coś wam powiem

[kamikadze2000]

powiem wam, ze obojetnie w jakim dnie i beznadziei byscie byli, przegrani, out spoleczny, zero zero zero.

to moze kiedys byc lepiej.

nie zniechecajcie sie.

zycze powodzenia.


chwala, gloria cierpiacym, albowiem to oni doswiadczaja prawdziwego czlowieczenstwa.

[zoltanek]

gadasz jak pupierz :_

ale spoko, Tobie wolno

[kamikadze2000]

jeszcze tu na ziemi. kiedys tu razem z wami plakalem.
nie jestem zadnym prorokiem.

[carlabruni]

kamikadze2000 napisał:

> powiem wam, ze obojetnie w jakim dnie i beznadziei byscie byli,
przegrani, out
> spoleczny, zero zero zero.
>
> to moze kiedys byc lepiej.
>
> nie zniechecajcie sie.
>
> zycze powodzenia.
>
>
> chwala, gloria cierpiacym, albowiem to oni doswiadczaja
prawdziwego czlowieczen
> stwa.
masz 100% racji. tak trzymaj.

[koala1212]

> chwala, gloria cierpiacym, albowiem to oni doswiadczaja
prawdziwego czlowieczen
> stwa.

Nie sadze, raczej to oni doswiadczaja tego, ze ich czlowieczenstwo
jest jakies felerne.
Ale prawda, ze z najgorszego dola niektorzy wyjda. Dobrze by bylo,
zeb sie przedtem nie odstrzelili.

[eizo111]

jak komuś naprawde żle to żaden tekst do niego i tak nie przemawia
to jak leczenie złamanej nogi wodą święconą

[koala1212]

a ja mysle, ze przemawia. Mam na mysli teksty w stylu "da sie z tego
wyjsc" itd, a nie jakies pocieszanie w stylu "wysil sie to dasz
rade".
Widzialam to po moim przyjacielu, ktory 3 lata po mnie zapadl na
depreje. To, ze ja wtedy z niej wyszlam (no prawie) bylo dla niego
wazne. Caly czas do mnie dzwonil albo ja do niego przychodzilam i
pytal czy to mozliwe, ze wydrowieje i ja wtedy mowilam "da sie,
popatrz ja jestem prawie zdrowa" albo "wytrzymaj jeszcze troche,
wyzrowiejesz na pewno" itd. Co bylo dziwne on sie tych zapewnien
domagal bardzo czesto i prowadzilismy kazda taka rozmowe jak po raz
pierwszy. Wtedy tez zobaczylam jak meczace sa osoby w depresji.

[eizo111]

eee tam
ty miałas depresje on o tym wiedzieł
apozatym nie wiadomo co onmiał
nie wiedomo ci ty miałaś
piszena podstawi własnyc doąsiadczeń
dobra już nie sieje pesymizmu ide spać bo księżyc zachodzi :(

[koala1212]

> ty miałas depresje on o tym wiedzieł
bylam dowodem na to ze mozna po dwoch latach ciezkiej choroby
przejsc na lagodniejsza, taka ze sie lyka leki i ma sile na 60%
obowiazkow i to go "cieszylo".
> apozatym nie wiadomo co onmiał
On to wiedzial, ja widzialam i czulam ale nie wiedzialam
> nie wiedomo ci ty miałaś
ja wiedzialam co mialam, on moze nie wiedzial ale zakladal ze to
samo co on. To wszytko jest niewazne, co kto wiedzial i jak kto
rozumial druga osobe. Wazne byly dowody. To co sie ze mna dzialo
wczesniej i to jak z tego wyszlam i to, ze on widzial jak
wychodzilam i mial dowod, ze sie da. Pewnie ze nie mial dowodu, ze
on wyjdzie, ale mial dowod, ze to mozliwe. Wcale mi sie nie wydaje,
ze mu pomoglam. Ciesze sie po prostu, ze to, ze na mnie patrzyl mu
pomagalo.
Poza tym nie wiem jak jak bym przechodzila gleboka depresje gdyby
nie lekarze, ktorzy ciagle powtarzali, ze wydrowieje. Tez mi
opowiadali o pacjenatach, ktorzy z tego wyszli i to mnie trzymalo,
to mi dawalo nadzieje, ze warto sie przemeczyc.

[aurelia_aurita]

ja też uważam, że bardzo ważne jest mówienie choremu o tym, że z depresji można
wyjść. (ja przez wiele lat nawet nie miałam pojęcia, że depresję się leczy!
stany depresyjne się pojawiały, trwały, potem znikały - a ja je brałam za część
swojej osobowości, próbowałam "wziąć się w garść", uczestniczyłam w jakichś
dziwnych kursach "samokontroli umysłu", powtarzałam afirmacje i podobne brednie,
ciągle usiłowałam zmieniać własne życie na lepsze - i ciągle miałam poczucie
winy, że się niewystarczająco staram. [poczucie winy ustępowało, kiedy nastrój
szedł w górę - ale problem w tym, że nastrój zmieniał się kompletnie niezależnie
od tego, co robiłam...])