy nie mozesz myslec ze sie boisz, wez
wtedy ksiazke i czytaj, rob na drutacj, itp. Wtedy nie myslisz o leku, tylko o
tym co robisz.
Po pewnym czasie zaczniesz wygrywac z tym lekiem i wtedy lek przestanie Ci
terroryzowac, pozniej przestaniesz zauwazac ze przychodzi. Kiedy to nastapi
wygralas z lekiem, wiecej nie bedzie sie pojawial bo nie jest w stanie Ci
zaszkodzic bo juz sie nie boisz.
Serdeczne pozdrowienia.

[fregata]

Nigdy samo nie przechodzi, choć może się wydawać, że przeszło. Pierwszy atak
agorafobii (nie miałma zielonego pojęcia, że to ona), miałam 8 lat temu. Wtedy
faktycznie przeszło. Wmówiłam sobie, że atak paniki to spadek glukozy we krwi,
a mając logiczne wytłumaczenie łatwo przychodzi wyeliminowanie lęku przezd
nieznanym i nieoczekiwanym atakiem.
Przez cały późniejszy okres czułam się dziwnie, nie mogłam siedzieć w środku
rzędu, w tłoku wydawało mi się, że zemdleję, ale że nei mdlałam, to przez bite
kilka lat jakoś to było.
Rok temu miałam atak ponownie, ponad pół roku dostawałam ataków tylko w
autobusie stojącym w korku, źle mi też było na wykładach gdzie to ja siedziełam
i nie mogłam się ruszać. Wreszcie atak nastąpił w autobusie jadącym, a nie
stojącym w korku. Poszłam do lekarza, i za późno. Zaraz potem miałma atak na
prostej drodze i świeżym powietrzu, a kilka dni później we własnym domu siedząc
przy kompie w innym niż mój pokoju.
Nie dopuść do rozwoju agorki, bo to, że odczuwasz jej regres nie oznacza, że
ona została wyeliminowana. Teraz nie mogę nawet jeździć na terapię, bo za
daleko, a u mnie z jeżdżeniem po lekach nadal nie jest wystarczająco dobrze.
Dopóki więc masz siłę by jeździć to zapisz się na terapię już jutro. To ważne.
Leki potrafią mieć bardzo nieprzyjamne skutki uboczne, blee

[lucyna_n]

Tak to niestety wygląda

[mskaiq]

Kiedy wmowilas sobie ze to atak paniki wtedy przeszlo. Po prostu zignorowalas,
uwierzylas ze to normalne i nie balas sie.
Pozniej jakos to bylo ale juz pojawil sie strach, nie mniej udawalo Ci sie go
ignorowac.
Obecnie wszystko sie nasililo, otworzylas strach, jest aktywny i bedzie coraz
wiekszy bo go akceptujesz. Przestaniesz wychodzic no bo sie boisz. Wtedy ten
strach bedzie wszedzie, w pokoju, przy komputerze i bedzie sie powiekszal az
zaczniesz go pokonywac.
Serdeczne pozdrowienia.

[fregata]

to do mnie? Bo nie wygląda.
Piszesz, jak zwykle zresztą, zupełnie na odwrót.
Lęk właśnie wtedy się nasila gdy chcę żeby się nie nasilał. Lęk w takim
natężeniu nie jest normalny, a wmawianie sobie, że jest, to robienie z siebie
głupka. Można najwyżej nazwać lęk normalną chorobą. Akceptacja lęku jest
pierwszym etapem wychodzenia z niego.
tak tylko na wszelki wypadek piszę żebyś się przed kolejnymi foremkami mógł
chwalić, że i agorafobię miałeś.

[lucyna_n]

co miał nie mieć
taka z niego gęba-cholewa, ale ma dobre intencje.

[fregata]

Może i ma. Ciekawe co o swoich intencjach powiedziałaby annaberta? ;)

[lucyna_n]

powiedzieć można wiele, ale ważne jak to odbierają inni a nie sama intencjonująca:)

[mskaiq]

Fregata napisala
o do mnie? Bo nie wygląda.
>Piszesz, jak zwykle zresztą, zupełnie na odwrót.
>Lęk właśnie wtedy się nasila gdy chcę żeby się nie nasilał. Lęk w takim
>natężeniu nie jest normalny, a wmawianie sobie, że jest, to robienie z siebie
>głupka. Można najwyżej nazwać lęk normalną chorobą. Akceptacja lęku jest
>pierwszym etapem wychodzenia z niego.
>tak tylko na wszelki wypadek piszę żebyś się przed kolejnymi foremkami mógł
>chwalić, że i agorafobię miałeś.

Lek zawsze nasila sie kiedy probujesz sie mu opierac. To normle dzialanie leku.
Lek rowniez prowadzi mysli, zawsze sa negatywne i zawsze przeciwko wszystkiemu
co mogloby Ci pomoc.
Najpierw odbiera wiare ze mozna z nim wygrac. Bez wiary nie masz szans
pokonania leku, mozesz tylko od niego uciekac w taki albo inny sposob.
Serdeczne pozdrowienia.

[fregata]

a ja co napisałam?

[suchyxxx2]

Lucyno piszesz że leki na padaczkę uzależniają bardzo? przecież bierze się je w
chad i czasami w depresji endogennej-naprawdę moja depakina(lek na padaczkę jako
główne zastosowanie) uzależnia?

[suchyxxx2]

miałam fobię spoleczną, teraz mam agorafobię, z mojego osobistego doświadczenia
i porownania
wynika jednak co innego.
Nie bądź taki rozkoszny z tymi lekami , to nie takie proste, owszem leki na
padaczkę, ale szybko
uzależniające. Nie każdy lekarz chce je przepisywać i nie zawsze działają.
Spustoszenia w psychice po każdym ataku są bardzo destrukcyjne, za każdym razem
trudniej sie
podnieść.
Fobii społecznej nie towarzyszą aż tak dramatyczne objawy somatyczne, jakkolwiek
też nie jest z nią
łatwo, zwłaszcza że dotyka bardzo mlodych ludzi którzy wchodzą w życie i muszą
sprostać ogromnej
presji.


Chodzi o ten post gdzie piszesz-leki na padaczkę owszem ale szybko uzależniające
a mi lekarz mówił że depakina nie uzależnia chociaż to lek na padaczkę

[suchyxxx2]

to jak to jest? bo mnie wystraszyłaś:/

[koalaa8]

Lęk jest jednym z objawów depresji. Kiedy akceptuje lęk prowadzi mnie do utraty
kontroli nad sobą. Żeby móc kontrolować siebie muszę o siebie dbać. Zignorowany
lęk znika szybko, z czasem można się tego nauczyć, bez leków.
pozdrawiam

[martaewa29]

Jak chcesz się pozbyć lęku, bez leków.
Zaprzeczasz medycynie, więc nie pisz takich rzeczy.

[aurelia_aurita]

koalaa8 napisała:

> Lęk jest jednym z objawów depresji. Kiedy akceptuje lęk prowadzi mnie do utraty
>
> kontroli nad sobą. Żeby móc kontrolować siebie muszę o siebie dbać. Zignorowany
>
> lęk znika szybko, z czasem można się tego nauczyć, bez leków.
> pozdrawiam

jesteś uczennicą Maska czy jego parodią?
bo nie wiem, czy mam się śmiać, czy płakać

[neme_s]

jak kedziesz wiedziala to mi powiedz bo
ja tez nie wiem
czy smiac smiac sie

[neme_s]

medycyna bez samokrytyki musi miec pomocnikow bo zginie
pewnie taka medycyna nie wie co robi


bardzo rozmilowalem sie
w medycynie

[carlabruni]

to lepiej idź do specjalisty. dobrze Ci radze. pozdrawiam.