mask o enddogennej

[glupio_ze_psu_podbieram_zarcie]

Sa ludzie ktorzy pozbyli sie takiej depresji. To zalezy od Ciebie,
od tego czy bedziesz potrafil obronic Swoja pozytywnosc. Jest wiele
przyczyn ktore wywoluja negatywnosc. Sa nimi zlosc, strach, zal,
poczucie winy, wyrzuty sumienias, brak wybaczenia, nienawisc, itp.
Jesli potrafisz nie ulegac tym uczuciom pozbedziesz sie depresji
nawet endogennej.
Serdeczne pozdrowienia.




Depresja endogenna i psychogenna maja takie same objawy. W obu przypadkach
wystepuje negatywne uczucia takie jak strach, zlosc, zal, nienawisc.
Obok tego pojawia sie wiele negatywnych mysli takich jak brak wiary w to ze
mozna sie pozbyc depresji, sensu zycia i negatywnych ocen wszystkiego co sie
dzieje wokol nas.
Bardzo czesto tworzymy mity ze nilkt wiecej nie cierpi niz my sami, kazdy ma
miejsza albo nie taka depresje jak my. Bylo ostatnio sporo pisane na ten temat
na forum.
Kazda depresja ma przyczyne, jest nia na przyklad strach. Osoba z depresja
endogenna ma taki sam strach jak z depresja psychogenna. Strach mozna pokonac,
bo ma podloze psychologiczne.
Podobnie dzieje sie z innymi negatywnymi uczuciami takimi jak zal, nienawisc,
zlosc. Kiedy potrafimy je kontrolowac pozbywamy sie wielu innych przyczyn
depresji.
Sa ludzie z depresja endogenna ktorzy calkowicie ja pokonali, kazda depresje
mozna pokonac. Niestety tworzymy mity, ze moja depresja jest gorsza niz kogos
innego, ze jest nie do pokonania. Te mity sa przeciwko nam.
Nie wiem co wiesz Aurelio_aurito na temat schizofreni. Ja przez nia przeszedlem
i wiem ze ma ona podloze psychologiczne. Mozna sie jej pozbyc kiedy
wyeliminujemy przyczyne ktore ja wywoluja.
Serdeczne pozdrowienia.



Jesli chodzi o roznice pomiedzy depresja psychogenna a endogenna to mozesz
znalesc wrzucjac te hasla na wyszukiwarke internetowa. Ja nie rozrozniam
pomiedzy nimi, dla mnie to depresje z innymi objawami, kazdej mozna sie pozbyc.
Wlasciwie kazdy czlowiek ma swoj rodzaj depresji, w zaleznosci od tego jak
radzi sobie z zyciem, odczuciami, myslami, itp.
Serdeczne pozdrowienia.





ale mask pisze ze nie pisze o endogennej i jej zaleznosci od emocji, a kto
pisze ze mask to pisze to nienawiscia sie kieruje

[glupio_ze_psu_podbieram_zarcie]

W depresji endogennej wystepuje strach, zal, niemawisc, zlosc, itp. Podobnie
wyglada sprawa z uszkodzeniem mozgu. Strach, zal, nienawisc czy zlosc nie
powstaje w wyniku uszkodzenia mozgu.
Depresja to choroba ktora powstaje ze sposobu naszego myslenia i akceptacji
uczuc ktore sa przeciwko nam.

[glupio_ze_psu_podbieram_zarcie]

Wedlug mnie to nie ma znaczenia czy depresja jest endogenna czy nie. Depresja
jest wyborem negatywnych mysli i brakiem kontroli nad strachem.
Mysle ze tylko psychoterapia moze pomoc zrozumiec skad sie bierze strach i
nauczyc jak jego unikac. To samo dotyczy negatywnych mysli, trzeba je zastapic
pozytywnymi. To my wybieramy pomiedzy dobrymi a zlymi sadami czy myslami.
Serdeczne pozdrowienia.

[glupio_ze_psu_podbieram_zarcie]

Nikt nie podal zadnego linku do pstu gdzie pisalem o depresji
endogennej i jej zaleznosci tylko od przezywanych emocji.
Ty nawet nie czytasz moich postow, albo czytasz w taki sposob ze nie
wiesz co pisze.
To typowe dzialanie pod wplywem emocji, krytykujesz cos co uwazasz
ze pisze i to jest wlsnie emocjonalne myslenie ktore nie opiera sie
na faktach a na zlosci lub nienawisci.
Nie robisz tego tylko w stosunku do mnie, robisz to rowniez w
stosunku do siebie i innych.
Serdeczne pozdrowienia.










ty zaklamano szmato jestes nedzna parodia mojego ojca

[glupio_ze_psu_podbieram_zarcie]

wole zlosc masku i trzezwiejsze myslenie , niz twoj pozytywizm i zaklamanie, i
manipulacje.

[abasia471]

To są opinie Maska o depresji, wyszukane przez
glupio_ze_psu_podbieram_zarcie.

1)Depresja endogenna i psychogenna maja takie same objawy. W obu
przypadkach
wystepuje negatywne uczucia takie jak strach, zlosc, zal, nienawisc.

2)Jesli chodzi o roznice pomiedzy depresja psychogenna a endogenna
to mozesz znalesc wrzucjac te hasla na wyszukiwarke internetowa.
Ja nie rozróżniam pomiedzy nimi, dla mnie to depresje z innymi
objawami, kazdej mozna sie pozbyc.

Która z nich odzwierciedla opinię Maska?
Ciekawe czy on wie, jaką ma opinię?
Coraz częściej utwierdzam się w przekonaniu, że polemika z Maskiem
to kopanie się z koniem, ale tak organicznie nie trawię hipokryzji i
krętactwa, że nie mogę siedzieć cicho.
Apeluję: Masku miej litość i w ramach czynienia dobrze, (co jest
przecież twoim naczelnym hasłem) przestań irytować mnie i innych.

[glupio_ze_psu_podbieram_zarcie]

> Która z nich odzwierciedla opinię Maska?
> Ciekawe czy on wie, jaką ma opinię?

te drobne roznice w jego postach wynikaja hcyba z tego ze najpierw jest
poywtywizm, a pozniej jakies logiczne ubieranie to w slowa. przyjmnie sprzeczne
opinie za prawdziwe, byle brzmialy pozytywnie. bo to jest kryterium prawdy
maska, a nie spojnosc logiczna czy zgodnosc z faktami.

[aurelia_aurita]

tyyy.. może on n a p r a w d ę ma schizofrenię?

[glupio_ze_psu_podbieram_zarcie]

a tam, to narcyz od lowena

[lucyna_n]

skoro już ten wątek taki akademicki to napiszcie mi co to takiego ten
lowen? link może być, byleby prosty:)

[rain.dog]

Oj, Lucyna, Ty też się z googlem pogniewałaś?
masz najprościej:
pl.wikipedia.org/wiki/Alexander_Lowen
a tam już są odnośniki do literatury i - miłej lektury:)

[lucyna_n]

jakiś taki depresyjny leniwiec mnie igarnął:)

[pszczole]

lowen to ktos kim mask chcialby sie stac, ale kto jest jego zaprzeczeniem.

[kontrreformacja]

Ja tam nie wiem, co mask ma, ale on jest chyba najbardziej chory z
calego forum. Rzeczywistosć mu nie pasuje, nieszkodzi, nawet nie
sądzę, żeby on świadomie kłamał. A już powtarzanie w kółko tej samej
zdartej płyty? Pisze o pozytywności a rozpacz z tego wychodzi.
Rozpacz z uśmiechem na twarzy.

[mskaiq]

Mysle ze warto podac opis objawow depresji endogennej bo wydaje sie
ze to moze pomoc.

Depresja endogenna albo melancholia - pojęcie przynajmniej częściowo
historyczne, nie przez wszystkich używane. Ma to być taki stan
depresyjny, w którym kluczową rolę odgrywa szczególne rozregulowanie
biologiczne, zakłócenie wielu funkcji życiowych - zwłaszcza
podstawowego nastroju, tempa procesów psychicznych i ruchowych oraz
rytmów biologicznych, a zwłaszcza biorytmów snu. Zmiany chorobowe
tego rodzaju, które najlepiej chyba oddaje w języku polskim
słowo "melancholia", stanowią swoiste "jądro depresji". Obniżenie
nastroju ma często cechy raczej wygaśnięcia emocjonalnego, braku
reaktywności niż rozpaczy. Napęd psychiczny i ruchowy zwalnia się
wyraźnie. Sprawność intelektualna, koncentracja, pamięć są
osłabione. Chory traci pewność siebie, czuje się słabszy fizycznie i
psychicznie, towarzyszy mu lęk, niepokój, przeczucie, że wydarzy się
coś niedobrego.

Serdeczne pozdrowienia.

[rain.dog]

Jak to miło Mask, że odważyłeś sie wreszcie skorzystać z googla i
sięgnąłeś po pierwszy wynik wyszukiwania. Podciągnijmy zatem dalszy
ciag tego samego tekstu:

*Pojęcie depresji endogennej zwraca uwagę na obecność w obrazie
chorobowym, i to w jego centrum, głębokich, biologicznie
uwarunkowanych zakłóceń funkcji psychiki i ciała. Depresje tego
rodzaju jednak pozostają, przynajmniej na różnych etapach rozwoju
choroby, w ścisłym związku z okolicznościami środowiskowymi,
rozwojem, typem osobowości i aktualnym stresem. Ich etiologia jest
więc złożona i ogromne pole jest tu dla środowiskowej profilaktyki,
edukacji a niejednokrotnie - psychoterapii. Stąd raczej powinno się
mówić o czynnikach endogennych (przechodząc zresztą łatwo nad
niejednoznacznością tego pojęcia) lub depresji o typie melancholii.

Depresja o takim obrazie należy do najczęstszych. Do niej w
szczególności odnosi się stwierdzenie: "depresja jest chorobą". W
leczeniu takiej depresji ogromną rolę odgrywają leki
przeciwdepresyjne.*


> Mysle ze warto podac opis objawow depresji endogennej bo wydaje
sie
> ze to moze pomoc.

ale w czym własciwie ma pomóc i komu?

[lucyna_n]

skądeś Ty chłopie wyciągnął ten opis
?????????????????????????????????

[rain.dog]

z googla;)

dorzucmy troche innych cytatów z w/w źródła:

*Depresja może mieć różne podłoże. Albo jest ona uwarunkowana
genetycznie i rozwija się samoczynnie (depresja endogenna), albo
jest ona związana z ciężką chorobą somatyczną, np. nowotworem, albo
sygnałem do jej rozwoju jest jakieś ciężkie przeżycie, uraz lub
przedłużający się stres (depresja psychogenna).* (M.Panczykowski)

*Depresje endogenne

Uważa się, że są one wywołane przez biochemiczne zaburzenia
funkcjonowania mózgu, systemu hormonalnego lub nerwowego. Odznaczają
się obniżeniem napędu psychoruchowego, zahamowaniem procesów
psychicznych i nerwowych, rozregulowaniem rytmów biologicznych,
zwłaszcza rytmu snu i czuwania. Smutkowi towarzyszy często nastrój
dysforyczny przejawiający się zniecierpliwieniem, rozdrażnieniem,
czasem konfliktami z otoczeniem.

Depresje endogenne wykazują dużą różnorodność zarówno u
poszczególnych osób, jak i u tego samego chorego w czasie kolejnych
nawrotów. Pomiędzy nawrotami występują okresy wolne od zaburzeń
nastroju (zwane remisjami). U części osób zaburzenia nastroju
wykazują uporządkowany, powtarzający się rytm nawracania, niekiedy
związany z porą roku. U niektórych depresja występuje późną jesienią
i zimą (tzw. depresje sezonowe). U większości osób nawroty depresji
pojawiają się bez uchwytnych przyczyn, u części są poprzedzane
różnorodnymi wydarzeniami życiowymi.*(E.Maciocha)


*Depresja czyli choroba afektywna jednobiegunowa jest to ciężkie
zaburzenia (a ściśle - rozbicie) psychiki. Objawy: smutek trudny do
wytrzymania, anhedonia (niemożność odczuwania jakiegokolwiek
szczęścia), znaczne spowolnienie psychoruchowe, wycofanie się z
życia społecznego. Depresja wymaga leczenia psychiatrycznego, jest
niebezpieczna dla życia chorego - współczynnik samobójstw około 15%.

Czym różni się depresja od dołka psychicznego?
Każdy człowiek od czasu do czasu przeżywa gorsze samopoczucie,
odczuwa pustkę i wypalenie. Zwykło się wtedy mówić: "mam doła", "mam
depresję". Z prawdziwą depresją ten stan ma niewiele wspólnego.
Osoba chora na depresję nigdy nie czuje się lepiej, nie jest w
stanie robić najprostszych rzeczy, a ból psychiczny jest
nieporównywalnie większy niż ten znany ludziom "w dołku". "Weź
największy smutek swojego życia i pomnóż go przez tysiąc; otrzymasz
namiastkę tej choroby".

Jak należy leczyć depresję?

Depresja bezwzględnie wymaga leczenia psychiatrycznego, na ogół
wystarczają indywidualne spotkania z psychiatrą i przepisane przez
niego leki, czasami wymagana jest hospitalizacja. W ciężkiej
depresji pacjent raczej nie powinien korzystać z pomocy psychologa;
psycholog nie zaszkodzi, ale wizyty w gabinecie nie przynoszą
żadnego efektu.
Spotkania z psychologiem są natomiast pomocne w lżejszej depresji
(depresji reaktywnej - przyczyną choroby jest konkretne traumatyczne
wydarzenie życiowe). W tych przypadkach połączenie leczenia
psychologicznego i psychiatrycznego jest korzystne.

Czy mówienie choremu "weź się w garść", zachęcanie go do aktywności
może odnieść pożądany skutek?

Nie. Osoba chora na depresję nie jest w stanie wykonywać swoich
obowiązków. Zachęcanie jej do aktywności,
którym i tak nie podoła (chociaż nam - zdrowym - może to się wydawać
banalnie proste, wymagające jedynie odrobiny chęci), może w takiej
osobie wzbudzić jedynie dodatkowe poczucie winy (którym i tak jest
już przesiąknięta). Chory na depresję nie symuluje, on naprawdę nie
może!
"Zrób to", "postaraj się" - takie słowa kierowane do chorego, są
analogiczne do słów "przebiegnij trochę", "rozruszaj tę nogę"
kierowanych do człowieka ze złamaną nogą. Może i mógłby przebiec
kawałeczek, ale to tylko zwiększy jego ból. Problemem jest to, że
złamaną nogę widać, złamanej duszy - nie, i dlatego tak ciężko jest
zrozumieć.

Czy leki przeciwdepresyjne uzależniają?

W ogromnej większości: nie. Wbrew powszechnej opinii leki
przeciwdepresyjne, np. Prozac (polski odpowiednik - Fluoksetyna) nie
mają działania "euforycznego", a są jedynie stabilizatorami, tłumią
negatywne uczucia. Uzależnienia występują bardzo rzadko.



Czy reklamowane w telewizji popularne preparaty ziołowe
typu "Deprim", "Persen" są pomocne w leczeniu depresji?

Nie. "Deprim" i "Persen" w żadnym wypadku nie mogą być podstawą
leczenia. Działanie przeciwdepresyjne tych środków jest bliskie
zeru, a ich efektywność porównywalna z wypiciem szklanki zielonej
herbaty.



Jaki jest średni wiek pacjenta cierpiącego na depresję?

W większości na depresję zachorowuje się pomiędzy 20, a 40 rokiem
życia.



Moja matka miała depresję, czy to podnosi ryzyko wystąpienia jej u
mnie?

Niestety tak. Okazuje się, że w przypadku występowania depresji w
rodzinie, ryzyko jej wystąpienia u innych członków rodzinny jest
wyższe niż w rodzinach "bezdepresyjnych".



Jak długo trwa depresja?

Średnio epizod depresyjny trwa około pół roku. Po tym czasie
depresja na ogół - leczona czy nie - ustępuje. Niestety, mogą
nastąpić nawroty choroby.*


*Depresja : choroba afektywna.

Dzisiejsza nauka nie potrafi dać jednoznacznej odpowiedzi na zagadkę
tej dziwnej choroby. Brane są pod uwagę zaburzenia pracy
neuroprzekaźników w mózgu, pewną rolę odgrywają bez wątpienia
czynniki genetyczne (bliźnięta jednojajowe są bardziej obciążone
zachorowaniem dwojga w przypadku zdiagnozowania choroby u jednego z
nich, niż bliźnięta dwujajowe), bolesne ukryte w nieświadomości
wydarzenia dzieciństwa. Depresja, bo o niej tu mowa, jest badana we
wszystkich aspektach, ale nauka wciąż nie potrafi dać jednoznacznej
odpowiedzi zarówno na temat jej pochodzenia, jak i leczenia.
Najwięcej niejasności i białych plam jest niestety w przypadku
najcięższej odmiany tej choroby – depresji endogennej. Inne jej typy
są lepiej poznane*

[lucyna_n]

toja proponuję drugi w kolejności link
www.przychodnia.pl/psychiatria/index9.php3?s=3&d=24&t=9

[rain.dog]

najkrócej?

"*Depresja endogenna, spowodowana przyczynami wewnętrznymi - może
wystąpić na skutek stosowania leków oraz w chorobach somatycznych.
Nawrót może nastąpić bez konkretnych przyczyn, a także zostać
wywołany przez szczególnie ciężkie wydarzenie życiowe. W depresji
endogennej występuje więcej objawów biologicznych.
*Depresja egzogenna, reaktywna - występuje w reakcji na trudną
sytuację życiową, ale i w przebiegu zaburzeń nerwicowych, stresie.
Objawy biologiczne nie muszą występować wcale."(A. Wyszkowska)

[rain.dog]

Ale obecnie psychiatria przeciera nowe drogi, zatem kijek w mrowisko:

*Podział depresji według etiologii:
To raczej cała tradycja o rodowodzie przeważnie europejskim, z
psychiatrią niemiecką na czele. Wywarła ona duży wpływ na
psychiatrię w naszym kraju. Wywodzące się z niej podziały uznają
istnienie trzech grup czynników etiologicznych depresji. Określane
są jako: endogenne, psychogenne (reaktywne) i somatyczne. Endogenne
ma tu oznaczać hipotetyczne metaboliczne mechanizmy wewnątrzmózgowe,
być może uwarunkowane genetycznie. Psychogenne - wpływ różnych
wydarzeń życiowych. Somatyczne - inne choroby, tak mózgu, jak i
innych narządów oraz zatrucia. Z podziału tego wywodzą się pojęcia
depresji endogennej, psychogennej i somatogennej.

Taki podział czynników w pewnym okresie rozwoju psychiatrii miał
duże znaczenie porządkujące. Na jego gruncie powstało jednak zbyt
łatwo przekonanie, że można wyodrębnić i ostro rozgraniczyć
wspomniane trzy rodzaje depresji. W rzeczywistości różne rodzaje
czynników współuczestniczą w skomplikowanym procesie chorobowym, a
ich znaczenie i ewentualnie dominowanie może nawet zmieniać się w
różnych okresach tej choroby. Ponadto ostre oddzielenie
czynników "endogennych" od "psychogennych" ugruntowało błędne
przekonanie, że te pierwsze są zupełnie niezależnie od wpływów
zewnętrznych, np. środowiskowych, a depresja endogenna to choroba
jakby generowana całkowicie w środku organizmu (wewnątrz mózgu).
Dlatego pojęcia depresji endogennej, psychogennej i somatogennej
powinny być używane "ostrożnie" albo zarzucone. Właściwsze wydaje
się używanie określenia po prostu depresji z zaznaczeniem jej
ciężkości, i, o ile to możliwe, precyzowanie, zwykle złożonych
przyczyn depresji u danej osoby. Szczególnie pojęcie endogenii może
prowadzić do nieporozumień.

Aktualność zachowuje natomiast podstawowy podział Leonarda.
Podzielił on depresje na występujące w przebiegu choroby afektywnej
jednobiegunowej oraz w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej.
Są to rzeczywiście różne choroby (depresje), wymagające innej
długofalowej strategii leczniczej.* (St.Porczyk - psychiatra)

[rain.dog]

sucho i naukowo:


Psychiatria W3 3.12.2005

Zaburzenia depresyjne

Depresja - melancholia

Grupy zaburzeń depresyjnych:
1. depresja endogenna
2. depresja somatogenna
3. depresja psychogenna


Depresja psychogenna
-Do tej grupy depresji należy depresja nerwicowa i reakcje
depresyjne inaczej depresja reaktywna (występuje jakiś czynnik
sprawczy- utrata pracy, choroba)

Depresja somatyczna
-Spowodowana czynnikiem somatycznym np. niewydolność
tarczycy, guz mózgu, padaczka, stwardnienie rozsiane

Depresja endogenna
-Występuje sama z siebie, przyczyna nie jest jasna -
najczęściej wymienia się zaburzenia w przekaźnikach nerwowych
(przemiana noradrenaliny, serotoniny)

Dotyczy ludzi młodych około 20-40 rok życia, jest odczuwana przez
chorego.

Objawy depresji endogennej:
smutek
uczucie przygnębienia
zobojętnienie
niezdolność do przeżywania stanów emocjonalnych
obniżenie nastroju
anhedonia – człowieka nic nie cieszy
pesymizm, poczucie winy
poczucie niewydolności intelektualnej i fizycznej
lęk, odczucie napięcia, niepokoju (lęk trwający cały czas)
napęd pacjenta spowolniony, obniżony
myśli i zamiary samobójcze
zmęczenie i utrata energii
zaniżona samoocena
bóle głowy
zaburzenia apetytu
obniżony popęd seksualny
kłopoty ze snem (dotyczy usypiania jak i wczesnego budzenia
się)
dobowe wahania samopoczucia (wieczorem samopoczucie lepsze)

Subdepresja nie osiąga pełnego nasilenia, zatrzymuje się na poziomie
przeciętnego obniżenia.

Statystyki:
- 5 - 13% osób miało lub zapadnie na depresję w życiu.
- Na depresję chorują częściej kobiety około 2-3 x częściej od
mężczyzn.

Warianty depresji endogennej:
1. Depresja endogenna prosta: pesymizm, spowolnienie ruchowe,
płaczliwość, apatia
2. Depresja lękowa: duży poziom niepokoju i lęku, uczucie
napięcia, kłopoty z koncentracją, drżenia, dygotanie
3. Depresja z zaburzeniami ruchowymi, motorycznymi: oprócz
głównych objawów występują zaburzenia motoryczne - obniżona
motoryka, wzmożony, podwyższony napęd
4. Depresja urojeniowa - fałszywy sąd nie podlegający korekcie
np. urojenie winy, urojenia hipochondryczne, grzeszność.

Rzuty depresji endogennej trwają średnio od kilku tygodni do kilku
miesięcy. Schorzenie ma skłonność do nawrotów

10-15% osób ma tylko jedną fazę w życiu, u 80% osób choroba powróci.

Leki popularnie stosowane w medycynie które pogarszają depresję lub
powodują depresję: środki antykoncepcyjne; kortykosterydy, alkohol
niektóre leki internistyczne starej generacji, leki psychiatryczne,
psychotropowe do leczenie psychoz, paranoi.

[suchyxxx2]

Co do diety Maska to częściowo zgodzić się mogę ale to co wypisuje o
schizofrenii i depresji endogennej to jakieś bzdury.Mask nie obraź się ale z
endogenną to jest tak jak z kaleką z niedowładem nóg z powodu nieodwracalnego
urazu kręgosłupa-myślami pozytywnymi nie sprawisz że niechodzący nagle wstanie
tak samo z endogenną.Jak przyjdzie to przyjdzie i niewiele wtedy się da zrobić.Amen

[suchyxxx2]

*Podział depresji według etiologii:
To raczej cała tradycja o rodowodzie przeważnie europejskim, z
psychiatrią niemiecką na czele. Wywarła ona duży wpływ na
psychiatrię w naszym kraju.

a ja myślałem że wielki wpływ wywołał seroxat pochodzący z USA?;d
Tak duży że zablokowano maila do firmy gsc aby nie przychodziły maile z
pretensjami do działania owego seroxatu bo było ich za dużo;d ostatnio dużo też
Szwajcarii się pojawiło w lekach.

niemiecka tradycja psychiatryczna

[pszczole]

pl.wikipedia.org/wiki/Akcja_T4

[rain.dog]

jezu, powtarzasz się
pisz już lepiej o lowenie, to przynajmniej zawsze ciekawie się czyta

[pszczole]

jak mowisz w tym watku o powtarzaniu sie, to sie usmiecham

[rain.dog]

i bardzo dobrze - miło mi wyobrazić sobie ciebie uśmiechającego się,
choćby i sardonicznie

[demole]

a czy ktos pamieta jak wyglada japonska psychiatria ??

[mskaiq]

Rain.dog umiescila w jednym z postow taki opis
>Taki podział czynników w pewnym okresie rozwoju psychiatrii miał
>duże znaczenie porządkujące. Na jego gruncie powstało jednak zbyt
>łatwo przekonanie, że można wyodrębnić i ostro rozgraniczyć
>wspomniane trzy rodzaje depresji. W rzeczywistości różne rodzaje
>czynników współuczestniczą w skomplikowanym procesie chorobowym, a
>ich znaczenie i ewentualnie dominowanie może nawet zmieniać się w
>różnych okresach tej choroby. Ponadto ostre oddzielenie
>czynników "endogennych" od "psychogennych" ugruntowało błędne
>przekonanie, że te pierwsze są zupełnie niezależnie od wpływów
>zewnętrznych, np. środowiskowych, a depresja endogenna to choroba
>jakby generowana całkowicie w środku organizmu (wewnątrz mózgu).
>Dlatego pojęcia depresji endogennej, psychogennej i somatogennej
>powinny być używane "ostrożnie" albo zarzucone. Właściwsze wydaje
>się używanie określenia po prostu depresji z zaznaczeniem jej
>ciężkości, i, o ile to możliwe, precyzowanie, zwykle złożonych
>przyczyn depresji u danej osoby.
Zgadzam sie. Podzial na depresje endogenna, psychogenna czy
somatyczna przynosi bardzo wiele szkody.
Jest wiele osob utozsamiajacych swoja depresje z depresja endogenna
ktora uwazaja za chorobe mozgu i wyrok na swoje zycie.
Jest tylko depresja, bywa bardzo ciezka jesli dopuscimy do tego,
mozna zmiejszyc jej natezenie, mozna sie jej calkowiecie pozbyc.
Serdeczne pozdrowienia.

[rain.dog]

> Zgadzam sie. Podzial na depresje endogenna, psychogenna czy
> somatyczna przynosi bardzo wiele szkody.

Jak zwykle wnioski radykalne do bólu. Jest biało-czarno, odcieni
pośrednich brak.

> Jest wiele osob utozsamiajacych swoja depresje z depresja
endogenna
> ktora uwazaja za chorobe mozgu i wyrok na swoje zycie.

Ja mam chorobę afektywną, a więc endogenną i nie uważam jej za
wyrok. Może dziwna jestem.

> Jest tylko depresja, bywa bardzo ciezka jesli dopuscimy do tego,

A tu druga część zdania to trzeci rodzaj prawdy wg. Tischnera, czyli
g..o prawda