Dodaj do ulubionych

Jak się zaczęło?

08.03.07, 00:35
Nie chciałbym ingerować w Waszą prywatność, ale jeżeli ktoś z Was chciałby
się podzielić swoimi wspomnieniami dotyczącymi początku choroby, to będę
bardzo wdzięczny. Czy występowała ona od dzieciństwa, czy pojawiła się w
jakimś określonym momencie życia? Czy było to w okresie nasilonego stresu
(egzaminy, przeprowadzka itp.)?
Obserwuj wątek
    • kot9912 Re: Jak się zaczęło? 08.03.07, 01:56
      witaj...

      ja tak może w skrócie troszkę bo godzina późna:)

      Depresyjne stany miałam od zawsze - ale doszłam do tego stosunkowo niedawno.
      Np. jako dziecko pamiętam kiedy brat znęcał się psychicznie nade mną, to jako
      dziecko kilkuletnie wychodziłam na balkon i marzyłam, żeby skoczyć i umrzeć.
      Naytrętne myśli sporadyczne także wówczas juz się pojawiały. Ale kwintesencja
      objawów przypada na 16 r. ż. I taka karuzela - NN - depresja - NN -depresja-
      NN - depresja... itp itd. U mnie może miec to związek (o czym juz pisałam) z
      listem z pogróżkami i późniejszą fobią, lękiem na wychodzenie z klatki (rok ani
      razu sama nie wyszłam).

      Hmmm.. to taki skrócik:)

      a jak to było z Tobą - jesli wolno spytać...

      pozdrawiam nocnie...

      Marta
      • bellio Re: Jak się zaczęło? 08.03.07, 11:35
        u mnie było troche inaczej niż u Marty. Mam nn od wczesnego dzieciństwa,
        pierwsze jazdy zdarzały się jeszcze zanim chodziłam do szkoły, czyli musialam
        mieć jakies 5-6 lat. byly to natretne mysli, lek przed dotykaniem przedmiotów
        itd. potem zaczeło sie to nasilać, w szkole podstawowej było już mocno
        niedobrze, najgorzej w czasie wolnym (ferie, wakacje, weekendy). ciagneło sie
        to za mną do końća studiów, teraz mam remisje (3 lata).
        • gsp827 Re: Jak się zaczęło? 08.03.07, 13:49
          u mnie chyba zaczęło sie po dość silnym stresie jakies 3 lata temu.
          Jadłem tabletki potem troche przestałem a teraz znów wróciłem bo objawy sie
          nasilają.
          Chciałbym zacząć panować nad swoim umysłem alby oddzielać niechciane myśli
          które są tak dziwne ze nie mają prawa być autentyczne a jednak powodują lęk ze
          moze zostaną (zostały) zrealizowane.
          • 108108atma Re: Jak się zaczęło? 29.03.07, 15:30
            gsp827 pamiętaj nieprubój niechcianych myśli oddzielać ,analizować,modyfikować
            i naśiłe wyżucać.w ten właśnie sposób niechciane myśli zatrzymujesz w
            umyśle.nie jesteś tymi myślami więc nie zwracaj na nie uwagi.po prostu rób co
            masz robić,a one odpłyną tak jak się pojawily.pozdrawiam 108108atma
        • berlin36.6 Re: Jak się zaczęło? 28.09.07, 17:43
          wiecie co czytajac wasze wpisy sadze ze ja cierpie na to samo...tylko mam
          watpliwosci czy aby sensowne jest nazywac czasami zwykla nadwrazliwosc jamis
          mistycznym'nn' pamietam ze mialam rozne rozniaste "fobie" a to hipochondria a to
          jakies kolatanie serca a to zawroty glowy...tz mi sie wydawalo ze sa bo sie ich
          balam....nagle skonczylo sie bo poznalam swojego chlopaka i oczywiscie mialam o
          czym myslec noooa jak juz fascynacja minela i wakacje sie skovczyly zeby bylo
          kolorowo to tak sie balam czy go kocham czy tez nie ze....wkoncu nie wiedzialm
          brnelam w to nikomu nic nier mowiac i to jest jeden z najgorszych bledow...teraz
          znowu cos sie przypaletalo boje sie patrzec ludziom w oczy ...a jak juz spojze
          to zatyka mnie i zeby bylo jeszcze bardziej kolorowo mam tak spiete miesnie
          karku ze poprostu trzesie mi sie glowa...no paranoja ale po wnikliwej analizie
          zjawiska stwierdzilam ze ja usilnie szukam problemow przeoczajac te ktore
          istnieja w rzeczywistosci ..i co gorsze uciekam od owej...a i jeszcze tak sobie
          mysle ze jezeli sie czegos boimy to trzeba stanac z tym łeb w łeb nie
          wspomagajac sie lekami bo to tylko znieczula a tu trzeba hartowania...wiec ja
          osobiscie uznaje metode olewania strachu...boje sie ze zemdleje? to nic najwyzej
          mnie zabiora na izbe i tyle i do skutku .nie zapominajmy ze my jestesmy panami
          naszego umyslu i to my mu rozkazujemy nie on nam ...
    • agatricze Re: Jak się zaczęło? 12.03.07, 14:00
      U mnie pierwsze objawy zaczęły się gdy miałam szesnaście -siedemnaście
      lat.Jednak jeszcze wtedy były to myśli bardziej ulotne, jakoś szybko się od
      nich uwalniałam i nie przerażały tak bardzo.Myślę że duże znaczenie miały u
      mnie problemy z moją starszą a zarazem jedyną siostrą. Terroryzoowała i mnie i
      moich rodziców, była nieobliczalna w swoim postępowaniu, biła mnie .Pamiętam
      jak bardzo jej się bałam.Nienawidziłam jej za to co nam robiła.Cierpiałam
      bardzo z jej powodu.Myślę że jej zawdzięczam swoją cholerną, wstrętną nerwicę.
      • ane1235 Re: Jak się zaczęło? 31.03.07, 11:47
        U mnie podłoże ma chyba brak akceptacji siebie, brak pewności siebie, niska
        samoocena. Nie wiem kiedy to się zaczęło, chyba gdzieś jak byłam dzieckiem, bo
        od zawsze komuś czegoś zazdrościłam, często wymyślałam pesymistyczne
        scenariusze na przyszłość np. że ktoś bliski mi umrze, albo że jestem na coś
        chora i napewno umrę. Dopóki miałam dni zapełnione zajęciami było dobrze, ale
        miałam w życiu okres kiedy wszyscy znajomi byli w pracy w szkole, a ja
        siedziałam w domu i z braku zajęcia zaczęłam wymyślać sobie problemy. No i się
        zaczęło, znów byłam beznadziejna, nie umiałam podjąć żadnej decyzji
        samodzielnie z obawy przed negatywnymi konsekwencjami (które sobie sama
        przewidywałam), coraz rzadziej widywałam się ze znajomymi, przestałam się
        ładnie ubierać i malować - bo po co. Potem przyszło poczucie winy właściwie za
        wszystko: za to że mój były chłopak rozpaczał po naszym rozstaniu, za to że nie
        jestem pewna uczuć do obecnego partnera, za przypalony ganrek, za to że
        powiedziałam komuś coś miłego, za to że współżyję, za każdy grzech który
        popełniłam, niemal za to że żyję. Następnie pojawiły się te myśli, wulgarne
        słowa i obrazy (dotyczą moich bliskich i mnie - podważają moje zaufanie do
        siebie, moje decyzje, mnie samą), od tej chwili to one wywołują we mnie
        poczucie winy, wstyd, odrazę do siebie.
        Taka mniej więcej była kolejność. Pzdr.
    • nowicjusz25 Re: Jak się zaczęło? 02.04.07, 11:42
      Witaj,
      ja zachorowałem w 8 klasie podstawówki i poprzedzone to było faktem że
      przypomniałem sobie różne grzechy z dzieciństwa i bardzo sie przejalem i wpadlem
      w mala depresje. Depresja pozniej przeszla a nerwica juz nie. Pisales w jednym z
      postow ze zajmujesz sie badaniem nerwicy natrectw wiec mam do ciebie pytanko:
      czy to mozliwe zeby osoba z nn kiedykolwiek zrealizowala ktores ze swoich
      obsesji np. przez pomylke czy w jakikolwiek inny sposob? Bo jednym z moich
      natrectw jest watpliwosc ze moze jednak zrobilem cos zlego czego przy normalnym
      stanie umyslu w zyciu bym nie zrobil...Czy znane sa takie przypadki? Bo mi sie
      wydaje ze pewnych rzeczy w zyciu bym nie zrobil ale wtedy pojawia sie to
      natretne a moze jednak ...
      • ane1235 Re: Jak się zaczęło? 02.04.07, 18:18
        Mnie się wydaje że tak, jeśli człowiek nie zdaje sobie sprawy że ma NN, jeśli
        wierzy że jego obsesje i natręctwa są zupełnie normalnymi zachowaniami. Ja np.
        boję się wyjść na balkon i spojrzeć w dół, bo mam myśl że mogłabym skoczyć,
        więc lepiej tego nie robić. Gdybym nie zdawała sobie z tego sprawy pewnie bym
        to zrobiła.
        • 108108atma Re: Jak się zaczęło? 03.04.07, 09:24
          ane 1235 oczywiście że świadomość tego co dzieje się z naszym umysłem powinna
          być.ale to nie oznacza że mamy się przyklejać do niechcianych myśli,i pozwlać
          się im ciągnoć niewiadomo gdzie.pozdrawiam
        • nowicjusz25 Re: Jak się zaczęło? 03.04.07, 10:49
          Ale mi sie wydaje ze ludzie z nn zazwyczaj wiedza ze ich obsesje i kompulsje nie
          sa normalnymi zachowaniami. Chodzi mi o to ze jesli ktos np boi sie ze zrobi cos
          zlego i tego nie chce to czy mozliwe zeby pod wplywem choroby to zrobil. Obsesji
          czesto towarzyszy dziwne uczucie - bodziec - jakby sie chcialo cos zrobic
          chociaz wcale tak nie jest...W kazdym razie ja mam nadzieje ze nie ale jestem
          ciekaw waszego zdania. Nigdy nie slyszalem zeby ktos np bojacy sie ze zrobi
          komus krzywde zrobil ja naprawde...
          • ane1235 Re: Jak się zaczęło? 03.04.07, 18:00
            nie słyszalam o takich przypadkach, ale teraz bede sie bała ze zrobie coś, gdy
            się będę bała że to zrobię :D
            rónież czekam na odpowiedzi
            • 108108atma Re: Jak się zaczęło? 04.04.07, 09:01
              ane1235 przestań być taka podatna na czyjeś sugestie.przeciesz wiesz że
              niemuśisz podążać za swoimi myślami i obsesjami,a właśnie prubujesz przkleić
              się do następnej koncepcji o kturej napisałaś powyżej.to nic innego jak dalsze
              wikłanie się w swoje obsesje.tak jak muwiłem wcześniej przyjmij wreście
              odpowiednią postawę i zostaw te obsesje w spooju.morze nie zniknie wszystko
              odrazu ale ty będziesz czuła coraz większy dystans i spokuj.pozdrawiam
              • nowicjusz25 Re: Jak się zaczęło? 04.04.07, 11:32
                Chciałem tylko zaznaczyć że ja niczego nie sugerowałem - wręcz wydaje mi się
                (trzeźwym umysłem) ze to niemozliwe zeby osoba chora na nn zrealizowala swoje
                natrectwo ktorego sie brzydzi ale po prostu szukam potwierdzenia tego bo to (byc
                moze) ulatwiloby mi pokonanie natretnych watpliwosci typu a moze jednak tego
                chcialem albo zrobilem...
                • 108108atma Re: Jak się zaczęło? 04.04.07, 15:49
                  witaj.to zastanów się i powiedz czy chcesz mieć natrętne myśli
                  pozdrawiam
                  • nowicjusz25 Re: Jak się zaczęło? 05.04.07, 08:09
                    Hej, tu akurat nie musze sie zastanawiać - jasne ze nie chce! :-) Tyle ze juz
                    tyle lat probuje sie tego calkiem pozbyc...
                    Również pozdrawiam
                    • 108108atma Re: Jak się zaczęło? 05.04.07, 12:02
                      no więc twoja wątpliwość o kturej pisałeś("morze tego chciałem")właśnie została
                      rozwiana.i niemusisz się więcej do tej wątpliwości przyklejać.niezwracaj na nią
                      uwagi i nie rozpatruj jej,sam wiesz że jak przyjmiesz taką postawę ona wkońcu
                      wygaśnie.ale nieoczekuj że jak jusz będziesz mial właściwe podejście do umysłu
                      to nigdy nic niechcianego w nim się nie pojawi.bo jeśli oczekujesz pełnej
                      czystości i doskonałości (co oczywiście popieram i jest dobrym dążeniem)to jusz
                      inny temat.by to ośiągnoć należy wkroczyć na którąś ze ścieżek duchowej
                      samorealizacji.pozdrawiam 108108atma
    • kot_cynamonowy Re: Jak się zaczęło? 03.05.07, 11:10
      jako dziecko dążyłam do symetrii wszędzie. strony musiały być równe. liczyłam
      kroki, musiały być parzyste. pamiętam też, że nie wiedzieć czemu nie mogłam
      stawać na szczelinach między płytkami chodnika. objawy po jakimś czasie
      samoistnie zniknęły, czasem tylko łapię się na tym, że np coś musi stać
      idealnie po środku. czy u kogoś z was nn sama zniknęła?
      pozdrawiam ciepło
    • magmawa3 Re: Jak się zaczęło? 21.05.07, 20:10
      u mni w wieku okolo 16 lat-rozwod rodzicow smierc dziadkow moze to mial o jakis
      zwiazek.matura itd,itp...tez mialam to z plytkami chodnikowymi ale bardzo
      krotko najdluzej sprzatanie ,mycie sie,ukladanie mysli w glowie,planowanie
      itd.....ale szczytowy dol mialam w wieku 21 lat w czasie wakacji kiedy nic nie
      mialam na glowie.od 5 lat biore hydiphen i skutecznie mi pomaga.pozdro wszystim
      z nn.
      • kot_cynamonowy Re: Jak się zaczęło? 22.05.07, 17:58
        jak działa ten środek? jak się objawia zewnętrznie?
    • zrytazyta Re: Jak się zaczęło? 28.02.08, 19:25
      Hm, moje natręctwa wypadają błaho... jako dziecko myłam ręce co
      kilka minut (wystarczyło otarcie się o kogoś) - przeszło bez śladu.
      Pozostałością nn jest niewytłumaczalny (ale nieszkodliwy:)) wstręt
      przed... dotykaniem guzików (czy ktoś tak ma?). Aha, no i paranoje z
      niewyłączeniem gazu/wody itp - raczej kontrolowane.
      • sonalia Re: Jak się zaczęło? 22.04.08, 01:31
        u mnie niedawno zauważylam objawy NN, ale to siedzi we mnie chyba już bardzo
        długo.jako dziecko mimoze zawsze bylam tą gorszą, nie mialam takich zachoawń,
        jednak kiedy zaczęłam dorasstać dziwn rzeczy mnie spotykały- żarliwe
        przebaczenie dziadkowi w dniu jego śmierci o której nie wiedzialam, trzymanie
        kciuków za to zeby mój facet się trzymał chociaż jeszcze nie wiedzialam że mial
        bardzo poważny wypadek, sny prorocze. od tamtej pory boję się że cokolwiek nie
        powiem to zła wróżba, że jak pomyślę że komuś coś sie złego stalo to tak jest i
        sama się nakręcam, zamartwiam, śpię przy włączonym świetle bo boję się duchów,
        czasem pełni ksieżyca.boję się też że jeśli coś przestawię w swoim pokoju to
        moje życie się zmieni. wiem, to takie niedorzeczne
    • sidharta68 Re: Jak się zaczęło? 09.07.08, 09:55
      zapraszam na sztuke, ktora opowiada o terapii i sprawach z nia
      zwiazanych

      WYPALENI
      Stara drukarnia
      Warszawa, ulica Ogrodowa 31/35
      10, 11,12 lipca godzina 20,00

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka