odkladanie na potem

[mala_chmoorka]

czy ktos moglby wyjasnic jakie mechanizmy dzialaja u czlowieka, ktory odklada
wszystko na pozniej i wlasciwie to sam, na wlasne zyczenie, sprawia sobie
klopoty?

[aurelia_aurita]

sama się nad tym zastanawiam, bo mam ten problem, i to w dość zaawansowanej
postaci...
jakiś rodzaj lęku - przed samym działaniem, albo jego wynikiem??
autoagresja?!?
deficyty uwagi (ADD) ??
diabli wiedzą...

[irga7]

To sprawa braku motywacji....chyba.

[mala_chmoorka]

oj napewno nie.
motywacji mi nie brakuje. czasami mam wrazenie, ze to wlasnie przez to, ze tak
bardzo chce cos zrobic, to konczy sie to odkladaniem, a potem zalamaniem i
plakaniam calymi godzinami.

[mala_chmoorka]

integra.xtr.pl/teksty/Osho/ZenTarot/sc/62.htm

[irga7]

Dodalam do ulubionych ta stronkę..:)

[mala_chmoorka]

a ja dalej nie rozumiem dlaczego jestem taka beznadziejna ;(

[kontrreformacja]

Wiesz, tak ogólnie nie da się odpowiedzieć na Twoje pytanie. Chodzę rok na
terapię i pomału dochodzę do odpowiedzi, ale są to moje odpowiedzi, dotyczą
moich doświadczeń i moich okoliczności życiowych.
Spróbuj zastanowić się, co odkładasz. Zwróć uwagę, że pewne czynności
wykonujesz bez odkładania na potem, inne zaś odwlekasz. Jaka jest różnica? Co
zmieni się, kiedy już zrobisz to, co masz zrobić?

Nie myśl o tym problemie na poziomie ogólników. Czyli zamiast pytać dlaczego
wszystko odkładam na potem zapytaj siebie o konkretną rzecz, czyli np. dlaczego
odkładam napisanie pracy magisterskiej. Najprawdopodobniej masz do czynienia z
jakimś wewnętrznym konfliktem: czyli, że (trzymając sie tego zmyślonego
przykładu)z jednej strony chcesz napisać pracę, z drugiej tego nie robisz. Są
jakieś powody: może nieświadomie boisz się konfrontacji z trudnościami, może
wolisz wyobrażać sobie tę genialną pracę magisterską, którą mogłabyś napisać,
gdybyś tylko chciała, ale nie piszesz jej bo boisz się, że może wcale nie
będzie genialna. Może boisz się tego, że napisana praca oznacza koniec studiów,
przekroczenie progu dorosłego, odpowiedzialnego życia? Może to przez
zazdrosc... Przyjaciółka obroniła się na piątkę i podświadomie z nia
rywalizujesz, bojąc się, że przegrasz. Itd.
Analizuj konkretne przypadki, pytaj sama siebie o twoje ukryte motywacje,
wyobrażaj sobie, jak to bedzie, jak już tę sprawę załatwisz. Rzeczywistość
rzadko jest jednoznaczna - wykonanie jakiegoś zadania moze oznaczać, że czeka
cię czyjaś ocena, albo kolejne, trudne wyzwania. Wtedy okazuje się, że to
odwlekanie (niby tak głupie i absurdalne) ma jakiś swój sens. Jeśli będziesz
wiedziała jaki, bedziesz mogła dalej coś z tą wiedzą zrobić.

[mala_chmoorka]

kontrreformacja napisała:

może nieświadomie boisz się konfrontacji z trudnościami,
1. mozliwy powod

może
> wolisz wyobrażać sobie tę genialną pracę magisterską, którą mogłabyś napisać,
> gdybyś tylko chciała, ale nie piszesz jej bo boisz się, że może wcale nie
> będzie genialna.
2. powod

Może to przez
> zazdrosc... Przyjaciółka obroniła się na piątkę i podświadomie z nia
> rywalizujesz, bojąc się, że przegrasz. Itd.
3. mozliwy powod

Wtedy okazuje się, że to
> odwlekanie (niby tak głupie i absurdalne) ma jakiś swój sens.
ma taki sens, ze kilka godzin, dni, miesiecy, lat dluzej moce byc beznadziejnym
leniem, ktoremu nie chce sie niczego w zyciu robic

Jeśli będziesz
> wiedziała jaki, bedziesz mogła dalej coś z tą wiedzą zrobić.
niestety, ta wiedza nic mi nie daje :(

[mala_chmoorka]

ale bardzo dziekuje za odpowiedz

[kontrreformacja]

Widzisz, bo to łatwe nie jest. Sposób radzenia sobie z tym będziesz musiała
odkryć sama. Musisz trochę podrążyć temat. Np. z tym że praca ma być genialna:
po co ma być genialna?
co jesli genialna nie będzie?
co będzie jesli praca będzie przeciętna?
jak się będę wtedy czuła? dlaczego?
Czy to, że praca nie będzie genialna znaczy, że będzie bez wartości?
Dlaczego nie widzę związku pomiędzy genialnością pracy a ciężką codzienną pracą?
Czy liczę, że samo jakoś wyjdzie?
Przecież to ja jestm autorem i od mojej pracy zależy efekt - dlaczego trudno to
dostrzeć?
Itd itd itd.

Nikt ci tu nie poda łatwej odpowiedzi w stylu "bo to dlatego, że tata cię
skrzyczał jak miałaś 5 lat", ty powiesz "aha!" i dziarsko zabierzesz się do
pracy. Gdyby istniały proste metody, sama być juz dawno na nie wpadła.

[mskaiq]

Zawsze pojawia sie uczucie niecheci ktore przy duzej emocjonalnosci jest bardzo
trudne do przelamania a nawet jest to niemozliwe. Pojawiaja sie rowniez
argumenty aby odlozyc na pozniej. Poobserwuj Siebie a zobaczysz to uczucie i
argumenty. Jesli chcesz pozbyc sie tego to postaraj sie obnizyc Swoja
emocjonalnosc.
Na emocjonalnosc olbrzymi wplyw ma Twoje cialo. Przy braku cwiczen fizycznych i
zlym odzywianiu emocjonalnosc jest bardzo silna.
Serdeczne pozdrowienia.

prokrastynacja

[muskulowy_eryk]

tu jest odpowiedz
pl.wikipedia.org/wiki/Zwlekanie

[sneeper_1]

kazda skrajnośc do tego prowadzi
wychowanie zbyt surowe, -potem będzie osoba wymagająca ostra

a le równiez wychowanie bez wymagań,
taki człowiek szybko wpada w kłopoty i tak dostaje po dupie ,że jeśli preżyje,to
stopniowo wychowuje się na okrutnika

[scarlett_80]

jest takie powiedzenie'co masz zrobic dzisiaj zrob jutro,bedziesz mial dzien
wolnego'.no i to chyba wszystko wyjasnia;-)

[baby.blue.eyes]

ja znam lepsze:
co masz zrobic dzis, zrob pojutrze - bedziesz mial 2 dni wolnego

[sneeper_1]

chętnie mówiłbym do Ciebie i wyjawił tajemnice rzeczy ukrytych
gdybys pilnie czekał mojego przyjscia i otworzył mi brame swojego serca

bądż przewidujący
czuwaj, i przygotowuj się ze wszystkim

[sneeper_1]

krotko bywałem w psychiatryku,przeważnie miesiąc,albo dwa, ale przez 25 lat
uskładało się parenaście pobytów/ tak zwanych hospitalizacji(...!!

nigdy nie spotkałem pacjenta z urojeniami,że jest cesarzem napoleonem, to jest
wymyslone przez psychiatrów,

a jakie można mieć dzisiaj urojenia,kiedy leki usuwają to nie ma
a może takie ,że stosowane są wobec pacjentów te same środki ,którymi
zastraszani są agenci słuzb byłego zsrr, albo wykańczani i odstawiani do lamusa
agenci CIA w czasach zimnej wojny w USA lat 60- tych

może nie ??
to czym niby zastrasza sie polityków albo zołnierzy zawodowych ?
szybką śmiercią bez bólu i kulką w łeb.
Taki człowiek ma się przestraszyć ?
czy może dozywotnim ogłupieniem i zeschizowaniem połączonym z łykaniem bolesnych
nawet dla ciała neuroleptyków i innego świństwa


Na marginesie napisze,że
miłość małżeńska i rodzinna chorego zbudowana na takim fundamencie to chyba
tragiczna pomyłka

[koala1212]

ten przyklad z magisterka przypomina mi mnie. Odkladalam napisanie pracy przez
rok, ale przez ten rok prawie codziennie (z wyjatkiem swiat i takich dni ze sie
nie pracuje) siedzialam nad zamknietymi ksiazkami z mysla ze zaraz zaczne
czytac i nie moglam ich otworzyc. To bylo cholernie meczace, a z czasem bylo
coraz gorzej, bo czulam ze coraz bardziej zawalam, coraz mniej promotor mial do
mnie cierpliwosci itd.
Potem sie zmusilam, napisalam prace, cholernie sie zaanagazowalam, do tego
stopnia ze jak dostalam wymarzona piatke to wcale sie nie ciesyzlam tylko
czulam taki lęk, ze nie wiedzialam co z nim zrobic, az weszlam do wanyy
napelnionej lodowata woda zeby na chwile przestac odczuwac ten lęk.
Wspominam ten czas fatalnie!

odkladanie na potem

[flower77]

mala_chmoorka napisała:

> czy ktos moglby wyjasnic jakie mechanizmy dzialaja u czlowieka, ktory odklada
> wszystko na pozniej i wlasciwie to sam, na wlasne zyczenie, sprawia sobie
> klopoty?

mechanizm jest prosty... jeśli wybierasz zadania nie zgodne z tym co jest Twoje
co lubisz i co Cie wzmacnia to zawsze będziesz odkładała na potem...

Rozmowa z samym sobą jest bardzo pomocna, bo zaczynasz czuć w sobie co Ci
dodaje sił a co tylko spycha w dół... a tylko TY wybierasz jak chcesz żyć i kim
być!

NO ale jesli ktoś wybierze za Ciebie wtedy się nie dziw, że masz depresje.

[sneeper_1]

zostaje jeszcze możliwość,że ten kto wybierał za cioebie doskonale wiedział co
robi, ale trzeba uwierzyć że to jest jakis autorytet

[ollaboga77]

sneeper_1 napisał:

> zostaje jeszcze możliwość,że ten kto wybierał za cioebie doskonale wiedział co
> robi, ale trzeba uwierzyć że to jest jakis autorytet


zmartwie Cię sneeper.. bo jesli wybierasz taką mozliwość i oddajesz swoje
życiew ręce człowieka on nie jest Tobą i nie wie do końca co Ci w duszy gra i
mozesz się sparzyć i to bardzo..

[sneeper_1]

Ja to rozumiem,na czym ten wyjeb polega

Wy chcecie niektóre wyzdrowieć,ale tak,żeby nie musieć się leczyć

[sneeper_1]

Wy chcecie wyzdrowieć bez leczenia !!

[sneeper_1]

<"zmartwie Cię sneeper.. bo jesli wybierasz taką mozliwość i oddajesz swoje
życiew ręce człowieka on nie jest Tobą i nie wie do końca co Ci w duszy gra i
mozesz się sparzyć i to bardzo.."


wystarczy ,że jest człowiekiem, to dużo,żeby domyślić się co w duszy gra
bliżniemu,i aby doprowadzić go do stanu człowieczeństwa, twoja okazja żeby mu to
ułatwić, od ciebie też może sie czegoś nauczyć, jeśli będzie miał szczęście,że
dożyje,

[patisson1]

Ze mną jest tak:nie mogę się zmobilizować, by zmyć kupę naczyń. Może powinnam
wyznaczyć sobie cel, że będę zmywać każdą pojedynczą szklankę, by nie zdążyła
się nagromadzić cała kupa.Ale mi się nie chce i mam błędne koło.Mogę też kupić
zmywarkę, ale ma ona sens przy kilku mieszkających osobach, a nie jednej.
Nie potrafię się też zmobilizować do sprzątania mieszkania w pewnych ściśle
określonych aspektach, których nie znoszę: odkurzanie i segregacja papierów.
Dlaczego? Odkurzacz ciągnie zbyt mocno i po prostu cieżko jest mi fizycznie
odkurzać. A papierów układać nienawidzę, bo w pracy zajmuję się tym przez cały
dzień i mam awersję. Co zrobić? Kupić inny odkurzacz? Ten jest dobry. Wziąć
kogoś do sprzątania? Trochę się wstydzę, bo sprzatnąć dwa pokoje to nie taka
filozofia teoretycznie...A co do papierów-jaka rada? Systematyczność ratuje
przed masą; łatwiej obsłużyć jeden kwit z bankomatu dziennie niż kupę
dwuletnią. Kupę dwuletnią wywaliłam bez sprawdzania i rochę mi ulżyło; skoro
jakoś żyłam bez wiedzy, czy wszystko sie zgadza, to pewnie się zgadza i
postanowiłam tego nie sprawdzać, bo reklamacji i tak nikt mi nie przyzna po 2
latach. Ale to nie metoda, wiem. Mam z tym problem, oj mam.
I jeszcze jedna rzecz, która jakoś mnie mobilizuje: zapraszam moją mamę, żeby
posiedziała i porozmawiała ze mną, podczas, gdy będę sprzątać. Trochę mnie
zawstydza bałagan i tym intensywniej go likwiduję. Z kolei nie wstydzę się aż
tak, jak mogłabym wobec całkiem obcej osoby.
W pracy sprawy kłopotliwe często odsuwam na później, do granic sensu ich
wykonania; to jest syndrom studenta, wiem – pojęcie określające skłonność do
zaangażowania się w zadanie do wykonania dopiero wtedy, gdy nadchodzi
ostateczny termin jego ukończenia.Trochę pomagam sobie z przełamaniem się do
czegoś, opowiadając innej osobie, która się na tym zna o tym zadaniu.Może mi
coś doradzić, napuścić na jakiś trop, albo pomóc choćby technicznie w robocie i
nie jestem już tak zdenerwowana i podekscytowana, że muszę, że mało czasu i że
nie mooooogę.
Przez kilka lat z rzędu miałam okropny kłopot psychiczny z rozliczeniem
rocznym. Nie mogłam się do tego zabrać. Raz wypełniałam PIT tuż przed wyjazdem
do Czach - deklarację zostawiłam rodzinie do wysłania, bo sama już bym nie
zdążyła. Kilka razy stałam w masakrycznych kolejkach i składałam PITa na
poczcie tuż przezd jej zamknięciem w ostatnim dniu... W zeszłym roku dałam
sekretarce do wysłania, a ona stała za mnie - oj brzydko... Ale się
odwdzięczyłam, bo nie jestem świnią.W tym roku zrobiłam to wcześniej. Jednak
się zmobilizowałam. A pomyśleć, że w pracy zawodowej jestem dość zorganizowana,
wyrabiam się, czasami stając na rzęsach, ale daję sobie radę i co
najważniejsze - planuję, nawet, jeśli plan rozjeżdża się z powodów
zewnętrznych.
Chyba jestem dr Jeckyl i mr Hyde w jednym.

[sneeper_1]

mojżesz kiedfy zeszedł z góry synaj połamał tablice,
wrócił z powrotem i mówi do Pana,
Panie doszło do przepychanki i pozabijaem moich braci z powodu twoich przykazań,
usłyszł -Jam jest Pan Bóg Twój

lekami psychotropowymi zniszczono mi transcendentny umysł
milczenie o tym jest niezgodne z twqierdzeniem św Lugwika M. de Montfort,
że w miare rozwoju techniki pewne tajemnice będą coraz bardziej ujawnbiane i
poznawane,


MAM oCHOTE DEMOLOWAĆ KOŚCIÓŁ,
a na pewno jakies mieszkania


--
Gorliwość o Dom Twój pożera mnie

[sneeper_1]

które najpierw łamac piąte ,czy szóste,a może ósme ??
zabiore im całą forsę a jak będą się stawiać to im dokopie
--